กัปตันร้ายพ่ายรัก (E-book มาแล้วจ้า)

ตอนที่ 81 : บทที่ 14/7 (50)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    2 ก.ย. 63

 

บทที่ 14/7 (50%)

Daniil’ s talks

แค่เห็นแววตาเศร้าจากคนที่เขาไม่คิดว่าตัวเองจะต้องใส่ใจกลับทำให้ใจผมกระตุกแปลกๆ ผมไม่ปฎิเสธหรอกว่าที่ตกปากรับคำแม่ของเธอไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้เพราะว่าสงสาร ที่จริงแล้วผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วเรื่องที่แม่ของเธอบุกมาหาถึงที่นี่เพราะมีพนักงานด้านล่างโทรมาบอกผมว่ามีคนจากที่คฤหาสน์มาขอพบโดยอ้างว่าจะต้องนำของสำคัญมาส่งให้ที่ห้องผมด้วยตัวเอง และผมก็เป็นคนอนุญาตให้พนักงานปล่อยแม่ของเธอขึ้นมาเอง แต่แม่ของเธอนั้นไม่รู้ว่าที่นางขึ้นมาที่ห้องของผมได้นั้นเป็นเพราะว่าผมเป็นคนอนุญาตเอง แต่ที่ผมไม่ลงไปตั้งแต่แรกเพราะแค่ต้องการจะดูว่าสองคนแม่ลูกเขาจะทำอะไรกันจะคุยอะไรกัน หรือจะมาเล่นละครอะไรตบตาผมอีกหรือเปล่า แต่การกระทำของนางเดือนเพ็ญรวมถึงคำพูดที่หลุดออกมาจากปากนางก็ทำให้ผมตกใจไม่น้อย

ผมแอบฟังสองแม่ลูกคุยกันอยู่ชั้นบนตั้งแต่ที่หญิงสาวเปิดประตูให้แม่ของเธอ

‘แม่! แม่มาได้ยังไง!’ น้ำเสียงของเธอดูตกใจแล้วก็ดีใจมากจริงๆ ในเวลาเดียวกันเพราะจากที่เขาสังเกตก็เหมือนว่าเธอจะไม่ได้เจอกับแม่ของเธอมาสักพักแล้ว

‘ฉันโทรหาแกตั้งแต่ตอนเย็นไม่รู้กี่สายต่อกี่สายทำไมแกถึงไม่รับสายฉัน’ จากน้ำเสียงที่ผมได้ยินผมคิดว่าแม่ของเธอคงโมโหเธอที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ไม่น้อย

‘แม่คะขอพลอยเข้าไปเปลี่ยนชุดแป๊บนึงได้ไหมแล้วเราค่อยลงไปคุยกันที่ห้องของพลอย’

‘แกจะให้ฉันรออะไรแกอีกฉันรีบ’ หลังจากนางเดือนเพ็ญพูดจบผมก็ได้ยินเสียงประตูกระแทกปิดพร้อมทั้งได้ยินเสียงคนที่เดินใกล้เข้ามามากขึ้น แล้วก็ได้ยินสองแม่ลูกเถียงกันว่าผมกับเธอเป็นผัวเมียกัน แม่ของหญิงสาวคงบ้าไปแล้วที่กล้าพูดแบบนั้นออกมาคนอย่างผมน่ะหรือจะเอาคนแบบลูกสาวของนางมาเป็นเมียจริงๆ แค่ฟังก็ตลกแล้วแต่ดีที่คนเป็นลูกยังรู้ตัวดีไม่เห็นดีเห็นงามโมเมว่าตัวเองเป็นเมียผมไปด้วยอีกคน

และเรื่องที่ผมคาดเดาล่วงหน้าได้ก็มาถึงเมื่อนางเดือนเพ็ญเอ่ยปากขอเงินจากลูกสาว แต่ครั้งนี้นางขอถึงห้าสิบล้านรูเบิ้ลซึ่งแน่นอนว่าผมไม่มีทางให้ เพราะว่าผมยังไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมผมจะต้องให้เงินสองแม่ลูกอีกขนาดนั้นด้วยและก็เป็นอีกครั้งที่หญิงสาวรู้ดีว่าผมไม่มีทางให้เงินเธอไม่ว่าเธอจะขึ้นมาอ้อนวอนเขายังไงก็ตามเธอจึงปฏิเสธที่จะขึ้นมาขอเงินผมให้กับแม่เธอไป

นางเดือนเพ็ญยังคนพูดอ้อนวอนคนของเขาไม่เลิกแถมยังพูดว่าผมทั้งรักทั้งหลงลูกสาวนางจนถึงขนาดว่าจะขออะไรก็ได้อีก นี่นางไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหนกัน คำว่ารักคำว่าหลงนี่ใช้กับผู้หญิงที่เปรียบได้กับผู้หญิงขายตัวได้ด้วยหรือไง แต่แล้วเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือความหมายของผมก็เกิดขึ้นเมื่อคนเป็นแม่ลงมือตบตีลูกสาวตัวเองเมื่อทำยังไงคนเป็นลูกก็ไม่ยอมขึ้นมาขอเงินผมตามคำสั่งนาง

ตอนแรกผมคิดว่าคนทั้งคู่จะเล่นละครให้ผมสงสารเพราะว่าพวกเธอรู้ว่าผมแอบฟังอยู่ผมจึงยังไม่ลงไป แต่แล้วเหตุการณ์ที่ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้นอีกเมื่อนางเดือนเพ็ญบอกว่าหญิงสาวที่ร้องไห้อ้อนวอนเธออยู่นั้นไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของนาง และแน่นอนว่าคนเป็นลูกไม่มีทางเชื่อแถมเธอยังเกาะแข้งเกาะขาแม่ของเธอไว้จนโดนตีมากกว่าเดิม นั้นทำให้ผมไม่สนใจอะไรอีกแล้วผมรีบก้าวลงไปหาคนที่ผมเป็นห่วงทันที ไม่สนใจว่าทั้งสองคนกำลังเล่นละครตบตาผมหรือเปล่าหรือว่าหญิงสาวที่โดนแม่ตัวเองตีอยู่ขณะนี้จะไม่เคยรู้เห็นเรื่องอะไรด้วยจริงๆ มาก่อนเลย ตอนนี้ผมสนแค่เพียงว่านางเดือนเพ็ญที่ทำพฤติกรรมแบบนี้ไม่สมควรจะเป็นแม่ของใครได้จริงๆ และเธอไม่มีสิทธิ์มาตบตีคนของเขาหรือใครทั้งนั้น

‘หยุด!’ ผมจำได้ว่าผมตะโกนเสียงดังลั่นเมื่อเห็นนางเดือนเพ็ญกำลังบิดตนแขนคนที่นั่งร้องไห้กอดขานางอยู่ที่พื้นอย่างไม่ปรานี

ผมเข้าไปประคองกอดคนที่ร้องไห้แทบขาดใจเพราะโดนแม่ที่เธอคิดว่าเป็นแม่แท้ๆ เป็นแม่เสมอมาตัดขาดความเป็นแม่ลูก

และสุดท้ายผมเสียเงินให้แม่ของเธอร้อยล้านรูเบิล แต่ ณ เวลานั้นผมไม่ได้สนใจเลยว่าแม่ของคนที่ผมกอดอยู่ขนาดนี้จะเรียกเงินจากผมเท่าไหร่ ผมแค่หวังให้นางเดือนเพ็ญไปไกลๆ จากชีวิตคนของผมซะ ไม่ว่านางจะเรียกเท่าไหร่ผมก็พร้อมจะยอมจ่าย ไม่ใช่เพราะว่าผมรักคนในอ้อมกอดนี้แต่เป็นเพราะว่าผมสงสารเธอ และที่ผมเพิ่งบอกกับเธอไปว่าที่ผมให้เงินแม่เธอไปเพราะว่าผมชอบทำบุญ ดูจากสีหน้าและแววตาของเธอผมก็รู้แล้วว่าเธอต้องรู้สึกแย่กับคำพูดของผมแน่ๆ แต่เธอจะให้ผมบอกกับเธอว่าอะไรถ้าไม่ใช่ทำบุญ เพราะผมแค่อยากทำให้เธอหลุดพ้นไปจากแม่ของเธอก็เท่านั้นและครั้งนี้ผมก็ไม่ได้มีเจตนาดูถูกเธอหรืออะไรแต่อย่างใดเลยจริงๆ แต่อาจจะเพราะผมใช้คำพูดไม่ถูกเลยทำให้เธอรู้สึกแย่แต่ก็นั่นแหละทำไมผมจะต้องแคร์เธอถึงขนาดจะต้องไปอธิบายอะไรมากมายให้เธอเข้าใจด้วยล่ะเพราะถึงยังไงผมก็ตั้งใจจะปล่อยเธอไปในอีกหนึ่งเดือนนี้อยู่แล้ว

End

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

155 ความคิดเห็น