[Yaoi] PsychoPath จะร้ายให้เท่ารัก END

ตอนที่ 23 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 มี.ค. 61

Chapter 23

 

อนธการปิดประตูห้องลับนั้นทันทีแม้ว่าภาณุจะร่ำร้องให้ปล่อยตัวเองไปก็ตาม เขารู้สึกตัวหลังจากภาพอดีตในวัยเด็กจบลง พยายามดันตัวเองที่อ่อนแอทางร่างกายในขณะนั้นลุกขึ้นแล้วเดินตามหาจนกระทั่งเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังโทรศัพท์ ความหวาดกลัวว่าจะถูกทอดทิ้งเกิดขึ้นเหมือนมารดาที่จากไป สติสัมปชัญญะขาดสะบั้นย้อนกลับไปเป็นคนเก่าที่ไร้ความรู้สึก

เสียงกริ่งที่หน้าประตูยังคงดังต่อเนื่อง แต่อนธการไม่ได้ตื่นตระหนกเดินสำรวจรอบห้องว่ายังมีอะไรที่บ่งบอกว่าภาณุอยู่ในห้องนี้หรือไม่ โชคดีที่เขารอบคอบอยู่เสมอข้าวของอีกฝ่ายจึงอยู่แค่ในห้องนั้น ต่อให้ตำรวจเข้ามาก็ไม่มีวันหาเจอ แล้วเหล่าเพื่อนที่คอยยุ่งเรื่องของคนอื่นจะจัดการยังไงดี ชายหนุ่มเดินไปที่หน้าประตูสวมหน้ากากแล้วเปิดต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

อ้าวไง... ประหลาดใจมากจริงๆ ที่พวกนายมาถึงที่นี่ได้

แน่ล่ะสิ สถานที่นี้ถึงไม่ใช่ความลับแต่ก็ไม่เคยเปิดเผย ไม่ว่าจะสมัครเรียนหรือกรอกเอกสารอะไรก็ตามอนธการจะลงเลขที่บ้านและที่อยู่เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่ของครอบครัว แม้แต่คนที่นั่นยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ยกเว้นก็แค่วิศรุต แล้วจะมีคนรู้ได้อย่างไร

ไอ้เลวเอ้ย แกลักพาตัวนุไปไว้ที่ไหนจักรกายหมดความอดทนกับใบหน้าที่ทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรของอีกฝ่าย  เข้ากระชากคอเสื้อเชิ้ต แล้วดึงขึ้นจนตัวลอยด้วยสัดส่วนทางร่างกายที่สูงและหนากว่า

กาย อย่าเพิ่งวู่วามดารัณร้องเตือนแล้วจับเข้าที่แขนของอีกฝ่ายให้ปล่อยมือ

จักรกายหอบหายใจพยายามปรับให้ตัวเองเป็นปกติ อนธการโชคดีที่ดารัณมาด้วยไม่อย่างนั้นเขาเหวี่ยงหมัดใส่ใบหน้าหุ่นยนต์นั้นไปหลายครั้งแล้ว ชายหนุ่มยอมปล่อยอีกฝ่ายลงแล้วถอยตัวมาตามแรงดึง

พวกเรามาตามหานุดารัณบอกเหตุผลในการมาที่นี่ พยายามไม่ปรักปรำอีกฝ่ายมากจนเกินไป แม้ทุกอย่างจะชี้มาที่อนธการแทบจะทั้งหมดแล้วก็ตาม

แล้วทำไมต้องมาหาที่นี่ล่ะอนธการถามกลับหน้าตาเฉยชาไร้ความรู้สึก

ยังจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก แกมันโรคจิตจักรกายตวาดใส่แล้วผลักอนธการจนเซไปด้านหลังก่อนจะวิ่งเข้าไปด้านในร้องตะโกนเรียกหาภาณุไปทุกที่

นุ ฉันมาช่วยนายแล้ว นายอยู่ไหนจักรกายวิ่งไปทั่วทั้งห้องน้ำ ห้องนอน ห้องหนังสือ เปิดดูทุกบานประตูที่จะสามารถนำคนๆ หนึ่งไปซ่อนได้ แต่ไม่มีไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม

อนธการกับดารัณเดินเข้ามาแล้วนั่งลงที่โซฟาไขว้ห้างอย่างสบายอารมณ์ แล้วหยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้ขึ้นมาอ่าน ปล่อยให้จักรกายค้นให้พอใจ

แกเอานุไปขังไว้ที่ไหน อนธการจักรกายตามออกมาอาละวาดอีกรอบเมื่อหาภาณุไม่พบไม่ว่าจะที่ไหน

ถ้านายใช้สมองสักนิด น่าจะคิดได้ว่าผู้ร้ายที่ไหนจะซ่อนเหยื่อให้หาได้ง่าย

คุณชายปล่อยนุเถอะ ฉันไม่รู้นายลักพาตัวนุมาทำไม อย่าทำเรื่องผิดกฎหมายแบบนี้เลยดารัณพยายามโน้มน้าวอีกฝ่าย

อ๋อนั้นก็น่าจะรู้ว่าที่พวกนายทำอยู่ตอนนี้ก็เป็นการทำผิดกฎหมายเช่นกัน

แก…” จักรกายยกมือขึ้นชี้หน้าอนธการ

ไว้มีหลักฐานและหมายค้นแล้วค่อยมาก็ยังไม่สาย วันนี้จะเห็นแก่ที่เคยรู้จักกัน นายเองก็เคยชวนฉันไปที่บ้านนายมาก่อน วันนี้ฉันจะไม่เอาเรื่อง ถ้าสำรวจจนพอใจแล้วก็กลับไปซะ ก่อนฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุกอนธการทำเป็นใจกว้างแต่ลงท้ายด้วยการข่มขู่ แต่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีหวาดกลัวแถมยังทำท่าจะเข้ามาทำร้าย

แก ไอ้เลว แกจับนุไปซ่อนไว้ที่ไหน บอกมาไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแกจักรกายตะโกนด่า ดารัณรีบลุกขึ้นมาแล้วจับตัวเขาเอาก่อนจะบอกให้ยั้งมือ ชายหนุ่มฮึดฮัดแต่ก็ยอมโดนดีเพราะกลัวเหวี่ยงไม้เหวี่ยงมือไปโดนอีกฝ่ายจนบาดเจ็บขึ้นมา

กาย อย่าเลยเรากลับกันก่อนเถอะนะดารัณเป็นห่วง กลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นมากกว่านี้ ถ้าเกิดอนธการแจ้งตำรวจขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่

ฝากไว้ก่อน คอยดู ฉันนี่แหละจะจับแกส่งตำรวจข้อหาลักพาตัวเพื่อนฉัน ถ้านุเป็นอะไรไปล่ะก็แกเตรียมตัวตายเถอะจักรกายขู่ ถึงอีกฝ่ายจะฉลาดและมีฐานะร่ำรวยมีอิทธิพล แต่ครอบครัวเขาเองก็ไม่ใช่จะให้ใครมาข่มเหงลูกชายคนเดียวของตระกูลได้เช่นกัน

อนธการวางหนังสือทำเหมือนกำลังอ่านลงบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นยืนหันกลับไปมองหน้าของจักรกาย สายตาราวกับปีศาจร้าย ก่อนจะแสยะยิ้มใส่จักรกายที่เพิ่งจะขู่ทำร้ายเขา แล้วแค่นเสียงรอดไรฟันออกมา

รักษาตัวให้ดีจนกว่าจะถึงวันนั้นเถอะ

แก…” จักรกายอดทนไม่ไหวสะบัดมือดารัณออกแล้วพุ่งเข้าไปทำร้ายอนธการ กำปั้นง้างเต็มเหนี่ยวใส่ใบหน้าของอีกฝ่าย

พลั่ก

อนธการถูกต่อเต็มแรงจนใบหันอีกด้าน ก่อนจะหันกลับมาพร้อมกลับริมฝีปากที่มีเลือดไหลซึมออกจากมุมปาก แต่กลับยังยิ้มดูแล้วน่าขนลุก

จักรกาย พอแล้ว กลับกันเถอะดารัณตะโกนห้ามแล้วดึงตัวจักรกายที่เลือดร้อนออกไปจากที่นั่นทันที ก่อนที่อนธการจะทำอะไรที่น่ากลัวหรือแม้กระทั่งแจ้งตำรวจ

อย่ามาห้าม คิดว่าฉันจะกลัวมันเหรอดารัณ อัจฉริยะแล้วไงวะ ก็แค่โรคจิตลักพาตัวคนอื่นจักรกายตะคอกใส่ แถมยังหันกลับด่าคนในห้องก่อนจะออกไป

ดารัณกังวลใจ คิดไม่ถึงว่าจะหาตัวภาณุไม่เจอ ทั้งที่ให้เคนทาโร่ช่วยสืบหาตำแหน่งโทรศัพท์มือถือได้แล้ว กลับกลายเป็นเรื่องไม่ง่ายเมื่อบุกมาแล้วต้องกลับไปมือเปล่า แต่ถ้าลองมาคิดดูหากจะลักพาตัวใครสักคนคงไม่กล้าพามาเก็บไว้ที่บ้าน ต่อไปต้องรอบคอบมากกว่านี้แล้วตามสืบให้รู้แน่ชัด

ตอนนี้ไม่ใช่เป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นแล้วหรอกเหรอ

กาย นายไม่ควรทำอะไรแบบนั้น ถ้าเกิดว่าอนธการทำอะไรรุนแรงกับนุเพราะนายไปทำร้ายเขา หรือย้ายนุไปที่อื่นจนเราตามหาไม่ได้อีกล่ะ เราไม่มีหลักฐานอะไรเอาผิดเขาได้เลยนะดารัณปิดประตูห้องของอนธการแล้วบอก

จะหาหลักฐานทำไม มือถือของนุโทร.ออกจากที่นี่ แค่นี้ก็ยืนยันได้แล้วว่ามันเป็นลักพาตัวนุไป ต้องรอให้มันฆ่านุก่อนเหรอจักรกายโวยวาย ไม่เข้าใจว่าทำไมดารัณจะต้องมาคอยห้ามเขาไม่ให้จัดการอนธการให้เด็ดขาดไปให้รู้แล้วรู้รอด จะปล่อยให้อีกฝ่ายทำเรื่องที่รุนแรงมากกว่านี้หรือไง

จะเล่นงานคนฉลาด ไม่ใช่แค่ใช้แต่กำลังแต่ต้องใช้สมองด้วย คนแบบนี้ต่อให้ถูกจับได้มีหลักฐานแน่นหนาก็ไม่มีวันบอกแน่ว่านุอยู่ไหน รับรองได้เลยว่าถ้าเขาตาย นุก็ตายด้วย รู้แบบนี้ยังจะฆ่าเขาอีกไหม ฉันรู้ว่านายเป็นหมี แต่ไม่ใช่คนแกล้งตายก็คิดว่าตายจริง นายอยากเป็นแค่หมีโง่หรือไง

นี่นี่หลอกด่าฉันเหรอ

แล้วแต่จะคิดแล้วกัน ไปเถอะกลับก่อนแล้วค่อยหาทางอีกทีดารัณรีบดึงจักรกายให้รีบไปจากตรงนั้น กลัวใจอีกฝ่ายจะทำอะไรสิ้นคิดอีก


[TBC]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น