IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 8 : เหตุผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 447 ครั้ง
    30 ธ.ค. 62

ณ คอนโดของพลอยเดือน

ค่ำคืนที่อากาศเย็นสบายกับแสงไฟสลัวๆที่ชวนให้อบอุ่นหัวใจ ตาสีครามน้ำทะเลยังคงเบิกโพลง ไม่มีทีท่าว่าอยากจะเข้านอนสักที ซึ่งตอนนี้เวลาก็ได้ล่วงเลยไปถึงสี่ทุ่มแล้ว

ที่ห้องนั่งเล่น

"ตาหนูเข้านอนได้แล้วลูก ดึกมากแล้วนะ"

"แต่ฟิสิกส์ยังไม่ง่วงเลยนิครับ"

"เคมีก็ยังครับ มี้........เคมีอยากกินหนม"

"ไม่ได้นะครับ ดึกแล้วเดี๋ยวแมงมากินฟันนะ" พลอยเดือนเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบเส้นผมสีบลอนด์อย่างเบามือ

"แมงกินฟันเป็นยังไงหรอครับมี้" ฟิสิกส์ถามขึ้นด้วยความสงสัย

"อืมมมมมม แมงกินฟันหรอ เป็นยังไงน๊าาาาาา"

"เหมือนมดมั้ยครับมี้ เคมีเคยเห็นมดมาตอมขนมอยู่บ่อยๆ"

"เราว่าไม่ใช่ แมงกินฟันต้องตัวเล็กๆ แล้วมันก็ต้องดุร้ายมากแน่ๆเลย"

"แมงกินฟันเหมือนมด"

"ไม่เหมือน"

"เหมือน"

"ไม่เหมือน" จากเรื่องแมงกินฟันธรรมดาๆกลายเป็นชนวนให้ตาหนูทั้งสองทะเลาะกันหนักมาก ถึงขั้นลงไม้ลงมื้อ จนผู้เป็นแม่อย่างพลอยเดือนเกือบห้ามไว้ไม่ทัน

"น๊าาาาา เป็นพี่น้องกันคุยกันดีๆก็ได้ อย่าใช้กำลังสิครับ เราทะเลาะกันได้ มี้ไม่ว่า แต่ต้องมีเหตุ และผล เข้าใจมั้ยครับ" จู่ๆเคมีก็ขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักของพลอยเดือน แววตาสีครามน้ำทะเลเชยหน้าขึ้นมองใบหน้าของผู้เป็นแม่ด้วยความอยากรู้

"เหตุผล คืออะไรหรอครับมี้"

แย่แล้วบัว ช่วยฉันด้วย เหตุผลคืออะไรว่ะ พลอยเดือนครุ่นคิดหนักอยู่ภายในใจว่า จะตอบคำถามของลูกชายตัวดีอย่างไร

ฟิสิกส์ที่นั่งอยู่ข้างๆพลอยเดือน ได้ลุกขึ้นยืนบนโซฟาแล้วเอ่ยขึ้นเสริม

"แล้วทำไมต้องมีเหตุผลหรอครับมี้" พลอยเดือนได้แต่ยิ้มแห้งๆให้กับลูกชายทั้งสอง เพราะตอนนี้พลอลยเดือนเข้าใจดีว่าเหตุผลคืออะไร แต่มันอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก เอาว่ะ ตอบมั่วๆไปก่อนก็แล้วกัน

"เหตุและผล ก็คือ การกระทำ ที่ทำให้เกิดผลไงครับ" เด็กน้อยทั้งสองเกาศีรษะเบาๆเป็นการบอกนัยต์ๆว่าไม่เข้าใจสิ่งที่มี้ของเขากำลังพูดอยู่

"อย่างเช่น ตาหนูเห็นนมอุ่นๆในแก้วนี้มั้ยครับ"

"เห็นครับมี้" ตาหนูตอบ

"งั้นตาหนูดื่มนมให้หมดแก้วเลยครับ" ตาหนูมองกันด้วยความงงว่า ทำไมมี้ถึงให้ดื่มนม หรือมี้จะพาเขาทั้งสองเข้านอนแล้ว แต่เด็กน้อยก็พากันดื่มนมจนหมดแก้ว

"หมดแล้วครับมี้ ฟิสิกส์เก่งมั้ย"

"เรากินหมดก่อน เราเก่งกว่า ใช่มั้ยครับมี้ เคมีเก่งกว่าใช่มั้ยครับ"

"ครับบบบบบบบ เก่งเท่ากันทั้งสองคนเลย" เธอยิ่มกริ่มให้กับลูกชายของเธอ

"แล้วเห็นอะไรในแก้วมั้ย"

"ไม่ครับ"

"มี้จะถามเราสองคนว่า ทำไมนมในแก้วถึงหายไปครับ"

"เพราะเราสองคนดื่มมันหมดแล้วคาบบบบบบบบ" เคมีตอบขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าฟิสิกส์จะตอบก่อน

"ใช่แล้วครับ เก่งมากเลย ดื่มไปแล้วเป็นยังไงบ้างเอ่ยยยยย" พลอยเดือนถามคำถามต่ออย่างทันควัน

"อิ่มครับมี้ อิ่มมากด้วย" คราวนี้เป็นฟิสิกส์ตอบบ้าง

"นี่แหละความหมายของเหตุผล ก็จะประมาณนี้เข้าใจรึยังครับ" จู่ๆเคมีก็ลุกพรวดออกจากตักของพลอยเดือน แล้วเอ่ยขึ้นว่า

"เหตุคือ เราดื่มนมเข้าไป ส่วนผลคือเราอิ่มใช่มั้ยครับมี้"

"หู้วววววว เก่งนะเนี่ยยยยยย" เมื่อฟิสิกส์ได้ยินคำหวานเยินยอจากมี้ให้แฝดของตน จึงอยากได้บ้าง

"แต่ฟิสิกส์ว่า ถ้าเหตุอย่างเดียวคือเราดื่มนม แต่มันเกิดผลหลายอย่างใช่มั้ยครับมี้ เช่น จะไม่มีนมในแก้วแล้ว เราอิ่ม หรือผลในผล เราอาจจะท้องเสีย หรือไม่เราก็จะโตเร็วเมื่อดื่มนมบ่อยๆ จริงมั้ยครับ" พลอยเดือนตะลึงกับคำตอบของฟิสิกส์ที่ดูเป็นเด็กวิชาการแบบสุดๆอายุแค่นี้แท้ๆ ลูกใครว่ะ เก่งโคตร คุณแม่ปลื้มค๊าบบบบ

"โห่ยยยยย ลูกใครเนี่ยเก่งที่สุดเลย มะ มาให้มี้หอมหน่อยมา ทั้งสองคนเลยยยยยย " เด็กน้อยทั้งสองโผเข้ากอดผู้เป็นแม่ด้วยความรู้สึกดีใจที่ตัวเองสามารถตอบตำถาม และเข้าใจสิ่งที่มี้ถามได้

"ถ้าเข้าใจแล้ว หลังจากนี้ ถ้าจะทะเลาะ ก็ต้องมีเหตุผล เข้าใจมั้ยครับ"

"เข้าใจแล้วครับบบบบบบบบบบบ"

ยัยพลอยเดือนเอ่ย เกือบโง่ต่อหน้าลูกแล้วมั้ยล่ะ เหตุการคิดสดแบบมั่วๆ แต่ไม่นึกว่าจะได้ผล พลอยเดือนคิดอยู่ในใจ พร้อมกับยิ้มเจื่อนๆให้กับลูกชายทั้งสองคน

"มี้ครับ แล้วทำไมต้องมีเหตุผลด้วย เคมีขี้เกียจคิดเหตุผล เคมีทะเลาะเลยได้มั้ยครับ"

"ใช่ครับมี้ ทำไมต้องคิดเหตุผลก่อนอะครับ ทะเลาะก่อนแล้วค่อยคิดไม่ได้หรอ"

"แล้วเหตุผลมันสำคัญมากมั้ยครับ"

"ตอนมี้ดุเรามี้มีเหตุผลมั้ยครับ"

"แล้ว........" พลอยเดือนได้แต่นั่งตาเอ๋อให้กับคำถามแต่ล่ะอย่างของตาหนู ที่ตอนนี้ทำเอาผู้เป็นแม่สมองใสอย่างพลอยเดือน หมดหนทางที่จะตอบคำถาม ถามเยอะ ถามจัง ถามจนบางทีก็ตอบไม่ได้ หรือถามจนขี้เกียจตอบ

"หยุด หยุด หยุด เดี๋ยวววววว เดี๋ยวก่อนนะตาหนู มี้ว่า..........วันนี้มันดึกแล้ว เราเข้าไปฟังนิทานแมงกินฟันกันมั้ย" เธอรีบเปลี่ยนประเด็นอย่างทันควัน เพราะอยู่ในจุดที่ตอบคำถามของตาหนูไม่ได้แล้ว

"ฟังครับมี้ เย้ๆๆ ฟังนิทาน ฟังนิทาน ฟังนิทาน" ตาหนูพากันกระโดดโลดเต้นดีใจกันใหญ่ เพราะนานๆทีที่พลอยเดือนจะเล่านิทานให้ตาหนูฟังก่อนนอน ตาหนูรีบวิ่งเข้าไปในห้องเพื่อไปจองที่สำหรับนอนฟังนิทานในค่ำคืนนี้


 

เตียงนอนสีขาวนวลขนาดใหญ่ที่ตอนนี้มีเทพบุตรตัวน้อยนอนอยู่ทั้งสองข้าง เพื่อรอฟังนิทานก่อนนอน ดวงตาสีครามน้ำทะเลสองคู่ได้จับจ้องไปที่เธอ ที่ตอนนี้กำลังจะเรื่มเล่านิทานแล้ว


 

"กาลครั่งหนึ่งนานมาแล้ว มีแมงกินฟันอยู่ 4 ตัว คือ พ่อ แม่ และลูกอีกสองตัว ทุกๆเที่ยงคืน ครอบครัวแมงกินฟันต้องออกไปหาอาหาร โดยมีอาวุธประจำกายเป็นขวานขนาดใหญ่ เอาไว้ใช้ในการ ทุบ ฟัน ผ่า หาอาหารในภูเขาฟันสีขาวที่มักจะมีอาหารอร่อยๆแทรกอยู่ตามร่องของภูเขาฟัน ทุก...." ไม่ทันที่พลอยเดือนจะเล่าต่อก็มีเสียงใสๆดังขึ้นมาแทรก

"แมงกินฟันเป็นตัวยังไงครับมี้" เคมีถามขึ้น

"แมงกินฟันจะมีตาโต จมูกเล็กๆ ตัวเตี้ย มี 4 มือ 2 เท้า พุงป่อง ตัวซูบผอม"

"แมงกินฟัน ชื่อว่าอะไรบ้างหรอครับมี้" ฟิสิกส์เอ่ยถามขึ้นบ้าง

"พ่อชื่อ ไทย แม่ชื่อ คณิต สวนลูกอีกสองตัว ก็ชื่อว่าฟิสิกส์กับเคมีไง"

"ไม่เอาอ่ะมี้ ไม่เอาชื่อนี้สิครับบบบบบบบบบ"

"ใช่ๆ ไม่อ้าววววววววว" ทั้งสองสบัดหัวปฏิเสธกันใหญ่

"ทำไมอ่ะ ออกจะเหมือนตาหนูนะตัวกินฟันเนี่ย" พลอยเดือนยิ้มร่าอย่างสบายใจ และตลกกับปฏิกิริยาของตาหนู ที่ไม่อยากให้ตั้งชื่อตนเป็นชื่อแมงกินฟัน เมื่อเป็นแบบนั้นเคมีกับฟิสิกส์จึงรีบปฏิเสธขึ้นมาทันทีว่า

"ไม่เหมือน ไม่เหมือนสักหน่อย"

"ใช่ ไม่เหมือน แมงกินฟันมีพ่อ แต่เคมีกับฟิสิกส์ไม่มีพ่อ"


 

................................................................


 

ช่วงนี้อัพช้าหน่อยนะยูววววววววว พอดีเป็นช่วงสอบมิดเทอมเลยไม่ค่อยได้เข้ามาแต่งเลย 555 แต่ก็จะพยายามเข้ามาแต่งให้จบนะ ถึงแม้ว่าเคมีกับฟิสิกส์ยังไม่เข้าโรงเรียนเลยก็เถอะ อย่าพึ่งทอดทิ้งเราน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 447 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #119 555 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:41

    ลูกโคตรฉลาดน้องฟิสิกส์ของเจ๊ ท่าทางได้ DNA พ่อมาเต็มๆ อิอิ

    #119
    1
    • #119-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 8)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:43
      ฉลาดไปก็ไม่ดีนะครับ เดี๋ยวเด็กมันรู้ทัน
      #119-1
  2. #7 นาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 14:48

    เหมือนไรจะเจอพ่อนานจัง

    #7
    1
    • #7-1 FocusPoint(จากตอนที่ 8)
      30 ธันวาคม 2562 / 16:44
      ใจเย็นๆครับ5555
      #7-1
  3. #6 เสี่ยวซิง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 13:25
    ตาหนูพูดเก่งงง
    #6
    1
    • #6-1 FocusPoint(จากตอนที่ 8)
      30 ธันวาคม 2562 / 16:42
      สุดๆอ่ะ555
      #6-1