อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,770,892 Views

  • 15,268 Comments

  • 15,854 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    160,090

    Overall
    2,770,892

ตอนที่ 258 : ตอนที่ 251 : เล่าเปียว... (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 934 ครั้ง
    21 ส.ค. 61

 “อะแฮ่ม....” เสียงกระแอมของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งดังขึ้นที่ด้านหลัง...

 

ทั้งเล่าเปียวและหนี่เซี่ยววาต่างหันมามองยังทิศทางของเสียง ปรากฏเด็กหนุ่มพิการนั่งรถเข็นที่ค่อยๆเลื่อนล้อออกมาจากมุมๆหนึ่งที่ซ่อนตัว ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ ราวกับว่าไม่สนใจสถานการณ์เบื้องหน้า

 

หนี่เซี่ยววาใบหน้าบิดงอขึ้นทันที “เจ้าโง่ลู่ซาน!! แทนที่เจ้าจะไปตามคนมาช่วย กลับออกมาจากที่ซ่อนเองเช่นนี้มันจะช่วยอะไรได้!! เจ้าโง่! เจ้าโง่! เจ้าโง่!” หนี่เซี่ยววาแทบไม่อาจหาคำใดมาก่นด่าความเขลาของลู่ซาน แต่ทว่า...ใบหน้าของชายอีกคนกลับ...

 

บิดเบี้ยวเขียวคล้ำ!! ทันทีที่เล่าเปียวมองเห็นเล้งซานเข็นรถออกมา ราวกับมันเจอภูติใบหน้าผีอัปลักษณ์ก็มิปาน

 

“จะ...เจ้า!! ละ...ลู่ซาน!!” น้ำเสียงของเล่าเปียวขาดห้วงตะกุกตะกัก

 

เล้งซานหันไปสบตากับหนี่เซี่ยววา พลางยิ้มเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะคล้อยนัยน์ตาแข็งกร้าวไปยังเล่าเปียว “ไม่เจอกันนานเลยนะ เล่าเปียว... สัก 10 วันได้กระมัง?” เล้งซานกล่าวพลางเชิดมุมปากขึ้น

 

“จะ...เจ้ามาทำอะไรที่นี่!!” เล่าเปียวเริ่มที่จะสั่นสะท้าน ความทรงจำที่ถูกเล้งซานทุบตีด้วยท่อนเหล็กเข้าที่ใบหน้าจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน ผุดขึ้นมาอย่างไม่อาจฉุดรั้งความคิด

 

“พอดีว่า... ข้ามาในฐานะสหายของแม่นางหนี่... แล้วเจ้าจะปล่อยนางจากอ้อมกอดเจ้าได้หรือยัง?” เล้งซานเค้นเสียงแกมบังคับข่มขู่

 

แขนขวาของเล่าเปียวที่โอบรัดหนี่เซี่ยววาแนบแน่นก็พลางอ่อนระทวยลง จนเล่าเปียวถอยออกไปราว 2 ก้าวใหญ่ตั้งท่าต่อสู้

 

“ยะ...อย่าคิดว่าข้านั้นกลัวเจ้า!! ข้าไม่เชื่อว่าครั้งนี้เจ้าจะสามารถทุบตีข้าได้อีก!!” เล่าเปียวแสดงน้ำเสียงกึ่งกล้ากึ่งกลัว แม้ใบหน้าจะขาดซีด แต่นัยน์ตายังคงมุ่งมั่น

 

หนี่เซี่ยววางุนงงกับสถานการณ์เบื้องหน้าอย่างมาก นางรู้สึกเหมือนกับว่าเล่าเปียวกำลังหวาดกลัวลู่ซานอยู่ และยังเป็นความหวาดกลัวในระดับที่สูงมากอีกด้วย แต่นางก็ยังมิกล้าฟันธง เพราะลู่ซานเป็นเพียงคนพิการเท่านั้น!! และเป็นชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นที่ 3!! ทว่าเล่าเปียวเป็นถึงหัวกะทิแห่งแผนกวิชาการต่อสู้ เป็นชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นสูงสุด!! อีกเพียงเล็กน้อยมันก็จะทะลวงชนชั้นลมปราณสีเขียวอยู่แล้ว!!

 

นางไม่เห็นว่าจะมีปัจจัยใดๆเลยที่เล่าเปียวจะต้องหวาดกลัวต่อลู่ซาน!!

 

เล้งซานหยิบท่อนเหล็กท่อนเดิม ออกมาจากแหวนมิติ “ดูท่าเจ้าจะคิดถึงสหายของเจ้าอยู่สินะ!!” เล้งซานแสยะยิ้มพลางกระแทกท่อนเหล็กลงกับพื้น ส่งเสียง ปัง!! ออกมา

 

เล่าเปียวถึงกับสะดุ้งตัว ขนลุกชูชันขึ้นเมื่อเห็นท่อนเหล็กนั่น มือเท้ามันเริ่มสั่นเทา แม้ใจของมันอยากที่จะแก้แค้นเรื่องเมื่อคราวก่อน แต่สุดท้ายแล้วความกล้าของมันก็หดหายไป...

 

“ฝากไว้ก่อนเถอะ!!” เล่าเปียวกล่าวประโยคสามัญที่ผู้แพ้ทุกคนพูดกัน อย่างน้อยเล่าเปียวก็มั่นใจว่ามันสามารถหลบหนีคนพิการอย่างลู่ซานได้เป็นแน่หากมันไม่คิดเข้าปะทะ เพราะลู่ซานเป็นเพียงคนพิการเท่านั้น... มันจึงรีบทะยานออกตัวหลบหนีไป

 

ข้าอนุญาตเจ้าตั้งแต่เมื่อใดกัน!!” เล้งซานระเบิดพลังจากรถเข็น พุ่งไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเล่าเปียวอย่างน้อย 3 เท่า!!

 

ผัวะ!! เสียงเล้งซานฟาดท่อนเหล็กเข้าที่ท้ายทอยของเล่าเปียวอย่างจัง จากด้านหลัง!!

 

“อ๊าก!!” เล่าเปียวไม่คิดว่าลู่ซานจะสามารถติดตามมันได้ทัน จึงมิได้โคจรปราณคุ้มกันใดๆ รับแรงกระแทกจากท่อนเหล็กของเล้งซาน ที่ฟาดด้วยกล้ามเนื้อแห่งมังกรเข้าไปเต็มๆ

 

โชคดีที่มันมีร่างกายที่แข็งแกร่งของชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นสูงสุด มิเช่นนั้นการโจมตีนี้คงเพียงพอที่จะเอาชีวิตของมันแล้ว!! เล่าเปียวลงไปนอนกองพลางกุมท้ายทอยด้วยความเจ็บปวด

 

“บัดซบเอ๊ย!! ลู่ซาน เจ้าอย่ามาบังคับข้าให้มันมากนักนะ!!” เล่าเปียวลุกขึ้นมา ก่อนจะระเบิดพลังปราณทั่วร่าง โทสะของมันรุกโชนจนสะกดความหวาดกลัวไปทั้งหมด เส้นเลือดที่ขมับปูดบวม

 

“ตาย!!” เล่าเปียวต่อยเข้าใส่เล้งซานด้วยกำลังทั้งหมด

 

“ลู่ซาน ระวัง!!” หนี่เซี่ยววากรีดร้องขึ้น พลางยกมือขึ้นปิดตาไม่กล้ามอง

 

ตูม!! การปะทะที่รุนแรง ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นขึ้นทั่วบริเวณ หนี่เซี่ยววาจิตใจแทบจะล่วงหล่น นางค่อยๆแงมนิ้วมือเพื่อมองผลลัพธ์ ท่าทีของนางหวาดกลัวอย่างมาก แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้นางต้องอ้าปากค้าง

 

ลู่ซานสามารถใช้มือขวาเพียงข้างเดียว หยุดสภาวะหมัดของเล่าเปียวได้ โดยที่ไม่มีการร่นถอยเลยแม้แต่น้อย!! มิหนำซ้ำแรงบีบจากมือขวาของลู่ซานยังทำให้เล่าเปียวมิอาจชักหมัดกลับไปได้ ถูกลู่ซานใช้กำลังบีบกำปั้นนั้น จนเล่าเปียวต้องคุกเข่าทรุดตัวลง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

 

“ปะ...ปล่อยข้า อ๊าก!! ลู่ซาน เจ้ามันสัตว์ประหลาด!! ปล่อยข้าเสียที!!” เล่าเปียวน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเจ็บปวด

 

“ปล่อย? ครั้งก่อนข้าก็ปล่อยเจ้าไป... แต่แล้วเจ้าก็ไปสร้างความวุ่นวายให้กับผู้อื่นอีก หากข้ามิสั่งสอนเจ้าให้หลาบจำกว่าเดิม เจ้าก็คงไปสร้างความวุ่นวายให้กับผู้อื่นไม่จบไม่สิ้น...” เล้งซานเค้นเสียงเย็นชา

 

“อย่าให้มันมากนัก!! อย่างไรเสียข้าก็เป็นบุคคลแถวหน้าของกองกำลังปีกมังกร ผู้อยู่เบื้องหลังของข้าคือศิษย์หลักอันดับที่ 10 แห่งแผนกวิชาการต่อสู้ ศิษย์พี่ชิงหลงเกอ หากข้าเป็นอะไรขึ้นมาเจ้าคิดหรือว่าเรื่องจะจบลงง่ายๆ” เล่าเปียวไม่อาจนึกวิธีการใดรับมือกับลู่ซานได้ มันจึงจำเป็นต้องใช้การข่มขู่แทน

 

แต่มันกลับได้ผลตรงกันข้าม!! เล้งซานเชิดมุมปากขึ้น

 

“โฮ่...ดูท่าตลอด 10 วันที่เจ้าหลบซ่อนตัวในเรือนนอนของตน คงมิได้ติดต่อกับพวกพ้องคนอื่นๆเลยสินะ...” เล้งซานกล่าว

 

เล่าเปียวขมวดคิ้วขึ้น แน่นอนว่ามันไม่ได้ติดต่อผู้ใดจริงดังเล้งซานว่า...

 

เพราะหลังจากถูกสือเห่ยหลงเรียกประชุมเมื่อ 10 วันก่อน มันก็ปฏิเสธเพราะไม่กล้าออกจากเรือนนอนด้วยใบหน้าที่บวมเป่งจากท่อนเหล็กของเล้งซาน หลังจากนั้นมันก็ไม่ยอมรับการติดต่อสื่อสารใดๆอีกเลย เพราะเกรงกลัวว่าจะเป็นศิษย์พี่ชิงหลงเกอ ติดต่อมา จวบจนถึงวันนี้...วันแรกที่มันออกมาด้านนอกในรอบ 10 วัน

 

เล่าเปียวตรงไปยังห้องประชุมกองกำลังปีกมังกรเป็นอันดับแรกโดยหวังจะไปขออภัยกับทั้งคู่ ที่ห้องประชุมนี้มักจะมีสือเห่ยหลง และเยี่ยเจี่ย ประจำอยู่เสมอ แต่ในวันนี้กลับเงียบกริบ... เล่าเปียวจึงติดต่อไปยังทั้งคู่ด้วยหยกสื่อสารโบราณ แต่ก็ไร้ซึ่งการตอบรับใดๆ

 

บ่ายวันนี้มันก็ตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมเยือนเยี่ยเจี่ยและสือเห่ยหลงโดยตรงที่เรือนพักแรม แต่ก็ได้รับจดหมายจากหนี่เซี่ยววา เสียก่อน... จึงตรงมาที่นี่ด้วยความหื่นกระหาย

 

“เจ้าหมายความว่ายังไง?” เล่าเปียวอดไม่ได้ที่ถามเล้งซาน มันเริ่มรับรู้ได้ถึงเรื่องร้ายบางอย่างจากสัญชาติญาณ

 

“ก็ไม่มีอะไรมาก... เพียงแค่เมื่อวันก่อน ข้าและพี่เหว่ย ได้ทุบตีผู้นำกองกำลังปีกมังกรของเจ้า ชิงหลงเกอ เสียจนมันหนีกลับเขตศิษย์หลักแทบไม่ทัน และตอนนี้สือเห่ยหลง รวมถึงเยี่ยเจี่ย ก็นับว่าเป็นผู้อยู่ใต้อาณัติของข้า ลู่ซานโดยสมบูรณ์

 

ศิษย์สายในกว่า 2 ใน 3 ส่วนยามนี้ของกองกำลังปีกมังกร มีข้าลู่ซานเป็นผู้ควบคุมทั้งหมด รอเพียงเวลาที่พี่เหว่ยเข้าเป็นศิษย์หลักของสถาบันฯ จัดตั้งกองกำลังของตนเองขึ้นมา พวกมันทุกคนก็พร้อมที่จะเข้าสู่กองกำลังที่จะจัดตั้งใหม่นี้!!” เล้งซานกล่าวพลาง ปริยิ้มชั่วร้าย

 

ใบหน้าของเล่าเปียวขาวซีดลงทันที...

 

“ปะ...เป็นไปไม่ได้!! ข้าไม่เชื่อเด็ดขาดเลย!!” แม้เล่าเปียวจะกล่าวออกไปเช่นนั้น แต่พอหันไปเห็นแววตาของเล้งซานที่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ มันก็อดไม่ได้ที่รู้สึกสั่นคลอนในความเชื่อของตนเอง

 

“เชื่อหรือไม่นั้น สุดแล้วแต่เจ้า... เพราะอย่างไรซะมันก็มิอาจเปลี่ยนความจริงที่ว่า เจ้าจะถูกข้าทุบตีในวันนี้!!” เล้งซานปล่อยจิตคุกคามมหาศาลออกมา

 

มือขวาเล้งซานยังคงจับกำปั้นของเล่าเปียวไว้แนบแน่นมิให้มันหลบหนี เล้งซานใช้มือซ้ายสกัดจุดชีพจร 14 จุดของเล่าเปียวอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่ถึงขั้นทำให้มันเป็นอัมพาตชั่วคราวได้ แต่ก็ทำให้มันไม่สามารถไหลเวียนและโคจรปราณคุ้มกันได้ในช่วงเวลาหนึ่ง

 

“นับจากนี้ไป... หากข้าเจอหน้าเจ้าอีก ข้าจะทุบตีเจ้าทันที โดยไม่ไต่ถามใดๆทั้งสิ้น แต่หากเจ้าโชคดีพบเห็นข้าก่อน ข้าแนะนำให้เจ้าหลีกหนีให้ไกลเสียดีกว่า...” เล้งซานกล่าวพลางแสยะยิ้มชั่วร้าย

 

จากนั้น... ระดมตีเล่าเปียวด้วยท่อนเหล็กนับครั้งไม่ถ้วน!!

 

เล่าเปียวร้องโหยหวนออกมา จะหนีก็ทำไม่ได้ จะป้องกันก็ทำไม่ได้อีกเช่นนั้น เป็นภาพที่น่าเวทนายิ่งนัก...

 

หนี่เซี่ยววา ยังงุนงงกับทุกอย่างเบื้องหน้า นางตกตะลึงครั้งแล้วครั้งเล่า เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้รู้จักตัวตนของลู่ซานเลยแม้แต่น้อย และไม่คิดด้วยว่าเด็กหนุ่มพิการที่เป็นชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นต้นผู้นี้ จะเขย่าขวัญหมู่ศิษย์สายในได้ถึงเพียงนี้ ในระยะเวลาอันสั้นที่มันเข้าสู่สถาบันฯ

 

หลายสิบอึดใจต่อมา... เล่าเปียวนอนหมดสติ ใบหน้าปูดบวนจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม อาจจะปูดบวมเสียยิ่งกว่าคราวก่อนด้วยซ้ำไป!!

 

“แม่นางหนี่... ท่านมีสิ่งใดจะระบายกับมันก็เชิญเลย จากนั้นเราค่อยไปเริ่มเรียนหลอมโลหะกัน” เล้งซานกล่าวอย่างสุภาพพลางยิ้มอ่อน

 

หนี่เซี่ยววากลืนน้ำลายอย่างฝืดเคืองก่อนจะกล่าว “ข้าคงไม่มีอะไรต้องระบายกับเจ้านั่นแล้ว ก็เจ้าเล่นงานมันเสียจนข้ารู้สึกเวทนาเล่าเปียวด้วยซ้ำ

 

นี่เจ้าเป็นใครกันแน่?” นางอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม

 

“ข้าก็คือลู่ซาน ศิษย์พิการของแผนกวิชาอักขระกำกับยังไงเล่า... นี่ข้ามิเคยบอกท่านหรอกหรือว่าข้าอยู่แผนกเดียวกันกับท่าน?” หลังจากได้คำตอบที่เหมือนไม่ได้ตอบของเล้งซาน นางอดไม่ได้ที่ถอนหายใจอย่างหนักหน่วง เลิกคิดที่จะคาดคั้นใดๆกับเล้งซานอีกต่อไป...

 

........................................................

 

ณ หอยุทธภัณฑ์

 

“การหลอมโลหะนั้น ไม่ว่าจะเป็นการหลอมยุทธภัณฑ์ประเภทใดก็ตามแต่ จะมีด้วยกันทั้งสิ้น 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1 คือการหลอมขึ้นรูป 2 คือการตีเข้ารูป 3 คือการสลักลวดลาย ทั้ง 3 วิธีนั้นยังแยกย่อยได้อีกนับร้อยขั้นตอน ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของผู้เชี่ยวชาญในแต่ละคน....” หนี่เซี่ยววา เริ่มอธิบายทฤษฏีการหลอมยุทธภัณฑ์ให้กับเล้งซาน ก่อนการลงมือปฏิบัติ

 

เล้งซานรู้ดีว่าหากไม่ศึกษาด้านทฤษฏีให้แตกฉาน ก็ยากที่จะฝึกฝนการปฏิบัติได้สมบูรณ์ เหมือนกับการเรียนวิชาปรุงยา ที่เฟรย่าเคยให้มันท่องจำสรรพคุณและลักษณะสมุนไพรทั้งหมดนับหมื่นนับแสนชนิด วกไปวนมาอยู่หลายเดือน กว่าที่นางจะเริ่มสอนการปรุงสกัดเม็ดยาที่แท้จริง

 

การสอนของหนี่เซี่ยววาคือการสอบแบบตรงตามหลักการและทฤษฏีแบบสุดๆ เล้งซานกำลังนำมาเปรียบเทียบถึงความแตกต่างของการหลอมของเล้งซานที่เคยทำมาในอดีต มันมีหลายจุดที่แตกต่างกัน...ในส่วนที่สำคัญที่สุดเลยก็คือ เล้งซานสามารถข้ามขั้นตอนกว่าครึ่งได้จากปราณอัคคีแห่งมังกร ที่มีความร้อนสูงมากพอจะหล่อมโลหะทุกชนิดได้ เล้งซานเชี่ยวชาญในการควบคุมความร้อน ที่ได้มาจากการฝึกฝนสกัดสมุนไพรและเม็ดยา ต่างก็แต่เพียงการหลอมยุทธภัณฑ์นั้นใช้ความร้อนที่เหนือกว่าการสกัดสมุนไพรและเม็ดยา หลายร้อยเท่า...

 

แม่นางหนี่... ข้าขอเรียนเพียงแค่วิธีสลักลวดลายเลย.....ได้หรือไม่?



จากผู้เขียน...จบแบบไม่ค้างบ้าง โดนบ่นเยอะล่ะ 5555....


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 934 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #8087 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 08:51
    อัจฉริยะ!!
    .
    ปล.ขอบคุณมากครับผม
    #8087
    0
  2. #6422 โลกสีเงิน (@glass-rose) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 02:25
    เรียก...เจ้่่าโง่ลู่ซาน
    ขยัน...แสดงความฟร้หัวคิดจริงๆ
    #6422
    0
  3. #6344 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:15
    ติดตาม​
    #6344
    0
  4. #6234 filmsjaa (@filmsjaa) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:06
    เฟรย่าไปไหนเหรอคะ? เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #6234
    1
    • #6234-1 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 258)
      23 สิงหาคม 2561 / 20:02
      เฟรย่าหลับยาวครับ จากตอนที่ 196 จุดจบการต่อสู้ที่ยาวนาน (1)
      #6234-1
  5. #6187 artit6939 (@artit6939) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 15:37
    พิการนานจัง
    #6187
    0
  6. #6186 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 12:04
    เมื่อไหร่จะหายพิการหว่าาา
    #6186
    0
  7. #6185 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 11:49
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #6185
    0
  8. #6184 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 10:49
    สบายใจล่ัสอได้ตืบคนน่ะเล้งซาน
    #6184
    0
  9. #6183 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 07:11
    ขอบคุณครับ
    #6183
    0
  10. #6182 FirstDeeDay (@FirstDeeDay) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 06:58

    ตรงไหนคือไม่ค้าง ?

    #6182
    0
  11. #6181 Supanut2534 (@Supanut2534) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 04:58
    ขออาจารย์เฉลิมชัยจงสถิตลงเฮียเล้ง
    #6181
    0
  12. #6180 Olel0vE (@Olel0vE) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 00:32

    แม่นางหนี่ ท่านจะยอมเป็นของข้าแต่โดยดี หรือจะยอบโดนทุบตี


    #6180
    0
  13. #6179 tomtam333 (@tomtam333) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 00:28

    แหม อุส่าไปยืมท่อเหล็กจากเล้งซานมานะเนี่ย

    #6179
    0
  14. #6178 หมีธนู (@at1645s) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 00:06
    ไม่ค้างแต่ก็อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆๆเพราะสนุกมาก
    #6178
    0
  15. #6177 MisterPaul (@MisterPaul) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 23:56
    เย้ไม่ค้างละ ขอบคุณนะไรท์
    #6177
    0
  16. #6175 Gunner754886 (@Gunner754886) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 23:41

    สงสารเลาเปียวจริงๆ ถ้าอยุ่ใก้ลๆจะเอายาหม่องให้ซักตลับ

    #6175
    0
  17. #6174 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 23:39
    นี่เรียกไม่ค้าง?
    #6174
    0
  18. #6173 srikoon (@lekjomphol) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 22:54
    เล่าเปียวจะราบหรือเปล่า น่าเอ็นดู
    #6173
    0
  19. #6172 gzoneeak (@gzoneeak) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 22:08

    อยากอ่านต่อ แบบนี้ไม่รู้เรียกว่าค้างได้ไหมครับไรท์
    #6172
    0
  20. #6171 TEVARITBUALUANG (@TEVARITBUALUANG) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:43
    หมั่นไส้นาง เอ่ย แท่นางหนี่ ออกมาแค่สามตอนนี่อยากจะตบปากจิงๆ 55555
    #6171
    0
  21. #6170 mokiii2 (@Mokiii) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:38
    ขอบคุณครับ
    #6170
    0
  22. #6169 panitaya45 (@panitaya45) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:37
    ไม่ค้อง แต่อยากอ่านต่อ
    #6169
    0
  23. #6168 dlbdi9hk (@dlbdi9hk) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:36

    *____*
    #6168
    0
  24. #6167 เอพี (@niceanglev) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:35
    รอบนี้ให้อภัย ไม่ค้างมาก 555
    #6167
    0
  25. #6166 Novel reader (@pawat123) (จากตอนที่ 258)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:32
    ดีมากครับไรท์5555
    #6166
    0