Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 7 : ซื้อบ้านโดยไม่ได้ตั้งใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    22 มิ.ย. 63

ไตรภพไม่ได้กลับไปที่ร้าน ชายหนุ่มได้ไปที่ห้างสรรพสินค้าในโดยการนั่ง Grab ไป ระหว่างที่กำลังเดินทาง ยอดเงินได้แจ้งเตือนขึ้นมาในโทรศัพท์มือถือ เงินถูกโอนเข้ามาเป็นจำนวน ห้าสิบล้านบาท ใบหน้าของชายหนุ่มยิ้มขึ้นอย่างยินดี

 

50,009,032.34 บาท

 

ยอดเงินในแอปธนาคารโชว์ตัวเลขให้เห็น แต่เดิมไตรภพมีเงินเก็บสะสมจากการประหยัด อดออม เป็นเงินที่เหลือจากค่าขนมของผู้เป็นแม่ซึ่งเป็นจำนวนเงินไม่ถึงหนึ่งหมื่นบาทเท่านั้น แต่มันก็ถือว่าไม่ได้น่าเกลียดอะไรกับนักเรียนที่เพิ่งจบระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

 

ไตรภพเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้า ซึ่งจากการค้นคว้าทางอินเตอร์เน็ตรวมถึงประสบการณ์จากเจ้าของร่างเก่า ทำให้มันรู้ว่าห้างสรรพสินค้าเป็นแหล่งรวบรวมสินค้าต่าง ๆ จึงหวังจะหาอุปกรณ์พลังงาน แต่กลับไม่พบสักชิ้น (มันจะไปพบได้อย่างไร ของขึ้นห้าง)

 

ไตรภพเดินไปเรื่อย ๆ พบเห็นคนมากหน้าหลายตาในห้างสรรพสินค้า ตามร้านค้าต่าง ๆ รวมถึงร้านอาหาร ไตรภพคิดถึงผู้เป็นแม่ในทันที

 

‘แม่ไม่ค่อยจะมาที่ห้าง เพราะราคาสินค้ารวมถึงอาหารแพง แต่ต่อไปนี้จะไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว’

 

ไตรภพตั้งมั่นกับตนเองด้วยจำนวนเงินมหาศาลในบัญชีธนาคาร รวมถึงเงินที่ช่อผกาจะได้รับอีกสิบล้านบาท ย่อมเพียงพอที่จะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายโดยไม่ต้องทำงานหรือดิ้นรนอะไรมากนัก

 

ผลัก !

 

“เห้ย แกหนะ หลีกทางไปหน่อยสิวะ เกะกะจริง ๆ”

 

ไหล่ของไตรภพถูกชนโดยชายหนุ่มคนหนึ่ง ไตรภพหันไปมองหน้าของผู้ที่โดนชน ผิวสีคล้ำ หัวหยิก ใส่เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนม กางเกงยีนส์นูดดี้ รวมถึงรองเท้า Lacoste ทำให้ดูโดดเด่นท่ามกลางผู้คนธรรมดา แม้ว่ารูปกายของมันจะไม่น่ามองก็ตาม

 

“แกมองอะไรวะ เหม็นสาบคนจนหวะ ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันราคาหลายหมื่น นาฬิกานี่ Omega เรือนหนึ่งเกือบแสน แกใส่ชุดบ้านนอกอะไรของแก ทั้งยังเดินเข้ามาที่บูธขายบ้านของแบรนด์ NAN RICH อีกต่างหาก ไม่มีเงินก็อย่ามาเสร่อตรงนี้”

 

“ใช่ โครงการนี้เริ่มต้นราคา 10 ล้านบาท ลำพังแค่ทาวน์โฮมแกคงไม่มีปัญญาซื้อหละมั้ง”

 

เด็กหนุ่มอีกคนสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมไม่แพ้กัน ตาตี่ ผิวขาว สูงประมาณ 170 เซนติเมตร เดินมาที่ชายหนุ่มคนแรกพร้อมกับพูดทับถมไตรภพในทันที

 

“อ่าว คุณสิรชัย คะ ไม่ทราบว่ามากับ ท่านผู้กำกับรึเปล่าคะ”

 

พนักงานสาวใส่ชุดยูนิฟอร์มพนักงานรีบออกมารับชายหนุ่มในทันที ที่แท้ชายหนุ่มตรงหน้ามีชื่อว่า ‘สิรชัย’ เป็นลูกชายคนโตของผู้กำกับในสถานีตำรวจภูธรแห่งหนึ่งในจังหวัด ในเดือนที่แล้วได้ซื้อบ้านหลังหนึ่งในโครงการไปด้วยเงินสด ทำให้เธอได้ค่าคอมมิชชั่น 2% จากจำนวนเงินสิบล้านบาท ซึ่งหากตีเป็นเงินแล้ว มีมูลค่าถึง 200,000 บาทเลยทีเดียว

 

“พ่อไม่ได้มาด้วย ฉันเห็นว่าหมู่บ้านยังจัดบูธอยู่เลยเดินลงมาดู นี่เพื่อนฉัน ชื่อ สิทธิ ลูกของ นายกนพ ตำบลนาปัง”

 

“สวัสดีค่ะ ดิฉัน เนตรมณี เป็นหัวหน้าเซลล์ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

 

“ฮ่า ๆ ฉันรู้ข่าวเธอแล้ว เอาเป็นว่าฉันจะบอกพ่อให้ซื้อบ้านสักหลัง แต่ว่าเธอยอมมานอนกับฉันได้ไหมหละ”

 

เนตรมณียิ้มอย่างขมขื่น ด้วยภาระหนี้สินกองโต ทำให้เธอต้องเอาตัวเข้าแลกยอมนอนกับพ่อของสิรชัย ที่เป็นผู้กำกับ เพื่อแลกกับการซื้อบ้านนั่นเอง ในขณะที่กำลังเดินออกจากบ้านของผู้กำกับที่ไม่มีคนอยู่ เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับสิรชัยกลับมาจากด้านนอกพอดี ทำให้เธอรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

 

“ค่ะ ถ้าคุณต้องการ”

 

“ฮ่า ๆ ดี นอนกับพ่อฉันแล้ว อย่าลืมมานอนกับฉันด้วยหละ ฮ่า ๆ ๆ”

 

เสียงหัวเราะของสิรชัย และเพื่อนดังขึ้น ท่ามกลางความอับอายของเนตรมณี แต่เธอยังคงอดกลั้นเอาไว้ พยายามไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา

 

ไตรภพไม่อยากสนใจ จึงเดินจะออกจากบูธไปอีกฝั่ง แต่ไปสะดุดตากับแบบจำลองบ้าน ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางบูธ 

 

30,000,000 –.

 

ราคาถูกเขียนใส่กระดาษเคลือบด้วยกรอบอย่างดี วางอยู่บนตู้กระจกของแบบจำลองบ้านดังกล่าว ไตรภพรู้สึกถูกใจบ้านหลังนี้เป็นอย่างมาก เพราะอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยประจำจังหวัดที่ต้องไปเรียนปรับพื้นฐานแค่ 1 กิโลเมตร ทั้งยังเป็นพื้นที่แยกจากหมู่บ้านด้วย เนื่องจากเป็นแบบบ้านที่มีเพียงหลังเดียวเท่านั้น ทั้งยังเป็นหลังทีแพงที่สุดอีกด้วย

 

“คุณลูกค้าสนใจบ้านหลังนี้หรอคะ สามารถสอบถามได้นะคะ”

 

หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ใบหน้าขาวผ่อง ผมยาว ราวกับสาวเกาหลี ผิวทั่วทั้งร่างกายขาวเป็นอย่างยิ่ง ใส่ยูนิฟอร์มพนักงานเช่นเดียวกันกับพนักงานก่อนหน้า ใบหน้ามีลักยิ้มด้านขวา ยิ้มให้ไตรภพ ทำให้ชายหนุ่มมองหน้าของหญิงสาวด้วยความเขินอาย

 

“เอ่อ”

 

“ฉันชื่อ กันยา นะคะ พอดีฉันเพิ่งเป็นหนักงานทดลองงาน อาจจะให้ข้อมูลไม่ครบถ้วนเท่าไหร่ แต่ฉันจะพยายามสุดความสามารถค่ะ”

 

“เอ่อ ครับ”

 

“บ้านหลังนี้ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น เป็นคฤหาสน์ขนาด 1 ไร่ ตกแต่งสไตล์โมเดริน มี 5 ห้องน้ำ 7 ห้องน้ำ 3 ที่จอดรถ รวมทั้งมีสวนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม และสระว่ายน้ำในตัว ตัวบ้านมีสะพานเชื่อมจากหมู่บ้านยาวประมาณ 50 เมตร พื้นที่ทั้งเกาะกลางน้ำในหมู่บ้านจะเป็นพื้นที่ของบ้านหลังนี้”

 

กันยาอธิบายอย่างฉะฉาน ทำให้ไตรภพอึ้ง ๆ กับข้อมูลที่หญิงสาวตรงหน้าบรรยายสรรพคุณของบ้านหลังนี้มา แต่บ้านที่มีขนาดใหญ่แบบนี้ หากอยู่กับแม่เพียงสองคน จะดูกว้างจนเกินไป

 

“น้องสาว อย่าไปสนใจไอบ้านนอกนี่เลย มาสนใจพวกเราดีกว่า”

 

สิรชัยเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างไตรภพและกันยา พร้อมกับพูดดูถูกไตรภพ ทั้งยังถือวิสาสะจับแขนของกันยาอีกด้วย

 

“ปล่อยนะคะ”

 

กันยาพยายามจะสะบัดมือของสิรชัยที่มาจับแขน แต่ยิ่งเธอออกแรงเท่าไหร่ กลับไม่สามารถสู้แรงของสิรชัยได้เลย สีหน้าของเธอดูเจ็บปวดจากการบีบรัด

 

“แกทำอะไรของแกหนะ”

 

โครม

 

ไตรภพถีบร่างของสิรชัยกระเด็นไปใจกลางบูธ กระแทกกับแบบจำลองบ้านที่อยู่ในตู้กระจกแตกกระจาย ร่างของสิรชัยปลิวไปราวกับไร้น้ำหนัก ท่ามกลางความตื่นตกใจของคนในบูธ

 

“แกทำอะไรเพื่อนฉัน”

 

ทันทีที่สิรชัยโดนถีบออกมา สิทธิได้เดินเข้าไปหาเรื่องกับไตรภพทันที แต่เมื่อสังเกตเหตุการณ์ตรงหน้า ชายหนุ่มถอยหลังออกมาด้วยความกลัว เพราะร่างของสิรชัยที่ตัวใหญ่ยังถูกถีบไปไกลกว่า 5 เมตร ห่างเปลี่ยนเป็นร่างเล็ก ๆ มันเองแล้วหละก็ คงต้องเข้าโรงพยาบาลเพื่อต่อกระดูกอย่างแน่นอน

 

“เพื่อนแกลวนลามพนักงาน แกไม่เห็นหรอ”

 

“แล้วยังไงวะ แกเสือกอะไรด้วย ผู้จัดการอยู่ไหน ออกมาพบฉันเดี๋ยวนี้”

 

ผู้จัดการเป็นชายวัยกลางคน อายุประมาณห้าสิบปี สวมใส่แว่นตาสีดำ ใส่ชุดสูทซึ่งแตกต่างจากยูนิฟอร์มพนักงาน เดินเข้าไปหาสิทธิในทันที

 

“ผมเป็นผู้จัดการครับ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

“ฉันเป็นลูก นายกนพ ตำบลนาปัง ส่วนนั่นเพื่อนฉันเป็นลูกผู้กำกับที่ตำบลท่าน้าว ไอบ้านนอกนี่มันทำร้ายร่างกายเพื่อนฉัน แกต้องจัดการลากตัวมันออกไป แล้วแจ้งตำรวจจับมันซะ”

 

ด้วยประสบการณ์การทำงานของผู้จัดการที่มีมาอย่างยาวนาน ทำให้มันไม่ลังเลเลยที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของชายหนุ่มโดยไม่ต้องสืบสวนเรื่องราวใด ๆ

 

“ผู้จัดการคะ คือว่า เขาลวนลามหนูก่อนค่ะ”

 

“เธอพูดอะไรของเธอ ฉันตัดสินใจแล้ว เธอไม่ผ่านการทดลองงาน พรุ่งนี้เธอไม่ต้องมาทำงานแล้ว”

 

ผู้จัดการเอ่ยกับกันยาอย่างไร้เยื่อใย มันทำงานมานาน ผ่านโลกมามาก ย่อมรู้ถึงอิทธิพลต่าง ๆ ฝ่ายของสิรชัย และสิทธิ เป็นถูกลูกชายของนายกองค์การบริหารส่วนตำบล และผู้กำกับสถานีตำรวจภูธรในตำบล แต่ชายหนุ่มฝ่ายตรงข้ามสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา ดูแล้วไม่น่าจะมีเบื้องหลังใด ๆ

 

“แกทำกับลูกค้าแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า”

 

ไตรภพที่มองเหตุการณ์ตรงหน้าเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ เหตุการณ์ตรงหน้าดูเหมือนจะบานปลายไปกันใหญ่ ซึ่งแต่เดิมนั้นไตรภพเพียงแค่ต้องการเดินดูสินค้าอย่างเงียบสงบเพียงเท่านั้น

 

“ลูกค้า ? ไอหนู บ้านราคาต่ำสุด 10 ล้านบาท อย่างแกจะมีปัญญาซื้อบ้านหรอ”

 

ผู้จัดการเอ่ยดูถูกไตรภพขึ้นมาในทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะของสิทธิ และคนที่มุงดูอยู่ในบูธ แต่ไตรภพไม่ได้โต้ตอบอะไร เดินไปที่แบบจำลองบ้านที่ดูก่อนหน้า

 

“ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้กับหญิงสาวคนนี้”

 

“นี่… ฮ่า ๆ ๆ”

 

เสียงหัวเราะดังขึ้นกว่าครั้งแรก โดยเฉพาะสิรชัยที่ลุกขึ้นมาได้แล้ว บ้านราคาหลังละ 30 ล้านบาท ที่แม้แต่พ่อของมันเองยังไม่สามารถซื้อได้ ชายหนุ่มตรงหน้าพูดจาโอ้อวดเกินไปแล้ว

 

“ฉันจะจ่ายเงินทันที”

 

ไตรภพพูดขึ้นด้วยเสียงนิ่ง ไม่สนใจเหตุการณ์รอบข้าง ผู้จัดการพยายามกลั้นหัวเราะ นึกสนุกคิดจะเล่นกับไตรภพ เดินไปหญิงป้ายที่มี QR Code รวมถึงบัญชีธนาคารของบริษัทมาในทันที

 

“แกมีปัญญาก็โอนซิวะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”

 

ผู้จัดการยื่นป้ายให้ไตรภพ ซึ่งชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร หยิบโทรศัพท์ Samsung รุ่นกลางที่ตกรุ่นไปหลาย 2 – 3 ปี แสกน QR CODE โอนเงินสามสิบล้านบาทในทันที 

 

“ฉันโอนเงินให้เรียบร้อยแล้ว”

 

ไตรภพชูโทรศัพท์ขึ้น ผู้จัดการอ่านอย่างไม่เชื่อสายตา มันถอดแว่นแล้วขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ภาพก็ยังคงเดิม 

 

“นะ นะ นี่”

 

ผู้จัดการ สิรชัย สิทธิ และคนรอบข้างตกตะลึง สิรชัยคว้าโทรศัพท์ของไตรภพมา พลางสแกน QR Code เพื่อตรวจเช็คว่ามีธุรกรรมเกิดขึ้นจริงไหม เพราะมีการแอบอ้างบ่อยครั้ง โดยการเปลี่ยนตัวเลข

 

“ผู้จัดการคะ มีเงินโอนเข้ามาในบัญชีบริษัทสามสิบล้านบาทค่ะ”

 

พนักงานอีกคนหนึ่งที่ดูแลอยู่ที่เครื่องรูดบัตร มีหน้าที่ดูแลเรื่องเงิน เช่น การจองของลูกค้า แจ้งเตือนผู้จัดการด้วยใบหน้าซีดขาว

 

“ขะ ขะ ของจริง”

 

เสียงพึมพำอย่างไรวิญญาณของสิรชัยเอ่ยขึ้น เป็นช่วงที่ผู้จัดการตรวจสอบสลิปในโทรศัพท์มือถือกับเลขบัญชีที่โอนเข้ามาว่าตรงกัน จึงรีบเดินไปหาไตรภพในทันที

 

“คุณผู้ชาย กระผมมีตาหามีแววไม่ ต้องขอประทานโทษด้วยเป็นอย่างสูงครับ”

 

ผู้จัดการยกมือไหว้ แทบจะโค้งลงไปจนถึงพื้นให้แก่ไตรภพ ชายหนุ่มยังคงนิ่งเงียบเช่นเคย มนุษย์ล้วนมีความโลภ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม นิสัยเหล่านี้ก็ยังอยู่ในกมลสันดานของมนุษย์ไม่เปลี่ยนแปลง

 

“ฉันต้องการซื้อขายกับเซลล์คนนี้เท่านั้น”

 

ไตรภพชี้ไปทางกันยาที่มีใบหน้าตกใจเช่นเดียวกัน เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มที่เธออธิบายไปอย่างไม่ได้คิดอะไรจะร่ำรวยถึงขนาดซื้อบ้านราคาแพงที่สุดในหมู่บ้านได้ด้วยเงินสด ต้องบอกเลยว่าทางบริษัทได้ให้โบนัสพิเศษสำหรับการขายบ้านหลังนี้ได้ โดยพนักงานจะได้ค่าคอมมิชชั่นถึง 5 % เป็นจำนวนเงินถึงหนึ่งล้านห้าแสนบาทเลยทีเดียว

 

“คะ คือ คุณผู้ชายครับให้ผมดูแลเองดีกว่าครับ”

 

“ไม่ได้ ฉันต้องการให้เธอดูแลฉันเท่านั้น แล้วก็ถ้าสองคนนี้ไม่ยอมซื้อสักที ต้องอ้อนพ่อ อ้อนแม่ มาซื้อหละก็ ช่วยไล่มันไปไกล ๆ หน่อยนะ ฉันเหม็นสาปคนจน”

 

ทันทีที่คนรอบข้างได้ยินคำพูดของไตรภพล้วนขำกลิ้งออกมา เพราะเป็นคำพูดเดียวกันกับชายหนุ่มสองคนตรงหน้า สิรชัยและสิทธิเดินออกจากบูทด้วยความอับอาย มันตระหนักได้ว่าเด็กอายุรุ่นราวคราวเดียวกับมันที่สามารถซื้อคฤหาสน์ด้วยเงินสดได้ คงไม่ธรรมดา

 

ไตรภพถูกเชิญมานั่งที่โซฟาอย่างดี กันยาได้ขอบัตรประชาชนไตรภพ รวมถึงให้เซ็นเอกสารการซื้อขายหลายใบ หญิงสาวรู้สึกเกร็งเป็นอย่างมาก

 

“ถ้าทำเรื่องโอนเสร็จแล้ว ฉันจะรีบติดต่อไปทันทีนะคะ”

 

“ได้ อยากให้เธอดูแลเรื่องการ Build In ด้วย ขอแบบสไตล์โมเดรินนะ ส่วนสวนด้านนอกทำตามแบบแปลนจำลองได้เลย แล้วพบกันนะ”

 

ไตรภพไม่รอให้กันยาพูดจบ เดินออกมาจากบูทในทันที ทิ้งให้กันยามองตามแผนหลังของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

602 ความคิดเห็น

  1. #576 lllwwwiimint (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 22:12
    นาปังคือรู้เลยอะ น่านเเน่ๆ
    #576
    1
    • #576-1 lllwwwiimint(จากตอนที่ 7)
      12 กันยายน 2563 / 22:13
      โอ๋ ฉันเป็นคนน่านคนหนึ่งเท่านั้น
      #576-1
  2. #204 dfrdz007 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 11:31
    นางเอกปะ
    #204
    0
  3. #179 0931047050 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 22:24
    Thank you
    #179
    0
  4. #74 kay30 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 19:47
    มีเรื่องตลอดเลย
    #74
    0
  5. #33 oonaee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 11:30
    รอนางเอก
    #33
    2
    • #33-1 Flukekts0168(จากตอนที่ 7)
      25 มิถุนายน 2563 / 17:20
      จะค่อย ๆ เข้มข้นแล้วครับผม🙏🏻
      #33-1
    • #33-2 Flukekts0168(จากตอนที่ 7)
      25 มิถุนายน 2563 / 17:21
      จะค่อย ๆ เข้มข้นขึ้นแล้วครับ🙏🏻
      #33-2
  6. #12 yukai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:34

    ขอบคุณมาก

    #12
    0