กัปตันร้ายพ่ายรัก (E-book มาแล้วจ้า)

ตอนที่ 78 : บทที่ 14/5 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    30 ส.ค. 63


บทที่ 14/5 (100%)

“นี่แกอย่ามาพูดแบบนี้นะนังพลอย จะพูดอะไรนึกถึงข้าวแดงแกงร้อนที่ฉันเลี้ยงแกมาด้วย หลังพ่อแกตายฉันไม่น่าเอาแกมาอยู่ด้วยเลยจริงๆ” เพราะความโมโหนางเดือนเพ็ญเลยเผลอพูดบางอย่างออกไป บางอย่างที่เธอไม่เคยคิดจะเปิดเผยมันมาก่อนจนกระทั่งตอนนี้

“แม่หมายความว่ายังไง”

“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วฉันจะบอกแกให้เอาบุญละกันว่าแม่จริงๆ ของแกน่ะมันตายไปตั้งแต่แกยังแบเบาะโน้น ฉันที่มาได้กับพ่อแกทีหลังเนี่ยเป็นแค่แม่เลี้ยงของแก!”

“ไม่จริง ทำไมแม่ถึงต้องพูดกับพลอยแบบนี้ด้วยคะ” แม่เธอพูดอะไรออกมา ไม่ใช่แม่อะไร แค่แม่เลี้ยงอะไรกัน

“จริง! แต่ถ้าฉันรู้ว่านังลูกนอกไส้อย่างแกจะอกตัญญูกับฉันแบบนี้ฉันคงทิ้งแกตั้งแต่พ่อแกตายโน่นละไม่น่าเลี้ยงแกไว้ให้เป็นภาระเลยจริงๆ”

“ไม่จริง”

“จริง!” นางเดือนเพ็ญตะคอกเสียงอย่างหนักแน่นเพื่อบอกคนตรงหน้าว่าทั้งหมดที่นางพูดมาล้วนแล้วแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น ถ้ารู้ว่าโตมาจะพึ่งไม่ได้แบบนี้นางคงเอาไปปล่อยเด็กอกตัญญูแบบนี้ไปตามมีตามเกิดไม่เลี้ยงเอาไว้ทั้งๆ ที่นางเองก็มีผัวใหม่หลังพ่อมันตายหรอก

“แม่จะไปไหน” คนที่ยังยอมรับความจริงไม่ได้โผเข้าไปกอดขาคนที่เธอยังคิดว่าเป็นแม่ของตัวเองจริงๆ แน่น ตั้งแต่เด็กแล้วที่คนอื่นมักจะทักว่าเธอไม่เหมือนกับแม่ของเธอเลยแต่เธอก็ไม่เคยเก็บมาคิดใส่ใจเพราะเธอ รักแม่และไม่เคยคิดว่าแม่จะไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของเธอมาก่อน

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นัังคนอกตัญญูต่อไปนี้แกไม่ใช่ลูกฉันอีกแล้ว” นางเดือนเพ็ญพยายามผลักหญิงสาวที่ร้องไห้กอดขาของนางไว้อยู่

“ไม่นะคะ แม่แค่พูดไปเพราะแม่โกรธพลอยใช่ไหม” พลอยไพลินถามเสียงสั่นอย่างมีความหวัง เธอหวังว่ามันจะไม่ใช่เรื่องจริง แม่คือคนที่เธอรักและเป็นทุกอย่างในชีวิตเธอจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีแม่แล้ว

“ปล่อย” เมื่อเห็นหญิงสาวที่กอดขาอยู่ไม่ยอมปล่อยนางเดือนเพ็ญจึงทั้งจิกทั้งบิดเนื้อตรงต้นแขนของหญิงสาวเพื่อให้เธอปล่อย

“หยุด!”

เจ้าของเสียงทุ้มตะโกนลงมาจากชั้นสองเมื่อไม่อาจทนดูภาพเบื้องล่างได้อีกต่อไปแล้ว

“นี่มันอะไรกัน!” น้ำเสียงดุดันเอ่ยถามคนที่กำลังบิดต้นแขนเล็กๆ ของคนของเขาอยู่อย่างไม่ปรานี
นางเดือนเพ็ญลอบยิ้มในใจที่เห็นบ่อเงินบ่อทองของเธอลงมาสักที นางก็คิดว่าจะต้องถึงขั้นตบหน้านังลูกเลี้ยงโง่ๆ สักทีสองที พ่อบ่อเงินบ่อทองของนางถึงจะยอมเสด็จลงมาซะอีก

“แกเลือกเอาว่าจะขอเงินมาให้ฉันหรือว่าจะไปรับหนี้แทนฉันที่คาสิโน” คนหิวเงินแกล้งไม่คนใจคนที่เพิ่งลงมาใหม่แต่กลับไปกดดันคนที่ยังเกาะขาเธอแน่นแทน

“พลอยไปค่ะแม่พลอยจะไป” หญิงสาวปล่อยโฮมามากกว่าเดิมเพราะเธอมองไม่เห็นแสงสว่างในชีวิตเลย

“นังโง่ แกนี่ไม่น่าเกิดมาเลยจริงๆ ทำอะไรก็โง่ไปหมด!” เมื่อได้ยินคำตอบโง่ๆ ของคนที่นางเคยคิดว่าเป็นลูก ความโกรธก็พุ่งขึ้นอีกจนนางผลักหัวของหญิงสาวที่เกาะขานางอยู่ออกไปอย่างแรง

“เท่าไหร่!” เสียงเข้มถามขึ้นอย่างคนอารมณ์เสียไม่แพ้กันพร้อมกับรีบลงไปประคองไม่ให้คนที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตอนนี้ให้หน้าคว่ำลงไปกับพื้นอีก

“ร้อยล้าน” นางเดือนเพ็ญบอกอย่างเป็นต่อเพราะนางรู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้านี้ต้องให้เงินกับนางแน่ไม่ว่าจะขอเท่าไหร่ เห็นจะมีแต่นังลูกเลี้ยงโง่นี่เท่านั้นแหละที่ไม่รู้แถมยังปล่อยให้เขาฟันฟรีๆ อีก ทำไมไม่รู้จักใช้มารยาตอนผู้ชายกำลังหลงหลอกเอาเงินเอาเพชรมันมาบ้างก็ไม่รู้นังลูกคนนี้

“แม่” เธอเรียกแม่เสียงหลงพร้อมกับปล่อยโฮออกมาอีกครั้งกับอกอุ่นๆ ของคนที่มาโอบกอดเธอไว้ ทำไมแม่เธอเป็นคนแบบนี้ตอนแรกบอกห้าสิบล้านแต่พอเจอเขาแม่กลับบอกว่าร้อยล้าน

“กลับไป ถ้ายังอยากได้เงินแล้วก็อย่ามายุ่งกับคนของฉันอีก” คนที่เห็นแก่คนที่ร้องไห้ตัวโยนแทบหมดแรงแนบอกเขาสั่งออกไปเสียงเข้ม คนแบบนี้ไม่สมควรมาเฉียดเข้าใกล้คนของเขาอีก โชคดีของหญิงสาวที่ไม่ได้มีคนแบบนี้เป็นแม่จริงๆ

“หึ ก็แค่นี้ เห็นไหมล่ะนังพลอย แล้วต่อจากนี้แกไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก เงินร้อยล้านนี้ฉันจะถือว่าเราหมดหนี้บุญคุณต่อกันแล้ว แกกับฉันไม่ใช่แม่ลูกกันอีกต่อไป แล้วพรุ่งนี้ฉันต้องได้เงินนะคะถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะเอานังพลอยไปขายที่คาสิโนแทน” เมื่อคนที่บุกมาถึงที่นี่ได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วหล่อนจึงหันไปพูดคำพูดตัดรอนเชือดเฉือนหัวใจของคนที่รักเธอสุดหัวใจ แล้วหันไปพูดกับบ่อเงินบ่อทองของเธอต่อจากนั้นก็รีบออกไปจากห้องทันทีโดยไม่แม้แต่จะหันมาสนใจเสียงเรียกปิ่มขาดใจของลูกสาวที่เธอเลี้ยงดูมาแต่อ้อนแต่ออกเหมือนดังลูกในไส้

“แม่ค่ะ เดี๋ยว แม่!” เธอรีบลุกขึ้นเพื่อที่จะรั้งแม่เอาไว้แต่แล้วโลกของเธอก็พลันดับมืดลง

“พลอย!” คนที่พุ่งตัวมารับร่างอ่อนแอร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าคนในอ้อมแขนเป็นลมหมดสติไป

+++++ฮืออออ ปวดใจ+++++เพราะผีพนันเข้าสิงแท้ๆ นางเดือนเลยขาดสติขนาดนี้ ทำไมไม่คิดถึงจิตใจน้องพลอยบ้างเลยยังไงตัวเองก็เลี้ยงมาเป็นลูกตั้งแต่เด็ก ตอนนี้น้องพลอยคงรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้เมื่อไม่มีแม่แล้ว+++++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

155 ความคิดเห็น

  1. #149 mommoo06051958 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 17:31
    เรื่องผีพนันนี่เห็นจะจริง ถ้าหยุดหรือเลิกไม่ได้ยิ่งกว่าไฟไหม้บ้านอีกนะ
    #149
    1
  2. #148 aranyaorchid (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 16:29
    บทแม่เลี้ยงใจร้ายก็มา ถ้าทำร้ายกันได้ขนาดนี้แล้วก็ปล่อยไปเถอะ ถือว่าชดใช้ที่เคยเลี้ยยงดูกันมา
    #148
    1