Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 48 : ไม่หาเรื่องแต่เรื่องมาหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 406 ครั้ง
    25 ก.ค. 63

ไตรภพมองสีหน้ากนกพรด้วยความขำขัน ดูเหมือนอาจารย์สาวจะไม่ยินยอมพร้อมใจ กับการที่ถูกทำอะไรประหลาด ๆ พิสดาร เช่นนี้

 

“ไสหัวไป กิติ”

 

กนกพรเอ่ยอย่างไร้เยื่อใย ปัดดอกไม้ช่อนั้นลงกับพื้น เดินผ่านหน้านักศึกษาคนนั้น พยายามแหวกวงล้อมบรรดาคนที่มุงล้อมอยู่

 

“อาจารย์กนกพร คุณทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ”

 

หลังจากถูกปฏิเสธต่อหน้าฝูงชน เขาได้ยืนขึ้นมา พุ่งตัวไปขวางหน้าอาจารย์สาวเอาไว้ ไม่มีอะไรที่เขาต้องการแล้วไม่ได้

 

เขาเป็นใคร ‘กิติ’ ทายาทผู้สืบทอดช่องโทรทัศน์ของจังหวัด ครอบครัวของเขาร่ำรวย มีทรัพย์สินเงินทองนับร้อยล้านบาท แถมยังมีอิทธิพลมาก ๆ ในวงการสื่อด้วย แม้แต่ภาครัฐยังต้องเกรงใจอยู่ส่วนหนึ่ง

 

“หลีกไป”

 

กนกพรไม่สนใจกิติที่ยืนขวางเธออยู่ หญิงสาวเดินชนไหล่ของเขา แต่กิติกลับรวบไหล่ของเธอไว้ เธอดิ้นไปมา พยายามจะสลัดออก

 

“ปล่อยนะ เธอทำอะไร”

 

“ฉันอุส่าห์ลดตัวไปชอบเธอ อย่ามาเล่นตัวมากได้ไหม”

 

กิติพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสีย เขามีหน้าตาดูดี ผลการเรียนสูง แถมบ้านยังร่ำรวย การที่ลดตัวไปชอบอาจารย์ธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ถือว่าให้เกียรติมากแล้ว

 

เพี๊ยะ

 

กนกพรตบไปที่ใบหน้าของกิติ พลางสลัดหลุดจากการยึดกุม กิติใช้มือกุมใบหน้าด้านที่กนกพรตบ คำรามด้วยความโมโห

 

“หนอย แก”

 

กิติง้างมือสุดกำลังจะตบหน้ากนกพรกลับ แต่มือของเขาเหมือนถูกมือใครบางคนจับไว้ เขาหันไปมองใบหน้าผู้มาสอดทันที

 

“พวกคุณเป็นผู้ชายประสาอะไร อาจารย์ถูกคุกคามแบบนี้ ทำไมไม่เข้ามาช่วย  อย่าบอกนะว่า สามัญสำนึก ไม่มี ?” 

 

ไตรภพต่อว่าบรรดานักศึกษาที่อยู่ในเหตุการณ์ จำนวนคนที่มุงอยู่มากมายหลายสิบคน แต่กลับไม่มีใครช่วยอาจารย์เลยสักคน ทั้ง ๆ ที่เป็นการกระทำอุกอาจ

 

“ฉันไม่คิดว่ามันจะตบอาจารย์”

 

“ใช่ ๆ ไอเลว”

 

“หน้าด้าน จะตบผู้หญิง”

 

เสียงด่าพ่นออกมาจากบรรดานักศึกษา มุ่งเป้าหมายไปที่กิติ เขารับฟังด้วยใบหน้าแดงฉาน ยกมือขวาชี้แต่ละคน

 

“หนอย พวกแก ฉันจะจำเอาไว้แล้วตามไปจัดการพวกแกแน่นอน”

 

นักศึกษาที่มุงอยู่ต่างหน้าซีด เขาด่าทอจนหลงลืมไปว่ากิติ เป็นลูกชายของผู้บริหารช่องโทรทัศน์จังหวัด ด้วยอิทธิพลของพ่อเขา สามารถแทรกแซงมหาวิทยาลัยได้ง่าย ๆ

 

“แกเป็นใครวะ มายกอะไรด้วย”

 

กิติหันขวับมาทางไตรภพ ตอนนี้เขาไม่พอใจมาก ๆ ที่ชายหนุ่มมาขัดขวางเขาเมื่อครู่ มันต้องได้รับบทเรียนกับการกระทำแบบนี้

 

“ไตรภพ”

 

กนกพรมองไตรภพด้วยความดีใจ เธอรู้สึกหวาดกลัวกับการกระทำของกิติมาก ทั้งยังผิดหวังต่อบรรดานักศึกษาที่ยืนมุงแต่ไม่ช่วยเหลือใด ๆ

 

กิติตอนนี้ที่โมโหจนเลือดขึ้นหน้าจากความอับอาย กำหมัดแน่น เหวี่ยงหมดไปบริเวณหน้าของไตรภพอย่างจัง 

 

“เหอะ”

 

ไตรภพถอยหลังหลบหมัดด้วยความง่ายดาย ฝีมือแบบนี้เหมือนเด็กเตรียมอนุบาลไม่มีผิด กิติชกไม่โดนจึงล้มลง ใบหน้ากระแทกพื้น

 

 

กิติเงยหน้าที่พึ่งกระแทกกับพื้นขึ้นมา มองหน้าไตรภพตาขวางพยายามจดจำใบหน้าของไตรภพเอาไว้เพื่อเอาคืน แต่ตอนนี้เขารู้สึกเจ็บปวดบริเวณใบหน้ายิ่งนัก

 

“ไปเถอะครับอาจารย์”

 

ไตรภพพูดขึ้น พลางดันกนกพรออกจากวงล้อม บรรดานักศึกษาที่มามุงอยู่ต่างหลีกทางให้ เพียงครู่เดียวก็ได้เดินฝ่าวงล้อมออกมาสำเร็จ

 

“ต้องขอบใจเธอมากเลยนะ ไม่ได้เธอฉันต้องแย่แน่ ๆ”

 

“เรื่องเล็กน้อยครับ”

 

“เย็นนี้เจอกันนะ อย่าลืมมาติวเหมือนเดิมหละ ฉันจะรอ”

 

กนกพรพูดเสร็จ ได้แยกย้ายไป ไตรภพเข้าไปเรียนในห้องเรียนปกติ วันนี้เรียนวิชาสังคมศึกษา เขารับฟังประวัติศาสตร์ชาติไทยด้วยความสนใจใคร่รู้

 

“ไตรภพ ศุกร์นี้ไปปารีสสตาร์กันปะ”

 

วัศพลเอ่ยถามไตรภพ ขณะที่กำลังเล่นเกมส์ในโทรศัพท์มือถืออยู่ ไตรภพเหลือบสายตามามองเพื่อนของตน กล่าวออกมาอย่างเบื่อหน่าย

 

“อีกแล้ว ? ไม่บ้ากามสักวันไม่ได้หรอวะ”

 

ไตรภพส่ายหน้ากับพฤติกรรมแบบนี้ของวัศพล การนอนกับใครก็ได้เช่นนี้ไม่ถือเป็นวิสัยของเขา แม้ในอดีตเขาจะเคยดำรงตำแหน่งจักรพรรดิเทพมาก็ตาม แต่ก็มีราชินีเพียงแค่คนเดียว ไม่ได้รับสนมคนใดเพิ่ม จึงจินตนาการไม่ออกว่าการมีภรรยาหลายคนจะรู้สึกอย่างไร

 

“เขาไม่ได้เรียกบ้ากาม เขาเรียกแบ่งปันทุนการศึกษา นายเคยได้ยินโครงการ ‘น้ำเข้าท้อง น้องได้เรียนไหม’”

 

“โครงการอะไรของแกวะ ปัญญาอ่อน”

 

ทัดดนัยด่าทอวัศพล เพื่อนรักคนนี้ของเขาชอบคิดอะไรทะเล้นอยู่ตลอดเวลา ในหัวสมองไม่พ้นแต่เรื่องใต้สะดือ

 

ก๊อก ก๊อก

 

นักศึกษาทั้งห้องมองไปบริเวณประตู รวมถึงอาจารย์ที่กำลังบรรยายอยู่ด้วย ปรากฏร่างอาจารย์กฤษฎาเดินเข้ามาด้วยใบหน้าขึงขัง

 

“ไตรภพ ออกมากับฉัน”

 

เพื่อนในห้องต่างหันมาที่ไตรภพด้วยความสงสัย ทำไมจู่ ๆ อาจารย์กฤษฎาถึงมาเรียกไตรภพกัน ทั้งยังออกไปกลางคันในขณะกำลังเรียนหนังสืออยู่ด้วย

 

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม ?”

 

วัศพลเอ่ยถาม จากประสบการณ์โชกโชนในพฤติกรรมที่โรงเรียนในอดีต เขารู้สึกว่าเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้น ไม่น่าจะใช่เรื่องดี

 

“ไม่ต้อง ฉันจัดการเองได้ เดี๋ยวฉันมา“

 

ไตรภพเดินออกไปหน้าห้อง ปิดประตูลง ในใจของเขาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม

 

“ตามฉันมา ! แกซวยแล้ว ดันไปมีเรื่องกับลูกเจ้าของช่องโทรทัศน์ แกโดนไล่ออกแน่ ฮ่า ๆ”

 

กฤษฎาหัวเราะอย่างชอบใจ เขาเองหมั่นไส้ไตรภพมานานแล้ว เมื่อได้รับการแจ้งจากฝ่ายบริหารเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตอนเช้า เขาจึงอาสาวิ่งร่ามาตามไตรภพทันที เขาต้องการจะเห็นหายนะของชายหนุ่ม

 

“…”

 

ไตรภพนั่งรถรางพลังงานไฟฟ้าของมหาวิทยาลัย เพียงห้านาทีก็ถึงตึกบริหาร ชายหนุ่มเดินตามกฤษฎาเข้าไปในห้องประชุม ที่เขียนไว้หน้าห้องว่า ‘ห้องอธิการบดี’

 

“ผมพาเจ้าเด็กนี่มาแล้วครับ”

 

กฤษฎาพูดกับคนในห้อง ไตรภพเงยหน้ามอง เห็นชายอายุประมาณหกสิบ เขาจำได้ดีว่าคืออธิการบดี ส่วนข้าง ๆ เป็นกิติ แต่ชายวัยห้าสิบกว่าอีกคนหนึ่ง เขาไม่รู้จักแม้แต่น้อย

 

“นั่งสิ”

 

อธิการบดีเชิญไตรภพนั่งลง เขามองใบหน้าชายหนุ่ม สลับกับใบหน้าพ่อของกิติ เรื่องราวแบบนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นครั้งแรก หากกิติไม่พอใจใครขึ้นมา มักจะให้พ่อมากดดันให้เขาไล่นักศึกษาออก ซึ่งที่ผ่านมา เขาก็ได้ทำตามหลายต่อหลายครั้งแล้ว

 

 

หากถามว่าทำไมเขาต้องทำตาม เพราะอิทธิพลสื่อของ ‘ชาติชาย’ พ่อของกิติ เจ้าของช่องโทรทัศน์จังหวัด ด้วยคำสั่งเดียวสามารถพลิกเนื้อหาข่าวจากขาวเป็นดำ ดำเป็นขาว ทั้งยังมีคอนเนคชั่นมากมายกับเจ้าหน้าที่รัฐในจังหวัด

 

“ไอเด็กเวร แกหรอที่ทำร้ายลูกฉัน”

 

ชาติชายหันขวับมามองไตรภพ เขากล่าวโพล่งด่าทอไตรภพเมื่อเจอหน้าทันที ในตอนเช้าเขาได้รับโทรศัพท์จากลูกชายหัวแก้วหัวแหวน จึงเรียบบึ่งรถมที่มหาวิทยาลัยทันที ยิ่งทราบว่าไตรภพทำร้ายลูกเขาให้อับอาย เขารู้สึกทนไม่ได้ มันเป็นใครกัน ถึงกล้ามาทำร้ายลูกเขาแบบนี้

 

“ทำร้าย ? ถ้าการที่ลูกแกฉุดอาจารย์ ทั้งยังจะตบหน้าอาจารย์ต่อบรรดาฝูงชน แถมยังจะชกฉัน พอชกไม่โดนก็ล้มหน้ากระแทกพื้นเอง เรียกว่าการทำร้ายหละก็ สมองของแกและลูกคงจะปัญญาอ่อนหละมั้ง”

 

“แก…”

 

ไตรภพเอ่ยด้วยเสียงเรียบเฉย เขามองสองพ่อลูกด้วยสายตาเย็นชา การเป็นลูกผู้มีอิทธิพลมันวิเศษวิโสหรืออย่างไร เกิดเรื่องอะไรขึ้นถึงทำตัวเป็นลูกแหง่ วิ่งตามพ่อแม่มาเช่นนี้

 

“กิติ เธอตบอาจารย์ ? นี่มันเรื่องอะไรกัน”

 

อธิการบดีเอ่ยถามกิติ นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้ว เรื่องราวไม่ใช่อย่างที่กิติเล่าให้ฟังในตอนแรก หากถึงขั้นตบอาจารย์ต่อหน้านักศึกษาหลายคน เขาคงไม่อาจจะช่วยอะไรได้จริง ๆ

 

“พ่อ ช่วยผมด้วย นังนั่นมันสมควรโดนตบแล้ว”

 

“ไม่ต้องห่วงลูก ใครก็ทำร้ายลูกไม่ได้แน่นอน อธิการบดี คุณอย่าลืมนะ ว่าคุณติดหนี้บุญคุณผมอยู่ ไล่มันออกซะ”

 

ชาติชายเอ่ยทวงบุญคุณที่เขาเคยนำเสนอข่าวเผยแพร่ชื่อเสียงของอธิการบดี จนสามารถคว้ารางวัลผู้บริหารดีเด่นเมื่อปีที่แล้ว

 

“แต่เรื่องนี้…”

 

“ไม่มีแต่ คุณลืมไปแล้วหรอว่าผมเป็นใคร”

 

ชาติชายเอ่ยด้วยความท้าทาย อธิการบดีคิดไม่ตก หากไล่ไตรภพออกเพราะเรื่องนี้ ถ้าถูกร้องเรียนขึ้นมา ตำแหน่งเขาอาจจะสั่นคลอน

 

“ลุง ไล่มันออกเลย พฤติกรรมของไอเด็กเวรนี่ก้าวร้าว ผลการเรียนยังแย่ อันดับโหล่ของมหาวิทยาลัย”

 

กฤษฎาซึ่งเฝ้ามองเหตุการณ์กล่าวเสริมชาติชาย เขาต้องการให้ไตรภพถูกไล่ออก เด็กคนนี้ได้ล่วงเกินเขาหลายต่อหลายครั้งแล้ว

 

“ไตรภพ ฉันขอทำทัณฑ์บนเธอ ทั้งยังตัดคะแนนความประพฤติเธอห้าสิบคะแนน หากเหตุการณ์แบบนี้ยังเกิดขึ้นอีก ฉันไล่เธอออกแน่”

 

ในที่สุดอธิการบดีก็เอ่ยขึ้น วิธีนี้ถือว่าเป็นจุดกึ่งกลางสำหรับทางออกของเหตุการณ์นี้ เขาหยิบกระดาษขึ้นมา เขียนรายละเอียดพฤติการณ์ และยื่นให้ชายหนุ่มเซ็น

 

“ทำไมคุณไม่ไล่มันออก”

 

“เรื่องนี้…”

 

อธิการบดีลุกขึ้นจากเก้าอี้ ลากสองพ่อลูกและกฤษฎาไปคุยห้องข้าง ๆ เพื่ออธิบายเหตุผลให้ฟัง เมื่อพวกเขาฟังแล้วจึงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

 

“ได้ ถือว่าลูกผมพลาดเอง คุณรีบไปเอาหลักฐานในกล้องวงจรปิดออกนะ แล้วหาเรื่องไล่มันออก”

 

“จริง ๆ ไม่ต้องหาเรื่องไล่เขาออกก็ได้ ผลการสอบเขาแย่ขนาดนั้น ยังไงก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยเฉพาะทางไม่ติดอยู่ดี”

 

“จริงสิ ฮ่า ๆ”

 

ทั้งสี่คนหัวเราะชอบใจ เดินเข้ามาในห้องเดิม เหลือบตามองไตรภพที่ยังคงนั่งนิ่งสงบ กฤษฎาเดินไปหยิบกระดาษบนโต๊ะขึ้นมา

 

“ทำไมแกยังไม่เซ็น”

 

“ทำไมฉันต้องเซ็นด้วย ?”

 

ไตรภพมองหน้าบุคคลในห้อง พูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย วิธีการแบบนี้มันสกปรก เขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย หลังจากอ่านคำอธิบายพฤติการณ์ในกระดาษ เขาได้แต่หัวเราะเบา ๆ กับการกล่าวหาอย่างเลื่อนลอย

 

“ถ้าไม่มีอะไร ฉันไปแล้วละกัน”

 

ไตรภพลุกออกจากเก้าอี้ ก้าวเดินไปตรงประตู ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับคนทั้งสี่ยืนอยู่ ไตรภพพูดออกมาเสียงดัง ก่อนปิดประตูใส่หน้าทั้งสี่

 

“ถ้าพวกแกมีปัญญาจริง ก็ไล่ฉันออกซะ แต่ถ้าไล่ฉันออกไม่ได้ ฉันจะเอาคืนพวกแกทั้งสี่คนให้สาสมกับการคิดทำร้ายคนอย่างฉัน!!!!!”

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 406 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

601 ความคิดเห็น

  1. #532 MiLinsl (@linlin987) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 10:43
    แก้ว่าเป็นฮาเร็มเถอะค่ะ แค่บอกว่าจะมีเมียมากกว่า1ก็ฮาเร็มแล้ว
    #532
    0
  2. #233 R-rush (@arat2542) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:16
    ต่อๆๆๆๆๆ
    #233
    0
  3. #232 dfrdz007 (@dfrdz007) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 13:40
    สนุกมาก
    #232
    0
  4. #231 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 13:00

    ขอบคุณมาก

    #231
    0
  5. #230 FirstDeeDay (@FirstDeeDay) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:46

    เอาเรื่องครับ ติดตามๆ เป็นกำลังใจให้ครับผม

    #230
    0
  6. วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:23
    มันวะ

    เป็นกำลังใจให้ครับบบคนแต่งงง
    #229
    0
  7. #228 aimjunggm (@aimjunggm) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 07:31
    และแล้วอาการค้างก็มา
    #228
    0
  8. #227 Kuuchamp149 (@kuuchamp149) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 07:21
    รอลุ้นไตรภพจะจัด- 4 ตัวนี้ยังไง
    #227
    0