IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 16 : พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 384 ครั้ง
    13 ม.ค. 63

สิ้นเสียงจากปลายสาย พลอยเดือนก็รีบไปจัดของทันทีแต่โดนเพื่อนรักอย่างบัวรั้งเอาไว้

“เดือน มาดามอลิซว่ายังไงบ้าง”

“ฉันไม่มีเวลาแล้ว ไว้ฉันจะโทรมาเล่าให้ฟังนะ ฉันรีบ”

“เดี๋ยว ยัยเดือน แกจะไปไหน” บัวดึงรั้งพลอยเดือนไว้ด้วยความสงสัย เหมือนๆกับอีกสองชีวิตที่รอฟังคำตอบของพลอยเดือนอยู่

"ฉันจะไปรับตาหนู ที่บ้านของมาดามอลิซ"

“แกว่าไงนะ เดือน เดือน ยัยเดือน เล่าก่อนเดือน เดือน” บัวพยายามเรียกพลอยเดือนที่รีบเดินออกจากห้องไป

…………………………………………………………

มาดามอลิซส่งกัซให้มารับพลอยเดือนที่รีสอร์ทของภูตะวัน ตลอดการเดินทางพลอยเดือนได้โทรเล่าทุกเรื่องให้บัวฟัง บัวเป็นห่วงพลอยเดือนมาก แต่ก็ไม่อาจรั้งเพื่อนไว้ได้ เพราะตอนนี้เธอได้ออกเดินทางไปกับคนขับรถของมาดามอลิซเรียบร้อยแล้ว เมื่อภูตะวันและครามรู้เรื่องทั้งหมดจากบัวก็พากันเป็นห่วงพลอยเดือนและตาหนูเป็นอย่างมาก ได้แต่เภาวนาให้ทั้งสามคนปลอดภัย และบอกให้พลอยเดือนติดต่อพวกเขาอยู่เรื่อยๆพอถึงที่หมายแล้ว ให้ส่งโลเคชั่นมาให้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้หาทางช่วยเหลือได้ทันท่วงที

…………………………………………………………

พลอยเดือนนั่งรถหรูมาได้สักครู่ นอกกระจกฝั่งหนึ่งเป็นทะเลสีคราม ระยิบระยับด้วยแสงอาทิตย์ที่สาดส่องกระทบผืนน้ำ บวกกับอีกฝั่งข้างทางที่มีแต่ต้นไม้ต้นเล็กๆน้อยใหญ่ขึ้นเต็มไปหมด ทำให้บรรยากาศภายในรถยิ่งเงียบสงัดไร้บทสนทนาจากบุคคลทั้งสองฝ่าย

“กังวลอยู่หรอครับ คุณพลอยเดือน” เสียงทุ่มจากคนขับรถกล่าวขึ้นหลังจากที่เงียบมาตลอดทาง

“ก็นิดหน่อยค่ะ คุณรู้จักฉันด้วยหรอคะ”

“ก็ไม่เชิงครับ ผมรู้แค่ว่าคุณพลอยเดือนเป็นมี้ของตาหนูจอมแสบใช่มั้ยล่ะครับ ????????????” \\ก็ผมเป็นคนไปสืบประวัติของคุณมา ผมก็ต้องรู้จักสิครับ กัซยิ้มกริ่มขณะที่กำลังคิดอยู่ในใจคนเดียวเงียบๆ\\

“ใช่ค่ะ”

“ผมชื่อกัซนะครับ”

จากนั้นทั้งสองก็สนทนากันอย่างถูกคอตลอดระยะการเดินทาง ก่อนที่จะไปถึงคฤหาสน์สุดหรูที่ตั้งอยู่บนเชิงหน้าผาสูง มองเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน และบริเวณบ้านกว้างขวางอย่างกับพระราชวัง

"ถึงแล้วครับคุณพลอยเดือน" กัซรีบวิ่งเข้ามาบริการเปิดประตูรถให้กับพลอยเดือนที่กำลังตกตลึงกับภาพที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า

“อ อ๋อ ค่ะ ขอบคุณค่ะ ????????”

ทันทีที่เท้าก้าวลงจากรถ เสียงเจี๊ยวจ๊าวอันคุ้นหูส่อประสานดังขึ้นมาอย่างไม่เป็นภาษา

"มี้ มี้ มี้มาแล้ว มี้มาแล้ว เย้ๆๆ มี้มาแล้วววววววว" ตาหนูรีบวิ่งออกมาจากคฤหาสน์หลังใหญ่ โผเข้ากอดคนเป็นแม่จนล้มลงด้วยแรงกระแทกของเด็กทั้งสอง ตาหนูแย่งกันหอมแก้มมี้พัลวัน นั้งบนตักและกอดเธอไว้แน่น

"ตาหนู ตาหนูของมี้ ปลอดภัยใช่มั้ยครับ"

"คาบบบบบบ เราสองคนคิดถึงมี้มากๆเลยครับ" ตาหนูพูดพร้อมกันด้วยความรู้สึกรักและคิดถึงมี้ของพวกเขามากๆเพราะเขาทั้งสองไม่เคยห่างอกมี้ ข้ามคืน ข้ามวัน แบบนี้มาก่อน

"ตาหนู พามี้เข้าไปพักข้างในบ้านก่อนดีมั้ย" เสียงมาดามอลิซกล่าวขึ้นด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่จะส่งยิ้มให้กับพลอยเดือนที่นั่งแน่นิ่งอยู่บนพื้นโดยมีตาหนูนั่งตักอยู่

"มี้คาบบบบ เราเข้าข้างในบ้านกันะครับ มีขนมเยอะแยะเลย" ฟิสิกส์เอ่ยช่วยพลอยเดือยที่กำลังทำตัวไม่ถูกกับสถานการณ์ในตอนนี้

......................................................................

ทั้งสี่คน มาดามอลิซ พลอยเดือน ฟิสิกส์ และเคมี ได้มานั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น ทำความรู้จักซึ่งกันและกันในหลายๆด้าน พลอยเดือนเป็นคนที่ไม่มีความลับ โกหกก็ไม่เก่ง ไม่ว่ามาดามอลิซจะถามอะไร เธอก็ตอบหมด แม้แต่เรื่องของตาหนู การทำ IUI และเรื่องที่เธอยังไม่มีใครในตอนนี้ โดยมีตาหนูนั่งฟังอย่างตั้งใจอยู่ข้างๆและถามคำถาม จนมาดามอลิซ และพลอยเดือนสุดหนทางที่จะตอบคำถามของสองแสบ

......................................................

เคมี : "แกรนมาคาบบบ แล้วถ้าไม่ทำ IUI มี้ต้องทำไงถึงจะมีเราสองคนเหมือนแม่คนอื่นๆ"

ฟิสิกส์ : "นั่นสิคับ แล้วทำไมการที่เราทั้งสองคนจะเกิดมาต้องมีพ่อด้วย" พลอยเดือนส่งยิ้มเจื่อนๆให้มาดามอลิซก่อนที่จะกุมขมับคิดหนักกับคำถามของลูกชาย

มาดามอลิซ : "เอิ่มมมมม แกรนมาว่า เราออกไปดูพระอาทิตย์ตกดินกันมั้ย"

ตาหนู : "ไปคับ" ตาหนูลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว "มี้ไปด้วยกันนะ"

แกรมมา : "หนูเดือน หนูไม่ต้องไปก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจะดูแลตาหนูเอง ส่วนหนูเดือนก็ขึ้นไปพักผ่อนที่ห้อง ได้เลยนะ ห้องอยูทางฝั่งขวาสุด"

พลอยเดือน : "รบกวนด้วยนะคะ มาดาม" มาดามส่งยิ้มให้ก่อนที่จะพาตาหนูออกไปชมพระอาทิตย์ตกดินอยู่นอกตัวบ้าน

.................................................

พลอยเดือนเดินตัวปลิวเข้าไปในห้องนอนส่วนตัวขนาดใหญ่ ห้องออกจะมืดเพราะไม่มีใครเปิดไฟไว้ก่อนหน้า เธอเดินช้าๆและมองสังเกตรอบๆห้องสุดหรูว่ามีอะไรผิดสังเกตหรือเปล่า เธอเปิดไฟในห้องสว่างวาบ พลางกวาดสายตาจนไปพบกับร่างหนึ่งที่นอนเต๊ะท่าอยู่บนเตียงนอนของเธอ ดวงตาสีครามน้ำทะเลค่อยๆเบิกโพลง มองร่างบางที่ยืนอยู่ข้างหน้าตรงประตูทางเข้า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้พลอยเดือนมีท่าทีตกใจเพราะไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงได้เข้ามาอยู่ในห้องนี้

"คุณเป็นไครค่ะ แล้วคุณมาอยู่ที่ห้องนี้ได้ยังไง" ดวงตาสีครามน้ำทะเลได้ปิดลงก่อนที่จะเอ่ยขึ้นว่า

"ที่นี่มันบ้านฉัน ฉันจะนอนที่ไหนก็ได้" จากคำพูดของเอริค มันทำให้พลอยเดือนรู้สึกไม่มั่นใจว่า เธอเข้ามาถูกห้องรึเปล่า แต่ว่ากระเป๋าของเธอก็ถูกวางอยู่ข้างๆเตียงนอน นั่นหมายความว่าเธอไม่ได้เข้าห้องมาผิดอย่างแน่นอน

พลอยเดือนรู้สึกไม่ปลอดภัยกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ เธอจึงตัดสินใจเดินจากห้องไป แต่กลับมีเสียงทุ้มทันทานเธอไว้

"เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ พลอยเดือน" พลอยเดือนหันหน้าเข้ามาหาบุคคลที่นอนหลับตาอยู่บนเตียงก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยว่า

"คุณรู้จักชื่อฉันด้วยหรอคะ ว่าแต่ ทำไมฉันถึงคุ้นๆหน้าของคุณ เหมือนฉันเคยเจอคุณที่ไหนมาก่อน" ดวงตาสีครามน้ำทะเลเบิกโพลงส่งสายตาที่สุดแสนเย็นชาให้กับหญิงสาว ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินเข้ามาหาร่างบางช้าๆ

"ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว ชื่อของฉัน เอริค เมดีซี กู๊ด เป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้"

"ออ สวัสดีค่ะคุณเอริค มีธุระอะไรกับฉันรึเปล่าคะ"

"มี"

"เรื่องอะไรหรอคะ"

"เรื่องของตาหนู ฉันจะพาตาหนูไปอยู่อิตาลีกับมัม" สิ้นคำพูดของคนที่พึ่งได้รู้จัก มันทำให้ผู้หญิงแสนดีอย่างพลอยเดือนถึงกับโกรธเลือดขึ้นหน้า เป็นสามีก็ไม่ใช่ เป็นใครก็ไม่รู้ มาขอตาหนูไปอยู่ด้วยหน้าด้านๆแบบนี้ก็ได้หรอ

"คุณมองหน้าฉันนะคะคุณเอริค มองสิคะ" เอริคได้เหลือบมองไปที่ดวงตาสีดำสนิท ที่กำลังมองเขาด้วยความโทสะ "ฟังให้ดีนะคะ ฉัน ไม่ ให้ ตาหนู ไป" แววตาอันแข็งกร่าว ขุ่นเคือง ไม่พอใจของพลอยเดือนได้แสดงออกมาจะหมด สุดจะอดกลั้นและปิดบังไว้

"ฉันแค่ให้เกียรติบอกให้เธอรู้ไว้ ยังไงเธอก็ต้องแยกกับตาหนู" เสียงเรียบๆแสนเย็นชา ทำให้หัวใจดวงน้อยๆเหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ เพราะเธอรู้ดีว่า ผู้ชายคนนี้มีอำนาจมากแค่ไหน

"ไม่นะ เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวของพวกเขา"

"เธอต้องการเท่าไหร่"

"คุณว่าไงนะ"

"ฉันไม่พูดซ้ำนะ" พร้อมกับโยนเช็คใส่หน้าหญิงสาว

"อยากได้เท่าไหร่ก็เขียนลงไป เพราะไม่ว่ายังไง เด็กสองคนนั้นก็ต้องไปอยู่กับฉันที่อิตาลี เข้าใจใช่มั้ย" พลอยเดือนค่อยๆตั้งสติ บั่นทอนความกลัวภายในจิตใจ ก่อนที่จะเอ่ยสิ่งที่อยู่ภายในใจออกมา

"ฉันไม่เข้าใจ และจะไม่มีวันเข้าใจด้วย ไม่ว่าตระกูลของคุณจะใหญ่คับฟ้าสักแค่ไหน แต่คุณจำไว้ คุณเอริค ฉันไม่มีวันปล่อยมือจากตาหนูเด็ดขาด ไม่ว่าคุณจะใช้วิธีไหนก็ตาม"

"กล้าดีนิ นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่เคยมีใครกล้าขึ้นเสียงกับฉันแบบนี้" เอริคตะคอกเสียงดัง พร้อมกับกระชากข้อแขนของพลอยเดือนเข้ามาหาตัว ทำให้ร่างบางปลิวไปตามแรงกระชากกระทบกับแผ่นอกหนากำยำของชายหนุ่ม

"คุณทำบ้าอะไร ฉันเจ็บ"

"ก็ทำให้เจ็บ"

"คุณ" เอริคมองร่างหญิงสาวที่กำลังพยายามแกะมือของเขาที่กำรอบข้อแขนของเธอไว้แน่น


 

"เอริค ลูกทำอะไร" มาดามอลิซและตาหนูเข้ามาเห็นภาพตอนที่ทั้งสองตัวติดกันพอดี ทำให้ตาหนูวิ่งหัวแทบขวิดเข้ามาดึงคุณอาเอริคให้ออกห่างจากมี้ของพวกเขา วิ่งแทรกตัวเข้าตรงกลางทั้งๆที่อาเอริคยังไม่ปล่อยมือจากมี้เลย

เอริค : "ตาหนู อะไรกันครับเนี่ย อาแค่ทักทายมี้ของเราเองนะ" เอริคส่งยิ้มเจื่อนๆให้กับตาหนู เพราะเขาถูกมือน้อยๆแกะมือหนาออกจากข้อมือพลอยเดือน

เคมี : "อาเอริคห้ามแตะตัวมี้ของพวกเรานะ" เคมีพูดเสียงดังขณะที่กำลังกอดแขนของมี้คนล่ะข้างกับฟิสิกส์

ฟิสิกส์ : "มี้ของเรา ไม่อนุญาตให้ผู้ชายแตะนะ" ฟิสิกส์มองเอริคด้วยแววตาที่ดูกังวล

แกรมมา : "เอ๊ะ ตาหนู อะไรกันครับเนี่ย หวงมี้ขนาดนั้นเลยหรอครับ" มาดามอลิซยิ้มให้กับความไร้เดียงสาของเด็กน้อยที่กลัวการถูกแย้งความรัก และกลัวการเปลี่ยนแปลงที่มี้จะมีผู้ชายคนอื่นเข้ามาในชีวิตนอกเหนือจากเขาสองคน หลังจากนั้นมาดามอลิซก็เอ่ยถามพลอยเดือนขึ้น "หนูเดือนเป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ"

พลอยเดือน : "เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร เราแค่ทักทายกันเฉยๆค่ะ" พลอยเดือนหันไปยิ้มให้กับลูกรักและใช้มือทั้งสองข้างลูบศีรษะของทั้งสองด้วยความเอ็นดู

สายตาของมาดามอลิซมองไปที่ลูกชายเหมือนรู้สถานการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น บวกกับหลักฐานที่ข้อมือของพลอยเดือนที่แดงเป่ง เป็นรอยนิ้วมืออย่างเห็นได้ชัด

"เอริค ตามมัมมาที่ห้องด้วย เรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน" เมื่อได้ยินดังนั้น เอริคชักสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ ก่อนที่จะรีบตามมัมของตนไปที่ห้องทันที


 

ณ ห้องนอนมาดามอลิซ

"เอริค ลูกไม่ทำอะไรในห้องนั้น"

"เปล่าครับ"

"ให้ตอบอีกที" เอริคถอนหายใจหนักและตอบคำถามของมัมส่งๆว่า

"ผมก็แค่ไปเจรจาอะไรด้วยนิดหน่อย"

"เรื่องอะไร ทำไม่ถึงต้องลงไม้ลงมือกันด้วย"

"ผมจะขอตาหนู ให้ไปอยู่กับมัมที่อิตาลี"

"แกจะบ้าหรอ ตาเอริค โอ้ยยยย คิดหน่อยสิลูก ตาหนูเป็นลูกเขานะ เขาคงจะยอมหรอก"

"ผมก็แค่ อยากจะให้มัมมีความสุข เพราะตาหนูเป็นหนึ่งในความสุขของมัม แล้วก็เป็นหนึ่งในความสุขของผมด้วย" มาดามอลิซถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วเดินเข้ามาหาเอริคลูกรัก

"แล้วลูกไปคุยกับหนูเดือนยังไง ทำไมถึงได้ทะเลาะกันแบบนั้น" สิ้นคำถามเอริคได้นึกถึงการกระทำของตนก่อนหน้าที่ได้กระทำกับพลอยเดือน

"มัมอย่ารู้เลย เอาเป็นว่า เรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ให้มันแล้วไป"

"เออ แต่จะว่าไปหนูเดือน เธอก็น่ารักดีนะ พึ่งรู้จักกันวันแรกแท้ๆ" สายตามัมเอียงมองลูกชายสุดที่รักอย่างมีเลสนัยต์

"เฮ่ย มัม หยุดคิดเดี๋ยวนี้เลยนะ" เอริคมองตาเหมือนรู้ใจมัมของตัวเอง

"ทำไมละ ได้หนูเดือนมาเป็นสะใภ้ แถมยังได้ตาหนูมาเป็นหลานอีก" เอริคส่ายหัวให้กับความคิดของมัมตัวเองที่กำลังจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน

"เชิญมัมคิดไปคนเดียวเหอะ ผมไปหาตาหนูแล่ว"


 

................................................................................................


 

ฮั่นแน่ๆ ไม่ได้ลงหลายวันคิดถึงตะเร๊กจังเลย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะพยายามแต่งให้จบนะ อาจจะลงช้าบ้าง 2 วันครั้ง 3 วันครั้ง ลงไม่ค่อยเป็นเวลา แต่ว่าเค้าก็จะตั้งใจเขียนให้สุดๆไปเลย เย้ๆๆๆ


 

โปรดติดตามภาคใหม่

Physical แรงรักโน้มถ่วง

และ

Chemical ปฏิกิริยารัก ลุ้นเลิฟ

หยอกครับหยอก555 IUI ลูกชายของฉัน ยังไม่จบเลย 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 384 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #451 maewnay (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 13:29
    ผู้หล่อก็จริงแต่ทำแบบนี้ไม่ปลื้มเลยคนเป็นแม่อยู่ๆเจอแบบนี้ตีให้ตายก็ไม่ลูกหรอก
    (ยกเว้นพวกที่ขายลูกกินอ่ะ)
    #451
    1
    • #451-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 16)
      30 สิงหาคม 2563 / 19:43
      ให้อภัยได้มั้ยครับ พอดีผู้ชายหล่อน๊าาาาาาาาา
      #451-1
  2. #438 bow smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 19:45
    นางเอกเป็นรักในอดีตที่แม่พระเอกเคยบอกให้พระเอกลืมรึเปล่าน้าาาาา มโนนน555
    #438
    0
  3. #388 JJrome (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 17:41
    เอริค อิควายยยยยยย
    #388
    1
    • #388-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 16)
      28 มีนาคม 2563 / 19:45
      ว่าเจ้าพ่อทามมมายยยครับ ไอ้เจ้าตะเร้กกก
      #388-1
  4. #48 bire0032 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 17:26
    พระเอกอายุเท่าไร เห็นตัวจัด งี่เง่า โอ้ยยย... อีพระเอกกกกก #อิน
    #48
    1
    • #48-1 FocusPoint(จากตอนที่ 16)
      13 มกราคม 2563 / 00:12
      น่าจะอายุเท่าตาหนูนะเค้าว่า 555
      #48-1
  5. #47 Npff (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 04:21
    รอทู้กวันจ้า
    #47
    1
    • #47-1 FocusPoint(จากตอนที่ 16)
      11 มกราคม 2563 / 10:09
      ดีใจจัง ของคุณตะเร้กกกมากๆนะ 😁😁
      #47-1