อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,742,874 Views

  • 15,159 Comments

  • 15,794 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    132,072

    Overall
    2,742,874

ตอนที่ 324 : ตอนที่ 315 : ประจันหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 805 ครั้ง
    8 ต.ค. 61

ตอนที่ 315 ประจันหน้า

 

“ข้าพอจะมีหนทางรักษาบุตรของท่าน แต่มันเป็นเงื่อนไขที่พวกท่านทั้งสองต้องตัดสินใจ... ข้าทำได้เพียงชี้แนะให้พวกท่านเท่านั้น... ไม่อาจตัดสินใจแทนพวกท่านทั้ง 2 ตนได้...”

 

สองมังกรต่างพากันขมวดคิ้วแนบแน่นขึ้น จดจ้องมายังมนุษย์ตัวน้อยผู้นี้....

 

“ไหนเจ้าลองว่ามา...” มังกรสุริยันตัวผู้กล่าวขึ้น

 

เล้งซานถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยปาก.... “ 5 ปี... ให้มังกรน้อยมาอยู่กับข้า 5 ปี... ในช่วงเวลาเหล่านั้น ข้าจะทำการปรุงยาเสริมวิญญาณและฟื้นฟูสติสัมปชัญญะให้กับมัน เฉกเช่นเดียวกับที่ข้าทำให้เจ้าขาวอยู่ในยามนี้...

 

เจ้าขาวแม้จะไม่สามารถพูดได้ แต่มันก็สามารถแสดงอารมณ์ตอบโต้ต่าง ๆ นานาได้แล้ว ซึ่งสติสัมปชัญญะโดยรวมเรียกได้ว่าเหนือกว่าสัตว์อสูรพันธสัญญาตัวอื่น ๆ ที่ถูกวิชาสะกด เนื่องจากว่าข้าเป็นนักปรุงยาและได้คอยปรับปรุงเม็ดยาเพื่อเสริมพัฒนาการต่าง ๆ ให้กับมัน

 

หากมังกรน้อยอยู่ด้วยกันกับข้า ขอเวลาประมาณ 5 ปี ข้าเชื่อว่าสามารถทำให้มันฟื้นฟูได้โดยสมบูรณ์ ถึงแม้ว่าสติสัมปชัญญะครึ่งหนึ่ง จะถูกสะกดไว้ในป้ายวิญญาณอสูรก็ตาม...” เล้งซานกล่าวพลาง ลูบเบาๆไปบนศีรษะของเจ้าขาวที่แสดงท่าทีออดอ้อน

 

มังกรสุริยันสองผัวเมีย หันมองหน้ากันเล็กน้อย ทั้งคู่มีสีหน้าที่ค่อนข้างกังวล... แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เล้งซานได้คอยช่วยเหลือ ก็ทำให้พวกมันรู้สึกไว้วางใจมากยิ่งขึ้น...

 

นี่ไม่ใช่เรื่องที่เล้งซานต้องเข้ามาเสี่ยงอันตรายเลยแม้แต้น้อย แต่ถึงกระนั้นเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ยังทำสุดความสามารถเพื่อช่วยเหลือ จนสามารถช่วยเหลือมังกรสุริยันตัวเมียออกมาได้สำเร็จ และยังทำการรักษา รวมถึงฟื้นฟูสภาพร่างกายของทั้งคู่โดยไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทนใด ๆ อีกด้วย...

 

และมังกรสุริยันก็ยังปักใจเชื่ออยู่ว่า ตราประทับผูกโลหิตนั้น ทำให้เกิดผลผูกวิญญาณอย่างแท้จริง หากมังกรน้อยเกิดอันตราย เล้งซานย่อมมีอันตรายด้วยเช่นกัน ยิ่งทำให้มังกรสุริยันเบาใจไปได้อีกหนึ่งเปราะ

 

“เข้าใจแล้ว... เอาตามที่เจ้าว่านั่นแหละ... ข้าจะฝากฝังบุตรของข้า ให้เจ้ารักษาช่วงเวลาหนึ่ง อย่างไรเสียเวลาเพียง 5 ปี สำหรับพวกเรามังกรนับว่าสั้นมาก หากทำให้บุตรของเรากลับมามีสติสัมปชัญญะดังเดิม ก็นับว่าคุ้มค่าไม่น้อย... เพราะหากไล่เรียงความผิด ก็คงหนีไม่พ้นความอ่อนหัดของข้าเอง ที่อ่อนแอเกินไปจนไม่สามารถปกป้องครอบครัวไว้ได้...” มังกรสุริยันตัวผู้กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าสลด ราวกับมันเจ็บปวดใจไม่น้อยที่กล่าวออกมา มังกรสุริยันตัวเมียก็เข้ามาปลอบประโลมทันที

 

เล้งซานชำเลืองมองทั้งคู่ด้วยความเห็นใจไม่น้อย... แต่นี่ก็เป็นทางเดียวเท่านั้นที่เล้งซานนึกออก

“หากมีโอกาส ข้าคงต้องศึกษาศาสตร์ประยุกต์จากทวีปต่าง ๆ แต่ละวิชาแตกต่างไปจากวิชาอักขระกำกับของทวีปมังกรฟ้า... ศาสตร์วิชาควบคุมอสูรของทวีปเต่าทมิฬ รวมถึง ศาสตร์วิชาอาคมอักขระของทวีปพยัคฆ์ขาว ล้วนแล้วแต่น่าสนใจทั้งสิ้น โดยเฉพาะ มรดกวิชา ที่มีแพร่หลายมากที่สุดในทวีปหงสาเพลิง

 

หากข้าสามารถที่จะหลอมรวมศาสตร์ประยุกต์เหล่านั้น เข้าด้วยกันไว้ได้ล่ะก็...จะกลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าวิชาอักขระ!!

เล้งซานกล่าวพึมพำออกมา

 

............................................................

 

อีก 3 วันต่อมา ที่แนวเชิงเขาทิศตะวันตก....

 

ชายชุดดำทั้ง 5 คน เลิกทำการค้นหาตัวมังกรสุริยันคงกระพันแล้ว... ตั้งแต่เมื่อ 2 วันก่อน หลังจากที่พวกมันได้ข้อสรุปว่าถูกกลลวงล่อหลอก ชายชราที่เป็นหัวหน้าจึงได้เปลี่ยนแปลงคำสั่ง ให้ทุกคนพักผ่อนอย่างเต็มที่ เพื่อมิให้หลงเหลืออาการเหนื่อยล้า ส่งผลให้เกิดความประมาทต่อการลอบโจมตีของศัตรู

 

“หัวหน้า... นี่ก็ 2 วันแล้ว พวกเราจะเอาแต่รอโดยไร้จุดหมายเช่นนี้หรือ?” หนึ่งในสามชายชุดดำหน้ากากเงินกล่าวขึ้น ท่าทีหงุดหงิดไม่น้อย เพราะมันถูกสั่งให้เฝ้าระวังพร้อมกระจายสัมผัสตลอดเวลามากว่า 2 วันแล้ว

 

ชายชราชุดดำคล้อยตามอง “อย่าบ่นให้มากความ... ข้าเชื่อว่ามันต้องมาแน่นอน เพียงแต่จะมาในรูปแบบใดเท่านั้นเอง และอีกอย่าง...ที่พวกเราต้องลำบากอยู่แบบนี้ ก็เพราะความสะเพร่าของพวกเจ้ามิใช่หรอกรึ!!” เสียงเย็นชาถูกเค้นออกมา

 

ทั้ง 4 คนต้องกลับมายืนก้มหน้าอีกครั้ง... ชายที่กล่าวโพลงออกมาคนแรก ถูกอีกสามคนที่เหลือจ้องมองด้วยสายตาตำหนิ

 

“อย่าคิดแต่ว่าเพียงเฝ้าระวังมังกรสุริยันคงกระพัน... อาจมีศัตรูอื่นที่มองไม่เห็น...แอบซ่อนอยู่ ซึ่งมันผู้นั้น น่ากลัวยิ่งกว่ามังกรสุริยันคงกระพันที่โผล่ออกมาซึ่งๆหน้าเสียอีก...” ชายชราชุดดำกล่าวขึ้นพร้อมใบหน้าที่เคร่งขรึม และทันใดนั้นเอง... มันก็สัมผัสได้ถึงกระแสพลังมหาศาลของมังกรสุริยันคงกระพัน 2 ผัวเมีย ที่บินตรงมายังที่แห่งนี้

 

“มันมาแล้ว... สวมหน้ากาก” ชายชราชุดดำกล่าว ก่อนจะนำหน้ากากสีดำของมันขึ้นมาปกปิดใบหน้า

 

ทั้ง 4 คนก็ปฏิบัติตามเช่นเดียวกัน...

 

“น่าแปลก... ไม่คิดเลยว่ามันจะบุกมาหาเราตรง ๆ เช่นนี้ ราวกับว่ามันมีแผนการอะไร?” ชายชราหน้ากากดำขมวดคิ้ว ผ่านใต้การปิดบังของหน้ากากสีดำสนิท

 

มังกรสุริยัน 2 ผัวเมีย ต่อให้รวมพลังกัน ก็ไม่มีทางเอาชนะทั้ง 5 คนได้ ในการเผชิญหน้าตรง ๆ เฉกเช่นครั้งแรกที่พวกมันพลาดท่าไป การมาในลักษณะนี้ จึงทำให้ชายชราครุ่นคิดไม่น้อย

 

และเมื่อมังกรสุริยันสองผัวเมีย โบยบินเข้ามาในระยะที่ใกล้มากยิ่งขึ้น พวกมันก็สัมผัสได้ถึงอีกแหล่งพลังหนึ่ง... ซึ่งเป็นมนุษย์!! ยืนสง่างามอยู่บนศีรษะของมังกรสุริยันคงกระพันตัวผู้!!

 

“นั่นมัน... เด็กหนุ่มผู้นั้นมันเป็นใครกัน? เหตุใดถึงได้อยู่ในตำแหน่งที่ราวกับผู้เป็นเจ้าของมังกรสุริยันคู่นี้!!

 

ชายชราชุดดำแสดงน้ำเสียงตื่นตะลึงไม่น้อย... เมื่อมองเห็นเด็กหนุ่มจากระยะไกล บนฟากฟ้าที่มังกรสุริยันกำลังโบยบินมา ชายชุดดำอีก 4 คนที่เหลือ ก็พากันจดจ้องด้วยสีหน้าประหลาดใจ

 

ตึง! ตึง! เสียงของสองมังกรขนาดใหญ่ที่ร่อนลงมาบนพื้นเบื้องหน้าชายชุดดำทั้ง 5 คน ราวกับว่าไม่ได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย...

 

สองมังกรยืนสง่า... พร้อมกับเด็กหนุ่มที่ยืนแสยะยิ้มอยู่ด้านบนศีรษะของมังกรสุริยันตัวผู้...

 

ทั้ง 5 คนตกตะลึงไม่น้อย... “นะ...นี่พวกมัน... เอาความมั่นใจมาจากที่ใดกัน!! ถึงได้กล้าเผชิญหน้ากับพวกเราตรง ๆ เช่นนี้... และเจ้าหนุ่มนั่น...มันเป็นผู้ใด!! อย่าบอกนะว่ามันคือผู้เชี่ยวชาญวิชาอักขระกำกับที่พาตัวมังกรสุริยันตัวเมียหลบหนี!!” หนึ่งในสามชายหน้ากากเงินกล่าวขึ้น

 

“มันจะเป็นไปได้หรือ? มันดูยังอายุไม่ถึง 20 ปี เสียด้วยซ้ำไป!! ข้าว่ามันต้องมีผู้ช่วยที่แข็งแกร่งนอกเหนือจากนี้เป็นแน่” ชายหน้ากากเงินอีกคนกล่าวขึ้น...

 

ชายชราที่สวมหน้ากากสีดำยังคงแน่นิ่ง... เพราะมันรู้สึกว่าใบหน้าของเด็กหนุ่มผู้นี้ดูคุ้นเคยยิ่งนัก... ราวกับว่ามันเคยเห็นที่ใดมาก่อน...

 

เล้งซานโดดลงมาจากศีรษะของมังกรสุริยัน สืบเท้าก้าวเข้ามาโดยไม่ยี่หระ...

 

เมื่อเล้งซานค่อยๆเข้ามาใกล้ขึ้น ชายชราหน้ากากสีดำก็เริ่มพิจารณา และความทรงจำก็ค่อยๆแจ่มชัด... มันเคยเห็นใบหน้าเช่นนี้จากใบประกาศของทางสมาพันธ์ทำเนียบยุทธภพ ถึงบุคคลที่เป็นผู้เยาว์ยอดอัจฉริยะคนใหม่ของทวีปเต่าทมิฬนี้

 

ดวงตาของชายชราหน้ากากดำเบิกโตขึ้น!! เพราะมันย่อมรับรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้คือคนที่ ผู้นำจี้ของพวกมันเอ่ยปากว่าเป็นศิษย์คนใหม่ และยังได้รับตำแหน่งศิษย์สืบทอดทันทีอีกด้วย!! เป็นคนที่หลันหยางตั้งเป้าว่าจะแอบเข้าไปลอบสังหาร!!

 

เล้งซาน แห่งพรรคมังกรฟ้า....” ชายชราหน้ากากดำกล่าวขึ้น...

 

ทั้ง 4 คนที่ได้ยิน ก็นึกออกทันที... แน่นอนว่าพวกมันก็รับรู้เรื่องราวมาไม่ต่างจากชายชราหน้ากากดำ... เด็กหนุ่มผู้นี้ คือนายน้อยอีกคนของพวกมัน!!

 

“ข้าเล้งซาน... เป็นศิษย์สืบทอดของอาจารย์ จี้กงหยุน... พวกท่านคงเป็นสมาชิกระดับสูงของกลุ่มปีศาจอสูรในทวีปเต่าทมิฬสินะ...”

 

เล้งซานกล่าวโพลงขึ้น แน่นอนว่าหลังจากที่เมื่อคราวก่อนเล้งซาน ได้รับรู้ข้อมูลคร่าวๆว่าคนพวกนี้ มีโอกาสสูงมากที่เป็นคนของกลุ่มปีศาจอสูร เล้งซานจึงติดต่อไปยังจี้กงหยุน สอบถามเรื่องยอดฝีมือ 5 คนที่สวมใส่หน้ากาก ภายในทวีปเต่าทมิฬ

 

และแน่นอนว่าจี้กงหยุนได้ให้รายละเอียดทั้งหมดแก่เล้งซาน และยังบอกอีกว่าให้เล้งซาน รีบจบธุระและกลับไปยังทวีปมังกรฟ้า โดยทิ้งเงื่อนไขว่า อีก 2 เดือนไม่ว่าจะยังไงเล้งซานต้องอยู่ภายในสถาบันฯสาขา 7 ซึ่งเล้งซานก็ได้รับปากไป เพราะเล้งซานสามารถใช้ระยะเวลาไม่เกิน 2 วัน ก็สามารถกลับไปยังสถาบันฯ ใน สาขา 7 ได้ทันที

 

ชายชราหน้ากากดำถอนหายใจหนักหน่วง... อย่างไรเสียตำแหน่งของเล้งซานก็สูงกว่าพวกมัน...

 

“ถูกต้อง... ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้พบนายน้อยเล้งที่นี่...” ชายชราหน้ากากดำ ค่อยๆถอดหน้ากาก รวมถึงอีก 4 คนที่เหลือ... ตามกฎของกลุ่มปีศาจอสูร ลำดับขั้นที่ต่ำกว่าไม่ได้รับอนุญาตให้ใส่หน้ากากต่อหน้าผู้ที่อยู่ลำดับขั้นสูงกว่าตน...

 

เล้งซานอยู่ในฐานะศิษย์ของจี้กงหยุน ตำแหน่งของเล้งซานเป็นรองเพียงจี้กงหยุนที่เป็นผู้นำกลุ่ม และรองผู้นำกลุ่มอีก 2 คนเท่านั้น

 

ตำแหน่งของชายชราหน้ากากดำผู้นี้ คือผู้อาวุโส ตำแหน่งยังเป็นรองเล้งซานอยู่ขั้นหนึ่ง แม้ว่าจะฝีมือสูงส่งกว่าก็ตาม...

 

ชายร่างใหญ่ที่สวมหน้ากากทอง คือตำแหน่งผู้ช่วยผู้อาวุโส เป็นตำแหน่งถัดลงมาจากผู้อาวุโส...

 

ส่วนอีก 3 คนที่สวมหน้ากากเงินนั้น คือตำแหน่งสมาชิกระดับสูงสุด...

 

“มันช่างเป็นเรื่องบังเอิญ... ซึ่งข้าก็มิได้คาดคิดเช่นเดียวกัน... จากที่อาจารย์ได้บอกว่า ท่านคือผู้อาวุโสอวี๋จิ่ง เป็นผู้อาวุโสเพียงหนึ่งเดียวของทวีปเต่าทมิฬแห่งนี้ ถูกต้องหรือไม่?” เล้งซานกล่าว

 

“ถูกต้องแล้วนายน้อย...” ผู้อาวุโสนาม อวี๋จิ่ง กล่าวตอบ พลางคล้อยไปมองไปยัง 2 มังกรสุริยัน

 

“ข้ามิทราบจริง ๆ ว่า 2 มังกรสุริยันนี้ เป็นสัตว์อสูรในการดูแลของนายน้อย... แต่ต้องขออธิบายว่าการที่พวกเราบังเอิญจับกุม 2 มังกรสุริยันนั้น ก็ไม่อาจนับเป็นความผิด เพราะนายน้อยเล้งก็ไม่ได้แจ้งกับทางกลุ่มปีศาจอสูรว่า ท่านเป็นผู้ครอบครอง....” อวี๋จิ่ง กล่าวปัดความผิดทันที... พร้อมคำพูดที่ไม่ค่อยแสดงถึงความเคารพนัก ส่วนหนึ่งเพราะเล้งซานเป็นศิษย์ใหม่ที่มันเพิ่งจะพบหน้า ทำให้มันยังไม่ยอมรับในตัวของเล้งซาน...

 

อีกทั้งแม้ว่าอวี๋จิ่งจะมีตำแหน่งที่ต่ำกว่า แต่เล้งซานก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มเท่านั้น... มันจึงตะขิดตะขวงใจไม่น้อยที่จะนอบน้อมกับเล้งซาน

 

อวิ๋จิ่ง นับเป็นคนที่มีอำนาจที่สุดในกลุ่มปีศาจอสูร ภายในทวีปเต่าทมิฬแห่งนี้...

 

เล้งซานไม่แปลกใจนักที่ทั้ง 5 คนจะไม่ได้นอบน้อมกับมัน จากในหลายๆด้านที่เล้งซานยังไม่ได้รับการยอมรับอยากเป็นทางการในฐานะนายน้อยแห่งกลุ่มปีศาจอสูร....

 

“เช่นนั้น ข้าก็ต้องขออภัยด้วย เนื่องจากไม่ค่อยทราบถึงกฎระเบียบต่าง ๆ... พอดีว่าข้าเพิ่งจะเป็นศิษย์ของอาจารย์ได้ไม่นาน และยังไม่ได้มีผลงานใด ๆ หรือแม้กระทั่งได้พบเจอสมาชิกภายในทวีปเต่าทมิฬนี้ เฉกเช่นศิษย์พี่หลันหยาง...” เล้งซานแบมือออกสองข้างระดับปลายคาง แสดงสีหน้าไม่ยี่หระ

 

เมื่อชื่อของหลันหยางถูกเอ่ยขึ้น แน่นอนว่าพวกชายชุดดำทั้ง 5 คนต่างหันมองหน้ากัน... การที่เล้งซานไม่เคยพบเจอพวกมันทั้ง 5 ก็ย่อมต้องไม่เคยพบเจอหลันหยางที่หาตัวได้ยากยิ่งกว่า...

 

“นายน้อยเล้ง ท่านพูดราวกับว่า... ท่านเคยพบเจอนายน้อยหลัน แล้ว?” อวิ๋จิ่ง กล่าวขึ้นพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย...

 

เล้งซานเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็แสยะยิ้มอ่อน...

 

“ไม่เพียงได้พบ... เรายังทำความรู้จักกันเป็นอย่างดีอีกด้วย... และสุดท้ายก็เป็นข้าเล้งซานอีกเช่นกัน... ที่สังหารศิษย์พี่หลันหยางลงกับมือตนเอง!!




จากผู้เขียน....ได้ยินแว่วๆว่าขออีกตอน?


สมหน้า!! ค้างไปดิ!!

..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  10-20 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 805 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #14255 kunjara (@kunjara) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 12:09
    ค้าง รอ
    #14255
    0
  2. #8411 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:45
    เอาแล้วไง...เตรียมเปิดวอร์รูม!!
    .
    ปล.ขอบคุณมากครับสำหรับนิยายดีๆอีกหนึ่งตอน
    #8411
    0
  3. #8022 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 16:20
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ
    #8022
    0
  4. #7988 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 01:43
    บรรยากาศแบบนี้ต้องมีเรื่องสนุกแน่นอน
    #7988
    0
  5. #7964 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 17:00
    ค้างงงง
    #7964
    0
  6. #7949 สุดยอดๆๆ (@0810533345) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 15:44
    มาไวไวน๊า อย่าให้ค้างนานล่ะ
    #7949
    0
  7. #7947 tomtam333 (@tomtam333) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:45

    เฉยๆอะ

    #7947
    0
  8. #7946 Ahgase_Melody (@Ahgase_Melody) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 09:05

    ค้างมากกกก
    #7946
    0
  9. #7945 TEVARITBUALUANG (@TEVARITBUALUANG) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 08:58
    กลับมาน้าาาา
    #7945
    0
  10. #7944 chalor13101967 (@chalor13101967) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 08:15

    ค้างอยู่

    #7944
    0
  11. #7943 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 07:51
    ขอบคุณครับ
    #7943
    0
  12. #7942 MomentOut (@porukrit) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 07:24
    อู้วววววววววว
    #7942
    0
  13. #7941 MisterPaul (@MisterPaul) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 07:13
    ขอให้ละอองฝนเข้าบ้าน ให้ไม่สบายฟนักกว่าเดิมอีก
    #7941
    0
  14. #7938 MM...m❤ (@MelodyNotes) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 06:51
    สมหน้าบ้านไรท์!!!
    มาทำให้อยากแล้วจากไป...บ้านไรท์บินแน่!
    #7938
    0
  15. #7937 PeakDramator (@PeakDramator) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 06:48
    แกล้งกันนี่น่า
    #7937
    0
  16. #7933 tomtam2518 (@tomtam2518) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 06:24
    หมั่นไส้ไรท์จริงเลย

    ชอบทำให้ค้าง
    #7933
    0
  17. #7930 nuttapat46201 (@nuttapat46201) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 02:20
    โอ้ยย ไม่น่าหลงมาอ่านตอนนี้เลย !!
    #7930
    0
  18. #7929 KILLER_ (@KILLER_) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 01:48
    ตาค้างเลยครับคืนนี้
    #7929
    0
  19. #7928 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 01:36
    เห็นว่าไม่สบาย หายแล้วเหรอไรท์ ถึงได้เอามาลงให้อ่านได้
    #7928
    0
  20. #7927 kat182769 (@kat182769) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 01:33
    ทำไมถึงทำกับแบบนี้ มาทำให้ค้างแล้วก็จากไป
    #7927
    0
  21. #7926 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 01:31

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #7926
    0
  22. #7919 วังวณา (@blue_diamond) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 00:38
    อาวุโสไม่รู้ได้ไงว่าหลันหยางตายแล้ว
    #7919
    0
  23. #7918 มงคล วัฒนาวรสกุล (@mooleang) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 00:04

    ไม่ต้องได้ยินแห่วๆๆเลยนะไรท์ ท่าตอนไหนไรท์ไม่ตัดตบแบบค้างนะ ฉะนันไม่ใช้ไรท์ แล้ว ค้างไม่ละ แอดทั้งหลาย 555
    #7918
    0
  24. #7917 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 324)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 23:46
    ไอคุณไรท์ที่เคารพ-.-
    #7917
    0
  25. วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 23:34
    ค้างโว้ยยยยยยย นอนนนไม่หลับโว้ยยสสยสสย
    #7916
    0