Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 75 : พื้นที่ลึกลับ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    21 ส.ค. 63

*** ขอโทษที่ผิดเวลานะครับ แต่ยืนยันว่าวันละหนึ่งตอน ช่วงนี้เคลียร์งานเยอะมากครับ เตรียมสอบราชการด้วย เลยต้องแบ่งเวลา กราบประทานอภัยด้วยนะครับ ถ้าท่านสงสัยว่านักเขียนอายุเท่าไหร่ ปีนี้ 24 ครับ เรียนอย่างเดียว พึ่งจบปริญญาโทหมาด ๆ เลยครับ สอบศาลปกครองเดือนหน้า เลยต้องแบ่งเวลาหน่อย T_T ***

ไตรภพมองบริเวณสระน้ำดี ๆ พบว่าสระน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำนมกลิ่นหอมสีขาวขุ่น กลับหมุนวนอย่างน่าประหลาด หากไม่เพ่งดูดี ๆ อาจจะคิดว่าเป็นเพียงสระน้ำนมธรรมดาเท่านั้น

 

“จริงด้วย นี่มันหมุนวน เหมือนโคลนดูดด้านนอกเลย”

 

“แล้วเจ้าจะเอายังไงต่อไป ?”

 

เลลาถามไตรภพ ชายหนุ่มได้แต่เงียบ ครั้นจะกลับไปที่ฝั่ง ก็ต้องเผชิญกับหมาป่ายักษ์ตนนั้น แม้เขาจะมั่นใจในวิชาตัวเบาของตน แต่ที่เห็นเมื่อครู่ เจ้าหมาป่าตัวนี้ก็วิ่งได้ไวไม่แพ้ตนเองเลย การที่จะกระโดดขึ้นฝั่งแล้วต้องเร่งฝีเท้าฉีกหนีไปจึงนับว่าเสี่ยงพอตัว

 

“เธอมีวิธีอะไรรึเปล่า ?”

 

“มี หนึ่งเดียวผู้นี้มี สองวิธี”

 

เลลาพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง ไตรภพมองที่ใบหน้าอันสวยงามด้วยแววตาคาดหวัง ตอนนี้เขานึกหนทางที่ดีที่สุดไม่ได้เลยสักทาง

 

“วิธีอะไร ?”

 

“วิธีที่หนึ่งวิ่งกลับเข้าฝั่งแล้วโดนเจ้าหมายักษ์กินซะ เจ้าจะได้เป็นวิญญาณเช่นหนึ่งเดียวผู้นี้”

 

“!!!”

 

ไตรภพขมวดคิ้ว จะยิ้มก็ไม่ได้ จะหัวเราะก็ไม่ออก นี่มันวิธีบ้าบออะไรกัน เขาพยามเก็บความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้ กลั้นใจเอ่ยถามวิธีที่สอง

 

“แล้ววิธีที่สองหละ”

 

“ง่ายมาก เจ้ากระโดดน้ำลงไปในบ่อนี้ จากนั้นก็ตายซะ”

 

“เธอ…”

 

ไตรภพขบเคี่ยวฟัน พยายามระงับอารมณ์ไม่พอใจหญิงสาวเอาไว้ ทั้งสองวิธีไม่ต่างจากให้เขาไปตายมิใช่หรือ เลลาหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นอาการของไตรภพ

 

“งั้นมีวิธีที่สาม”

 

“ถ้าจะพูดเล่น ไม่ต้องแล้วนะ ฉันไม่อยากฟัง”

 

ไตรภพปฏิเสธที่จะฟังเลลา เขาคิดว่าคำตอบที่ได้มาคงไม่มีประโยชน์อะไร เขามองดวงตาของหมาป่ายักษ์ตนนั้นที่กำลังปะทะสายตากับเขาด้วยความแค้นเคืองปานศัตรูคู่อาฆาต

 

“หนึ่งเดียวผู้นี้ไม่ล้อเจ้าเล่นแล้วก็ได้ จุดอ่อนของเจ้าหมายักษ์นี้คือมันหวาดกลัวน้ำในสระนี้ เจ้ารู้แล้วสินะควรจะทำอย่างไรต่อ”

 

เลลายิ้มมุกปากอย่างเจ้าเล่ห์ ไตรภพเหมือนจะนึกขึ้นได้ ลองใช้พลังลมปราณพุ่งไปที่ขอบของสระ ตรงที่หมาป่ายัก์ตนนั้นยืนอยู่

 

ตูม

 

น้ำกระเซ็นจากขอบเสร็จขึ้นไปบนผืนดิน ความรวดเร็วของพลังเมื่อครู่จากตัวไตรภพถึงขอบสระเพียงแค่หนึ่งวินาทีเท่านั้น ยากที่หมาป่าตนนั้นจะหลบทัน

 

“ใช่จริง ๆ ด้วย”

 

หมาป่าตัวนั้นถูกน้ำในสระกระเด็นไปโดนขา กรีดร้องออกมา ก้าวถอยหลังโดนพลัน ไตรภพยิ้มมุมปาก ดูเหมือนเขาจะรู้จุดอ่อนของเจ้าหมาตัวนี้แล้ว

 

“ฮ่า ๆ เจ้าไม่รอดแน่เจ้าหมาน้อย”

 

ไตรภพทะยานร่างจากกลางสระไปบริเวณที่หมาป่ายืนอยู่ พลางแผ่พุ่งลมปราณทั้งสองสายจากมือสองข้างตรงขอบน้ำ ให้กระเด็นไปถูกหมาตัวนั้น น้ำที่โดนขาและลำตัว ยิ่งทำให้มันวิ่งหนีจนเสียกิริยาเมื่อครู่

 

ฟึบ

 

ตอนนี้ไตรภพยืนอยู่ตรงขอบสระแล้ว เขายืนเผชิญหน้ากับหมาป่ายักษ์สีแดงเพลิง ที่บัดนี้ยืนพิงกำแพงตรงขอบผนังถ้ำอยู่ด้วยความหวาดกลัว

 

“เอาหละ เรามาจบเรื่องกันสักทีเจ้าหมาน้อย”

 

ไตรภพค่อย ๆ เดินไปด้านหน้าเรื่อย ๆ มือทั้งสองข้างเกร็งพลังลมปราณไว้ตลอดเวลา พร้อมที่จะใช้น้ำตรงขอบสระโจมตีศัตรูทุกมั่ว

 

กรรรรรรรรร

 

หมาป่ายักษ์ขู่ออกมาด้วยเสียงอันทรงพลัง สายตายิ่งทวีไฟแห่งโทสะ กรงเล็บด้านหน้าที่คมกริบพร้อมที่จะเขมือบมนุษย์ตรงหน้าได้ทุกเมื่อ

 

“เข้ามาเลย ฮ่า ๆ ไม่กล้าหละสิ”

 

ฉับพลันร่างยักษ์สีแดงเพลิงพุ่งเข้ามาหาไตรภพ ชายหนุ่มรีบใช้พลังลมปราณซัดใส่น้ำ จนน้ำพุ่งกระเด็นไปโดนหมาป่าตัวนั้นที่กำลังจะโจมตีไตรภพ

 

“เฮ้ย นี่มันอะไรกัน”

 

ไตรภพตาเบิกกว้าง น้ำจำนวนมหาศาลเมื่อครู่ โดนใบหน้าและลำตัวของหมาป่าอย่างจัง เหตุใดมันถึงยังไม่หยุดโจมตี และยังไม่มีท่าทีเจ็บปวดแบบเมื่อครู่อีกต่างหาก

 

“บัดซบ แกหลอกฉัน”

 

ตอนนี้ชายหนุ่มรู้ดีแล้วว่า เขาเสียรู้ให้กับหมาป่ายักษ์อย่างจัง ความจริงมันไม่ได้หวาดกลัวน้ำในสระนี้ มันเพียงแกล้งทำเป็นหวาดกลัว เพื่อให้ไตรภพตายใจ วิ่งเข้ามาบนบกเอง โดยที่มันไม่ต้องเสียเวลาไล่ตามให้เปล่าประโยชน์

 

กระบี่ด้านหลังไตรภพถูกหยิบขึ้นมาด้วยมือขวา ชายหนุ่มเกร็งพลังเพียงเสี้ยววินาที เชือกที่พันกระบี่อยู่หลุดออกโดยพลัน ยกกระบี่ขึ้นมากันคมเคี้ยวของเจ้าสัตว์เดรัจฉานที่กำลังจะเขมือบเขา

 

กิ๊ง

 

ปากอันมหึมาพอที่จะคาบไตรภพได้อย่างสบายถูกหยุดไว้โดยกระบี่เล่มเดียว ไตรภพใช้พละกำลังมหาศาลในการต้านแรงของหมาป่าเพลิง ฟันของมันถูกกระบี่กันอยู่ ซึ่งเคี้ยวอันแหลมคมทั้งสอง บัดนี้ได้ปักอยู่ที่ปลายกระบี่ทั้งสองข้าง

 

“แก…”

 

ไตรภพพยายามจะดันศีรษะของหมาป่าตัวนั้นซึ่งอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงคืบให้ล่าถอยไป แต่แรงอันมหาศาลของมันกลับกดทับร่างกายของเขาเรื่อย ๆ จนเข่าทั้งสองข้างเริ่มจะย่อลงพื้น

 

“บัดซบ! แกเริ่มทำให้ฉันโกรธแล้วนะ”

 

ไตรภพตัดสินใจย่อตัวลง รีบใช้วิชาตัวเบาหลบคมเขี้ยวที่กัดสุดแรงเกิด ร่างหมาป่ายักษ์งับได้แต่เพียงลม มันรีบหันไปรอบกายเพื่อค้นหาชายหนุ่ม

 

“หาฉันใช่ไหม”

 

ไตรภพพุ่งลงมาจากด้านบน กระมังกรไฟบัดนี้ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีม่วง ไตรภพได้ใช้พลังลมปราณทั้งหมดบรรจุลงไปในกระบี่นี้ หมายจัดการเจ้าเดรัจฉานหน้าตายในกระบี่เดียว

 

ฟึบบบบบบบบบบ

 

โลหิตแดงฉานไปทั่วศีรษะของเจ้าหมาป่าเพลิง แต่ไตรภพกลับตาเบิกโพล่ง กระบี่เพียงเฉือนลงไปในเนื้อชั้นนอกเท่านั้นแต่กลับไม่สามารถทะลุลงไปบริเวณกระดูกได้เลย

 

“นี่มันอะไรกัน”

 

ไตรภพตัดสินใจถอนกระบี่กลับมา ตีกลังกาถอยไปด้านหลัง เจ้าหมาป่าตัวนั้นแม้จะไม่ตกตาย แต่แผลที่โดนไตรภพฟาดฟันเมื่อครู่ก็ทำให้มันเจ็บปวดอย่างทรมาน

 

จ๋อม

 

ปุง

 

ร่างใหญ่ของหมาป่าขนเพลิงโซเซจนตกสระน้ำนมไป ไตรภพรีบทะยานร่างตามไปดูบริเวณขอบน้ำนมนั้น ร่างยักษ์เมื่อครู่หายไปในสระทันที

 

“เจ้าหมาน้อยตนนี้ฉลาดนัก กล้าหลอกหนึ่งเดียวผู้นี้ได้”

 

 

“เธอทำฉันเกือบตาย!”

 

ไตรภพบ่นเลลา เมื่อครู่เขาเกือบที่จะโดนเจ้าหมาป่าตัวนั้นกินแล้ว หากไม่ใช่เพราะกระบี่ประจำกายของเขาที่ไม่มีศาสตราวุธใดสามารถทำให้กระบี่เล่มนี้ชำรุด พัง หัก หละก็ เขาคงเข้าไปอยู่ในท้องของมันแน่

 

ปุ้งงงงงงงงง

 

น้ำในสระถูกร่างอันมหึมากระแทกทะลุขึ้นมาเหนือน้ำ หมาป่าสีแดงเพลิงเมื่อครู่กลับมายืนตรงขอบสระ เผชิญหน้ากับชายหนุ่มอีกครั้ง 

 

“แผลที่ศีรษะ ทำไมถึง…”

 

ไตรภพมองบริเวณศีรษะของเจ้าหมาป่าตัวนั้น ตอนนี้บาดแผลจากกระบี่ได้จางหายไปจนสนิท ราวกับไม่เคยเกิดบาดแผลบริเวณนั้นมาก่อน

 

“เจ้าเด็กโง่ น้ำนมนั้นมีฤทธิ์รักษาบาดแผลได้ หนึ่งเดียวผู้นี้รู้แล้ว ว่าทำไมร่างกายของเจ้าหมาน้อยตัวนี้ถึงแข็งแกร่งนัก”

 

กรร

 

หมาป่ายักษ์ขู่คำราม พุ่งตรงเข้ามาหมายจะจัดการไตรภพอีกครั้ง ไม่ทันให้ไตรภพได้ตั้งตัว แต่มีหรือไตรภพจะหลงกลหลอกเด็กเช่นนั้น ไตรภพหลบได้ทันท่วงที

 

“ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าในสระน้ำมีอะไรกันแน่”

 

ไตรภพตัดสินใจพุ่งทะยานลงสระน้ำไปทันที ร่างของเขาจมลงไปหลายเมตร กลับไม่อาจจะพบกับก้นของสระนี้ เขาตัดสินใจดำลึกลงไปเรื่อย ๆ โดยมองไม่เห็นรอบข้างเลย เห็นเพียงแต่สีขาวของน้ำนมเท่านั้น

 

“ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน”

 

ร่างกายของไตรภพรู้สึกถึงพลังที่เอ่อล้น ชีพจรทุกเส้นถูกลมปราณมหาศาลโถมกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน ตันเถียรขนาดใหญ่กว่าคนธรรมดานับสิบเท่า ถูกเติมเต็มในเสี้ยวพริบตา

 

“ร่างกายจะระเบิด อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

ไตรภพพยายามจะกรีดร้องใต้สระน้ำ แต่สุ้มเสียงภายใต้แรงโน้มถ่วงกลับไม่มีเสียงใดเกิดขึ้น ชายหนุ่มเกร็งพลังลมปราณทั่วทั้งล่างเพื่ออดทนกับความเจ็บปวดนี้

 

“ลมปราณชนชั้นสีม่วง ระดับที่สิบ”

 

“ลมปราณชนชั้นสีคราม ระดับที่หนึ่ง”

 

ระดับของไตรภพเพิ่มขึ้นถึงสองขั้นในเวลาไม่กี่วินาที บัดนี้น้ำนมในสระกลับอันตรธานหายไป เหือดแห้งภายในพริบตา

 

“เจ้าเด็กโง่ นี่มันน้ำนมอะไรกันแน่ หากเจ้าไม่ฝึกเพลงหมัดงู ๆ ปลา ๆ ของเจ้า ตอนนี้ลมปราณของเจ้าอาจจะแตะที่ลมปราณชนชั้นน้ำเงินแล้วก็เป็นได้”

 

คำพูดของเลลาล้วนเป็นจริงทุกประการ ด้วยพลังมหาศาลถึงเพียงนี้หากเป็นคนธรรมดาย่อมสามารถทะลวงได้หนึ่งช่วงชั้นเป็นอย่างน้อย

 

กรร

 

เจ้าหมาป่าสีแดงเพลิงมองไตรภพอย่างไม่เชื่อสายตา มนุษย์ตรงหน้าสามารถดูดกลืนสมบัติของมันได้อย่างหมดเกลี้ยง แถมยังใช้เวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น นี่จะไม่ให้มันโกรธแค้น อาฆาตพยาบาทได้อย่างไร

 

ร่างยักษ์พุ่งลงในสระที่ไร้น้ำนมใด ๆ หมายจะโจมตีไตรภพที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางสระน้ำนี้ 

 

อั่ก

 

เล็บอันแหลมคมตะปบไปกลางแผ่นหลังของชายหนุ่มอย่างจัง โดยไตรภพไม่ได้หลบเลี่ยงใด ๆ ส่งผลให้เสื้อผ้าฉีกขาดทันที แต่น่าแปลก ด้านหลังของไตรภพกลับไม่มีร่องรอยใด ๆ เลย

 

“เป็นแบบนี้จริง ๆ ด้วย สระน้ำนมนี้ นอกจากจะสามารถยกระดับพลังลมปราณได้แล้ว ยังทำให้ผิวหนังอยู่ยงคงกระพัน ทนต่อของมีคมใด ๆ อีกต่างหาก”

 

ที่แท้เมื่อครู่ ไตรภพต้องการจะลองผลลัพธ์ที่คิดเอาไว้จากการแช่ในสระน้ำนมแห่งนี้ ไม่คาด ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นไปตามที่เขาคิด

 

“ได้เวลาเอาคืนแล้วเจ้าลูกหมา!!!”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

601 ความคิดเห็น

  1. #496 wanwansweety (@wanwansweety) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 22:07
    คิดหวังสิ่งใดขอให้สมดั่งใจหวังนะคะไรท์ สาธุ
    #496
    0
  2. #472 111555999888Jo (@111555999888Jo) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 08:48
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆค่ะไรท์หวังว่าจ่ะลงให้จบนะคะ
    #472
    0
  3. #469 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 12:37

    สนุกมากค่ะ

    #469
    0
  4. #467 Paradox of chaos (@TaifonHydra) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 07:13
    สนุกมากครับไรต์
    #467
    0
  5. #462 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 02:13
    รอๆๆๆๆๆ
    #462
    0
  6. #461 PEKO↗PEKO↘PEKO↗PEKO (@stuidmaidsdeee) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 01:12
    มาเม้นแล้วเฟ้ยย
    #461
    0