อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,735,875 Views

  • 15,124 Comments

  • 15,782 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    125,073

    Overall
    2,735,875

ตอนที่ 117 : ตอนที่ 116 : เปิดตัวสร้างชื่อ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 685 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

"เล้งซาน ข้าว่าเราควรจะออกจากสวนนี้กันได้แล้ว การหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของเจ้าและข้า อาจทำให้ จี้กงหยุน จับสังเกตในเรื่องนี้ได้ พวกเราไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันแฝงตัวอยู่ในวังหลวงหรือไม่ หรืออาจมีคนของกลุ่มปีศาจอสูรจับตามองพวกเราอยู่อย่างลับๆ" เสวียนอู่เฉินกล่าวขึ้น สีหน้าแสดงความกังวลเล็กน้อย


"ข้าเห็นด้วยกับเสวียนอู่เฉิน ยามนี้ข้าคงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการฝึกปรือของนายน้อยอีกต่อไปแล้ว นายน้อยที่สามารถใช้วิชาอักขระกำกับได้อีกไม่นานท่านคงสามารถสร้างกระบี่ประจำกายได้ด้วยตนเอง" เล้งฟานตี้เห็นด้วยกับเสวียนอู่เฉิน


เล้งซานพยักหน้าเบาๆหนึ่งครา จากนั้นก็หันไปส่งยิ้มให้เล้งยี้ ที่แสดงสีหน้าสลดลง เมื่อรู้ว่าเล้งซานกำลังจะจากไป แต่ทันทีที่นางเห็นรอยยิ้มที่แฝงไว้ด้วยความน่าเชื่อถือและนึกถึงสัญญาที่เคยให้ไว้ของเด็กหนุ่ม นางก็สูดลมหายใจขึ้นฮึดหนึ่งและถอนลมหายใจอย่างปลอดโปร่ง จากนั้นก็หันมายิ้มอ่อนๆตอบรับเล้งซาน


เมื่อเห็นนางมีกิริยาเช่นนั้นเล้งซานก็โล่งใจ จากนั้นก็หันมากล่าวต่อเสวียนอู่เฉิน

"ฝ่าบาท หวังว่าพระองค์คงไม่ลืมเรื่องที่ข้าเคยขอร้องไว้ ว่าทันทีที่เราออกจากสวนแห่งนี้ ห้ามพระองค์ส่งคนมาติดตามหรือติดต่อสิ่งในกับกระหม่อม เพื่ที่จะได้ไม่สร้างความแคลงใจให้แก่ จี้กงหยุน"


"อืม...เรื่องนั้นข้าเข้าใจแล้ว ทันทีที่กลับออกไปเจ้าก็ออกจากวังหลวงได้เลย ข้าจะบอกแก่ทุกคนว่าเจ้าขอเวลาตามหาครอบครัวก่อนสามปี ด้วยเรื่องส่วนตัวหากเข้าร่วมกับราชวงศ์ยามนี้จะต้องทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายของราชวงศ์และจะทำให้เสียความเป็นส่วนตัวในการออกเดินทางจึงขอยึดเวลาออกไปอีกสามปี ข้าเชื่อว่าหากข้าเอ่ยปากด้วยตนเองคงไม่มีใครกล้าติดใจสงสัยเจ้า"


"ขอบพระทัยฝ่าบาท" เล้งซานประสานมือโค้งตัว


"อาวุโสเล้ง น้องยี้ ขอข้าลาพวกท่านตรงนี้ก็แล้วกัน ฝากลาภรรยาของท่านด้วย ไว้เสร็จจากภารกิจนี้ข้าจะกลับมาหาพวกท่านอีกครับ"


"รักษาตัวด้วยนายน้อย" เล้งฟานตี้ประสานมือขึ้น


"พี่ชาย...ข้าจะรอท่าน" เล้งยี้ตอบพลางน้ำตาที่คลอขึ้น


เล้งซานและเสวียนอู่เฉิน ไปร่ำลากับบรรพบุรุษไบรซันอีกครั้ง ก่อนจะกลับสู่ช่องลับ มุ่งสู่ท้องพระโรง...


"เล้งซาน ข้ามีของจะมอบให้เจ้า" ขณะที่มาถึงท้องพระโรงก่อนเล้งซานจะแยกตัวออกจากวังหลวง เสวียนอู่เฉินก็กล่าวขึ้น จากนั้นก็มีแสงสว่างวาบขึ้นที่แหวนมิติของเสวียนอู่เฉิน

เสวียนอู่เฉินหยิบของบางอย่างยื่นให้แก่เล้งซาน


เล้งซานตื่นตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสบถออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"ลูกแก้วดวงจิตอสูร ชั้นสีเหลืองขั้นปลาย!!"


"อืม...ในทวีปแห่งนี้ ต่อให้รวมรวมผู้ใช้ลมปราณสีส้มนับสิบ ก็ยังยากที่จะเอาสังหารสัตว์อสูรชนชั้นลมปราณสีส้มได้ ด้วยความแตกต่างของพลังที่มากจนเกินไป ดังนั้นลูกแก้วดวงจิตชั้นสีเหลืองขั้นปลายนี้ จึงเป็นระดับสูงสุดที่จะหาพบได้ในทวีปนี้ ราชวงศ์เสวียนอู่ของข้าครอบครองไว้อยู่เพียงสองลูกเท่านั้น นี่คือหนึ่งในนั้นข้าขอมอบมันให้แก่เจ้า เจ้าเป็นผู้ใช้วิชาอักขระกำกับย่อมมีประโยชน์กับเจ้าอย่างแน่นอน"


เล้งซานแข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งนี้นับว่ามีค่ามหาศาลอย่างแน่นอนและหาได้ยากยิ่ง แต่ถึงกระนั้นเสวียนอู่เฉินยังมอบให้แก่มันโดยไม่ลังเล ย่อมหมายความว่าเสวียนอู่เฉินตั้งความหวังไว้ที่เล้งซานอย่างมากล้น


"ฝ่าบาท สิ่งนี้ข้าว่ามันออกจะ..." 

เล้งซานลังเลเล็กน้อย อย่างไรซะในราชวงศ์เสวียนอู่ก็ต้องมีผู้ใช้วิชาอักขระกำกับอยู่อย่างแน่นอนไม่มากก็น้อย ดังนั้นสิ่งนี้ย่อมมีประโยชน์กับราชวงศ์เป็นอันมากแน่นอน เพราะจะสามารถสร้างอาวุธอักขระในระดับสูงได้ แต่เสวียนอู่เฉินยังคงส่ายหน้าเบาๆ และยัดลูกแก้วดวงจิตเข้าไปในมือของเล้งซาน


"นี่ก็นับเป็นราชโองการ เจ้าห้ามปฏิเสธ" เสวียนอู่เฉิน ฉีกยิ้มอ่อนๆ


เมื่อเป็นเช่นนี้เล้งซานย่อมไม่มีเหตุผลใดๆจะปฏิเสธของล้ำค่า เล้งซานกำลูกแก้วดวงจิตไว้แน่น ก่อนจะประสานมือโค้งตัว

"ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอฝ่าบาทจงวางพระทัย กระหม่อมจะไม่ทำสิ่งใดให้พระองค์ผิดหวัง"


"เยี่ยมมาก!! จากนี้จงดูแลตัวเองให้ดี ข้าจะรอรับข่าวดีจากเจ้าอยู่ที่วังหลวงแห่งนี้"


เสวียนอู่เฉินฉีกยิ้มอย่างปิติ มันแทบจะเฝ้าเห็นการเติบโตของยอดอัจฉริยะผู้นี้ในภายภาคหน้าไม่ไหว

เล้งซานเดินออกจากท้องพระโรง ไม่ลืมที่จะประสานมือนอบน้อมให้กับกงกงหลิวที่ทางเข้า และเดินออกจากวังหลวงด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม


กงกงหลิว เมื่อเห็นเล้งซานเดินออกไปเพียงคนเดียวจึงรีบเข้าเฝ้าทันที

"ฝ่าบาท เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่? เหตุใดพระองค์ไม่มีคำสั่งให้หม่อมชั้นตระเตรียมที่พักให้แก่เล้งซาน? และเล้งซาน เดินออกไปที่ใดกัน?" กงกงหลิวงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น


"ไม่มีอะไรหรอก เล้งซานมันปฎิเสธที่จะเข้าร่วมกับราชวงศ์ และขอออกจากวังหลวงก็เท่านั้น" เสวียนอู่เฉิน นั่งเท้าค้างแสดงสีหน้าไม่ยี่หระ


"มันปฏิเสธ!!" กงกงหลิว อ้าปากค้างตกตะลึง แต่หาได้ตะลึงเรื่องที่เล้งซานปฏิเสธการเข้าร่วมกับราชวงศ์ มันตื่นตะลึงที่ฝ่าบาทยอมปล่อยเล้งซานออกไปง่ายๆโดยไม่มีการลงโทษมากกว่า!!


"ไว้ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทีหลัง เอาเป็นว่าเจ้าไม่ต้องจัดคนให้ติดตามมันไป มันจะทำอะไรก็ปล่อยให้มันทำ" เสวียนอู่เฉินฉีกยิ้มเล็กน้อย ผิดกับกงกงหลิว ที่แสดงสีหน้างุงงงอย่างถึงที่สุด...



..................



วันแรกที่ออกจากวังหลวง เล้งซานก็เดินเตร่ไปเรื่อยในเมืองหลวงฟ้าทมิฬ หลายสิ่งหลายอย่างสร้างความตื่นตาให้แก่เด็กหนุ่ม ไม่ว่าจะเป็นการแสดงปาหี่ต่างๆที่ตนไม่เคยได้เห็น หรือสถาปัตยกรรมต่างๆที่แปลกตาและไม่เคยพบเห็น หากพูดกันตามตรงแล้วเล้งซานแทบไม่เคยมีโอกาสได้เที่ยวเล่นในเมืองใหญ่ๆเช่นนี้ 

ในอดีตเล้งซานก็เอาแต่ฝึกยุทธอยู่ในตระกูลแทบไม่มีโอกาสได้ออกมาสู่โลกภายนอก กระทั่งในเมืองเมฆครามเล้งซานก็เอาแต่วางแผนต่างๆนานาในการเอาตัวรอด แทบไม่มีโอกาสได้ลิ้มชิมรสบรรยากาศต่างๆในเมือง ครานี้นับเป็นครั้งแรกอย่างแท้จริงๆที่เล้งซานปล่อยเวลาให้ผ่านเลยไปเพื่อเฝ้ารอเวลานัดหมายของจี้กงหยุน


เล้งซานเปิดโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดในเมือง เรื่องค่าใช้จ่ายสำหรับเล้งซานที่หอบเงินกว่าสามร้อยล้านเหรียญทองเดินไปมานั้นไม่นับว่าเป็นปัญหาในการหยิบจ่ายแม้แต่น้อย


วันที่สองเล้งซานก็เดินเล่นในเมืองอีกเช่นเคยโดยไม่ได้เจาะจงเป้าหมายว่าจะทำสิ่งใด...


จนกระทั่งวันที่สาม ที่ออกมาเดินในเมือง เล้งซานก็เริ่มค้นพบว่า...


'บัดซบ!! การเฝ้ารอโดยไร้จุดหมายและไม่มีอะไรตื่นเต้นทำนี่มัน น่าเบื่อชะมัด!!'


เล้งซานเริ่มสบถในใจ วันแรกมันยังพอจะตื่นเต้นตื่นตากับบรรยากาศและสิ่งแปลกใหม่ในเมือง แต่วันที่สองมันเริ่มชินชา พอวันนี้มันก็ทราบได้ทันทีว่าการใช้ชีวิตเยี่ยงนี้ ไม่เหมาะกับมันแม้แต่น้อย!!


เล้งซาน นั่งจิบน้ำชาอยู่ในโรงเตี้ยมใจกลางเมืองพลางครุ่นคิดว่าจะทำสิ่งใดต่อในอีก 3 วันตามที่จี้กงหยุนนัดหมาย จนสายตาของเล้งซานไปสะดุดเข้ากับคนกลุ่มหนึ่ง ลักษณะคล้ายเป็นศิษย์พรรคใดพรรคหนึ่งภายในเมืองฟ้าทมิฬ เล้งซาน เริ่มแสยะยิ้มขึ้นราวกับคิดอะไรบางอย่างออก


'ในเมื่อเราตั้งใจมาเมืองหลวงเพื่อสร้างชื่อ? ว่างๆเช่นนี้เหตุใดเราไม่สร้างชื่อให้ตนเองเสียหน่อยหว่า หึหึ'

เล้งซาน ลุกออกจากโรงเตี้ยมทันที จากนั้นก็เดินตามกลุ่มศิษย์พรรคเหล่านั้นไปอย่างช้าๆ จนมาถึงประตูพรรคแห่งหนึ่ง... 

ชื่อของพรรคแห่งนี้คือ พรรคตะวันอัสดง...


เล้งซาน หยุดยืนอยู่หน้าประตูพรรคเป็นเวลากว่าครู่ใหญ่ จนทหารยามที่เฝ้าประตูจับสังเกตและเอ่ยปากถาม

"ไอหนู จะมาสมัครเป็นศิษย์พรรคเราหรือ? กลับไปซะเถอะ อย่างน้อยเจ้าต้องอยู่ชั้นลมปราณสีครามถึงจะเข้าสังกัดพรรคของเราได้"


เนื่องจากตลอดสามวันหลังจากที่ออกจากวังหลวง เล้งซานปิดกั้นพลังไว้และแผ่ออกมาเพียงชั้นลมปราณสีม่วงเท่านั้นเพื่อความสะดวกในการเข้านอกออกในภายในเมืองได้อย่างแนบเนียนเยี่ยงชาวบ้าน จึงได้ถูกทหารยามกล่าวไล่ตะเพิดไปเช่นนี้

เล้งซานฉีกยิ้มกว้างพลางประสานมือโค้งตัวอย่างอ่อนน้อม


"ข้าน้อยชื่อเล้งซาน จากพรรคมังกรฟ้า ทางทิศเหนือ อยากเข้ามาขอคำชี้แนะในวิชาของพรรคท่านเพื่อเปิดหูเปิดตา สักเล็กน้อย..."





ปล.ทางเว็ปเด็กดีผมจะลงนิยายดีเลย์ ตอนล่าสุด 1-2 วันนะครับ หากผู้อ่านท่านใดอย่างอ่านได้ไวกว่า แนะนำติดตามได้ทางเพจเฟสบุ๊ค จ้า...



จากผู้เขียน....(ตอนประจำวัน)

ยอดสนับสนุนคงเหลือ  1.00 ตอน

ขอบคุณทุกการสนับสนุน อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 685 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #7904 แม่หญิงหญิงหญิง (@pokadot) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 22:25
    ดวงจิตอสูรสีแดงพี่เอาไปทำแหวนมิติ ส่วนอันนี้พี่เอาไปทำอะไรดียย
    #7904
    0
  2. #5825 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:04
    กลางเรื่อง นั่งท้าวคาง - เท้าคาง
    เดินเตร่ไปเรื่อน - เรื่อย
    โรงเตี้ยม - โรงเตี๊ยม
    #5825
    0
  3. #4575 s7-Zed (@s7-Zed) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 06:01
    อีกแล้วหรอ มันยุไม่นิ่งจริง-ตัวนี้
    ไปโดนตัวไหนมาวะเนี่ย
    #4575
    0
  4. #3192 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    จากตัวดูดปัญหา เปลี่ยนเป็น ตัวสร้างปัญหาน่าจะเหมาะสมกว่าเนอะ ช่างอยู่ไม่เป็นสุขซะจริงๆ
    #3192
    0
  5. #2337 I'm nani (@offxo2591) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:26
    อย่างงี้เขาเรียกว่าเหงาบาทา 55555
    #2337
    0
  6. #2333 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 11:51
    ขอบคุณมากค่ะ
    #2333
    0
  7. #2330 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 03:25
    ขอบคุณครับ
    #2330
    0
  8. #2327 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 01:42
    ้เบื่อๆก็ไปหอนางโล---------
    #2327
    0
  9. #2324 Nungning1978 (@Nungning1978) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 13:09
    ขอบคุณจ้า
    #2324
    0
  10. #2323 Nungning1978 (@Nungning1978) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 13:09
    ขอบคุณจ้า
    #2323
    0
  11. #2321 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 11:15
    สนุกดีครับ
    #2321
    0
  12. วันที่ 10 มกราคม 2560 / 10:56
    สนุกมาครับ
    #2320
    0
  13. #2318 natchaphon2929 (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:34
    มีพรรคล่มสลายอีกแล้ว
    #2318
    0
  14. #2317 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 21:02
    ขอบคุณครับ
    #2317
    0
  15. #2315 สุดหล่อ (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 20:17
    รอนะคับ
    #2315
    0
  16. #2314 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 20:08
    ขอบคุณคับ
    #2314
    0
  17. #2313 panso641 (@panso641) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 19:50
    ช่วงประโยค" เล้งซานตื่นตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสบถด้วยน้ำเสียงอันตื่นเต้น" น่าจะแทน "สบถ" ด้วยคำ "อุทาน" เพราะสบถ มันหมายถึงคำด่าต่างๆ นะคับ
    #2313
    0
  18. #2312 Warakorn Triamthaisonglg (@luck-golflg) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 19:31
    ขอบคุณคร้าบบบ
    #2312
    0