IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 15 : เศร้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 358 ครั้ง
    9 ม.ค. 63

บรรยากาศภายในห้องหรูแสนอึมครึม เสียงแอร์ดังครืนๆจากความเงียบ กับบรรยากาศใกล้รุ่งสาง จู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น บัวทำตัวเลิกลักมองซ้ายมองขวา ก่อนที่จะรีบรับโทรศัพท์ด้วยความลนลาน

…………………………………………………………

กร : "ตะเร๊กกกกกกก ตื่นยังครับ"

บัว : "ตะเอง ตอนนี้เค้าไม่สะดวกคุยอ่ะ เดี๋ยวเค้าโทรกลับนะ"

กร : "ตะเร๊กกกกไล่เค้าหรอ เมื่อวานนี้เราก็ไม่ได้คุยกันทั้งวันเลยนะ คิดถึงงงงงงงงง"

บัว : "เค้าก็คิดถึงตะเองนะ ตะ แต่………"

ไม่ทันที่บัวจะพูดจบประโยค พลอยเดือนก็แย่งโทรศัพท์จากมือของบัวทันที “เอามานี่” “ดะ เดือน ยัยเดือน”

พลอยเดือน : "โทษทีนะกร อย่ามาตะเร๊กตะน้อยเวลานี้ได้ป่ะ"

กร : "พะ พี่เดือน"

พลอยเดือน : "เออ พี่เอง มีปัญหาหรอ"

กร : "ปะ เปล่าครับพี่ ผมโทรมารบกวนใช่มั้ย ขอโทษด้วยครับ"

พลอยเดือน : "……………………"

กร : "ตะเร๊กกกกก"

พลอยเดือน : "ตะเร๊กบ้านแกสิ ฉันเครียดอยู่ตัดสายสักทีสิโว้ยยยยย"

กร : "ขอโทษครับพี่ ตะเร๊กกกกว่างเมื่อไหร่ อย่าลืมโทรมาหาเค้านะ"

กรพูดเร็วมากจนลิ้นแทบจะพันกันเป็นเกรียว เมื่อได้ยินเสียงโมโหร้ายของพลอยเดือน ที่กำลังพาลตะคอกใส่เขาอย่างลืมตัว

ครามเดินเข้ามาจับไหล่พลอยเดือนที่กำลังหงุดหงิดและเป็นกังวล แล้วปลอบประโลมเพื่อนรักด้วยเสียงอันแสนอบอุ่น

“เดือน ใจเย็นๆก่อน อย่าพึ่งใช้อารมณ์”

“ใจเย็น เจ้บอกให้เดือนใจเย็นหรอ ตอนนี้ตาหนูอยู่กับใครก็ไม่รู้ จะเป็นยังไงบ้าง ร้องไห้อยู่หรือเปล่า เดือน เดือนเป็นห่วงพวกเขา” ครามได้ดึงพลอยเดือนเข้ามากอด ให้น้ำตาซับลงที่อกข้างซ้ายของเขา

“แต่มาดามอลิซกับคุณเอริก พวกเขาเอ็นดูตาหนูมากนะ เขาคงจะดูแลตาหนูดีแหละ”

“เจ้เอาอะไรมามั่นใจ กับคนที่พึ่งรู้จักกันแค่วันเดียว แล้วเจ้รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาบ้าง นอกจากชื่อของเขา”

“เออน๊าาา เจ้ขอโทษที่ไม่ซักประวัติพวกเขามาให้ดีๆ หยุดร้องนะ ร้องไห้มาทั้งคืนแล้ว”

“…………” พลอยเดือนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่ผละตัวออกจากอ้อมแขนของคราม แล้วลองโทรหาตาหนูอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันแปลกไป คือโทรไม่ติดเลย หมดหนทางติดต่อ ตอนนี้พลอยเดือนต้องรอเวลาให้ครบ 24 ชม. เพื่อที่จะแจ้งความ และรอความหวังริบหรี่จากคำพูดของเอริค ที่บอกกับเธอไว้ว่า ถ้าตาหนูตื่นแล้วจะให้โทรไปหา


 

ภูตะวัน : “น้องเดือนครับ”

พลอยเดือน : “…………….” พลอยเดือนชายตามองภูตะวันด้วยสายตาที่ดูเศร้าและเป็นกังวล

ภูตะวัน : “ลองให้เพื่อนพี่เจาะสัญญาณนาฬิกาตาหนูให้เอามั้ย แล้วก็ลองๆสืบประวัติสองแม่ลูกนั่นดูด้วยว่าเป็นตัวอันตรายรึเปล่า” พลอยเดือนเบิกตาโพลงเหมือนไฟที่พึ่งได้รับเชื้อเพลิงมาใหม่ๆ

พลอยเดือน : “ทำได้หรอคะพี่ภู”

ภูตะวัน : “พี่ก็ไม่แน่ในนะ แต่ก็ดีกว่านั่งรอเฉยๆอ่ะ”

บัว : “อีเจ้”

คราม : “อะไร”

บัว : “ใช่สองแม่ลูกนี้ป่ะ” บัวชูโทรศัพท์ภาพคู่แม่ลูกตระกูล Medeazee good ให้กับครามและทุกคนได้ดู เมื่อครามเห็นรูปนั้นถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง และรีบวิ่งเข้าไปขว้าโทรศัพท์ของบัวมาดู เพื่อความมั่นใจ

คราม : “ใช่แก สองคนนี้เลย” พลอยเดือนรีบวิ่งเข้ามาหาครามที่กำลังทำหน้าตกใจกับภาพบนจอโทรศัพท์

พลอยเดือน : “ไหน เดือนขอดูหน่อย” ไม่รู้ทำไม แว๊บแรกที่เห็นภาพสองคนนี้ มันทำให้พลอยเดือนรู้สึกใจหวิว เคว้ง และเหมือนกับว่าคุ้นหน้าคุ้นตาเขาสองคนแปลกๆ “ทำไมเดือนคุ้นหน้าสองคนนี้จัง”

คราม : “ไม่คุ้นได้ไง สำเนาถูกต้องเหมือนตาหนูเด๊ะๆเลยค่ะ คุณแม่เดือน”

บัว : “ไหนๆฉันขอดูใหม่หน่อยอีเจ้” บัวถึงกับตกใจเมื่อได้มองภาพนั้นชัดๆอีกครั้ง “บ้าน๊าาาา เหมือนตาหนูจริงๆด้วย”

ภูตะวัน : “รูปเกลื่อนเน็ตขนาดนี้ คงไม่ใช่บุคคลธรรมดาซะละมางงงงงง” ภูตะวันหาข้อมูลแบบหยาบๆผ่านทางอินเทอร์เน็ต ก่อนที่จะชี้แจ้งสถานะตระกูลนี้ให้ทุกคนฟัง

“อลิซ เอริค เมดีซี กู๊ด เป็นแม่ลูกกัน เป็นหนึ่งในตระกูลสุดยอดมหาอำนาจในอิตาลีทำธุรกิจทุกประเภท ทั้งสังหา อสังหา ออนไลน์ ล้วนมีหุ้นส่วนของตระกูลนี้แทรกอยู่เสมอ รวยเป็นอันดับท็อปๆของยุโรป และตอนนี้ก็กำลังทำโปรเจ็คยักใหญ่กับสมาชิกทายาทอสังหาทางฝั่งเอเชียใต้ สร้างคาซิโนที่ประเทศฮาซาโล หมู่เกาะกรีนแพลน ซึ่งเป็นหมู่เกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับต้นๆของเอเชีย”

บัว : “ไม่ธรรมดา”

คราม : “เป็นเจ้าพ่อแน่ๆ”

ภูตะวัน : เดือน โอเคมั้ย พี่เห็นเราเงียบตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้วนะ

พลอยเดือน : ปะ เปล่าค่ะ เดือนแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

10.00 น.

พลอยเดือนนั่งรอสายเรียกเข้าจากลูกน้อยตั้งแต่เมื่อคืน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีสายใดๆโทรเข้ามาเ

ภูตะวัน : "เดือน กินข้าวก่อนนะ ถ้าเราเป็นอะไรไปเดี๋ยวตาหนูก็มาฆ่าพี่หรอก"

พลอยเดือน : "เดือนกินอะไรไม่ลงหรอกค่ะพี่ภู ตอนนี้ใจของเดือนมันจะขาดอยู่แล้ว" พลอยเดือนนั่งกุมขมับอยู่ที่โซฟา ภูตะวันไม่เคยเจอพลอยเดือนเป็นขนาดนี้มาก่อน มันทำให้เขารู้สึกเป็นห่วง และเจ็บปวดภายในหัวใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้เลย เขาจึงเดินเข้าไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าพลอยเดือน ดึงเธอเข้ามาหาตัว และใช้สองแขนหนา อันแสนอบอุ่นโอบกอดเธอไว้แน่น

"พี่ขอโทษนะเดือน ที่พี่เอาแต่ใจแบบนี้ พี่ไม่สามารถบรรเทาความเศร้าภายในใจของเดือนได้เลย พี่ก็ทำได้แค่นี้แหละ" พลอยเดือนไม่ลังเลที่จะแสดงความอ่อนแอจากส่วนลึกของหัวใจต่อหน้าภูตะวัน คนที่คอยตามจีบเธอมาตั้งแต่มหาลัย โดยมีบัวและครามแอบมองอยู่ข้างนอกประตูไม่ห่างไปไหน

ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดด เสียงสั่นโทรศัพท์ดังขึ้น พลอยเดือนรีบรับโทรศัพท์ทันทีที่เห็นชื่อคนบนสาย

.....สายเรียกเข้า เคมี....

ตาหนู : "มี้....................มี้คาบบบบบบบบบบบบ............มี้มี้มี้"

พลอยเดือน : "ตาหนู ตาหนู ตาหนูใช่มั้ยลูก ตาหนูปลอดภัยใช่มั้ย ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ"

เคมี : "ปลอดภัยคาบบบบ อยู่บ้านแกรนมา แกรนมาใจดีมากๆเลย"

ฟิสิกส์ : "ใช่คาบบบบ แต่เราอยากเจอมี้มากๆเลย ฟิสิกส์คิดถึงมี้ที่สุดเลยคาบบบบบ"

เคมี : "มี้ พี่บัวเป็นยังไงบ้างคาบบบบ"

บัว : "พี่ปลอดภัยครับ ตาหนูรู้มั้ยครับว่า พวกเราทุกคนเป็นห่วงตาหนูแค่ไหน"

คราม : "อยู่ไหนรีบกลับมา เดี๋ยวพี่จะให้มี้เราไปเที่ยวกับอาภูสองคนนะ"

เคมี : "ไม่นะ ลุงครามมารับพวกเราเดี๋ยวนี้เลย"

ภูตะวัน : "ซ้อมเรียกอาภู ว่าพ่อภูได้เลยนะตาหนู 5555"

เคมี : "ไม่เรียกหรอก อย่าเข้าใกล้มี้ของพวกเรานะ"

ฟิสิกส์ : "มี้คาบบบบบบบ มี้ไม่เห็นพูดอะไรเลย ไม่เอาอาภูเป็นพ่อนะ"

เคมี : "เคมีอยากกอดมี้จังครับ"

พลอยเดือน : "มี้ก็อยากกอดตาหนูเหมือนกัน มี้เป็นห่วงเรามากนะรู้มั้ย มี้จะไปรับเราเดี๋ยวนี้ บอกมี้ได้มั้ยว่าอยู่ที่ไหน"

ฟิสิกส์ : "เราก็ไม่รู้ครับว่าอยู่ที่ไหน แต่มี้คาบบบบ แกรนมาอยากคุยด้วยคาบบบบ"

พลอยเดือน : "แกรนมาหรอ ดะได้สิ มี้จะคุยกับแกรนมานะ"

เคมี : "เราสองคนไปกินขนมก่อนนะครับ มี้ปิดลำโพงด้วยนะ แกรนมาบอก"

พลอยเดือนตั้งสติก่อนที่จะเริ่มบทสนทนากับคนปลายสายที่เริ่มทักเธอขึ้นมาก่อน

...............................................

อลิซ : "พลอยเดือน แม่ของตาหนูใช่มั้ย"

พลอยเดือน : "ใช่ค่ะ มาดามอลิซใช่มั้ยค่ะ"

อลิซ : "ใช่จ๊ะ ผู้ชายที่ชื่อครามเล่าให้ฟังล่ะสิ"

พลอยเดือน : "ก็ประมาณนั้นค่ะ"

อลิซ : "ฉันเรียกเธอว่า หนูเดือน ได้มั้ย"

พลอยเดือน : "ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ แล้วตอนนี้ตาหนูเป็นยังไงบ้างคะ เดือนขอไปรับตาหนูเลยได้มั้ย"

อลิซ : "ตอนนี้หนูเดือนอยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันส่งคนไปรับมาที่นี่ แต่บ้านของฉัน ต้อนรับ แค่หนูเดือนคนเดียวนะ"

พลอยเดือน : "แต่ว่า.........."

อลิซ : "ถ้าหนูเดือนมาหาฉันที่บ้าน ฉันจะคืนตาหนูให้ โอเคมั้ย"

พลอยเดือน : "ได้ค่ะ เดือนอยู่ที่ $#$^%%*% จะมาตอนนี้เลยมั้ยคะ เดือนเป็นห่วงตาหนูจะแย่อยู่แล้ว"

อลิซ : "เตรียมตัวนะหนูเดือน มาค้างที่นี่สัก 2-3 วัน เตรียมของมาให้พอล่ะ" สิ้นเสียงมาดามอลิซ เธอก็ตัดสายโทรศัพท์ทันที

พลอยเดือน :"มาดาม เดี๋ยวค่ะ อะไรนะคะ มาดาม"

.........................................


 

ตะเร๊กกกกกกกกก เค้าพยายามเขียนให้มันออกมาเศร้า ดราม่า แต่ผลที่ได้ออกมามันคือคอมเมดี้อ่ะ งึมๆ ตอนนี้เค้าเจออุปสรรคอันใหญ่หลวง เพราะเค้าคิดไม่ออกว่า จะให้เอริครู้ความจริงที่ว่าตาหนูเป็นลูกตนยังไง

ตะเร๊กกกกกกกกก มีความคิดเห็นยังไง comment บอกเค้าได้นะตัว เก็บไว้เป็นไอเดียในตอนต่อไปครับ

ขอบคุณหลายที่ติดตามเด้อคาบบบบบบบบบบบ จุ๊ฟ จุ๊ฟ


 


 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 358 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #170 Ta Jittra (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:56
    เทียบรูปเอริคตอนเด็กกับตาหนู แล้วขอตรวจดีเอ็นเอ
    #170
    1
    • #170-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:31
      นาทีนี้ก็ต้องตรวจแล้วแหละ สำเนาถูกต้องขนาดนี้ 555
      #170-1
  2. #88 ณัฐวดี (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 08:23

    ขอบคุณมากคะตรวจดีเอ็นเอสิ

    #88
    1
    • #88-1 PurpleBlood(จากตอนที่ 15)
      26 มกราคม 2563 / 16:29
      จัดไปเลยคาบบ
      #88-1
  3. #46 mkmi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 01:01
    ไม่ต้องดราม่ามากนะค่ะ
    เดี๋ยวนี้มาม่าเยอะแล้ว
    #46
    1
    • #46-1 FocusPoint(จากตอนที่ 15)
      11 มกราคม 2563 / 10:08
      จัดไปเลยคาบบบบ
      #46-1
  4. #43 Tato Aung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:47
    ไม่ต้องดราม่ามากก็ได้นะคะ
    #43
    1
    • #43-1 FocusPoint(จากตอนที่ 15)
      9 มกราคม 2563 / 15:04
      ต่อจากนี้ไปเข้าสู่วงการคอมเมดี้อย่างเต็มตัวครับ
      #43-1
  5. #42 annejaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 07:59
    ให้แกรนมา ถามพลอยเดือนว่า เป็นเด็กที่เกิดขึ้นมาโดยผู้บริจาคน้ำเชื้อใช่มั้ย หมอคนนั้นคือใคร แร้วไล่เบี้ยไปถึงหมอ อะไรประมานนี้ 5555 น่าจะเชื่อมโยงได้นะไรท์
    #42
    1
    • #42-1 FocusPoint(จากตอนที่ 15)
      9 มกราคม 2563 / 10:11
      ทำงานเป็นระบบกันเลยที่เดียว555 ตาหนูของมี้
      #42-1
  6. #40 25442511 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:07
    ให้เอริคสงสัย ตรวจดีเอ็นเอแล้วพบว่าใช่เลยนี้คือลูกของเขาเอง
    #40
    1
    • #40-1 FocusPoint(จากตอนที่ 15)
      9 มกราคม 2563 / 10:08
      มันต้องสร้างสาเหตุแล้วแหละ
      #40-1
  7. #39 25442511 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:06
    น่ารักกกก
    #39
    1
    • #39-1 FocusPoint(จากตอนที่ 15)
      9 มกราคม 2563 / 10:07
      เค้าใช่มั้ย ที่น่ารัก. 😍😍
      #39-1