IUI ลูกชายของฉัน

ตอนที่ 13 : โชคร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 435 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

ณ งานเลี้ยงเปิดตัวนีสอร์ท

งานเลี้ยงเปิดตัวรีสิร์ทเป็นไปอย่างราบรื่น แสงไฟสลัวๆกับเสียงคลื่นกระทบฝั่ง เสียงเพลงคลอเบาๆแสนโรแมนติก

พลอยเดือยเดินเข้ามาในงานพร้อมกับตาหนูด้วยชุดสาวฮาวายสุดเซ็กซี่ ทำให้สายตานับร้อย หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ มองกันตาไม่กระพริบ บวกกับตาหนูที่เดินจับมือมี้เข้ามาในงาน ดวงตาสีครามน้ำทะเลมองดูบรรยากาศรอบๆด้วยความตื่นเต้น และมีสายตาจากสาวๆแม่ๆส่งยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู

"เดือน วันนี้ เดือนสวยมากเลย รู้มั้ย" ภูตะวันเอ่ยคำชมพลอยเดือนที่สวยจนเขาอยากจะกลืนเก็บไว้ในท้อง เอาไว้มองเพียงแค่คนเดียว

"พี่ภูก็พูดเกินไปค่ะ 555 แล้วเห็นยัยบัวหรือเปล่าค่ะ"

"บัวออกไปคุยโทรศัพท์ครับ ตะเร๊กกกกกก ตะน้อยยยย อะไรก็ไม่รู้"

"เอาเป็นว่าเดือนเข้าใจก็แล้วกันนะคะ 5555" ทั้งสองยืนคุยกันอยู่ที่กลางงานเลี้ยง ปล่อยให้ตาหนูยืนจับมือจนเมื่อย

เคมีเขย่าแขนมี้ให้รู้สึกตัวก่อนที่จะพูดขึ้นว่า

"มี้คาบบบ เคมีหิวแล้ว"

"ฟิสิกส์ก็หิว" ทั้งสองแกว่งมือพลอยเดือนไปมาอ้อนคนเป็นแม่ให้พาไปหาอะไรกิน

"เดี๋ยวอาภูพาไปหาอะไรอร่อยๆในงานกินกัน ไปมั้ยครับ" ภูตะวันยื่นมือเพื่อที่จะรับตาหนูไปหาอะไรกิน แต่ตาหนูกลับยิ่งกอดแขนมี้ไว้แน่น เพื่อแสดงออกว่าไม่อยากไปกับเขา

"งั้นเดือนขอตัวพาตาหนูไปหาอะไรทานก่อนนะคะ พี่ภูไปต้อนรับแขกเถอะ"

"ครับ ตามสบายนะครับน้องเดือน" ภูตะวันส่งยิ้มหวานปานน้ำผึ้งให้กับพลอยเดือน ที่ตอนนี้กำลังจะพาตาหนูไปหาอะไรกินภายในงานเลี้ยง


 

บ้านพักตระกูล MEDEAZEE GOOD ที่ไทย

มาดามอลิซกำลังนั่งมองรูปที่ถ่ายกับตาหนูเมื่อตอนกลางวันอย่างอารมณ์ดี โดยมีลูกชายสุดที่รักนั่งอยู่บนโซฟาอันเล็กที่ห้องนั่งเล่น

"เอริค ดูนี่สิ น่ารักมากๆเลย" มาดามอลิซเชยชมรูปภาพ พร้อมกับยื่นให้ลูกชายดู

"หึ ก็น่ารักดีครับ แต่เสียดาย ซนไปหน่อย"

"มัมนั่งมองตาหนูตั้งนาน มันแยกไม่ออกเลยนะว่าใครเป็นใคร"

"มัมก็พูดเวอร์ไป ตาหนูไม่ได้เหมือนกันสักหน่อย ที่มัมกอดอยู่ในรูป ชื่อว่า ฟิสิกส์"

"นี่แกแยกออกด้วยหรอตาเอริค มัมนั่งคิดตั้งนาน ว่าใครเป็นใคร 555 ดูสิเหมือนเราสองคนจัง" สักพักก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาในเครื่องของเอริค

"ผมขอตัวก่อนนะครับมัม" มาดามอลิซยิ้มให้กับลูกชายก่อนที่จะหันมาสนใจรูปภาพนั้นอีกครั้ง

.....................................................

(เอริค&ไค เรขาคนสนิท)

มีอะไร

เกิดเหตุวางระเบิดที่ GREEN PLAN ครับ

มีใครเป็นอะไรมั้ย

ไม่ครับ เราตรวจเจอระเบิดก่อน

ดี แล้วรู้มั้ยว่าฝีมือใคร

กำลังสืบอยู่ครับคุณเอริค คาดว่าไม่นานน่าจะรู้ตัวคนบงการ

อย่าทำให้ฉันผิดหวัง

ครับ

..........................................

เอริคกำมือถือไว้แน่น ตอนนี้ใจของเขาได้ไปถึง GREEN PLAN แล้ว แต่ก็ต้องใจเย็นลงเมื่อพบกับใบหน้าของมัมที่กำลังมีความสุข

"กัซ มานี่สิ"

"ครับมาดาม"

"ดูรูปนี้ ดูรูปนี้ คิดว่าไง"

"ขออนุญาตดูใกล้ๆครับ" กัซหยิบรูปที่มาดามยื่นให้มาดู "โห ถ้าผมไม่รู้มาก่อนว่าคุณเอริคยังไม่มีเมียนะ"

"คิดว่าไง"

"ผมคงคิดว่าเด็กสองคนนี้ เป็นลูกชายของคุณเอริคแน่ๆเลย"

"กัซ เป็นไปได้มั้ย ที่เอริคจะแอบมาไข่ไว้ที่ไทยโดยที่เขาไม่รู้"

"ไม่น่าเป็นไปได้นะครับ เพราะคุณเอริคป้องกันตลอด ไม่ยอมให้พลาดง่ายๆหรอก อีกอย่างคุณเอริคไม่ค่อยพิศมัยสาวเอเชียสักเท่าไหร่ มาดามก็รู้" มาดามอลิซถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนที่จะเอ่ยขึ้นว่า

"ทำไงดี ฉันอยากได้ตาหนูมาเป็นหลานจังเลย" กัซได้มองไปที่รูปถ่ายนั้นอีกครั้ง

"แต่จะว่าไป ก็เหมือนจริงๆนะครับ ถ้าตาเปลี่ยนสีได้ตอนกระทบแสงไฟ ผมว่ามาดามน่าจะพาไปตรวจดีเอ็นเอ 555"

"ลองดูมั้ย"

"โถมาดาม ผมแค่พูดเล่นเฉยๆ" มาดามยิ้มกรุ่มกริ่มก่อนที่เอริคจะเดินเข้ามาหาแล้วเอ่ยขึ้นว่า

"มัมอยากได้ตาหนูมาเลี้ยงหรอครับ ถ้ามัมอยากได้ ผมจัดการให้ได้นะ"

"แกจะบ้าหรอ จะพลากลูก พลากแม่เขารึไง"

"ผมมีวิธีของผมก็แล้วกัน" เอริคเหลือบตาไปมองกัซที่กำลังนั่งคุกเข่าต่อหน้ามัมของเขาอยู่ พร้อมกับยื่นรูปที่ถ่ายกับตาหนูให้ใบหนึ่ง

"กัซ นายไปสืบประวัติของเด็กสองคนนี้มาให้ฉัน ก่อนที่ฉันจะกลับอิตาลี เข้าใจมั้ย"

"ครับ" กัซรับคำสั่งและเดินออกไปทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายทันที

"ลูกชายตัวดี แกคิดจะทำอะไรห๊ะ" เอริคเดินเข้ามากอด และหอมแก้มมัมฟอดใหญ่ แล้วเดินออกจากบ้านไป

"ผมไม่อยู่นะมัม อย่าออกไปไหนนะ"

งานเลี้ยงเปิดตัวรีสอร์ท

พลอยเดือน บัว คราม และตาหนูนั่งสนทนากันเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ที่มีใครก็ไม่รู้มาทำความรู้จักกับตาหนู บัวมาถึงรีสอร์ทช้า และไอติมกระทิที่ไปซื้อตั้งนานสองนานแต่ไม่ได้กินเนื่องจากขายหมดก่อน

เคมี : "แกรนมาอลิซใจดีมากๆเลย"

ฟิสิกส์ : "เลี้ยงขนมเราด้วย"

คราม : "แต่อีคุณเอริค สายตาอาฆาตตลอดเวลาเลยแก"

บัว : "เจ้ไปแทะโลมเขาทางสายตารึเปล่า"

พลอยเดือน : "พูดอะไรให้เกียรติตาหนูด้วย"

สักพักภูตะวันก็เดินเข้ามาหา

ภูตะวัน : "คุยอะไรกันครับ ท่าทางสนุกเชียว"

บัว : "เรื่องทั่วไปค่ะพี่ภู เชิญนั่งก่อนค่ะ"

ภูตะวัน : "นึกว่าเรื่องตะเร๊กกก ตะน้อยยยย ซะอีก" ทุกคนในโต๊ะต่างพากันหัวเราะคิกคักกันใหญ่

บัว : "พี่ภู" บัวเรียกชื่อเสียงแข็ง เพื่อปิดบังความเขินอาย "ไม่เอาแล่ว ออกไปเดินเล่นริมหาดดีกว่า ตาหนูป่ะ ไปเดินเล่นริมหาดกับ"

ฟิสิกส์ : "เคมี นายไปสิ เราจะอยู่กับมี้"

เคมี : "นายแหละไป"

บัว : "ไม่ต้องเถียงกัน ไปทั้งสองคนนั้นแหละ"

เคมี : "ไม่ไปครับ ถ้าเราไป อาภูต้องไปด้วย"

พลอยเดือน : "อ้าว แล้วทำไมอาภูต้องไปด้วยล่ะครับ"

คราม : "ก็ข้างนอกมันมืดไง กระเทยกับเด็กเดินกันสามคนมันอันตราย" ครามส่งสายตาให้กับตาหนูเหมือนรู้ความคิดเด็กว่าต้องการอะไร

ตาหนู : "ใช่คาบบบบบ"

ภูตะวัน : "โอเค งั้นเดี๋ยวอาไปเดินเป็นเพื่อน โอเคมั้ย"

ตาหนู : "ครับ ลุงคราม ผมฝากมี้ด้วยนะครับ"

คราม : "จะไม่รับฝากก็อีตรงที่เรียกลุงเนี่ยแหละ คร้าาาาาาา เดี๋ยวพี่ดูแลให้"

พลอยเดือนกับครามนั่งคุยกันเรื่องเมื่อกลางวันต่อ ส่วนตาหนู บัว และภูตะวันออกไปเดินเล่นที่ริมหาดตอนกลางคืน

ริมหาด

ภูตะวัน : "บัว พอดีพี่ลืมโทรศัพท์อ่ะ พี่ขอกลับไปเอาแป๊บนึงน่ะ"

บัว : "ออ ได้ค่ะ"

ฟิสิกส์ : "พี่บัว พี่บัวปล่อยให้อาภูกลับไปหามีทำไมอ่ะ เราไม่ยอมนะ"

เคมี : "เราจะตามไปด้วย"

บัว : "ไม่ต้องคาบบบบ นี่ เราสองคนหวงมี้มากเกินไปแล้วนะ เดี๋ยวอาภูก็กลับมาแล้ว เลิกทำหน้ามุ้ยได้แล้ว"

ในค่ำคืนที่เงียบสงัดเมื่อห่างไกลจากงานเลี้ยง ชายหาดดูเปลี่ยว ปราศจากผู้คนสันจร จู่ๆก็มีคนกลุ่มหนึ่งประมาณ 5 คนเดินเข้ามาหาเรื่องแทะโลมบัวที่กำลังเดินเล่นกับตาหนูอยู่

"จุ๊ๆๆ สวยขนาดนี้ มาเดินริมหาดคนเดียว ไม่กลัวหรอจร้ ว้าว มากับลูกซะด้วย" บัวยืนบังตาหนูเอาไว้อยู่ด้านหลัง ก่อนที่จะหันมากระซิบเบาๆว่า

"ถ้าพี่บอกให้วิ่ง วิ่งให้สุด แล้วโทรหามี้ให้มาช่วยเข้าใจมั้ย" ตาหนูพยักหน้าหงึกๆเพื่อรับคำ

"เห่ย มึงสองตัว จับเด็กไว้น่าจะขายได้หลายตังค์ ส่วนพวกกูจะจับยัยหน้าสวยนี่เอง"

"วิ่งงงงงงงงงงงงงงง" เสียงบัวตะโกนขึ้นส่งสัญญาณให้ตาหนูวิ่ง ก่อนที่จะโชว์ลีลา ดีกรีนักกีฬามวยไทยและยูโด ไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนผ่านไปหาตาหนูเด็ดขาด ตาหนูวิ่งหนีไม่คิดชีวิตโดยหารู้ไม่ว่าทางที่วิ่งไปนั้นเป็นคนล่ะทางกับที่ตนได้เดินผ่านมา ที่นั่นมืดมาก มองไปที่ไหนก็เหมือนๆกัน มีหาดทรายและน้ำทะเล ตอนนี้ตาหนูสั่นเทากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความกลัว ความรู้สึกหลายๆอย่างพลั่งพลูเข้ามาภายในหัวใจดวงน้อยๆ กลัวว่าพี่บัวจะเป็นอันตราย กลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้ามี้อันเป็นที่รักอีก กลัวสถานที่ที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่ ตาหนูจับมือกันวิ่งมาจนหมดแรงและล่มตัวลงกอดกันและกันแน่น ร้องไห้กลั่นเสียงเอาไว้เพื่อไม่ให้ใครได้ยินเสียง จู่ๆมือหนาขนาดใหญ่ได้เข้ามาจับที่ศีรษะของตาหนูไว้ทำให้ตาหนูสะดุ้งโหยง และร้องจนสุดเสียงขึ้นมาทันที "ช่วยด้วยยยยยยยย มี้ช่วยเราด้วยยยยยยยยย"

"ตาหนู ตาหนูใช่มั้ย นี่อาเอริคเอง" เด็กน้อยเหลือบตาขึ้นไปมองใบหน้าอันเป็นกังกลด้วยความเป็นห่วงของเอริคที่ส่งผ่านทางนัยต์ตาสีครามน้ำทะเล "คุณอา" ความสบายใจและความอบอุ่นได้ผ่านสองแขนที่โอบอุ้ม ทำให้ตาหนูรู้สึกปลอดภัย และผลอยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า

"ตาหนู ตาหนู" เอริคเขย่าเด็กน้อยให้รู้สึกตัวแต่ไม่เป็นผล เขาจึงตัดสินใจพาตาหนูกลับไปที่บ้านของเขา

ฝั่งบัว

บัวได้จัดการกับพวกนักเลงจนหมดและโทรเรียกตำรวจให้มาจัดการเรียบร้อย แต่ปัญหาต่อไปคือ ตาหนูหาย จะบอกกับพลอยเดือนยังไงดี

...........................................

(บัวพลอยเดือน)

เดือน ตาหนูได้ติดต่อหาแกบ้างยัง

ไม่อ่ะ มีอะไรรึเปล่าบัว

คือเมื่อกี้เกิดเรื่องอ่ะ

เรื่องอะไร

เรื่องมันยาว ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง เอาเป็นว่า ตอนนี้ตาหนูหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

แกว่าไงนะยัยบัว นั่นลูกฉันนะ

ใจเย็นเดือน แกจะร้องไห้หรอ

แกอยู่ไหนยัยบัว

....โลเคชั่น....

....................................................

พลอยเดือนตัดสายบัวทิ้ง แล้วรีบวิ่งออกไปตามหาตาหนูทันที

คราม : "ใจเย็นๆเดือน"

พลอยเดือน : "ใจเย็น ใจเย็นหรอ ลูกฉันหายนะคราม" น้ำตาใสๆไหลอาบแก้มเป็นทาง ตัวสั่น หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ เป็นกังวลอย่างบอกไม่ถูก ตอนนี้ตาหนูอยู่ไหน ปลอดภัยมั้ย ร้องไห้เรียกหาเธออยู่หรือเปล่า พลอยเดือนคิดไปต่างๆนานาแทบขาดสติและเภาวนาตลอดทางว่า อย่าให้ตาหนูเป็นอะไรเลย รอมี้ก่อนนะ มี้กำลังจะไปหาแล้ว


 

=====================================================

เดินทางมาถึงตอนที่ 13 แล้ว ยังไงก็ขอฝากตอนต่อๆไปโด้ยยยยยยยยน๊าาาาาาาาาาาาคราบบบบบบบบบ


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 435 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #30 Blacknoy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 00:44

    เอาอีกๆๆๆๆ....รออยู่น้าาาา ชอบมากเลยยยย

    #30
    1
    • #30-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      5 มกราคม 2563 / 01:17
      งือออออออ อยากแต่งต่อ แต่เค้าติดสอบ อย่าพึ่งเทเค้าน๊าาาาาาา
      #30-1
  2. #29 viwan585 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:21

    รอเธอ มาเคลียร อยู่นะจ้ะ

    คนดี

    ขอ 14-15 เลยนะ
    #29
    1
    • #29-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      5 มกราคม 2563 / 01:17
      เค้ามีสอบมิดเทอมอ่ะตัวเอง ตอนต่อไปช้าโหน่ยน๊าาาาาาา
      #29-1
  3. #28 rossarin-aee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:16

    ขอยาวๆๆ
    #28
    1
    • #28-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      5 มกราคม 2563 / 01:18
      คาบบบบบบบบบผม
      #28-1
  4. #27 nungning-53 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 01:07
    จะได้เจอกันแล้ว555
    #27
    1
    • #27-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      5 มกราคม 2563 / 01:18
      ฮึบๆ จะได้เจอกันแล้วววววว
      #27-1
  5. #26 5BASS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 19:42
    มีคำผิดค่อนข้างเยอะนะคะ ตั้งแต่แรกเลย
    ปล.สนุกมากค่ะ ตอนนี้ลุ้นอยู่ว่าเมื่อไหร่ทั้งสองจะเจอกัน><
    #26
    1
    • #26-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      3 มกราคม 2563 / 20:10
      ขอบคุงสำหรับคำแนะนำคาบบบบบ มาลุ้นไปพร้อมๆกันะ นะนะนะ
      #26-1
  6. #25 sudaratann (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 17:38
    มาต่อเลยยยยยย....รอๆๆๆๆๆ
    #25
    1
    • #25-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      3 มกราคม 2563 / 20:11
      ขอกินชาไข่มุกบำรุงสมองแป๊บครับ 555
      #25-1
  7. #24 Supa2402 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 15:33
    แงงงงง ต่ออีกกกกกกกก
    #24
    1
    • #24-1 FocusPoint(จากตอนที่ 13)
      3 มกราคม 2563 / 20:12
      นั่งแต่งสดตอนนี้เลยคาบบบบบบบ
      #24-1