อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,742,909 Views

  • 15,159 Comments

  • 15,794 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    132,107

    Overall
    2,742,909

ตอนที่ 233 : ตอนที่ 231 : มิตรสหาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1091 ครั้ง
    4 ส.ค. 61

เมื่อเล้งซานหลงเหลือเวลาว่าง มันจะทำการฝึกฝนเคล็ดวิชาเซียนทองคำทันที แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเพราะเล้งซานต้องการที่จะกลับมาเดินได้ให้เร็วที่สุด โชคดีที่เล้งซานยามนี้ไม่ได้มีศัตรูที่แข็งแกร่ง อีกทั้งยังถูกปกป้องด้วยสถาบันเทพมังกรศักดิ์สิทธิ์ จึงไม่มีเรื่องต้องกังวลมากมายนัก กับสภาพคนพิการเช่นนี้

 

สำหรับเรื่องภายในหมู่ศิษย์ด้วยกันเล้งซานไม่เคยนับว่ามันเป็นปัญหาแต่อย่างใด

 

1 ใน 10 ส่วนประสาทสัมผัสเริ่มที่จะกลับมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังห่างไกลกับคำว่าเดินเหินจนถึงตอนนี้ก็ใช้เวลาไปเกือบ 10 วันแล้ว นับตั้งแต่ขาทั้งสองใช้การไม่ได้ หากคำนวณจากความเร็วระดับนี้ เราคงจะเดินได้ในอีกราวๆ 2 เดือนเป็นอย่างน้อย” เล้งซานจับขาตนเองพลางทอดถอนหายใจ

 

“น้องลู่” เสียงของเหว่ยถูดังขึ้น เหว่ยถูเมื่อมีเวลาว่าง มันจะตรงมาหาเล้งซานที่เรือนพักแรม หลักๆเลยคือเหว่ยถูค่อนข้างจะโง่ในด้านทฤษฎีต่างๆรวมถึงเคล็ดวิชาพื้นฐานของสถาบัน ที่ศิษย์สายในทุกคนถูกบังคับให้ต้องฝึกฝน

 

เหว่ยถูไม่สามารถตีความทฤษฏีและเคล็ดวิชาเหล่านั้นได้ จึงเข้ามาหาเล้งซานให้ช่วยแปลทฤษฏีและเคล็ดวิชาเหล่านั้น ให้มันเข้าใจได้ง่ายขึ้นในรูปแบบคล้ายกับการยกตัวอย่างเปรียบเทียบ

 

ซึ่งแน่นอนว่าเล้งซานสามารถทำได้ดี แม้แต่คนที่หัวช้าอย่างเหว่ยถูยังสามารถจับใจความสำคัญที่เล้งซานสื่อออกมาให้ฟังภายในช่วงเวลาสั้นๆ

 

“ในทฤษฏีการแปรผันลมปราณของปรมาจารย์รุ่นที่ 26 จากสถาบันสาขา 3 บ่งบอกถึงการโคจรที่ไร้เอกลักษณ์แปรเปลี่ยนตามสภาพภายนอก ไม่ว่าจะเป็นกลางวัน กลางคืน ในน้ำ หรือท่ามกลางหิมะ พี่เหว่ยลองเปรียบเทียบง่ายๆก็เหมือนกับการที่ท่านจะรู้สึกร้อน รู้สึกหนาว รู้สึกเปียก และรู้สึกหนาวสะท้าน ตามสภาพอากาศภายนอก ท่านเข้าใจหรือไม่?” เล้งซานกล่าวอธิบาย

 

“อ่อข้าเข้าใจแล้ว!! ถ้ากลางวันข้าตากแดดก็ย่อมร้อนกว่ากลางคืนสินะ ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! น้องลู่เจ้าอธิบายได้เข้าใจง่ายยิ่งนัก เทียบกับที่ผู้อาวุโสหวู่อธิบายแล้ว ข้างุนงงยิ่งกว่าเดิมเสียอีก” เหว่ยถูกล่าวพลางเกาศีรษะเล็กน้อย

 

“ไม่หรอกพี่เหว่ย แท้จริงแล้วการเข้าใจทฤษฏีต่างๆนั้น ไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากเราสามารถรู้แจ้งและนำมาเปรียบเทียบให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น ก็จะทำให้เราไม่รู้สึกว่ามันยากเลย” เล้งซานอธิบาย

 

การที่เหว่ยถูนำข้อมูลต่างๆในแผนกวิชาการต่อสู้มาสอบถามเล้งซานนั้น ทำให้เล้งซานรู้สึกเข้าใจแผนการสอนในแผนกวิชาการต่อสู้ควบคู่กับทั้งสองแผนกไปด้วย ไม่ว่าจะเล้งซานหรือเหว่ยถูต่างได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งคู่ เล้งซานจึงไม่เคยขัดหากมันมีเวลาว่างในการสอนเหว่ยถู

 

“ว่าแต่น้องลู่ข้าได้ยินมาว่าพรุ่งนี้ แผนกวิชาการแพทย์และการปรุงยาจะต้องไปออกหน่วยที่โลกภายนอก เพื่อทำการเก็บประสบการณ์จริงในการรักษาผู้ป่วย เจ้าต้องร่วมขบวนไปด้วยใช่หรือไม่?” เหว่ยถูกล่าวถาม

 

“ถูกต้องการออกหน่วยที่โลกภายนอกเป็นข้อบังคับ ไม่อาจปฏิเสธได้จนกว่าเราจะขึ้นเป็นศิษย์หลัก แม้แต่ข้าก็ต้องไปเป็นเวลา 3 วัน ตลอด 3 วันจะไม่มีการกลับมาที่สถาบัน มีการค้างแรมที่ด้านนอก เพื่อมิให้เสียเวลาเดินทาง บางหมู่บ้านนั้นไกลจากที่นี่หลายร้อยลี้ ไม่อาจเดินทางไปกลับได้ภายในวันเดียว” เล้งซานอธิบาย

 

“อืมเช่นนั้นเจ้าต้องระวังตัวให้ดี ระยะนี้พวกกองกำลังปีกมังกรมันเงียบหายไป ซึ่งนับว่าแปลกเกินไป มันไม่น่าจะเงียบกันขนาดนี้ เจ้าที่ต้องเดินทางไปภายนอกจึงมีโอกาสกลายเป็นเป้าหมายพวกมันได้” เหว่ยถูกล่าวพลางแสดงสีหน้ากังวล

 

“โอ๊ววว แม้แต่พี่เหว่ยยังดูออก ข้าว่าแผนการของกองกำลังปีกมังกรคงจบสิ้นแล้ว” เล้งซานกล่าวพลางยิ้มเยาะ

 

“น้องลู่นี่เจ้าหาว่าข้าโง่อย่างนั้นหรือ!!” เหว่ยถูรวบคอเล้งซานหยอกล้อกันตามภาษามิตรสหายพี่น้อง

 

“พี่เหว่ยอย่าได้เป็นห่วง ท่านคิดว่าข้าจะถูกผู้ใดรังแกได้จริงหรือ?” เล้งซานกล่าวพลางเชิดมุมปากขึ้น

 

“นั่นสินะ!! ข้าสมควรเกรงกลัวว่าน้องลู่จะไปรังแกผู้อื่นเสียมากกว่าดูจากการที่เจ้าทุบตีเล่าเปียววันนั้นแล้ว ข้าคนนึงที่ชาตินี้จะไม่ขอเป็นศัตรูกับเข้าเลย ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!” เหว่ยถูกล่าวพลางหัวเราะออกมา มันไม่อาจลืมภาพของเล่าเปียว ที่ตัวสั่นงันงกเบื้องหน้าลู่ซานที่ถือท่อนเหล็กในคืนนั้นได้เลย

 

เล้งซานปริยิ้มออกมา ก่อนจะกล่าว “หากพี่เหว่ยยังไม่มั่นใจว่าข้าดูแลตนเองได้ตามข้ามานี่ ข้าจะแสดงอะไรให้ท่านดู” กล่าวจบเล้งซานก็เข็นรถออกไปยังลานกว้างฝึกซ้อม ที่ยามนี้ไร้ซึ่งผู้คนผ่านไปมา เหว่ยถูงุนงงเล็กน้อย แต่ก็ยอมตามไปแต่โดยดี

 

“พี่เหว่ยท่านช่วยยืนรออยู่ตรงนั้น อย่าได้เข้ามาใกล้ข้าจนเกินไป” เล้งซานกล่าวพลางพาตนเองไปอยู่กลางลานกว้าง ปล่อยให้เหว่ยถูยืนงงอยู่ที่ขอบนอกสุดของลานห่างจากเล้งซานเกือบๆสองร้อยเมตร จากนั้นเล้งซานก็ปริยิ้มและกระตุ้นพลังจากอาวุธอักขระที่ถูกดัดแปลงติดตั้งเข้ากับรถเข็นนี้ แสงของอาวุธอักขระระดับชั้นลมปราณสีเขียวขั้นสูง กว่าสามชิ้นภายใต้การดัดแปลงของเล้งซานเปล่งประกายวูบวาบขึ้น

 

30 อึดใจต่อมา….

 

ลานกว้างเต็มไปด้วยฝุ่นคละคลุ้ง พร้อมกับเกิดหลุมลึกหลายสิบหลุมรอบตัวเล้งซาน!!

 

เหว่ยถูเบิกตากว้าง พลางอ้าปากคาง ราวกับตื่นตะลึงสุดขีดจากภาพที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ น้ำเสียงของมันสั่นไหว “นะน้องลู่ นี่เจ้าดัดแปลงรถเข็นของเจ้า จนเป็นอาวุธที่น่ากลัวเช่นนี้เชียวหรือ!!

 

เล้งซานยิ้มแห้งๆออกมา “คราแรกข้าก็ตั้งใจว่าจะทำเพียงเล็กน้อย แต่งนั่นแต่งนี่นิดหน่อยแต่พอเอาเข้าจริงๆมันลั่นไปเยอะเลย!! รถเข็นของข้ายามนี้แทบไม่ต่างอะไรกับอาวุธอักขระชั้นสูง ที่ยากจะเจาะจงรูปแบบความสามารถ ข้ายังอดภาคภูมิใจอยู่ลึกๆไม่ได้เหมือนกัน” เล้งซานกล่าวพลางลูบไปที่ล้อของรถเข็น

 

“หากรถเข็นเจ้าร้ายกาจถึงเพียงนี้ ก็คงไม่ต้องเกรงกลัวอะไรแล้ว แม้แต่ข้าหากคิดทำร้ายเจ้าที่อยู่บนรถเข็นนั้น ก็อาจไม่จบเพียงแค่อาการบาดเจ็บเล็กน้อย” เหว่ยถูกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง ศักยภาพของรถเข็นเมื่อครู่ยังติดตาตรึงใจของมันไม่หาย

 

“พี่เหว่ย ท่านรับนี่ไป” เล้งซานโยนขวดยาที่บรรจุเม็ดยาไว้ด้านในจำนวนหนึ่งให้กับเหว่ยถู

 

“นี่คือเม็ดยาที่จะใช้ระงับอาการถูกพิษทุกชนิด มันสามารถป้องกันการกำเริบของพิษไว้ได้ชั่วคราว หากครั้งหน้าท่านพลาดท่าถูกพิษอีก ให้ท่านกลืนยานี่เข้าไปแล้วมาหาข้าให้ไวที่สุด ข้าสามารถขจัดพิษทุกชนิดให้กับท่านได้” เล้งซานกล่าวอธิบาย

 

เหว่ยถูอึ้งไปเล็กน้อย “น้องลู่นี่เจ้าปรุงยานี้ขึ้นเองเพื่อข้าอย่างนั้นหรือ?

 

“แน่นอนว่าข้าปรุงมันด้วยตัวเองท่านอย่าห่วงเลยยาเหล่านั้นไม่มีผลข้างเคียง เพียงแต่ท่านต้องไม่ลืมว่ามันไม่ใช่ยาถอนพิษ มันเป็นเพียงยาระงับพิษเท่านั้น ข้าไม่อาจสร้างยาถอนพิษแบบครอบจักรวาลได้ จึงทำได้เพียงยาระงับเพื่อที่จะได้ครอบคลุมกว้างกว่า การพกพายาแก้พิษแค่เพียงบางชนิด” เล้งซานกล่าว

 

เหว่ยถูแน่นิ่งไปครู่หนึ่ง มันตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก “น้องลู่ตลอดเวลาหลายปีมานี่ ข้าแทบไม่มีมิตรสหายเลย ส่วนหนึ่งคงเพราะข้านั้นโง่เกินไป จึงไม่อยากมีใครคบหากับข้าเท่าใดนัก แต่สำหรับเจ้า เป็นคนแรกที่ข้าสามารถเรียกเต็มปากได้ว่าสหาย ข้าดีใจยิ่งนัก ที่เจ้ายอมคบหากับข้า และข้าก็ยังเป็นหนี้บุญคุณเจ้ามากมายที่เจ้าคอยช่วยเหลือข้า” ดวงตาของเหว่ยถูเริ่มขุ่นมัว

 

“พี่เหว่ยอย่าได้คิดมาก ข้ารู้ดีว่าท่านเป็นคนมีน้ำใจเพียงใด ข้าไม่เคยรู้สึกเสียใจที่คบหากับท่านเป็นสหายกันย่อมไม่ต้องกล่าวถึงหนี้บุญคุณ อนาคตข้างหน้าการคบหากับข้าย่อมทำให้ท่านเต็มไปด้วยศัตรู ข้าเสียอีกที่รู้สึกผิดในเรื่องนี้” เล้งซานกล่าวพลางแสดงสีหน้าสลดลง

 

เหว่ยถูทุบอกตนเองรุนแรง แสดงความฮึกเหิม “ไม่ต้องห่วงน้องลู่ข้าเหว่ยถูจะช่วยเหลือเจ้าเอง” เหว่ยถูและเล้งซานต่างแสดงความเชื่อมั่นให้กันและกัน คบหากันด้วยคำมั่นแห่งลูกผู้ชาย

 

………..

 

เช้าวันถัดมา

 

เล้งซานออกเดินทางไปพร้อมกับขบวนของแผนกวิชาการแพทย์และการปรุงยา ออกสู่ประตูหน้าของสถาบัน จำนวนผู้คนของแผนกนี้ที่จะออกหน่วยไปด้านนอก รวมศิษย์สายในและสายนอก มีมากกว่า 2,000 คน

 

แต่เมื่อออกจากประตูสถาบัน จะถูกแยกย้ายกันไปเป็นหน่วยเล็กๆนับร้อยหน่วย กระจายไปรอบทิศทางโดยจะมีเป้าหมายเป็นหมู่บ้านต่างๆ ในรัศมีสองร้อยลี้รอบข้างสถาบันแห่งนี้

 

หน่วยของเล้งซานมีด้วยกันทั้งสิ้น 15 คน มี 3 คนที่เป็นศิษย์สายในรวมเล้งซานด้วย ส่วนที่เหลือเป็น ศิษย์สายนอก ทุกคนมาจากแผนกวิชาการแพทย์และการปรุงยา มีเจ้าหน้าที่จากสถาบัน 1 คน คอยติดตามจดบันทึกรายงานผลการรักษา และทำหน้าที่เป็นผู้อารักขากลุ่มแพทย์ไปในตัว

 

หมู่บ้านที่เป็นเป้าหมายของกลุ่มเล้งซานอยู่ห่างออกไป 80 ลี้(40 กม.) จึงใช้เวลาเดินทางตลอดทั้งวัน เนื่องจากแผนกนี้ ไม่ได้มีผู้ใช้ลมปราณขั้นสูงมากนัก ส่วนมากล้วนเป็นเพียงชนชั้นลมปราณสีม่วงและสีคราม  (ม่วง>คราม>น้ำเงิน>เขียว>เหลือง>ส้ม>แดง)

 

ด้านหลังกลุ่มขบวนของเล้งซาน มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งแอบซุ่มติดตามอยู่

 

“สือเห่ยหลงนะ สือเห่ยหลง ทำไมเจ้าต้องให้ข้า เยี่ยเจี่ย มาตามลอบทำร้ายคนพิการอย่างลู่ซานด้วยนะ!! ช่างเสื่อมเสียเกียรติของข้ายิ่งนัก!!” หนึ่งในหัวหน้ากองกำลังปีกมังกรของศิษย์สายใน เยี่ยเจี่ย และพรรคพวกศิษย์สายในแผนกวิชาการต่อสู้ซึ่งเป็นสมาชิกกองกำลังปีกมังกรอีก 20 คน ลอบติดตามขบวนของเล้งซานมา



จากผู้เขียน...ส่งเข้านอนจ้า...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.091K ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #8036 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 20:56
    สนุกมากครับ
    .
    ปล.ขอบคุณครับ
    #8036
    0
  2. #5399 WisitPimolsri (@WisitPimolsri) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:55

    ส่งมาทำร้ายหรือส่งมาโดนทำร้าย5555+

    #5399
    0
  3. #5380 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:44
    หาเรื่องเจ็บตัวแล้วเยี่ยเจีย
    #5380
    0
  4. #5378 Valentine Blood (@0817132668) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:03
    ลั่นไปเยอะเลย 5555
    #5378
    0
  5. #5377 mokiii2 (@Mokiii) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 10:35
    เอาๆอีก
    #5377
    0
  6. #5376 belly_abc (@belly_abc) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 08:11
    ไม่อยากจะนึกสภาพตอนได้ใช้รถเข็นสู้จริงเลยคร้าบบ //พนมมือไว้อาลัยล่วงหน้า
    #5376
    0
  7. #5375 Labura (@Labura) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 06:48
    ตื่นมาได้อ่านเลย สนุกครับ
    #5375
    1
    • #5375-1 dekDjaa (@dekDjaa) (จากตอนที่ 233)
      4 สิงหาคม 2561 / 07:24
      ดูพูดเข้า น่าสงสารมากเลย น้องถู!!
      #5375-1
  8. #5374 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 06:42
    ขอบคุณครับ
    #5374
    0
  9. #5373 PeakDramator (@PeakDramator) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 06:35
    อรุณสวัสดิ์ครับ ตื่นมาอ่านเลย พวกปีกมังกรนี่ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา
    #5373
    0
  10. #5372 panitaya45 (@panitaya45) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 03:01
    รอดูนุงเล้งเด็ดปีกมังกร อิอิ
    #5372
    0
  11. #5371 Supanut2534 (@Supanut2534) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 02:00
    ค้างเบาๆก่อนนอน
    #5371
    0
  12. #5370 0846148716 (@0846148716) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:46
    พึ่งสังเกตว่าพลังเป็นคอนเซ็บสีรุ่งนี่เอง
    ก็ว่าทำไมขั้นสุดท้ายถึงเป็นสีรุ่ง
    #5370
    0
  13. #5369 ไร้ราก.. (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:32

    ขอบคุณ..สวัสดีครับไรท์ ผมมีข้อสงสัยซึ่งอยากถามนาน

    แล้ว ไรท์เคยใช้ชื่อ กัณฐ์ ธีรัตน์ เป็นนามปากกาหรือเปล่า

    หากไม่เป็นการรบกวนช่วยตอบด้วย..บายครับ

    #5369
    2
    • #5369-1 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 233)
      4 สิงหาคม 2561 / 06:25
      ไม่เคยครับ เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกที่เขียนขึ้นครับ
      #5369-1
    • #5369-2 ไร้ราก (จากตอนที่ 233)
      4 สิงหาคม 2561 / 16:44
      ขอบคุณที่กรุณาตอบมาให้ทราบ และขอบคุณสำหรับ

      นิยายด้วยครับ
      #5369-2
  14. #5368 Dekdeemeak (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:11

    รออ่ะ มาป่านนี้ จะนอนหลับไหมไรท์

    ไรท์ ใจร้ายมาก ก ไก่ล้านนตัว

    #5368
    0
  15. #5367 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:11

    รอดูกองกำลังโดนทุบ

    #5367
    0
  16. #5366 เอพี (@niceanglev) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:06
    ฝันดีครับไรท์
    #5366
    0
  17. #5365 มงคล วัฒนาวรสกุล (@mooleang) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:05
    ดึกแล้วอ่านได้ ขอบคุณครับ
    #5365
    0
  18. #5364 Pimchanok Wilasri (@filmm-y) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:58
    ดูแล้วไม่ต้องเดา ไม่น่ารอด 5555555
    #5364
    0
  19. #5363 mcexco (@mcexco) (จากตอนที่ 233)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:58
    Thanksss
    #5363
    0
  20. วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:52
    สนุกมาดขอบคุณครับ
    #5362
    0