IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 5 : คนรู้จัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    27 ธ.ค. 62

"เอาล่ะๆ ไม่ล้อแล้ว เอาเป็นว่าจัดของ และทำธุระทุกอย่างให้เสร็จก่อนที่ตาหนูของแกจะตื่น ไปเร็ว 555 ยัยเดือนนะยัยเดือน ร้องไห้แข่งกับลูก"

"บัววววว ไหนบอกว่าไม่ล้อแล้วไง" พลอยเดือนพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือตีไปที่ไหล่ของบัวเบาๆ

"โอ้ย อะไรเนี่ย ok ไม่ล้อแล้ว " แล้วทั้งสองคนก็ช่วยกันจัดของ และเก็บห้องเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับแฝดทั้งสอง


 

ทุกๆวันของฉันต้องวุ่นอยู่กับการดูแลลูก 24 ชม. มีแค่ช่วงเวลาที่ตาหนูหลับเท่านั้น ถึงจะเป็นช่วงเวลาส่วนตัวของคนเป็นแม่ ได้อาบน้ำ ทำอาหาร เก็บของ ทำงานบ้าน และอื่นๆอีกมากมาย แต่โชคยังดีที่มีเพื่อนดีๆอย่างยัยบัวมาช่วยเลี้ยง ทั้งกล่อมนอน อาบน้ำ ป้อนข้าว ช่วยๆกัน ทำให้ทุกๆ วันของฉันไม่หนักมาก ยิ่งตอนนี้ตาหนูทั้งสองอายุได้ 6 เดือนแล้ว แต่ก็ยังร้องไห้เก่งเหมือนเดิม สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่ค่อยป่วย ยิ่งโตขึ้น ลักษณะท่าทางยิ่งเห็นได้ชัด ผิวสีขาวอมชมพู ผมสีบลอนด์เข้ม บวกกับนัยน์ตาสีเขียวมรกตและนัยน์ตาจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำทะเลเมื่อกระทบกับแสงไฟตอนกลางคืน และที่สำคัญคือตาหนูทั้งสองคนเหมือนกันมาก มากซะจนตอนนี้ผ่านมา 6 เดือนแล้ว ยัยบัวก็ยังแยกไม่ออก ว่าใครคือเคมี ใครคือฟิสิกส์


 

ณ ร้านกาแฟ บัว เดือน

พลอยเดือนได้พาตาหนูทั้งสองออกมาเปลี่ยนบรรยากาศไม่อยากอุดอู้อยู่แต่ในคอนโด และดูเหมือนตาหนูทั้งสองจะชอบมาก ไม่งอแง อารมณ์ดีสุดๆ แล้วยังมีคุณลูกค้าน่ารักๆเข้ามาทัก และขอถ่ายรูปกับตาหนูอีกด้วย

"พี่เดือน ฟิสิกส์ กับ เคมี นี่ดังใหญ่แล้วนะ ดูดิมีแต่สาวๆมาขอถ่ายรูปอ่ะ" กรพูดขึ้นขณะที่เอาน้ำเปล่ามาให้กับพลอยเดือน

"ทำไม อิจฉาเด็กหรอเราอ่ะ"

"เปล่าครับพี่ แต่จะว่าไป ลูกพี่นี่ก็โคตรเหมือนตุ๊กตาเลยนะ แบบ จะพูดยังไงดี"

"อะไรกร พูดมาให้หมดนะ"

"แบบมันเพอร์เพคเกินไปอ่ะพี่ ดูดิ ลูกในอุดมคติของใครหลายๆคนชัดๆ"

"อย่าเวอร์ๆ ว่าแต่ กรกับยัยบัวนี่ ไปถึงไหนกันแล้วหรอ" เมื่อสิ้นคำถาม สีหน้าของกรกลับเปลี่ยนไป มือไม้อยู่ไม่สุข จับนู่จับนี่

"พี่หมายความว่าไงหรอครับ เอ่อ อ อเออ คืออออ ขอตัวไปต้อนรับลูกค้าก่อนนะครับพี่" แล้วกรก็รีบเดินออกไป พร้อมกับแก้มที่แดงเป็นมะเขือเทศ

"อย่าบอกนะว่าาาา ยัยบัวล้อซื้อน้องมันได้สำเร็จอ่ะ" พลอยเดือนพูดเบาๆกับตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าของกรเมื่อกี้นี้

ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดดด

"อะโหลเดือน แกอยู่ไหน อยู่คอนโดป่ะ"

"เปล่าอ่ะ ฉันอยู่ที่ร้านกับตาหนู แกมีอะไรรึเปล่า"

"มีๆ ฉันมีคนคนหนึ่งฉันอยากให้แกเจอมากๆเลย ไว้เจอกันที่ร้านนะ แค่นี้แหละ"

"บัว บัว อะไรเนี่ย อยากจะตัดสายก็ตัด " พลอยเดือนรู้สึกงงกับเพื่อนตัวเองสุดๆ

"ขอโทษนะคะ คุณแม่ของน้องเคมีฟิสิกส์รึเปล่าคะ" พลอยเดือนหันมามอง และยิ้มให้กับนักศึกษาสาวกลุ่มหนึ่งที่เดินเข้ามาทัก

"ใช่ค่ะ ตาหนูงอแงหรอคะ"

"ออ เปล่าค่ะ คือว่า เราขออนุญาตอุ้มน้องเขาถ่ายรูปลง IG ได้มั้ยคะ"

"ได้ค่ะ แต่ก็ระวังๆหน่อยนะคะ"

"อุ้ยยย ขอบคุณคะ พี่น่ารักที่สุดเลย" ฉันยิ้มให้กับน้องๆเพื่อเป็นการแสดงออกว่าอนุญาตให้เขาอุ้ม และถ่ายรูปกับตาหนูได้ สักพักใหญ่ๆยัยบัวก็มาถึงร้านพร้อมกับผู้ชายหนึ่งที่หล่อมาก เดินเข้ามาหัวเราะคิกคัก สนุกสนานกันใหญ่เหมือนรู้จักกันมานาน

"ยัยเดือนนนนน" บัวรีบวิ่งเข้ามาหาพลอยเดือนและทำท่าเหมือนจะกอด "ฉันมีคำถาม"

"คำถาม ว่า"

"วันนี้ฉัน สวย มั้ย" หลังจากได้ยินคำถาม พลอยเดือนกลับชักสีหน้าเบื่อหน่ายให้กับบัวที่วิ่งเข้ามาทักอย่างอารมณ์ดี

"แกจะแกล้งๆบอกว่าฉันสวยสักวันไม่ได้รึไง"

"ไม่ได้อ่ะ แล้ว นั่น แกพาใครมาด้วยหรอ" พลอยเดือนกับบัวได้มองไปที่ผู้ชายคนนั้นที่ยืนสง่าอยู่หน้าร้าน พร้อมกับเหมือนทำท่าจะเดินไปเล่นกับตาหนู

"เดือน แกคิดตามที่ฉันพูดนะ ผู้ชายยยยยยย ผิวสีเข้มมมมมมม แต่ไม่ถึงดำ สูงงงงงงงง สันจมูกโด่งงงงงงง หน้าคมแบบเนี่ย แกว่าเป็นใคร"

"ใคร ฉันไม่เคยเจอเขาสักหน่อย"

"ใช่ แกไม่เคยเจอเขา แต่แกรู้จักเขาแน่นอนยัยเดือน" พลอยเดือนมองไปที่ผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง และคิดตามคำที่บัวบอก

"บ้าน๊าาาา"

"คิดออกแล้วใช่ป่ะ"

"แกอย่าบอกนะว่า นั่นคือ"

"ใช่ นั่น คราม ชื่อในวงการ พริ้ตตี้ เจ้าของอสุจิที่แกจะทำ IUI ไง ถ้าหมอไม่พลาด นี่แหละเบ้าหน้าพ่อของลูกแก ว่าไง ถูกใจป่ะ" พลอยเดือนยิ้มแบบเจื่อนๆ แล้วมองไปที่บัว ที่กำลังยิ้มร่าอย่างมีความสุข

"จะถูกใจหรือไม่ถูกใจ ฉันก็เลือกอะไรไม่ได้แล้วป่ะว่ะ"

"ก็จริง เดี๋ยวฉันเรียกมันมาคุยด้วย" แล้วบัวก็ส่งแชตไปหาคราม เพื่อให้ครามเข้ามาคุยกันอยู่ข้างในร้าน

"เอาล่ะ แนะนำอย่างเป็นทางการนะ คราม นี่พลอยเดือนเพื่อนรักของฉันเอง ยัยเดือนนี่คราม เก้งแถวสีลมอ่ะ"

"โห่...... อีนี่ แนะนำกูให้ดีีกว่านี้ไม่ได้หรอว่ะ อีหลอกดูก"

"เอ้า ลีอูลัสสุด ด่ากูทำไมเนี่ย" บัวพูดคุยกับครามเหมือนลืมไปแล้วว่ามีฉันนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย พลอยเดือนสะกิดไหล่ของบัวเบาๆ

"แก แกพูดอะไรกันหรอ ฉันฟังไม่รู้เรื่อง"

"ยัยเดือน แกไม่รู้อ่ะดีแล้ว" บัวกระซิบบอกพลอยเดือน ทำหน้ายิ้มๆแบบกวนๆ

"สวัสดีค่ะะะ น้องพลอยเดือนใช่มั้ยคะ ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกนะคะเนี่ย" ครามพูดพร้อมกับจับมือของพลอยเดือนทั้งสองข้าง

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่"

"พี่ชื่อครามนะ พ่อตั้งให้ 555 แต่จะขอบคุณมากๆเลยนะคะถ้าจะเรียกพี่ว่า เจ้พริ้ตตี้ อ่ะค่ะ"

บัวสะกิดพลอยเดือนเบาๆ "แกแก แกคุยกับเจ้พริตตี้ไปก่อนนะเดี๋ยวฉันมา"

"ยัยบัว อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้นะ"

"เออน๊าาา เจ้มันเป็นคนดี คุยๆไปเหอะ ฉันขอตัวล่ะ เดี๋ยวมา" พลอยเดือนได้แต่ยิ้มร่า ยิ้มการค้าให้กับครามที่ตอนนี้ยังพูดไม่หยุด


 

หน้าเคาน์เตอร์

"ตั้งแต่ฉันเดินเข้ามาเนี่ย นายยังไม่ยิ้มให้ฉันเลยน๊าาาาาาา" กรหลบสายตาขี้อ้อนของบัวที่กำลังจ้องหน้าเขาอย่างไม่วางตา

"แล้วทำไมผมต้องยิ้มให้ด้วย"

"ทำไมน๊าาาาาาาาา" กรเหล่ตามองบัว แล้วหลบสายตาในทันที

"หมดเวลาทำงานแล้ว มีเรียน ผมไปก่อนนะเจ้"

"ให้ฉันไปส่งที่มอมั้ย"

"ไม่จำเป็น" จากนั้นกรก็ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วรีบเดินออกไปข้างหลังร้านทันที

"เด็กหนอเด็ก หลงเสน่ห์ฉันแล้วล่ะซี๊........"

ในขณะที่บัวกำลังมีความสุขกับการได้แกล้งน้องกร ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาขัดอารมณ์

"กะเทย หม้อเด็กเสร็จยัง มานั่งนี่มา"

"หืมมมม อีเจ้พริตตี้" บัวชักสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ใส่คราม พร้อมกับเดินเข้ามานั่งร่วมวงสนทนา

จากนั้นบทสนทนาสตอรี่จากอดีตยันปัจจุบันก็ได้เริ่มต้นขึ้น ตั้งแต่ตอนเกิดจนถึงเมื่อเช้านี้ แต่ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ และดูเหมือนเจ้พริ้ตตี้เขาจะไม่รู้ ว่าครั้งหนึ่งพลอยเดือนเคยที่จะใช้อสุจิของเขาทำ IUI มาก่อน ไม่นานพลอยเดือนต้องขอตัวกลับคอนโดก่อน เพราะตอนนี้เย็นมากแล้ว ตาหนูก็งอแง เพราะตาหนูไม่ได้นอนกลางวัน ไหนจะต้องเตรียมอาหารเย็นอีก พลอยเดือนจึงขอตัวกลับก่อน ปล่อยให้ หนุ่มหล่อ สาวสวย ครามและบัวนั่งคุยกันที่ร้านต่อไป


 

ณ คอนโดพลอยเดือน

22.30 น.

"ให้ฉันไปรับนายที่มอมั้ย @$#%^%**()(*)*)(*" เสียงบัวคุยโทรศัพท์เสียงดังขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้อง

"อ้าวเดือน ยังไม่นอนอีกหรอ" บัวทักขึ้นเพราะเห็นพลอยเดือนกำลังนั่งให้นมเคมีอยู่ที่โซฟา

"ยังอ่ะ เคมีงอแง โอ้ย!" เสียงพลอยเดือนดังขึ้น ด้วยความเจ็บแบบไม่ทันตั้งตัว จนทำให้บัวกรี๊ดตกใจไปด้วย

"กรี๊ด!! เดือน แกเป็นอะไร"

"อร้ายยยยยยยยย บัวววว ช่วยฉันด้วย เคมีกัดหัวนมฉัน งืออออ โอ้ยยยยยยยยย" พลอยเดือนน้ำตาไหลซิบๆ

"555 ยัยเดือนนนน" แล้วบัวก็ค่อยๆอุ้มเคมีขึ้นแล้วทำท่าเขย่าๆกล่อมให้เคมีหลับสบาย จากนั้นจึงพาไปนอนอยู่ข้างๆฟิสิกส์ที่หลับเป็นตายอยู่ที่เตียงนอน

"เป็นไงบ้างเดือน"

"ก็เจ็บนะสิถามได้ โอ้ยยยยยยยยย เป็นรอยฟันกัดเลยเนี่ย เล่นซะไม่กล้าให้นมเลย"

"เล่นใหญ่ซะฉันตกใจไปด้วยเลย" บัวยิ้มกรุ่มกริ่มให้กับความเสร่อของเพื่อนสุดที่รัก

"ลองโดนกัดดูมั้ยล่ะ แหมมมมมมม" พลอยเดือนพูดพร้อมกับโน้มตัวลงดูหน้าอกของตัวเองที่พึ่งโดนลูกชายสุดที่รักกัด

"เดือน ตาหนูก็หลายเดือนแล้วนะ แกไม่คิดที่จะให้ตาหนูอย่านมหรอ"

"ไม่อ่ะ แต่ดูจากเหตุการเมื่อกี้นี้แล้ว ฉันก็คิดแล้วว่ะ ว่าจะให้ตาหนูอย่านม"

"แล้วแกจะทำยังไง"

"ไม่รู้อ่ะ แล้วค่อยหาวิธีก็แล้วกัน นี่ฉันต้องเหนื่อยอีกแล้วหรอเนี่ย"

"ทำไมต้องเหนื่อยอีกแล้ว"

"ก็ตาหนูติดนมจะตาย งานนี้ต้องใจแข็งไม่ให้นม แถมต้องมาทนกับความงอแงระดับฟ้าประทานอีก แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว"

"เหนื่อยอะไร มีฉันอยู่ทั้งคน" สองสาวนั่งสนทนากันที่โซฟา พร้อมกับเล่าปัญหาชีวิตในแต่ละวันให้กันฟัง

"บัว แกคิดว่า อย่างฉัน จะสามารถสอนลูกให้เติบโตมาเป็นคนดีได้มั้ย"

"ได้ดิ ทำไมจู่ๆถึงได้ถามแบบนี้"

"ก็ ฉันกังวลนิ สมองของฉันตอนนี้มันไม่มีเรื่องของตัวเองเลยนะ มีแต่เรื่องของตาหนูล้วนๆเลย"

"แกฟังฉันนะยัยเดือน ไม่มีอะไรดีไปกว่าการทดลองลงมือทำหรอก แกก็ต้องลองสอนดู ว่าอยากให้เขาเป็นคนแบบไหนในสายตาของคนในสังคม ฉันที่เป็นเพื่อนแก ทุกคนที่สนิทจะสะท้อนการสอนของแกเองว่าเป็นแบบไหน ถ้าตาหนูทำตัวไม่น่ารัก เราทุกคนก็พร้อมบอกแก ไม่ใส่หน้ากากต่อหน้าแกแน่นอน แกจะได้นำไปปรับปรุงและสอนลูกแกให้ดีขึ้นไง"

"ok ถ้างั้น ฉันจะสอนลูกในแบบของฉัน" พลอยเดือนพูดพร้อมกับคว้ามือของบัวเข้ามาจับไว้แน่น พร้อมกับสาตาที่มุ่งมั่นอย่างน่ากลัว

"ห๊ะ ทำไมแกหายนอยด์เร็วจังว่ะ"

"บัว แกจะต้องช่วยฉันสอนลูก มาทำข้อตกลงกัน"

"ข้อตกลงอะไร"

"ข้อตกลงของฉันในตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว คือ ถ้าตาหนูทำผิด แล้วฉันเป็นคนโกรธและดุตาหนู แกต้องห้ามโกรธหรือดุตาหนูเด็ดขาด แกต้องปลอบเขา สอนเขา ว่าทำไมฉันถึงโกรธ ทำไมฉันถึงดุ คุยกับเขาด้วยเหตุและผล แกเข้าใจมั้ย ตาหนูจะได้ไม่รู้สึกว่าไม่มีใครรักเขาเลย""เอาล่ะๆ ไม่ล้อแล้ว เอาเป็นว่าจัดของ และทำธุระทุกอย่างให้เสร็จก่อนที่ตาหนูของแกจะตื่น ไปเร็ว 555 ยัยเดือนนะยัยเดือน ร้องไห้แข่งกับลูก"

"บัววววว ไหนบอกว่าไม่ล้อแล้วไง" พลอยเดือนพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือตีไปที่ไหล่ของบัวเบาๆ

"โอ้ย อะไรเนี่ย ok ไม่ล้อแล้ว " แล้วทั้งสองคนก็ช่วยกันจัดของ และเก็บห้องเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับแฝดทั้งสอง


 

ทุกๆวันของฉันต้องวุ่นอยู่กับการดูแลลูก 24 ชม. มีแค่ช่วงเวลาที่ตาหนูหลับเท่านั้น ถึงจะเป็นช่วงเวลาส่วนตัวของคนเป็นแม่ ได้อาบน้ำ ทำอาหาร เก็บของ ทำงานบ้าน และอื่นๆอีกมากมาย แต่โชคยังดีที่มีเพื่อนดีๆอย่างยัยบัวมาช่วยเลี้ยง ทั้งกล่อมนอน อาบน้ำ ป้อนข้าว ช่วยๆกัน ทำให้ทุกๆ วันของฉันไม่หนักมาก ยิ่งตอนนี้ตาหนูทั้งสองอายุได้ 6 เดือนแล้ว แต่ก็ยังร้องไห้เก่งเหมือนเดิม สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่ค่อยป่วย ยิ่งโตขึ้น ลักษณะท่าทางยิ่งเห็นได้ชัด ผิวสีขาวอมชมพู ผมสีบลอนด์เข้ม บวกกับนัยน์ตาสีเขียวมรกตและนัยน์ตาจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำทะเลเมื่อกระทบกับแสงไฟตอนกลางคืน และที่สำคัญคือตาหนูทั้งสองคนเหมือนกันมาก มากซะจนตอนนี้ผ่านมา 6 เดือนแล้ว ยัยบัวก็ยังแยกไม่ออก ว่าใครคือเคมี ใครคือฟิสิกส์


 

ณ ร้านกาแฟ บัว เดือน

พลอยเดือนได้พาตาหนูทั้งสองออกมาเปลี่ยนบรรยากาศไม่อยากอุดอู้อยู่แต่ในคอนโด และดูเหมือนตาหนูทั้งสองจะชอบมาก ไม่งอแง อารมณ์ดีสุดๆ แล้วยังมีคุณลูกค้าน่ารักๆเข้ามาทัก และขอถ่ายรูปกับตาหนูอีกด้วย

"พี่เดือน ฟิสิกส์ กับ เคมี นี่ดังใหญ่แล้วนะ ดูดิมีแต่สาวๆมาขอถ่ายรูปอ่ะ" กรพูดขึ้นขณะที่เอาน้ำเปล่ามาให้กับพลอยเดือน

"ทำไม อิจฉาเด็กหรอเราอ่ะ"

"เปล่าครับพี่ แต่จะว่าไป ลูกพี่นี่ก็โคตรเหมือนตุ๊กตาเลยนะ แบบ จะพูดยังไงดี"

"อะไรกร พูดมาให้หมดนะ"

"แบบมันเพอร์เพคเกินไปอ่ะพี่ ดูดิ ลูกในอุดมคติของใครหลายๆคนชัดๆ"

"อย่าเวอร์ๆ ว่าแต่ กรกับยัยบัวนี่ ไปถึงไหนกันแล้วหรอ" เมื่อสิ้นคำถาม สีหน้าของกรกลับเปลี่ยนไป มือไม้อยู่ไม่สุข จับนู่จับนี่

"พี่หมายความว่าไงหรอครับ เอ่อ อ อเออ คืออออ ขอตัวไปต้อนรับลูกค้าก่อนนะครับพี่" แล้วกรก็รีบเดินออกไป พร้อมกับแก้มที่แดงเป็นมะเขือเทศ

"อย่าบอกนะว่าาาา ยัยบัวล้อซื้อน้องมันได้สำเร็จอ่ะ" พลอยเดือนพูดเบาๆกับตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าของกรเมื่อกี้นี้

ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดดด

"อะโหลเดือน แกอยู่ไหน อยู่คอนโดป่ะ"

"เปล่าอ่ะ ฉันอยู่ที่ร้านกับตาหนู แกมีอะไรรึเปล่า"

"มีๆ ฉันมีคนคนหนึ่งฉันอยากให้แกเจอมากๆเลย ไว้เจอกันที่ร้านนะ แค่นี้แหละ"

"บัว บัว อะไรเนี่ย อยากจะตัดสายก็ตัด " พลอยเดือนรู้สึกงงกับเพื่อนตัวเองสุดๆ

"ขอโทษนะคะ คุณแม่ของน้องเคมีฟิสิกส์รึเปล่าคะ" พลอยเดือนหันมามอง และยิ้มให้กับนักศึกษาสาวกลุ่มหนึ่งที่เดินเข้ามาทัก

"ใช่ค่ะ ตาหนูงอแงหรอคะ"

"ออ เปล่าค่ะ คือว่า เราขออนุญาตอุ้มน้องเขาถ่ายรูปลง IG ได้มั้ยคะ"

"ได้ค่ะ แต่ก็ระวังๆหน่อยนะคะ"

"อุ้ยยย ขอบคุณคะ พี่น่ารักที่สุดเลย" ฉันยิ้มให้กับน้องๆเพื่อเป็นการแสดงออกว่าอนุญาตให้เขาอุ้ม และถ่ายรูปกับตาหนูได้ สักพักใหญ่ๆยัยบัวก็มาถึงร้านพร้อมกับผู้ชายหนึ่งที่หล่อมาก เดินเข้ามาหัวเราะคิกคัก สนุกสนานกันใหญ่เหมือนรู้จักกันมานาน

"ยัยเดือนนนนน" บัวรีบวิ่งเข้ามาหาพลอยเดือนและทำท่าเหมือนจะกอด "ฉันมีคำถาม"

"คำถาม ว่า"

"วันนี้ฉัน สวย มั้ย" หลังจากได้ยินคำถาม พลอยเดือนกลับชักสีหน้าเบื่อหน่ายให้กับบัวที่วิ่งเข้ามาทักอย่างอารมณ์ดี

"แกจะแกล้งๆบอกว่าฉันสวยสักวันไม่ได้รึไง"

"ไม่ได้อ่ะ แล้ว นั่น แกพาใครมาด้วยหรอ" พลอยเดือนกับบัวได้มองไปที่ผู้ชายคนนั้นที่ยืนสง่าอยู่หน้าร้าน พร้อมกับเหมือนทำท่าจะเดินไปเล่นกับตาหนู

"เดือน แกคิดตามที่ฉันพูดนะ ผู้ชายยยยยยย ผิวสีเข้มมมมมมม แต่ไม่ถึงดำ สูงงงงงงงง สันจมูกโด่งงงงงงง หน้าคมแบบเนี่ย แกว่าเป็นใคร"

"ใคร ฉันไม่เคยเจอเขาสักหน่อย"

"ใช่ แกไม่เคยเจอเขา แต่แกรู้จักเขาแน่นอนยัยเดือน" พลอยเดือนมองไปที่ผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง และคิดตามคำที่บัวบอก

"บ้าน๊าาาา"

"คิดออกแล้วใช่ป่ะ"

"แกอย่าบอกนะว่า นั่นคือ"

"ใช่ นั่น คราม ชื่อในวงการ พริ้ตตี้ เจ้าของอสุจิที่แกจะทำ IUI ไง ถ้าหมอไม่พลาด นี่แหละเบ้าหน้าพ่อของลูกแก ว่าไง ถูกใจป่ะ" พลอยเดือนยิ้มแบบเจื่อนๆ แล้วมองไปที่บัว ที่กำลังยิ้มร่าอย่างมีความสุข

"จะถูกใจหรือไม่ถูกใจ ฉันก็เลือกอะไรไม่ได้แล้วป่ะว่ะ"

"ก็จริง เดี๋ยวฉันเรียกมันมาคุยด้วย" แล้วบัวก็ส่งแชตไปหาคราม เพื่อให้ครามเข้ามาคุยกันอยู่ข้างในร้าน

"เอาล่ะ แนะนำอย่างเป็นทางการนะ คราม นี่พลอยเดือนเพื่อนรักของฉันเอง ยัยเดือนนี่คราม เก้งแถวสีลมอ่ะ"

"โห่...... อีนี่ แนะนำกูให้ดีีกว่านี้ไม่ได้หรอว่ะ อีหลอกดูก"

"เอ้า ลีอูลัสสุด ด่ากูทำไมเนี่ย" บัวพูดคุยกับครามเหมือนลืมไปแล้วว่ามีฉันนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย พลอยเดือนสะกิดไหล่ของบัวเบาๆ

"แก แกพูดอะไรกันหรอ ฉันฟังไม่รู้เรื่อง"

"ยัยเดือน แกไม่รู้อ่ะดีแล้ว" บัวกระซิบบอกพลอยเดือน ทำหน้ายิ้มๆแบบกวนๆ

"สวัสดีค่ะะะ น้องพลอยเดือนใช่มั้ยคะ ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกนะคะเนี่ย" ครามพูดพร้อมกับจับมือของพลอยเดือนทั้งสองข้าง

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่"

"พี่ชื่อครามนะ พ่อตั้งให้ 555 แต่จะขอบคุณมากๆเลยนะคะถ้าจะเรียกพี่ว่า เจ้พริ้ตตี้ อ่ะค่ะ"

บัวสะกิดพลอยเดือนเบาๆ "แกแก แกคุยกับเจ้พริตตี้ไปก่อนนะเดี๋ยวฉันมา"

"ยัยบัว อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้นะ"

"เออน๊าาา เจ้มันเป็นคนดี คุยๆไปเหอะ ฉันขอตัวล่ะ เดี๋ยวมา" พลอยเดือนได้แต่ยิ้มร่า ยิ้มการค้าให้กับครามที่ตอนนี้ยังพูดไม่หยุด


 

หน้าเคาน์เตอร์

"ตั้งแต่ฉันเดินเข้ามาเนี่ย นายยังไม่ยิ้มให้ฉันเลยน๊าาาาาาา" กรหลบสายตาขี้อ้อนของบัวที่กำลังจ้องหน้าเขาอย่างไม่วางตา

"แล้วทำไมผมต้องยิ้มให้ด้วย"

"ทำไมน๊าาาาาาาาา" กรเหล่ตามองบัว แล้วหลบสายตาในทันที

"หมดเวลาทำงานแล้ว มีเรียน ผมไปก่อนนะเจ้"

"ให้ฉันไปส่งที่มอมั้ย"

"ไม่จำเป็น" จากนั้นกรก็ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วรีบเดินออกไปข้างหลังร้านทันที

"เด็กหนอเด็ก หลงเสน่ห์ฉันแล้วล่ะซี๊........"

ในขณะที่บัวกำลังมีความสุขกับการได้แกล้งน้องกร ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาขัดอารมณ์

"กะเทย หม้อเด็กเสร็จยัง มานั่งนี่มา"

"หืมมมม อีเจ้พริตตี้" บัวชักสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ใส่คราม พร้อมกับเดินเข้ามานั่งร่วมวงสนทนา

จากนั้นบทสนทนาสตอรี่จากอดีตยันปัจจุบันก็ได้เริ่มต้นขึ้น ตั้งแต่ตอนเกิดจนถึงเมื่อเช้านี้ แต่ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ และดูเหมือนเจ้พริ้ตตี้เขาจะไม่รู้ ว่าครั้งหนึ่งพลอยเดือนเคยที่จะใช้อสุจิของเขาทำ IUI มาก่อน ไม่นานพลอยเดือนต้องขอตัวกลับคอนโดก่อน เพราะตอนนี้เย็นมากแล้ว ตาหนูก็งอแง เพราะตาหนูไม่ได้นอนกลางวัน ไหนจะต้องเตรียมอาหารเย็นอีก พลอยเดือนจึงขอตัวกลับก่อน ปล่อยให้ หนุ่มหล่อ สาวสวย ครามและบัวนั่งคุยกันที่ร้านต่อไป


 

ณ คอนโดพลอยเดือน

22.30 น.

"ให้ฉันไปรับนายที่มอมั้ย @$#%^%**()(*)*)(*" เสียงบัวคุยโทรศัพท์เสียงดังขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้อง

"อ้าวเดือน ยังไม่นอนอีกหรอ" บัวทักขึ้นเพราะเห็นพลอยเดือนกำลังนั่งให้นมเคมีอยู่ที่โซฟา

"ยังอ่ะ เคมีงอแง โอ้ย!" เสียงพลอยเดือนดังขึ้น ด้วยความเจ็บแบบไม่ทันตั้งตัว จนทำให้บัวกรี๊ดตกใจไปด้วย

"กรี๊ด!! เดือน แกเป็นอะไร"

"อร้ายยยยยยยยย บัวววว ช่วยฉันด้วย เคมีกัดหัวนมฉัน งืออออ โอ้ยยยยยยยยย" พลอยเดือนน้ำตาไหลซิบๆ

"555 ยัยเดือนนนน" แล้วบัวก็ค่อยๆอุ้มเคมีขึ้นแล้วทำท่าเขย่าๆกล่อมให้เคมีหลับสบาย จากนั้นจึงพาไปนอนอยู่ข้างๆฟิสิกส์ที่หลับเป็นตายอยู่ที่เตียงนอน

"เป็นไงบ้างเดือน"

"ก็เจ็บนะสิถามได้ โอ้ยยยยยยยยย เป็นรอยฟันกัดเลยเนี่ย เล่นซะไม่กล้าให้นมเลย"

"เล่นใหญ่ซะฉันตกใจไปด้วยเลย" บัวยิ้มกรุ่มกริ่มให้กับความเสร่อของเพื่อนสุดที่รัก

"ลองโดนกัดดูมั้ยล่ะ แหมมมมมมม" พลอยเดือนพูดพร้อมกับโน้มตัวลงดูหน้าอกของตัวเองที่พึ่งโดนลูกชายสุดที่รักกัด

"เดือน ตาหนูก็หลายเดือนแล้วนะ แกไม่คิดที่จะให้ตาหนูอย่านมหรอ"

"ไม่อ่ะ แต่ดูจากเหตุการเมื่อกี้นี้แล้ว ฉันก็คิดแล้วว่ะ ว่าจะให้ตาหนูอย่านม"

"แล้วแกจะทำยังไง"

"ไม่รู้อ่ะ แล้วค่อยหาวิธีก็แล้วกัน นี่ฉันต้องเหนื่อยอีกแล้วหรอเนี่ย"

"ทำไมต้องเหนื่อยอีกแล้ว"

"ก็ตาหนูติดนมจะตาย งานนี้ต้องใจแข็งไม่ให้นม แถมต้องมาทนกับความงอแงระดับฟ้าประทานอีก แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว"

"เหนื่อยอะไร มีฉันอยู่ทั้งคน" สองสาวนั่งสนทนากันที่โซฟา พร้อมกับเล่าปัญหาชีวิตในแต่ละวันให้กันฟัง

"บัว แกคิดว่า อย่างฉัน จะสามารถสอนลูกให้เติบโตมาเป็นคนดีได้มั้ย"

"ได้ดิ ทำไมจู่ๆถึงได้ถามแบบนี้"

"ก็ ฉันกังวลนิ สมองของฉันตอนนี้มันไม่มีเรื่องของตัวเองเลยนะ มีแต่เรื่องของตาหนูล้วนๆเลย"

"แกฟังฉันนะยัยเดือน ไม่มีอะไรดีไปกว่าการทดลองลงมือทำหรอก แกก็ต้องลองสอนดู ว่าอยากให้เขาเป็นคนแบบไหนในสายตาของคนในสังคม ฉันที่เป็นเพื่อนแก ทุกคนที่สนิทจะสะท้อนการสอนของแกเองว่าเป็นแบบไหน ถ้าตาหนูทำตัวไม่น่ารัก เราทุกคนก็พร้อมบอกแก ไม่ใส่หน้ากากต่อหน้าแกแน่นอน แกจะได้นำไปปรับปรุงและสอนลูกแกให้ดีขึ้นไง"

"ok ถ้างั้น ฉันจะสอนลูกในแบบของฉัน" พลอยเดือนพูดพร้อมกับคว้ามือของบัวเข้ามาจับไว้แน่น พร้อมกับสาตาที่มุ่งมั่นอย่างน่ากลัว

"ห๊ะ ทำไมแกหายนอยด์เร็วจังว่ะ"

"บัว แกจะต้องช่วยฉันสอนลูก มาทำข้อตกลงกัน"

"ข้อตกลงอะไร"

"ข้อตกลงของฉันในตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว คือ ถ้าตาหนูทำผิด แล้วฉันเป็นคนโกรธและดุตาหนู แกต้องห้ามโกรธหรือดุตาหนูเด็ดขาด แกต้องปลอบเขา สอนเขา ว่าทำไมฉันถึงโกรธ ทำไมฉันถึงดุ คุยกับเขาด้วยเหตุและผล แกเข้าใจมั้ย ตาหนูจะได้ไม่รู้สึกว่าไม่มีใครรักเขาเลย"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #446 Zebastian Michaelis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 08:35
    เนื้อหาซ้ำ ป.ล.จะให้ลูกชื่อเคมีกับฟิสิกส์จริงๆ เหรอ??
    #446
    1
    • #446-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 5)
      14 สิงหาคม 2563 / 17:36
      เค้าลงซ้ำหรอครับรีด 555 เรื่องแรกก็จะประมาณนี้นะครับผม ดีใจที่รีดเข้ามาอ่านนะครับ ตาหนูวววววววว
      #446-1
  2. #226 11563719 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:19
    รำคาญบัวๆๆๆ
    #226
    1
    • #226-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 5)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:01
      งืออออออออออ ม่ายยยยยยยยยย
      #226-1
  3. #201 Mhuaymhuay Freedom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:07
    ทำไมบ้นรวยถึงไม่จ้างเเม่บ้านทำความสะอาดค่ะเหนื่อยเเทนเลย จ้างรายอาทิตย์ก็ได้ค่ะ

    แม่นมก็ไม่มี สงสัยรวยจริงไหมเนี่ย
    #201
    3
    • #201-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 5)
      19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:11
      เค้าขออนุญาตกลับไปอ่านครับ555 มันนานแล้ว อออออออออออ นานๆทีนางจะมาไทยครับตะเร๊กกก // ปูมาขนาดนี้แล้วก็ต้องรวยแล้วแหละครับตะเร๊กกกก555
      #201-1
    • #201-3 PurpleBlood(จากตอนที่ 5)
      19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:30
      งืออออออออ ขอบคุณครับ เขิลเลย เค้านั่งยิ้มอยู่รู้มั้ยครับเนี่ย 555
      #201-3
  4. #159 PrakayPromlarak (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:18

    สนุกๆรออ่านอยู่จ้า

    #159
    1
    • #159-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 5)
      16 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:06
      ขอบคุณคาบบบบบ
      #159-1
  5. #49 Ming_Ming123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 19:41

    ภาษาลูก็มา 5555
    #49
    1
    • #49-1 FocusPoint(จากตอนที่ 5)
      13 มกราคม 2563 / 23:28
      นิดๆหน่อยๆ555
      #49-1
  6. #2 เสี่ยวซิง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 18:53
    รออ่านอยู่เด้อออสนุกกก
    #2
    1
    • #2-1 FocusPoint(จากตอนที่ 5)
      29 ธันวาคม 2562 / 17:03
      จิร้องไห้ ขอบคุงคาบบบ
      #2-1