[Yaoi] PsychoPath จะร้ายให้เท่ารัก END

ตอนที่ 17 : Chapter 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 มี.ค. 61

Chapter 17

 


แบบนี้เรียกว่าอะไรอนธการเอามือทาบที่ตำแหน่งหัวใจของภาณุที่กำลังเต้นระรัว

ภาณุยกแขนทั้งสองข้างที่โอบรอบลำคอของอนธการเอาไว้ แล้วเลื่อนลงมาจับมือที่ทาบอยู่บนแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา พร้อมกับยิ้มบางๆ ให้กับคำถามนั้นก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

หัวใจเต้น

ทำไมถึงเต้นแรงนักอนธการรู้หรอกว่าหัวใจคนเราทำหน้าที่อะไร แต่ถ้าเราไม่ได้ป่วยเป็นโรคหัวใจทำไมหัวใจถึงได้เต้นรัวขนาดนี้ได้ล่ะ ก่อนหน้านี้มันก็เต้นสม่ำเสมอดี

คงเป็นเพราะ นายล่ะมั้งภาณุตอบคล้ายจะให้อีกฝ่ายสงสัยและคิดค้นคำตอบนั้นด้วยตัวเองบ้าง เขาอยากจะค่อยๆ สอนให้อนธการ รู้สึกและ เข้าใจ

ทำไมเป็นเพราะฉันล่ะอนธการยังไม่เข้าใจที่ภาณุบอกอยู่ดี

เพราะเขากำลังคร่อมทับบนร่างกายนี้อย่างนั้นเหรอ

หรือว่าเป็นเพราะเขากำลังจ้องมองดวงตาคู่นั้นอย่างไม่ละสายตา

มันเพราะอะไรกันแน่

เพราะสิ่งที่นายทำอยู่ มันทำให้ฉัน รู้สึกตื่นเต้น

แบบนี้น่ะเหรอ

อนธการถามแล้วขยับตัวเสียดสีแก่นกายกลางลำตัวเข้าใจกับความเป็นชายของอีกฝ่ายที่ต่างก็แข็งขืนขึ้นเพราะรสสัมผัสจากกันและกันทั้งที่ยังไม่ได้มีการสอดแทรกเข้าไปภายในร่างกาย ภาณุรู้สึกดีจนถึงขั้นร้องครางออกมามันไม่เหมือนกับการปลุกเร้าทุกๆ ครั้งที่เป็นเพียงสัญชาติญาณดิบเถื่อนของร่างกายมนุษย์ผู้ชายที่สามารถระเบิดอารมณ์ได้ง่ายไม่ว่าจะกับใครหรืออะไรก็ตาม สิ่งที่เพิ่มมามันคือความรู้สึกที่ดำเนินไปพร้อมการร่วมรัก

ร่วมรัก

ที่เลือกใช้คํานี้เพราะภาณุรู้สึกว่ามันมากกว่าการมีเซ็กซ์ดาษดื่นทั่วไปเหมือนทุกครั้งที่ต่างแสดงท่าทางความต้องการทางร่างกายออกมาแล้วปลดปล่อย มันเต็มไปด้วยความรู้สึกของเขาและความใส่ใจ สงสัยใคร่รู้ในสิ่งที่เกิดขึ้นของอนธการเขา รักที่จะมองใบหน้าคมเข้มนั้นเวลาที่เปี่ยมไปด้วยความร้อนรุ่ม สงสัย และความหลงใหล

อ่า...”

ถ้าทํามากขึ้น นายจะรู้สึกดีมากขึ้นอีกใช่ไหมอนธการเอ่ยถามเนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อที่ผุดขึ้นมาตามร่างกายขณะประกอบกิจกรรม เขาไม่ต้องการจะเอามือที่ทาบทับอยู่บนแผ่นอกบริเวณหัวใจของภาณุออก ความรู้สึกที่ได้สัมผัสแรงเต้นของหัวใจที่เร็วเหมือนกลองรัวทําให้รู้สึกดีเหลือเกินแม้จะไม่รู้ว่าทําไม

อื้อทำสิ ทำทุกอย่างที่นายต้องการ แต่ได้โปรดช่วยมองตาฉันเอาไว้เถอะนะภาณุอนุญาตและร้องขอบางอย่างเป็นข้อแลกเปลี่ยน เขาเชื่อว่าอนธการไม่ได้เลวร้าย ก็แค่ไม่เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นและความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น

แต่ภาณุเชื่อ ถ้าอนธการได้มองตาเขา ทุกอย่างมันจะต้องดีขึ้น

ทำไมถึงมองแบบนั้น

ลองคิดสิ อนธการทำไมฉันถึงมองนายด้วยสายตาแบบนี้

ยากเกินไป

สำหรับเรื่องตีความหมายของท่าทางหรือความรู้สึก จากคำพูดของผู้อื่นอนธการไม่เก่งเอาเสียเลย ดูจากคำว่า ขยะแขยงที่ทางครอบครัวมอบให้เสมอมา แม้จะรู้ความหมายแต่ไม่เข้าใจในความรู้สึกนั้นจึงมีแต่ความเฉยชาให้ แล้วมีแค่เพียงสายตาเขาจะเข้าใจได้อย่างไร

ลองพยามดูก่อนสิ

อธิบายมา

ภาณุยิ้มให้กับคำสั่งนั้นอย่างไม่เกรงกลัว พร้อมกับยกแขนทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบลำคอของอนธการเอาไว้โน้มตัวกระซิบที่ข้างใบหู

อนธการนายนี่มันเด็กน้อยจริงๆ ในโลกนี้ไม่มีมีอะไรที่ยากเกินความพยายามหรอกนะคำพูดนั้นเหมือนะยั่วเย้าให้อีกยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนที่ภาณุจะชะโงกหน้าเข้าใกล้แล้วจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของอนธการที่เผยอเหมือนจะรอคอยอยู่ก่อนแล้ว


Cut NC 




Talk 

ตัด Cut จากตอนนี้ จึงถึงตอนหน้าเป็น NC ทั้งตอนนะคะ ต่อไปนี้หลังจากลง NC แล้วจะลบออกใน 1 วัน 

หาฉากตัดได้ในจากเว็บอื่นๆ ที่ลงไว้ใน Fan Page นะคะ 

ขอบคุณค่ะ

bahiti 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น