[Yaoi] PsychoPath จะร้ายให้เท่ารัก END

ตอนที่ 15 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

Chapter 15



ภาณุตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเสื้อผ้าติดกายอย่างเรียบร้อยทั้งยังเป็นเสื้อผ้าของตัวเอง ก็รู้ได้ว่าอนธการเป็นคนสวมให้เขารู้สึกถึงความใส่ใจบางอย่าง ขนาดชุดที่เลือกให้สวมยังเป็นเสื้อและกางเกงเข้ากัน ไม่ใช่หยิบมาลวกๆ คงจะจำได้จากที่เคยใส่แล้ว ชายหนุ่มลุกจากเตียงไม่รู้ว่ามันเป็นเวลาอะไรแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในห้องคงจะออกไปข้างนอก

เชือกที่เคยพันธนาการรอบตัวนั้นไม่มีอีกแล้ว ในห้องก็ไม่เห็นสิ่งของเหล่านั้นด้วยเช่นกัน มันเลยกลายเป็นห้องสี่เหลี่ยมโล่งๆ ที่มีแค่เตียงและเขา

ข้างเตียงมีโต๊ะเพิ่มมาอีกตัว มีถ้วยอาหารวางอยู่ ภาณุเอะใจทำไมวันนี้อนธการถึงวางมันไว้ ปกติอีกฝ่ายจะเป็นคนป้อนให้เสมอส่วนหนึ่งนั้นก็เพราะว่าภาณุถูกมัดเอาไว้ขยับเขยื้อนส่วนใดแทบไม่ได้ เขาพยายามหยิบมันขึ้นมาด้วยเรี่ยวแรงพอมีเหลือ ก่อนจะถอดใจแล้วหยิบเพียงแค่ช้อนขึ้นมา

โต๊ะข้างเตียงมีลิ้นชักมันปิดไม่สนิทนัก มีกระดาษอะไรบางอย่างโผล่พ้นออกมา ภาณุเอื้อมมือไปดึงแล้วพบว่ามันติด ก็เลยต้องขยับตัวไปจับลิ้นชักแล้วเปิดออก ข้างในนั้นมีหนังสือ ชีทสรุปข้อสอบที่ใกล้จะถึงเร็วๆ นี้ของเขา ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาอ่าน จึงรู้ว่ามันเป็นสรุปข้อสอบที่ทำเอาไว้โดยอนธการ

ทุกบรรทัดที่สำคัญถูกเน้นเอาไว้เรียบร้อยสวยงามเป็นระเบียบ มันเข้าใจง่ายเสียยิ่งกว่าอ่านเองแทบทุกวันบรรทัด อนธการเป็นคนทำเรื่องพวกนี้ให้เขาหรอกเหรอ ภาณุเองไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนเลวร้ายมากเท่าแต่ก่อนอีกแล้ว ไม่รู้เพราะอะไรแต่นอกจากเรื่องความคลั่งไคล้จนเกินธรรมดา และเซ็กซ์ซึ่งมักจะเรียกร้องเอาจากเขาแล้วก็ไม่มีอะไรที่รุนแรงอีกเลย

ไม่นับครั้งที่เขาคิดจะหนี ก็เป็นเรื่องที่พอเข้าใจได้

ภาณุสังเกตว่าอีกฝ่ายมักจะมีคำถามสงสัยทุกครั้งเวลาที่เขารู้สึก ไม่ว่าจะรุ่มร้อน หวาดกลัว หรือเจ็บปวด อีกฝ่ายเฝ้าแต่ถามว่ามันเป็นอย่างไร

เสียงประตูเคลื่อน ภาณุรีบทิ้งชีทพวกนั้นแล้วถอยตัวเข้าไปนั่งด้านในเตียงเหมือนเป็นปฏิกิริยาตอบกลับอัตโนมัติ ด้วยความกลัวว่าหากเขาไม่อยู่ในจุดเดิมหรือพยายามทำอะไรนอกเหนือจากสิ่งที่อีกฝ่ายให้ทำ อาจจะถูกลงโทษเหมือนตอนที่คิดหนี

เจ้าของร่างสันทัดเปิดเดินเข้ามา แต่เสื้อผ้าที่สวมเหมือนเพิ่งกลับมาจากข้างนอกเพราะมันไม่ใช่ชุดสีดำ แต่เป็นโทนสีขาวตลอดทั้งตัว ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนภาณุอยากจะโผเข้าไปกอดปลอบ แต่ก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวได้แต่ทนนั่งมองอยู่ที่เดิม

วันนี้ฉันไปที่บ้านมาอนธการเริ่มต้นบทสนทนาลอยๆ ขึ้น ไม่ได้หวังจะให้อีกฝ่ายที่นั่งกอดตัวเองอยู่เข้าใจ ก็แค่อยากระบายเท่านั้น

พวกเขายังทำกับฉันเหมือนเดิม

ภาณุไม่เข้าใจนักว่า เหมือนเดิมคือแบบไหน แต่ก็เงียบแล้วตั้งใจฟังต่อ

แสดงละครทำเหมือนตัวเองรักและเป็นห่วงฉันมากแค่ไหน แต่ฉันรู้ ทุกคนขยะแขยง หวาดกลัว รังเกียจ ปฏิเสธแม้แต่จะเข้าใกล้ พวกเขาเฝ้าภาวนาให้ฉันรีบกลับไปเสียที แต่รู้ไหมฉันไม่กลับ ฉันจะอยู่เป็นมารความรู้สึกของพวกเขาทุกคนที่ปฏิเสธฉันอนธการเล่าเรื่องส่วนตัวมากๆ ให้กับภาณุฟัง เพราะตอนนี้สิ่งเดียวซึ่งเขาครอบครองได้ก็คงมีแค่คนที่เขาลักพาตัวมาเก็บไว้

มันควรจะรู้สึกเจ็บปวดใช่ไหมที่ถูกปฏิเสธแบบนั้น แต่ฉันไม่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย มันว่างเปล่า

แต่ทรมานเหลือเกินที่ไม่เข้าใจความรู้สึกเหล่านี้

ภาณุคิดว่าอนธการมีปัญหาเกี่ยวเรื่องพวกนี้อย่างจริงจัง และดูน่าสงสารอย่างมาก ทำไมถึงได้เจ็บปวดขนาดนั้นนะ แล้วทำไมเขาถึงรู้สึกปวดหนึบที่หัวใจตัวเองไม่ต่างจากสีหน้าของอีกฝ่ายเลย

แต่นั่นก็ยังไม่เท่ากับสิ่งที่เจอในวันนี้อนธการเล่าต่อแต่น้ำเสียงค่อนข้างสั่นไหว ไม่มั่นคงเหมือนเหมือนคล้ายคนกำลังเจ็บปวดที่ต้องเอ่ยประโยคเหล่านั้นออกมา วิศรุตพาคนรักมาที่บ้านผู้ชายคนนั้นเวลายิ้มในดวงตาก็แสดงออกว่ายิ้ม ไม่ว่าจะหัวเราะหรือพูดคุยล้วนแล้วแต่เป็นธรรมชาติ

น่าอิจฉาเหลือเกิน

ภาณุยังกอดตัวเองพร้อมมองคนตรงหน้าถึงทันได้เห็นว่า ขณะที่อนธการพูดอยู่นั้นไม่ได้รู้ตัวเลยว่าสีหน้าที่กำลังแสดงออกนั้นเศร้าเหลือเกิน

อนธการเดินมานั่งปลายเตียงในขณะทภาณุยังอยู่ที่เดิม เฝ้ามองแผ่นหลังเงียบงันนั้นอยู่ๆ ก็เกิดความกล้าขึ้นมา รวบรวมพลังทั้งหมดแล้วเขยิบตัวเข้าไปใกล้คนที่ตัวเองเคยเรียกว่าปีศาจ สองมือที่เคยโอบตัวเองอ้าออกกว้างแล้วรวบคนที่นั่งอยู่มากอดไว้

นายคงเจ็บปวดมากเลยสินะ

คำพูดและการกระทำของภาณุทำอนธการนิ่งอึ้งไป ขยับตัวไม่ได้เหมือนตัวเองกลายเป็นหินไป แล้วหัวใจก็อุ่นซ่านจนแผ่ไปทั่วร่างกาย สิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้มันประหลาดมาก ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิตอย่างน้อยก็ตั้งแต่จำความได้

มันคืออะไร

เรียกว่าอะไร

อนธการอยากจะเข้าใจมันมากกว่านี้ อยากจะรู้สึกเหมือนๆ กับคนอื่นๆ อะไรก็ได้ที่จะทำไม่ให้เขาต้องรู้สึกเดียวดายมากขนาดนี้ ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรจากคำถามดูคล้ายคำปลอบโยน เสมือนว่าเข้าใจว่าเขารู้สึกยังไง ก่อนหันหน้าและเอนตัวไปข้างหลังเพื่อมองหน้าของภาณุ

บนใบหน้าของอนธการรู้สึกถึงความเปียกชื้นบางอย่างที่ไหลลงมายังปลายคาง เขาเงยหน้าด้วยความสงสัยดูว่าบนเพดานด้านบนมีรั่วหรืออย่างไร แต่ยังไม่ทันได้ไขข้อสงสัยนั้นมือซึ่งมักจะถูกจับมัดอยู่เสมอก็สัมผัสเข้าบริเวณใบหน้าของเขาทั้งสองข้าง ก่อนจะชะโงกเข้ามาใกล้แล้วแนบริมฝีปากลงบริเวณแก้มเหมือนจะจูบซับความเปียกชื้นนั้น

มันแผ่วเบาและอ่อนหวานเหลือเกิน

ไม่เป็นไรหรอกนะที่จะร้องไห้

ร้องไห้

อนธการทวนประโยคนั้นในใจด้วยความสงสัยมากกว่าเดิม ร้องไห้ตั้งแต่จำความได้เขาไม่เคยหลั่งน้ำตา ครอบครัวของชายหนุ่มเองก็บอกแบบนั้น

แกมันน่าขยะแขยง แกไม่เคยมีน้ำตาด้วยซ้ำ ไอ้เด็กประหลาด

คำพูดนั้นๆ ฝังอยู่อยู่ในใจเรื่อยมา และแม้ขณะที่ถูกพูดใส่แบบนั้น เขาก็ไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าที่เฉยชายืนมองคนเหล่านั้นที่ตราหน้าว่าเขาเป็นเด็กปีศาจ เพราะอนธการไม่เข้าใจ จึงไม่รู้สึก

แต่ตอนนี้รู้สึก เพราะเข้าใจว่าสิ่งที่ได้รับจากภาณุมันคือความอบอุ่น

ไม่เป็นไรเหรอ ไม่เป็นไรใช่ไหม

อืมไม่เป็นไรภาณุปลอบพร้อมกับพยักหน้าแล้วโอบลำตัวของอนธการเอาไว้ ใบหน้าแนบแก้มที่เปียกชื้นมากขึ้นกว่าเดิมของอีกฝ่าย


[TBC]

Talk

สวัสดีค่ะ ขออนุญาตทักทายคนอ่านอีกสักรอบนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ นี่ก็เกือบครึ่งเรื่องแล้ว แต่ฟีดแบ็กดูเงียบเหงาเนอะ คนเขียนเลยไม่รู้ว่าชอบหรือไม่ชอบ หรือว่าต้องปรับปรุงอะไรตรงไหน คิดเห็นอย่างไร บอกกันได้นะคะ ส่วน NC ตอนที่ 15 หาอ่านได้จากเว็บอื่นที่คนเขียนลงไว้ให้อ่านได้เลยนะคะ 

ขออนุญาตฝากกดไลก์แฟนเพจ Bahiti Author หน่อยนะคะ จะได้ทันอัปเดตนิยายเรื่องนี้ค่า 

ด้วยรัก 

Bahiti 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #9 manancy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:04
    น่ากลัวแต่สนุกค่ะ รวมๆแล้วค่อนข้างชอบเลย หาแนวนี้มาสักพักแล้ว จะอ่านต่อไปนะคะ
    #9
    1
    • #9-1 Bahiti26(จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 22:11
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ หาแนวนี้เหมือนกันแต่ไม่ค่อยเจอคนเขียนที่โดนใจ เลยเขียนเองเลย ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ
      #9-1
  2. #5 newsily (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 12:41
    ชอบมากเลยคา่าาา
    #5
    1
    • #5-1 Bahiti26(จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 22:08


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 เมษายน 2561 / 22:09
      #5-1
  3. #4 ปูน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 02:06
    สนุกมากเลยค้า😆😆😆
    #4
    1
    • #4-1 Bahiti26(จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 22:08
      ขอบคุณมากเลยนะคะ ที่ติดตามให้กำลังใจ จะไม่ลืมเลยค่ะ
      #4-1