IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 4 : ร้องไห้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 716 ครั้ง
    27 ธ.ค. 62

"เออน๊าาาาาาาาาา เรื่องแค่นี้เอง ไว้ค่อยคิดก็ได้ ถ้าตาหนูอายุถึง 15 เมื่อไหร่นะ เดี๋ยวฉันจะพาตาหนูไปฝากเลือด ทุกๆ 4 เดือน พอถึงเวลาที่ต้องใช้เลือด จะได้ไม่ต้องลำบาก ok มั้ยแก"

"เออ โอเคก็ได้" บัวพูดพร้อมกับละสายตาไปที่อื่นด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่

"แต่จะว่าไป ก็ตลกเหมือนกันนะ"

"ตลกยังไงว่ะ" บัวถามขึ้นแบบงงๆ

"ก็การที่มาทำ IUI กับหมอชัยวัตรเนี่ยแหละ ทำทุกอย่างได้ดีหมดนะ แต่มาตกม้าตายที่น้ำเชื้ออสุจิไม่ตรงสเปค 555"

"แล้วแก ok จริงๆใช่มั้ยเดือน"

"ทำไงได้ล่ะ ก็ออกมาเป็นตัวแล้วนิ น่ารักซะขนาดนี้ก็ต้อง ok อยู่แล้วแหละ" พลอยเดือนยิ้มร่าให้กับตาหนูทั้งสองที่นอนตาปริ่มอยู่ข้างๆกายเธอ

"เออเดือน อีกเรื่องนึง"

"เรื่องอะไรหรอ"

"ฉันต้องไปอบรมเรื่องเมล็ดกาแฟอยู่เชียงใหม่สามวัน แกดูแลตัวเองได้ใช่มั้ย"

"แล้วบัวจะเดินทางวันไหนหรอ"

"คืนนี้ แต่แกไม่ต้องห่วงนะ ฉันจ้างพยาบาลส่วนตัวไว้คอยดูแลแกแล้ว พี่เขาชื่อน้อย จะมาสอนวิธีดูแลตาหนูด้วยนะ แกโอเคมั้ย"

"ก็โอเคแหละ แต่แกต้องรีบกลับมานะบัว ฉันไม่อยากเลี้ยงตาหนูคนเดียว"

"คร้าาาาาา คุณเพื่อน"


 

หลังจากคืนนั้นฉันก็อยู่กับตาหนู 3 คน แม่ ลูก พอฉันได้มองตาหนูทั้งสองใกล้ๆและนานๆมันทำให้ฉันเห็นว่า ตาหนูทั้งสองเหมือนกันมาก มากซะจนแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร สีผิว สีตา สีผม โครงหน้า เหมือนกันไปหมด แต่ฉันเป็นแม่ เป็นมี้ของพวกเขา ฉันต้องแยกเขาทั้งสองคนให้ออก ไม่เรียกผิด หรือเรียกสลับ ตาหนูเกิดมาได้เพียงไม่กี่วัน สงครามแม่ลูกและพี่เลี้ยง ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ตาหนูทั้งสอง เป็นคนที่ร้องไห้เก่งมากกกกกกกกก ร้องไห้ทีเป็นชั่วโมงกว่าจะหยุดร้อง ด้วยความที่เป็นคุณแม่ลูกแฝดก็ต้องให้ความเท่าเทียมกับลูกทั้งสองคน ดื่มนมที ก็ต้องอุ้มไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง ปวดแผลจากการผ่าคลอดก็ต้องอดทน อดหลับอดนอน คอยดูแลตาหนูทั้งสองไม่ให้ห่างอกเลยทีเดียว


 

4 วันหลังจากบัวไปเชียงใหม่

"ไงคะ คุณเพื่อน" บัวเปิดประตูห้องเข้ามา ถึงกับตกใจกับสภาพของพลอยเดือนที่ตอนนี้ เธอนั่งตาช้ำอยู่บนเตียง แล้วค่อยๆเหลือบตามองตามเสียงทักทายของเพื่อน

“ไง” พลอยเดือนตอบรับคำด้วยเสียงเรียบๆ

"สวัสดีครับพี่เดือน โทษทีพี่ที่ผมพึ่งมาเยี่ยม ทั้งๆที่พี่คลอดลูกได้หลายวันแล้ว พี่...........ไหวไหมครับเนี่ย" สภาพของคุณแม่มือใหม่. ลูกสองที่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงพลอยเดือนสาวสวยอีกแล้ว

“แก แล้วพี่น้อยล่ะ” บัวถามขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบห้อง

“อย่าพูดถึงพี่เขาได้ป่ะ”

“ทำไมหรอ”

“เค้าคืนตังค์ค่าจ้างตั้งแต่ 2 วันแรกแล้ว. พี่เขาบอกว่ารับมือกับตาหนูไม่ไหว”

“จริงป่ะ”

“จริงไม่จริง แกก็ดูสภาพฉันตอนนี้ีนี่ แหมมมมม .. ที่แกเห็นหลับปุ๋ยอยู่เนี่ย เสด็จลูกพึ่งบรรทมค่ะ ฉันก็จะได้บรรทมต่อ เลี้ยงลูกใช้พลังงานมหาศาลมากเลย"

"โห่พี่ คงจะใช้พลังงานมากน่าดูเลยนะเนี่ย ตาเป็นหมีแพนด้าเลย 555 " กรแซวพลอยเดือนอย่างอารมณ์ดี

"หัวเราะ หัวเราะ"

"โทษทีพี่"

"เออเดือน แกกลับบ้านวันนี้ใช่ป่ะ"

"ใช่ๆรอทำเรื่องอีกสักพักก็กลับได้แล้ว"

"โอเค งั้นรอกลับพร้อมๆกันเลย"

"ยืนมองอะไรคะ เก็บของ จะได้พาตาหนูกลับคอนโด" บัวทำเสียงดุใส่กรที่ยังยืนทำหน้าเอ๋อๆอยู่ข้างเตียง

"อืมมมมม. ใช้เก่งงงงงงงงงงงงง"

"เดี๋ยวเหอะๆ ไปเก็บของเลย" จากนั้นกรจึงเดินไปเก็บของใช้ของตาหนู เพื่อเตรียมพร้อมกลับบ้าน แล้วทิ้งให้บัวยืนคุยกับพลอยเดือนตามลำพัง

"บัว"

"หึ มีอะไรหรอ"

"แกกับกรนี่ยังไงว่ะ"

"อะไร ยังไง แกดูตาหนูของแกไปเลย"

"ถามแค่นี้เอง ทำไมต้องโมโหด้วย"

"ถ้าแกไม่หยุดถามนะ ฉันจะหยิกตาหนูของแกให้ตื่น" บัวทำท่ากำลังจะหยิกเคมีที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกายของคนเป็นแม่

"อร้ายยยยยยย ยัยบัว อย่านะ okok ฉันไม่ยุ่งแล้วก็ได้"

"ก็แค่เนี่ย"


 

ณ คอนโดของพลอยเดือน

"ถึงแล้ววววววววววว" บัวกล่าวพร้อมกับเข็นตาหนูทั้งสองเข้ามาในห้อง

"พี่ งั้นผมขอตัวไปเปิดร้านก่อนนะ นี่ก็สายมากแล้ว"

"ได้สิ พี่ขอบใจเรามากนะกร ที่เป็นธุระมาส่งพี่ที่ห้องอ่ะ"

"ไม่เป็นไรครับ พี่เดือน"

"จะไปขอบใจมันทำไมแก สุดท้ายก็จ่ายเงินเดือนมันอยู่ดีป่ะ"

"ยัยบัววววว"

"ช่างเจ้เขาเถอะครับ ผมไม่สนใจหรอก แค่พี่เดือนเข้าใจผมก็พอแล้ว" สายตากรมองไปที่บัวอย่างไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่

"ผมไปก่อนนะครับพี่ สวัสดีครับ" แล้วกรก็เดินออกไปจากห้องทันที

"บัว แกพูดเล่นแรงไปหน่อยนะ ฉันว่า" บัวยืนครุ่นคิดหนักก่อนที่จะหันมามองหน้าเพื่อนแล้วเอ่ยขึ้นว่า

"เดือน แกจัดของคนเดียวนะ ฉันนนนนนนนนน ขอตัวไปทำธุระก่อน มีอะไรก็ทักมานะแก" บัวรีบหยิบกระเป๋าแล้วรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที

"ยัยบัว เดี๋ยวยัยบัว" เสียงพลอยเดือนตะโกนเรียกบัวเสียงดัง ทำให้ตาหนูทั้งสองตื่น และร้องไห้ขึ้นมาทันที

"ตาหนู เอาไงดีฉัน จะอุ้มฟิสิกส์หรือเคมีก่อนดี โอ๋ๆ ย่าร้องนะ มี้อยู่นี้แล้ว จ๊ะเอ๋ๆ" พลอยเดือนก็เริ่มทำหน้าที่คุณแม่ในขณะที่บัวเพื่อนรักวิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้


 

ลานจอดรถ

"กร" สิ้นเสียงเรียก กรก็หันหน้าไปหาเจ้าของเสียงที่ดังมาจากด้านหลัง

"ว่าไงเจ้ จะหาเรื่องอะไรผมอีกอ่ะ"

"เออ ฉันขอโทษ"

"เรื่อง"

"เรื่องคำพูดของฉันเมื่อกี้นี้ไง"

"ช่างเถอะ ผมไม่เก็บมาใส่ใจหรอก"

"ให้มันจริงเหอะ"

"จริง แล้วนี่ไม่อยู่ช่วยพี่เดือนเลี้ยงลูกหรอ"

"เดี๋ยวฉันจะไปส่งนายที่ร้านก่อน แล้วค่อยย้อนกลับมา ไป!! ขึ้นรถ ยืนยิ้มสยองอยู่ได้" กรได้แต่ถอนหายใจ และยิ้มมุมปากก่อนที่จะเดินไปขึ้นรถ

"ให้ผมขับให้มั้ยเจ้"

"ไม่ต้อง นั่งเฉยๆไปเลย"

"อืม"


 

ห้องของพลอยเดือน

เวลาได้ล่วงเลยผ่านไป 2 ชม. หลังจากที่บัวออกจากห้องไป ตาหนูทั้งสองยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้องไห้ เหมือนยิ่งปลอบทั้งสองก็ยิ่งร้องเสียงดังมากขึ้น

"โอ้ๆเคมีของมี้หยุดร้องนะลูก โอ๋เอ๋ๆ " พลอยเดือนอุ้มเคมีสลับกับฟิสิกส์ ปลอบทั้งสองคนเพื่อให้หยุดร้อง

"ฟิสิกส์ครับ คนเก่งของมี้ มุ้ยๆๆๆ อ๊ะจ๊ะๆๆ โอ้.........จุ๊ๆๆ" พลอยเดือนวางทั้งสองลงที่เปลเด็กอ่อนและไกวเปลไปมา

"ตาหนู หยุดร้องนะลูก เดี๋ยวหนูเจ็บคอนะ เสียงจะหายหมดแล้ว" น้ำใสๆในตาของผู้เป็นแม่เริ่มเอ่อล้นออกมา

"หยุดร้องได้แล้วนะครับ ถ้าทั้งสองคนไม่หยุดร้อง มี้จะร้องแล้วนะ" สักพักหนึ่งพลอยเดือนก็ร้องไห้โฮออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจหลายๆอย่าง เป็นแม่คนแท้ๆแต่แค่ปลอบลูกให้หยุดร้องไห้ยังทำไม่ได้ เหนื่อยมาก แต่ก็พักไม่ได้ เพื่อนก็ไม่อยู่ อยู่คนเดียวลำพัง

"เดือน ตาหนูเป็นไงบ้างว่ะ ฉันซื้อข้าวกลับมาฝากแกด้วยนะ" บัวเดินเข้ามาในห้อง แล้วเห็นเพื่อนรักกำลังเล่นคอนเสิร์ต ดนตรีโซโล่สุดมันกับสองแฝดอยู่ ความรู้สึกของบัวไม่รู้จะสงสารหรือว่าขำดี

พลอยเดือนนั่งก้มหน้าซุกเข่าอยู่ข้างเตียงลูกน้อยทั้งสอง บัวจึงเดินเข้าไปนั่งข้างๆแล้วจับไหล่พลอยเดือนไว้

"เดือน แกไหวป่ะเนี่ย" บัวทำหน้ายิ้มๆ

"ยิ้มอะไรไม่ตลกนะ"

"โอเค งั้นนนน แล้วค่อยอธิบายละกัน ตอนนี้ยุติคอนเสิร์ตก่อน โอเคป่ะ"

"ช่วยฉันปลอบตาหนูเลย"

"คร้าาาา คร้าาาาาาาา ฟิสิกส์มากับพี่นะครับ เดี๋ยวพี่ร้องเพลงให้ฟัง"

"แกๆนั่น เคมี ฟิสิกส์อยู่ทางนี้" บัวทำหน้ายิ้มเจื่อนๆ

"เออน๊าาา อุ้มๆไปเหอะ" แล้วทั้งสองคนก็ช่วยกันปลอบตาหนูจนนอนหลับปุ๋ยไปในที่สุด

"เหนื่อยโว้ยยยยยยยย กว่าจะยุติคอนเสิร์ตได้ เล่นซะรองพื้นฉันละลายหายยยยไปกับเหงื่อหมดเลย" บัวบ่นใส่เด็กน้อยทั้งสอง แล้วจู่ๆเคมีก็ละเมอกระตุก ตกใจเบาๆ ทำให้บัวแอบตกใจไปด้วย

"อร้ายยยย ฟิสิกส์ อย่างตื่นนะ"

"ก็บอกแล้วไง ว่าคนนี้เคมี อุ๊ย! หลับนะครับ มี้ขอพักหายใจแป๊บ"

"5555" จู่ๆบัวก็หัวเราะขึ้นโดยไม่มีเหตุผล

"หัวเราะ หัวเราะอะไรยัยห๊ะ ยัยบัว"

"ก็หัวเราะแกไง ถามได้ มีอย่างที่ไหนปลอบลูกไม่ได้แล้วนั่งร้องไห้เป็นเพื่อนลูกเนี่ยนะ" พลอยเดือนทำหน้าอายๆก่อนที่จะเอ่ยขึ้นว่า

"เงียบไปเลยนะ ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา เลิกแซวฉันได้แล่ว"

"เป็นคอนเสิร์ต แม่ ลูก ที่สุดจริงฉันบอกเลย โห่!! เดินเข้ามานี่แบบ โซโล่กีร์ต้านำเลยนะแก 555"

"ยัยบัววววววววววววววววววววววววววววววววววววว"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 716 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #414 Lydelia_lill (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:31
    เป็นเหมือนเดือนเลย ลูกร้องไห้ปลอบยังไงก็ไม่หยุดสุดท้ายก็นั่งร้องไห้กับลูกไปเลย
    #414
    1
    • #414-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 4)
      29 มีนาคม 2563 / 21:49
      มันเป็นความหน่วงที่ใครก็ช่วยไม่ได้ครับ555
      #414-1
  2. #317 MinMng BlueBlue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 01:11
    ไม่ค่อยสมจริงอ่ะ วันแรกๆที่อยู่ รพ.จะมีพยาบาลคอยช่วยนะคะ บรรยายเหมือนกลับมาอยู่บ้านแล้วต้องเลี้ยงคนเดียวทั้งๆที่ยังอยู่ รพ.อ่ะ (อ่านไปงงไปค่า)
    #317
    1
    • #317-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 4)
      15 มีนาคม 2563 / 13:39
      มือใหม่พอให้ผ่านได้มั้ยครับ. 555 เค้าจะพยายามปรับปรุงในเรื่องต่อไปนะคาบบบบบ ขอบคุณตะเร้กกกที่แนะนำน้าาาาา 😍
      #317-1
  3. #300 saro116 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 01:31
    อ่านแล้วขำจริงงงง
    #300
    1
    • #300-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2563 / 15:02
      มันคือนิยายดราม่านะตะเร้กกก 555 ขรรมบ่ได้ 😊
      #300-1
  4. #192 18233001 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:08

    ประสบการณ์สอนให้รู้ว่าการเลี้ยงลูกกว่าจะโตไม่ใช่เรื่องง่าย
    #192
    1
    • #192-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 4)
      19 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:46
      อย่างน้อยๆนางก็ร้องไห้เป็นเพื่อน ไม่หนีตาหนูไปไหนนะครับ555
      #192-1
  5. #163 Lalisafanclub (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:15
    ตลกนางอ่ะในเมื่อปลอบไม่ได้นั่งร้องไห้ด้วยเลยจ้าาาาเอ็นดูวววว55
    #163
    1
    • #163-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 4)
      16 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:08
      ร่วมด้วยช่วยกันคาบบบบบ
      #163-1
  6. #13 mozania (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 18:33
    เอ็นดูคุณแม่มือใหม่
    #13
    1
    • #13-1 FocusPoint(จากตอนที่ 4)
      1 มกราคม 2563 / 18:50
      โซโล่กีร์ต้ากันมั้ย555
      #13-1