อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,761,672 Views

  • 15,219 Comments

  • 15,838 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150,870

    Overall
    2,761,672

ตอนที่ 321 : ตอนที่ 312 : พบเจออีกครั้ง...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 914 ครั้ง
    6 ต.ค. 61

ตอนที่ 312 พบเจออีกครั้ง...

 

ณ ประตูวาสนาหอคอยสุสานเทพอสูรเต่าทมิฬ เมืองหลวงฟ้าทมิฬ ทวีปเต่าทมิฬ...

 

เล้งซานปรากฏตัวออกมาโดยใช้วิชาแปลงโฉม... รวมถึงเปลี่ยนเครื่องแบบเป็นชุดชาวยุทธทั่วไป เก็บเครื่องแบบศิษย์หลักของสถาบันฯไว้ในมิติเก็บของ เล้งซานแปลงโฉมเป็นชายวัยกลางคน ใบหน้าแบบเดียวกับหลี่มู่ ที่เล้งซานเคยใช้ก่อนหน้านี้

 

บรรยากาศโดยรอบแทบไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อ 5 เดือนก่อน ที่เล้งซานจากไป... บริเวณประตูวาสนายังเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน เดินกันขวักไขว่ไปมา... ไม่มีใครสนใจเล้งซานเป็นพิเศษ เว้นก็แต่สตรีเจริญวัยหลายๆคน จ้องมองมายังเล้งซานบ้างประปราย พลางยิ้มเขินอาย เพราะใบหน้าของหลี่มู่นั้น จัดได้ว่าหล่อเหลาอย่างยิ่งในหมู่ชายวัยกลางคน

 

เล้งซานไม่มีเวลามาใส่ใจ โดยรอบมากนัก ตรงไปยังเขตนอกเมืองหลวงฟ้าทมิฬทันที...

 

ด้วยตราประทับผูกโลหิต ไม่เพียงแต่เล้งซานจะสามารถติดต่อกับมังกรสุริยันได้ผ่านจิตสำนึก แต่เล้งซานยังสามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของมังกรสุริยันได้ด้วยผ่านจิตสำนึกอีกด้วย...

 

“ประมาณ 8,000 ลี้ ทางทิศเหนือ...” เล้งซานระบุตำแหน่งคร่าวๆออกมา ก่อนจะนำห้องอักขระออกมาจากมิติ...

 

ห้องอักขระมีรูปแบบที่เปลี่ยนไปพอสมควรจากการปรับปรุงพัฒนา... จากเดิมห้องอักขระนี้ถูกสร้างขึ้นจากลูกแก้วดวงจิตอสูรชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นปลาย ที่เคยได้มาจากองค์จักรพรรดิเสวียนอู่เฉิน... มีพลังในการเคลื่อนย้ายมิติฉับพลัน แต่ทว่าด้วยความรู้แจ้งในวิชาอักขระกำกับเมื่อตอนนั้น เล้งซานจึงไม่สามารถกำหนดทิศทางการเคลื่อนย้ายได้แน่ชัด ทำได้เพียงเคลื่อนย้ายแบบสุ่มเท่านั้น...

 

ต่อมาเล้งซานได้เรียนรู้วิชาอักขระเพิ่มเติม จากสถาบันฯ สาขา 7 และยังได้รับการฝึกสอนโดยตรงจากเซิ่นตู่หลิว ผู้อาวุโสสูงสุดที่มากไปด้วยประสบการณ์ รวมถึงการแตกฉานในภาษาที่เพิ่มมากยิ่งขึ้น..

 

เล้งซานจึงได้ใช้ลูกแก้วดวงจิตอสูรชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นปลายอีก 1 เม็ดที่ได้จากพื้นที่มรดกของเซิ่นหลงไห่ เป็นลูกแก้วดวงจิตของสัตว์อสูรปรสิตห้วงมิติที่หาได้ยากยิ่ง ทำให้ลูกแก้วดวงจิตนี้แฝงไว้ด้วยพลังแห่งมิติ

 

แน่นอนว่าเด็กหนุ่มนำมาเพื่อใช้ในการปรับปรุงห้องอักขระ เพราะเล้งซานคิดว่ามันคุ้มค่าอย่างมากสำหรับห้องอักขระนี้!!

 

ทำให้ห้องอักขระเกิดการประสาน 2 ลูกแก้วดวงจิต ซึ่งแน่นอนว่ามีเพียงเล้งซานเท่านั้นที่ทำได้เช่นนี้ ห้องอักขระถูกพัฒนาพลังอักขระขึ้นอีกหลายขั้น!! จนเล้งซานสามารถระบุทิศทางการเคลื่อนย้าย และยังควบคุมระยะการเดินทางได้ด้วยพลังลมปราณของมัน

 

ด้วยลมปราณที่มีของเล้งซานยามนี้ มันสามารถขับเคลื่อนห้องอักขระให้เดินทางได้ ในระยะ 2,000 ลี้ นั่นคือขีดสุดของเล้งซานแล้วในการใช้ลมปราณขับเคลื่อน...

 

เคลื่อนย้ายครั้งที่ 1 ... เล้งซานหายใจหอบหนักจากการสูญเสียลมปราณในร่างไปเป็นจำนวนมากในฉับพลัน จำเป็นต้องตบเม็ดยาพื้นฟูพลังเข้าไป และพักฟื้นกว่า 1 ชั่วยามเพื่อให้พลังลมปราณกลับคืนมา...

 

เคลื่อนย้ายครั้งที่ 2 ... เล้งซานยังคงกระทำการเฉกเช่นเดิม...

 

เคลื่อนย้ายครั้งที่ 3 !! เล้งซานหมดสิ้นเรี่ยวแรง จากการในลมปราณหนักหน่วงติดต่อกัน หลายครั้ง ระยะทางตอนนี้เล้งซานเดินทางมาได้ไกลกว่า 6,000 ลี้แล้ว ภายในเวลาเพียง 2 ชั่วยามเท่านั้น!!

 

เรียกได้ว่าย่นระยะเวลาในการเดินทางมาได้ร่วมเดือน!! ภายในเวลาไม่ถึงเพียงเล็กน้อย...

 

2,000 ลี้สุดท้าย เล้งซานเลือกที่จะใช้เจ้าขาว ให้บินตรงไป พร้อมกับฟื้นฟูพลังลมปราณของตนเองในช่วงเวลานั้นไปพลาง....

 

เล้งซานไม่ต้องการให้เจ้าขาวหักโหมมากไป เผื่อจำเป็นต้องใช้เจ้าขาวในการต่อสู้ ทำให้ระยะทางที่เหลือนี้ เจ้าขาวในเวลาเดินทางประมาณ 6 ชั่วยาม(12 ชม.)...

 

เขตหุบเขาหมื่นพฤกษา....

 

เล้งซานไม่ได้มาที่นี้นานกว่า 1 ปีแล้ว มังกรสุริยันคงกระพัน ปกปิดพลังเอาไว้อย่างมิดชิดเพื่อรักษาตัว แต่ดีที่เล้งซานสามารถค้นหาตำแหน่งของมันได้จากตราประทับผูกโลหิต...

 

มังกรสุริยันคงกระพัน พักฟื้นที่เกาะกลางทะเลแห่งหนึ่ง ไกลจากถ้ำที่มันเคยอาศัยอยู่ประมาณ 200 ลี้ เจ้าขาวโฉบบินลงมาจากท้องฟ้า มังกรสุริยันคงกระพัน ที่ยามนี้มันบรรลุชั้นลมปราณสีส้มแล้วเช่นกัน จากที่เมื่อปีก่อนมันยังเป็นเพียงสัตว์อสูรชนชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นสูงสุดเท่านั้น...

 

นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่มังกรสุริยันต้องตาเหล่านักล่าลูกแก้วดวงจิตอสูรก็เป็นได้... เพราะลูกแก้วดวงจิตชนชั้นลมปราณสีส้มนั้น ไม่อาจประเมิณราคาได้ด้วยซ้ำไปในท้องตลาด...

 

มังกรสุริยันคงกระพันตื่นตัวขึ้นทันที เพราะมันรับรู้ได้ถึงการมาของสัตว์อสูรชนชั้นลมปราณสีส้มในระดับเดียวกัน...

 

“ใจเย็นก่อน... นี่ข้าเอง...” เล้งซานส่งกระแสเสียงผ่านตราประทับผูกโลหิต พร้อมกับเปลี่ยนใบหน้าให้กลับเป็นเด็กหนุ่มตามเดิม....

 

“นะ...นี่เจ้า!! ใช้สัตว์อสูรระดับนี้เป็นพาพนะเชี่ยวหรือ!!” มังกรสุริยันฟื้นฟูอาการบาดเจ็บมาได้ระดับหนึ่งแล้ว น้ำเสียงของมันดูแข็งแรงขึ้น แต่ยังคงมีร่องรอยแห่งความตกตะลึงแฝงไว้อย่างมากล้น

 

“เรื่องมันยาว... เจ้านี้เป็นสหายของข้ามากกว่าเป็นพาหนะ” เล้งซานกล่าวตอนสั้นๆ พร้อมรอยยิ้ม มันให้เจ้าขาวร่อนลงมาเบื้องหน้ามังกรสุริยัน

 

เจ้าขาวอ้าปากแข็งค้างไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นขนาดร่างกายที่ใหญ่ของมังกรสุริยัน... เทียบกับตัวมันแล้วที่เป็นชนชั้นลมปราณสีส้มเช่นเดียวกัน แต่กลับตัวกระจ้อยร่อยอย่างมาก... ทำเอาเจ้าขาวเสียความรู้สึกไปไม่น้อย และพยายามกู่คำรามเพื่อข่มขู่มังกรสุริยัน

 

“กิ๊วๆๆๆๆๆ” (?)

 

เล้งซานถอนหายใจหนักหน่วง มันย่อมรู้ดีว่าเจ้าขาวพยายามสื่ออะไร... จึงลูบไปบนศีรษะเจ้าขาวเบาๆ พร้อมกล่าว “เจ้าขาว...เจ้าจะไปอิจฉาร่างกายที่ใหญ่โตเทอะทะเช่นนั้นไปทำไม? ในเมื่อรูปร่างของเจ้าออกมาจะสง่างามสมส่วน ไปที่ไหนใครๆก็มอง จำไม่ได้หรือในตอนที่เจ้าเดิมสง่างามอยู่ในเมือง? หากเจ้ามีร่างกายใหญ่โตเทอะทะเช่นนั้น เจ้าจะไปเดินเฉิดฉายในเมืองได้อย่างไรถูกต้องหรือไม่?” เล้งซานกล่าวปลอบ

 

เจ้าขาว เอียงคอครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะมีท่าสงบลง นึกถึงตอนที่มันเดินเฉิดฉายในเมืองอย่างสง่างาม... แต่ถึงกระนั้นเจ้าขาวก็มิวายเชิดศีรษะขึ้นสูง ชำเรืองมองต่ำมายังมังกรสุริยันคงกระพัน แสดงออกราวกับว่า...ตัวมันนั้นมีข้อดีเหนือกว่าอยู่เต็มประดา!!

 

มังกรสุริยันคงกระพัน ไม่ได้มีท่าทีใส่ใจอะไร เพราะมันบาดเจ็บเกินกว่าจะมาหยิ่งผยองแข่งกันกับเจ้ากระต่ายขาวแสนซนตนนี้ ถึงแม้ว่ามังกรสุริยันคงกระพันจะประหลาดในไม่น้อย ที่เจ้าขาวสามารถขึ้นมายังระดับชนชั้นลมปราณสีส้มได้ ทั้งที่มันอายุยังน้อยนิดมาก หากเทียบกับอายุของมังกรสุริยันคงกระพัน...

 

เจ้าขาวมันยังเด็กเกินกว่าที่จะพูดภาษามนุษย์ได้ด้วยซ้ำไป ทั้งที่มันสมควรจะเปลี่ยนลมปราณในร่างออกมาเป็นภาษามนุษย์เพื่อสื่อสารได้แล้ว เจ้าขาวอาจจะต้องคลุกคลีกับเล้งซานอีกหลายปีเพื่อให้คุ้นเคยกับภาษามนุษย์ กว่ามันจะสามารถสื่อสารตอบโต้ได้...

 

“ดูท่า... ท่านจะบาดเจ็บไม่น้อย... ขอข้าดูอาการได้หรือไม่...” เล้งซานกล่าวขึ้น

 

ต้องยอมรับว่าเล้งซานยังหวาดระแวงไม่น้อย เพราะมันเคยบาดหมางกับมังกรสุริยันมาก่อน จากที่เคยหลอกลวงเพื่อทำพันธสัญญา ถึงแม้ว่ามังกรสุริยันจะไม่เคยมาช่วยเหลือมันก็ตาม อีกทั้งในตอนนี้ ก็ยังเป็นกลุ่มนักล่าลูกแก้วดวงจิตที่เป็นมนุษย์ มาทำลายครอบครัวของมังกรสุริยันซ้ำเข้าไปอีก

 

เล้งซานจึงหวั่นใจไม่น้อย ว่ามังกรสุริยัน จะมองมนุษย์ทุกคนเป็นศัตรูของมัน...

 

มังกรสุริยัน ทิ้งศีรษะนาบลงกับพื้น... ในใจของมันคงไม่อาจอธิบายความเสียใจนี้ออกมาเป็นคำพูดได้ จากการที่ไม่อาจช่วยเหลือใด ๆ ภรรยาและบุตรชายของตนเอง ซึ่งไม่แน่ว่าตอนนี้ทั้งคู่อาจถูกสังหารไปแล้วก็เป็นได้เพื่อชิงลูกแก้วดวงจิตอสูร

 

เมื่อมันคล้อยตาเห็นเล้งซานมีท่าทีกล้าๆกลัวๆ มันก็พอจะเข้าใจความคิดของเล้งซานได้...

 

“อย่าหวาดกลัวไปเลย... ข้ารู้ดีว่าเจ้าย่อมไม่ทำร้ายข้า และข้าก็ไม่อาจทำร้ายเจ้าได้เช่นเดียวกัน... เพราะหากข้าหรือเจ้าตายไป อีกฝ่ายก็จะตายตามไปด้วยถูกต้องหรือไม่...” มังกรสุริยันกล่าวขึ้น...

 

เล้งซานขมวดคิ้วเล็กน้อย... เห็นได้ชัดว่ามังกรสุริยันกำลังเข้าใจผิดในเรื่องเงื่อนไขของตราประทับผูกโลหิต ที่เล้งซานเคยโป้ปดมันไว้...

 

ทำให้เล้งซานเบาใจขึ้นและตรงไปดูอาการของมังกรสุริยันคงกระพัน...

 

เนื่องจากร่างกายที่ใหญ่โต ทำให้การตรวจอาการทำได้ไม่เร็วนัก แต่โดยรวมก็ไม่เกินกว่าความสามารถของเล้งซาน... มนุษย์และสัตว์อสูร มีรายละเอียดของร่างกายและอวัยวะที่แตกต่างกันมากก็จริง แต่แก่นแท้แห่งพลังชีวิตนั้นเหมือนกัน... ขอเพียงฟื้นฟูแก่นแท้พลังชีวิตนั้นได้ ร่างกายก็สามารถรักษาตนเองได้ จากลมปราณที่เหนือชั้นภายในร่าง...

 

เล้งซานใช้สมุนไพรจำนวนมหาศาลเทียบเท่ากับการปรุงยาให้มนุษย์ 100 คน หยิบยื่นให้กับมังกรสุริยันเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ...

 

ไม่เพียงแต่วิชาอักขระกำกับเท่านั้นที่เล้งซานพัฒนาขึ้น... แม้แต่วิชาการแพทย์เล้งซานก็เพิ่มขึ้นมาหลายระดับหลังจากได้รับการชี้แนะจากเฟรย่าเพิ่มเติม รวมถึงสมุนไพรที่ทางสถาบันฯ ได้ให้มันหยิบยืมได้อย่างไม่จำกัด การปรุงยาเพื่อรักษามังกรสุริยันนั้น ย่อมไม่นับเป็นปัญหา

 

เวลาผ่านไปหลายชั่วยามก่อนตัวยาจะออกฤทธิ์เต็มที่ มังกรสุริยันฟื้นฟูมาได้กว่าครึ่งหนึ่งแล้วจากปกติ...

 

“วิเศษจริงๆ... ถึงแม้เจ้าจะเป็นคนโป้ปดหลอกลวง แต่วิชาแพทย์ของเจ้าก็นับเป็นของจริง...” มังกรสุริยันกล่าวชื่นชมขึ้น

 

“ข้าต้องไปช่วยภรรยาและบุตรชายข้า...” มังกรสุริยันกระแทกน้ำเสียงหนักแน่นขึ้น!!

 

เล้งซานเชิดมุมปากก่อนจะกล่าว... “ท่านรู้อย่างนั้นหรือว่าจะไปตามหาที่ใด?

 

มังกรสุริยันคงกระพันนิ่งเงียบ... เพราะเวลาผ่านล่วงเลยมากว่า 1 วันเต็มแล้ว ครั้งจะติดตามก็คงยากที่จะทัน และยิ่งไม่รู้ทิศทางด้วยแล้วล่ะก็ ยิ่งไม่อาจทำได้... เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงกลุ่มยอดฝีมือชนชั้นลมปราณสีส้มกว่า 5 คน การเดินทางย่อมไม่มีทางล่าช้าเป็นแน่ ต่อให้ต้องขนย้ายมังกรสุริยันตัวเมียที่มีขนาดใหญ่ไปด้วยก็ตาม...

 

“ยังไงข้าก็ต้องไป... ไม่รู้ว่าป่านนี้ ภรรยาข้าและบุตรชายจะถูกสังการไปหรือยัง ข้าไม่อาจนิ่งนอนใจทนรอต่อไปได้...” มังกรสุริยันกล่าวขึ้น

 

“เรื่องนั้นท่านอย่าได้เป็นห่วงไป... ต่อให้อีก 10 ปีท่านค่อยไปช่วยเหลือ พวกมันก็ไม่มีทางสังหารภรรยาท่านอย่างแน่นอน” เล้งซานกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียง มั่นใจเต็มประดา

 

“เหตุใดเจ้าทราบ? ในเมื่อพวกมันเป็นนักล่าลูกแก้วดวงจิต... แล้วพวกมันจะลำบากพาร่างที่ใหญ่โตของนางกลับไปเพื่อการใด!! มันเพียงลงมือสังหารและชิงลูกแก้วไปไม่ง่ายกว่าหรอกหรือ!!” มังกรสุริยันคงกระพันมีน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก

 

“หึหึ... หากพวกท่านเป็นสัตว์อสูรธรรมดาทั่วไป ก็ไม่แปลกใจอะไรที่พวกมันจะลงมือสังหารและชิงลูกแก้วดวงจิตไป... แต่นี่พวกท่านเป็นถึงมังกรสุริยันคงกระพัน!! พวกนักล่าลูกแก้วดวงจิตที่ออกตามล่าทรัพยากรที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูร ย่อมไม่มีทางไม่รู้จักความสำคัญของสายพันธุ์ท่าน!!

 

เปลือกคราบของพวกท่าน ที่ถูกลอกออกมาในทุกๆปีนั้น คือแร่โลหะคงกระพันที่มีราคามหาศาลในท้องตลาด... สายพันธุ์มังกรสุริยันคงกระพันนั้น ไม่แต่ต่างอะไรกับขุมสมบัติที่ไม่มีวันหมดสิ้น!! งอกเงยเงินทองได้ทุกๆปี จากการลอกคราบ

 

ดังนั้นพวกมันย่อมไม่มีทางสังหารภรรยาและบุตรชายของท่านอย่างแน่นอน...” เล้งซานกล่าว

 

มังกรสุริยันคงกระพันเบิกตากว้างตกตะลึง... เพราะมันไม่ทราบในเรื่องนี้... แต่ก็ทำให้ตัวมันเชื่อคำพูดของเล้งซานมากยิ่งขึ้น เพราะเล้งซานเคยเอ่ยปากขอเปลือกคราบของพวกมันเมื่อปีก่อน และยังขนกลับไปทั้งหมด ตอกย้ำคำพูดของเล้งซานให้น่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้นไปอีก...

 

“ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น... แต่หากปล่อยให้พวกมันหลบหนีไปไกล ก็ยิ่งยากจะออกตามหา...” มังกรสุริยันยังแสดงท่าทีเป็นกังวล

 

“ในเรื่องนั้นท่านยิ่งไม่ต้องเป็นห่วง... พวกมันไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ห่างจากจุดนี้ประมาณ 250 ลี้เห็นจะได้...” เล้งซานกล่าวพลางเชิดมุมปากสูง

 

“เจ้ารู้ได้ยังไง?” มังกรสุริยันคงกระพันอดไม่ได้ที่จะสงสัย...

 

“หึหึ...ท่านลืมไปแล้วหรือ? ว่าข้ามิได้ทำสัญญาตราประทับกับท่านเพียงคนเดียว... กับบุตรชายของท่านข้าก็ทำไว้เช่นเดียวกัน!! ดังนั้นข้าย่อมรับรู้ถึงตำแหน่งของบุตรชายท่าน... และแน่นอนว่าภรรยาของท่านก็คงอยู่ไม่ห่างไกลจากที่เดียวกัน....

 

ตอนนี้พวกเราควรจะรออีก 1 วัน ให้ท่านฟื้นฟูพลังให้เต็มที่ รวมถึงจัดเตรียมแผนการ เพื่อชิงตัวภรรยาและบุตรชายของท่าน!! งานนี้ท่านมีข้าเล้งซานเป็นผู้ช่วย ดังนั้นไม่ต้องห่วงอะไรไปให้มากความ...เพราะข้าเล้งซานหากมีเวลามากพอในการวางแผน ข้าไม่เคยลงมือพลาดแม้แต่ครั้งเดียว!!” เล้งซานกล่าวตอบ พร้อมยกแขนสองข้างขึ้นมากอดอก...




จากผู้เขียน....เล้งจะปั่นเค้าอีกแล้ว!!


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  10-20 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 914 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #8408 RoyalCop (@ThatpongWankra) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 07:49
    ขอบคุณมากครับ
    #8408
    0
  2. #7872 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 18:53
    พี่เล้งไม่ข่วยเปล่าๆๆแน่นอน
    #7872
    0
  3. #7850 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 00:54
    เพราะข้ามีฉายาว่า "เกรียนเทพทรูมหาประลัย"
    #7850
    0
  4. #7849 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 00:33
    จ้าเก่งงงง
    #7849
    0
  5. #7848 Satanbig2544 (@Satanbig2544) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:58
    326เมื่อไรจะมาครับ
    #7848
    0
  6. #7847 PanumasTang (@PanumasTang) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:10
    เล้งซานเก่งสุดดด
    #7847
    0
  7. #7846 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 22:08
    นึกเสียใจแทนกลุ่มล่ามังกร ขาดทุนย่อยยับแน่นวล
    #7846
    0
  8. วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:35
    สโลแกนเดียวกับแบทแมน ฟากมีเวลาให้วางแผน....
    #7845
    0
  9. #7844 PeakDramator (@PeakDramator) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:34
    เร่องฉกเรื่องชิงต้องให้พี่เล้งเขาล่ะ
    #7844
    0
  10. #7843 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:16
    ติดตามครับ
    #7843
    0
  11. #7842 มงคล วัฒนาวรสกุล (@mooleang) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:10

    ค้างอีกแล้วอ่านทีไร ไรท์ทำค้างทุกรอบ ต้องดองไว้หลายๆๆตอนจะได้ไม่ค้าง ขอบคุณ
    #7842
    0
  12. #7841 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:09
    เฮียแกต้องปล้นแน่ๆ=_= sayonaraนะกลุ่มล่าลูกแก้วดวงจิต
    #7841
    0
  13. #7840 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:07

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #7840
    0
  14. #7839 Czar-1 (@Czar-1) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 20:47
    พี่เล้งงงขาาาาา ข้าขอได้แค่เป็นอนุก็ยังดี
    #7839
    0
  15. #7838 proudofyoumysuho (@MBB__TuAn) (จากตอนที่ 321)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 20:29
    พี่เล้งงงงงงง
    #7838
    0