IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 14 : ประวัติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 446 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

ค่ำคืนที่แสนมืดมิดพลอยเดือนวิ่งตามหาลูกน้อยริบหาด ร้องหาจนสุดเสียง แต่ไม่มีเสียงใดๆตอบรับกลับมา หัวใจที่สั่นคลอนตลอดช่วงเวลาที่รับรู้เรื่องราว มันดูสับสน หมดเรี่ยวแรง และแสนหน่วงหนึบอยู่ภายใน เกินที่จะอดกลั่นไว้ได้ เสียงสะอื้นไห้ปนเสียงตะโกนเหมือนคนบ้า วิ่งร่าจนหมดแรง ล้มตัวลงกอดเข่าร้องไห้อยู่ตรงนั้น บัววิ่งตามเพื่อนรักมาติดๆ เข้ามาโอบกอดและปลอบประโลมเธอพร้อมกับน้ำตาที่ไหลหยดลงอาบแก้มด้วยความรู้สึกผิด

"บัว อย่าร้องนะ ฉันขอโทษ ฉันขอโท............ฮือออออ" บัวกอดพลอยเดือนไว้แน่นและลูบไปที่ศีรษะของพลอยเดือนเบาๆ

"...................."

"ใจเย็นๆนะ ตอนนี้ทุกคนกำลังช่วยกันหาอยู่ อีกไม่นานเราจะต้องเจอตาหนูแน่นอน"

"จริงนะ"

"อืม จริงสิ ตอนนี้แกเข้มแข็งเอาไว้นะ ป่ะ ลุกขึ้น ตามหาตาหนูกันต่อ ไหวมั้ย"

"ไหว ฉันไหว" พลอยเดือนลุกขึ้นยืน โดยที่มีบัวประคองอยู่ข้างๆ กลับเหลือบไปเห็น คราม และ ภูตะวันที่ยืนคอยเป็นกำลังใจ และช่วยตามหาตาหนูอีกแรง ภูตะวันเดินเข้ามาหาพลอยเดือนด้วยสีหน้าสำนึกผิดแบบสุดๆ

"เดือน พี่ขอโทษ ถ้าตอนนั้น พี่อยู่ด้วยล่ะก็......."

"ช่างเถอะค่ะพี่ภู ตอนนี้เดือนเป็นห่วงตาหนูมาก เรื่องอื่นไว้ค่อยเคลียร์กันทีหลังนะคะ"

"........................"

บัวจับไหล่พลอยเดือนพร้อมกับนึกขึ้นได้ว่า

"เดือน ตาหนูใส่นาฬิกาไว้ใช่มั้ย ที่ฉันบอกว่าให้ตาหนูโทรหาแกอ่ะ"

"ใช่ ใช่แล้วบัว นาฬิกาตาหนูสามารถโทรได้นี่น๊า" พลอยเดือนรู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะกดโทรไปที่ปลายสาย

"เป็นไงแก" บัวถามขึ้น

"ยังไม่มีใครรับสายเลย รับแล้วๆๆ"

..........................................................................................

"ตาหนู ตาหนู ตาหนูอยู่ไหนลูก"

"เธอเป็นใคร" สิ้นเสียงคนปลายสาย ทำให้พลอยเดือนตกใจแบบสุดๆเพราะไม่ใช่เสียงตาหนูที่เธอคุ้นเคย

"คุณนั่นแหละเป็นใคร ลูกของฉันอยู่ที่ไหน"

"ตอบคำถามฉัน"

"ฉันเป็นแม่ของเจ้าของนาฬิกาเรือนนี้"

"หรอ"

"คุณเป็นใคร ลูกของฉันอยู่ที่ไหน คุณทำอะไรลูกของฉัน"

"ปลอดภัย"

"อะไร"

"ตาหนู ปลอดภัยดี"

"ตอนนี้ตาหนูอยู่ไหน ฉันจะไปรับตาหนู"

"ถ้าตาหนูฟื้นแล้ว เดี๋ยวฉันให้เขาโทรหา"

"นั่นไม่ใช่คำตอบ"

"ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคำถามเธอ เอาเป็นว่า ฉันชื่อเอริค ถามผู้ชายที่ชื่อครามเอาแล้วกัน ส่วนเรื่องตาหนู เดี๋ยวฉันพาไปส่ง"

.................................................................................

"เดี๋ยวก่อนสิ คุณ คุณ คุณ" พลอยเดือนตะโกนเรียกคนปลายสายอย่างสุดเสียง ก่อนที่จะมองไปที่ครามด้วยสายตาอาฆาตแบบสุดๆ

"อีเจ้ เอริคนี่มันเป็นใคร เล่ามาให้หมด"


 

4 ชม ก่อนหน้า

ณ บ้านพัก MEDEAZEE GOOD

เอริคอุ้มตาหนูด้วยแขนทั้งสองข้างเข้ามาในบ้าน ก่อนที่จะวางตาหนูลงนอนที่โซฟาอันใหญ่ใต้โถงห้องนั่งเล่น เขานั่งมองตาหนูที่แสนไร้เดียงสา ไม่มีพิษมีภัยเหมือนเมื่อตอนกลางวัน เอริคใช้มือใหญ่อันแสนอบอุ่นสัมผัสไปที่แก้มและปอยผมของตาหนูที่ดูมอมแมมเลอะเศษทราย และใบไม้

"หึ ทำไมฉันต้องมารู้สึกเอ็นดูพวกนายด้วยห๊ะ ตาหนู ทั้งๆที่ซนซะขนาดนั้น" เอริคจับไปที่หัวใจของตนเองที่ตอนนี้เต้นหน่วงผิดปกติ หรือว่าตอนนี้เขากำลังกลัว กลัวว่าตาหนูสองคนนี้จะเป็นอะไรไป ทั้งๆที่ผ่านมา เขาไม่เคยแคร์ใครเลยแม้แต่ตัวเอง

เอริคถอนหายใจ แล้วเดินขึ้นไปปลุกมัมของเขาที่กำลังนอนหลับสบายอยู่บนห้องให้ลงมาดูแลตาหนู มัมของเขาคงดีใจมาก ที่จะได้ดูแล และพูดคุยกับตาหนูอีกครั้ง มาดามอลิซเมื่อได้รู้ข่าวจากลูกชาย ก็รีบวิ่งลงมาดูตาหนูทันที่ เธอนั่งลงบนโซฟาจับมือน้อยๆของทั้งสองคนไว้แน่น

"เอริค ตาหนูเป็นอะไร ทำไมอยู่ในสภาพแบบนี้ อย่าบอกนะว่าลูกกกกกกกก"

"ไม่ใช่ครับมัม ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนผมไปเจอ ตาหนูก็อยู่ในสภาพนี้แล้ว"

"เอริค"

"ครับ"

"ไปเอาผ้าชุบน้ำมาให้มัมหน่อย ดูเหมือนตาหนูจะมีไข้ด้วยนะ"

"............." เอริคไม่พูดอะไร แต่กลับเดินไปเอาผ้ากับน้ำอุ่นๆมาให้กับมัมของเขา ทั้งๆที่ผ่านมาเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้กับใครที่ไหนเลย มาดามอลิซเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับสองแสบ จากนั้นเอริคและมาดามก็ช่วยกันอุ้มตาหนูขึ้นไปนอนที่ห้องของมาดามอลิซ ทั้งสองวางเด็กน้อยลงบนเตียงอันใหญ่ที่สามารถนอนได้ถึง 10 คนโดยที่ไม่ต้องนอนเบียดกัน

"ทำไม มัมถึงดูไว้ใจเด็กสองคนนี้จัง ทั้งๆที่มัมเป็นคนหวงห้องนอนตัวเองจะตาย"

"ไม่รู้สิ มัมแค่คิดว่า มัมมีความสุขที่ได้อยู่กับตาหนู" มาดามยิ้มร่า ก่อนที่จะลุกออกมาจากเตียง

"มัมลงไปเอาของข้างล่างแป๊บนึงนะ เดี๋ยวมัมกลับขึ้นมา ฝากดูแลตาหนูด้วย"

"ครับมัม" ตั้งแต่แด๊ดของเขาถูกยิงตายเมื่อหลายปีก่อน นี่เป็นครั้งที่สอง ที่เขาเห็นมัมของเขาดูมีความสุข และมีชีวิตชีวาขนาดนี้ สักพักสัญญาณสายเรียกเข้าจากนาฬิกาข้อมือของฟิสิกส์ก็ดังขึ้น สายตาสีครามน้ำทะเลมองไปที่ต้นกำเนิดเสียง มองไปที่หน้าปัดนาฬิกา 'มี้' เขาถอดนาฬิกาของทั้งสองคนออก ก่อนที่จะกดรับสาย นาฬิกาอีกเรือนที่มีสายโทรเข้ามา

".................คุยโทรศัพท์.........................."

เอริคตัดสายทิ้งพร้อมกับกล่าวออกมาเบาๆว่า

"ฉันไม่อยากส่งตาหนูกลับคืนเลย ตาหนูคือความสุขของมัม" เขามองไปที่สองแสบด้วยสีหน้าเป็นกังวล "นายสองคนอยู่กับฉันได้มั้ย ไม่กลับไปหามี้ของพวกนายได้รึเปล่า" เขาถอนหายใจ พร้อมกับยิ้มมุมปากให้กับตัวเอง ที่จู่ๆก็มีความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมาในหัว

"เอริค เป็นอะไรรึเปล่าลูก" มาดามทักลูกชายที่กำลังพูดพึมพำอยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว

"เปล่าครับมัม"

"แล้วนี่ มี้ของตาหนูจะไม่เป็นห่วงแย่หรอ เอริคเอาลูกเขากลับมาบ้านแบบนี้"

"มัมไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เดี๋ยวผมหาทางติดต่อญาติของตาหนูเอง ไม่ต้องเป็นห่วง"

"................" มาดามอลิซเดินเข้าไปจุ๊ฟแก้มตาหนูทั้งสองเบาๆ "อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆจัง" มาดามอลิซปิดไฟหัวเตียง แล้วนอนกอดตาหนูอย่างมีความสุขตลอดทั้งคืน

"ฝันดีมัม พวกนายด้วย ฝันดี" เอริคได้ลงมาใต้โถง พร้อมกับเช็คข้องมูลการก่อจราจลที่ฮาซาโล และเหตุวางระเบิดที่กรีนแพล้นว่าไปถึงไหนแล้ว

.........................................................................

(เอริค ไค)

เรื่องไปถึงไหนแล้ว

เราหาตัวคนวางระเบิดได้แล้วครับ

มันเป็นใคร

คนงานใหม่ที่พึ่งรับเข้ามาทำงานครับคุณเอริค

ใครบงการ

มันชิงฆ่าตัวตายก่อน เลยไม่ได้ข้อมูลอะไรจากมันเลยครับ

จับตาดูสถานการณ์ให้ดี โดยเฉพาะพวกคนใหญ่ คนโต ที่อยากจะเข้าไปเยี่ยมชมการสร้างคาซิิโน

รับทราบครับ

ออ อีกอย่าง ส่งข้อมูลทุกอย่างที่หามาได้มาให้ฉันด้วย

ครับ จะส่งให้เดี๋ยวนี้ครับ

อืม

.........................................................

เอริคนั่งกุมขมับให้กับเรื่องวุ่นวายมากมายที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงอันคุ้นหูดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขา

"อ้าว คุณเอริค ยังไม่นอนอีกหรอครับ"

"กัซ มีอะไร"

"ได้เรื่องแล้วครับ ที่ให้ไปสืบ"

"เร็วดีนิ ยังไม่ถึงวันเลย"

"ก็แน่นอนสิครับ นี่ใครครับ กัซเอง"

"อย่าพึ่งเล่น ได้ความว่าไงบ้าง" เมื่อกัซเห็นสีหน้าของผู้เป็นนายไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ เขาจึงเปลี่ยนจากโหมดตัวเอง เขาสู่โหมดจริงจัง พร้อมกับยื่นเอกสารซองสีน้ำตาลฉบับหนึ่งให้กับเอริค

"แม่ของตาหนูชื่อว่า นางสาวพลอยเดือน อัมตะรัตนชาติไพศาลกูล เป็นเจ้าของร้านแฟหุ้นส่วนกับนายกชกร แสนจำปา ฐานะปานกลางค่อนไปทางรวย ไม่มีญาติที่ไหน เป็นนักเล่นหุ้นตัวยงคนหนึ่งเลยล่ะครับ เธอไม่ต้องทำงานอะไรมากรอเงินปันผลจากหุ้นที่เธอเล่น เธอจบปริญญาตรีคณะบริหาร ตอนนี้อาศัยอยู่ที่กรุงเทพ ดอนโดในเครือ SSR ห้อง B5421 อยู่กัน 4 คน ก็คือ เธอ ตาหนูอีกสองคน แล้วก็กชกรครับ" เอริคดึงเอกสารที่กัซยื่นให้ออกมาดู เอกสารใบแรกที่ดึงขึ้นมาดู เป็นรูปของพลอยเดือนขนาดใหญ่ ผิวขาวนวล นัยต์ตากลมโต สีดำสนิท มีลักยิ้มแสนน่ารัก ปากบางๆยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี

"แล้ว ประวัติสามีของเธอล่ะ"

"เธอไม่มีสามีครับ"

"ว่าไงนะ" เอริคพูดขึ้นด้วยคว่มสงสัย

"จริงๆครับคุณเอริค ตาหนูเกิดจากการฉีดเชื้อผสมเทียมเข้าสู้โพรงมดลูกครับ หรือเรียกสั้นๆว่าการทำ IUI ตาหนูเกิดจากน้ำเชื้อที่มีผู้มาบริจาค"

".................."

"กรณีของตาหนูเนี่ย ผมสืบได้ความมาว่า เจ้าของเชื้ออสุจิ ชื่อว่า นายฐิติรุธ ภู่อำพัน ถ้าจำไม่ผิด ชื่อเล่นน่าจะชื่อครามนะครับ เป็นคนใต้" เอริคทำหน้าตกใจก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า

"หึ ชื่อว่าอะไรนะ ครามงั้นหรอ" เอริคนึกถึงภาพของครามกับตาหนูวิ่งหยอกล้อกันที่ชายหาด ก่อนที่จะส่ายหัวเบาๆ เพราะครามกับตาหนูต่างกันมาก เหมือนสีขาวกับดำ ที่มองยังไงก็ไม่ใช่พ่อลูกกันแน่ๆ "กัซ นายไม่ได้สืบมาผิดใช่มั้ย"

"ใช่ครับ มีข้อมูล และมีรูปด้วย" กัซทำหน้าเจื่อนๆ ให้กับเอริค เพราะครามในภาพไม่มีความคล้ายคลึงกับตาหนูเลยแม้แต่นิดเดียว

"แค่นี้ใช้มั้ย"

"รายล่ะเอียดอื่นๆอยู่ข้างในซองเอกสารครับ คุณเอริคตรวจสอบได้เลย"

"อืม" เอริคมองไปที่รูปของพลอยเดือนที่เขากำลังถืออยู่พร้อมกับพูดออกมาเบาๆว่า

"เนี่ยนะ มี้ของตาหนู"


 


 

...............................................................................................

เธอๆเค้ามีสอบอ่ะ งือออออออออ คงไม่ได้ลงอีกนานนนนนนนนน แต่ก็อย่าพึ่งเทเค้านะตัว

รักนักอ่านตะเร๊กกกกกกกกก ตะน้อยยยยยยยยยย ทุกโคนนนนนนนนนน

............................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 446 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #38 372950 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 11:13
    สู้ๆค่าาาา
    #38
    1
    • #38-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      8 มกราคม 2563 / 19:16
      ขอบคุงคาบบบบ
      #38-1
  2. #37 Npff (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 23:06
    สอบเสร็จมาต่อนะะะ
    #37
    1
    • #37-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      8 มกราคม 2563 / 19:15
      ตอนนี้ตบะจะแตกแล้ว อยากแต่งต่ออออออออ
      #37-1
  3. #36 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:59
    ตั้งใจสอบนะ แล้วมาต่อให้ด้วยอยากเทนาน นะ
    #36
    1
    • #36-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:07
      ไม่นานนะคนดี แป๊สสสสสสนึงนะ
      #36-1
  4. #35 nana hana (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 18:36
    ตั้งใจทำข้อสอบ..สอบได้คะแนนเยอะๆนะไรต์...สอบเสร็จค่อยมาต่อ...สู้ๆ
    #35
    1
    • #35-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:06
      สู้ตายยย แต่จะไม่ตายนะยูววววว. 😘😘😘
      #35-1
  5. #34 Tato Aung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 15:58
    ทำข้อสอบให้ผ่านฉลุยเลยนะคะ และก็จะรออ่านค่ะ
    #34
    1
    • #34-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:05
      ขอบคุณที่ติดตามคราบบบบ รับหัวใจไปเลยยย ปิ้ว ปิ้ว ปิ้ว
      #34-1
  6. #33 annejaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 14:18
    สนุกมากคร้า ส่วนไรท์ก้อตั้งใจสอบนะคะ ว่างๆค่อยมาลงให้อ่านก้อได้จ้า
    #33
    1
    • #33-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:04
      จัดไปเลยยยคาบบบ ฮึบ ฮึบ ฮึบ
      #33-1
  7. #32 nouch2521 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 13:36
    ตามสบายจ้าสอบเสร็จแล้วค่อยว่ากันเนาะ...ไม่งอลเล้ย...
    #32
    1
    • #32-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:04
      กลัวตะบะแตกมาแต่งนิยายแทนอ่านหนังสือสอบอ่ะครับ555
      #32-1
  8. #31 เสี่ยวซิง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 13:27
    ชั้นจะรอเธอออ555555
    #31
    1
    • #31-1 FocusPoint(จากตอนที่ 14)
      5 มกราคม 2563 / 22:03
      คาบบบบบบผมมมมมม. 😁😁☺️☺️
      #31-1