อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,743,012 Views

  • 15,159 Comments

  • 15,794 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    132,210

    Overall
    2,743,012

ตอนที่ 144 : ตอนที่ 143 : ห้องอักขระ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 716 ครั้ง
    26 ต.ค. 61

เล้งซานใช้สมาธิอย่างมาก เนื่องจากการเขียนอักขระชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นปลายนับว่าสร้างภาระหนักให้แต่ตัวมันอย่างมหาศาล ระดับของเล้งซานเป็นเพียงชนชั้นลมปราณสีเขียวขั้นต้น การลงอักขระจำต้องรีดลมปราณในร่างอย่างเต็มที่ผสมลงในหยาดโลหิต หล่อหลอมกับลูกแก้วดวงจิตให้เป็นเสมือนน้ำหมึก ก่อนหน้านี้แม้มันอยู่เพียงชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นต้น แต่ลงอักขระชั้นลมปราณสีเขียวขั้นสูง ไม่นับว่าลำบากนักเพราะความต่างชั้นของลมปราณสีน้ำเงินและสีเขียวต่างกันราวเหวลึกกับผืนดิน แต่ทว่าความต่างของชั้นสีเขียวและเหลืองนั้น สูงล้ำกว่ากันราวผืนดินกับสรวงสวรรค์ มิเช่นนั้นชนชั้นลมปราณสีเหลืองคงมิถูกจัดเป็นยอดฝีมือในยุทธภพ ในทุกๆระดับชั้นย่อมมีความต่างของระดับพลังอย่างน้อยสิบเท่า!!

เล้งซานลงอักขระ 1 แถว...

2 แถว....

3 แถว....

4...5...6......8.....10

เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากราวกับถูกราดด้วยน้ำ ใบหน้าซีดเซียวลงเรื่อยๆ เพราะทุกตัวอักษรของอักขระผสมไปด้วยเลือดและพลังปราณที่รีดถึงขีดสุด!!

ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่เล้งซานใช้วิชาอักขระกำกับ จะเขียนอักขระเพียงแค่ 1 แถว อีกทั้งความยาวยังเพียงแค่ 1 ใน 3 ส่วน ของที่เขียนลงในครั้งนี้!!


แต่คราวนี้...กลับเขียนอักขระจำนวนมากรอบห้องอักขระนี้

เมื่อเข้าสู่การเขียนอักขระในแถวที่ 15 ตัวของเล้งซานเริ่มสั่นเทา แต่ปลายนิ้วที่ใช้วาดอักขระยังคงนิ่งสนิทไม่มีสะดุด หยาดโลหิตที่เปรียบเสมือนน้ำหมึกไหลรินไม่หยุด ลมหายใจของเล้งซานเริ่มจะขาดช่วง หอบหนักขึ้นเรื่อยๆ นัยน์ตาสั่นไหวคล้ายใกล้หมดสติจากการเสียเลือด


"เจ้าเด็กโง่!! เจ้าเสียเลือดมากเกินไปแล้วนะ!!" เฟรย่าเริ่มทนดูไม่ได้รีบส่งเสียเตือน

"ยะ...ยัง...ใกล้ จะ จบ แล้ว.." เสียงของเล้งซานสั่นไหว

"เจ้าเขียนอักขระใดลงไปกันแน่!! เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้แตกต่างไปจากทุกครั้ง ยาวยืดราวกับว่าเขียนบทความ การเสียเลือดมากขนาดนี้ อีกทั้งยังคงสภาพรีดลมปราณจนถึงขีดสุดตลอดเวลา มันจะทำให้เจ้าอายุขัยเจ้าถูกดึงมาใช้ และจะตายในอีกไม่เกิน ร้อยอึดใจ!!"


เล้งซานเงียบสนิทไม่โต้เถียง ราวกับว่ามันไม่เหลือพลังพอจะทำเช่นนั้นแล้ว แต่การเขียนอักขระยังคงไม่มีการหยุดชะงัก!! แม้มือจะเริ่มสั่นเทา ทว่าปลายนิ้วยังคงนิ่งตวัดไม่มีสะดุดสั่นไหว

จนกระทั่งจบลงในแถวที่ 23...


เล้งซานเขียนอักขระไม่ถึง 23 แถวยาวเหยียด!! ในความจริงแล้วแม้จะเขียนอักษรอักขระมากมายซักเท่าใด ก็มิอาจแสดงพลังได้เกินกว่าระดับของลูกแก้วดวงจิตอสูรที่นำมาใช้ แต่การเขียนที่ยาวยืดหมายถึงความละเอียดอ่อนของพลังที่สุดหยั่ง และความซับซ้อนของพลังที่แสดงออกมาอย่างสุดโต่ง!!

ตั้งแต่เล้งซานแตกฉานวิชาอักขระกำกับ ครั้งนี้นับว่ามันขีดเค้นความรู้ความเข้าใจในวิชาทั้งหมดออกมา รวมถึงอัดแน่นองค์ประกอบของภาษาบรรพกาลที่ทรงพลังทั้ง 74 ภาษาลงในห้องอักขระนี้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย...

แสงสีเหลืองนวลสาดส่องสว่างจากตัวอักษร แต่งแต้มห้องอักขระสีแดงที่แจ่มชัด เล้งซานรีดเค้นโลหิตหยดลงบนตัวอักษรอักขระอีกครั้ง มองเห็นโลหิตไหลเวียนไปทั่วอักษรอักขระทั้ง 23 แถวได้ถนัดตา จากนั้นอักษรทั้งหมดก็เปล่งแสงสาดสว่างไปทั่วภายในถ้ำ

"สะ..สำเร็จ มัน สำเร็จ!!" เล้งซานที่หน้าขาวซีด ฉีกยิ้มอ่อนด้วยความปิติ ก่อนจะล้มตัวลงหมดสติในที่สุด...


.............


เล้งซานหมดสติไปหนึ่งวันเต็มๆ หากเป็นคนทั่วไปที่เสียเลือดมากและขีดเค้นลมปราณในร่างออกมาจนถึงขีดสุดค้างไว้เนิ่นนานเช่นเล้งซาน คงไม่ฟื้นได้ภายในสามวันเป็นแน่ แต่สำหรับเล้งซานนั้นต่างออกไป ร่างสถิตย์มังกรฟ้าทำให้มันมีพลังฟื้นตัวรวดเร็วทั้งร่างกายและพลังปราณ จึงใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวก็ฟื้นพลังมาได้เกินครึ่ง

"เจ้าฟื้นแล้ว?" เสียงเฟรย่าดึงเล้งซานออกจากภวังค์

"ข้าหมดสติไปนานเท่าใด"

"หนึ่งวันเต็ม...ว่าแต่พลังของอักขระนี่คืออะไรกัน? เจ้าถึงต้องใช้ความพยายามมากกว่าปรกตินับร้อยเท่าเช่นนี้"


เล้งซานค่อยๆพยุงร่างขึ้นมา เอื้อมมือลูบไปที่ห้องอักขระแย้มยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

"นี่คืออักขระที่ข้าพึ่งคิดค้นขึ้นมา เพื่อใช้หลบเลี่ยงศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าข้าโดยไม่เกี่ยงว่ามันจะเป็นระดับชนชั้นใด!!"

"ไม่เกี่ยงแม้ชนชั้นใด!! นี่มันบ้าเกินไปแล้ว มันมีพลังใดกันแน่" เสียงเฟรย่าแตกตื่นขึ้นทันที การที่เล้งซานเอ่ยขึ้นมาง่ายๆว่าไม่เกี่ยงแม้ชนชั้นใด ย่อมแปลว่ามันสามารถต่อกรได้กระทั่งชนชั้นลมปราณสีแดง หรืออาจจะสูงกว่านั้น!!


"พลังของมันคือการเคลื่อนย้ายฉับพลัน"


"!!!!!!"

"เป็นการเคลื่อนย้ายฉับพลัน โดยไม่อาจเรียกได้ว่าความเร็วสูง แต่มันเป็นการเคลื่อนย้ายแบบฉีกกระชากมิติ เพียงพริบตาเดียวมันจะหายไปจากคลองจักษุของบุคคลที่ติดตามข้า อาจไปโผล่ไกลได้ในระยะ 10 ลี้ 100 ลี้ หรืออาจเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสนลี้ ตามแต่ความหนาแน่นของพลังปราณที่ข้าใส่เข้าไป!!"


"บ้าไปแล้ว!! เช่นนั้นก็เท่ากันว่าเจ้าสามารถไปกลับเมืองหลวงฟ้าทมิฬ และเมืองเมฆครามได้ในพริบตา หากเจ้ามีพลังปราณเพียงพอหน่ะสิ!!"


เล้งซานส่ายหน้าเบาๆ

"พลังปราณของข้าในยามนี้ แม้รีดเค้นจนถึงขีดสุดคงสามารถเคลื่อนย้ายได้เพียงไม่กี่ร้อยร้อย ด้วยระยะทางจากเมืองหลวงฟ้าทมิฬจนถึงเมืองเมฆครามไกลหลายพันลี้ ข้าคงมิอาจไปกลับใดในทันที และอีกอย่าง...ด้วยความรู้ความเข้าใจในวิชาอักขระกำกับของข้าในยามนี้ ข้ามิอาจระบุตำแหน่งในการเคลื่อนย้ายได้เลยแม้แต่น้อย มันจะเป็นเพียงการเคลื่อนย้ายแบบสุ่มเท่านั้น..."

"อะไรกัน...จะมีผู้ใดมีความเข้าใจในวิชานี้ได้มากกว่าเจ้าที่เป็นผู้คิดค้นวิชา หากเจ้ายังบอกว่ามีความรู้ความเข้าใจมิเพียงพอ ย่อมแปลว่ามันคงมิอาจทำได้ตั้งแต่แรกแล้ว" น้ำเสียงเฟรย่าอ่อนลงคล้ายผิดหวังเล็กๆ


"ผิดแล้วเฟรย่า ข้าในยามนี้มิได้อยู่ในขอบเขตพลังสูงสุดของวิชาอักขระกำกับ จำได้หรือไม่ที่ข้าบอกว่า ตัวข้าเข้าใจและแตกฉานอักษรยุคบรรพกาลทั้ง 74 ภาษา หล่อหลอมพลังจากอักษรเหล่านั้นเป็นวิชาอักขระกำกับ แต่ทว่า...ไม่มีสิ่งใดเป็นหลักฐานว่าอักษรยุคบรรพกาลมีเพียง 74 ภาษา!! หากข้าค้นพบมากกว่านี้ พลังของอักขระของข้าก็จะบรรลุมากขึ้นไปอีกอย่างไร้ขีดจำกัด!! เมื่อ 1,500 ปีก่อน เราค้นพบอักษรยุคบรรพกาลทั้ง 74 ภาษา ทว่าในยามนี้ ข้าได้อ่านจากบันทึกนับพันปีของพรรคป้อมอัคคี ก็พบว่าตลอด 1,500 ปีที่ผ่าน มีการค้นพบอักษรยุคบรรพกาลเพิ่มขึ้นอีกถึง 8 ภาษา ข้าเชื่อว่าหากข้าเจอตำราของภาษาใหม่ที่ถูกค้นพบเหล่านั้น พลังของวิชาอักขระกำกับของข้าจะเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน"

กล่าวจบเล้งซานก็เก็บห้องอักขระนี้ลงในมิติส่วนตัวของมัน จากนั้นก็ปรับลมปราณที่พึ่งฟื้นคืนอีกราว 1 ชั่วยาม วันนี้เป็นวันถึงกำหนดที่จี้กงหยุนนัดหมายกับเล้งซานไว้ เมื่อพลังปราณฟื้นได้ราว 7 ใน 10 ส่วนแล้ว เล้งซานก็ทะยานร่างกลับไปยังเมืองหลวงฟ้าทมิฬอีกครั้ง


ณ เมืองหลวงฟ้าทมิฬ

เล้งซานผ่านเข้าประตูเมืองมา ยามนี้เป็นช่วงบ่ายของวันผู้คนจึงยังคงพลุพล่านเต็มเมือง เล้งซานเดินเฉิดฉายด้วยท่าทีสง่า ชุดคลุมตัวใหม่สีฟ้าอ่อนถูกสวมใส่ ใบหน้าที่หล่อเหลารวมถึงผิวพรรณที่ดูละเอียดละออ ทำให้เล้งซานค่อนข้างจะเป็นจุดสนใจแก่ผู้คนในละแวก เล้งซานตรงไปยังตำแหน่งร้านสาขาของสมาพันธ์ทำเนียบยุทธภพ เนื่องจากสิ่งของที่มีมูลค่าสูงๆมักถูกรวมกันอยู่ในจุดนี้ แต่เนื่องจากเป็นเพียงร้านสาขา จึงมีเพียงสิ่งของมูลค่าสูงที่หาซื้อได้โดยทั่วไปเท่านั้น แต่ข้อดีของร้านสาขาคือสามารถซื้อขายแก่บุคคลสาธารณะทั่วไปได้ หากเป็นร้านประมูลหลักของทางสมาพันธ์ ผู้ที่จะเข้าไปทำการแลกเปลี่ยนสินค้าหรือเข้าร่วมประมูล จำต้องเป็นบุคคลระดับสูงที่ทางสมาพันธ์อนุญาตเท่านั้น


ณ ร้านสาขาสมาพันธ์ทำเนียบยุทธ ฝั่งทิศเหนือของเมืองหลวงฟ้าทมิฬ...

"ไม่ทราบว่านายน้อยท่านต้องการสิ่งใด" สาวงามนางหนึ่งหน้าตาสะสวย อายุราว 17-18 แต่งกายคล้ายคุณหนูสูงศักดิ์ ลักษณะมิน่าเป็นเพียงพนักงานร้าน ออกมาต้อนรับเล้งซานด้วยตนเอง

เล้งซานปรายยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะกล่าว

"ข้าต้องการลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเขียวขึ้นไป มิทราบว่าแม่นางพอจะหาให้ข้าได้หรือไม่?" เล้งซานกล่าวอย่างสุภาพ ลูกแก้วดวงจิตของเล้งซานในยามนี้ เหลือเพียงชั้นสีน้ำเงินที่อ่อนด้อย เนื่องจากชั้นสีเขียวที่เคยหามาได้ ถูกนำไปใช้ทำอาวุธอักขระมอบให้แก่เหล่าผู้อาวุโสพรรคมังกรฟ้ารวมถึงแม่นางอี้หลงหวังจนหมดสิ้นแล้ว มันต้องการมีชั้นสีเขียวติดตัวไว้เผื่อสถานะการณ์ฉุกเฉินต่างๆ


"เรียนนายน้อย ลูกแก้วดวงจิตชั้นลมปราณสีเขียวนับเป็นชั้นสูงสุดที่ทางร้านเรามี ยามนี้มีชั้นสีเขียวขั้นต้น 22 ลูก ราคาชิ้นละ 5 แสนเหรียญทอง ขั้นกลาง 8 ลูก ราคาชิ้นละ 1 ล้านเหรียญทอง และขั้นสูง 3 ลูก ราคาชิ้นละ 3 ล้านเหรียญทอง มิทราบว่า...." เมื่อคำพูดขาดช่วงลากยาว สาวงามนางนี้ก็ปลายตามอง สำรวจรูปโฉมและการแต่งกายของเล้งซานเล็กน้อย พลางยิ้มอ่อน

"นายน้อยต้องการระดับใด?"


ลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเขียวนับว่ามีราคาสูงอยากมากในท้องตลาด แม้ว่าผู้ที่จะใช้ลูกแก้วดวงจิตจะมีเพียงผู้ใช้วิชาอักขระกำกับ และผู้ใช้วิชากำกับสัตว์อสูร ที่มีอยู่เพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่ลูกแก้วดวงจิตที่ล้ำค่ามักถูกนำไปเป็นของกำนัลแต่บุคคลระดับสูง รวมถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ในงานพิธีสำคัญต่างๆ


เล้งซานลูบปลายคางเล็กน้อย พลางปลายตามองนางในลักษณะเดียวกับที่นางมองเล้งซานเมื่อครู่

"คราแรกเรานายน้อยต้องการเพียงแค่ลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเขียวขั้นต้นเพียง 1-2 ลูก แต่ทว่า...ยามนี้เรานายน้อยเปลี่ยนใจแล้ว หากแม่นางยอมขยับริมฝีปากที่งดงามแดงระเรื่อราวบุปผาของท่าน แจ้งนามของแม่นางให้เรานายน้อยได้ทราบ รวมถึงให้โอกาศเรานายน้อยให้เลี้ยงข้าวแม่นางซักหนึ่งมื้อในวันนี้ เรานายน้อยจะขอรับลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเขียวทั้งหมดและทุกระดับชั้น จากร้านของแม่นาง"


สาวงามนางนั้นถึงกับเบิกตากว้างขึ้นชั่วขณะ แต่ยังคงสำรวมกิริยาอ่อนหวาน พลางยกปลายนิ้วขึ้นปิดริมฝีปากเล็กน้อย แย้มยิ้มอ่อนๆ

"ฮิฮิ... นายน้อยท่านมิเพียงรูปงามสะท้านเมือง ทว่าวาจาของท่านทุกคำล้วนสะท้านใจสตรีเช่นกัน ช่างน่ากลัวยิ่งนัก สาวงามจำนวนมิน้อยคงมิอาจถอนตัวจากนายน้อยท่านได้เป็นแน่" กิริยาของนางช่างดูน่าจับจ้อง จนเล้งซานมิอาจวางตา ทำได้เพียงพร่ายิ้ม

"แม่นางกล่าวเกินไปแล้ว เรานายน้อยยามนี้เดินทางผู้เดียว มิได้มีสตรีใดข้างกายดั่งท่านว่า ทุกมื้ออาหารแม้ทานจากโรงเตี๊ยมชั้นหนึ่ง ยังคงมีเพียงรสฝาดขมจากความเหว่หว้าที่นั่งทานเพียงลำพัง หากวันนี้มีโอกาสได้ร่วมทานกับแม่นางคงสามารถเติมแต่งรสหวานหอมให้แก่เรานายน้อยได้"


ปรางค์แก้มสองข้างของนางเปลี่ยนสีเป็นแดงระเรื่อเล็กน้อย มิอาจหุบยิ้มลงได้

"เห็นทีข้าคงมิอาจหาเหตุผลปฏิเสธท่านได้เลยกระมัง?"

"เห็นทีจะยากสักเล็กน้อย ลูกตื้อของเรานายน้อย แม้เง็กเซียนยังต้องอ่อนใจ"


"ฮิฮิ...นายน้อยท่านนี่ช่าง... ตกลง ข้ายินดีรับเกียรตินี้จากนายน้อยท่าน...

ข้ามีนามว่า เซี่ยงหยู เป็นบุตรสาวผู้นำสมาพันธ์การค้าฝั่งทิศเหนือของเมืองหลวงฟ้าทมิฬแห่งนี้..."






จากผู้เขียน....เอาน่า เนื้อเรื่องมันก็ค่อยๆไหลแบบนี้แหละ

(ตอนปรกติ)

ยอดสนับสนุนคงเหลือ  0.33 ตอน

ขอบคุณทุกการสนับสนุน อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 716 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #14047 tong09090099 (@tong09090099) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 09:26

    00



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 เมษายน 2562 / 09:32
    #14047
    0
  2. #11817 wastoo (@wastoo) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:03
    แล้วอยู่ระดับเงินลงอักขระสีแดงตอนทำแหวนมิติไม่เห็นเป็นไรเลยนิคับ แต่ตอนนี้อยู่เขียวลงอักขระสีเหลืองทำห้องอักขระแทบลำบาก ผมไม่เข้า อธิบายหน่อยคับ
    #11817
    0
  3. #8229 khuntor (@khuntor) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 12:22
    ผมมาอ่านเพราะชอบนิยายกำลังภายในตั้งแต่เด็กๆ อ่านของ น. ของ ว. ไม่อ่านของจำลอง และคนอื่นๆ จะเลือกอ่านของคนที่ชอบ

    เวลาอ่านจะเพลิดเพลิน ถึงเป็นคนอ่านเร็วมากๆ แต่ไม่ได้รีบไปไหน ีรอเล่มออก รอซื้อ ถ้าไม่อยากรอ จะไปอ่านเรื่องที่จบแล้ว อ่านซ้ำก็ได้

    ปัจจุบัน ต้องหาอ่านงานเขียน งานแปลใหม่ๆ เพราะเรื่องเก่าๆ อ่านหมดแล้วเป็นสิบๆรอบ

    ผมเห็นว่า การเลือกอ่านงานที่ตรงกับความชอบ น่าจะเป็นทางเลือกที่ดี และไม่ไปทำให้ใครเดือดร้อน

    หากดูแล้วไม่ชอบ ไม่ตรงแนวก็ไม่อ่าน

    ผมไม่คิดว่าควรไปวิพากษ์ วิจารณ์ ด่าว่า เร่งรัด ผู้เขียน หากผู้เขียนไม่สามารถครองใจผู้อ่านได้ก็จะหายไปเอง
    #8229
    0
  4. #5876 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:45
    สถานะการณ์ - สถานการณ์
    #5876
    1
    • #5876-1 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 144)
      13 สิงหาคม 2561 / 16:48
      เหว่หว้า- เหว่ว้า ท้ายตอน
      #5876-1
  5. #5003 SamartNakthong (@SamartNakthong) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 20:13
    ติดตามคนับ
    #5003
    0
  6. #3827 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 22:44
    แม่นางเซี่ยงที่เป็นขาเดทเก่ากับลูกชายเถาป่ายสินะ อ่อแล้วภาษาที่เล้งซานแตกฉานมันมี72ภาษาไม่ใช่หรอ หรือราจำผิด
    #3827
    0
  7. #3213 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 11:58
    เล่นของสูงตลอดอ่ะ 
    #3213
    0
  8. #2981 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 09:41
    ร้ายยิ่งนัก
    #2981
    0
  9. #2980 pitak2515 (@pitak2515) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 08:07
    ขอบคุณครับ
    #2980
    0
  10. #2977 ford042 (@ford04) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:05
    ขอบคุณครับ
    #2977
    0
  11. #2976 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:15
    ขอบคุณครับ
    #2976
    0
  12. #2975 GrFl4D (@kalaya0147) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 20:41
    อีนายน้อย วาจาร้ายกาจน่าตบจริงๆ 555
    #2975
    0
  13. #2974 moswandd35 (@moswandd35) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 20:24
    เบื่อผญ ชิปอายุแค่นี้เอง มันเร็วเกินไปเดี๋ยวกร่อยนะ แค่นี้ก็เริ่มกร่อยๆหน่อยแล้ว พักช่วงบ้างมันเกินไป นี่แค่ทวีปเดียวเอง
    #2974
    4
    • #2974-3 TaMiLBoLT (@TaMiLBoLT) (จากตอนที่ 144)
      2 กรกฎาคม 2560 / 20:31
      อายุแค่นี้ -_- พร้าเอกมันเป็นเจ้าสำนักได้แล้วนะครับ ผมว่าในโลกแบบนั้นคนโตเร็วครับ 17-18 ก็วางใจให้ดูแลกิจการบ้านเรือนได้แล้วครับ จากที่อ่านนิยายมาหลายๆเรื่องน่ะนะ อิอิ
      #2974-3
    • #2974-4 tong09090099 (@tong09090099) (จากตอนที่ 144)
      24 เมษายน 2562 / 09:28


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 เมษายน 2562 / 09:33
      #2974-4
  14. #2973 kelovelove (@kekailove) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 20:14
    ขอบคุณสำหรับนิยายค่ะ รออ่านค่า
    #2973
    0
  15. #2972 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:58
    รอค่ะะะะะ //จี้กงหยุนล่ะท่าน
    #2972
    0
  16. #2971 PisitPa (@PisitPa) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:50
    ขอบคุณครับ/สู้ๆ555
    #2971
    0
  17. #2970 Mafieto (@Mafieto) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:37
    ท่านชังมีวาจาที้คมคายสะเหลือเกิน
    #2970
    0
  18. #2969 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:28
    ขอบคุณครับ นางเอกๆๆ
    #2969
    0
  19. #2968 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:27
    ผู้นำนี้หมายถึงสาขาหลักหรือสาขาย่อย
    #2968
    0
  20. วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:20
    บักเล้ง เมิงล่อหญิงอิกแล้วหรอออ #สายฮาเร็มจงเจริญ5555
    #2967
    0
  21. #2966 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 16:59
    เมียสายค้าขายก็มา
    #2966
    0
  22. #2964 ⓒЯAẕY DO_G (@sayerena_68) (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 16:35
    อิหน้าม่ออออ 555555555 แล้วเฟรย่ากับบรรดาอนุที่รอท่านอยู่ที่บ้านนั่นคืออะไร เอ๊ะ แต่จะว่าไปก็จริงของมัน เฟรย่าอยู่ในตัวเล้งซานนี่นา ไม่ได้อยู่ข้างกาย
    #2964
    1
    • #2964-1 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 144)
      1 กรกฎาคม 2560 / 17:28
      ฮิ้วววววววว~~~~~~
      #2964-1