อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,738,923 Views

  • 15,134 Comments

  • 15,789 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    128,121

    Overall
    2,738,923

ตอนที่ 323 : ตอนที่ 314 : หลอกลวง...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10840
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 755 ครั้ง
    8 ต.ค. 61

ตอนที่ 314 หลอกลวง...

 

ร่างขนาดมหึมาของมังกรสุริยันตัวเมีย... เป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะหายไปในพริบตา โดยที่ชายชุดดำทั้ง 4 จะไม่รับรู้...

 

ทั้ง 4 คนเป็นถึงชนชั้นลมปราณสีส้มที่แข็งแกร่ง!! การรวมตัวกันของทั้ง 4 คน แม้แต่ราชวงศ์เสวียนอู่ยังต้องสั่นคลอน!! พลังในการรับรู้รวมถึงสัมผัสของทั้ง 4 คน ต่อให้ใจจดใจจ่ออยู่ที่การต่อสู้เบื้องหน้ามากเพียงใด ก็ยากที่จะมีใครมากระทำการสิ่งใดที่ด้านหลังของพวกมันได้โดยง่าย!!

 

แต่ทว่าในครั้งนี้ ทั้ง 4 คนกลับไม่สามารถสัมผัสร่องรอยใดๆได้เลย... ไม่ว่าจะเป็นลมปราณที่เล็ดรอดออกมา หรือแม้แต่การสั่นไหวของชั้นบรรยากาศในการเคลื่อนย้ายสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาเช่นนั้น!!

 

หากเป็นเศษซากศพ ยังพอเข้าใจได้ว่าอาจถูกเก็บเข้าไปในแหวนมิติ แต่นี่เป็นสิ่งมีชีวิต ที่ไม่อาจเก็บเข้าไปในมิติเก็บของได้!! มิเช่นนั้นพวกชายชุดดำคงไม่ลำบากในการขนย้ายมังกรสุริยันตัวเมียมายังที่นี่!!

 

“บัดซบ!! กระจายกำลังออกไปเร็วเข้า!!” ชายชุดดำร่างใหญ่ที่สวมหน้ากากทองออกคำสั่ง อีกสามคนที่เหลือก็ไม่รอช้า กระจายกำลังออกไปทันที!!

 

“ทำลายต้นไม้และก้อนหินขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ให้หมด!! ข้าสังหรณ์ใจว่านี่อาจเป็นอักขระพื้นที่ลวงตา!! จึงสามารถกระทำการเช่นนี้ได้!!” ชายหน้ากากทองกล่าว พร้อมกระจายกำลังทำลายทุกอย่างที่คิดว่าพอจะสามารถสร้างอักขระพื้นที่ได้

 

“รองหัวหน้า... มาดูที่หินก้อนนี้สิ!! มันมีอักขระเขียนเอาไว้จริง ๆ” หนึ่งในสามชายหน้ากากเงินกล่าวขึ้น พร้อมกับยกหินขนาดเท่าศีรษะคนขึ้นมา ที่ตัวหินเขียนอักขระบางอย่างเอาไว้...

 

“ใช่จริงๆด้วย... ถึงแม้ข้าจะไม่ชำนาญในวิชานี้ แต่ข้าก็พอจะดูออก ว่ารูปแบบอักขระนี้คือการบิดเบือนมิติเพื่อหลบซ่อนตัว... แต่ไม่เห็นว่ามันจะสามารถทำให้มังกรสุริยันตัวเมียขนาดมหึมา หายไปได้เลย!!

 

แยกกันออกตามหา!! เราต้องหาตัวพวกให้เจอก่อน แล้วค่อยเค้นหาวิธีการจากมัน!!” ชายชุดดำหน้ากากทองออกคำสั่งอีกครั้ง... และกระจายกำลังกันออกตามหารอบบริเวณ...

 

..........................................

 

ห่างออกไปทางทิศเหนือ 50 ลี้(25กม.)

 

เล้งซานอยู่บนหลังเจ้าขาวพร้อมกับโบยบินด้วยความเร็วสูงสุด... โดยที่มังกรสุริยันตัวเมียนั้น...

 

ถูกเล้งซานอุ้มเอาไว้!!

 

มังกรสุริยันตัวเมียเหลือขนาดตัวเพียงแค่ ความยาว 2 เมตรเศษๆเท่านั้น!!

 

ที่ลำตัวมีร่องรอยของอักขระบางอย่างถูกเขียนกำกับเอาไว้...

 

“7 ภาษา 7 อักษร... อักขระร่างกายรูปแบบพิเศษ รูปแบบย่อส่วน...”

 

เป็นรูปแบบที่ถูกพัฒนาขึ้นจากรูปแบบที่เล้งซานเคยสอนหนี่เซี่ยววา เพื่อนำมาใช้เป็นอักขระร่างกาย แม้ว่ายามนี้จะไม่สมบูรณ์สามารถทำได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่ก็เพียงพอให้เล้งซานสามารถนำพาร่างของมังกรสุริยันตัวเมียหลบหนีออกมาได้...

 

“รูปแบบนี้ ยังต้องได้รับการพัฒนาอีกมากนัก... ตอนนี้ทำได้เพียงย่อส่วนชั่วคราวได้... ข้าจำเป็นต้องใช้ลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเขียวขั้นสูงเพื่อย่อขนาดของมังกรสุริยันตัวเมียให้เล็กที่สุด... และยังทำได้เพียงแค่เวลา 1 ก้านธูปเท่านั้น(15นาที) รู้สึกเสียดายลูกแก้วดวงจิตอสูรชะมัด!!” เล้งซานบ่นพึมพำออกมา ด้วยความรู้สึกเจ็บใจที่สูญเสียทรัพยากรไปด้วยความฟุ่มเฟือยเช่นนี้ แต่หากมันใช้เพียงลูกแก้วดวงจิตชั้นสีน้ำเงิน ก็ไม่อาจย่อขนาดของมังกรสุริยันตัวเมียให้มีขนาดเล็กเพียงพอ ที่เล้งซานจะเคลื่อนย้ายด้วยตัวคนเดียวได้...

 

“ท่านมังกรสุริยัน... ข้าช่วยเหลือภรรยาท่านออกมาได้แล้ว... ศัตรูยังคงไม่รู้ตัวและไม่ได้ติดตามข้ามา... ท่านปลีกตัวออกมาจากการต่อสู้ได้แล้ว ก่อนจะเสียท่า... เรื่องของบุตรชายท่าน เราต้องวางแผนกันใหม่....” เล้งซาน ติดต่อมังกรสุริยันตัวผู้ผ่านจิตสำนึกของมัน

 

“เข้าใจแล้ว... มนุษย์ผู้นี้ร้ายกาจเกินไป ข้าไม่อาจเอาชนะมันได้... แต่โชคดีที่มันไม่สามารถโบยบินบนอากาศ หากข้าจะหลบหนี พวกมันย่อมไม่อาจขัดขวาง...” มังกรสุริยันกล่าวตอบรับผ่านจิตสำนึก

 

“ท่านหลบหนีไปทางอื่นเพื่อลวงพวกมันก่อน และค่อยอ้อมมาเจอข้าที่จุดนัดพบ... พลังในการย่อส่วนใกล้จะหมดลงแล้ว ข้าจะรอท่านที่นั่น...” เล้งซานกล่าวตอบ ก่อนจะตรงเข้าไปในป่าลึก ที่นั่นมีน้ำตกขนาดใหญ่อยู่ ด้านหลังของน้ำตกเป็นถ้ำขนาดใหญ่ ที่มังกรสุริยันได้ทำการขุดเอาไว้เพื่อใช้ในแผนการนี้

 

เมื่อเล้งซานมาถึงได้ในไม่กี่อึดใจ ขนาดของมังกรสุริยันตัวเมียก็ค่อยๆคืนกลับร่างเดิมที่ขนาดตัวมหึมา... เล้งซานตรวจสอบอาการบาดเจ็บ และทำการรักษามังกรสุริยันตัวเมียทันที เพื่อเฝ้ารอการกลับมาของมังกรสุริยันตัวผู้ตามที่นัดหมายไว้....

 

มังกรสุริยันระเบิดพลังเพลิงสุริยันออกมาจากปากปริมาณมหาศาล จนเผาผลาญทุกอย่างในรัศมี 10 ลี้(5 กม.) แม้แต่ชายชราหน้ากากสีดำยังต้องกัดฟันใช้ปราณคุ้มกันเพื่อปกป้องตนเอง...

 

มังกรสุริยันอาศัยจังหวะนี้ โบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าและพุ่งไปยังทิศตะวันตก...

 

ชายชราหน้ากากสีดำ ค่อยๆปลดหน้ากากออก... มันแสดงสีหน้างุนงงที่มังกรสุริยันตัวผู้หลบหนีไป ทั้งที่การต่อสู้ยังไม่จบ... ราวกับมามันบรรลุเป้าหมายที่ต้องการแล้ว...

 

“เกิดอะไรขึ้น? มันไม่ต้องการช่วยเหลือมังกรสุริยันตัวเมีย และลูกของมันแล้วหรือ?

 

แต่แล้วเมื่อชายชราชุดดำหันมองไปยังทิศทางของทั้ง 4 คน ใบหน้าของมันก็ถึงกับบิดเบี้ยวเขียวคล้ำ!! เมื่อเห็นว่าร่างของมังกรสุริยันตัวเมียได้หายไป!!

 

นี่พวกเจ้ามัวทำอะไรกัน!!” ชายชราชุดดำตวาดด่าเสียงดังกึกก้อง จากโทสะที่มากล้น....

 

“คะ...คือหัวหน้า... เจ้ามังกรนั่น มีผู้ช่วยที่เป็นมนุษย์ และยังเชี่ยวชาญวิชาอักขระกำกับอีกด้วย... ทำให้พวกข้า...” ชายหน้ากากทอง กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงกุกกัก... มันไม่อาจหาตัวผู้ใดพบ แม้จะกระจายกำลังกันตามหาถึง 4 คนก็ตามที

 

“เหลวไหล!! พวกเจ้าทั้ง 4 เป็นถึงชนชั้นลมปราณสีส้ม ที่อยู่ในจุดสูงสุดของทวีปแห่งนี้!! ถึงจะมีผู้ใช้วิชาอักขระกำกับที่เชี่ยวชาญมากแค่ไหน ก็ไม่อาจต่อกรกับพวกเจ้าได้ หากพวกเจ้าไม่ประมาทเลินเล่อ!!

มังกรนั่นตัวใหญ่กว่าเรือนนอนของพวกเจ้าเสียอีก!! กลับปล่อยให้ถูกคนชิงไปได้!! โง่เง่า!!” ชายชราชุดดำด่าลูกน้องของมันไม่หยุด ใช้เวลาหลายอึดใจกว่าจะสงบลง...

 

“ติดตามมังกรสุริยันตัวผู้ไปยังทิศตะวันตกด้วยกำลังที่เหลือทั้งหมด!! อย่าปล่อยให้มันคลาดสายตาไป!! มันต้องตรงไปยังที่นัดหมายแน่นอน!!” ชายชราชุดดำออกคำสั่งอีกครั้ง!!

 

ทั้ง 5 คน ติดตามมังกรสุริยันไปตามคาด... ซึ่งเล้งซานได้คำนวณไว้แล้ว จึงสั่งให้มังกรสุริยันไปยังทิศทางอื่นเพื่อหลอกล่อศัตรูก่อน และให้อาศัยแนวเชิงเขาขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปอีก 200 ลี้ทางทิศตะวันตก หลบเลี่ยงสายตาของศัตรูเพื่อกลับมายังจุดนับพบ...

 

2 วันต่อมา...

 

ชายชุดดำทั้ง 5 คนต่างพากันคนหาคว้านหาตัวมังกรสุริยันตัวผู้ที่แนวเชิงเขา จนไม่ได้หลับได้นอน แต่ก็ไม่อาจหาตัวพบแม้แต่เงา... ทั้ง 5 คนเริ่มมีอาการอิดโรยแสดงออกมา...

 

“เราถูกมันหลอกแล้วแน่ ๆ ด้วยร่างกายขนาดใหญ่นั่น เป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะคลาดสายตา... แต่มันใช้แนวเชิงเขาที่สลับซับซ้อนนี้ หลบเลี่ยงสายตาพวกเราไป เพราะพวกเราไม่อาจโบยบินบนท้องฟ้าได้...

บัดซบ!! เสียท่าเจ้าสัตว์เลื้อยคลานนั่นจนได้!!” ชายชราชุดดำสบถออกมา... แม้ผ่านมากว่า 2 วันแล้วแต่มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหายขุ่นเคือง...

 

ชายชุดดำอีก 4 คนต่างใบหน้าหดแคบ ไม่กล้าแม้แต่จะพ่นลมหายใจแรงๆ เบื้องหน้าชายชราชุดดำ...

 

“เอาเถอะ... อย่างไรมันต้องกลับมาหาพวกเราอีกแน่!! เพราะลูกของมันยังอยู่ในมือเรา... อีกทั้งยังถูกวิชาควบคุมอสูรของข้าเข้าไปแล้ว การช่วยเหลือย่อมไม่มีทางกระทำได้ เพราะลูกมังกรได้เข้าไปอยู่ในยันต์ตราประทับเรียบร้อยแล้ว ตราบใดที่พวกเราไม่เรียกออกมา มันก็ไม่อาจช่วยเหลือให้หลบหนีไป!!

และเมื่อถึงตอนนั้น... ทั้งเจ้ามังกรสุริยันตัวผู้นั่นและบุคคลที่ช่วยเหลือมัน...อย่าหวังว่าจะรอดเงื้อมมือข้าไปได้!!

 

ชายชราชุดดำกล่าวขึ้น... พลางกัดขบฟันแนบแน่น... การที่ชนชั้นราชันย์อย่างมันถูกแตะเกล็ดย้อนเช่นนี้นั้น... ย่อมสร้างโทสะอย่างทวีคูณ... ใบหน้าของมันถมึงทึง... จนลูกน้องมันอีก 4 คนไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากใด ๆ

 

.......................................................

 

ที่จุดนัดพบ...

 

มังกรสุริยันตัวผู้เสียเวลาอยู่ค่อนข้างมากในการอ้อมไปอีกทิศทางหนึ่ง... แต่ก็สามารถทำให้มันหลุดรอดจากการติดตามของคนทั้ง 5 มาได้ตามที่คาดการณ์ไว้... และเมื่อมันเข้ามาถึงภายในถ้ำ ก็พบว่ามังกรสุริยันตัวเมีย ภรรยาของมันฟื้นคืนสติแล้วจากการรักษาของเด็กหนุ่ม แต่ยังไม่อาจใช้พลังได้ชั่วคราวจากผลข้างเคียงของวิชาอักขระร่างกายที่เล้งซานใช้ไป...

 

“สามี...” เสียงของมังกรสุริยันตัวเมียดังขึ้น... น้ำเสียงเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความดีใจ และเศร้าสลดปะปนอยู่

 

“ภรรยาข้า...” มังกรสุริยันตัวผู้รีบเข้ามาคลอเคลียเพื่อปลอบประโลมนาง... แน่นอนว่าทั้งคู่ยังไม่อาจสบายใจได้ เพราะลูกของพวกมันยังไม่ปลอดภัย!!

 

เล้งซานปล่อยให้สองมังกรปลอบประโลมกันและกัน... ส่วนมันแยกตัวออกมาครุ่นคิดหาแผนการ...

 

ก่อนหน้าเล้งซานแอบเข้าไปยังที่ฐานลับนั่นอยู่พักใหญ่แล้ว ก่อนที่จะให้สัญญาณมังกรสุริยันตัวผู้เข้ามาโจมตี โดยใช้อักขระพื้นที่ในการลอบเข้าไป... ที่เล้งซานจำต้องเสี่ยงแฝงตัวเข้าไปก่อนนั้น เพราะเล้งซานไม่อาจหาตัวหรือสัมผัสร่องรอยใดๆของลูกมังกรได้จากจิตสำนึกของมัน และสุดท้ายเล้งซานก็ได้รับรู้ว่า มังกรน้อยนั้นถูกวิชาควบคุมสัตว์อสูรเข้าไป... ทำให้มีสภาพเช่นเดียวกันกับเจ้าขาว แอบซ่อนตัวอยู่ในยันต์ตราประทับ ภายในร่างของชายชุดดำตัวใหญ่ที่สวมหน้ากากสีทอง...

 

เล้งซานรู้มาว่า เมื่อสัตว์อสูรตนใดหากถูกวิชานี้สะกดไว้แล้วนั้น จะไม่สามารถรอดพ้นจากวิชาได้เลยตลอดจนสิ้นลม... เรียกได้ว่าเป็นวิชาที่โหดร้ายอย่างมากสำหรับสัตว์อสูร... เมื่อไม่อาจช่วยเหลือให้มังกรน้อยเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ได้ ทำให้เล้งซานต้องมาครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง...

 

เพราะถึงแม้จะสามารถช่วยเหลือมังกรน้อยออกมาได้สำเร็จ แต่เจ้ามังกรน้อยก็จะเหลือสติสัมปชัญญะเพียงครึ่งเดียว!! ส่วนอีกครึ่งนั้นจะถูกกักเก็บไว้ในป้ายวิญญาณอสูร ทำให้พัฒนาการต่าง ๆ เชื่องช้าลง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของระดับพลัง หรือแม้แต่สติปัญญาที่ถูกบั่นทอน ดังเช่นนี้เจ้าขาวยังไม่อาจพูดภาษามนุษย์ได้ในยามนี้

 

เล้งซานถอนหายใจหนักหน่วงเมื่อได้ข้อสรุปภายในใจ กลับเข้าไปกล่าวตรง ๆกับ สองมังกรสุริยัน...

 

“ข้าต้องขออภัยที่ต้องกล่าวออกมาตามตรง... แม้ว่าข้าพอจะมีหนทางในการนำตัวบุตรของท่านกลับคือมา แต่ทว่า...ข้าไม่อาจหาหนทางใดช่วยเหลือบุตรของท่านจากการถูกสะกดด้วยวิชาควบคุมสัตว์อสูรได้” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดี

 

เมื่อสองมังกรได้ยิน ก็แสดงสีหน้าเศร้าเสียใจอย่างมาก... แม้จะช่วยเหลือออกมาได้ แต่บุตรของมันก็คงติดอยู่ในสภาพที่ต่างออกไปจากเดิมตลอดกาล...

 

เล้งซานสูดลมหายใจลึกก่อนจะกล่าวต่อ...

 

“ข้าพอจะมีหนทางรักษาบุตรของท่าน แต่มันเป็นเงื่อนไขที่พวกท่านทั้งสองต้องตัดสินใจ... ข้าทำได้เพียงชี้แนะให้พวกท่านเท่านั้น... ไม่อาจตัดสินใจแทนพวกท่านทั้ง 2 ตนได้...”

 

สองมังกรต่างพากันขมวดคิ้วแนบแน่นขึ้น จดจ้องมายังมนุษย์ตัวน้อยผู้นี้....





จากผู้เขียน....ปั่นเค้าไปทั่วเลยนะเล้ง....

..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  10-20 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 755 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #14927 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    จะเอามังกรเหรอออ
    #14927
    0
  2. #8410 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:32
    น่าสงสาร...

    .
    ปล.ขอบคุณมากครับสำหรับนิยายดีๆอีกหนึ่งตอน
    #8410
    0
  3. #8021 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 16:04
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ
    #8021
    0
  4. #7987 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 01:23
    พี่เล้งกำลังหาทางถอนทุนคืนแน่นอนเลย
    #7987
    0
  5. วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 19:24
    ขออีกตอนด้ายม้าย
    #7901
    0
  6. #7900 MomentOut (@porukrit) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:36
    ตีหน้าเศร้านี่ของถนัดพี่เล้งเลย 555
    #7900
    0
  7. #7899 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:30
    ขอบคุณครับ
    #7899
    0
  8. #7898 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 15:42
    ขอบคุณครับ
    #7898
    0
  9. #7897 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 15:24

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #7897
    0
  10. #7896 belly_abc (@belly_abc) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 15:02
    นี่คือการปล้นแบบเนียนๆใช่มั้ยเนี่ย555
    #7896
    0
  11. #7895 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 14:37
    ท่านจี้ที่ตามเล้งมาคงงงว่าอินี่มันไปไหน555555
    #7895
    0
  12. #7894 Rey_R (@Rey_R) (จากตอนที่ 323)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 14:30
    มังกรน้อยมารับใช้ข้าซะ..พี่เล้งกล่าว
    #7894
    0