[KNB]AkaKuro รักมากมายของนายน้อย

ตอนที่ 3 : AkaKuro Chapter3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    12 ต.ค. 60

พักกลางวัน...
"เท๊ตสึคุงทางนี้"

เสียงแหลมเล็กของโมโมอิดะงขึ้นท่ามกลางโรงอาหาร...ร่างเล็กหันไปตามเสียงเรียกแต่ก็ต้องชงักเพราะในกลุ่มโต๊ะนั้นไม่ได้มีเพียงโมโมอิคนเดียวแต่ยังมีผู้ชายอีกห้าคนนั่งร่วมโต๊ะกับหญิงสาว..ร่างเล็กเดินไปที่โต๊ะก่อน..
"นั่งสิ"
ร่างเล็กนั่งตรงข้ามกับหญิงสาวพลางเลือบมองไปยังผู้ชายที่นั่งร่วมโต๊ะด้วย...

"นี่คือเพื่อนของฉันนายคงรู้จักน้ะเท๊ตสึคุง"
'นี่ใช่โมโมอิซังคนเดียวกับเมื่อสองวันก่อนรึป่าวน้ะ'
"นายคือคุโรโกจจิสิน้ะ ผมคิเสะน้ะยินดีที่รู้จัก"
ร่างเล็กสดุ้งนิดๆก็เพิ่งสังเกตว่ามีร่างสูงหน้าตาหล่อเหลานั่งอยู่ข้างๆ แต่เดี๋ยว..
'คุโรโกจจิ แปลกๆแหะ'
"ค..ครับยินดีที่รู้จักครับคิเสะคุง"
ร่างเล็กตอบกับพร้อมกับรอยยิ้ม ทำให้คนถูกยิ้มให้จะชงักเมื่อเจ้าตัวรู้สาเหตุที่อาคาชิสนใจคนตัวเล็กตรงหน้า..
"ไม่ได้มากับเพื่อนสนิทหรอกหรอ"
"ไม่ครับโองิวาระคุงจะรอผมบนห้องครับ"
"อืม~~"
"อะแฮ่มๆ" เสียงกระแอมไอมาจากร่างสูงเรือนผมสีเขียว
"เอาน้ำมั้ยมิโดจิน"
"ไม่ล่ะ"
ร่างเล็กฟังบทสนทนาเมื่อครู่ก่อนที่ตากลมโตจะเหลือบไปเห็นร่างสูงเรือนผมสีแดงที่กำลังนั่งทานอาหารกลางวันอย่างตั้งใจอย่างเงียบ...คนถูกมองละจากอาหารตรงหน้าก่อนจะหันมองกลับ ตาคมสบเข้ากับตากลมทันที ร่างเล็กสดุ้งก่อนจะหันไปยังโมโมอิที่กำลังนั่งเท้าคางและมองมายังร่างเล็ก..
"เอ่อ..โมโมอิซังครับแล้วเรื่องที่จะมาคุย?"

"อ้อ!นายไม่ต้องทำอะไรมากไม่เสียเงินง่ายๆ"
สิ้นคำพูดของหญิงสาว โมโมอิยื่นกระดาษที่พับครึ่งไว้ ให้กับร่างเล็ก
"ในนั้นเขียนที่อยู่ที่นายต้องไป เห็นมั้ยง่ายมั้ยล่ะ"
ญิงสางพูดพลางยิ้มๆ..ร่างเล็กมองรอยยิ้มบนใบหน้าสวยของหญิงสาว มันเป็นรอยยิ้มที่ออกมาจากใจ ไม่ใช่รอยยิ้มชั่วร้ายหรือแอบแฝง แต่ร่างเล็กก็รู้สึกไม่ค่อยไว้ใจหญิงสาวสักเท่าไหร่..

"แค่นี้ใช่มั้ยครับ"
"ใช่จ่ะในนั้นเขียนรายละเอียดครบถ้วนทั้งวันที่ เวลา ที่อยู่"
"งั้นผมไปแล้วน้ะครับ"
"จ่ะ"
บนตึกเรียน..
ระหว่างทางร่างเล็กดูรายละเอียดในกระดาษไม่ได้ดูต้นทางทำให้เดินชนคนๆหนึ่ง
ปึก!
"อ้ะ! ขอโทษครับ"
ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นทันทีที่สายตาสบกันคนถูกชนถึงกับชงัก..

'เหมือน เหมือนมาก'
ร่างเล็กเห็นรุ่นพี่ตรงหน้ามองตนเองไม่ละสายตาก่อนจะทักขึ้น
"เอ่อ..หน้าผมมีอะไรติดรึป่าวครับรุ่นพี่"
ร่างเล็กพูดพลางเอามือลูบคลำจับใบหน้าของตนเอง..
"ปละ..เปล่าโทษที"

"ผมต้องขอโทษรุ่นพี่มากกว่าครับที่ผมเดินชนขอโทษน้ะครับ"
"ไม่เป็นไรต่อไปเดินดูทางบ้างล่ะ ไปล่ะ"
ในห้องเรียน...
โองิวาระนั่งอยู่ในห้องคนเดียวในมือถือโทรศัพธ์ที่กำลังกดยิกๆอย่างเมามัน...ก่อนจะละจากโทรศัพธ์และมองไปยังประตูก็เห็นเพื่อนตัวเล็กของตนเองเดินเข้ามาพอดี..
"เป็นไง ยัยนั่นให้ทำอะไรล่ะหน้าบูดเชียว"
โองิวาระพูดพลางดึงแก้มใสของเพื่อนตัวเองอย่างหมั่นเขี้ยว..
"เจ็บน้ะครับโองิวาระคุง"
"อ่ะๆ โทษทีๆ แล้วคุยมาเป็นไง"
ร่างเล็กหยิบกระดาษที่ได้มาจากโมโมอิ ยื่นให้กับเพื่อนสนิทของตัวเอง...โองิวาระรับมาอย่างงงๆก่อนจเคลี่ดูตัวอักษรในกระดาษ
"ยัยนั่นให้นายไปตามที่อยู่นี่เหรอ"
ร่างเล็กพยักหน้าแทนคำตอบ..โองิวาระดูไม่ไว้ใจโมโมอิสักเท่าไหร่...
"ฉันจะไปด้ว.."
ครืด ครืด
มือถือของร่างเล็กสั่นขึ้นก่อนจะหยิบขึ้นมารับสาย.
[เท๊ตสึคุงฉันลืมเขียนไปในกระดาษอย่างนึง]
"อะไรครับ"
[พอถึงวันนั้นนายต้องไปคนเดียวห้ามเอาเพื่อนนายไปด้วย]
"ทำไมล่ะครับ"
[ไม่ต้องถาม นายทำตามที่ฉันสั่งก็พอ]
"โอเคครับโมโมอิซัง"
"ยัยนั่นโทรมาบอกไม่ให้ฉันไปใช่มั้ย"
"ครับโมโมอิซังให้ผมไปคนเดียว"
"ถ้ามีเรื่องอะไรโทรหาฉันเข้าใจมั้ย"
"ครับ"







----------------------------ติดตามตอนต่อไป------------------------



อ่านแล้ว ติชม + คอมเม้น ด้วยน้ะฮึดๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #18 KuCream (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 17:03
    อ่านเพลินดีค่ะ
    #18
    0
  2. #6 TAEJESSIYEONCA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:57
    เอาล่ะสิ รวมหัวจะทำอะไรน้องอ่ะ บอกเค้าด้วยคนจิ555
    #6
    0