อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,750,783 Views

  • 15,184 Comments

  • 15,807 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    139,981

    Overall
    2,750,783

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 30 : ขวานทลายสวรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 943 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

"ดูจากสีหน้าแล้วเจ้าคงรู้จักอาวุธอักขระสินะ มันเป็นส่วนหนึ่งของวิชาอักขระกำกับ สร้างขึ้นโดยผู้ใช้อักขระเท่านั้น วิชาอักขระกำกับ ถูกคิดค้นขึ้นมามากกว่าพันปี แม้ในพรรคป้อมอัคคีของข้ายังมีอาวุธอักขระไว้ในครอบครองเพียง 3 ชิ้นเท่านั้น!!"


ซูจ้าวกล่าวพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก มันยกสิ่งที่เรียกว่าอาวุธอักขระขึ้นมาประจันหน้ากับเล้งซาน รูปร่างมันคือขวานที่มี 2 คม มียันต์อักขระเขียนไว้ที่ใบมีด สีน้ำเงินเข้มของอักขระสาดส่องออกมาอย่างชัดเจน แรงกดดันที่ส่งออกมาจากขวานนี้แทบไม่ต่างอะไรกับแรงกดดันของผู้ใช้ลมปราณชั้นสีน้ำเงินขั้นสูง!!


"นี่คือ 1 ใน 3 อาวุธอักขระที่พรรคป้อมอัคคีครอบครองอยู่ ชื่อของมันคือขวานทลายสวรรค์ เป็นอาวุธอักขระสีน้ำเงินขั้นสูง ทุกการครั้งที่ฟาดฟันแทบไม่ต่างจากพลังสิบส่วนของผู้ใช้ลมปราณชั้นสีน้ำเงินขั้นสูง แม้ข้าจะสูญเสียพลังลมปราณไปจนหมดแล้ว แต่ด้วยการฟาดฟันของขวานเล่มนี้ย่อมเพียงพอแก่การแยกร่างเจ้าเป็นชิ้นๆ!!"


เล้งซานจ้องมองมาที่ขวานทลายสวรรค์ มันขมวดคิ้วเล็กน้อยจากนั้นก็แสยะยิ้มออกมา



'แม้วันนี้ข้าอาจจะฆ่ามันไม่ได้ แต่ข้าจะเอาขวานมันมาให้จงได้!!'



เล้งซาน ทะยานร่างพุ่งเข้าไปทันที ซูจ้าวหมุนตัวเหวี่ยงขวานฟันเข้าใส่เล้งซานที่พุ่งเข้ามา แต่ด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสก่อนหน้าทำให้ความเร็วของซูจ้าวลดลงไปกว่าครึ่ง เล้งซานก้มหัวหลบอย่างหวุดหวิด ขวานเฉียดหัวเล้งซานไปอย่างน่าหวาดหวั่น เล้งซานปล่อยหมัดเข้าที่ท้องซูจ้าวอีกครั้ง แต่ด้วยประสบการณ์ซูจ้าวย่อมรู้ว่าเล้งซานเล็งที่ตำแหน่งเดิมที่สาหัสของมัน ซูจ้าวพลิกขวานต่ำลงป้องกันท้องไว้ได้ แต่ต้องแลกกับแรงปะทะของหมัดเช่นกัน


ตูมมมมมมมม


ซูจ้าวถ่อยรนไปกว่า 5 ก้าว แม้ไม่ถูกโจมตีเข้าจังๆแต่แรงสะเทือนที่ได้รับ ย่อมกระตุ้นอาการบาดเจ็บอีกครั้ง มันสำรอกโลหิตเล็กน้อยที่มุมปาก 


เพลิงโทสะของซูจ้าวพุ่งขึ้นถึงขีดสุด มันไม่เคยคิดเคยฝัน ว่าจะมีวันที่มันจะถูกไล่ต้อนโดยผู้เยาว์ที่มีเพียงชั้นลมปราณสีครามขั้นต้นเช่นนี้


"เล้งซาน!! ไม่ว่าวันนี้จะแลกด้วยสิ่งใด ข้าจะสังหารเจ้าให้จงได้!!"


เล้งซานฉีกยิ้มอ่อนและค่อยๆเดินเข้ามา


"อาวุโสซู แม้ท่านนำศีรษะของท่านมาแลกกับปลายเล็บข้า ก็ยังนับว่าข้าขาดทุนอยู่เล็กน้อยนะ"


"บัดซบ!! เจ้า!!"


ซูจ้าวโกรธจนหน้าแดงก่ำ แต่ต้องยอมรับว่าตอนนี้มันบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งลมปราณยังหมดสิ้น สิ่งเดียวที่มันหวังพึ่งได้คือขวานทลายสวรรค์ในมือเท่านั้น!!



"คราแรกข้าตั้งใจเพียงแค่จะทดสอบฝีมือตนเองและหลบหนีไป แต่ตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะสังหารท่าน ณ ที่แห่งนี้ และนำขวานกลับไปให้จงได้!!"


เพลิงสีฟ้าแห่งมังกรพวยพุ่งออกจากร่างของเล้งซานในทันที แม้ปราณอัคคีที่ร้อนแรงของซูจ้าวก่อนหน้านี้ยังเทียบไม่ได้แม้แต่น้อย ม่านตาของซูจ้าวเบิกกว้างในทันที แม้พรรคของมันจะใช้วิชาสายอัคคี แต่ก็ไม่สามารถสร้างเปลวเพลิงสีฟ้าที่รุนแรงเช่นนี้ได้ ร่างของมันสั่นสะท้าน 



"จะ...จะ...เจ้าเป็นใครกันแน่!!"


ทันทีที่เห็นเปลวเพลิงสีฟ้าที่น่าหวาดหวั่นนี้ ความหวังที่มันจะสังหารเล้งซานพลันสลายลงไปในทันที สิ่งเดียวที่มันคิดตอนนี้คือ ต้องหนีไปให้ได้!! มันไม่เคยเสียดายชีวิตเพื่อพรรคป้อมอัคคี แต่หากสูญเสียขวานทลายสวรรค์ ที่เป็น 1 ใน 3 อาวุธอักขระของพรรคไป แม้แลกกับสิบชีวิตของมันก็นับว่าไม่คุ้มค่า


เล้งซานมิได้ตอบคำถามนั้นแต่อย่างใดมันเพียงแสยะยิ้มเล็กน้อยและทะยานร่างพุ่งเข้าใส่ซูจ้าวในทันที!!


เล้งซานบีบอัดลมปราณอัคคีแห่งมังกรไปที่แขนขวาให้คบกริบอีกครั้ง และโคจรปราณมังกรบรรพตไปพร้อมกัน โดยหวังจะใช้สันฝ่ามือเข้าปะทะขวานทลายสวรรค์โดยตรง!!


ซูจ้าวสะบัดขวานเข้าปะทะสันฝ่ามือของเล้งซานตามที่คาดไว้


เคร้งงงงง!!!


เสียงที่ดังออกมา ราวกับโลหะกระทบกัน ดวงตาของซูจ้าวเบิกกว้าง มันแทบไม่อยากเชื่อว่าเล้งซานรับขวานทลายสวรรค์ได้ด้วยมือเปล่า!!



เล้งซานแสยะยิ้มเล็กน้อยที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันคาดการณ์ มันมิได้ถอนฝ่ามือออกแต่อย่างใด แต่กลับพลิกข้อมือจับคว้าคมมีดของขวานทลายสวรรค์ จากนั้นก็เร่งลมปราณตวัดขาซ้าย เตะเข้าที่ชายโครงของซูจ้าวอย่างจัง!!


ตูมมมมมม!!


ซูจ้าวกระเด็นไปหลายสิบเมตรดังว่าวสายป่านขาด กลิ้งไถลไปไกลอีกหลายเมตร มันกระอักเลือดคำโตจากอาการบาดเจ็บ แต่สิ่งสร้างความตื่นตะลึงที่สุดของมันคือ ขวานทลายสวรรค์ หายไปจากมือมันแล้ว!!



"บัดซบ!! เจ้าเด็กโง่ เจ้าไม่รู้หรือว่าอาวุธอักขระ จะมีสายสัมพันธ์ผูกขาดกับผู้เป็นเจ้าของเท่านั้น แม้จะอยู่ในมือเจ้ามันย่อมไม่สามารถเปล่งประกายอักขระได้!!"


"มันก็จริงดั่งท่านกล่าวนั่นแหละ อาวุโสซู แต่ถ้าหากท่านตาย ข้าย่อมเป็นเจ้าของมันได้เป็นแน่!!"


เล้งซานเก็บขวานทลายสวรรค์เข้าไปในแหวนมิติของมันทันที ในขณะที่กำลังจะพุ่งไปสังหารซูจ้าว กลับได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในจิตสำนึก และแน่นอนว่าเจ้าของเสียงนั้นย่อมเป็นเฟรย่า


"เจ้าเด็กโง่ หมดเวลาเล่นแล้ว รีบหนีเดี๋ยวนี่เลย!!"


เล้งซานชะงักเล็กน้อย 


"มีอะไร เฟรย่า"


"มีผู้ใช้ลมปราณสายอัคคี ชั้นลมปราณสีเขียวขั้นกลาง 2 คนกำลังมาที่นี่ ตอนนี้คาดว่าคงพ้นประตูเมืองทิศตะวันตกมาแล้ว!!"



"อะไรนะ!!"


เล้งซานถึงกับคิ้วขมวด มันค่อนข้างแน่ใจว่า สองคนที่มาต้องเป็นระดับผู้อาวุโสพรรคป้อมอัคคีเป็นแน่ การต่อสู้ของมันกับซูจ้าวคงใกล้ประตูเมืองเกินไปทำให้ทหารบนกำแพงเมืองสังเกตเห็นได้ แต่อย่างไรซะมันแสดงไพ่ตายให้ซูจ้าวเห็นมากเกินไป มันรีบพุ่งทะยานไปหาซูจ้าวทันที


"ตาย!!"


เล้งซานวาดวงแขนเล็กน้อย หมายใช้สันฝ่ามือตัดคอซูจ้าวในกระบวนท่าเดียว ซูจ้าวหน้าซีดเผือด แต่มีหรือที่มันจะยอมยืนรอรับความตาย มันเค้นพลังลมปราณเฮือกสุดท้ายในร่าง สร้างปราณคุ้มกันโดยมีจุดศูนย์รวมที่แขนขวา และยกขึ้นรับสันฝ่ามือของเล้งซาน


ตูมมมมมมม!!


"บัดซบ!! ไอแก่นี่ยังมีแรงเหลืออีก" เล้งซานเบิกตากว้างเล็กน้อย


แม้ซูจ้าวตั้งรับไว้ได้ แต่มันก็ยังถอยกรูดไปอีก นับสิบก้าว แรงปะทะทำให้มันกระอักเลือดคำโตอีกครั้ง แต่มันกัดฟันและหันหลังทันทีพร้อมทะยานร่างไปทางประตูเมือง มันสัมผัสได้ถึงพลังลมปราณที่คุ้นเคยจากทางนั้น มันจึงยอมเดิมพันทุกอย่างกับสัมผัสนี้


เล้งซานพุ่งตามไปอย่างรวดเร็ว พลางบีบอัดลมปราณทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง



"เทพพิโรธถล่มฟ้า!!"



พลังมหาศาลระเบิดออกจากฝ่ามือของเล้งซาน พุ่งเข้าใส่ร่างของซูจ้าวในทันที แต่อีกเพียงครึ่งก้าวที่พลังจะสัมผัสร่างของซูจ้าว พลังลมปราณชั้นสีเขียวสองสายพุ่งเข้าปะทะกับเทพพิโรธในทันที!!



ตรึมมมมมมมมมมมมม!!



เสียงดังสนั่นไปทั่วพื้นที่ คลื่นพลังของเทพพิโรธสลายหายไป เมื่อฝุ่นที่คละคลุ้งจางลง เล้งซานเห็น ชายแก่ 2 คนยืนอยู่ด้านหน้าของซูจ้าว คนหนึ่งหน้าดำดูดุดันน่าเกรงขาม อีกหนึ่งผมขาวทั้งหัวไว้เครายาวถึงหน้าอก พลังลมปราณชั้นสีเขียวที่ทั้งคู่แผ่ออกมานั้น แข็งแกร่งกว่าซูจ้าวทั้งคู่


"ผู้อาวุโสหง!!  ผู้อาวุโสเอี้ย!!"


ซูจ้าวกล่าวเรียกชายแก่ทั้งสองด้วยความดีใจ จนแทบจะน้ำตาไหล ชายแก่หน้าดำเหลือบมองซูจ้าว เห็นสภาพที่น่าอนาถ ถึงกับขมวดคิ้ว


"เหตุใดท่านถึงบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ อาวุโสซู ท่านอย่าบอกนะว่า..."


ชายแก่หน้าดำพูดพลางค่อยๆเหลือบตาไปมองที่เล้งซาน มันยิ่งขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม เพราะเด็กหนุ่มตรงหน้ามันเป็นเพียงผู้เยาว์ที่อายุราวๆ 15-16 อีกทั้งพลังลมปราณที่แผ่ออกมานั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงแค่ชั้นลมปราณสีครามขั้นต้น


"อย่าได้ดูถูกมันเป็นอันขาดผู้อาวุโสหง จริงอยู่ว่าที่ข้ามีสภาพเช่นนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะติดกับดักที่มันวางไว้ และอีกส่วนพลังฝีมือที่แท้จริงของมันอาจเทียบเท่าผู้ใช้ลมปราณสีน้ำเงินขั้นสูง!!"


ซูจ้าวกล่าวพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก


"อาวุโสหง ท่านก็เห็นกระบวนท่าเมื่อครู่แล้วมิใช่รึ กระบวนท่านั้นพลังทำลายมหาศาลอย่างมาก หากเป็นท่านหรือข้า ถ้ารับกระบวนท่าเมื่อครู่เพียงคนเดียว อาจบาดเจ็บก็เป็นได้"


ชายแก่ผมขาวพูดพลางเอามือลูบที่เคราตัวเองช้าๆ


เล้งซานยืนพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจและส่ายหน้าเล็กน้อย ตอนนี้มันรู้แก่ใจทันทีว่า หมดโอกาสที่จะสังหารซูจ้าวไปเสียแล้ว มันถลึงตามองไปที่ซูจ้าวอีกครั้ง


"ซูจ้าว!! เจ้าจงจำคำพูดข้าไว้ให้ดี อีก 1 ปีข้าจะกลับมาที่นี่..."


เล้งซานปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างท่วมท้น เปลวเพลิงอัคคีสีฟ้าลุกโชนโบกสะบัดทั่วร่างอย่างน่ากลัว




"เมื่อถึงวันนั้น ข้าจะลบชื่อพรรคป้อมอัคคีออกจากทวีปนี้!!!"






จากผู้เขียน.....รู้สึกว่าตอนนี้จะแต่งยาวเกินไป ต้องขอโทษผู้อ่านด้วย ตอนถัดไปจะปรับให้สั้นลงนะครับ ถถถ+











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 943 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #9189 JamesJi007x (@JamesJi007x) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:05
    ซูจ้าวจะตายก็ไม่ตายซักทีเห้อ!!555
    #9189
    0
  2. #6961 DDreamMomo (@DDreamMomo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 08:16
    ถึงจะเก่งจากอดีตยังไง แต่ก็เป็นเด็ก15 แล้วก็ระดับพลังเมื่อก่อนสูงถึงสีส้มแปลว่าต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ฝึกพลัง แล้วทักษะการต่อสุ้ไปเอามาจากไหน พวกคนแก่ขั้นสีเขียวอายุออกจะเยอะ ดันตามทักษะของเด็กอายุ15ไม่ทัน =___="
    #6961
    1
    • #6961-1 Loveandkill (@Loveandkill) (จากตอนที่ 30)
      20 พฤษภาคม 2562 / 00:19
      อาจเป็นลูกของคนเผ่าเทพก็ได้(มั้ง)
      #6961-1
  3. #4692 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 10:47

    Thanknyou

    #4692
    0
  4. #4176 pingowow (@pingwowo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:09


    ค่ตเท่ห์จะเท่ห์กว่านี้ถ้าหากซูจ้าวตาย
    #4176
    0
  5. #3796 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 17:02
    วิธีแก้ปัญหาง่ายมาก แสดงไพ่ตายไปแล้วก็กลับไปพัฒนาตัวเพื่อหาไพ่ใบใหม่สิ ดันทุรังต่อไปเล้งซาน
    #3796
    0
  6. #3230 pukza28 (@pukza28) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 23:33
    ทำไมรู้สึกเริ่มเบื่อๆแนวนี้พระเอกส่วนมากมันไม่ยอมฆ่าแบบจบๆไปชอบรอห่าไรก็ม่ายรุ้
    #อินไปหน่อยๆ
    #3230
    1
  7. #3134 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 10:26
    ตอนนี้สนุกมาก แต่เสียดายยังฆ่าไม่ตายเท่านั้น
    #3134
    0
  8. #2437 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:34
    สวัสดีจ้า เขียนสั้นแต่เก็บความได้หมดเข้าใจง่ายดีคะ แต่แอบตะหงิดกับคำว่า แสยะยิ้ม ของเล้งๆ มากเลยคะ เราว่ามันมีคำนี้เยอะจนเกินไปคะ น่าลองปรับรูปแบบคำกับประโยคดูนะคะ โดยรวมก็สนุกดีคะ ติดตามอ่านต่อไป
    #2437
    1
    • #2437-1 ta_yee (@ta-yee) (จากตอนที่ 30)
      7 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:00
      เห็นด้วย แสยะยิ้มทุกครั้งที่ยิ้มเลย ลองเพิ่มอารมณ์ของการยิ้มให้หลากหลายหน่อยไหมคะ เป็น อมยิ้ม ยิ้มอ่อน ยิ้มเจ้าเล่ห์ ยิ้มน้อยๆ ยิ้มกว้าง ยิ้มมีเลศนัย ยิ้มเย้ย ยิ้มเยาะ ยิ้มหยัน เหยียดยิ้ม ยิ้มกรุ้มกริ่ม ยิ้มแย้ม ยิ้มสู้ แสร้งยิ้ม ฯลฯ
      #2437-1
  9. #2410 taranra (@nakayu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 17:09
    ตอนนี้กำลังดีเลยค่ะ ที่ผ่านมาเขียนสั้นไปมาโดยตลอดนะคะ อยากให้เขียนยาวยาวแบบนี้ไปเรื่อยเรื่อยค่ะ
    #2410
    0
  10. #1243 AnnyDream1 (@9911club) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 07:44
    อย่าเขียนสั้นลงนะคะ แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ🌸😊
    #1243
    0
  11. #1217 WINBensinJinjung (@WINBensinJinjung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 05:23
    แต่งเรื่องให้ตอนนึงมันยาวๆอะดีแล้วจะให้สั้นๆทำไมบ้ารึป่าว?
    #1217
    0
  12. วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 21:52
    มุกของไรท์เหรอคับ ถถถ+ คือไร ทำไมไม่พิม555+ ติดใจมาก
    #996
    1
    • #996-1 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 30)
      31 ตุลาคม 2559 / 07:13
      ใช่ครัช ถถถ+
      #996-1
  13. #516 ง่วงทั้งวัน (@Minerrian) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 17:20
    เอายางลบไหมจะได้ลบง่าย หรือเอาป้ายสำนักไปเผาก็ลบชื่อได้เหมือนกัน##หลบตีนแปป ไม่ได้แดกข้าหรอกฮ่าๆๆๆ
    #516
    0
  14. #409 ดำพก้ก้ก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 21:14
    ลบเลยยยยยยยอย่างมัน
    #409
    0
  15. #389 twnm (@twnm) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 10:13
    ถ้าเทียบตอนต่อตอนกับเดชคัมภีร์เทพฤทธิ์ ถือว่า เล้งซาน สั่นกว่าเยอะ
    ฉนันห้ามปรับ
    ขอบคุณครับ
    #389
    0
  16. #337 Jeerapat5718 (@Jeerapat5718) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 19:09
    อย่าสั้นครับยาวๆดีแล้วครับ ขอบคุณมาก
    #337
    0
  17. #308 w051002k (@w051002k) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 09:18
    ขอบคุณครับ
    เอายาวกว่านี้ก็ได้นะครับ
    #308
    0
  18. #307 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 08:10
    ขอบคุณครับ
    #307
    0
  19. #306 ย่ำดวงดารา (@chantana344026) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 07:29
    ไม่เอาๆ ยาวๆแบบนี้ดีแล้ว
    #306
    0
  20. #305 JokerVampire (@jocker797) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 01:22
    เผาร่างไม่ดีครับต้องเผาขาอย่างเดียวพอลุกไปไหนไมีได้ ทีนี้จะได้แต่งนิยายอย่างเดียว
    #305
    0
  21. #304 Singhapanorn (@Singhapanorn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 01:04
    ถ้าท่านผู้เขียนทำเช่น ข้าผู้อ่านจะใช่อัคคีสีฟ้าเผาร่างท่านในทันที่ อย่าหาว่าข้าผู้อ่านไม่เตือน ????
    #304
    0
  22. #303 durexm4nz (@durexmans) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 00:13
    ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



    #303
    0
  23. #301 มมมม (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 22:59
    มาเลยตอนนี้เลยยยยยยยยยยยยยยยย
    #301
    0
  24. #300 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 22:45
    ไม่ต้องปรับไรท์
    #300
    0
  25. #299 anfield3345 (@anfield3345) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 22:20
    ตอนยาวววๆ ตอนเยอะๆๆ
    #299
    0