IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 6 : นมฉม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 534 ครั้ง
    29 ธ.ค. 62

ณ อิตาลี

การประชุมสมาชิกผู้ถือหุ้นบริษัทในเครือของตระกูล Medeazee Good เป็นไปอย่างราบรื่น กับโครงการสร้างคาซิโนแห่งใหม่ที่หมู่เกาะ Green Plant เป็นเกาะขนาดกลางแห่งหนึ่งในเขตแดนประเทศ ฮาซาโล ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศเล็กๆ ที่มีหมู่เกาะห่างไกลจากประเทศหลัก ซึ่งทาง Medeazee Good ได้ทำการซื้อหมู่เกาะตรงนั้นได้สำเร็จภายในระยะเวลาเพียง 5 ปี เท่านั้น โดยมีเอริคเป็นแกนนำ เป็นหนึ่งในบททดสอบของเอริคว่าเหมาะที่จะขึ้นมาเป็นผู้บริหารสูงสุดหรือไม่

"ผมขอบคุณมาก ที่ทุกคนได้เข้าร่วมประชุม และแสดงความคิดเห็นในวันนี้ คาสิโนที่ Green Plant จะเริ่มดำเนินการก่อสร้างภายในปีนี้ครับ" หลังจากที่เอริคพูดจบ จู่ๆก็มีเสียงปรบมือช้าๆดังขึ้นสามครั้ง ก่อนที่เสียงปรบมือจะดังกระหึ่มห้องประชุม

"เก่งมาก เอริค เก่งเหมือน dad นายไม่มีผิดเลย" ปีเตอร์ ลุงห่างๆของเอริคอายุ 57 ปี ได้พูดขึ้น

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ผมยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ" เอริคพูดยิ้มๆ ก่อนที่ชายแก่จะเดินเข้ามาหาแล้วตบไหล่เอริค 2 3 ครั้ง แล้วหันมา

กระซิบข้างๆหูว่า

"หึ พยายามเข้าล่ะ ถ้าไม่ไหวก็วางมือซะ ลุงพร้อมให้ความช่วยเหลือ" หลังจากนั้นปีเตอร์ก็เดินออกไปจากห้องประชุม พร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆที่กำลังทยอยเดินออกไปเช่นกัน

เอริคมองลุงปีเตอร์จนเดินลับสายตาไป ด้วยแววตาที่ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด เสียงโทรศัพท์ของเอริคสั่นเพราะมีสายเรียกเข้า ทันที่เขาอ่านรายชื่อว่าใครโทรมา เขาจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันที

"ครับ mum"

"วันนี้กลับบ้านมาทานข้าวกับ mum นะ"

"นี่มัมนัดผู้หญิงมาให้ผมดูตัวอีกแล้วใช่มั้ย"

"เออน๊าาา มาเถอะนะ มัมนัด" เอริคไม่ทันจะได้ฟังความใดๆเขาก็ตัดสายของผู้เป็นแม่ทิ้ง "น่าเบื่อ"

"กัซ เตรียมรถ ฉันจะกลับไปพักผ่อน" ได้ครับ


 

ระหว่างทางกลับที่พัก

"วันนี้เป็นไงบ้างครับ" กัซเอ่ยถามผู้เป็นนายที่ทำหน้าตาเครียดๆ

"ก็ดี" เอริคพูดปัดๆก่อนที่จะค่อยๆหลับตา นั่งหลับอยู่ในรถคันหรู

"วันนี้ คุณเอริคจะรับคนคอยดูแลเหมือนทุกครั้งมั้ยครับ"

"อืม ขอแบบเป็นงานหน่อยแล้วกัน แค่อยากสบายตัว แต่ไม่อยากเหนื่อย"

"โอเคครับ"

เมื่อสิ้นสุดบทสนทนา กัซ ลูกน้องคนรู้ใจก็ได้โทรจัดเตรียมคนดูแลไว้ให้

เมื่อถึงที่พักเอริคและกัซก็ได้เดินเข้าไปในห้องสีขาว หรูหราชั้นพิเศษ ที่เต็มไปด้วยของราคาแพงตกแต่งอย่างสวยงาม

"เชิญครับ" สิ่งที่ได้พบเห็นเมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนคือ สาวร่างบาง ตัวเล็ก ผิวสีแทน พร้อมกับเดรซสายเดียวสีแดง แสนยั่วยวน กำลังยืนรอเขาอยู่

"กัซ นี่มันอะไร อธิบายมาซิ"

"ก็คนที่จะมาดูแลคุณเอริคคืนนี้ไงครับ" เอริคมองกัซด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่

"เอาเธอออกไปซะ"

"ทำไมล่ะครับ เธอออกจะสวย"

"ฉันไม่มีอารมณ์" สายตาอันดุดัน สีครามน้ำทะเล มองจนคนถูกมองแทบจะลืมหายใจ

"คะ ครับ" กัซทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายแบบงงๆ แบบไม่รู้เหตุผลว่าทำไมเอริคถึงได้ปฏิเสธสาวเอเชีย ตัวน้อยร่างบางแบบนั้นได้ลง ทั้งๆที่เรื่องแบบนี้เขาไม่เคยพลาดแท้ๆ


 

ณ ประเทศไทย

ณ คอนโดพลอยเดือน

"มี้ มี้ นมนม" ฟิสิกส์พูดพร้อมกับถกชายเสื้อของพลอยเดือนขึ้นขณะที่ตนกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนแสนอบอุ่นของคนเป็นแม่

"น้ำนมมี้มันไม่อร่อยแล้วนะ จะกินหรอ" ช่วงนี้เป็นช่วงที่พลอยเดือนกำลังพยายามให้ตาหนูทั้งสองเลิกกินนมแม่ แล้วหันมากินนมวัวแทน

"นมนม" เด็กน้อยไร้เดียงสาใช้มือตบแปะๆตรงอกเบาๆ แถมยังทำตาแป๋วใส่อีก ทำให้พลอยเดือนใจอ่อนยอมให้นมตาหนูกิน

"งั้นก็ได้ มี้ให้กินก็ได้" เมื่อเปิดเสื้อขึ้น เต้านมของคนเป็นแม่ที่เคยเห็นขาวๆกลับกลายเป็นเต้านมสีคล้ำดำม่วง ไม่น่ากินเหมือนแต่ก่อน แต่ด้วยความหิวฟิสิกส์จึงตัดสินใจกินนมจากเต้าสีคล้ำนั้น ยังไม่ทันที่น้ำนมจะเข้าปาก เพียงแค่ลิ้นสัมผัสกับเต้านมเพียงเล็กน้อย ฟิสิกส์ก็พละตัวออกห่างจากพลอยเดือนทันที

"อ้าว เป็นอะไรลูก ไม่กินแล้วหรอครับ" ฟิสิกส์ทำหน้าหยีใส่ พร้อมกับใช้มือเช็ดลิ้นของตัวเองหลายรอบ

"ฉม ฉม นมฉม"

"ขมหรอลูก อืมมมม มี้ก็บอกแล้วว่ามันไม่อร่อย" พลอยเดือนทำหน้ายิ้มๆ ให้กับความไร้เดียงสาของเด็กน้อย พร้อมกับหยิบขวดนมมาให้กับฟิสิกส์ ที่ตอนนี้กำลังหิวจัด

"แกแกล้งอะไรเคมีอีกเนี่ย" บัวเดินเข้ามาหาพลอยเดือนที่ตอนนี้กำลังเล่นกับฟิสิกส์อยู่

"เคมีนอนอยู่บนเตียง คนนี้อ่ะ ฟิสิกส์ เมื่อไหร่แกจะแยกออกสักทีเนี่ยห้ะ"

"เออน๊าาาา สุดท้ายก็ตาหนูเหมือนเดิมแหละ" จากนั้นบัวจึงลงมานั่งข้างๆพลอยเดือนที่โซฟา

"มันไม่เหมือนกัน ยัยบัวๆ ชู่ววววววววววววว ฟิสิกส์หลับแล้ว เดี๋ยวฉันพาลูกเข้านอนก่อนนะ เดี๋ยวมานั่งคุยด้วย"

"เออๆ" พลอยเดือนพาฟิสิกส์เข้าไปนอนบนเตียงกับเคมี ที่ตอนนี้หลับสนิทเป็นเด็กเรียบร้อยกันทั้งสองคน

"ฝันดีนะครับ ตาหนูของมี้" พลอยเดือนจุ๊ฟลูกชายสุดที่รักก่อนที่จะเดินออกมาคุยกับบัว

"แก ทำไมตาหนูของแกถึงอย่านมง่ายจัง ไม่เห็นเหมือนกับที่ฉันคิดไว้เลย มันน่าจะอาลวาดมากกว่านี้นะ"

"ก็ฉันเก่งไง" พลอยเดือนทำสีหน้ามั่นใจโคตรๆใส่บัว

"เออ เก่งก็ได้ว่ะ แล้วแกใช้วิธีไหนอ่ะยัยเดือน"

"ก็วิธีทั่วๆไปเนี่ยแหละ ฉันก็เอายาม่วงมาทาเต้านม แค่นี้เคมีก็ไม่กล้ากินเลย แค่มองยังหยีอ่ะ"

"จริงดิ"

"จริง แต่กับฟิสิกส์ใช้ไม่ได้ผล ถึงจะหยี แต่ลูกฉันคนเนี่ย เขาหลับตากินว่ะ ฉันเลยซ้อนแผน"

"ยังไงว่ะ"

"ฉันก็เลยเอาบอระเพ็ดมาทารอบๆด้วย"

"ยัยเดือนนนนนน แกนี่มัน อี๋........ขมตายเลยนะแบบนั้นนะ"

"ก็ใช่นะสิ 555 "

"แกนี่มันนนน เป็นมี้ที่โหดเหี่ยมมาก"

"เดี๋ยวๆนี่มันวิธีโบร่ำโบราณ แหมมมมมมมมม อย่าเล่นใหญ่ไปหน่อยเลย"

"เออแก ฉันเอาไวน์มาด้วยแหละ สักหน่อยมั้ยเราคืนนี้"

"ยัยบัว ตาหนูนอนอยู่ในห้อง นิสัย อยากกิน ไปกินนอกบ้าน"

"ถ้าไปกินข้างนอกแกจะไปกับฉันมั้ยล่ะ" บัวทำท่างอลๆพลอยเดือนที่เอาแต่ขัดเธอตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว

"น๊าาาา ตาหนูโตกว่านี้แล้วค่อยไปดื่มกัน เคป่ะ"

"เออๆช่างมันเถอะ เปลี่ยนเรื่องๆ แกจำาาาา พี่ภูตะวัน ได้ป่ะ"

"พี่ภู คนที่แกล้งฉันบ่อยๆตอนมหาลัยป่ะ"

"เออใช่ คนนั้นแหละ"

"ทำไมหรอ"

"ก็ฉันไปเจอพี่เขาอยู่ที่จีน ทั้งๆที่คุยกับฉันนะ กลับถามแต่เรื่องของแก แล้วพี่เขาก็ขอไลน์แกไว้ด้วยนะ"

"อ้าว แล้วแกได้ให้พี่เขาไปป่ะเนี่ย" พลอยเดือนเอ่ยถาม พร้อมกับขยับตัวเข้ามาใกล้บัว ด้วยความอยากรู้และสงสัย

ไลน์ ไลน์ ไลน์

...พี่บัว...

...นี่ผมแบงค์นะ...

...เพื่อนไอ้กรมัน...

"แป๊บนึงนะแก" บัวบอกให้พลอยเดือนรอ ก่อนที่ตนจะหันมาสนใจแชตที่ส่งมาทันที

...กรอยู่ไหน...

...ทำไมน้องถึงใช้โทรศัพท์มันได้...

ไลน์ ไลน์ ไลน์

...มันเมาหนักมาก...

...อยู่ร้านเหล้า Food Beer...

...พี่มารับมันหน่อยได้มั้ย พอดีผมจะไปต่อกันที่ร้านอื่น...

บัวละสายตาจากโทรศัพท์ ก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่

"โอ้ยยยยย อะไรว่ะเนี่ย พึ่งลงจากเครื่องแท้ๆ" บัวทำสีหน้าหงุดหงิด อย่างอารมณ์เสีย

"มีอะไรหรอแก" พลอยเดือนถามด้วยความสงสัย พร้อมกับเหล่มองโทรศัพท์ที่บัวถืออยู่

"มองอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ"

"จร้ ไม่มีอารายยยยย" บัวทำท่ามีพิรุธ นัยน์ตาเลิกลัก ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า

"คืนนี้........ฉันไม่กลับมานอนห้องนะ แกนอนก่อนได้เลย ฉันนนนนนนนนน ฉันไปล่ะ" บัวรีบวิ่งไปหยิบกระเป๋ากับกุญแจรถแล้วออกไปข้างนอกทันที

ส่วนพลอยเดือนได้แต่นั่งยิ้มให้กับความไม่เป็นตัวเองของเพื่อนบัวที่ทำตัวมีพิรุธสุดๆ

"ยัยบัว แกนี่มันนนนนน คิดว่าฉันไม่รู้หรอว่าที่แกรีบออกไปขนาดเนี่ย ไปหาใคร"


 

...ดูแลมันก่อนแล้วกัน...

...อีก 30 นาที พี่ถึงร้าน...


 


 


 


 


 


 

.................................................

******ผู้เขียน อยากให้ตาหนูเคมีกับฟิสิกส์โตแล้วอ่ะ ทำไงดี งืออออออออออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 534 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #389 111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 18:35

    สนุกจ้า แต่เด็ก6เดือนยังพูดไม่ได้นะคะต้อง11เดือนไม่ก็1ขวบขึ้นไปจ้า อย่างลูกชาย11เดือนหัดพูดหัดเดินจ้า

    #389
    1
    • #389-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 6)
      28 มีนาคม 2563 / 19:45
      เรื่องหน้าจะศึกษามาให้ดีกว่านี้นะคาบบบบ ขอบคุณคาบบบ
      #389-1
  2. #337 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 19:01

    เป็นลูกน้องที่ไม่รู้ใจนายซะเลยนะ

    #337
    1
    • #337-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 6)
      24 มีนาคม 2563 / 07:05
      อย่างนี้ต้องลงโทษลูกน้องซแล้วววว
      #337-1
  3. #5 annejaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 19:20
    อย่าเพิ่งรีบโตเรยยย อยากให้ตอนนี้พ่อกะแม่เค้าได้เจอกันโดยบังเอิญจังเรยค่ะ
    #5
    2
    • #5-1 FocusPoint(จากตอนที่ 6)
      29 ธันวาคม 2562 / 20:18
      จัดไปเลยคาบบบบ
      #5-1