อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,744,305 Views

  • 15,162 Comments

  • 15,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    133,503

    Overall
    2,744,305

ตอนที่ 98 : ตอนที่ 97 : ก่อนเข้าเมืองหลวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 735 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

อี้หลงหวังเดินออกจากห้องของนางไปด้วยอาการหงุดหงิด เป็นจังหวะเดียวกับที่ศิษย์พรรคกระบี่เหินผู้หนึ่งเดินเข้ามาหานาง


"นายน้อย มีคนมาขอพบท่าน"


"ใครกัน?"


"เรียนนายน้อย เป็นแม่นางเซี่ยวหลินเยว่ จากตระกูลเซี่ยวหลิน"


หางคิ้วของอี้หลงหวังพลันกระตุกขึ้นวูบหนึ่งเมื่อได้ยินชื่อ เซี่ยวหลินเยว่ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปรกติในชั่วอึดใจ


"พานางไปที่ห้องรับแขก และกำชับทุกคนด้วยว่า ห้ามใครเข้าไปที่นั่น ข้าจะคุยกับนางเป็นการส่วนตัว" อี้หลงหวัง กล่าวจบก็เดินไปที่ห้องรับแขกทันที


ไม่นานก็มีศิษย์ของพรรคกระบี่เหิน พาเซี่ยวหลินเยว่ เข้ามาที่ห้องรับแขก ด้านในมีอี้หลงหวังนั่งรออยู่ด้วยท่าทางสง่า สำรวมกิริยา จากนั้นศิษย์พรรคกระบี่เหินก็ออกจากห้องรับแขกไปทันที...


เซี่ยวหลินเยว่ และ อี้หลงหวังสบสายตากันอยู่ครู่หนึ่ง

"ไม่พบกันเสียนานนะ เซี่ยวหลินเยว่" อี้หลงหวังกล่าวทักก่อน คำกล่าวที่ขานชื่อเต็ม แทนที่จะเรียกว่า แม่นางเซี่ยวหลิน นั้น แสดงออกมาได้ชัดว่าทั้งคู่เคยรู้จักกันมาก่อนแล้ว


"นั่นสิ น่าจะมากกว่า 5 ปีแล้ว หลังจากที่ข้าย้ายไปหมู่บ้านเมฆาล่อง เราก็มิได้พบหน้ากันอีกเลย"


"ข้าต้องขอโทษด้วย ที่มิได้แวะเวียนไปพบเจ้าเหมือนดังเมื่อก่อน" อี้หลงหวังแสดงสีหน้าสลดลงเล็กน้อย


"ไม่เป็นไร ในฐานะผู้สืบทอดพรรคกระบี่เหินแล้ว เจ้าย่อมมีกิจธุระมากกว่าเมื่อก่อนยามที่พวกเรายังเป็นเด็ก" เซี่ยวหลินเยว่กล่าวอย่างแช่มช้า


"เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ได้ยินว่าเจ้าถูกพวกโจรกับกุมตัวไปเมื่อวันก่อน ข้ามาทราบข่าวเอาหลังจากที่เล้งซานไปช่วยเจ้าออกมาแล้ว จึงมิได้จัดเตรียมกำลังไปช่วยเจ้าได้ทันท่วงที"


"ข้าปลอดภัยดี" 

กล่าวจบเซี่ยวหลินเยว่ก็หยิบจดหมายของเล้งซานออกมาวางไว้บนโต๊ะจากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วที่เรียวงามของนางค่อยๆดันจดหมายไปทางอี้หลงหวังอย่างแช่มช้า


"ข้าไม่คิดเลยว่านอกจากครอบครัวเจ้า และข้าที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กเพียงคนเดียวของเจ้า จะมีคนอื่นทราบเรื่องที่เจ้าเป็นอิสตรี" ขณะกล่าวถ้อยคำ ใบหน้าของเซี่ยวหลินเยว่ยังคงนิ่งสงบ ไม่มีร่อยรอยอารมณ์ยินดียินร้ายแต่ประการใด


อี้หลงหวังถอนหายใจเล็กน้อย จากนั้นก็หยิบจดหมายจากด้านในเสื้อวางไว้บนโต๊ะและยื่นให้แก่เซี่ยวหลินเยว่ในลักษณะเดียวกัน


"เฮ้อ...ข้าก็ไม่เคยบอกเรื่องนี้แก่ใคร แต่คงเพราะเล้งซานมีวิชาเปลี่ยนโครงสร้างกล้ามเนื้อที่สูงล้ำกว่าข้ามากนัก มันจึงดูออกได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน"


"เป็นเช่นนี้นี่เอง" เซี่ยวหลินเยว่ ฉีกยิ้มเล็กน้อย โดยมิอาจคาดเดาได้เลยว่านางคิดอ่านสิ่งใดอยู่


"ไม่คิดเลยว่าเจ้ากระล่อนนั้นถึงกับกล้าไปหว่านเสน่ห์ใส่ สาวงามอันดับหนึ่งอย่างเจ้าด้วย" อี้หลงหวังกล่าวพลางยกมือขึ้นกอดอก เบ้ปากเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิด


"ฮิฮิ ไม่เห็นจะน่าแปลกใจอะไรเลย ตำแหน่งสาวงามอันดับหนึ่งสมควรเป็นของเจ้าซะมากกว่า แต่ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าก็คือ ขนาดเจ้าอยู่ในรูปลักษณ์ของบุรุษ เล้งซานยังยอมมีข่าวลือกับเจ้าโดยไม่ยอมแก้ต่างให้ตนเองด้วยซ้ำ" เซี่ยวหลินเยว่ ขบขันเล็กน้อยพลางยกปลายนิ้วของนางขึ้นปิดปาก


"นี่เจ้ายังหัวเราะได้อีกนะ ไม่เห็นที่เจ้าบ้านั่นมันทำกับเราสองคนหรือไง คอยดูนะถ้ามันกลับมาที่เมืองนี้เมื่อไหร่ ข้าจะเค้นคอมันออกมาให้ได้เลยว่ามันจะเอายังไงกันแน่เรื่องของเราสองคน"


เซี่ยวหลินเยว่ ฉีกยิ้มเล็กๆที่มุมปากของนาง แต่มิได้กล่าวสิ่งใด


.................


เล้งซาน และเสวียนอู่จิงฉาน เดินทางอย่างรวดเร็วด้วยสัตว์อสูรลมปราณ อินทรีข้ามฟ้า แต่ถึงกระนั้นด้วยระยะทางที่ห่างไกล จึงต้องใช้เวลาร่วมเดือนในการเดินทางจากทิศเหนือสุดของทวีปเต่าทมิฬ มายังใจกลางของทวีปที่เมืองหลวงฟ้าทมิฬตั้งอยู่


ช่วงแรกของการเดินทาง เล้งซานได้เข้าสู่ฌานบ่มเพาะพลังลมปราณด้วยเคล็ดวิชาเส้นลมปราณมังกร ไม่นานเล้งซานก็ทะลวงเข้าสู่ ชั้นลมปราณสีเขียวขั้นที่ 3 แต่เล้งซานก็เลือกที่จะสะกดพลังปิดกั้นไว้ ให้อยู่เพียงชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นกลาง ซึ่งแม้แต่เสวี่ยนอู่จิงฉานที่เดินทางมาด้วยกัน ก็ไม่รู้ระดับพลังสูงสุดของเล้งซานในยามนี้


เหตุผลที่เล้งซานปิดกันพลังนั้นก็เพราะมิอาจเผยไพ่บนมือของตนจนเกินไป อาจเป็นอันตรายต่อตนในยามเข้าสู่เมืองหลวง


จวบจนเวลาผ่านไปหนึ่งเดือน ทั้งสองมีการสนธนากันบ้างเป็นครั้งคราวเนื่องจากอินทรีข้ามฟ้า ต้องหยุดพักทุกๆสามวันจากอาการเหนื่อนล้า ในช่วงเวลานั้นเล้งซานและเสวียนอู่จิงฉานจะเลือกพักแรมตามโรงเตี๊ยมใกล้ๆบริเวณ วันนี้ก็เช่นกัน...


"ผู้อาวุโสเสวียนอู่ อีกนานมั้ยกว่าเราจะถึงเมืองหลวง" เล้งซานกล่าวถาม ขณะพักแรมอยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง


"รอจนอินทรีข้ามฟ้าพักจนหายเหนื่อย และออกเดินทางต่อ อีกราวๆ 2 วันเราก็จะถึงเมืองหลวงกันแล้ว"


"เช่นนี้ยามนี้เราก็เข้าเขตเมืองหลวงแล้วหน่ะสิ"


"โอ้...เราเข้าเขตเมืองหลวงมาตั้งแต่ 5 วันก่อนแล้ว อาณาบริเวณที่ขึ้นตรงต่อเมืองหลวงนั้นกว้างใหญ่ไพศาลอย่างมาก แต่เจ้าอย่าได้กังวลไป ในเมืองหลวงนั้นไร้ซึ่งศัตรูต่อราชวงศ์ พักผ่อนได้อย่างสบายใจเถอะ" เสวียนอู่จิงฉาย ฉีกยิ้มเล็กน้อย


"ท่านบอกว่าในเมืองหลวงไร้ซึ่งศัตรูต่อราชวงศ์? ถ้าเช่นนั้นก็แปลว่าหากนอกเขตของเมืองหลวงก็อาจมีศัตรูอย่างนั้นหน่ะสิ" เล้งซานกล่าวพลางหรี่ตาเล็กน้อย คล้ายตั้งใจเจาะจงยิงคำถาม


เสวียนอู่จิงฉายอึ้งไปชั่วครู่ขณะ การที่มันกล่าวง่ายๆก่อนหน้าเพราะมันมิคิดว่าเด็กหนุ่มผู้เยาว์คนนี้จะวิเคราะห์คำตอบของมันได้อย่างรวดเร็ว


"เอ่อ...นั้นมิใช่สิ่งที่เราจะมาพูดกันในสถานที่เช่นนี้ เอาไว้เจ้าเข้าร่วมกับทางราชวงศ์อย่างเป็นทางการเมื่อไหร่ เจ้าก็จะทราบทุกอย่างเอง" ท่าทีของเสวียนอู่จิงฉายแสดงอาการบ่ายเบี่ยงที่จะบอกกล่าวอย่างเห็นได้ชัด


"ถ้าเช่นนั้น ข้าขอถามใหม่ ในยามนี้มีขุมอำนาจใดบ้างที่ข้าไม่สามารถแตะต้องมันได้" เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย


เสวียนอู่จิงฉานอึ้งไปอีกชั่วครู่ใหญ่ พลันเหลือบมองซ้ายขวาอย่างรวดเร็วคล้ายกลัวว่าจะมีผู้ใดได้ยิน คำถามนี้ของเล้งซานคล้ายลูกเกาทัณฑ์ที่พุ่งทิ่มแทงเข้าใส่เสวียนอู่จิงฉาน


"หะ...เหตุใดเจ้าถึงถามเช่นนั้น!"


"หึหึ ง่ายมาก พวกเราเป็นผู้ถือราชโองการจากองค์จักรพรรดิ์แท้ๆ แต่เหตุใดไม่มีคนออกมาต้อนรับทั้งๆที่เราเข้าอาณาเขตของเมืองหลวงแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีเหตุผลเพียงสองข้อ คือหนึ่งพวกเราแอบเข้ามาอย่างลับๆ แต่ความเป็นไปได้ในข้อนี้ถือว่าน้อยมาก เพราะในยามที่เราออกเดินทางจากเมืองเมฆครามท่านมิได้ห้ามปรามข้าว่าห้ามบอกเรื่องนี้แก่ผู้ใด นั้นย่อมหมายความว่าราชโองการนี้มิใช่ความลับถึงขั้นต้องปิดบัง จึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเหตุผลที่สอง นั่นคือท่านเกรงกลัวว่าหากมีขบวนต้อนรับถือราชโองการอย่างเอิกเกริกอาจมีความเสี่ยงที่เราจะถูกลอบโจมตีจากศัตรูในขณะเดินทางกลับเข้าวัง"


เสวียนอู่จิงฉานอ้าปากค้าง พูดแก้ตัวไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ ฝืนกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคืองก่อนจะตอบ

"ไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าจะมองออกถึงเพียงนั้น ถูกต้องราชโองการนี้มิใช่ความลับมากนักเพราะการดึงตัวผู้มีความสามารถเข้าร่วมกับราชวงศ์นั้นถือเป็นเรื่องปรกติ แต่สำหรับเจ้านั้นค่อนค้างจะเป็นกรณีพิเศษ ฝ่าบาทไม่ต้องการให้ขุมกำลังอื่นเพ่งเล็งมาที่เจ้าในยามนี้ ส่วนเหตุผลนั้นข้าคิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะ..."


"เกี่ยวกับตระกูลลี้ลับสินะ" เล้งซานกล่าวสวนขึ้นก่อนที่เสวียนอู่จิงฉานจะกล่าวจบ พลางยกแก้วน้ำชาจิบดื่มด้วยสีหน้าไม่ยี่หระ


เพล้งง!!

แก้วน้ำชาในมือของเสวียนอู่จิงฉานร่วงหลุดมือ ตกพื้นจนแตกละเอียด มือของเสวียนอู่จิงฉานสั่นสะท้าน เบิกตากว้างตื่นตะลึงโดยมิอาจเก็บอาการ...




จากผู้เขียน....(ตอนประจำวัน)

ยอดสนับสนุนคงเหลือ  0.33  ตอน

ขอบคุณทุกการสนับสนุน อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 735 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #14759 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:22
    อ้าว คุณหนูกับคุณชายเป็นเพื่อนรักกันเฉยเลย 5555
    #14759
    0
  2. #3408 NarasNgernliang (@NarasNgernliang) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 19:56
    ชอบมากครับ
    #3408
    0
  3. #2418 เร้ดด (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 10:47
    นี่มัน.... เสี่ยวหนิงเอ๋อ กับ จื่ออวิ๋น ....

    สมแล้วที่เป็นเนี่ยหลี่ :)
    #2418
    0
  4. #1809 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 22:11
    ขอบคุณครับ
    #1809
    0
  5. #1762 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 16:07
    ขอบคุณมาก
    #1762
    0
  6. #1724 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 12:37
    ขอบคุณครับ
    #1724
    0
  7. #1711 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 02:31
    กลับไปเละเเน่-.-
    #1711
    0
  8. #1710 "TheFirst" (@inmummty1) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 23:22
    หึหึ แผนให้สองสาวรักกัยสินะ กลับมาจะได้นวบ สองไม่ต้อง ง้อทีละคน โห๊ะๆๆๆ!!!! ความคิดเจ้าชั่วล้ำมากกกกกกก...!!!!
    #1710
    1
    • #1710-1 The-O (จากตอนที่ 98)
      7 ธันวาคม 2559 / 00:33
      อาจจะกลับมาแล้วโดนสาว ๆ รุมกระทืบก็ได้นะครับ แต่ถ้ากระทืบแล้วได้ทั้งคู่ เป็นผมก็ยอมครับ 555
      #1710-1
  9. #1709 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 23:02
    สนุกดีครับ
    #1709
    0
  10. #1708 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:29
    ขอบคุณครับ ยาวๆ
    #1708
    0
  11. #1707 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:05
    แดกอึ้งไปตามยถากรรม
    #1707
    0
  12. #1706 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 21:56
    5555ขำ
    #1706
    0
  13. #1705 SherJokeR (@SherJokeR) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 21:43
    5555 สนุกมากคับ
    อัพต่อไวๆล่ะคับ ตามอยู่ ^^
    #1705
    0
  14. #1704 Dollso (@WinBensinz) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:52
    ฮ่าๆๆๆๆ
    #1704
    0
  15. #1703 natsinee2512 (@natsinee2512) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:47
    ขอบคุณมากนะ ติดตามอยู่ค่ะ
    #1703
    0
  16. #1702 Menight * (@menight) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:35
    โชคดีไปที่ว่าท่าเมียเอ็งไม่ตีกัน
    #1702
    0
  17. #1701 Walker23 (@Walker23) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:21
    คัยจะเป่นหลวงคัยจะเป่นอนุล่ะทีนี้5555+
    #1701
    0
  18. #1700 somchai_ji (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:09
    ส่ง จม.สลับ อาจเป็นแผนก็ได้



    ทำให้ 2 สาว เริ่มทำใจก่อนหรือป่าว 5555
    #1700
    0
  19. #1699 somchai_ji (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:05
    สนุกมาก ขอบคุณครับ
    #1699
    0
  20. #1698 จอมยุทธ์เงา (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:04
    ขอบคุณครับ
    #1698
    0