อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,753,287 Views

  • 15,187 Comments

  • 15,809 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    142,485

    Overall
    2,753,287

ตอนที่ 499 : ตอนที่ 490 : การต่อสู้กลางเวหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    15 ก.พ. 62

ตอนที่ 490 การต่อสู้กลางเวหา

 

จั่วเหยียนจื่อ และ กุ่ยเยี่ยซา มัวแต่ยืนอึ้ง... เพราะพวกมันไม่อาจที่จะทำอะไรได้... อีกทั้ง ลู่ซาน ยังเป็นกำลังสูงสุดของพวกมัน... การที่ ลู่ซาน ถูกพาตัวออกไปเช่นนี้ ถึงกับทำให้พวกมันรู้สึกเคว้ง และแผนการโดนลอยแพ ในทันที...

 

สองผู้บัญชาการสูงสุดอย่าง เย่หลางเสิ่น และชางชุน ก็อึ้งค้างไปเช่นเดียวกัน!! เพราะพวกมันได้ยินว่ามีข้อมูลที่ เซียนเฒ่ากวนซาน ที่พวกมันนับถือมีโอกาสที่จะยังไม่ตาย... แต่ทว่า กลับกลายเป็นคนทรยศของ นิกายฯ ที่ต้องโทษประหาร!!

 

เป็นความรู้สึกที่สลับซับซ้อน ซึ่งพวกมันก็ไม่มีฐานะที่จะเปลี่ยนแปลงความเห็นชอบใด ๆ ได้...

 

......................

 

มังกรอัสนีม่วง เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด... หากเทียบกันแล้ว ความเร็วของมันอาจจะเหนือกว่าเจ้าขาวระดับหนึ่งด้วยซ้ำไป สมกับที่เป็นสัตว์อสูรชนชั้นราชันย์ ลมปราณสีส้มขั้นกลาง...

 

และผู้ควบคุมมันยังเป็น จวนเหอ ที่แข็งแกร่งอยู่ในระดับราชันย์ขั้นสูงสุด หรือกึ่งจักรพรรดิ เป็นการจับคู่กันที่น่าปวดหัว สำหรับสถาบันเทพมังกรศักดิ์สิทธิ์ ที่เป็นศัตรูยิ่งนัก...

 

“อาจารย์... พวกเราจะไปที่ไหนกัน? แล้วจริงหรือที่ท่านพ่อยังไม่ตาย...” เล้งซาน กล่าวถามขึ้นด้วยอาการสั่นเทา...

 

“กวนหมิง... ยังเร็วไปที่เจ้าจะเรียกข้าว่าอาจารย์!! หากข้าไปตรวจสอบเรื่องนี้แล้ว พบว่ามันเป็นเพียงข้อมูลเท็จ ข้าก็จะใช้โอกาสนี้ตรวจสอบเรื่องของพวกเจ้าสามคนไปด้วยเลย... เพราะที่ ๆ ข้าจะไปก็คือหมู่บ้านวจีพฤกษา บ้านเกิดของเจ้า...” จวนเหอ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา...

 

เล้งซาน เบิกตากว้างขึ้นแสดงท่าทีตกตะลึง... ตามบทบาทอันสมควรที่ กวนหมิง ควรจะเป็น...

 

มังกรอัสนีม่วงมีขนาดตัวไม่ได้ใหญ่มาก หากเทียบกับระดับพลังของมัน... ความยาวจากศีรษะถึงปลายหาง อยู่ที่ประมาณ 15 เมตร... การโดยสารที่ด้านหลังของมัน คงรองรับได้ไม่เกินกว่า 5 คน เป็นสัตว์อสูรที่เน้นความเร็วโดยสมบูรณ์แบบ ไม่ได้เน้นความใหญ่โต หรือความแข็งแกร่งในการต่อสู้มากมายนัก

 

เมื่ออยู่บนท้องฟ้า ประกายแสงอัสนีสีม่วงทั้งน่าเกรงขามและงดงามในเวลาเดียวกัน... ปราณอัสนีสีม่วงที่แผ่ออกมาของมังกรอัสนีม่วง ก็แข็งแกร่งอย่างมาก หากมองลงไปยังพื้นเบื้องล่าง ทุกพื้นที่ซึ่งมังกรอัสนีม่วงบินผ่าน จะมีสัตว์อสูรระดับต่ำที่ด้านล่าง หมอบคลานอย่างสั่นกลัว...

 

สัตว์อสูรที่โบยบินบนฟากฟ้า จะหลบหลี่ยงออกจากทิศทางการบินของมังกรอัสนีม่วงทั้งหมด เพื่อไม่ให้ขัดขวางความเร็ว... มันสมกับที่เป็นราชันย์ฟากฟ้าอย่างแท้จริง!!

 

มันได้ทำให้ เล้งซาน นึกถึงเจ้าขาว ที่ยามนี้ยังไม่ออกจากการจำศีลเลย ตั้งแต่ที่มันกลืนกินหินจันทราเข้าไป... หากเจ้าขาว และมังกรอัสนีม่วงได้เปรียบเทียบความเร็วของกันและกัน คงน่าสนุกมิใช่น้อย...

 

การเดินทางด้วยสัตว์อสูรพาหนะนั้น ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจใด ๆ หากจะต้องพบเจอกับ นักเดินทางคนอื่น ๆ ที่ใช้สัตว์อสูรพาหนะเช่นกัน... และแน่นอนว่า สัตว์อสูรพาหนะที่ใช้ จะบ่งบอกฐานะของบุคคลผู้นั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

 

ยิ่งใช้สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากเพียงใด ยิ่งได้รับความยำเกรงจากผู้เดินทางคนอื่น ๆ

 

เมื่อเหล่านักเดินทางจากพรรคตระกูลอื่น ๆ พบเห็นมังกรอัสนีม่วง... เกือบทั้งหมด จะประสานมือโค้งตัว เพื่อทำความเคารพอย่างสุภาพ ถึงแม้ว่าพวกมันอาจจะไม่รู้ว่าผู้ใดเป็นผู้ควบคุมราชันย์มังกรอัสนีม่วงตนนี้ก็ตาม... แต่ก็ย่อมมีฐานะที่ไม่ธรรมดาในยุทธภพอย่างแน่นอน ทำให้ทุกคนต่างแสดงความเคารพ เพื่อให้บุคคลสำคัญผู้อยู่เบื้องหลังมังกรอัสนีม่วงนั้น ไม่มองพวกมันเป็นศัตรู...

 

การถูกโจมตีบนเวหา ถือว่ามีอันตรายค่อนข้างมาก โดยเฉพาะกับชนชั้นที่ต่ำกว่าระดับลมปราณสีส้ม ที่ไม่มีปราณคุ้มกันที่แข็งแกร่งมากพอรองรับการร่วงหล่นจากความสูงหนึ่งพันเมตร

 

สิ่งนี้ได้กลายเป็นธรรมเนียมของเหล่าผู้ใช้สัตว์อสูรพาหนะไปเสียแล้ว...

 

7 ชั่วยามผ่านไป (14 ชม.)....

 

ณ หอคอยเหนือสวรรค์...

 

ถูหลง ได้เวลาที่จำเป็นต้องออกเดินทางแล้ว... มันจึงขึ้นมาที่ด้านบนสุดของหอคอย... แต่กลับพบเพียง 2 ผู้บัญชาการสูงสุดอย่าง เย่หลางเสิ่น และชางชุน

 

อีกทั้งยังมี 2 ผู้เยาว์ ที่มันจดจำได้ว่าเคยเห็นสองคนนี้ ในตอนที่มันมาถึง ณ สาขาทิศทักษิณนี้ครั้งแรก ตอนที่เหลือบมองลงมาจาก ค้างคาวทมิฬ... ด้วยระดับพลังที่แผ่ออกมาของ ผู้เยาว์สองคนนั้น ที่ค่อนข้างจะน่าสนใจ ทำให้ ถูหลง พอจะเดาได้ว่าทั้งสองผู้เยาว์ คงเป็นศิษย์ของ ผู้บัญชาการทั้งสอง...

 

ท่านเซียนเฒ่า จวนเหอ ไปไหน?” ถูหลง กล่าวขึ้นห้วน ๆ เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ มันมองว่าตนเองมีสถานะที่เหนือกว่าผู้บัญชาการทั้ง 2 คนไปแล้ว... ถึงแม้ว่าตำแหน่งอย่างเป็นทางการของนิกายฯ จะยังเท่าเทียมกันอยู่ก็ตาม

 

“ถูหลง!! อย่าคิดว่าเลื่อนชั้นสู่ราชันย์แท้จริงแล้ว เจ้าจะมาสถานะที่สูงขึ้นทันทีนะ... อย่างน้อยเจ้าต้องได้กับการแต่งตั้งจากท่านผู้นำนิกายฯ เสียก่อน” ชางชุน กล่าวขึ้นน้ำเสียงมีโทสะไม่น้อย...

 

แต่ ถูหลง กลับไม่สนใจ มันหันมองไปยัง เย่หลางเสิ่น แทน เพื่อฟังคำตอบ...

 

“เฮ้อ... ท่านเซียนเฒ่า ได้รับข้อมูลที่ไม่แน่ชัดว่า แต่เป็นข้อมูลสำคัญมาก........” เย่หลางเสิ่น หลังจากถอนหายใจ ก็ได้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าให้ ถูหลง ได้ฟัง...

 

“เข้าใจแล้ว...” ถูหลง ตอบรับ ก่อนจะใช้หยกสื่อสารติดต่อไปยัง เซียนเฒ่า จวนเหอ โดยตรง...

 

“ท่านเซียนเฒ่า... ข้า ถูหลง ขออนุญาตไปจากที่นี่ เพื่อดำเนินภารกิจต่อ...” ถูหลง แจ้งเรื่องการเดินทางต่อให้กับ จวนเหอ ตามมารยาทอันสมควร...

 

“อืม... เข้าใจแล้ว... ตอนนี้ข้ายังติดธุระอยู่ตอนนี้ อาจจะไม่ได้กลับไปในวันสองวัน... หากเจ้าสะดวก ก็สามารถไปได้ทันที ข้าอนุญาต...

 

ส่วน เย่หลางเสิ่น และ ชางชุน บอกให้พวกมันเฝ้าดู ผู้เยาว์ทั้งสองคนนั้นไว้ก่อน อย่าเพิ่งปล่อยพวกมันกลับไป... หลังจากที่ข้าสืบเรื่องราวที่หมู่บ้านแล้ว จะแจ้งข้อมูลยืนยันกับพวกมันอีกครั้งหนึ่ง...” จวนเหอ ตอบกลับมา ก่อนจะตัดสัญญาณไป...

 

“พวกเจ้าคงได้ยินแล้วสินะ...” ถูหลง หันมองทั้งสองผู้บัญชาการ...

 

“เหอะ... เจ้าจะไปไหนก็ไปเถอะ ข้าล่ะเหม็นหน้าเจ้าจะแย่แล้ว...” ชางชุน กล่าวขึ้น

 

ถูหลง จึงเหลือบกันมองสองผู้เยาว์อีกครั้ง... ก่อนจะเดินไปตรงไปยังห้องคุมขัง ในชั้นที่ 95 เพื่อพาตัว หลิงหลุน ออกมา...

 

จั่วเหยียนจื่อ และ กั่วเยี่ยซา รู้สึกตึงเครียดอย่างมาก!! นอกจากที่พวกมันสองคนจะถูกจับตามองโดยสองผู้บัญชาการสูงสุดแล้ว...

 

หลิงหลุน ที่เป็นภารกิจของมัน ก็กำลังจะถูกพาตัวออกไป!!

 

และในไม่กี่อึดใจต่อมานั้นเอง... หยกสื่อสารโบราณ ของพวกมันทั้งคู่ก็มีปฏิกิริยาขึ้นพร้อม ๆ กัน...

 

ทั้งคู่เบิกตากว้าง... ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะไม่ได้อยู่ในแผนที่วางเอาไว้... แต่มันย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน!! เพราะหยกสื่อสารโบราณ ที่ทั้งคู่พกพามาสำหรับทำภารกิจนั้น ไม่ให้หยกสื่อสารโบราณประจำตัวทั่วไป... แต่เป็นชิ้นพิเศษสำหรับทำภารกิจโดยเฉพาะ... มีเพียงเหล่าผู้อำนวยการ และ ลู่ซานเท่านั้น ที่ได้เชื่อมต่อสัญญาณเอาไว้...

 

ทั้งคู่รู้ได้ทันทีว่า มันคือสัญญาณเริ่มภารกิจ!!

 

แววตาของ จั่วเหยียนจื่อ และ กุ่ยเยี่ยซา เปลี่ยนไป... พวกมันค่อย ๆ ถอดแหวนที่ปิดกั้นพลัง 1 ระดับชั้นของพวกมันออกอย่างช้า... ก่อนจะระเบิดพลังขึ้นในฉับพลัน!! พุ่งเข้าใส่สองผู้บัญชาการสูงสุดทันที!! เพื่อชิงความได้เปรียบการเปิดฉากโจมตีก่อน ในชั่วพริบตา!!

 

.................................

ย้อนกลับมาเล็กน้อย... ในช่วงที่ จวนเหอ ตัดสัญญาณจาก ถูหลง...

 

เล้งซาน ย่อมได้ยินทุกคำพูดอย่างแจ่มชัด มันย่อมเข้าใจดีว่าตอนนี้ เป็นโอกาสสุดท้ายแล้วของพวกมันที่จะเข้าช่วยเหลือ หลิงหลุน ไม่อาจที่จะช้าไปกว่านี้ได้แล้ว...

 

ในช่วงจังหวะนั้นเอง... มีนักเดินทาง 2 คน ที่กำลังนั่งมาบนหลังของ อินทรีข้ามฟ้า... สัตว์อสูรที่เรียกได้ว่าอยู่ในระดับต่ำสุดของสัตว์อสูรพาหนะ กำลังบินมาจากทิศทางด้านหน้า ซึ่งเป็นทิศทางการบินของ มังกรอัสนีม่วง...

 

หนึ่งในสอง นักเดินทางได้บินหลบออกมาด้านซ้าย... แต่ทว่า กลับมีนักเดินทางผู้หนึ่ง ไม่ยอมหลบออกจากทิศทางการบิน...

 

จวนเหอ ขมวดคิ้วเล็กน้อย... ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยเสียงที่ดังก้อง...

 

หลีกทาง!!” เสียงที่ทรงพลังของ จวนเหอ ได้ทำให้ชั้นบรรยากาศสั่นกระเพื่อมรุนแรง... ไม่มีใครในระยะการมองเห็น ที่จะไม่ได้ยินเสียงที่ทรงพลังนี้...

 

กระทั่งอินทรีข้ามฟ้า เบื้องหน้าสั่นไหวรุนแรงจากความหวาดกลัว... แต่ทว่าบุคคลที่อยู่บนหลังของอินทรีกลับนิ่งสงบ...

 

งั้นก็ช่วยไม่ได้... มังกรอัสนีม่วง... ขยี้มันซะ!!” จวนเหอ ออกคำสั่ง...

 

มังกรอัสนีม่วง กู่ร้องคำรามขึ้น ก่อนจะเร่งความเร็วฉับพลัน เพียงการพุ่งผ่านมัน ก็สามารถบดขยี้สัตว์อสูรทุกตนบนฟากฟ้าได้อย่างง่ายดาย ด้วยความแข็งแกร่งของมัน...

 

ในระยะที่ใกล้จะปะทะกันนั้นเอง... จู่ ๆ ชั้นบรรยากาศโดยรอบก็แปรเปลี่ยนไป!! แม้แต่ จวนเหอ และ มังกรอัสนีม่วง ยังต้องชะงักค้าง... เมื่อบุคคลปริศนา ที่อยู่บนหลังของอินทรีข้ามฟ้า ปลดปล่อยออร่าของชนชั้นจักรพรรดิออกมา!!

 

ร่างจำแลงเซียนทองคำ พิภพ!!

 

ร่างจำแลงขนาดใหญ่ ปรากฎขึ้นบนฟากฟ้า!! ราวกับเทพเซียนร่างสีทองอันน่าเกรงขาม!!

 

จวนเหอ ตกตะลึงถึงขีดสุด!! และในเสี้ยวจังหวะนั้น... กวนหมิง ที่อยู่ด้านหลังของมัน ก็เอี้ยวตัวทิ้งร่างลง จากหลังของ มังกรอัสนีม่วง!!

 

ลาขาด... ท่านเซียนเฒ่า...” ใบหน้าของ กวนหมิง ค่อย ๆ ถูกแปรเปลี่ยนเป็นผู้เยาว์อีกคน ที่กำลังแสยะยิ้มในตอนที่มันร่วงหล่น...

 

จวนเหอ ขนลุกชูชันขึ้นทันที!! ยามนี้มันรู้แน่ชัดแล้วว่า มันกำลังถูกกับดักของอีกฝ่ายเต็ม ๆ และยอดฝีมือเบื้องหน้าของมัน ย่อมมิใช่ใครอื่น... นอกเหนือจาก ลี่กงหยุน ผู้นำสูงสุดของสถาบันเทพมังกรศักดิ์สิทธิ์!!

 

หมัดอันทรงพลังของ ร่างจำแลงต่อยเข้าที่ร่างของมังกรอัสนีม่วง!!

 

ตูม!!

 

ซึ่งมันทำให้มังกรอัสนีม่วง สำรอกโลหิตจำนวนมากออกจากปากของมันทันที!! ส่วนจวนเหอ นั้น หลบเลี่ยงการโจมตีออกไปได้อย่างฉิวเฉียด... แต่นั่นก็ทำให้มันต้องลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ในความสูงที่มากกว่า หนึ่งพันเมตร!!

 

เล้งซาน หลังจากทิ้งตัวดิ่งเวหาลงมา... ก็ได้ปรากฏชายชราคนหนึ่ง ก้าวย่างผ่านอากาศตรงเข้ามาคว้าร่างของ เล้งซาน เอาไว้...

 

“ไอหนู... นี่ข้าคว้าตัวเจ้ากลางอากาศมา สองหนแล้วนะ...” โยวเฟย กล่าวขึ้น...

 

“ผู้นำนวยการโยว... จำได้ว่าข้าไม่เคยร้องขอท่านแม้แต่ครั้งเดียวเลยนะ...” เล้งซาน ยกมุมปากสูง...

 

“หน่อย...เจ้าเด็กนี่ ขอบคุณสักคำก็ยังไม่มี...”

 

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ... ท่านผู้อำนวยการโยว ท่านใช้หยกสื่อสาร ติดต่อไปยัง ศิษย์พี่จั่ว เร็วเข้า... ส่วนข้าจะติดต่อไปยัง ศิษย์พี่กุ่ย เป็นสัญญาณให้ทั้งคู่เริ่มแผนการในทันที!! ก่อนที่จะไม่ทันการ...” เล้งซาน กล่าวขึ้น...

 

และทั้งสองคนก็ส่งสัญญาณ ไปยังหยกสื่อสารของผู้เยาว์ทั้งสอง พร้อมกัน...

 

กลับมายังการต่อสู้บนฟากฟ้าด้านบน... จวนเหอ หลังจากที่หลบเลี่ยงการโจมตีของ ร่างจำแลงมาได้ มันก็ต้องกัดฟันแนบแน่น แค้นใจตนเองที่ประมาทจนพลาดท่าศัตรูเสียได้ ทั้งที่มันไม่ใช่คนที่จะประมาทแม้แต่น้อย...

 

จริง ๆ แล้ว ความรอบคอบของ จวนเหอ ไม่เคยคลาดเคลื่อนถึงเพียงนี้มาก่อน จนมันต้องตกที่นั่งลำบาก... แต่น่าเสียดายที่ จวนเหอ มองข้ามสิ่งหนึ่งไป... ซึ่งเป็นอาวุธสำคัญ ของทางสถาบันฯ นั่นคือ ห้องอักขระมังกรเคลื่อนราชันย์!!

 

เซียนเฒ่า จวนเหอ ไม่รู้ว่าทางสถาบันฯ ได้ครอบครองสิ่งนี้อยู่ในมือ!!

 

การมีอยู่ของ อุปกรณ์อักขระชิ้นนี้ อยู่นอกเหนือการคำนวณของ จวนเหอ... เพราะเมื่อ มังกรเคลื่อนราชันย์ถูกใช้งาน จะไม่สามารถคำนวณเวลาการเดินทางทั้งหมดได้เลย... เพราะมันจะเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น!!

 

ทำให้ ลี่กงหยุน และโยวเฟย สามารถตรงเข้ามาดักรอ ยังทิศทางการเคลื่อนไหวของ จวนเหอ ได้ ขอเพียงรู้ตำแหน่งจุดหมายปลายทางของอีกฝ่าย...

 

มังกรอัสนีม่วง แม้จะบาดเจ็บจากการโจมตีของร่างจำแลง... แต่โชคดี ซึ่งที่นี่คือ กลางเวหา เป็นอาณาจักรของ มังกรอัสนีม่วง ที่สามารถแสดงความแข็งแกร่งของมันได้อย่างเต็มที่... ทำให้มันสลายพลังโจมตีบางส่วนออกไปได้ เพราะร่างกายไม่ได้แตะพื้น ราชันย์มังกรตนนี้ มันจึงยังไม่สิ้นฤทธิ์ทันที... ได้บินวกกลับไปรับ จวนเหอ นายของมัน... ก่อนจะระเบิดความเร็วสูงสุด หลบหนี...

 

โยวเฟย!!” ลี่กงหยุน เอ่ยเรียก โยวเฟย ทันที... เพราะคงมีเพียงโยวเฟยเท่านั้น ที่สามารถตามความเร็วของ มังกรอัสนีม่วงได้...

 

“ไอหนู... ดูแลตัวเองด้วย...” โยวเฟย ได้ให้ เล้งซาน นั่งบนอินทรีข้ามฟ้า ที่มันใช้โดยสารมาตบตา จวนเหอ... ส่วนตัว โยวเฟย นั้น... ปีนป่ายเวหา ตรงไปคว้าตัวของ ลี่กงหยุน และระเบิดเจตจำนงแห่งวิชาตัวเบาอันแข็งแกร่ง พุ่งตรงไปยังทิศทางของ มังกรอัสนีม่วง ด้วยความเร็วที่เหนือล้ำราวกับประกายแสงสีขาว!!

 

“ไอหนู... กลับไปทำภารกิจต่อ... หากอาจารย์สังหาร จวนเหอ ได้แล้ว จะรีบไปสบทบที่หอคอยเหนือสวรรค์!!” ลี่กงหยุน กล่าวทิ้งท้าย ก่อนจะหายไปพร้อมกับ โยวเฟย ด้วยความเร็วสูง

 

เล้งซาน จึงไม่ลังเลที่จะนำมังกรเคลื่อนราชันย์ของตนเองออกมา... พร้อมกับใช้มันมุ่งหน้าตรงไปยัง หอคอยเหนือสวรรค์ เพื่อสมทบกับ จั่วเหยียนจื่อ และ กุ่ยเยี่ยซา!!


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  40-80 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #11976 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:04
    ตาเฒ่าจะแน่แค่ไหนก็แพ้พี่เล้ง
    #11976
    0
  2. #11957 mj1304 (@mj1304) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20
    พี่เล้งสู้เขานะ
    #11957
    0
  3. #11945 now108 (@now108) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34
    บอกได้คำเดียว มันพะยะค่ะ^^
    #11945
    0
  4. #11944 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
    ยุทธการเด็ดปีกมังกร
    #11944
    0
  5. #11943 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11
    มันส์สุดๆ
    #11943
    0
  6. #11942 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:43
    ขอบคุณครับ
    #11942
    0
  7. #11941 kk_chole (@kk_chole) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:10
    ค้างๆๆๆค่า

    ขอบคุณนะคะ
    #11941
    0
  8. #11940 D_S_F_P_N (@kqre) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:37
    ตอนหน้าเราจะไดเห็นสภาพหลุงหลุนรึเปล่าน้า~~~~
    #11940
    0
  9. #11939 IamAloner (@IamAloner) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:29
    รอๆๆๆ 👍👍👍
    #11939
    0
  10. #11938 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:52
    เดาว่า2คนนั้นพลาดท่า และพี่เล้งก็มาเปิดตัวแบบพระเอกตามเคย หรือว่าไรท์จะให้2คนนี้โชว์เทพ?
    #11938
    0
  11. #11937 Witaya_l (@Witaya_l) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25
    มันส์มาก
    #11937
    0
  12. #11936 rosech2102 (@rosech852) (จากตอนที่ 499)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:19
    สนุกค่าาา รอๆๆ
    #11936
    0