Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 24 : บุกกองทัพจังหวัด(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 404 ครั้ง
    1 ก.ค. 63

ไตรภพขับรถมาจนถึงประตูทางเข้าของค่ายทหาร ที่มีตัวอักษรตัวใหญ่โชว์อยู่ติดกับประตูทางเข้า เหนือซุ้มดอกไม้ ‘กองพันทหารจังหวัดน่าน’ 

 

“มาทำอะไรครับ”

 

ทหารรักษาการณ์ตรงประตูเอ่ยถามไตรภพ พลางมองสิ่งผิดปกติในรถยนต์ ส่วนทหารอีกคนเดินรอบรถยนต์เพื่อตรวจสอบ

 

“มาหาพ่อไอชยุตพล”

 

“!!!”

 

ไตรภพจำไม่ได้ว่าพ่อของชยุตพลชื่ออะไร จึงบอกไปแบบนั้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ในขณะที่ทหารที่ได้ยินคำตอบนั้นชี้ปืนไปทางไตรภพทันที

 

“ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้”

 

ทหารเมื่อได้ยินไตรภพเรียกไม่ให้เกียรติรองผู้บังคับกองพันแบบนี้ มันจึงแสดงความเป็นศัตรูกับชายหนุ่ม เพราะมันรู้ว่าชยุตพลที่เกี่ยวข้องกับกองทัพจังหวัดมีแค่คนเดียว นั่นคือ ลูกชายคนเดียวของพันเอกเสถียร

 

“วอไปแจ้งเบื้องบน ว่ามีผู้ก่อกวน”

 

อั่ก

 

ไตรภพไม่รอให้ทหารคนนั้นสั่งการใด ๆ บีบไปที่ลำคอ ใช้แรงยกตัวทหารลอยขึ้นจนสุดแขน มองไปที่ใบหน้าของมันอย่างเย็นชา

 

“พ่อไอชยุตพลอยู่ที่ไหน !!!”

 

“ปล่อยนะเว้ย ถ้าไม่ปล่อยแกโดนยิงแน่”

 

ทหารอีกคนพอเห็นเพื่อนร่วมเฝ้าประตูตวาดเสียงดัง หลังจากเห็นไตรภพได้ทำร้ายเพื่อนทหารของมัน แต่ไตรภพไม่รอช้า ใช้มืออีกข้างปล่อยเพลงหมัดเทพอสูร กระบวนท่าแรก ‘เทพอสูรคลั่ง’ เงาของพลังหมัดกระแทกทหารคนนั้นสลบไป

 

“อย่าร้อง ทำตัวปกติ ไม่งั้นฉันฆ่าแกแน่”

 

ไตรภพขู่ทหารที่ชายหนุ่มบีบคออยู่ ไม่ให้ทหารคนนั้นส่งเสียง เนื่องจากเกรงว่าทหารจะเรียกทหารคนอื่น ๆ มาที่เกิดเหตุ

 

กร๊อบ

 

ไตรภพเพิ่มพลังลมปราณเข้าไปในมือที่กำลังบีบคอทหารคนนั้นอยู่ ทำให้มันทรมานจากการขาดอาการหายใจตาเหลือกโปนขึ้น เมื่อไตรภพขู่ให้ทหารคนนั้นหวาดกลัวแล้ว จึงค่อย ๆ คลายมือออก

 

ทหารคนนั้นหายใจหอบเหมือนกับจะตาย ไตรภพลากร่างของทหารที่ไตรภพซัดสลบ ไปในป้อมของทหารก่อนที่จะเปลี่ยนชุดของคนนั้น พร้อมลากทหารที่บีบคอเมื่อครู่ไปที่รถทหารซึ่งจอดหลังป้อม

 

“แกขับไป ไปที่พักพ่อไอชยุตพล อย่าตุกติก ฉันฆ่าแกได้ทุกเมื่อ”

 

 

ทหารคนนั้นพยักหน้าถี่ ๆ ไม่กล้าเหลือบมองชายหนุ่มด้านข้าง มันขับรถทหารเข้าไปบริเวณค่าย จนกระทั่งถึงประตูที่ 2 ซึ่งมีทหารประจำอยู่สิบคน มากกว่าประตูใหญ่ด้านหน้าที่พวกมันประจำอยู่เสียอีก หากถามว่าทำไมพวกมันถึงประจำเพียงแค่สองคน เพราะว่าอยู่ในช่วงสลับสับเปลี่ยนกำลังพลระหว่างแลกเวรกันอยู่นั่นเอง

 

“อ่าว หมู่ ไม่เฝ้าประตูหละ เข้ามาในนี้ทำไม”

 

ทหารประตูสองถามทหารที่ขับรถ ตัวมันเองมีความสนิทสนมคุ้นเคยอยู่พอสมควร จึงแย้มยิ้มถามอย่างไม่ได้สังเกตอะไร

 

“พอดี ท่านรองฯเรียกพบครับ”

 

ทหารคนนั้นเอ่ยเสียงเบา พยายามที่จะไม่เผยพิรุธใด ๆ ออกมา ทันทีที่ทหารเฝ้าประตู 2 ได้ฟังดังนั้น จึงไม่กล้ารั้งพวกเขาให้อยู่นาน ปล่อยเข้าไปทันที

 

ไตรภพนั่งรถทหารผ่านประตูมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงประตูที่ 5 ซึ่งเป็นประตูสุดท้ายหน้าอาคารประจำการของรองผู้บังคับบัญชากองทัพจังหวัด ‘พันเอกเสถียร ศิริรุ่งเรืองกูล” ผู้มากอำนาจในค่ายแห่งนี้ 

 

“เข้ามาทำอะไร”

 

ทหารเฝ้าประตูถามเสียงเข้ม พลางเดินตรวจรถอย่างละเอียดราวกับรถคันนี้ไม่ใช่รถของทหาร ซึ่งทหารที่ประจำอยู่บริเวณประตูนี้มาถึงยี่สิบคนเลยทีเดียว ได้สะท้อนให้เห็นถึงบารมีของพันเอกเสถียรผู้นี้ว่ายิ่งใหญ่เพียงใด

 

“พะ พบท่านรอง”

 

ทหารคนขับบอกตะกุกตะกัก เหงื่อเม็ดโป้งไหลรินบริเวณใบหน้า ขาสั่นจนเกิดเสียงที่เกิดจากการกระแทกคอนโซลด้านล่างของรถ 

 

“จอดรถ ด้านนู้น แล้วลงมา”

 

ทหารเฝ้าประตูหลังจากตรวจคุ้นรถเสร็จแล้ว จึงให้ทหารสองคนที่อยู่บนรถ เดินออกมาจากรถ ทั้งยังตรวจร่างกายของพวกเขาอย่างละเอียดอีกครั้ง

 

“เฮ้ย ทำไมหน้าแกไม่เหมือนในบัตร”

 

ทหารคนนั้นมองบัตรซึ่งติดอยู่กับเสื้อสลับกับหน้าของไตรภพ มันเป็นใบหน้าที่ไม่ตรงกับในบัตร มันจึงโวยวายถามชายตรงหน้าทันที

 

ปัก

 

ไตรภพปัดข้อมือของทหารคนนั้นซึ่งกำลังจับบัตรบริเวณหน้าอกของไตรภพอยู่ จนมันร้องไม่เป็นภาษา ก่อนที่ไตรภพจะคว้าลำคอของทหารคนนั้นเช่นเดียวกับทหารที่หน้าประตู 1

 

“ไปบอกพ่อไอชยุตพลให้ออกมา”

 

ทหารบริเวณประตูที่เหลือต่างชี้ปืน M16 ในมือมาที่ไตรภพทันที พวกมันล้อมไตรภพหน้ากระดาน ซึ่งทหารที่ขับรถมาให้กับไตรภพก็รีบเดินไปหลบด้านหลังของทหารเหล่านั้น

 

“มีรายงานที่ประตู 1 ว่ามีผู้บุกรุกครับ”

 

 

ทหารคนหนึ่งที่ถือปืนอยู่ได้รับรายงาน จึงได้แจ้งให้กับผู้บังบัญชาของมันในขณะนี้ให้ทราบ พวกมันมองหน้าไตรภพอย่างโกรธแค้น

 

“แกปล่อยผู้หมวดซะ”

 

ทหารคนหนึ่งตะโกนไปทางไตรภพ ที่กำลังบีบคอผู้บังคับหมวดประจำประตูอยู่ ดูเหมือนไตรภพจะไม่ลดแรงที่บีบลงแม้แต่นิดเดียว

 

“ฉันจะพูดครั้งที่ 2 ไปตามพ่อไอชยุตพลมา!!!!!!!!!!!!”

 

อั่ก

 

ผู้บังคับหมวดซึ่งโดนบีบคออยู่เริ่มหายใจไม่ออก มือแกว่งไปมาราวกับอยากจะคว้าอะไรสักอย่างเพื่อให้หายจากการทรมานเช่นนี้

 

“แจ้งไปทางท่านรองเร็ว”

 

ทหารที่ล้อมวงอยู่นั้นรีบแจ้งไปทางหน้าห้องของพันเอกเสถียรทันที เพียงระยะเวลา 2 นาที ได้ปรากฎทหารจำนวนร้อยกว่าคน อาวุธครบมือ เดินตามหลังของทหารผู้หนึ่งอายุประมาณสี่สิบปี บนยศประดับบ่า ‘พันโท’ ที่แท้มันคือพันโทอดิสร มือขวาของพันเอกเสถียรนั่นเอง

 

“ไอเด็กน้อย แกเป็นใครกัน มาสร้างความวุ่นวายที่นี่”

 

พันโทอดิสรเดินมาเผชิญหน้ากับไตรภพ ด้านหลังของมันมีทหารอาวุธครบมือมากกว่าหนึ่งร้อยนายชี้ปืนไปยังไตรภพ พร้อมที่จะลั่นกระสุนได้ทุกเมื่อ

 

“พ่อของไอชยุตพล จับแม่และน้องของฉันมา”

 

“แกคือไตรภพ?”

 

พันโทอดิสรประมวลความคิดโดยเร็ว จากการได้รับรายงานไม่ใช่ชายหนุ่มตรงหน้าเสียชีวิตในกองปราบจังหวัดไปแล้วหรอกหรอ แล้วเหตุใดถึงปรากฏอยู่ตรงหน้ามันหละ

 

“ใช่ ฉันเอง แกสินะที่ไปจับแม่และน้องฉันมา”

 

ไตรภพพูดเสียงเย็น มันจับเสียงอดิสรได้จากปลายสาย ประสาทสัมผัสของผู้บ่มเพาะไม่ใช่คนธรรมดาสามัญจะสามารถเทียบเคียงได้

 

“ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าแกออกจากคุกได้อย่างไง แต่ในเมื่อแกมาถึงที่แล้ว ฉันคงปล่อยแกไว้ไม่ได้”

 

พันโทอดิสรเค้นเสียงพูดกับไตรภพ การนำชายหนุ่มไปมอบให้กับพันเอกเสถียรตัวมันเองต้องได้รับคำชม ทั้งยังเพิ่มตัวประกันในการต่อรองกับพันตรีชัยยุทธ์อีกทางหนึ่ง

 

“มีอะไรกัน”

 

เสียงพันเอกเสถียรดังขึ้น ตัวมันเองอยู่ในชุดทหารเต็มยศ เดินออกมาจากอาคาร มองความวุ่นวายด้านนอกด้วยเสียงแปลกใจ ด้านหลังของมันมีทหารองครักษ์เดินตามอยู่สองคนเพื่ออารักขา

 

“รายงานครับท่าน เด็กคนนี้ชื่อไตรภพ เป็นหลานของพันตรีชัยยุทธ์ ซึ่งกระผมได้รายงานกับท่านไปแล้วครับ”

 

พันโทอดิสรตะเบ๊ะแบบท่าทางทหาร รายงานให้แก่พันเอกเสถียรฟัง ซึ่งพันเอกเสถียรรับฟังรายงานแต่ดวงตากลับจ้องเขม็งไปที่ไตรภพ

 

“หน้าไม่เห็นเหมือนพันตรีชัยยุทธ์เลย เป็นหลานของมันจริงรึเปล่าวะ เอ็งเช็คแน่ใจรึยัง”

 

“ท่านครับ ไม่ผิดตัวแน่นอนครับ”

 

พันเอกเสถียรจ้องมองไตรภพอย่างพินิจ ใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าที่จับผู้บังคับหมวดของมันไว้ ดูหล่อเหลา สะอาดสะอ้าน ไม่เหมือนพันตรีชัยยุทธ์ที่มีผิวคล้ำ ใบหน้าหยาบกร้านเลยแม้แต่นิดเดียว จึงอดแปลกใจไม่ได้

 

“แกเอาแม่กับน้องฉันไปไว้ที่ไหน!!!”

 

ไตรภพเมื่อเห็นพันเอกเสถียรจึงเค้นเสียงถามออกมาด้วยอารมณ์ ตอนนี้สติของไตรภพเริ่มพร่าเลือน ความต้องการฆ่าทะลักไปทั่วร่างกายพร้อมที่จะสังหารทุกคนที่อยู่ตรงนี้

 

“ฉันเป็นคนสั่งให้จับมาเอง แกเองสินะที่ทำร้ายลูกฉัน จนลูกฉันต้องเข้าโรงพยาบาล”

 

“ลูกเป็นสุนัขอย่างไร พ่อก็ไม่มีวันเป็นสิงโตได้ฉันนั้น”

 

ไตรภพแค่นเสียงตอบเยาะเย้ย เมื่อได้ยินพันเอกเสถียรพูดถึงชยุตพล ไตรภพไม่มีความเกรงกลัวใด ๆ เลยท่ามกลางการรายล้อมของบรรดาทหาร

 

“แก ปากดีนักนะ”

 

“ถ้าแกไม่ปล่อยแม่และน้องฉันภายในสิบวิ ฉันจะทำให้พวกแกเสียใจจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่”

 

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”

 

บรรดาทหารที่ถือปืนเล็งมาที่ไตรภพกลั้นขำไว้ไม่ไหว ชายหนุ่มอ่อนแอตรงหน้าช่างคุยโม้โอ้อวดเสียจริง พูดราวกับว่าปืนร้อยกระบอกไม่สามารถทำอะไรกับตัวมันได้

 

“เหอะ ไอเด็กอวดดี”

 

พันเอกเสถียรสบถออกมา มันมองไตรภพอย่างเกลียดชัง ไอเด็กโอหังด้านหน้าดูไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ เลย ความคิดที่จะจับชายหนุ่มไว้เป็นตัวประกันดูเหมือนต้องคิดทบทวนใหม่

 

“สิบ”

 

“เก้า”

 

“แปด”

 

“เจ็ด”

 

“หก”

 

“ห้า”

 

“สี่”

 

“สาม”

 

“สอง”

 

“หนึ่ง”

 

ไตรภพนับถอยหลังจากสิบ พูดออกมาให้บรรดาหทารที่ล้อมมันอยู่ได้ยิน เมื่อนับตัวเลขถอยหลังลงเรื่อย ๆ ทหารเหล่านั้นต่างสอดนิ้วไปยังไกปืน เพ่งสมาธิไปยังตัวของไตรภพ พร้อมที่จะยิงทุกเมื่อ

 

“ดูสิ แกจะทำอะไรได้”

 

ผลัก

 

ไตรภพถีบทหารที่ชายหนุ่มจับเป็นตัวประกันไว้ไปเบื้องหน้า ร่างของมันกระแตกใส่บรรดาทหารที่ถือปืนอยู่จนกระเด็นถอยหลังไปเกือบสิบคน

 

ฟ้าว

 

ชายหนุ่มใช้วิชาตัวมังกรเทพเคลื่อนย้ายด้วยพลังลมปราณชนชั้นสีม่วง ร่างของไตรภพเลือนหายไปจากเบื้องหน้า ปรากฏอยู่ด้านหลังของกองกำลังทหาร

 

ผลัก ผลัก ผลัก ผลัก

 

โอย โอย โอย โอย

 

ไตรภพใช้เพลงหมัดเทพอสูร กระบวนท่าที่หนึ่ง ‘เทพอสูรคลั่ง’ กระบวนท่านี้เหมาะสำหรับการจัดการศัตรูที่มีจำนวนมากกว่า เป็นลักษณะของการตะลุมบอน รังสีจากเพลงหมัดจะกระจายเป็นวงกว้างกระแทกใส่ศัตรูตามรัศมีของวงกลม ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือมันไม่อาจจะแยกแยะถึงมิตรและศัตรูได้

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 404 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

601 ความคิดเห็น

  1. #94 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 13:53

    อ้าว ทำไมไม่จัดตัวหัวหน้าก่อนเล่า

    #94
    0
  2. #67 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 23:52

    สนุกมากค่ะ พระเอกโหดร้ายแต่ไม่ทำร้ายคนดีเราชอบมาก เพราะสะท้อนในความเป็นจริงปัจจุบันว่าเราไม่สามารถทำแบบนี้ได้กับคนที่มีอำนาจและเงินตรามากกว่าเรา

    เหมือนได้ระบายอารมณ์จากที่พระเอกกระทืบพวกเลวให้เป็นตัวแทนของเรา
    เมื่อความเป็นจริงเราพ่ายแพ้ต่ออำนาจในนิยายก็ชนะก็แล้วกัน
    ปล.ในทุกสังคมมันมีทั้งสีขาวสีดำ คนที่มีสีเทาแบบจางๆหรือเข้ม ทั้งนั้น ค่ะ
    #67
    1
    • #67-1 Flukekts (@Flukekts0168) (จากตอนที่ 24)
      2 กรกฎาคม 2563 / 00:05
      ของจริงน่าจะทำได้ยากครับ555 อาจจะโดนเก็บก่อน
      #67-1
  3. #66 BlacKCLoW (@BlacKCLoW) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 15:30

    เพิ่งอ่านวันนี้..อ่านมารวดเดียว..นิ้วผมนี่ลั่นไปกดติดตามเลยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #66
    1
    • #66-1 Flukekts (@Flukekts0168) (จากตอนที่ 24)
      1 กรกฎาคม 2563 / 23:40
      ขอบพระคุณที่สนับสนุนนะครับ รออ่านได้ทุกวันเลยครับผม
      #66-1
  4. #65 SilverEvill (@SilverEvill) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:21
    ค้างโว๊ยยย
    #65
    1
    • #65-1 Flukekts (@Flukekts0168) (จากตอนที่ 24)
      1 กรกฎาคม 2563 / 23:41
      ใจเย็นน้า ตอนหน้ามันส์แน่
      #65-1
  5. #64 aimjunggm (@aimjunggm) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 09:11
    ค้างแล้วไรท์ ค้างแล้ว เอาระเบิดไหม
    #64
    1
    • #64-1 Flukekts (@Flukekts0168) (จากตอนที่ 24)
      1 กรกฎาคม 2563 / 23:40
      ใจเย็น ๆ นะครับ วันละตอนน้า
      #64-1