Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 34 : สอนพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 393 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

วันรุ่งขึ้นไตรภพไปเรียนตามปกติ เมื่อเรียนเสร็จในช่วงเย็น ชายหนุ่มได้เดินไปรอที่ห้องของอาจารย์สาวที่กำชับให้ตนต้องเรียนพิเศษทุกวันหลังเลิกเรียน

 

“รอนานรึเปล่า ?”

 

กนกพรเดินเข้ามาในห้องถามไตรภพพลางวางชีทลงบนโต๊ะ เธอนั่งบนเก้าอี้ทำงานใบหน้าดูเหน็ดเหนื่อย หยิบขวดน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะดื่มไปหลายอึก

 

“ไม่นานครับ อาจารย์ดูหิวน้ำนะครับ”

 

“หิวสิ ฉันสอนตั้งกี่ห้อง เฮ้อ แค่ห้องพวกเธอห้องเดียวฉันก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว”

 

กนกพรบ่นอุบอิบไปมา เธอเหนื่อยล้าจากการสอนมาก โดยเฉพาะห้องบ๊วยอันเป็นห้องของไตรภพซึ่งบรรดานักศึกษาแม้จะตั้งใจฟังเธอ แต่การทำแบบฝึกหัดในห้องเรียน การบ้าน กลับมีผลลัพธ์ที่น่าผิดหวัง

 

“ฉันจะสอนวิชาภาษาอังกฤษเธอนะไตรภพ เธออ่านออกเขียนได้ไหม”

 

“น่าจะพอได้ครับ”

 

แม้พื้นฐานวิชาภาษาอังกฤษจากเจ้าของร่างเดิมจะต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหน แต่ก็ยังพอที่จะอ่านตัวอักษรต่าง ๆ ออกเสียง ท่อง A-Z ได้ 

 

กนกพรให้ไตรภพท่องศัพท์พื้นฐานของชั้นมัธยมที่ควรรู้ โดยเธอจะให้การบ้านไปท่องศัพท์วันละหนึ่งร้อยคำ ซึ่งวันนี้เธอได้สอนการออกเสียง การเดาความหมายของศัพท์ รวมถึงการเดาศัพท์จากบริบทในเนื้อเรื่อง

 

“ผมจำได้หมดแล้วครับ”

 

“แม้เธอจะตั้งใจเรียน แต่อย่ามาทำเป็นล้อเล่นนะ!”

 

กนกพรเอ็ดใส่ไตรภพ มองชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งยืนยันว่าท่องศัพท์ที่เธอพึ่งจะสอนไปเมื่อครู่ได้ ไม่มีทางเด็ดขาด แม้แต่นักศึกษาแพทย์บางคนกว่าจะจำศัพท์ได้หนึ่งร้อยคำยังต้องท่องตั้งหลายชั่วโมง แต่ไตรภพกลับบอกว่าท่องศัพท์ได้เพียงแค่การมองผ่าน ๆ

 

“อาจารย์จะลองทดสอบผมก็ได้นะ”

 

“ได้ ฉันจะคอยดู abundance”

 

“ปริมาณมาก ความอุดมสมบูรณ์”

 

“accommodation”

 

“การปรับตัว การต้อนรับ สิ่งอำนวยความสะดวก”

 

“Auxiliary”

 

“สำรอง เสริม”

 

กนกพรถามคำศัพท์ไตรภพไปเรื่อย ๆ ไล่จากด้านหน้า ด้านหลัง ตรงกลาง โดยไม่เรียง แต่ไตรภพกลับตอบคำศัพท์ได้ทั้งหมด หลังจากท่องศัพท์จนครบหมดแล้ว เธอได้แต่มองหน้าชายหนุ่มด้วยความตกใจ

 

“เธอจำได้หมดจริง ๆ”

 

อาจารย์สาวรู้สึกทึ่งในความสามารถของชายหนุ่ม จึงให้ไตรภพท่องศัพท์อีกสองร้อยคำ โดยเธออ่านออกเสียงทีละคำพร้อมความหมาย แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม นั่นคือ ไตรภพสามารถจำได้ทั้งหมด

 

“อัจฉริยะ !!!”

 

นี่เป็นคำเดียวที่เธอคิดออก พอที่จะสามารถบัญญัติหรือเรียกแทนความสามารถจากการจำของไตรภพได้ ศัพท์สามร้อยคำสามารถจำได้แค่การท่องครั้งเดียวโดยไม่ผิดพลาดใด ๆ

 

“เธอไม่รู้วิชาภาษาอังกฤษมาก่อนจริง ๆ หรอ”

 

“ผมก็พึ่งมาเรียนวันนี้หละครับ ทำไมหรอครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่า ?”

 

กนกพรกลืนน้ำลายลงคอ จากการที่ไปค้นใบประวัติผลการเรียนในอดีตของไตรภพในช่วงมัธยมและประถมศึกษา เกรดเฉลี่ยผ่านเกณฑ์แบบฉิวเฉียดมาโดยตลอด โดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษที่ย่ำแย่อย่างมาก เกรดเฉลี่ยไม่เคยเกิน 2 เลยแม้แต่ครั้งเดียว

 

เด็กที่มีประวัติการอ่อนภาษาอังกฤษขนาดนั้น ทำไมถึงสามารถท่องคำศัพท์ได้สามร้อยคำในพริบตา รวมถึงเข้าใจการเดาศัพท์อย่างแตกฉานขนาดนี้ นี่เป็นคำถามที่กนกพรคิดในใจ

 

“เอาหละ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ฉันให้ดิกชันนารีเธอไปนะ เอาไว้ท่องคำศัพท์เวลาว่าง ๆ การออกเสียงเธอสามารถหาได้ใน Google พรุ่งนี้เจอกันเวลาเดิมนะ”

 

หลังจากทั้งสองแยกย้ายกัน ไตรภพได้กลับไปที่หอพักของตน ซึ่งพบเจอเพื่อนทั้งสองเข้ามาพูดคุยหยอกล้อกันเหมือนเดิม หลังจากเสร็จธุระต่าง ๆ แล้วชายหนุ่มได้ท่องคำศัพท์ในหนังสือที่กนกพรให้มาตลอดทั้งคืน

 

หลังเลิกเรียนวันรุ่งขึ้น ไตรภพได้มาเรียนกับกนกพรเหมือนเดิม ชายหนุ่มได้โชว์การท่องศัพท์ตลอดทั้งคืนให้กับกนกพรดู หญิงสาวแตกตื่นตกตะลึงยิ่งกว่าเมื่อวานนับพันเท่า

 

“จะ จำได้หมดนี่”

 

กนกพรมีหน้าซีดเซียว แรก ๆ เธอก็สบประมาทไตรภพว่าคุยโวโอ้อวด ใครจะสามารถท่องได้เพียงแค่คืนเดียวกับคำศัพท์มากมายขนาดนี้ เธอจึงลองสุ่มแต่ละหน้า ถามคำศัพท์ในหน้าต่าง ๆ ไตรภพกลับสามารถตอบได้ทั้งหมด โดยไม่ผิดพลาดเช่นเดิม

 

หลังจากนั้นเธอแน่ใจแล้วว่าไตรภพคือเพชรเม็ดงามที่สุดในวงการวิชาการ เธอจึงไม่รั้งรอที่จะสอนองค์ความรู้ภาษาอังกฤษต่าง ๆ ทั้ง Gramma Listening Speaking Conversation Reading ให้กับไตรภพ 

 

ระยะเวลาผ่านไปจนถึงวันศุกร์สุดสัปดาห์ วันนี้ไตรภพก็มาเรียนเช่นเดิม ซึ่งกนกพรได้ให้ไตรภพทำแบบทดสอบโดยเป็นข้อสอบจริงวิชาภาษาอังกฤษสำหรับเข้ามหาวิทยาลัยเฉพาะทาง

 

“ข้อสอบมี 100 ข้อ ให้เวลา 1.30 ชั่วโมง หรือ 90 นาที เริ่มทำได้”

 

กนกพรจับเวลาจากโทรศัพท์มือถือ ไตรภพได้ลงมือทำข้อสอบ ชายหนุ่มรู้สึกว่าข้อสอบเหล่านี้ง่ายมาก เพียงอ่านโจทย์ก็สามารถกากบาทได้ทันที เพียงระยะเวลาแค่ 20 นาที ไตรภพก็ส่งกระดาษคำตอบให้กนกพร

 

“ส่งแล้วหรอ ? ยี่สิบนาทีนี่นะ ตั้งใจทำหน่อยสิ ฉันบอกเธอแล้วไงว่านี่เหมือนการสอบจริง”

 

“ผมเสร็จแล้วครับ อาจารย์ลองตรวจดูสิ”

 

กนกพรไม่เชื่อว่าไตรภพจะทำเสร็จ เธอโมโหเล็กน้อยที่ไตรภพไม่ตั้งใจที่จะทำข้อสอบ หยิบกระดาษคำตอบมาพลางเอาปากกาแดงตรวจตามเฉลยแต่ละข้อ

 

“ถะ ถูกหมด หนึ่งร้อยคะแนนเต็ม”

 

หลังจากตรวจข้อสอบเสร็จกนกพรยิ่งรู้สึกว่าเหลือเชื่อมาก ๆ ทั้ง ๆ ที่อาทิตย์ที่แล้วไตรภพยังทำคะแนนวิชาภาษาอังกฤษของเธอได้ศูนย์คะแนนอยู่เลย แล้วทำไมเพียงแค่อาทิตย์เดียว คะแนนกลับสูงโดดขนาดนี้ นี่มันเป็นไปไม่ได้

 

“วิชาภาษาอังกฤษผมพอจะเข้าใจแล้ว แต่วิชาอื่น ๆ ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ ยังไงอาจารย์ช่วยสอนผมได้ไหมครับ”

 

ไตรภพแสดงความต้องการของเขาออกมาทันที การสอบมหาวิทยาลัยเฉพาะทางโดยเฉพาะในคณะแพทย์ต้องอาศัยคะแนนที่ดีเยี่ยมในหลาย ๆ วิชา ไม่ใช่แค่วิชาภาษาอังกฤษเท่านั้น

 

“ได้สิ อาทิตย์หน้า ฉันจะสอนคณิตศาสตร์ให้แล้วกัน แต่ฉันไม่ได้เก่งคณิตมากนะ เพราะฉันจบภาคภาษาอังกฤษมา”

 

“วันนี้ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ พอดีผมมีธุระ”

 

“ธุระ ? ใช่ธุระกับผู้หญิงที่อาจารย์กฤษฎาพูดถึงไหม”

 

“เอ๋ ?”

 

ไตรภพยักคิ้วขึ้นมองกนกพร อาจารย์สาวเหมือนจะลืมตัวถามไตรภพไป แม้เธอจะทำเหมือนไม่สนใจไตรภพมาก แต่ในใจกับครุ่นคิดเรื่องนี้ เธอลองถามกฤษฎาหลังคาบเรียน เขาก็ยืนยันว่าไตรภพให้หญิงสาวร่ำรวยคอยเลี้ยงดูแน่นอน ทั้งยังซื้อรถ Ipad Iphone ให้ชายหนุ่มอีกด้วย

 

“เธอมีผู้หญิงเลี้ยงจริงไหม”

 

กนกพรถามเสียงเข้มออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังกับคำตอบของไตรภพ ชายหนุ่มมองซ้ายขวาส่งสายตาลอกแลก พยายามประเมินท่าทางของกนกพร

 

“อาจารย์พูดจาเหลวไหลอะไรกัน เชื่อไอแว่นขาวนั่น ?”

 

“งั้นเธอตอบมาว่าวันนั้นเจอกับอาจารย์กฤษฎาที่ห้างจริงรึเปล่า ถ้าไม่เจอจริง เขาไม่กล้าพูดแบบนั้นหรอก”

 

กนกพรยังคงคาดคั้นไตรภพให้ตอบ เธอถามด้วยเสียงเย็นชา หงุดหงิดที่ไตรภพพยายามเบี่ยงประเด็น

 

“ผมไปห้างจริง เจอไอแว่นขาวนั่นจริง แต่ไม่ได้มีผู้หญิงเลี้ยงตามที่มันบอก ผมต้องรีบไปก่อนนะ เดี๋ยวจะไม่ทัน”

 

ไตรภพตัดบทเดินออกไปจากห้องของอาจารย์สาวไป ทิ้งให้กนกพรได้แต่ขัดใจ เธอไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรถึงไปถามเรื่องส่วนตัวกับนักศึกษาแบบนั้น

 

ไตรภพกลับมาที่หอพักเก็บของต่าง ๆ รวมถึงเสื้อผ้า ชายหนุ่มมีแพลนที่จะไปจังหวัดเชียงใหม่เพื่อไปบริษัทสมุนไพรหมื่นโอสถในวันพรุ่งนี้

 

“ไตรภพ นายจะไปไหน ดูรีบร้อนจังวะ”

 

วัศพลขณะกำลังเล่น ROV อยู่กับทัดดนัย เอ่ยถามไตรภพที่กำลังรูดซิบปิดกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ มีท่าทางเร่งรีบจนสังเกตได้

 

“พอดีฉันต้องไปทำธุระที่เชียงใหม่นะ”

 

“เชียงใหม่ ? นายจะไปไหนกัน”

 

คราวนี้เป็นทัดดนัยที่เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์มือถือถามไตรภพ ตัวมันเองด้วยความเป็นลูกของรองผู้ว่าราชการจังหวัดจึงมีโอกาสเดินทางไปเชียงใหม่บ่อยครั้ง จึงรู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี

 

“บริษัทสมุนไพรหมื่นโอสถ”

 

“บริษัทสมุนไพรหมื่นโอสถ!!!”

 

ทั้งสองคนประสานเสียงกันจนส่งเสียงดังไปทั่วห้อง วางโทรศัพท์มือถือลง เดินมาที่ไตรภพโดยไม่ได้นัดหมายกัน

 

“ทำไม มีอะไรแปลกหรอ”

 

“บริษัทนี้นายต้องระมัดระวังให้ดี”

 

“ฉันจะไม่ถามนะว่านายจะไปทำไม เอาเป็นว่าตามที่ไอวัศพลมันบอก นายต้องระวัง เบื้องหลังมันเป็นกลุ่มใต้ดินที่มีอิทธิพลมากในจังหวัด แม้แต่พ่อฉันเองยังแตะต้องไม่ได้”

 

ทั้งสองคนพยายามจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทสมุนไพรหมื่นโอสถแก่ไตรภพเพราะเป็นห่วงในตัวเพื่อน กลัวจะได้รับอันตราย

 

“ฉันแค่จะไปซื้อสมุนไพร ทำยังกับฉันจะไปตาย”

 

“ฮ่า ๆ อ่อ ที่แท้แค่ไปซื้อสมุนไพร เป็นพวกฉันกังวลเกินไป”

 

“งั้นเอาบัตรนี่ไป เป็นบัตรสมาชิกของร้านสมุนไพร ถึงจะเป็นบัตรสมาชิกแค่ระดับแรก แต่ก็ทำยากมากเลยนะ ฉันแอบจิ๊กพ่อมา ลด 10 %”

 

ทัดดนัยยื่นบัตรสมาชิกให้กับไตรภพ ชายหนุ่มรับใส่กระเป่ามาโดยไม่ได้ดูอะไร ในใจรู้สึกอบอุ่นที่มีคนเป็นห่วงเป็นใยในสายสัมพันธ์ที่เรียกว่าเพื่อน

 

“ขอบใจพวกนายมากแล้วกัน เดี๋ยวฉันขอกลับบ้านก่อน คงไปพรุ่งนี้”

 

“โชคดีเพื่อน เจอกันวันจันทร์นะ”

 

ไตรภพร่ำลาเพื่อนทั้งสอง เรียก Grab มารับใต้ตึกเพื่อกลับบ้านทันที เพียงระยะเวลาไม่นาน ไตรภพก็มาถึงบ้าน ที่บัดนี้ตกแต่งด้วยสีสันที่หลากหลาย เป็นธีมร้านอาหาร มีป้ายโฆษณาเพิ่มเติมจากครั้งก่อน ใครผ่านไปผ่านมาล้วนอยากเข้าไปทานที่ร้านทั้งนั้น

 

“มากินอาหารร้านนี้หรอครับ ครัวปิดแล้วนะ ต้องมาใหม่วันพรุ่งนี้”

 

“พี่รู้จักด้วยหรอครับ”

 

“รู้สิ พี่เคยมากินครั้งหนึ่ง ราคาก็ไม่แพง ของสดมาก อาหารอร่อย ที่สำคัญร้านหรูหราดูสะอาดสะอ้าน แต่ต่อคิวยาวมากนะ ถ้าจะกินต้องจองผ่านไลน์พร้อมมัดจำโต๊ะก่อน”

 

ไตรภพพยักหน้าฟังข้อมูลจากคนขับ Grab แย้มยิ้มด้วยความพึงพอใจ ดูเหมือนเพียงแค่อาทิตย์เดียว ร้านอาหารของช่อผกา ดูจะโด่งดังและได้รับคำชมในระแวกแห่งนี้

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 393 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

602 ความคิดเห็น

  1. #134 yukai (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 13:41

    ขอบคุณมาก

    #134
    0
  2. #128 katoaza123 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 20:37
    มีนางเอกรึป่าวเนี้ย?
    #128
    2
    • #128-1 Flukekts0168(จากตอนที่ 34)
      11 กรกฎาคม 2563 / 21:03
      มีครับ เดี๋ยวค่อย ๆ ดูนะครับ ต่อสู้+ธุรกิจ=90% ความรัก10% ครับ
      #128-1
  3. #127 theausza (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 18:50
    นึกว่าไม่มาแล้ว
    #127
    0