อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,739,132 Views

  • 15,135 Comments

  • 15,789 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    128,330

    Overall
    2,739,132

ตอนที่ 259 : ตอนที่ 252 : แตกฉานการหลอมยุทธภัณฑ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1109 ครั้ง
    22 ส.ค. 61

แม่นางหนี่... ข้าขอเรียนเพียงแค่วิธีสลักลวดลายเลย.....ได้หรือไม่?” เล้งซานกล่าวขึ้น พลางยิ้มแห้งๆออกมา

 

หนี่เซี่ยววาขมวดคิ้วขึ้น “หมายความว่ายังไง? เจ้ากำลังจะบอกว่าข้าสอนไม่ได้เรื่องอย่างนั้นหรือ!! ถึงได้ให้ข้าลดการอธิบายลง” น้ำเสียงของนางแสดงออกถึงความไม่พอใจ

 

“เปล่าเลย...ท่านสอนได้เข้าใจง่ายดายอย่างยิ่ง โดยเฉพาะกับข้าที่ไร้พื้นฐานได้การหลอมยุทธภัณฑ์ แต่ที่ข้ากล่าวขอเช่นนั้นเนื่องด้วยเวลาที่จำกัด หากข้าต้องเริ่มเรียนพื้นฐานทั้งหมดย่อมไม่อาจทันในเวลาที่เหลือเป็นแน่” เล้งซานกล่าวอธิบาย

 

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจ้าจะให้ข้าข้ามบทเรียนที่สำคัญที่สุดอย่างการหลอมไปได้อย่างไรกัน?” หนี่เซี่ยววากล่าวพลางขมวดคิ้ว

 

“เรื่องนั้น...เพราะว่าข้ามีวิธีการเฉพาะในการหลอมยุทธภัณฑ์ที่แตกต่างไปจากคนอื่นๆ” อีกครั้งที่เล้งซานเกาศีรษะด้วยท่าทีเขินอาย

 

“แตกต่าง? เจ้าหมายความว่ายังไง? การหลอมควรเริ่มที่การใช้ความร้อนทำให้โลหะที่ต้องการหลอมละลายกลายเป็นของเหลว จากนั้นก็ขึ้นรูปตามพิมพ์ที่ทำไว้ นี่คือวิธีแรก ส่วนวิธีที่สองคือใช้ความร้อนหลอมโลหะเพียงแค่ให้อ่อนตัวลง จากนั้นใช้ค้อนเหล็กฟาดตีเพื่อให้ได้รูปทรงตามที่ต้องการ สองวิธีนี้มีการใช้งานที่แตกต่างกันตามรูปแบบและประสบการณ์ของผู้เชี่ยวชาญแต่ละคน วิธีของเจ้าคือรูปแบบใด?” นางกล่าวถามเล้งซานอีกครั้ง

 

“เอ่อ...ให้ข้าอธิบายก็คงใช้เวลาไปโดยสูญเปล่า ข้าขอทำให้ดูแทนก็แล้วกัน...” เล้งซานกล่าวพลางหยิบก้อนโลหะเหล็กขึ้นมา 2 ชิ้นถือไว้ในมือซ้ายและขวา แน่นอนว่าภายในหอยุทธภัณฑ์ย่อมเต็มไปด้วยเศษโลหะนับไม่ถ้วน ถึงจะเป็นโลหะจำพวก เหล็ก ทองแดง สำริด ธรรมดาก็ตาม

 

เหล็กนั้นมีมวลโลหะที่แข็งแกร่งและหลอมเป็นยุทธภัณฑ์ได้ยากกว่าทองแดงและสำริด...

 

“แม่นางหนี่ ลองดูที่ก้อนโลหะเหล็กกล้าสองชิ้นนี้...” เล้งซานกล่าวจบก็โคจรปราณอัคคีจากมือทั้งสองข้าง แน่นอนว่าเล้งซานใช้เพียงปราณอัคคีสีชาด แม้มันก็แฝงปราณอัคคีแห่งมังกรเข้าไปเสริมด้วยเพื่อที่จะเพิ่มความร้อนขึ้น

 

เพียงไม่กี่อึดใจก้อนโลหะเหล็กจากมือขวาของเล้งซานก็ถูกหลอมละลายคามือของเด็กหนุ่ม!! หยดลงพื้นไม่ต่างอะไรจากของเหลว แสดงให้เห็นถึงความร้อนที่มหาศาลจากปราณอัคคีของเล้งซานที่ใช้เวลาไต่ระดับความร้อนจากศูนย์จนถึงจุดหลอมละลายเหล็กได้ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ

 

แต่ทว่าก้อนโลหะในมือซ้ายของเล้งซาน กลับเป็นเพียงก้อนโลหะสีแดงที่ดูยืดหยุ่น มันยังไม่ได้ขึ้นสู่จุดหลอมละลาย นี่แสดงให้เห็นถึงการควบคุมความร้อนของเล้งซานว่าอยู่ในระดับที่สูงเพียงใด!!

 

“คราวนี้เจ้าเข้าใจหรือยังแม่นางหนี่... ข้าสามารถอาศัยเพียงปราณอัคคีในการทำให้โลหะทุกชนิดอ่อนตัวลง และสามารถขึ้นรูปโลหะเหล่านั้นด้วยมือเปล่า โดยมิต้องใช้เตาหลอมหรือเครื่องมือใดๆ” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

 

หนี่เซี่ยววาถึงกับเบิกตากว้างโปนโตขึ้น นางเคยได้ยินว่าปราณอัคคีนั้นสามารถมาใช้ร่วมกันกับการหลอมยุทธภัณฑ์ได้ ผู้อาวุโสระดับสูงบางคนในสถาบันฯที่สั่งสอนศิษย์หลักแผนกวิชาอักขระกำกับ ก็สามารถใช้กระบวนการนี้ได้

 

แต่ถึงแม้จะได้ยินมามากมายเพียงใด นางก็ไม่เคยเห็นผู้ใดใช้หลอมโลหะกับตาของนางเองมาก่อน!! แน่นอนว่าผู้ใช้ปราณอัคคีนั้นมีอยู่มากมายในยุทธภพนี้ แต่ทว่ามีเคล็ดวิชาสายปราณอัคคีอยู่น้อยยิ่งนัก ที่สามารถแสดงความร้อนถึงระดับที่เหล็กหลอมละลายได้ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ!!

 

เท่านั้นยังไม่พอ!! เล้งซานได้ใช้มือขวาโคจรลมปราณที่บีบอัดหนาแน่นแทนพิมพ์ขึ้นรูป หลอมก้อนโลหะสีแดงที่ดูยืดหยุ่นนี้ ให้ยืดยาวออกเป็นรูปลักษณ์ของกระบี่ยาวประมาณ 90 เซนติเมตร

 

เล้งซานใช้ปลายนิ้วชี้และกลางประกบอัดแน่นไปด้วยปราณอัคคีที่มีความร้อนสูง รีดผ่านตัวกระบี่ตั้งแต่โคนจรดปลาย แทนการลับคม!!

 

บีบอัดปราณอัคคีให้อยู่เพียงปลายนิ้ว แกะสลักลวดลายแทนเหล็กสกัด!!

 

กระบวนการทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ไมได้มีการใช้อุปกรณ์ใดๆช่วยเหลือ!! อาศัยเพียงมือเปล่าและปราณอัคคีระดับสูงเท่านั้น!!

 

สร้างกระบี่เหล็กกล้าขนาดมาตรฐานขึ้นมาชิ้นหนึ่ง แม้มาตรฐานโดยรวมไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งของตัวกระบี่ หรือแม้แต่ความสวยงามและลวดลาย จะอยู่เพียงระดับต่ำค่อนกลาง แต่ถึงกระนั้น เล้งซานกลับใช้เวลาที่สั้นกว่าปกตินับร้อยนับพันเท่าในการสร้าง และที่สำคัญมันไม่ใช้แม้แต่อุปกรณ์เสริมใดๆเลย เรียกได้ว่า ขอเพียงมีแร่โลหะ เล้งซานสามารถสร้างอาวุธขึ้นมาได้ในทันทีเสียด้วยซ้ำ!!

 

แม้การต่อสู้กับเล่าเปียวของเล้งซานจะทำให้หนี่เซี่ยววา ตื่นตะลึงอย่างมากแล้ว แต่ในครั้งนี้นางกลับตื่นตะลึงมากยิ่งกว่า!! เพราะนางนั้นไม่ได้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ จึงไม่ค่อยเข้าใจความต่างชั้นในการต่อสู้เท่าใดนัก คิดแค่เพียงว่าระดับพลังลมปราณคือตัวกำหนดฝีมือ แต่สำหรับการหลอมสร้างที่นางเชี่ยวชาญนี้ ทำให้นางรับรู้ได้แจ่มชัดว่าระดับของเล้งซานนั้นสูงล้ำมากเพียงใด!!

 

เล้งซานขาดแต่เพียงการถูกขัดเกลาแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง เป็นดั่งเพชรน้ำงามที่รอการเจียระไนเพียงเท่านั้น!!

 

“นี่คือพื้นฐานของข้า... ข้าไม่เคยร่ำเรียนการหลอมโลหะมาก่อน ทำให้คุณภาพที่ได้นั้นนับว่าอ่อนด้อยกว่ามาตรฐานที่ควรจะเป็น ข้าอยากให้แม่นางหนี่ช่วยสอนข้าในส่วนที่บกพร่องไป...” เล้งซานกล่าวพลางเกาศีรษะของมัน

 

ท่าทีของเล้งซานราวกับมือใหม่ที่แสดงฝีมือต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญจึงรู้สึกเขินอาย แต่หารู้ไม่ว่าสำหรับหนี่เซี่ยววา กระบวนการหลอมของเล้งซานสั่นคลอนความเชื่อมันของนางเพียงใด!!

 

ส่วนหนึ่งเพราะเล้งซานเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับผลลัพธ์มากกว่ากระบวนการ ต่อให้มันมีกระบวนการที่น่าตื่นตาเพียงใด แต่ผลลัพธ์ของการหลอมก็ยังเป็นเพียงอาวุธระดับต่ำค่อนกลาง

 

หากเทียบกับหนี่เซี่ยววา แม้นางอาจจะใช้เวลาให้การสร้างมากกว่าเล้งซานนับร้อยเท่า และยังต้องใช้อุปกรณ์มากมายภายในหอยุทธภัณฑ์เข้าช่วยเหลือ แต่อาวุธที่นางสร้างขึ้น ก็ยังถูกนับเป็นอาวุธที่มีคุณภาพระดับสูง

 

เล้งซานที่มองแต่เพียงผลลัพธ์จึงยังคงนับถือว่านางมีฝีมือเหนือกว่าตนเอง...

 

“นะ...นี่ไม่ใช่ว่าเจ้ากำลังล้อข้าเล่นอยู่ใช่หรือไม่?” หนี่เซี่ยววามีความรู้สึกยากจะอธิบาย นางรู้สึกเหมือนกันว่านางกำลังสอนพญาอินทรีให้หัดบิน!! ทั้งที่ตัวนางเองเป็นเพียงแค่อีกา เท่านั้น!!

 

“ข้าหาได้ล้อเล่น ผู้อาวุโสเค่อบอกว่าพื้นฐานโดยรวมข้ายังนับว่าอ่อนด้อยกว่ามาตรฐานอยู่ อย่างน้อยๆข้าอยากให้แม่นางหนี่ สอนข้าจนถึงระดับมาตรฐานที่เพียงพอสำหรับการสอบคัดเลือกศิษย์หลัก” เล้งซานกล่าวด้วยแววตามุ่งมั่น

 

หนี่เซี่ยวอึ้งไปเล็กน้อย... นางสูดหายใจลึกก่อนจะกล่าว...

 

“ตกลง!! ข้าพอจะรู้แล้วว่าเข้าขาดตกบกพร่องในสิ่งใด แต่พื้นฐานโดยรวมเจ้านับว่าอยู่ในระดับสูงแล้ว ขาดแต่เพียงความละเอียดเท่านั้นเอง ซึ่งข้าสามารถสอนได้ทันแน่นอนในเวลาที่เหลืออยู่” หนี่เซี่ยววากล่าวพลางกอดอก

 

“จริงหรือ!! เช่นนั้นก็เยี่ยมไปเลย!!” เล้งซานรู้สึกราวกับยกภูเขาออกมาจากอก อย่างน้อยในการสอบคัดเลือกศิษย์หลัก มันคงไม่ตกที่นั่งลำบากมากนัก

 

หนี่เซี่ยววาเริ่มสอนเล้งซานอย่างจริงจัง...

 

ในขณะเดียวกัน เล้งซานก็ได้เขียนแบบทดสอบภาคทฤษฏีรวมถึงคำตอบทั้งหมด 20 ภาษาอักษรโบราณ จากความทรงจำที่เล้งซานได้ทำมาให้กับนาง แม้เล้งซานจะไม่อาจพูดได้ว่าจดจำครบถ้วนทั้งหมด แต่ก็คิดว่ามากกว่า 9 ใน 10 ส่วน แน่นอนว่าเพียงพอให้หนี่เซี่ยววาสอบผ่านอย่างง่ายดาย

 

เล้งซานติดปัญหาเล็กน้อยเพราะในวันถัดมา เพราะเป็นวันเริ่มสัปดาห์ใหม่ที่เล้งซานต้องสลับไปเรียนแผนกวิชาการแพทย์และการปรุงยา ในช่วง 3 วันแรกนั้นไม่มีปัญหา แต่สำหรับช่วงท้ายสัปดาห์ที่ทุกคนจำเป็นต้องออกหน่วยไปรักษาผู้ป่วยนอกสถาบันฯ

 

เล้งซานจึงจำเป็นต้องใช้วิธีการแอบอ้างกับเหล่าผู้อาวุโสในแผนกว่ามีอาการป่วย พร้อมทั้งจ่ายสินน้ำใจไปเล็กน้อย... แน่นอนว่าหากเป็นศิษย์สายในคนอื่นๆหากทำเช่นเดียวกันนี้ ย่อมต้องถูกลงโทษอย่างแน่นอน

 

แต่สำหรับเล้งซานที่ได้รับการเขียนรายงายชื่นชมผลงานอย่างมากจากฟู่ฉายเหอ ในการที่มันสามารถเอาชนะเหล่าขบวนแพทย์ของสำนักเซียนโอสถในการแข่งขันแบบเป็นทางการ ทำให้เล้งซานถือเป็นศิษย์สายในชั้นพิเศษ ได้รับการอนุญาตให้เล่าเรียนในสถาบันฯโดยไม่ต้องออกไปด้านนอกได้ชั่วคราว ปัญหานี้จึงถูกแก้ไข

 

จวบจนเวลาผ่านไป เหลืออีกเพียงวันเดียวก็จะเข้าสู่การสอบคัดเลือกศิษย์หลัก...

 

ภายในหอยุทธภัณฑ์...

 

ใบหน้าของหนี่เซี่ยววาบิดเบี้ยว...

 

เนื่องเพราะเล้งซานได้หลอมยุทธภัณฑ์จากเหล็กกล้าเป็นจำนวนหนึ่งร้อยศาสตราวุธ!! โดยที่ลวดลายมิได้ซ้ำกันเลย และในแต่ละชิ้นเรียกได้ว่าวิจิตรงดงามราวกับถูกแกะสลัก หากแต่งแต้มสีสันลงไป คงราวกับว่าศาสตราเหล่านี้เหมือนมีชีวิตขึ้นมา

 

และเล้งซานใช้เวลาทั้งหมดเพียงแค่ คืนเดียวเท่านั้น!!

 

“แม่นางหนี่... ระดับประมาณนี้เพียงพอให้ข้าผ่านระดับมาตรฐานหรือยัง?” เล้งซานกล่าวขึ้น เหงื่อของมันโทรมกายจากการเรียนรู้แบบหามรุ่งหามค่ำ!! เล้งซานแทบจะไม่หลับไม่นอนในการฝึกหลอมยุทธภัณฑ์ ตลอดหลายวันมานี้แม้เซี่ยวหนี่วาจะกลับไปยังที่พักของนาง แต่เล้งซานก็ไม่ได้หยุดที่จะศึกษาด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง

 

นอกจากการออกไปรายงายกับผู้อาวุโสแผนกวิชาการแพทย์และการปรุงยา เรื่องที่ไม่ไปออกหน่วยด้านนอกสถาบันฯแล้ว เล้งซานก็ไม่เคยออกจากหอยุทธภัณฑ์แห่งนี้อีกเลย!!

 

นี่คือนิสัยเสียของเล้งซานที่ไม่มีทางแก้ไข หากเล้งซานได้เรียนรู้สิ่งใด มันจะทุ่มเทความพยายามทั้งหมดลงไปที่การเรียนรู้นั้น โดยไม่สนใจรอบข้างหรือแม้แต่สภาพร่างกายตนเอง เข้าสู่ภวังค์แห่งการเรียนรู้ในระดับที่จำเป็นต้องรู้แจ้ง มิเช่นนั้นเล้งซานจะไม่ยอมออกมาจากวงจรการศึกษาในเรื่องเหล่านั้น

 

“นะ...นี่เจ้ากำลังล้อข้าเล่นอีกแล้วใช่หรือไม่?” หนี่เซี่ยววารู้สึกศีรษะหมุนเคว้งทันที เพราะลำพังตัวนางกว่าจะมาได้ถึงระดับนี้ ต้องใช้เวลาเกือบสิบปี แต่เล้งซานกลับทำได้ในเวลาไม่ถึง 8 วัน!!

 



จากผู้เขียน....กว่าจะบวกกันอีกรอบ ต้องรอสอบศิษย์หลักเสร็จนู้น..


Q: หลายคนถามว่าเมื่อไหร่เล้งซานจะเดินได้?


A: ซักพักใหญ่ๆเลย....ตามพล๊อตเรื่องครับ เพราะเนื้อเรื่องได้กำหนดในจุดที่เล้งซานจะยืนไว้แล้วครับ

จึงไม่สามารถทำตามความต้องการของผู้อ่านหลายๆท่านได้ เพื่อความสมบูรณ์ของพล๊อตเรื่องที่ตั้งใจไว้ครับ 

ดังนั้นเฝ้ารอกันต่อไปนะครับ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.109K ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #12143 Kajaba nanana (@tnzchwn) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:15
    ชอบนิยายเรื่องนี้มากเลย ส่วนตัวชอบเจ้าขาวมากกกกกกกก ออกมาเยอะๆหน่อยยยยย
    #12143
    0
  2. #10645 Jumbo2513 (@Jumbo2513) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 07:41
    สนุกมากครับ..เป็นกำลังใจให้นะครับ

    อ่านทุกตอน
    #10645
    0
  3. #8088 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 08:58
    ส่วนตัวมองว่าดีเลยฮะเป็นนิยายที่สนุกมากๆ
    .
    ปล.ขอบคุณมากครับ
    #8088
    0
  4. #6345 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:29
    ติดตาม​
    #6345
    0
  5. #6232 maemond (@maemond) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 18:40
    เป็นนิยายแนวนี้ที่สนุกที่สุดที่เราเคยอ่านมาเลยยย จะสนับสนุนเรื่อยๆค่าา มาต่อเร็วๆน้า
    #6232
    0
  6. #6231 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 17:28
    เก่งเกินคนไปแล้ว เอ๋ มันไม่ใช่คนนี่หว่า55555
    #6231
    0
  7. #6230 Zino zenz (@janry) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 16:47
    รอได้ค่าไรท์ 55 เดินได้แช้วก็ตื้บพวกมันเลยยย หุหุหุ
    #6230
    0
  8. #6227 belly_abc (@belly_abc) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 10:14
    รอโชว์เมพตอนสอบบ
    #6227
    0
  9. #6226 zittichee (@zittichee) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 09:47
    สนุกมากครับเป็นนิยายที่ซื้อโดยไม่ต้องคิดเลย
    #6226
    0
  10. #6225 Gamde (@Gamde) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 09:11
    เดินได้ไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเส้นชีพจรลมปราณหายดีเมื่อไหร่ ถึงนั่งรถเข็นก็คงหาเรื่องใส่ตัวอีกแน่ๆ
    #6225
    0
  11. #6223 mcexco (@mcexco) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 04:22
    ผมอยู่เบอร์ลิน เที่ยงคืนเวลาไทย นี่เวลาดีเลยครับ ขอบคุณครับ
    #6223
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #6221 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 01:36
    พี่เล้งซานจะเทพเกินไปล่ะ555
    #6221
    0
  14. #6220 mokiii2 (@Mokiii) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 00:25
    ผมว่านี่แหละนิยายที่สนุกที่สุดใน กำลังภายใน/แฟนตาซี/
    #6220
    0
  15. #6219 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 00:05
    หนึ่งในนิยายที่ดีที่สุดของภาคกำลังภายใน
    #6219
    0
  16. #6216 akeiso10 (@akeiso10) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 23:32
    สนุกๆมากๆครับขอบคุณครับ
    #6216
    0
  17. #6213 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 23:04
    เล้งซานง่อยก็ดีไปอย่างนะ นางดูน่ารักขึ้น ไม่ผยองมากนัก เสียดายที่ไรต์เขียนบรรยายรายละเอียดความสามารถของรถเข็นน้อยไปหน่อย รถเข็นนี่น่าสนใจมากเลย
    #6213
    0
  18. #6212 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 23:02
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png
    เล้งซานทำสาวไปไม่เป็นอีกแล้ว และแล้วหนี่เซี่ยววา ก็กำลังจะเข้าฮาเร็มอีกคน
    #6212
    0
  19. #6211 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 23:01

    อิงูมันไปลั้ลลาอยู่ไหนแระเนี่ย
    #6211
    0
  20. #6210 ggung (@ggung) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:57
    -_- เห้อออออ ค้างค่ะ ขอวันละสองตอนได้มั้ยคะ //ชอบเรื่องนี้มากอ่ะ
    #6210
    0
  21. #6209 Gast08 (@Gast08) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:52
    อิงูอัปปรีย์พี่ซานกูเดินไม่ได้ชักที
    #6209
    0
  22. #6208 หมีธนู (@at1645s) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:38

    อัพทุกวันเลยอะ ขอบคุณค่ะ
    #6208
    0
  23. #6207 nariza_bum (@nariza_bum) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:17
    จะเดินได้ตอนไหน..ไม่ซีเรียชค่ะ..แต่มาวันละตอนนี้เคลียดมากกดเลยค่ะ..แบบว่าติดงอมแงม ค้างหนักมากกก
    #6207
    0
  24. #6206 InwGiG (@oan999) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:14
    ขอบคุณครับ ให้เป็นไปตามที่วางไว้นะดีแล้วครับ
    #6206
    0
  25. #6205 gzoneeak (@gzoneeak) (จากตอนที่ 259)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:11

    ต้องรีบนอนจะได้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ
    #6205
    0