[Yaoi] PsychoPath จะร้ายให้เท่ารัก END

ตอนที่ 18 : Chapter 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    29 มี.ค. 61

Chapter 18

 







Cut NC











นุ

ภาณุที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อเล่นของตัวเองแอบยิ้ม แม้จะสะลึมสะลือเพราะขาดอากาศหายใจไปช่วงหนึ่ง ในตอนนั้นเขาไม่รู้หรอกว่าจะถูกอุ้มไปที่ไหนแต่ก็หลับตาพริ้มแนบใบหน้าที่ไหล่ของอีกคนอย่างไว้ใจ

อนธการต้องใช้แรงอย่างมากสำหรับการเอื้อมมือไปกดรหัสให้ประตูเปิดทั้งที่ยังอุ้มภาณุอยู่ โชคดีที่ใช้เวลาไม่นานก็สามารถพาอีกฝ่ายออกมาข้างนอกห้องได้ นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ลักพาตัวภาณุมาขังไว้ในห้องนั้น แม้จะคอยดูแลคอยเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้อยู่เสมอ แต่ก็คงไม่เหมือนได้อาบน้ำจริงๆ ชายหนุ่มเดินเข้ามายังห้องอาบน้ำที่กว้างขวาง ในนั้นมีอ่างอาบน้ำเขาจึงตรงไปที่นั่นแล้ววางคนที่อุ้มอยู่ลงไป

มืออีกด้านเอื้อมไปบิดก๊อกน้ำหมุน สายฝักบัวขนาดเล็กก็ถูกดึงมาแล้วฉีดใส่ร่างกายเปลือยเปล่าที่นอนนิ่ง อนธการกดครีมอาบน้ำลงใส่มือแล้วลูบไล้ไปทั่วช่วยทำความสะอาดให้กับภาณุ

หือ…” ภาณุครางเหมือนจะถามว่าอยู่ๆ ทำไมถึงได้รู้สึกเปียกชื้นและหนาวสั่น แต่ยังไม่อยากจะลืมตาขึ้นมา

ฉันแค่จะอาบน้ำให้เท่านั้นอนธการตอบคำสั้นๆ นั้น

ภาณุถึงกับต้องลืมตาขึ้นแล้วมองไปรอบๆ ก่อนจะเห็นว่านี่ไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมที่มืดมิดอีกแล้ว แต่เป็นห้องน้ำที่สว่างด้วยโทนสีขาวสบายตา แสดงว่าเขาได้ออกมาจากห้องนั้นแถมยังได้นอนอาบน้ำในอ่างอีกด้วย แถมคนที่ลักพาตัวมายังเป็นคนอาบน้ำให้

อาบน้ำ

อืมฉันทำนายเปื้อนไปหมด

คำพูดนั้นเหมือนจะขอโทษกลายๆ ภาณุก็เลยยิ้มให้แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำตามใจจนกระทั่งเขาสะอาดจนเป็นที่น่าพอใจ อนธการก็อุ้มชายหนุ่มขึ้นแล้วพาเดินออกมาจากห้องน้ำ หากไม่ได้กลับไปที่ห้องนั้นอีกแล้ว แต่เปลี่ยนมาเป็นห้องนอนที่ขาวสะอาดเครื่องเรือนน้อยชิ้นแทน

นอนบนเตียงก่อน ฉันจะหยิบเสื้อผ้าก่อนอนธการบอกแล้วเดินออกจากห้องนอนไป เพราะเสื้อผ้าของอีกฝ่ายย้ายเข้าไปอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมอันมืดมิดนั้นเรียบร้อยแล้ว

ภาณุขยับตัวลุกนั่งชั่งใจว่าควรจะใช้โอกาสนี้หนีไปจากที่นี่หรือไม่ จริงอยู่ว่าเขาอยากจะสอนให้อนธการได้รู้สึกเหมือนคนทั่วไปจะได้ไม่ต้องรู้สึกเหงาอีก แต่การถูกขังอยู่ในห้องนั้นไปตลอดชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาควรเผชิญ ชายหนุ่มสองจิตสองใจ

หากหนีออกไปได้แล้วจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร

แล้วอนธการล่ะ อีกฝ่ายคงไม่ยอมปล่อยให้เขาหนีไปเฉยๆ แบบนี้หรอก จะเกิดอะไรกับคนรอบข้างเขาถ้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้น นับวันเซ็กซ์ที่ได้ทำร่วมกันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หากวันหนึ่งเกิดพิสมัยการร่วมรักแบบวิตถารมากขึ้นกว่าตอนนี้จะทำอย่างไร

แต่ชายหนุ่มก็อยากจะเชื่อว่าอนธการจะไม่มีวันทำให้เขาบาดเจ็บถึงตาย

ภาณุถอนหายใจ เมื่อพบว่ามันยากเหลือเกินที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไปในตอนที่หัวใจเองก็ยังให้คำตอบไม่ได้ ว่าเลือกที่จะหนีจากไปเหมือนอย่างที่สมองสั่งการ แต่บางส่วนในจิตวิญญาณถวิลหาคนที่ลักพาตัว

และเมื่ออนธการเดินกลับเข้ามาภาณุก็รู้แล้วว่าสายไปที่จะทำตามสมอง ในเมื่อหัวใจสั่งให้อยู่ต่อไป

ชุดนี้ดูเป็นไงอนธการยกเสื้อผ้าของอีกฝ่ายให้ตัดสินใจ ภาณุพยักหน้าแล้วยิ้มให้น้อยๆ ก่อนจะรับมาแล้วพูดบอกกับเขา

นายจำเก่งมาก ฉันเคยใส่ชุดนี้ตอนเดินผ่านนายหลังเราเจอกันสองวัน

วันไหน

วันที่เราได้คุยกันที่ห้องเรียน แล้วพากันไปที่หอของฉันภาณุอธิบาย

นั่นไม่ใช่วันแรกที่ฉันเจอนายอนธการก็แก้ความเข้าใจของภาณุเสียใหม่เช่นกัน

ภาณุมองเหมือนไม่อยากจะเชื่อในคำพูดนั้น เขามั่นใจว่าไม่เคยเจออีกฝ่ายมาก่อน ไม่ว่าคุ้นคิดอย่างไรก็นึกไม่ออก ว่าเคยได้พบกันที่ไหนมาก่อนที่จะเจอกันที่ห้องเรียนวันนั้น

อย่าเสียเวลาคิดเลยอนธการบอกให้ภาณุอย่าสนใจคิดให้มาก ก่อนจะเอ่ยอธิบายเพิ่ม ฉันบังเอิญเจอนายที่สนามบิน คงจะเพิ่งกลับมาจากไปเยี่ยมบ้านที่เชียงราย

แค่นั้นเองเหรอภาณุไม่คิดว่าการได้เจอเขาที่สนามบินจะทำให้อีกฝ่ายตัดสินใจทำเรื่องนี้ขึ้น มันดูไม่เข้าท่าเอาเสียเลย แค่เห็นหน้าก็พอแล้วเหรอในการเลือก เหยื่อหนึ่งคน

นายสะดุดล้มเพราะขาไปพันกับเชือกผูกกระเป๋าของคนอื่นเข้า ในขณะที่เจ้าของกระเป๋าพยายามจะขอโทษขอโพยแล้วพยายามช่วยนาย แต่นายกลับนั่งยิ้มแล้วบอกว่าไม่เป็นไรทั้งที่มันรัดขานายจนเป็นรอยแดง ที่ฉันรู้เพราะวันนั้นนายใส่กางเกงขาสั้นเหนือเข่า มันเลยเห็นได้ง่าย

แล้ว…” ภาณุก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี แม้อนธการจะอธิบายแล้วก็ตาม

มันงดงามเหลือเกิน หัวใจที่เต้นอย่างสม่ำเสมอกลับแรงขึ้น ฉันรู้ในทันทีว่ามันจะต้องสวยงามมากขึ้นเมื่อถูกมัดไปทั่วทั้งตัวด้วยเชือกป่านสีแดงของฉัน และฉันรู้ว่านายจะชอบมัน ในตอนนั้นเองฉันตัดสินไม่ไปเรียนต่อที่ประเทศแล้วเริ่มสืบเรื่องของนายและทำเรื่องพวกนี้ขึ้นมา

 


[TBC]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น