[Yaoi] PsychoPath จะร้ายให้เท่ารัก END

ตอนที่ 31 : Chapter 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 เม.ย. 61

Chapter 31

 


กายฉันพาอ้นมาก็เพื่อ…”

เพื่ออะไรก็ช่าง พามันออกไปจากบ้านฉัน ถ้านายยังยืนยันจะให้เข้ามา นายก็ขนของไปอยู่ด้วยกันเลยจักรกายโกรธที่ภาณุไม่เชื่อตัวเอง แถมยังจะกลับไปหาคนร้าย คนปกติที่ไหนเขาทำกัน ดารัณที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับเขย่าแขน หลังจากถูกโทร.ตามมาตั้งแต่เมื่อคืนวานเพราะรูมเมทวิ่งหายออกไปข้างนอกแล้วไม่กลับมาเลยจนกระทั่งเช้า

ค่อยกลับมาพร้อมคนร้ายที่เกือบจะฆ่าเขา

กาย ฉันต้องขอโทษเรื่องที่เกิดในวันนั้น เป็นเพราะฉันอยากให้นายเลิกตามหานุอนธการขอโทษ แต่ก็บอกเหตุผลที่ทำไป

ขอโทษแล้วหายจะมีตำรวจไว้ทำไม เต้าหมิงซื่อบอกไว้จักรกายตอบอย่างกวนประสาทกลับ

ฉันขอโทษแล้ว จะให้อภัยก็แล้วแต่นายเถอะ นุฉันกลับก่อนนะอนธการรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบ ขืนอยู่ต่อไปจะวางมวยกันเสียเปล่าๆ เขารู้ว่าผิดแต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาก็จะทำอยู่ดี ถ้าเพื่อไม่ให้ตามหาภาณุเจอแล้วย่อมทำได้ทุกอย่าง

ไอ้กาย อนธการก็ขอโทษแล้ว ทำไมต้องพูดจาใจร้ายขนาดนี้ด้วยกลับเป็นภาณุเองที่ทนไม่ไหวอารมณ์ขึ้นสู้กับจักรกายเสียเอง เขาวิ่งตามอนธการออกไป ก่อนที่จะได้ยินเสียงที่ไล่ตามหลังมาติดๆ

ข้อหาพยายามฆ่าเชียวนะ ใครมันจะยกโทษให้ง่ายๆ ด้วยคำว่าขอโทษวะจักรกายไม่จบ แม้ว่าเพื่อนจะเดินออกจากห้องไปแล้วก็ตาม

ดารัณถอนหายใจ ตั้งแต่ภาณุกลับมาแล้วอธิบายทุกเรื่องให้ฟัง แต่จักรกายไม่ยอมรับยังคิดว่าเพื่อนป่วยเป็นโรคตามที่เคนทาโร่บอกวันนั้น จริงๆ มันก็เรื่องของคนสองคน คนที่สาม ที่สี่ จะเข้าไปยุ่งทำไหมให้เรื่องมันไปกันใหญ่ ทุกอย่างเป็นไปได้ดีก็ดีแล้ว 

จริงๆ แล้วดารัณก็อดจะขอบคุณเหตุการณ์วันนั้นไม่ได้ ถ้าไม่เกิดเรื่องนั้นขึ้นจักรกายกับเขาคงไม่มีวันสนิทกันได้มากขนาดทุกวันนี้

ถ้านายจะหัวฟัดหัวเหวี่ยงเรื่องนุต่อ ฉันกลับก่อน

นายก็ทิ้งฉันไปอีกคนหรือไง ดารัณจักรกายเคว้งรู้สึกเหมือนความหวังดีของเขามันกลายเป็นความจุ้นจ้าน ทั้งที่เขาเป็นห่วงภาณุด้วยใจจริงอย่างทีเพื่อนเขาเป็นห่วงกัน แต่อีกฝ่ายไม่แค่ไม่เห็นความดี ยังจะไปเข้าข้างคนร้ายในเรื่องนี้อีก

ก็ถ้านายจะเอาแค่ห่วงนุมากขนาดที่เขาอธิบายแล้วยังไม่ฟัง ฉันก็เริ่มคิดแล้วว่านายคงไม่ได้คิดกับนุแค่เพื่อนธรรมดา ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้นายเป็นห่วงเป็นใยต่อไปดีกว่า ฉันไม่มีเวลามานั่งฟังนายกังวลเรื่องนุทุกลมหายใจได้หรอกดารัณลุกแล้วสะพายกระเป๋า จริงๆ มันก็แค่ความน้อยใจที่คิดมาตลอด ไม่ว่าตอนที่ภาณุยังอยู่หรือว่าตอนที่หายไป จักรกายดูจะเป็นห่วงมากจนเกินไป ไม่ว่าใครจะเตือนจะปลอบใจอะไรเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

นะนี่อย่าบอกนะว่ากำลังหึง

เออหึงเว้ย น้อยใจด้วย นายมันคนใจร้ายยิ่งกว่าอนธการเสียอีก อย่างน้อยอนธการก็ยังรู้ว่ารักใคร และต้องทำดีกับใคร ฉันจะเลิกชอบนาย นุก็กลับมาแล้วนายคงไม่ต้องไปปรับทุกข์ที่ทำงานของฉันอีกแล้ว ลาก่อนดารัณเดินหนีออกจากตรงนั้น แต่ถูกกระชากแขนให้หันกลับมา

ดิว

อย่ามาจับฉัน

นี่หัวก็ไม่ล้านนี่ทำไมขี้ใจน้อยจังจักรกายเอ่ยเสียงอ่อนงอนง้อ

คำพูดอะไรของนาย ทำไมใจน้อยต้องหัวล้านดารัณขมวดคิ้วสงสัย

ไม่รู้สิ นุเคยพูดน่ะ

ดารัณเม้มริมฝีปาก

คำก็นุ สองคำก็นุ ไปตายซะไอ้บ้า

โอ๋เดี๋ยวอย่าเพิ่งไปสิ ถ้าดารัณไปแล้วฉันจะเหลือใคร อนธการมันเลวร้ายโรคจิตขนาดนั้น นุยังรักยังคอยอยู่ข้างๆ เลย แล้วฉันล่ะ ฉันไม่มีใครเลยนะ

ก็อยู่คนเดียวไปสิ คนอย่างนายเหมาะจะอยู่คนเดียวแล้วดารัณไม่อยากใจอ่อน ไม่กล้ามองตาอีกฝ่ายด้วยกลัวจะยอมแพ้แล้วปล่อยให้ถูกปั่นหัวเล่นอีก แต่ยังไม่ทันไรก็ถูกดึงเข้าไปกอดแล้วระดมจูบไปทั่วใบหน้าไม่ว่าจะขยับหันหนีเท่าไหร่ยิ่งเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายทำตามใจชอบได้มากขึ้นกว่าเดิม

อย่ามารังแกกันนะเว้ยดารัณร้องโวยวาย เพราะขยับอ้าปากพูดนั่นแหละอีกฝ่ายเลยฉวยโอกาสสอดลิ้นเข้ามาแล้วขโมยจูบอย่างดูดดื่ม ปลายลิ้นเกี่ยวพันหยอกล้อยั่วยวนให้ติดกับ สักพักเขาก็อ่อนระทวยในอ้อมกอดนั้นไร้แรงต้านทาน ลมหายใจแผ่วหวิวแทบจะทรงตัวยืนไม่ได้

หลังจากจูบที่เนิ่นนานจักรกายยอมปล่อยแต่โดยดี ริมฝีปากผละออกจากกัน ดารัณอาศัยโอกาสหนีทุบเข้าที่ไหล่ของอีกฝ่าย แต่กลับถูกอุ้มขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดาย เรี่ยวแรงของทั้งคู่แตกต่างกันมากทั้งที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน ใครใช้ให้เขาผอมบางหุ่นเหมือนจะปลิวลมแบบนี้ล่ะ

เฮ้ย...ปล่อย บอกว่าอย่ามารังแกกันไง

อยากรังแก ใครจะทำไมจักรกายบอกหน้าด้านๆ แล้ววางดารัณลงบนเตียง อีกฝ่ายก็ทำท่าจะลุกหนี เขาก็ก้าวเข้าไปทาบทับไม่ให้ขยับหนีได้ ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรงไม่คิดเลยว่าจะต้องมาลงเอยแบบนี้ แต่ถ้าปล่อยไปอีกนานกว่าจะปรับความเข้าใจกันได้

นายน่ะเที่ยวไปว่าคนอื่นโรคจิต ตัวเองก็ไม่น้อยหน้าหรอก ปล่อยฉันไปนะ

ไม่ปล่อยอ่ะ เห็นอนธการจับนุไปแล้วรักกันได้ ทำไมฉันจะทำบ้างไม่ได้จักรกายคนหน้ามึนบอกอย่างไม่สนใจ มันก็เรื่องจริง ทำไมภาณุไปหลงรักคนที่ใจร้ายกับตัวเองได้ แบบนี้เขามัวแต่ทำดีกลับไม่มีใครก็กินแห้วน่ะสิ

นายกับอนธการไม่เหมือนกัน

ไม่เหมือนตรงไหน


[TBC]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น