อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,753,297 Views

  • 15,187 Comments

  • 15,809 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    142,495

    Overall
    2,753,297

ตอนที่ 451 : ตอนที่ 442 : บทลงโทษของลู่ซาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 659 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

ตอนที่ 442 บทลงโทษของลู่ซาน

“ตอนที่ข้าได้ยินมาว่า หน่วยรักษาความปลอดภัยของ สาขาหลักกำลังวุ่นวาย... ในการควานหาตัวคนร้ายที่เป็นชายชุดดำคนหนึ่ง... ซึ่งได้ปล้นชิงพร้อมกับทำร้ายเจ้าหน้าที่เฝ้าป้อมปราการแห่งที่ 8 อีกทั้งก่อนหน้านี้ มันยังรับมือกับเหล่ายอดฝีมือชนชั้นลมปราณสีส้มพร้อมกันถึง 8 คน ก่อนจะหลบหนีไป...

 

ข้าหวังว่า...คงไม่ใช่เจ้านะไอหนู...” ฟู่ต้วนจื่อ เค้นเสียงพร้อมกับจ้องเขม็งมายัง เล้งซาน...

 

“จะ..จะเป็นข้าไปได้ยังไงเล่า!! ถึงแม้ว่าระดับพลังของข้าจะเพิ่มขึ้น... แต่ก็ยังห่างชั้นเกินกว่าจะรับมียอดฝีมือ 8 คนพร้อมกันได้!!” เล้งซาน พยามยามโต้เถียงเสียงแข็งขึ้น...

 

“อืม...นั่นก็จริงของเจ้า... คนร้ายนั้นเป็นชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 3 ซึ่งได้รับการยืนยันมาแล้ว... ถึงแม้ระดับฝีมือของเจ้าจะเพิ่มมากขึ้น แต่ก็คงไม่เกินไปกว่าชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 2 และอีกอย่าง ระดับพลังของเจ้าต่อให้ยอดฝีมือเพ่งพินิจ ก็จะเห็นเพียงแค่ชนชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นที่ 3 เท่านั้น... คงไม่มีใครมองเป็นชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 3 ไปได้เฉกเช่นคนร้าย...” ฟู่ต้วนจื่อ พยายามชั่งน้ำหนักความน่าจะเป็น... สุดท้ายมันก็เชื่อว่า ชายชุดดำคนดังกล่าวไม่ใช่ ลู่ซาน...

 

“เช่นนั้นเจ้าไปไหนมา?” ฟู่ต้วนจื่อ จี้ถามอีกครั้ง

 

“ข้าท้องเสีย...” เล้งซาน กล่าวตอบด้วยสีหน้าไม่ยี่หระ...

 

ไอ ตอ แ-!!

 

โป๊ก!! ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวตวาดเสียง พลางสับกำปั้นลงศีรษะของ เล้งซาน อย่างถนัดมือ... ใบหน้าของ เล้งซาน บิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด...

 

“เอาน่าพี่ฟู่... ลู่ซาน มันกลับมาโดยไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว...” เซิ่นตู่หลิว กล่าวขึ้นห้ามปราม...

 

“หืม...? ปกติเจ้าไม่เคยออกตัวปกป้องมันนี่นา... หรือว่าเจ้าก็รู้...เรื่องที่เจ้าเด็กแสบนี่ มันไปทำอะไร?” ฟู่ต้วนจื่อ หดนัยน์ตาแคบ จ้องมายัง เซิ่นตู่หลิว...

 

“เอ่อ...เรื่องนั้นข้าจะไปรู้ได้ยังไง... ท่านอย่ามาพาลที่ข้าสิ...” เซิ่นตู่หลิว พยายามบ่ายเบี่ยง... ถึงแม้ว่ามันจะไม่รู้รายละเอียดว่า ลู่ซาน ไปทำอะไรมา... แต่มันย่อมต้องรู้ว่า ลู่ซาน ต้องพยายามไปจัดการบางอย่าง กับม่านพลังตามคำสั่งของ ผู้อำนวยการโยวเฟย อย่างแน่นอน เพราะมันเป็นคนมอบแบบแปลนฉบับคัดลอกให้กับ ลู่ซาน ไปเมื่อคืนนี้...

 

“อย่าได้ถกเถียงกันเลย... ตอนที่มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น... นั่นคือแผนการต่อสู้ในวันพรุ่งนี้...” จิวยี่เทียน กล่าวขึ้นขัดจังหวะของทุกคน เพราะไม่อยากให้เกิดการลุกลามเสียเวลา...

 

เล้งซาน ขมวดคิ้วขึ้น...

 

“การประชุมของเหล่ากรรมการและเจ้าหน้าที่ ได้ข้อสรุปแล้วหรือ? สำหรับบทลงโทษของข้าเล้งซาน เอ่ยปากถามขึ้น... แน่นอนว่ามันไม่อยากให้ตนเองถูกตัดสิทธิ์ มิเช่นนั้นพรุ่งนี้ สาขา 7 ที่ส่งตัวแทนลงเพียงแค่ 2 คน ย่อมไม่มีทางเอาชนะการแข่งขันได้ แม้แต่รอบเดียว...

 

เพราะการแข่งขันในแผนกวิชาการต่อสู้นั้น... ไม่เหมือนกับการแข่งของแผนกวิชาแพทย์ และแผนกวิชาอักขระกำกับ ที่สาขา 7 ส่งตัวแทนลงไปไม่ครบคน ก็สามารถเอาชนะได้... เพราะทั้งสองแผนกนั้น... ชี้วัดกันที่ความรู้แจ้งเป็นหลัก

 

ต่สำหรับแผนกวิชาการต่อสู้... ชี้วัดกันที่น้ำหนักหมัด!! มากกว่าความรู้แจ้ง!!

 

“อืม... ก่อนที่เจ้าจะเข้ามาไม่นาน... มีการติดต่อมาผ่านหยกสื่อสารโบราณมาแล้ว ว่าการประชุมหาลือเรื่องความผิดของเจ้า ได้มีมติที่ประชุมออกมาแล้ว...

 

นั่นคือการปลดเจ้า ออกจากตำแหน่งตัวแทนหลัก!! โดยให้ ซิ่วหวังย่า ขึ้นมาเป็นตัวแทนหลัก แทนเจ้า... ส่วนเจ้านั้นถูกลดขั้นเป็นเพียงตัวแทนลำดับที่ 2 ของสาขา 7 เรา...

 

แต่ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ... การแข่งครั้งนี้ เป็นการแข่งแบบ 3 ต่อ 3 คน ของตัวแทนจากแต่ละสาขา พร้อมกันบนเวทีเดียว... หากฝ่ายใดพ่ายแพ้ครบทั้ง 3 คน จะถูกคัดออกให้ตกรอบ... แต่หากชนะก็จะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ ดังนั้นหากจะได้รับตำแหน่งชนะเลิศนั้น... จำเป็นต้อง ผ่านการแข่งที่ชนะรวดทั้ง 3 รอบ!!

 

แต่ ลู่ซาน นั้น... ถูกตัดสิทธิ์ ไม่ให้ลงในการแข่งขันช่วงแรก... ซึ่งหากนับเป็นเวลาแล้วนั่น มันจะเท่ากับเวลา 1 ก้านธูปหมดดอก(15นาที) ในทุก ๆ รอบการแข่งขัน...

 

ดังนั้นหากต้องการให้ ลู่ซาน ลงแข่ง... ซิ่วหวังย่า และ ไป๋หู่ต้าเฉิน ต้องลงต่อสู้แบบ 2 ต่อ 3 ไปเรื่อย ๆ จวบจนครบเวลาที่กำหนด ลู่ซาน จึงจะได้รับอนุญาตให้ขึ้นสู่เวทีได้... ซึ่งนี่คือบทลงโทษทั้งหมดที่เจ้าได้รับ!!” จิวยี่เทียน อธิบาย พลางถอนหายใจหนักหน่วง...

 

เพราะความเสียเปรียบนี้ ย่อมทำให้ สาขา 7 นั้น... มีโอกาสสูงมาก ที่จะพ่ายแพ้ตั้งแต่รอบแรก ๆ หรือต่อให้ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป ก็ยังต้องแบบรับความเสี่ยงเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ตัวแปรสำคัญในการแข่ง ไม่อาจเป็น ลู่ซาน อีกต่อไป...

 

แต่กลับเป็นภาระของ ซิ่วหวังย่า และ ไป๋หู่ต้าเฉิน ที่ต้องเสียเปรียบคู่แข่ง และต้องพยายามยื้อเวลาการต่อสู้ให้นานที่สุด... เพื่อซื้อโอกาสให้กับ ลู่ซาน มาพลิกผลการแข่ง ในช่วงท้ายของการแข่งขัน...

 

เล้งซาน ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ... บทลงโทษนี้ เรียกได้ว่า สาหัสสากรรจ์อย่างมาก สำหรับ สาขา 7 เพราะด้วยระดับฝีมือของ ซิ่วหวังย่า และ ไป๋หู่ต้าเฉิน นั้น... ไม่ได้จัดว่าแข็งแกร่งมากนัก หากวัดจากมาตรฐานโดยรวมของตัวแทนในทุกสาขาแล้ว... จัดว่าอยู่ในระดับกลางค่อนท้ายเสียด้วยซ้ำไป

 

“ผู้อาวุโสจิว... แล้วเรื่องที่ข้าถูกปลดจากตำแหน่งตัวแทนหลักนั่น... มันมีผลอะไรหรือ? ในเมื่อการแข่งก็ต้องขึ้นประลองพร้อมกัน 3 คนอยู่แล้ว... ใครจะอยู่ตำแหน่งใด ก็ไม่น่าเป็นผลอะไร?” เล้งซาน กล่าวถามด้วยความสงสัย...

 

“ตามกติกาการแข่งขันนั้น... แผนกวิชาการต่อสู้ มีระเบียบที่เข้มงวดในการแข่งอยู่... นั่นก็คือการแข่งครั้งนี้ ไม่อนุญาตให้ตัวแทนใช้อาวุธอักขระเข้าประลอง... ยกเว้นตัวแทนหลัก ของแต่ละสาขา ที่อนุญาตให้ใช้ได้ 1 ชิ้น แต่ต้องเป็นอาวุธอักขระที่ไม่เกินกว่าระดับชนชั้นสีเหลืองขั้นกลาง...

 

หากว่ากันตามตรง ข้าว่าเงื่อนไขในจุดนี้ ค่อนข้างเอื้อประโยชน์ให้กับพวกเราอยู่พอสมควร... เพราะหากเจ้ายังเป็นตัวแทนหลักอยู่... นั่นเท่ากับว่า ซิ่วหวังย่า และไป๋หู่ต้าเฉิน จะต้องลงแข่งโดยไม่มีอาวุธอักขระแม้แต่ชิ้นเดียว...

 

แต่พอมีเงื่อนไขนี้เข้ามาช่วยเหลือ ทำให้ ซิ่วหวังย่า สามารถใช้ กู่เจิงเสนาะเทวะ ของนางสำหรับลงแข่งได้... อย่างน้อยก็อาจช่วยให้นาง และไป๋หู่ต้าเฉิน รับมือกับศัตรูได้ง่ายกว่า...” เซิ่นตู่หลิว อธิบายเสริมขึ้นในจุดนี้

 

เล้งซาน เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ทำความเข้าใจได้คร่าว ๆ ด้วยความที่ว่าเป็นการแข่งของแผนกวิชาการต่อสู้ หากให้นำอาวุธอักขระมากมายมาฟาดฟันใส่กัน... ก็ไม่อาจชี้วัดความสามารถในการต่อสู้จริง ๆ ได้

 

เรียกได้ว่ากติกาค่อนข้างเหมาะสมสำหรับการแข่งของแผนกวิชานี้... และถึงอย่างไร เล้งซาน ก็ไม่อาจนำค้อนจักรพรรดิอักขระ ออกมาเข้าร่วมการแข่งครั้งนี้ได้ เพราะระดับของมันสูงเกินกว่าที่กติกาได้กำหนดไว้.... ดังนั้น การที่ ซิ่วหวังย่า ได้เป็นผู้ใช้อาวุธอักขระ ย่อมเหมาะสมที่สุดแล้ว...

 

“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง... ในกติกาการแข่งนั้น ไม่อนุญาตให้ใช้เม็ดยาฟื้นฟู หรือเม็ดยาในการรักษาทุกประเภท ตลอดในทุกรอบการแข่งขัน... อนุญาตให้ใช้ได้เพียงแค่ การฟื้นฟูลมปราณด้วยทักษะของตนเองเท่านั้น... เจ้าจงระวังเงื่อนไขนี้ให้ดี ๆ อย่าให้เผลอกลืนเม็ดยาที่มีอยู่เข้าไปเชียว มิเช่นนั้นอาจถูกตัดสิทธิ์การแข่งถาวร...” จิวยี่เทียน กล่าวเตือน...

 

เล้งซาน แสดงสีหน้าครุ่นคิด...

 

“ไง ไอหนู... ด้วยเงื่อนไข ที่เจ้าไปก่อเรื่องมาเช่นนี้... คิดว่าพอจะมีทางเอาชนะได้หรือไม่?” ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวถาม...

 

“อืม... ตอบได้ยาก หากให้ข้าคาดเดากระแสการแข่งแล้วล่ะก็... พวกเราอาจต้องใช้กลยุทธเข้าช่วยเหลือ ในการต่อสู้ครั้งนี้...” เล้งซาน กล่าวขึ้นพลางแสยะยิ้มชั่วร้าย...

 

แน่นอนว่า เมื่อทุกคนได้เห็นรอยยิ้มนั่นของ ลู่ซาน... พวกมันอดไม่ได้ที่จะเหงื่อตกทันที... เพราะเมื่อใดที่ ลู่ซาน ปริยิ้มเช่นนี้... มักเป็นแผนการประหลาด ที่น้อยคนจะกล้ากระทำ!!

 

“หากจบเรื่องแล้ว... ข้าขอตัวก่อนก็แล้วกัน... ข้าอยากฝึกฝนและวางแผนร่วมกับ ซิ่วหวังย่า และไป๋หู่ต้าเฉิน เสียหน่อย...” เล้งซาน กล่าวขึ้น...

 

“อืม... ตามสบาย อยากไปไหนก็ไป แต่พรุ่งนี้ อย่าได้ ท้องเสีย อีกเป็นอันขาด!! มิเช่นนั้นได้เห็นดีกันแน่!!” ฟู่ต้วนจื่อ เค้นเสียงเย็นชา เห็นได้ชัดว่ามันไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก ที่ลู่ซานทำให้ สาขา 7 เสียเปรียบตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มการแข่งขัน...

 

เล้งซานได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ออกมา... ก่อนจะรีบออกจากห้องไป...

 

“เฮ้อ... ไอหนูนี่มันแอบไปทำอะไรไว้กันแน่นะ... หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอันใด” ฟู่ต้วนจื่อ ถอนหายใจหนักหน่วง...

 

“อย่าห่วงเลยพี่ฟู่... ลู่ซาน ถึงมันจะเป็นเช่นนั้น แต่มันก็เรียกได้ว่า เป็นสมาชิกของ สาขา 7 เราอย่างเต็มภาคภูมิ... และสมกับที่เป็นศิษย์อันดับ 1 ของเราอีกด้วย...” เซิ่นตู่หลิว กล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม...

 

อีกครั้งที่ ฟู่ต้วนจื่อ หดนัยน์ตาแคบจดจ้องมายัง เซิ่นตู่หลิว...

 

“ข้าว่าเจ้าและไอหนูนั่น... ต้องมีเรื่องปิดบังอะไรอยู่แน่ ๆ อย่าให้ข้าจับได้ก็แล้วกัน”

 

เซิ่นตู่หลิว ถึงกับหน้าถอดสี... ก่อนจะกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ ที่แสดงออกมา...

 

...........................................

 

เขตพักแรม ขบวน สาขา 3

 

“บัดซบ!! จู่ ๆ ทำไมมีหนูมาวิ่งเล่นภายใน เขตสาขาหลักได้!! อีกทั้งมันยังทำให้การคุ้มกันของสาขาหลัก หนาแน่นขึ้นไปอีก... และยังสร้างความตื่นตัวให้กับคงเหว่ย ให้ระแวดระวังเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย!!” ฉุนเตียวหยาง(ผอ.2) เกิดโทสะขึ้นอีกครั้ง... เมื่อเรื่องของชายชุดดำ ได้ก่อระลอกคลื่นที่เคยเงียบสงบ ให้โหมกระหน่ำบ้าคลั่งขึ้นมา... ทำให้แผนการที่พวกมันวางเอาไว้ ทำงานได้ยากยิ่งขึ้นไปอีก...

 

“ไม่รู้ว่ามันเป็นใครมาจากไหน... แต่จากข้อมูลที่ว่ามัน เป็นชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 3 นั้น... ย่อมเหลือตัวเลือกเพียงแค่ไม่ถึง 10 คนเท่านั้น... แต่บุคคลทั้งหมด ก็อยู่ในคณะผู้ชม ที่พวกเราสังเกตเห็น ในตอนที่ชายชุดดำก่อเหตุ... หรือว่ามันจะเป็นบุคคลภายนอกจริง ๆ” โค้วหยุน(ผอ.3) กล่าวขึ้นพร้อมกับใบหน้าเคร่งครึม...

 

“ตอนนี้ข้าได้ ส่งคนเข้าช่วยเหลือทางสาขาหลักแล้ว... โดยเน้นย้ำไปที่การเฝ้าจับตามองชายชุดดำที่ก่อเหตุขึ้น...” ฉีเจิน(ผอ.4) กล่าวเสริม...

 

อย่าได้เคลื่อนไหวเกินกว่าเหตุมากนัก... คงเหว่ย มีแนวโน้มว่ากำลังระแวงพวกเราอยู่ ตั้งแต่ที่ปะทะคารมกับ หลงอู่อวิ๋น ที่งานเลี้ยงในคืนนั้น... การเคลื่อนไหวภายใน... ให้ข้าเป็นผู้จัดการก็เพียงพอแล้ว...” สุ่มเสียงหนึ่งดังขึ้นในเงามืด...

 

ก่อนจะก้าวเดินออกมา... เป็นครั้งแรกที่บุคคลผู้นี้ เข้าร่วมประชุมกับทั้ง 3 ผู้อำนวยการ...

 

ฟางเว่ย ผู้อาวุโสสูงสุด แผนกวิชาอักขระกำกับ แห่งสาขาหลัก...

 

“ไม่คิดว่าครั้งนี้... เจ้าจะมาเข้าร่วมประชุมด้วย...” ฉุนเตียวหยาง กล่าวขึ้น

 

“เหลืออีกเพียงไม่กี่วัน ก็จะเริ่มการประชุมวาระแล้ว... ข้าอยากให้แผนการรัดกุมที่สุด... แต่เท่าที่ดู เหมือนว่าเราจะมีปัญหาเกิดขึ้นหลายอย่าง ทำให้แผนการคลาดเคลื่อนจากเดิมไปมาก...” ฟางเว่ย กล่าวขึ้นด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

 

“เท่าที่ดูแล้ว... แผนการแม้จะคลาดเคลื่อนจากเดิมไปบ้าง... แต่คิดว่าคงไม่ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้เปลี่ยนแปลงไปหรอก... ถึงอย่างไร การยึดครองสถาบันเทพมังกรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา ย่อมต้องประสบความสำเร็จ!!” โค้วหยุน กล่าวขึ้นพร้อมแสยะยิ้มชั่วร้าย

 

“ก่อนหน้านี้ ข้าก็คิดว่าจะเป็นเช่นนั้น... แต่ตอนนี้มันเริ่มจะไม่แน่แล้ว...” ฟางเว่ย กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงยะเยือก...

 

“เกิดอะไรขึ้น? มีช่องโหว่ในแผนการ เกิดขึ้นอย่างนั้นหรือ?” ฉุนเตียวหยาง ขมวดคิ้วแนบแน่น

 

อืม... พวกท่านคงได้ยินเรื่องชายชุดดำลึกลับนั่นแล้วสินะ... เท่าที่ดู ข้าว่าชายชุดดำนั่น น่าจะเป็นมือที่สาม ที่ล่วงรู้ถึงแผนการของพวกเรา!!” ฟางเว่ย กล่าวออกมาตรง ๆ จนทำเอา 3 ผู้อำนวยการ ถึงกับเบิกตากว้างโดยพร้อมเพรียง...

 


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  40-80 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 659 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #14984 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 05:42
    ผู้เฒ่าฟู่นี่ดูเก่งจริงๆ
    #14984
    0
  2. #14327 Thepwirun (@Thepwirun) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 11:13
    จะมีการแข่งกันทำไมในเมื่อพระเอกแทบไม่ได้แข่งเลย เขียนให้พระเอกมีแต่ปัญหา
    #14327
    0
  3. #10764 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 00:08
    ยาฟื้นฟูปราณ? ใช้ทำไม เสียเวลาหยิบ // บักเล้งไม่ได้กล่าวไว้
    #10764
    0
  4. #10760 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:39
    ฟางเวยฉลาดจริงสามารถเดาเหตุการได้
    #10760
    0
  5. #10759 £uifer (@Czar-1) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:16
    กระจอก!
    #10759
    0
  6. #10758 คนอ้วนคนหนึ่ง (@earth0564) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:04
    ห้ามใช้ยา? เข้าทางพี่เล้งเราเลยอะดิ อิอิ
    #10758
    0
  7. #10756 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:13

    ฉลาดแหะ พี่เล้งจะทำยังงายยย อยากได้ฟิลอ่าวองตอนจังเลยไรท์ มาไวๆนะ อิอิ
    #10756
    0
  8. #10755 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 05:01
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ มาไวๆนะครับ
    #10755
    0
  9. #10754 now108 (@now108) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 02:49
    ขอบคุณค่ะ^^
    #10754
    0
  10. #10753 Nokkeynoi (@nokkeynoi) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 02:33
    สปอยว่าภาคนี้สนุกมากกกกกกกกกกกกก เทพแค่ไหนใช้ให้หมด555 ใส่เต็มไม่ยั้งเลย
    #10753
    0
  11. #10752 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 02:30
    ขอบคุณค่า
    #10752
    0
  12. #10751 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 451)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 01:50
    ขอบคุณครับ
    #10751
    0