อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,770,700 Views

  • 15,268 Comments

  • 15,854 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    159,898

    Overall
    2,770,700

ตอนที่ 347 : ตอนที่ 338 : ให้เวลาก่อนเที่ยงวันพรุ่ง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 784 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

ตอนที่ 338 ให้เวลาเพียงก่อนเที่ยงวันพรุ่ง!

 

ท่านผู้นำเล้ง!!

หยุนเค่อไห่ และหานอู่หมิง ประสานเสียงพร้อมกันดังกึกก้อง...

 

เล้งซานปริยิ้มออกมา เมื่อมองมายังทั้งสองคน...

 

“พวกท่านทั้งสองดำเนินธุรกิจของพรรคมังกรฟ้าเรา ได้อย่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ไม่แน่ว่าหากข้าเป็นผู้นำการพัฒนาพรรคมังกรฟ้าด้วยตนเอง... ก็อาจจะทำไม่ได้ดี เทียบเท่าพวกท่านทั้งสองคน... ข้ารู้สึกดีใจอย่างยิ่ง ที่พวกท่านทั้งสอง ได้นำพาพรรคมังกรฟ้าก้าวเดินมาได้ไกลถึงจุดนี้...

 

จวบจนกระทั่ง...มีสวะกองกำลัง 5 พรรคใหญ่ มาสร้างความลำบากให้กับพรรคของข้า!!” เล้งซานเค้นเสียงยะเยือกพลาง ตวัดสายตามาจ้องมอง ต้วนหย่ง และบีบลำคอของมันให้แน่นขึ้นมาอีกเล็กน้อยด้วยโทสะ

 

ต้วนหย่งดีดดิ้นทุรนทุราย ราวกับจะสามารถตกตายได้ตลอดเวลา ใบหน้าของมันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ...

 

“ข้าคือ เล้งซาน ผู้นำพรรคมังกรฟ้า!! หน้าที่ของข้าคือปกป้องพรรคมังกรฟ้าจากใครก็ตาม ที่กล้าเข้ามารุกรานพรรคของข้า!! และเจ้า!! ก็คือผู้รุกรานนั่น!! เช่นนั้นก็จงตายไปซะ” เล้งซานระเบิดจึงสังหารออกมา นัยน์ตาแข็งกร้าวขึ้น...

 

หากเล้งซานได้มองผู้ใดเป็นศัตรูแล้วล่ะก็... มันจะไม่ยอมอ่อนข้อให้โดยเด็ดขาด...

 

กร๊อบ! เสียงกระดูกต้นคอที่หักคามือเล้งซานก้องดังขึ้น!!

 

ร่างของต้วนหย่ง กระตุกอีก 2-3 ครั้ง ก่อนจะแน่นิ่งไป... สิ้นใจคามือของเล้งซาน!!

 

“เกือบจะครึ่งปีแล้วสินะ... ที่มือข้าไม่ได้เปื้อนเลือด...” เล้งซานพึมพำขึ้น คล้ายกับว่าภายในใจของมันปลดผนึกบางอย่างออก...

 

ช่วงเวลาครึ่งปีก่อนหน้านี้ เล้งซานอยู่ในฐานะของผู้ศึกษาวิชาความรู้... มุ่งเน้นไปที่การศึกษาศาสตร์วิชาต่าง ๆ โดยเฉพาะวิชาอักขระกำกับ เพื่อให้พัฒนาขึ้นมาอีกขั้น ผนวกกับเล้งซานมีสภาพลมปราณกึ่งอัมพาต และยังไม่อาจที่จะเดินเหินได้สะดวก จึงทำให้เล้งซานวางมือจากการสังหารโดยไม่จำเป็น เพื่อสร้างตัวตนของลู่ซานให้สมบูรณ์แบบ ภายในสถาบันฯ

 

อีกทั้งการกระทบกระทั่งกันในหมู่ศิษย์นั้น...แม้จะมีความบาดหมางกันบ้าง แต่ก็นับเป็นเรื่องสามัญในสังคมหมู่มาก ไม่ได้จงเกลียดจงชังกันถึงขั้นเอาชีวิต... จึงทำให้เล้งซานเพลาๆเรื่องการลงไม้ลงมือไปไม่น้อย รวมถึงการควบคุมอารมณ์และพฤติกรรมต่าง ๆ ปิดผนึกจิตสังหารที่เคยมีอย่างท่วมท้น เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ต้องการเสียก่อน และเล้งซานก็สามารถทำมันออกมาได้ดี จนเป็นที่ยอมรับและกลายเป็นศิษย์หลักอันดับ 1 แห่งสถาบันฯ สาขา 7 ได้ในเวลาสั้น ๆ

 

แต่ในครั้งนี้... เล้งซานที่กลับมามีสภาพสมบูรณ์และยังแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างมาก จนสามารถผงาดขึ้นมา อยู่ในกลุ่มยอดฝีมือได้ในระดับหนึ่งแล้ว เมื่อกลับมาเยี่ยมเยือนพรรคของตนเงียบๆ หมายจับผิดเหล่าผู้อาวุโสต่าง ๆ เพื่อหยอกล้อเสียเล็กน้อย...

 

มันกลับพบว่าพรรคมังกรฟ้าของมัน กำลังถูกกดขี่ข่มเหง!! และถูกกดดันอย่างหนักจากกลุ่มคนหลายต่อหลายพรรค เนื่องเพราะความริษยาในการประสบความสำเร็จด้านธุรกิจ!!

 

มันไม่เหมือนการกระทบกระทั่งกันในสถาบันฯของเหล่าผู้เยาว์อีกต่อไป... มันกลายเป็นการแสดงแสนยานุภาพของตนเอง เพื่อข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า แล้วเล้งซานหรือจะยอมให้พรรคมังกรฟ้ากลายเป็นผู้อ่อนแอ ที่อยู่เบี้ยล่างผู้ใด!!

 

เล้งซานโยนศพของต้วนหย่งไปยังร่างที่สั่นเทาของ โฮ้เหว่ยเอี๋ยน ที่หมอบคลานอยู่... ตอนนี้โฮ้เหว่ยเอี๋ยนรู้ถึงตัวตนแท้จริงของเล้งซานแล้ว!! พร้อมกับเห็นเต็มสองตาถึงการถูกสังหารอย่างง่ายดายของผู้อาวุโสต้วนหย่ง มันอดไม่ได้ที่จะยิ่งสั่นเทามากกว่าเดิมอีกหลายเท่า!! ฉี่ของมันเล็ดออกมาหลายต่อหลายรอบ แต่ก็มิกล้าที่จะหายใจแรงด้วยซ้ำไปในยามนี้!!

 

“เด็กน้อยโฮ้... ข้าบอกเจ้าไปแล้วใช่หรือไม่? ว่าข้ามีหน้าที่สำคัญให้เจ้าทำ แล้วข้าถึงจะยอมปล่อยเจ้าไป...” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงยะเยือก มันเรียกโฮ้เหว่ยเอี๋ยนว่า “เด็กน้อยโฮ้” ทั้งที่ โฮ้เหว่ยเอี๋ยนนั้นแก่กว่าเล้งซานอย่างน้อย 2 ปี

 

“ชะ...เชิญผู้อาวุโสกล่าวออกมาได้เลย...” โฮ้เหว่ยเอี๋ยนน้ำเสียงสั่นสะท้าน... สามารถพบร่องรอยแห่งความสะอึนเบาๆได้จากน้ำเสียงของมันเสียด้วยซ้ำไป!! มันหวาดกลัวจนแทบจะร้องไห้ออกมาแล้วในยามนี้!!

 

“ข้าให้เวลาเจ้า 1 วัน!! ก่อนเที่ยงวันของพรุ่งนี้ เจ้าทำอย่างไรก็ได้... แต่จงไปรวบรวม พรรคใหญ่ทั้ง 5 ให้มารวมตัวกัน และพามาที่พรรคมังกรฟ้าของข้า... ห้ามขาดแกนนำคนสำคัญของพรรคเหล่านั้นไปแม้แต่คนเดียว!! นั่นคือหน้าที่ของเจ้า...

 

ที่ข้าใช้ให้เจ้าไปทำนั้น... เพราะข้าไม่อยากเสียเวลาเข้าไปกวาดล้างพวกเจ้าทีละพรรค... ซึ่งมันจะทำให้ข้าเสียเวลาอย่างมาก... และหากข้าไปถึงพรรคพวกมันด้วยตนเองแล้วล่ะก็ มันอาจทำให้ข้าไม่สามารถควบคุมอารมณ์ ที่จะล้างสังหารหมู่พวกเจ้าทั้งหมดได้!!

 

หากเที่ยงวันของวันพรุ่ง... ข้าไม่เห็นพวกมามันที่พรรคมังกรฟ้าของข้า... สิ่งแรกที่ข้าจะทำ คือสังหารล้างพรรคเทพโกรธาทั้งหมด!! หมาแมวสักตัวในพรรคของเจ้าก็อย่าหวังจะรอดชีวิต...

 

และข้าจะตามไปสังหารล้างตระกูลโฮ้ ของเจ้าอีกด้วยหลังจากนั้น!!

 

น้ำเสียงของเล้งซาน ทั้งดุดัน และเต็มไปด้วยจิตสังหาร!!

 

โฮ้เหว่ยเอี๋ยนสั่นสะท้านไม่หยุด... มันโขกศีรษะลงกระแทกพื้นหลายต่อหลายครั้ง พลางพูดขึ้นว่าเป็นประโยคซ้ำ ๆ ไปมาว่า

 

ข้าจะปฏิบัติตามนั้น.... ข้าจะปฏิบัติตามนั้น...

 

จิตคุกคามของเล้งซานยังคงส่งผลเป็นระยะ ๆ กดทับมาที่โฮ้เหว่นเอี๋ยน... จนมันขนลุกตั้งชูชันไม่หยุด ไม่แน่ว่าหลังผ่านเหตุการณ์นี้ ความหวาดกลัวเล้งซานอาจฝังรากลงไปถึงรากเง้าจิตใจของมัน จนสติสัมปชัญญะของโฮ้เหว่ยเอี๋ยนหลังจากนี้ อาจไม่สมประกอบครบท้วนสมบูรณ์อีกต่อไป...

 

โฮ้เหว่ยเอี๋ยน วิ่งกลับไปออกจากพรรคมังกรฟ้าไปด้วยสภาพอเนจอนาถ... มันไม่แม้แต่จะแยแสซากศพของต้วนหย่ง และศิษย์รวมพรรคของมันอีก 2 คนที่นอนหมดสติอยู่... มันวิ่งออกไปทั้งที่กางเกงของมันยังเปียกชุ่มด้วยปัสสาวะ ราวกับว่าโฮ้เหว่ยเอี๋ยน อยากออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้ไวที่สุด เท่าที่มันจะทำได้!!

 

………………………………….

 

“ทะ...ท่านผู้นำ!! ท่านผู้นำจริง ๆ ด้วย...” หยุนเค่อไห่ ยังคงมีท่าทีตื่นเต้นอยู่

 

เล้งซาน แย้มยิ้มอ่อน “ข้าเอง...ข้าแวะมาเยี่ยมเยือนพวกท่านสัก 2-3 วัน ไม่คิดว่าเวลาจะประจวบเหมาะเช่นนี้”

 

หยุนเค่อไห่ แทบไม่อยากเชื่อสายตา แววตาของมันที่จ้องมองเล้งซานนั้น เต็มไปด้วยความปลื้มปริ่ม... รอยยิ้มชราปรากฏขึ้นและไม่จางหายไปจากใบหน้าอยู่เนิ่นนาน

 

“ข้า...ข้าเชื่อมั่นมาโดยตลอด... ว่าท่านผู้นำต้องสามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้... และท่านก็ทำมันได้จริง ๆ อีกทั้งท่านผู้นำยังแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมอีกหลายเท่า ข้ารู้สึกดีใจยิ่งนัก...” น้ำเสียงของหยุนเค่อไห่แสดงร่องรอยแห่งความตื้นตันใจอย่างมาก

 

ปัญหาที่หยุนเค่อไห่กล่าวถึง ย่อมหมายถึงพิษร้ายที่ได้ขึ้นชื่อว่า เป็นพิษสังหารที่ไม่มีใครเคยรอดชีวิตได้เกินกว่า 1 เดือนเมื่อถูกพิษชนิดนี้ เป็น 1 ใน 10 ราชันย์แห่งพิษ อย่างพิษหยกฤกษ์จันทรา... ทุกคนในพรรคมังกรฟ้า หรือแม้แต่ในเมืองหลวงฟ้าทมิฬ ต่างรู้ดีว่าเล้งซานถูกพิษนี้เมื่อครึ่งปีก่อน... ซึ่งหลังจากก่อตั้งพรรคมังกรฟ้าสาขาเมืองหลวงฟ้าทมิฬสำเร็จ เล้งซานก็ได้เข้าสู่หอคอยสุสานเทพอสูรไป และไม่กลับออกมาอีกเลยจวบจนถึงวันนี้...

 

การที่เล้งซานปรากฏตัวในวันนี้ได้ ย่อมหมายความว่าเล้งซานสามารถแก้ไขปัญหาสำคัญที่สุดได้แล้ว!! หยุนเค่อไห่รู้สึกราวกับยกภูเขาที่หนักอึ้งออกจากหน้าอกตนเอง...

 

ในการดูแลพรรคมังกรฟ้านั้น... มีสิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับ ซึ่งนั่นก็คือศักยภาพของหยุนเค่อไห่... ย่อมเป็นไปไม่ได้เลย ที่มันจะสามารถควบคุมพรรคใหญ่ระดับนี้ได้!! เพราะว่าระดับพลังของหยุนเค่อไห่นั้น เป็นเพียงชนชั้นลมปราณสีเขียวขั้นกลางเท่านั้น!! เหล่าอาจารย์ผู้ฝึกสอนกว่าครึ่งพรรค ที่เป็นอดีตคนของพรรคอสูรเงา ยังแข็งแกร่งยิ่งกว่า หยุนเค่อไห่ ด้วยซ้ำไป การจะควบคุมคนที่แข็งแกร่งกว่าตนเองนั้น ย่อมไม่ใช่สิ่งที่สามารถกระทำได้โดยง่าย

 

ในเดือนแรกที่ หยุนเค่อไห่ มาถึงที่นี่นั้น เต็มไปด้วยสายตาดูแคลนจากทุกคนในพรรค... ยังดีที่ได้ 3 ผู้คุมกฎ ที่เป็นเหล่าผู้อาวุโสจากพรรคหยกดารา คอยให้การสนับสนุน รวมถึง หานอู่หมิง ที่เป็นคนรักษาสัจจะ เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของหยุนเค่อไห่ จึงสามารถผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้นมาได้...

 

แต่หลังจากนั้น หยุนเค่อไห่ ก็ได้แสดงความสามารถในด้านการบริหารให้เป็นที่ประจักษ์... ทุกอย่างในพรรคมังกรฟ้านั้น มีระบบและระเบียบมากยิ่งขึ้น... เพราะแต่เดิมพรรคอสูรเงานั้น เถาป่ายปกครองทุกคนด้วยความหวาดกลัว จึงไร้ซึ่งระบบแบบแผนภายในสำหรับการปกครอง หยุนเค่อไห่จึงนำระบบการปกครองจากที่พรรคมังกรฟ้า สาขาเมืองเมฆครามมาใช้ที่นี่...

 

รวมถึงติดต่อกับทางราชวงศ์เสวียนอู่โดยตรง จนกระทั่งได้รับการอนุญาตให้เป็นผู้ตรวจการสินค้า คัดแยกคุณภาพเพื่อส่งเข้าเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ และได้กลายเป็นบุคคลแถวหน้าของเมืองหลวงฟ้าทมิฬไปโดยปริยาย

 

สมาชิกทุกคนในพรรคมังกรฟ้า ก็ค่อยๆทำการยอมรับหยุนเค่อไห่ จวบจนทุกวันนี้ แม้หยุนเค่อไห่ จะมิใช่ว่าที่ผู้นำที่แข็งแกร่ง แต่ก็เป็นหนึ่งในบุคคลที่ได้รับความเคารพด้วยใจจริง จากสมาชิกพรรคมังกรฟ้าทุกคน...

 

เล้งซานยอมรู้ดีว่า ความลำบากของหยุนเค่อไห่ ในการดูแลพรรคนั้นย่อมมีไม่น้อย... แต่จากภาพรวมที่เห็น ก็ทำให้เล้งซานรู้ถึงความสามารถแท้จริงของหยุนเค่อไห่ในการบริหารพรรค...

 

“ผู้อาวุโสหยุน... ขอบคุณท่านจริง ๆ ที่ข้าเอาแต่ใจตนเอง... ฝากฝังให้ท่านมาดูแลที่นี่ โดยไม่ได้ถามแม้แต่ความสมัครใจของท่าน... จนทำให้ท่านต้องพลัดพรากจากเหล่าญาติพี่น้องของท่านที่เมืองเมฆคราม” เล้งซานประสานมือโค้งตัวลงอย่างสุภาพให้กับ หยุนเค่อไห่

 

หยุนเค่อไห่รีบเข้ามาประคองเล้งซานทันที... “ท่านผู้นำอย่าได้กล่าวเช่นนั้น... ข้ายินดีและภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้รับหน้าที่นี้... ท่านผู้นำได้เปลี่ยนแปลงอดีตพรรคป้อมอัคคีมาแล้ว ซึ่งทำให้คุณภาพชีวิตของทุกคนในพรรคดียิ่งขึ้นกว่าเดิมอย่างชัดเจน... และในครั้งนี้ ท่านผู้นำต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงพรรคแห่งนี้ ข้าจึงดีใจที่ได้เป็นส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงพรรคแห่งนี้ร่วมกันกับท่าน”

 

เล้งซานรู้สึกตื้นตันใจอย่างมากที่ยินเช่นนั้น...

 

เล้งซานนึกถึงในยามที่เล้งซานมายังยุคสมัยนี้เมื่อราว ๆ 2 ปี มันตัวคนเดียวไร้ที่พึ่งพิง กัดฟันดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด... จวบจนถึงวันนี้ เล้งซานมีคนที่พร้อมจะสนับสนุนมันมากมายแล้ว หากพูดตามตรง เล้งซานสามารถเลือกที่จะใช้ชีวิตปกติได้เป็นอย่างดีและมีความสุข ที่ทวีปเต่าทมิฬแห่งนี้

 

แต่ทว่า...เล้งซานก็อดไม่ได้ที่จะถึงนึกความแค้นของตระกูลเล้ง ทั้งจากเผ่าอสูร และราชวงศ์ชิงหลง!! ตราบใดที่ศัตรูของตระกูลยังคงเป็นสุขอยู่ เล้งซานก็คงไม่อาจเป็นสุขร่วมแผ่นดินเดียวกันกับพวกมันได้!!

 

“อาจารย์หาน... ไม่สิ!! ผู้อาวุโสหาน ข้าต้องขอบคุณท่านจริง ๆ ที่คอยช่วยเหลือผู้อาวุโสหยุน จนถึงวันนี้...” เล้งซานหันมากล่าวขอบคุณ หานอู่หมิง

 

“ท่านผู้นำกล่าวหนักไปแล้ว... บอกตามตรงว่าคราแรกข้าก็ลังเลใจไม่น้อย เพราะคิดว่าท่านผู้นำคงไม่สามารถถอนพิษหยกฤกษ์จันทราได้เป็นแน่ และพรรคมังกรฟ้าก็คงต้องล่มสลายลงหลังจากผ่านพ้นกฎเหล็ก 5 ปีที่ท่านตั้งไว้...

 

แต่แล้ว...เมื่อข้าเห็นความพยายามที่สูงล้ำของผู้อาวุโสหยุนในการที่ต้องการพัฒนาพรรคแห่งนี้ ทำให้ข้าอดไม่ได้ที่จะช่วยสนับสนุนท่าน เพราะท่านผู้อาวุโสหยุนนั้น มีความตั้งใจจริง ในการพัฒนาและบริหารพรรค และท่านก็สามารถทำมันได้อย่างยอดเยี่ยมเสียด้วย...” หานอู่หมิงประสานมือกล่าวตอบจากใจจริง

 

เล้งซานปริยิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆ ตอบรับ หานอู่หมิง

 

สุดท้าย...เล้งซาน หันเหลือบไปมอง บุคคลอีกหนึ่งท่าน ที่แสดงบทบาทได้อย่างดีเยี่ยม...

 

“ท่านผู้อาวุโส อวี๋จิ่งหาน ใช่หรือไม่? ผู้เยาว์เล้งซาน ต้องขออภัยที่ทำให้ท่านพบเจอเหตุการณ์วุ่นวายในพรรคมังกรฟ้าของข้า ในวันที่ท่านมาเยี่ยมเยือน...” เล้งซานกล่าวพลางประสานมือโค้งตัวสุภาพ แน่นอนว่าได้ปรากฏรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่มุมปากของมัน...

 

อวี๋จิ่ง แสร้งกระแอมเล็กน้อย... “ท่านผู้นำเล้ง ช่างองอาจสมคำร่ำลือจริง ๆ เรามาทำความรู้จักกันเสียเล็กน้อยดีหรือไม่? ข้าชื่นชอบผู้เยาว์รุ่นใหม่ไฟแรงเช่นท่านยิ่งนัก...”

 

“ยินดีเป็นอย่างยิ่ง...” เล้งซานขานรับ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินคู่กันไปที่เรือนรับรอง

 

หนึ่งเด็กหนุ่ม หนึ่งชายชรา ต่างอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มประหลาด...ประสานสายตากัน เมื่อทั้งคู่หันหลังให้กับหยุนเค่อไห่ และหานอู่หมิง

 

หยุนเค่อไห่ และหานอู่หมิง รับรู้ถึงบรรยากาศที่แปลกประหลาด ซึ่งแผ่ออกมาจากด้านหลังของทั้งสองคน... แต่พวกมันก็ไม่อาจที่จะจับร่องรอยใด ๆ ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนี้ได้เลย ได้แต่แสดงสีหน้าฉงน และมองหน้ากันอย่างงุนงง ก่อนจะถอนหายใจและสืบเท้าตามทั้งคู่เข้าไปในเรือนรับรอง...

 


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  10-20 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 784 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #14936 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    แสดงละครเก่งงง
    #14936
    0
  2. #8612 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:47
    สนุกกก
    #8612
    0
  3. #8611 proudofyoumysuho (@MBB__TuAn) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:02
    แอบร้ายจริงๆ555555
    #8611
    0
  4. #8610 kingdomx (@nutty014) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:36
    ตบเกรียนเสร็จยังมาตีเนียนกับต่อได้อีกสุดยอดจริง
    #8610
    0
  5. #8608 SirinratRp (@SirinratRp) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 18:58

    รนหาที่ตายนะไอพรรคทั้ง5 เนี้ย รู้จักพี่เล้งน้อยไปละ เหอะเดี๋ยวดูเถอะต้องมาสยบเเทบเท้าพี่เล้งทั้ง5พรรค อารมณ์เสียแทน!! บอกเลยพี่เล้งจัดหนักๆๆๆๆ
    #8608
    0
  6. #8607 £uifer (@Czar-1) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 18:34
    ตายแท้ๆ
    #8607
    0
  7. #8605 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:51
    ขอบคุณมากครับ
    #8605
    0
  8. #8604 mokiii2 (@Mokiii) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:50
    แวะไปดูศิษย์ ที่บาดเจ็บ ด้วยก็ได้นะ เล้งซาน รับรองเลย มีแต่คนรัก
    #8604
    0
  9. #8600 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:30
    ตอนต่อไปตืบแบบรวบยอดเป็นกลุ่มก้อน
    #8600
    0
  10. #8598 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:00
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ มาไวๆนะครับ
    #8598
    0
  11. #8596 Newwkak (@Newwkak) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 16:58
    รางวัลตุ๊กตาทองปีนร้ได้แก่อวี๋ติ้งและเล้งซาน พ่ามมม
    #8596
    0
  12. #8593 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:57
    ขอบคุณครับ
    #8593
    0
  13. #8591 belly_abc (@belly_abc) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:49
    เอาจิ้งจอก2ตัวมาเจอกัน เห็นแววความบรรลัยในตอนหน้าได้เลย
    #8591
    0
  14. #8586 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:15
    เมื่อคนเจ้าเล่ห์ร่วมมือกันผลมันก็จะออกมาเป็นแบบนี้แล
    #8586
    0
  15. #8585 _xlYakolx_ (@_xlYakolx_) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:01
    5555+ อาจจะเป็นยิ้มกระชากใจก็ได้
    #8585
    0
  16. #8584 99421191 (@99421191) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 12:51
    จะว่าไง อ่อล้อเก่งจริงๆ
    #8584
    0
  17. #8583 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 347)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 12:48
    แนบเนียนมากๆ
    #8583
    0