อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,736,159 Views

  • 15,124 Comments

  • 15,782 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    125,357

    Overall
    2,736,159

ตอนที่ 149 : ตอนที่ 148 : พิษหยกฤกษ์จันทรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 749 ครั้ง
    12 พ.ย. 60

นิ้วทุกข้อของเล้งซานเหยียดเกร็ง ความเจ็บปวดแล่นผ่านเข้าทุกอนูในร่าง โลหิตที่ไหลรินออกมาจากบาดแผลค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีคล้ำแดงปนดำ แม้กระทั้งเฟรย่าที่ยืนข้างกายยังเบิกตาที่งดงามโปนโตออกมา พลางกัดขบฟัน


"พิษหยกฤกษ์จันทรา!! มันเป็นพิษหยกฤกษ์จันทราจริงๆ!!"


เล้งซานครางโหยหวนกายร่างสั่นสะท้าน พิษหยกฤกษ์จันทราถูกหล่อหลอมเข้าสู่กระแสเลือด มันเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าพิษจากบ่อโลหิตอสูร ซึ่งอาจมากกว่าหลายต่อหลายเท่า!! แม้พิษบ่อโลหิตอสูรจะสร้างความเจ็บปวดจนร่างกายแทบจะแตกร้าวก็จริง แต่อย่างไรซะความเจ็บปวดก็จะอยู่ในระดับที่ขีดสุดร่างกายพอจะทนทานได้ เนื่องเพราะมันเป็นสิ่งที่ผู้คิดค้นวิชานั้นคาดการณ์ไว้แล้ว มิเช่นนั้นคงมิเผยแพร่กระบวนการนี้ออกไปทั่วแดนโลกเผ่าเทพ แต่ความเจ็บปวดของพิษหยกฤกษ์จันทรานั้นกลับกัน เนื่องจากผู้คิดค้นต้องการใช้ความเจ็บปวดเพื่อสังหารศัตรู จึงไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องขีดเส้นแบ่งความเจ็บปวดให้อยู่ในระดับที่ร่างกายจะทนทานได้ มันย่อมต้องทุกข์ทรมาณผู้ถูกพิษจนถึงขีดสุดเพื่อสังหารอย่างโหดเหี้ยม!!

เฟรย่าได้แต่เพียงจดจ้องด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง หากตอนนี้นางมิได้แยกตัวออกมาในร่างของอสูรเพลิง นางคงได้รับผลกระทบจากความเจ็บปวดนี้เช่นกัน เพราะสัมผัสของนางจะผูกติดกับเล้งซานยามที่ดวงจิตอยู่ในร่าง


"ทนไว้เจ้าเด็กโง่!! เจ้าต้องผ่านมันไปให้ได้ หากเจ้าทนผ่านมันไปได้เรามีวิธีถอนพิษหยกฤกษ์จันทรานี่ แต่ในครานี้เจ้าจำเป็นต้องทนมันให้ได้เพียงเท่านั้น!!"

แม้เล้งซานจะได้ยิน แต่ก็ไม่สามารถขานรับหรือตอบโต้ได้ มันพยายามอย่างยิ่งยวดเพื่อรักษาสติ มันเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าหากเมื่อใดสติมันหลุดกระเจิงไปเมื่อใด ร่างกายของมันจะทำทุกวิถีทางในการสังหารและตัดจุดชีพจรของตนเอง

เพื่อหลีกหนีความทุกข์ทรมาณนี้!!

ความเจ็บปวดทั่วร่างมันน่ากลัวจนถึงระดับนั้น!!


ความรู้สึกของเล้งซานคล้ายว่าโลหิตทุกหยด อนูในร่างทุกจุดถูกฉีกกระชากอย่างรุนแรงจนแหลกสลาย จากนั้นก็ก่อตัวขึ้นในสภาพเริ่ม และฉีกกระชากอีกครั้ง ซ้ำไปซ้ำมาไม่จบไม่สิ้น ไม่มีหยุดหย่อน ไม่มีผ่อนคลาย นับร้อยรับพันครั้งในทุกๆการหายใจเข้าออก


หนึ่งชั่วยามผ่านไป....

ร่างของเล้งซานแปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ อาการสั่นยังคงเป็นสลับหนักหน่วงและแผ่วเบาไม่หยุดหย่อนตามแต่สติที่อดทนฝืนกลั้น หลายต่อหลายครั้งที่สติแทบจะขาดผึง แต่ก็ได้เฟรย่าที่คอยเตือนสติเป็นระลอกๆ เพื่อดึงกลับมา บาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าท้องเฟรย่าจัดการให้เรียบร้อยแล้วเพื่อให้เลือดหยุดไหล บาดแผลอื่นๆเรียกได้ว่าไม่อันตรายมากนักสามารถฟื้นสภาพได้ด้วยตนเอง


สองชั่วยามผ่านไป...

ร่างกายค่อยๆแปรเปลี่ยนคืนสู่สภาพปรกติ ความเขียวคล้ำค่อยจางหาย ความเจ็บปวดบรรเทาอาการลงทีละน้อย ทีละน้อย...

เฟรย่าถอนหายใจอย่างโล่งอก

"เก่งมากที่เจ้าผ่านมันไปได้ พิษหยกฤกษ์จันทราเป็นพิษร้ายแรง แม้ในโลกเผ่าเทพก็ยังนับเป็นพิษสังหารที่ร้ายกาจอันดับต้นๆ ในโลกเผ่ามนุษย์นี้อาจไม่มีแพทย์คนใดรักษาพิษนี้ให้หายขาดได้ แต่โชคยังดีที่ทางโลกเผ่าเทพคิดค้นวิธีรักษาได้เมื่อไม่กี่ปีก่อนที่เราจะข้ามช่วงเวลามา

พิษชนิดนี้เป็นพิษโบราณวิธีปรุงนั้นยากแสนยาก อีกทั้งยังต้องใช้ความพยายามและทรัพยากรในการปรุงยาอย่างมหาศาล ในยุคสมัยนี้น้อยนักที่จะมีคนปรุงมันขึ้นมาได้ จากกลิ่นและสีของแท่งพิษหยกฤกษ์จันทราที่เราเห็นตอนที่ชายแก่นั่นหยิบออกมา แท่งพิษนี้มีการเก็บรักษาไว้เนิ่นนานแล้ว คาดว่าพรรคหยกดาราคงได้มีการเก็บสั่งสมไว้ในปริมาณที่ไม่มากนักจากอดีตในลักษณะของสมบัติประจำพรรค"

เล้งซานยังไม่สามารถขยับตัวได้ นอนฟังคำอธิบายด้วยสภาพลมหายใจโรยริน แต่แววตาที่ฉายออกมากบ่งบอกได้ถึงเพลิงโทสะที่โชติช่วง ขนาดที่ว่าพรรคป้อมอัคคีในอดีตยังไม่ทำให้เล้งซานเครียดแค้นเท่ากับครั้งนี้


"พรรคหยกดารา!!" เล้งซานคำรามต่ำในลำคอ เสียงที่ออกจากลำคอแม้จะแผ่วเบา แต่เสียงที่ดังกึกก้องในใจนั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับฟ้าถล่ม!!

เล้งซานโคจรลมปราณฟื้นฟูช่วงระยะหนึ่ง ก่อนจะรวบรวมเรี่ยวแรงเปิดมิติดึงเอามาฟื้นฟูร่างกายและลมปราณกรอกปากไปหายเม็ด


"เฟรย่า...ผลของพิษหยกฤกษ์จันทราคงมิได้มีเพียงเท่านี้ใช่หรือไม่? ข้ารู้สึกถึงการคงอยู่ของมันตลอดเวลา ราวกับว่ามันรอการกำเริบได้เสมอ" เล้งซานกล่าวด้วยใบหน้าซีดเผือด แสดงถึงว่าวิตกกังวลอันหนักหน่วง

เฟรย่าทำสีหน้ามิสู้ดีเช่นกันก่อนจะถอดถอนหายใจ

"อืม...ความน่ากลัวของพิษนี้ แม้ไม่แสดงอาการกำเริบตลอดเวลา แต่มันจะค่อยๆรุนแรงขึ้นเมื่อร่างกายของเจ้าอาบแสงจันทร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง แม้เจ้าจะหลบเลี่ยงแสงจันทร์โดยการแอบซ่อนตัวในที่มิดชิดแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นการกำเริบของพิษชนิดนี้ ยิ่งถ้าเจ้าอยู่กลางแจ้งอาบแสงจันทร์โดยตรง พิษความเจ็บปวดจะมากกว่าเมื่อครู่อีกหลายเท่า!!"

เล้งซานเมื่อได้ยิน สีหน้าก็สลดลงทันที เพราะต่อให้ร่างกายมันสมบูรณ์พร้อม แต่หากต้องรับความเจ็บปวดแบบเมื่อครู่นี้อีกหลายเท่า ก็อาจสิ้นลมหายใจได้ในเวลาไม่นาน

"ไหนท่านบอกว่ามีวิธีรักษาให้หายขาด?" เล้งซานขมวดคิ้ว


"บอกตามตรงว่ามี แต่ก็ยากเย็นแสนเข็ญ จำต้องใช้สมุนไพรกว่า 218 ชนิด ส่วนมากก็มิได้เสาะหายากเย็นเท่าใดนัก ยกเว้นสมุนไพรส่วนสำคัญอย่างแก่นรากจากต้นสุริยันสยบจันทรา ซึ่งจัดเป็นสมุนไพรหายากระดับลึกลับ และเจ้าจำต้องหาสถานที่ซึ่งมีน้ำพุแกนโลก เพื่อแช่ตัว 15 ราตรี จึงจะรักษาพิษหยกฤกษ์จันทราได้โดยถาวร

การรักษาให้หายขาดนั้นยังนับว่าอีกยาวไกล สิ่งสำคัญที่สุดของเจ้าตอนนี้คือบรรเทาอาการกำเริบจากพิษในช่วงเวลาที่พระจันทร์เต็มดวง มิเช่นนั้นเจ้าก็ยากที่จะรอดชีวิตเพื่อเสาะหาทางแก้พิษถาวร"


"วิธีบรรเทาอาการกำเริบ?" 

"ใช่...ธาตุสุริยันสามารถต้านพิษจันทรา เจ้าต้องพยายามอาบแสงสุริยันให้มากที่สุดในช่วงกลางวัน เวลากลางคืนจะช่วยลดความเจ็บปวดจากอาการกำเริบของพิษจันทราลงได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง คืนเดือนหงายที่แสงจันทราสาดส่องเต็มที่ เจ้าจำต้องอาบแสงสุริยันในช่วงกลางวันให้ได้มากที่สุดและสกัดเม็ดยาจากสมุนไพรต้นอาทิตย์เงาราก ที่หาได้ไม่ยากมากนัก ในมิติของเจ้าก็พอจะมีอยู่บ้าง จงทำใจไว้เสียแต่เนิ่น เพราะนับจากนี้จนกว่าจะถึงวันที่ถอนพิษได้โดยสมบูรณ์ การใช้ชีวิตของเจ้าจะยากขึ้นอีกมากนัก!!"


ตึง!!

เล้งซานปล่อยหมัดกระแทกพื้นอย่างรุนแรง

"บัดซบ บัดซบ บัดซบ!! พรรคหยกดารา ตราบที่ข้ายังมีลมหายใจ แค้นนี้มันต้องจ่ายค่าตอบแทนให้ข้าอย่างสาสม!!"

เมื่อคิดถึงความยุ่งยากในการดำเนินชีวิตต่อจากนี้ เล้งซานมีแต่ความรู้สึกหนักอึ้งราวกันภูเขากดทับร่าง ตราบเท่าที่ไม่อาจรักษาพิษได้จนหายสนิท คงไม่มีแม้แต่วันเดียวที่มันจะหลับได้อย่างสงบ ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่เด็กหนุ่มยิ่งเคืองแค้นพรรคหยกดารามากเท่านั้น

ทันใดนั้นเอง เล้งซานและเฟรย่าเริ่มสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างจากที่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก

"เฟรย่า กลับเข้ามาก่อน"

"เข้าใจแล้ว" กล่าวจบเฟรย่าก็สลายร่างอสูรเพลิง จิตวิญญาณกลับเข้าสู่ร่างของเล้งซาน

"เป็นมันใช่หรือไม่?" น้ำเสียงเฟรย่าดังขึ้น

เล้งซานชายตามองไปยังทิศทางของเมืองหลวงฟ้าทมิฬ ก่อนจะมีสีหน้าเขร่งขรึม

"ใช่...เป็นมันแน่ๆ"

"ตาแก่จมูกสุนัข!!"

ร่างกายยามนี้ของเด็กหนุ่มอ่อนแออย่างมาก อาการที่พึ่งฟื้นตัวจากพิษ ปราณในร่างก็เหลือไม่ถึง 1 ส่วนจากสิบ อย่าได้พูดถึงการปะทะ แค่เพียงเล้งซานถูกสบตาด้วยแรงกดดันที่ถาโถมจากชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นปลาย ก็เพียงพอจะทำให้เล้งซานบาดเจ็บสาหัส!!

จากสัมผัส รัศมีพลังค่อยๆคลืบคลานเข้ามาเรื่อยๆจากทิศทางหน้าประตูเมืองหลวงฟ้าทมิฬ เล้งซานพยุงร่างขึ้นยืนมั่น สมองทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อหาแผนการหลบหนี แต่ทุกแผนการกลับพบว่าร่างกายตนนั้นไม่เอื้ออำนวยแม้แต่น้อย สุดท้ายจำต้องถอนหายใจหนักหน่วง เตรียมเปิดมิติเรียกเอาห้องอักขระออกมาเตรียมใช้งาน

แต่แล้วก็ชะงักไว้เพราะจับสัมผัสบางอย่างได้...



“ไอเด็กผี!! กล้าดียังไงถึงได้หลอกข้า!!”

เสียงคำรามดังก้องขึ้นแต่ไกล จากนั้นไม่กี่อึดใจก็ปรากฏร่างของชายชุดดำร่างกำยำ มือสังหารจากพรรคอสูรเงา เนื่องจากเล้งซานพยายามซ่อนกลิ่นอายของตนยามหลบหนี อีกทั้งยังหลบมายังทิศทางใต้ลม ทำให้ยากแก่การติดตาม แต่ด้วยความเป็นมือสังหารชั้นยอด ชายชุดดำก็พอที่จะสามารถแกะร่องรอยการหลบหนีของเล้งซานได้ แม้จะใช้เวลาหลายชั่วยามก็ตามที

ชายชุดดำค่อยๆสืบเท้าเข้ามาใกล้เล้งซาน แต่ไม่ได้ลดการป้องกันของตน หนำซ้ำยังเร่งปราณจนถึงขีดสุดอย่างระมัดระวังเสียด้วยซ้ำ เนื่องเพราะมันสามารถรับรู้ได้ถึงร่องรอยการต่อสู้ของเล้งซานและบุคคลอื่น มันปักใจได้ทันทีว่าบุคคลนั้นย่อมเป็นมือสังหารจากพรรคหยกดาราเป็นแน่ และที่สำคัญมือสังหารผู้นั้นกลับกลายเป็นเถ้าถ่านใกล้กับตำแหน่งของเล้งซาน!! มันไม่อาจหาข้อสรุปหรือคำอธิบายใดๆว่าเพราะอะไรมือสังหารจากพรรคหยกดาราที่ฝีมือทัดเทียบกับมัน ถึงได้มีสภาพเป็นเถ้ากระดูกเช่นนั้น? ตัวมันเองจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย


ที่สำคัญ...เล้งซานยืนอย่างสง่างาม มือทั้งสองข้างไพล่หลัง ใบหน้าประดับรอยยิ้ม แววตาไร้กังวล ไม่มีแม้แต่กิริยาเดียวที่แสดงถึงท่าทีว่าจะหลบหนี!!


บรรยากาศทั้งหมดชักชวนให้ชายชุดดำต้องใจระส่ำแทนที่จะเป็นเล้งซาน...






จากผู้เขียน....มีผู้อ่านสอบถามเข้ามาทุกวัน จนผมรู้สึกผิดอย่างลึกๆที่จะนำเรื่องนี้ลง e-book ขาย และทีมงาน(ภรรยา) ก็ได้ขอสรุปคล้ายกันว่าจะทำเป็นงานอดิเรก ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงสิ่งตอบแทนใดจากผู้อ่าน

ผมจึงได้ข้อสรุปว่าจะกลับมาเขียนให้จบบริบูรณ์ก่อนและจึงค่อยนำลง e-book เพื่อตอบแทนแฟนผู้อ่านที่เฝ้าติดตามนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 749 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #14127 kunjara (@kunjara) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:52
    ขอบคุณ ผู้เขียนเช่นกันครับ
    #14127
    0
  2. #12335 Rijun (@Rijun) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:22
    ขอบคุณครับที่ทำให้อ่านได้สะดวก
    #12335
    0
  3. #11420 1779900261854 (@1779900261854) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:33
    สนุกมากครับขอบคุณครับ
    #11420
    0
  4. #6001 somjean1892 (@somjean1892) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 18:04
    ขอบคุณค่ะ
    #6001
    0
  5. #5914 อีกาดํา (@0811791477Jame) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 10:58
    ไม่น๊าาาาาเด่วมีตังผมจะซื้อเเน่นอนครับ
    #5914
    1
    • #5914-1 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 149)
      14 สิงหาคม 2561 / 11:02
      อันนั้นข้อมูลเก่าครับ ไม่ได้แก้ไข
      #5914-1
  6. #4151 Rey_R (@Rey_R) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 15:04
    กลัวพระเอจะเก่งเกินเลยต้องหาอะไรให้พระเอกดรอปลงสินะ
    #4151
    0
  7. วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 18:22
    รักเลยนิยายเรื่องนี้
    #3526
    0
  8. #3363 MaSaRull (@MaSaRull) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 18:57
    ขอบคุณคับ น่ารักที่สุด
    #3363
    0
  9. #3228 EvennEve (@EvennEve) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 12:17
    ขอบพระคุณ ไรท์ และทีมงานค่า 

    #3228
    0
  10. #3217 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 12:28
    ขอบคุณค่ะ สู้ๆ
    #3217
    0
  11. #3177 potaetochik (@kapork1) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 19:47
    ขอบพระคุณครับที่กลับมา
    #3177
    0
  12. #3148 sake080501th (@sake080501th) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 13:51
    การกลับมาอีกครั้งงงงง
    #3148
    0
  13. #3128 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 15:33
    ฮือออ ดีใจจนพูดไม่ออกอธิบายไม่ถูกเลยยยยย
    #3128
    0
  14. #3124 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 14:43
    ขอบคุณครับอุดหนุนแน่นอน
    #3124
    0
  15. #3116 Ilooknon (@Ilooknon) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 14:12
    ขายไม่ได้มากกว่าป่าว
    #3116
    0
  16. #3107 96Issal69 (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:12
    ขอบคุณครับ คิดถึงไรท์จัง
    #3107
    0
  17. #3104 TEVARITBUALUANG (@TEVARITBUALUANG) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:00
    ชั้นรอพี่ที่ท่าน้ำทึกวันเลยนะ...ไม่ใช่ละ
    #3104
    0
  18. #3103 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 11:57
    ขอบคุณที่ กลับมาครับ ไรท์ ขอบคุณทีมงานไรท์(ภรรยา) อย่างสูงครับ ที่ทำให้ไรทืกลับมาลงให้อ่านครับ
    #3103
    0
  19. #3100 Sunmachi (@sunlovely50) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 11:31
    กลับมาแล้วววว รอนาน 

    #3100
    0
  20. #3089 Monkey (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:48
    ซาโยนาระ นะไรต์ จะจดจำเอาไว้ในใจ บะบายยยยย
    #3089
    0
  21. #3084 Beebie Overdoes (@overdosebee) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:36
    ขอลิ้งด้วยนะครับถ้าebook ออกแล้วดีเหมือนกันได้ซื้ออ่านสะใจ555
    #3084
    0
  22. #3082 JPsn (@JPsn) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:48
    รอebookละแบบนี้ เหมือนเห็นเงินลอยไปต่อหน้า55555 ชอบภาษาค่ะ จัดว่างาม
    #3082
    0
  23. #3080 มงคล วัฒนาวรสกุล (@mooleang) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:16
    รอebookครับ
    #3080
    0
  24. #3079 Hope-Ray (@saferos0) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 02:41
    เรื่องสองตกลงเงื่อนไขที่ชัดเจนด้วยครับ จะเปิดให้อ่านฟรีหรือมีการอุดหนุนบางตอน(ขาย) บอกตรงๆครับไม่ต้องโกหดนะครับ ถ้าจะขายบอกล่วงหน้าด้วยจะได้เก็บตังทัน
    #3079
    0
  25. #3077 chalee.ee (@charlie-fine) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:10
    บายครับ ผมคงไม่ได้ไปต่อ ถามตังในกระเป๋าแล้ว
    #3077
    0
  26. #3074 THEFATMAN (@THEFATMAN) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:49
    อืม...ผมไม่มีตังด้วยสิยิ่งช่วงหลังนี่ไม่ค่อยลงจนลืมเพราะงั้นก็ขอเลิกติดตามนะครับ
    #3074
    0
  27. #3073 kelovelove (@kekailove) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:24
    ติดตามต่อไปค่ะ
    #3073
    0
  28. #3072 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:12
    ดีแล้ววววว

    ขอบคุณครับ สนุกมาก สู้ๆครับไรท์
    #3072
    0
  29. #3071 Ponglamyai (@Ponglamyai) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:08
    Ebook วาปด่วนนนนน
    #3071
    0
  30. #3069 A&N (@jukkrit009) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:47
    e book ขายวันไหนครับ
    #3069
    0
  31. #3068 apiwat8766 (@apiwat8766) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:42
    คนเเต่งก็ต้องกินต้องใช้ ผมถือว่าไม่เเปลกเลยสำหรับคนที่ว่าไรต์เตอร์ลองไปคิดดูมั้งนะว่าเรื่องนึงมันบั่นทอนกำลังสมองขนาดไหน ค่าไฟ ค่าเหนื่อย ค่าสมองในการเชื่อมเรื่อง ค่าสุขภาพที่ต้องเสียสายตา สู้ๆครับไรต์

    #3068
    0
  32. #3067 UnUn_Aloha (@UnUn_Aloha) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:28
    ขอวาร์ปอีบุ๊คด้วยครับท่าน
    #3067
    0
  33. #3066 booda (@booda) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:28
    ม้าย ย ย ย ย ย
    #3066
    0
  34. #3065 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:56
    เฮอ~~~ไม่มีเงินฮะก็คงจบไปกับเรื่องนี้จะติดตามอีกเรื่องละกันครับ
    #3065
    0
  35. #3064 เอเรน (@kittiba) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:47
    ไม่ขายทาง เด็กดีละครับบบบบบ
    #3064
    0
  36. #3063 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:46
    โฮฮฮฮฮ E BOOK มีขายในไหนรึท่าน T[]T~~~~~~
    #3063
    0
  37. #3062 Novel reader (@pawat123) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:45
    ทำไมทำงี้อะครับ อยากรู้?
    #3062
    0
  38. #3061 masternay25452 (@masternay25452) (จากตอนที่ 149)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:35
    เฮ้อ เสียดาย .. เเต่ ติดตามผลงานต่อไป
    #3061
    0