อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,770,976 Views

  • 15,268 Comments

  • 15,854 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    160,174

    Overall
    2,770,976

ตอนที่ 414 : ตอนที่ 405 : ผู้อยู่เบื้องหลังแท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 687 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61

ตอนที่ 405 ผู้อยู่เบื้องหลังแท้จริง

 

กรี๊ดดดดด” เนี่ยหว่างเอ๋อ ที่ถูกบังคับให้นอนมองอยู่บนเตียงข้าง ๆ กรีดร้องออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

“ร้องอะไรของเจ้ากัน... ข้ายังไม่ได้ทำสิ่งใดเลย...” เล้งซานกล่าวขึ้นขณะที่ยกมือขวาค้างเอาไว้อยู่...

 

เนี่ยหว่างเอ๋อ ตกใจอย่างมาก... เพราะเมื่อครู่ นางรู้สึกเหมือนกับว่า นางเห็นภาพเทพร้อยหน้าฟาดฝ่ามืออย่างรุนแรงไปที่บริเวณ....ด้านหน้า...ของ ฉูเซี่ยวเสี่ยน แต่ทว่าเมื่อสังเกตดี ๆ กลับพบว่าเทพร้อยหน้า ยังมิได้ลงมือใด ๆ

 

ฉูเซี่ยวเสี่ยน หมดสติลงไปแล้ว... อาจเพราะนางตกใจจนถึงขีดสุด พร้อม ๆ กับได้ยินเสียงกรีดร้องของ เนี่ยหว่างเอ๋อ

 

“หว้า... หมดสติเสียได้... เช่นนั้นก็...” เล้งซานแสยะยิ้มอีกครั้ง... ก่อนจะวางร่างของ ฉูเซี่ยวเสี่ย ลงที่เตียง... และประคองร่างของ เนี่ยหว่างเอ๋อขึ้นมาแทน!! ในลักษณะเดียวกัน!!

 

“ยะ...อย่าทำร้ายข้าเลย... ได้โปรดเถอะ...” เนี่ยหว่างเอ๋อ กล่าวขึ้นทั้งน้ำตา... นางสั่นกลัวอย่างมากจนแทบสิ้นสติ...

 

“เช่นนั้นเจ้าก็บอกเหตุผลที่แท้จริงมา... แล้วข้าจะปล่อยเจ้าทั้งสองคนไป...” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย...

 

เนี่ยหว่างเอ๋อ คล้ายตามองไปยังร่างที่หมดสติของฉูเซี่ยวเสี่ยน นางอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง...

 

“หะ...หากข้าบอกท่าน... ได้โปรดท่านอย่างแพร่งพรายออกไปได้หรือไม่... มิเช่นนั้น ข้าและน้องฉู อาจต้องถูกสังหารยกตระกูล...” น้ำเสียงของเนี่ยหว่างเอ๋อ หวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังจะกล่าวอย่างชัดเจน...

 

เล้งซานขมวดคิ้วแนบแน่น... ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น...

 

“อืม... ข้าให้สัญญา...”

 

“คะ...คือว่า... พวกเราได้รับคำสั่งจาก... ราชวงศ์ชิงหลง...” น้ำเสียงของ เนี่ยหว่างเอ๋อ แหบแห้งและแผ่วเบา พร้อมทั้งเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความหวาดกลัว เมื่อกล่าวถึงชื่อของราชวงศ์ ขุมกำลังอันดับ 1 ที่เรียกได้ว่ามีอำนาจสูงสุดในโลกมนุษย์นี้

 

เล้งซานนัยน์ตาหดแคบลงในทันที...

 

“หมายความว่ายังไง? ราชวงศ์ชิงหลง เหตุใดถึงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย?” เล้งซานจี้ถามเบื้องลึก

 

“คะ...คือว่า ราชันย์รุ่นเยาว์คนปัจจุบัน... ชิงหลงโถว ต้องการกดดัน ลู่ซาน ด้วยการทำลายชื่อเสียงของลู่ซานภายในสถาบันฯ พะ...พวกเราสองคนนั้น มิได้ตั้งใจจะจัดฉากทำลายชื่อเสียงของลู่ซาน... แต่ครอบครัวและตระกูลของเราทั้งสองคน ถูกกดดันอย่างหนัก โดยราชวงศ์ชิงหลง ทำให้ข้าและน้องฉู ที่ถือว่าเป็นศิษย์หลัก และมีโอกาสเข้าใกล้ลู่ซานได้มากที่สุด จำเป็นต้องลงมือ เพื่อให้ตระกูลของพวกเราพ้นภัย...” เนี่ยหว่างเอ๋อ กล่าวอธิบายพร้อมน้ำตา... นางหวาดกลัวอย่างมากจากร่องรอยของน้ำเสียง...

 

เล้งซานเมื่อได้ยินเช่นนั้นถึงกับกำหมัดแนบแน่นขึ้น!!

 

“ชิงหลงโถว อีกแล้วหรือ!! ราชวงศ์ชิงหลง อีกแล้วหรือ!! ถึงขั้นเข้ากดดันตระกูลของผู้อื่น เพื่อให้มาทำลายชื่อเสียงของข้า... เพียงเพราะข้าไม่ยินยอมรับคำท้าทายของมันเนี่ยนะ!!” เล้งซาน สบถขึ้นก้องดังในจิตสำนึก

 

“ทะ...ท่านเทพร้อยหน้า พะ...พวกเราไม่ได้คาดหวังว่า จะทำให้ท่านต้องเดือดร้อน... เป้าหมายของพวกเราเป็นเพียง ลู่ซาน เท่านั้นเอง...” เนี่ยหว่างเอ๋อ พยายามอธิบายทั้งน้ำตา...

 

การที่ต้องมาเห็นสตรีหลั่งน้ำตามากมายเช่นนี้นั้น... หากเล้งซานยังคงใจแข็ง ก็ไม่อาจเรียกตนเองว่าสภาพบุรุษได้แล้ว...

 

“ข้าเข้าใจแล้ว...” เล้งซานกล่าวตอบสั้น ๆ ก่อนจะวาดฝ่ามือเบา ๆ พิษนิทรา จากปราณพิษราชันย์ที่เล้งซานสั่งสมไว้ก็ทำงาน จนเนี่ยหว่างเอ๋อ พริ้มตาหลับลงในลักษณะเดียวกับ ฉูเซี่ยวเสี่ยน...

 

แท้จริงแล้ว แผนการก่อนหน้านี้ เล้งซานได้ให้มังกรมายา สร้างภาพที่น่าหวาดกลัวขึ้นเพื่อข่มขู่ เนี่ยหว่างเอ๋อ พร้อม ๆ กับใช้ พิษนิทรา ทำให้ฉูเซี่ยวเสี่ยน หลับไป... ถึงแม้ว่าเล้งซานจะข่มขู่มากมาย แต่ด้วยนิสัยของตัวมัน ก็มิย่อมกล้าล่วงเกินหญิงสาวถึงขั้น “ตีหน้า” ตามที่มันลั่นวาจาอย่างแน่นอน จึงใช้อุบายเช่นนี้

 

ฉูเซี่ยวเสี่ยนนั้นแม้อายุยังน้อย แต่นางเฉลียวฉลาดเกินไป... เล้งซาน จึงจำเป็นต้องทำให้นางหมดสติ เพื่อใช้ข่มขู่ เนี่ยหว่างเอ๋อ ที่สามารถล่อลวงได้ง่ายดายกว่า...

 

เล้งซานหลังจากได้ข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดแล้ว... มันก็นำตัวสาวงามทั้งสองคน ไปให้กับ ฟู่ต้วนจื่อ เพื่อให้ชายชราเป็นคนจัดการ... วางแผนเพื่อให้เหตุผลว่า ฟู่ต้วนจื่อ เป็นผู้ช่วยเหลือทั้งสองคนมาจาก เทพร้อยหน้า โดยที่ทั้งสองคนยังไม่ได้รับอันตรายใด ๆ เลย

 

“หืม? ชิงหลงโถว เป็นผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด อย่างนั้นหรือ?” ฟู่ต้วนจื่อ เลิกคิ้วสูง เมื่อได้ยินข้อมูลต่าง ๆ ที่เล้งซานเล่าให้ฟัง...

 

“ถูกต้อง... เจ้าสารเลวนั่นมันกล้ามาก ที่บังอาจแตะเกล็ดย้อนของข้า ทั้งที่อยู่เฉย ๆ เพื่อรอเวลาก็ดีอยู่แล้ว...” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเปี่ยมโทสะพร้อมกับกำหมัดแนบแน่น

 

“อืม...หากเป็นเรื่องของศิษย์ภายในสถาบันฯ ข้าย่อมสามารถจัดการได้ ต่อให้เป็นชิงหลงโถว ก็คงไม่กล้าลงมือประเจิดประเจ้อมากนัก... แต่ภายนอกสถาบันฯ เรื่องการกดดันตระกูลของเหล่าศิษย์นั้น มันนอกเหนือการคุ้มครองของข้า... ราชวงศ์ชิงหลง คงใช้จุดนี้เล่นงานพวกนางทั้งสองคน...” ฟู่ต้วนจื่อ โมโหไม่น้อยเช่นเดียวกัน ที่ทางราชวงศ์ชิงหลงสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับศิษย์หลักของสถาบันฯ สาขา 7

 

“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน... ฝากท่านจัดการเรื่องหลังจากนี้ด้วยก็แล้วกัน...” เล้งซานกล่าวพร้อมกับหันหลังกลับ...

 

“อืม...ที่เหลือข้าจัดการเอง...

เออนี่ไอหนู... สถานะเทพร้อยหน้าของเจ้านี่ เลิกได้ก็เลิกซะนะ... ข้าขี้เกียจหาคำอธิบายให้กับเหล่าผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ภายในสถาบันฯ” ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวพลางยกไหสุราขึ้นดื่ม

 

ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นล่ะก็นะ...” เล้งซานกล่าวแบบปัด ๆ ไม่ได้รับปาก

 

เช้าวันถัดมา ก็มีข่าวว่า ฟู่ต้วนจื่อ เข้าจัดการเทพร้อยหน้าได้แล้ว พร้อมกับช่วยเหลือ 2 ธิดาสวรรค์ออกมาจากที่คุมขัง แต่ทว่าเทพร้อยหน้าไหวตัวทัน จึงหลบหนีไปได้...

 

2 สาวงามได้รับการยืนยันจากเหล่าผู้อาวุโสแผนกวิชาแพทย์ ว่าทั้งคู่ยังคงเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ ไม่ได้ถูกล่วงละเมิดทางเพศแต่อย่างใด... จะมีก็แต่อาการบวมฉึ่ง และรอยแดงเป็นปื้นที่แก้มก้มด้านซ้าย ซึ่งต้องใช้เวลาหลายวันกว่าก้นของพวกนางจะกลับมาเท่ากันทั้ง 2 ข้าง

 

เล้งซาน พยายามติดต่อไปยังอาจารย์ของมันจี้กงหยุน เพื่อแจ้งว่ามันเฝ้ารออยู่ที่สถาบันฯ สาขา 7 แล้ว... แต่ทว่าไม่อาจติดต่อจี้กงหยุนได้... เล้งซานจึงได้แต่เฝ้ารอการติดต่อกลับมาเท่านั้น...

 

ส่วนนัดหมายของเล้งซานเพื่อฝึกฝนเป็นการส่วนตัวกับ ฟู่ต้วนจื่อ นั้น คืออีก 6 วันข้างหน้า...

 

เล้งซานจึงใช้เวลาในช่วงที่เหลืออยู่นี้... ศึกษาศาสตร์วิชาอักขระกำกับร่วมกันกับหลิงหลุน ศึกษาโดยตรงจากผู้เชี่ยวชาญสูงสุดอย่าง เซิ่นตู่หลิว ... เล้งซานนั้นแม้จะมีความรู้แจ้งในแขนงวิชานี้อยู่ในระดับสูงสุด แต่ทว่ายังขาดประสบการณ์ในการลองผิดลองถูกของเคล็ดวิชา

 

ซึ่งในจุดนี้นั้น เล้งซาน ได้รับการชี้แนะโดยไม่มีการหวงวิชาแม้แต่น้อยจาก เซิ่นตู่หลิว และหลิงหลุน การพัฒนาของ เล้งซาน จึงรวดเร็วอย่างมาก จนนำหน้าระดับของหลิงหลุนไปแล้วในช่วงเวลาสั้น ๆ

 

“ลู่ซาน... เจ้านี่มันอัจฉริยะจริง ๆ ต่อหน้าเจ้า ข้าไม่อาจเรียกตนเองว่าเป็นศิษย์อันดับ 1 ในแขนงวิชาอักขระกำกับนี้อีกต่อไป...” หลิงหลุน กล่าวด้วยความชื่นชม ในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับที่พัก เมื่อฝึกฝนกันมาตลอดทั้งวันแล้ว...

 

“จริง ๆ แล้ว ข้าว่าศิษย์พี่หลิงนั้น... มีความเข้าใจในระดับที่ไม่ได้แตกต่างจากความเข้าใจของข้ามากนัก... คล้ายว่าศิษย์พี่ได้รับพื้นฐานที่เหมือนกันกับข้าอย่างน่าประหลาด...” เล้งซานกล่าวชื่นชมหลิงหลุน เช่นกัน...

 

“อืม... แท้จริงแล้ว ข้านั้นได้ตำราโบราณเล่มหนึ่งมา และข้าได้ศึกษามันอย่างถ่องแท้ซ้ำไปซ้ำมาหลายต่อหลายปี จนสามารถนำมาพัฒนาต่อยอดวิชาอักขระกำกับได้จนถึงทุกวันนี้...

 

และสิ่งที่ข้าประหลาดใจมากยิ่งกว่า... คือการรู้แจ้งของเจ้านั้น แทบจะเรียกได้มาถูกถอดแบบออกมาจากตำราที่ข้ามี อย่างไม่ผิดเพี้ยน จนข้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า ตำราโบราณที่ข้ามีนั้น... อาจมีต้นกำเนิดที่คล้าย ๆ กับพื้นฐานของเจ้า...” หลิงหลุน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชม...

 

“ตำราโบราณ? โบราณมากเพียงได้? เป็นของผู้อาวุโสเซิ่นหลงไห่ เมื่อหนึ่งพันปีก่อนหรือไม่?” เล้งซานขมวดคิ้ว...

 

หลิงหลุนส่ายหน้าเบา ๆ

 

“คราแรกข้าก็คิดเช่นนั้น... แต่บอกตามตรง ว่าแนวคิดของผู้เขียนตำราโบราณ กับ แนวคิดของผู้อาวุโสเซิ่นหลงไห่ในอดีตนั้น แม้ปลายทางของทั้งสองคนจะคล้ายกัน แต่ต้นทางและระหว่างทางนั้น แตกต่างกันอย่างมาก... ราวกับว่าเป็นการรู้แจ้งของแต่ละบุคคล

 

ซึ่งการที่ข้าได้นำแนวทางของทั้ง 2 ทิศทางมาหลอมรวมกัน ทำให้เกิดแนวทางมากมายขึ้นอีกนับร้อยในการรู้แจ้ง บอกตามตรงว่าข้านั้นหลงรักในศาสตร์วิชานี้อย่างจริงจัง และรู้สึกสนุกกับมาอย่างมากทุก ๆ ครั้งที่ได้รับการรู้แจ้งมาขึ้น...” หลิงหลุนกล่าวขึ้นด้วยความอิ่มเอม...

 

เล้งซานแสดงสีหน้าครุ่นคิด...

 

“ถ้าไม่เป็นการละลาบละล้วงจนเกินไป... ข้าขอดูตำราของศิษย์พี่สักเล็กน้อยได้หรือไม่?” เล้งซาน ถือวิสาสะกล่าวขึ้น... การขอดูตำราลับของกันและกันนั้น นับว่าเป็นเรื่องต้องห้าม เพราะไม่มีสิ่งใดใช้ยืนยันว่าอีกฝ่าย จะไม่เป็นศัตรูกับตนเองในอนาคต...

 

แต่สำหรับหลิงหลุนนั้น มันไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะยื่นตำราให้กับเล้งซาน...

 

เล้งซานเบิกตากว้างขึ้นทันที!! เพราะที่หน้าปกตำราโบราณของหลิงหลุงนั้น เขียนไว้อย่างชัดเจน

 

ตำราจดบันทึก...ของนายน้อยเล้ง”

 

เล้งซานจดจำมันได้ทันที!! เพราะมันคือตำราจดบันทึกในช่วงที่ เล้งซาน แสวงหาความรู้แจ้งในวิชาอักขระกำกับเมื่อ 1,500 ปีก่อน!! เล้งซานได้จดทุกสิ่งทุกอย่างลงไปในนั้น ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎีต่าง ๆ ที่มันคิดค้น หรือแม้แต่หลักการศึกษา ภาษาโบราณบรรพกาลทั้งหลายแหล่ เรียกได้ว่าตำราโบราณนี้ คือสิ่งที่เล้งซานจดบันทึกทุกอย่างในวิชาอักขระกำกับลงไป!!

 

แต่มันก็ไม่ได้ละเอียดเพียงพอที่จะเป็นการอธิบายบ่งชี้เฉพาะมากนัก... มันคล้ายกับการจดบันทึกแบบลวก ๆ ตามความเข้าใจของตัวเล้งซานเอง มากกว่าเป็นการอธิบายให้ผู้อื่นได้เข้าใจเนื้อหาภายในนั้น...

 

“สะ...ศิษย์พี่หลิง ท่านได้ตำราเล่มนี้ มาจากที่แห่งใด...” เล้งซานสั่นสะท้านทันทีที่เห็นตำรา... เพราะเล้งซานเป็นคนมอบตำรานี้ ให้กับ เล้งเทียน ปู่ของมันเองกับมือ!!

 

“บิดาข้า พบเจอมันที่โบราณสถานแห่งหนึ่ง... ก่อนจะส่งมอบให้กับข้า... ตอนนี้บิดาของข้าได้เสียไปแล้ว ทำให้ไม่อาจบอกได้ ว่าท่านได้มันมาจากโบราณสถานใด... เจ้ารู้จักมันหรือ?” หลิงหลุนกล่าวถาม...

 

เล้งซานแน่นิ่งไปครู่หนึ่ง... ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ

 

“ไม่...ข้าเพียงแค่เห็นว่ามันน่าสนใจมากเท่านั้นเอง...” เล้งซานกล่าวปัดออกไป

 

ยังไงเสียตอนนี้ตำราก็นับว่าเป็นของ หลิงหลุน โดยสมบูรณ์แล้ว... อีกทั้งเนื้อหาด้านในนั้น เล้งซาน ก็เป็นผู้เขียนมันขึ้นมาด้วยตนเอง ทำให้สามารถจดจำได้ทั้งหมดขึ้นใจ... ในเมื่อไม่อาจใช้มันเสาะหาที่มาใด ๆ ของเล้งเทียนได้แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่เล้งซานจะนำมันกลับคืนมา...

 

“ยังมีอีกหลายส่วนในตำรานี้ที่ข้าไม่เข้าใจ... โดยเฉพาะสิ่งที่เรียกว่า อักขระร่างกาย มันเป็นสิ่งที่น่าพิศวงอย่างมาก... แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อันตรายอย่างยิ่งยวด... ข้าเคยพยายามทดสอบมันด้วยตนเอง... แต่ทว่าข้ากลับต้องบาดเจ็บสาหัส เกือบจะตกตายไปในการทดลอง ทำให้ข้าไม่กล้าที่จะทดลองมันกับผู้อื่น...” หลิงหลุน กล่าวขึ้นพร้อมกับเกาศีรษะของตนเองด้วยความเขินอาย ที่เล่าเรื่องนี้ออกไป...

 

เล้งซานปริยิ้มอ่อน... เพราะเล้งซานรู้สึกได้ว่า หลิงหลุนนั้นแทบไม่ต่างจากตัวมันในอดีต ที่เอาชีวิตเข้าเสี่ยงในการศึกษาหาความรู้แจ้ง...

 

“ศิษย์พี่... ท่านลองลดรูปแบบพลังอักขระลง 3 ใน 10 ส่วนจากปกติ และเพิ่มตัวอักษร “หลอม” จากภาษาโบราณเทพสัมพันธ์เข้าไปเป็นตัวเชื่อมโยง... อาจทำให้ท่านเข้าใจมันได้มากขึ้น...” เล้งซานกล่าวสั้น ๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป... โดยไม่อธิบายสิ่งใดเพิ่มเติม...

 

ทิ้งไว้แต่เพียงหลิงหลุนที่ค้างชะงักฝีเท้า เบิกตากว้างขึ้น พร้อม ๆ กับมือที่สั่นสะท้าน... หลิงหลุน ราวกับได้รับกุญแจ ที่ใช้เปิดประตูแห่งการรู้แจ้ง จากคำกล่าวเพียงไม่กี่คำของเล้งซาน...

 

หลิงหลุน อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้น มองแผ่นหลังเล้งซานที่ค่อย ๆ เดินจากไป...

 

ลู่ซาน... นี่เจ้า...” หลิงหลุนไม่อาจสรรหาคำพูดใด กล่าวขึ้นออกมาได้... ปรากฏเพียงรอยยิ้มแห่งความขอบคุณประดับบนใบหน้าของมัน...

 

ขอบคุณมาก... เช่นนั้นข้าจะศึกษามันต่อไป...


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  20-40 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 687 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #14965 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 03:03
    สมเป็นผู้คิดค้นวิชาอักขระ!
    #14965
    0
  2. #10092 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:19
    ขอบคุณครับ
    #10092
    0
  3. #9842 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 16:07

    เอาอีกกกกกกก

    #9842
    0
  4. #9841 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 13:06

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #9841
    0
  5. #9839 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 11:04
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ มาไวๆนะครับ
    #9839
    0
  6. #9834 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 09:19
    เอาตำรามาคืนคนเขียนซ่ัอย่างนั้น
    #9834
    0
  7. #9833 saynaka (@bboykoratnng) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 07:58
    มันต้องมีอะไรแน่ๆ ที่มังกรฟ้า ออกมาจาก แดนศักสิทธ์
    #9833
    0
  8. #9832 SirinratRp (@SirinratRp) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 06:38
    อยากให้ตอนสุดท้ายบับว่า เล้งซานออกมาประกาศตัวว่าเป็นทายาทคนสุดท้ายจากตระกูลเล้งอะ งื้ออ
    #9832
    1
    • #9832-1 saynaka (@bboykoratnng) (จากตอนที่ 414)
      14 ธันวาคม 2561 / 07:52
      ต้องให้เล้งซานมีพลังในระดับ สีแดงขั้นที่9ก่อนน่ะ ไม่งั้น คงเจอเก็บ ก่อน
      #9832-1
  9. #9831 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 05:06
    เบาะแสเริ่มมาทีละชิ้น
    #9831
    0
  10. #9827 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 03:39
    ยิ่งอ่านยิ่งคาใจ
    ชิงหลงก็คือมังกรฟ้า
    ราชวงศ์ชิงหลงเกี่ยวข้องยังไงกับมังกรฟ้า
    เล้งซานคือทายาทมังกรฟ้า
    ตระกูลเล้งเป็นคนของมังกรฟ้า
    เบื้องลึกเบื้องหลังมันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ
    #9827
    6
    • #9827-5 เอพี (@niceanglev) (จากตอนที่ 414)
      14 ธันวาคม 2561 / 13:25
      1.เล้งเป็นลูกมังกรฟ้า
      2.ราชวงชิงหลงน่าจะเป็น 1 ใน 2 ตระกูลชั้นสูงที่เป็นทาสชั้นสูงอันดับ2ของมังกรฟ้าแล้วคิดกบฎต่อมังกรฟ้า โดยที่มังกรฟ้าไม่รู้เรื่อง โดยไปร่วมมือกับเผ่ามารมาถล่มตระกูลเล้งเพื่อให้ตัวเองเป็นตระกูลอันดับ 1 แทน
      #9827-5
    • #9827-6 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 414)
      14 ธันวาคม 2561 / 13:33
      ไรท์ขออนุญาตยังไม่อธิบายนะครับ... เพราะเดี๋ยวในภาค 5 ช่วงท้าย ก็จะมีการกล่าวถึงเรื่องนี้อยู่แล้ว (ประมาณตอนที่ 550+) ปล่อยผู้อ่านตั้งข้อสงสัยกันต่อไป 5555
      #9827-6
  11. #9826 Archangel Michael (@LoveThamma) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 02:05
    หลิงหลุนต้องกลายเป็นยอดขุนพลแน่นอน สุดยอดดด
    #9826
    0
  12. #9824 outofrechl (@outofrechl) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:43
    ไรท์ผูกปมเยอะจริงๆ คิดได้ยังไง คุ้มแล้วที่ซื้ออ่าน
    #9824
    0
  13. #9823 rizelmizuo (@rizelmizuo) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:42
    ลู่ซานนี่เจ้า ...เติมทรูให้ข้าหรอ !!!
    #9823
    0
  14. #9822 maha. (@loy5944) (จากตอนที่ 414)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:36
    ขอบคุณคับ
    #9822
    0