Still hate with love #โด้เมส

ตอนที่ 1 : Leo/Cris 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 63

ถึง คนที่ไม่รู้จัก


โอลาครับคริส ผมลีโอเนล เมสซี่ นี่เป็นวันที่ 289 แล้ว ที่ผมถูกตราว่าเป็นคู่แข่งกับคุณ ผมลองไปอ่านผลงานคุณสักพักแล้ว ยอดสุดๆ คุณเก่งกว่าผมอีก และผมก็อยากเก่งได้แบบคุณ ผมหวังนะว่าสักวันเราจะได้เจอกัน เอ่อ...แฟนบอลเราเริ่มตีกันแล้วสิ ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นสักนิด ผมน่ะยังไม่ได้ครึ่งของคุณเลยสักนิด แต่ผมดีใจนะที่ผู้คนคิดว่าผมฝีเท้าดีเท่าคุณ ก็คุณมันสุดยอด พรแสวงที่ไม่ได้มาง่ายๆ


นี่คริสวันนี้ผมได้ไปร้านเค้กแมนเชสเตอร์ ผมเห็นคุณด้วย ดูคุณชอบของหวานนะ แต่ไม่เห็นอ้วนเลย ดูผมสิ ไม่มีกล้ามอะไรเหมือนคนอื่น ดูไปดูมาคุณก็มีเสน่ห์ดีนะ ผมเป็นบ้าอะไรไปเนี่ยแค่เห็นคุณกินเค้กเอง ยิ่งศึกษาเรื่องคุณ เหมือนว่าผมจะหลงคุณแล้วสิ


งี่เง่าชะมัด ผมคงไม่กล้าส่งถึงคุณ แต่ถ้าคุณได้อ่าน ผมขอให้คุณคิดแบบผม ผม...อะดิโอสครับ


จาก ลีโอ


.



.



.



"น้องเมส~"


เสียงหวานของเนย์มาร์ที่เดินเข้ามาในห้องพักส่วนตัวของเมสซี่ วันนี้เขาจะมากล่าวสุนทรพจน์ในงานมอบรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล เขาพลาดรางวัลนั่นไปแต่ก็ยังสงสัยอยู่เล็กๆ ว่าใครกันแน่ที่ได้มัน ลีโออยู่ในชุดเชิ้ตสีขาว โบว์หูกระต่ายสีแดงสด ใบหน้าหวานหันมายิ้มแย้มให้คนที่พึ่งเข้ามา


"สูทที่พี่เตรียมให้เป็นไงบ้าง"


เมสซี่กรอกตามองไปที่เจ้าสูทสีแดงเลือดหมูที่แขวนอยู่หน้ากระจก เป็นอีกครั้งที่เนย์มาร์เลือกชุดประหลาดๆ ให้เขาใส่ในงาน จริงๆ ซัวเรซเอาสูทอีกตัวมาให้เขา พาดอยู่บนโซฟาหนังข้างประตู


"เอ่อ...หลุยส์เอาสูทใหม่มาให้เราแล้ว"


"โถ่น้องเมสอ่าาาาา"


เนย์มาร์ลากเสียงยาว พาสังขารตัวเองเข้ามาในห้อง เมสซี่ยิ้มเจื่อนๆ หันมาสนใจสคริปต์ต่อ ร่างหนายังคงไม่ล้มเลิกที่จะให้น้องชายร่วมทีมใส่สูทประหลาดของเขา


"เอาไปใส่ครั้งอื่นก็ได้นี่ เราว่าสูทตัวนี้มันเข้ากว่านะ"


ร่างเล็กหยิบเสื้อสูทมาสวม เป็นสูทสีดำสไตล์เรียบหรู พ็อกเกตสแควร์สีแดงสด ออกเป็นแนวสุภาพตามบุคคลิกของเมสซี่ เนย์มาร์ทำทีท่าฟึดฟัดใส่ ไม่อยู่ในความสนใจ มือหยิบสคริปต์มาอ่านต่อ วันนี้เขาตื่นเต้นสุดๆ เพราะจะได้เจอกับโรนัลโด้ศัตรูที่เขาอยากเจอมาตลอด ร่างบางขอให้รางวัลนั้นเป็นของโรนัลโด้ คิดแล้วก็เผลอยิ้มระรื่นออกมา พวงแก้มสีชมพูแดงระเรื่อ แค่คิดถึงใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว


"หน้าแดงๆ ไม่สบายหรือเปล่า" เนย์มาร์ถามด้วยความสงสัย มือได้รูปสัมผัสไปทั่วหน้าเนียน เผลอหยิกแก้มแดงเบาๆ นี่ดูอาการหรือแอบแต๊ะอั๋งลีโอกันแน่ เขาจัดสูทตัวดำให้เข้าที่ คว้าแผ่นกระดาษออกมาจากมือ ฉีดน้ำหอมเพอร์ฟูมสูทใหม่ที่เขาซื้อมาเท่าร่างเล็ก


"อะไรของนายเนี่ยยย"


เมสซี่โวยวายกับการกระทำจู้จี้จุกจิกของผู้พี่ หยิบเข็มกลัดเพชรระยิบระยับลายสิงโตออกจากกล่องเล็กดำเรียบ บรรจงติดลงบนสาบเสื้อสูท มือเซ็ทผมเผ้าให้เข้าที่ที่สุด เนย์มาร์ไม่เคยคิดว่าเมสซี่จะชอบแต่งตัวขนาดนี้ เพราะปกติจะโดนพี่ๆ ในทีมจับแต่งตัวให้อยู่ตลอด แต่ในวันนี้ทุกคนต้องร่วมงานเลยไม่มีเวลามาช่วยน้องคนเล็กแต่งตัวเหมือนเคย ลีโอโล่งใจสะอีก ที่จะได้แต่งตามใจตัวเองได้บ้างสักครั้ง และเขาก็อยากให้โรนัลโด้ประทับใจด้วย


"คิดอะไรอยู่" เนย์มาร์เรียกคนตัวเล็กที่ยิ้มอยู่นานออกจากภวังค์หวาน


"เปล่า จะถึงเวลาแล้ว เราไปก่อนนะ"


เมสซี่รีบย้ายตัวไปที่ห้องโถงจัดงานปล่อยให้ร่างหนายืนงงอยู่กับสูทตัวแดงที่มองจาก 2 ไมล์ก็เห็นว่าคืออะไร เดินมาได้สักพักก็เหมือนจะหลงอยู่ในตึกที่ซับซ้อนสะเหลือเกิน อุตส่าห์เลือกห้องใกล้ๆ แล้วแท้ๆ ก้าวไปเรื่อยๆ ก็สะดุดกับชายร่างสูงที่เดินออกมาจากห้องน้ำชาย สูทลินินสีน้ำเงิน ใบหน้าหล่อคมคาย รองเท้าหนังเงาที่ดูแล้วน่าจะแพงหูฉี่พอกับนาฬิกาที่อยู่บนข้อมืออีกคน


"ขอโทษครับ...ค..คุณโรนัลโด้"


เมสซี่ขอโทษแบบติดๆ ขัดๆ ให้ตายตอนนี้เขาแทบจะเป็นลม คริสมองกลับมาด้วยสายตาที่มีเพียงเล่ห์กล นัยน์ตาสีเฮเซลน้ำตาลแดงเป็นประกาย ริมฝีปากเหยียดตรงยกยิ้มเล็กที่มุมปาก


"เป็นอะไรไหมคุณเมสซี่"


มือได้รูปยกขึ้นมาจับที่บ่า เรียวนิ้วกดบีบที่บ่าเล็กจนรู้สึกเจ็บหนึบไปหมด ลีโอพยายามเก็บสีหน้าไว้ให้ได้มากที่สุด ดวงตาสั่นไหวเขาไม่อาจรับรู้เลยว่าคนตรงหน้าคิดอะไรอยู่ ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร


"ผมขอตัว"


เมสซี่กระชากตัวออก ร่างเล็กรีบสาวเท้าออกจากตรงนั้นให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ หัวใจสั่นไหวไม่เป็นจังหวะ ไม่ช้าคนตัวสูงก็วิ่งตามมา โรนัลโด้รั้งแขนเล็กเอาไว้ ดึงตัวแนบกับกำแพง แขนแกร็งล็อคเมสซี่ไว้ ถึงจะดิ้นสุดชีวิตแต่ก็ต้านแรงคริสไม่ได้


"ใจเย็นๆ ผมไม่ทำอะไรคุณ ผมหลง เรามาหาทางไปโถงด้วยกันให้ทันได้ไหมครับ"


โรนัลโด้พูดอย่างสุภาพกับคนอายุน้อยกว่า เมสซี่รู้สึกโล่งใจที่อีกฝ่ายไม่ได้เข้ามาหาเรื่องอย่างที่คิด มือคลายออกจากแขนเล็กช้าๆ จัดสูทที่เหมือนจะยับให้เข้าที่ ลามไปถึงผมที่เริ่มจะเสียทรง เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้คู่แข่งแบบนี้ คู่ตาจ้องกันอยู่สักครู่ก่อนที่ เมสซี่จะเป็นฝ่ายหลบสายตาเสียเอง โรนัลโด้มองคนที่เขินหน้าแดงอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะสัมผัสพวงแก้มแดงระเรื่อ


"น่ารัก"


โรนัลโด้เผลอปาก ตอนนี้ลีโออยากวิ่งไปกรี๊ด ใจนี่ปลิวไปไกลตั้งแต่ได้ใกล้กับอีกคน มือใหญ่จับมือบางพาเดินไปเรื่อยๆ ไม่มีบทสนทนาใดเกิดขึ้นจนถึงห้องโถง คนกำลังทยอยกันเข้ามาด้านใน เมสซี่กับโรนัลโด้ถูกวางให้นั่งหน้าสุด โดยมีอิเนียสต้าที่นั่งคุยอยู่กับชาบีอยู่ด้านข้าง ส่วนด้านโรนัลโด้ก็มีรามอสนั่งคุยเฮฮากับเปเป้และมาร์เซโล


"แหมเดินมากับใครเนี่ยคุณคริสเตียน"


มาร์เซโลแซวเพื่อนหน้าหล่อที่พึ่งเดินมา (พร้อมเมสซี่) สายตาของคนอื่นก็ทันมามองตาม ทุกคนเริ่มหันมาสนทนาเรื่องคู่ที่เดินมาใหม่อย่างไม่หยุดปาก เมสซี่ทำตัวไม่ถูก เลยหาเรื่องคุยกับอิเนียสต้าที่อยู่ข้างๆ เขารู้สึกว่ามีมือมากุมมือเขาอยู่ สัมผัสอุ่นจากชายที่นั่งข้างๆ เขาไม่ได้คิดอะไรและชอบด้วยซ้ำ อย่าให้มีกล้องถ่ายมาก็พอ เขาหันไปสบตากับอีกฝ่าย ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใส่เขา


"มีอะไรหรือเปล่าครับคุณโรนัลโด้"


"เปล่า" เขาตอบตัดๆ


"ผมว่าคุณได้รางวัลแน่เลยโรนัลโด้"


เมสซี่พูดอย่างตื่นเต้น คริสแอบขยิบเป็นสัญญาณให้คนตัวเล็ก ทุกคนเข้ามาครบแล้ว ไฟในห้องมืดลง และสว่างขึ้นพร้อมกับสองพิธีกรหนุ่มสาวที่ยืนอยู่กลางเวที พวกเขากล่าวเปิดงาน เมสซี่ดึงมือออกเพราะไม่อยากให้ใครเห็น มือหนากลับเลื่อนมาอยู่ที่ต้นขาของร่างบางแทน ค่ำคืนนี้มีแขกพิเศษอย่างเหยินใหญ่โรนัลโด้มามอบรางวัล ตำนานบราซิลกล่าวอะไรสักเล็กน้อย ก่อนที่พิธีกรจะเชิญเมสซี่ขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์


"ผมขอเชิญลีโอเนล เมสซี่ ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์"


เมสซี่จับมือนักเตะรุ่นพี่แล้ววิ่งขึ้นไปที่โพเดี่ยม เป็นสิ่งที่ฟัวได้ลื่นหูที่สุดเท่าที่โรนัลโด้เคยได้ฟัง เขากล่าวไปเรื่อยๆ จนถึงท่อนสุดท้าย


"ผมไม่ทราบนะครับว่าใครคือผู้โชคดีในค่ำคืนนี้ แต่ผมเชื่อว่าเขาจะต้องยอดเยี่ยมกว่าผมเป็นอย่างแน่"


เมสซี่พูดถ่อมตัว เสียงปรบมือดังลั่นขึ้นทั้งห้องโถง เขาเดินไปจับมือพิธีกรและเหยินใหญ่ด้วยท่าทีสดใสแล้วกลับไปนั่งที่ตามเดิม พลางขยิบตาให้โรนัลโด้ที่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ พิธีกรเตรียมประกาศชื่อของผู้โชคดีคนนั้น ทุกคนก็พอจะเดาออกว่าถ้าไม่ใช่เมสซี่ที่มีผลงานโดดเด่นในตอนนี้ก็คงเป็นดาวยิงมาดริดอย่างคริสเตียโน่ โรนัลโด้


"คริสเตียโน่ โรนัลโด้"


เสียงปรบมือดังลั่น เจ้าตัวลุกขึ้นจับมือเพื่อนๆ และรุ่นพี่ของบาร์ซ่า โดยเมินคนตวเล็กอย่างน่าตาเฉย เมสซีายิ้มเจื่อนให้อีกคน เวลาผ่านมาเรื่อยๆ จนงานจบ ไม่มีสนทนาเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น พิธีกรสาวเชิญลีโอเนลไปถ่ายรูปร่วมกัน คริสดึงลีโอมาชิดตัว มือใหญ่บีบแขนเล็กที่หลุดเฟรมไปแน่น ความเจ็บแปลบร้าวขึ้นมาเรื่อยๆ น้ำตาใสเอ่อล้นม่านตา แขนช้ำไปหมดจนรู้สึกได้ หลังจากถ่ายรูปเสร็จ คริสดึงเมสซี่ออกมาจากฝูงชน บริเวณหลังเวที


"นี่คุณ! ผมเจ็บนะ"


ลีโอสะบัดแขนออก นิ้วเรี่ยวเกลี่ยน้ำตาใสออก โรนัลโด้จับกรามอย่างถนัดมือ ร่างบางแสดงอาการโกรธออกมาอย่างชัดเจน มือบีบแรงขึ้นจนปวดกรามฟัน


"เป็นอะไรขยะแขยงผมหรือไง เสแสร้งเก่งดีนี่ เวลาอยู่กับฝูงชน ทำเป็นทำดีกับผม คุณมันด้านจริงๆ "


"ผมเจ็บนะ ปล่อยผมเถอะ ฮึก ผมไม่ได้เสแสร้ง"


"ผมไม่ได้เกลียดคุณนะ! "


เมสซี่พยายามอธิบาย เขาชอบโรนัลโด้จริงๆ ไม่เคย เกลียด ไม่มีวัน...


ร่างเล็กเริ่มดิ้นจนคนตัวสูงยอมปล่อย เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแสดงสีหน้าเหยียดหยามคนตัวเล็กที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศัตรูเบอร์หนึ่ง เขาเดินออกไปพร้อมรางวัล ปล่อยให้ลีโอยืนน้ำตารินอยู่คนเดียว เขาแทบไม่มีแรงจะขยับตัว นี่โรนัลโด้เกลียดเขาขนาดนั้นเลยหรอ แล้วทำไมต้องแร้งยิ้มให้กัน ทำต้องมามองเขาแบบนั้น ในหัวมันสับสนและตีกันไปมา ซัวเรซที่หาเขาทั่วงานก็วิ่งมาสะกิดจากด้านหลัง คนที่สูงกว่าดึงมือให้เมสซี่รู้สึกตัว เขาสะบัดความคิดออก หันมาสนใจคนที่อยู่ข้างกาย


"เมส...ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรนาย แล้วมาที่นี่ทำไม"


ซัวเรซรัวคำถามใส่ด้วยความเป็นห่วงน้องชายตัวเล็กที่ชอบหายไปอยู่เรื่อย


"เราไม่เป็นไร กลับกันเถอะ"


เมสซี่ตอบไม่ให้หลุยส์กังวล แต่อาการมันออกแบบนี้มีหรอที่เขาจะไม่รู้ มือลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลไหม้อย่างอ่อนโยน เมสซี่ยิ้มเจื่อนมองพี่ชายร่วมทีม ใบหน้าฉายแววเศร้าออกมาอย่างชัดเจน


"มีอะไรบอกพี่ได้นะ"


"อือ"


ลีโอพยักหน้าถี่เหมือนลูกแมวตัวน้อย ทั้งคู่พากันออกมาด้านนอกมีเนย์มาร์ที่เดินวนไปมาอยู่ที่รถรออยู่ ไม่พ้นที่ทั้งคู่จะทักทายกันแบบไม่ธรรมดา ร่างหนาคว้าตัวลีโอไปกอดแน่น จนหลุยส์ต้องดึงออกมา


"นี่แกมาตัดหน้าฉันเรื่องสูทน้องเมสได้ไง! " บราซิลหนุ่มเริ่มโวยวาย


"ชุดประหลาดของแกมันน่าใส่ตรงไหนวะ! "


"ประหลาดอะไรของแก แฟชั่นโว๊ย! "


เมสซี่รีบมาแยกทั้งคู่ออกจากกัน เขาไม่ให้มีเรื่องกันเพราะเรื่องการแต่งตัวอีกครั้งที่ล้าน คนหน้าหวานทำตาดุใส่ทั้งคู่


"เลิกกัดกันสะทีจะตายไหม"


"น้องเมสอ่าา มันหาเรื่องพี่นะ" นักเตะแซมบ้าวิ่งมาหลบหลังคนตัวเล็ก


"แกสิหาเรื่องไอ้เนย์! "


"พอเลยทั้งคู่"


คนตัวเล็กลากทั้งคู่ขึ้นรถโดยมีเขานั่งฝั่งคนขับ หลุยส์นั่งข้างๆ และเนย์นั่งด้านหลัง


"เมสพี่ขับได้ เมสไปนั่งข้างคนขับเลย เห้ยเฮียเหยินไปนั่งหลัง" เนย์มาร์โวย ทำท่าจะขับให้ได้ เมสซี่ไม่ตอบ อะไร สตาร์ทรถออกไป พร้อมเปิดเพลงชากีร่ากลบเสียงคนบราซิลที่พูดไม่หยุด หม่อมเหยินขำคนนั่งหลังที่โดนน้องเมินเป็นที่เรียบร้อย


"เงียบไปเลยไอ้ซัว"


"กร๊ากกกก คิกๆ "




.



.


.


.


.


คุณคิดว่าผมเสแสร้งงั้นหรอโรนัลโด้?

คำถามที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของลีโอเนล เมสซี่ ตอกย้ำในความชัง แต่เขาไม่เคยรู้สึกโกรธอะไรชายคนนี้ ไม่เลย และสิ่งที่มากกว่านั้น เขาอยากแสดงให้เจ้าตัวเห็นว่าเขา...รัก...โรนัลโด้แค่ไหน....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น