กัปตันร้ายพ่ายรัก (E-book มาแล้วจ้า)

ตอนที่ 74 : บทที่ 14/3 (100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 ส.ค. 63

 

บทที่ 14/3 (100%)

หลังจากที่เคลวินนั่งรอจนถึงเวลาที่หญิงสาวเลิกงานชายหนุ่มก็ขับรถพาเธอมาที่ห้าง Gallery ห้างสรรพสินค้าชั้นนำใจกลางเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

“คุณเคลวินคิดไว้หรือยังคะว่าจะซื้ออะไรให้คุณแม่” พลอยไพลินเริ่มถามชายหนุ่มเมื่อทั้งคู่เริ่มเดินดูของภายในห้างด้วยกัน

“ยังเลยครับปีก่อนๆ ผมจะชอบชวนคุณป้ามาเลือกของด้วยกันน่ะครับ คุณป้ากับคุณแม่ผมสนิทกันแถมยังอายุใกล้ๆ กันอีกท่านเลยรู้ใจกันน่ะครับ”

“งั้นเหรอคะ งั้นเราจะซื้ออะไรดีคะเนี่ย”

ทั้งคู่ยังคงเดินกันไปคุยกันไปเรื่อยๆ อย่างไม่ได้รีบร้อนอะไรและเพราะยังไม่เจอร้านไหนที่ถูกใจจนต้องเข้าไปดู

“แล้วถ้าเป็นคุณ คุณอยากจะได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดล่ะครับ” เคลวินแกล้งถามหญิงสาวที่เดินข้างๆ กันเพราะเขานั้นอยากรู้ว่าเธอชอบอะไรหรือมีของอะไรที่อยากได้หรือเปล่าเผื่อว่าเขาจะมีโอกาสให้ของขวัญวันเกิดที่ตรงใจกับเธอบ้าง

“คำถามแอบยากนะคะเนี่ย” หญิงสาวที่โดนถามคำถามที่ตัวเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าอยากจะได้อะไรเป็นพิเศษในวันเกิดบอกคนถามไปยิ้มๆ เพราะเธอคิดไม่ออกจริงๆ

“อะไรก็ได้ครับสักอย่างนึง” คนอยากรู้ยิ้มขำมุมปากกับท่าทางคิดหนักของเธอ

“อืม น้องหมามั้งคะ”

“หืม น้องหมาเหรอครับ” เคลวินอดแปลกใจกับคำตอบของคนข้างๆ ไม่ได้ทั้งๆ ที่เข้าก็ไม่ได้คาดเดาว่าหญิงสาวจะอยากได้อะไรมาก่อน

“ใช่ค่ะ จริงๆ แล้วฉันอยากเลี้ยงน้องหมามาตั้งแต่เด็กๆ แล้วค่ะ แต่เพราะรู้ว่าตัวเองคงจะดูแลเขาไม่ได้ดีแน่ๆ เลยยังไม่เคยเลี้ยงเลยค่ะ”

“แล้วทำไมคุณพลอยถึงอยากจะเลี้ยงน้องหมาล่ะครับ”

“คงเพราะพลอยรู้สึกเหงามั้งคะ พลอยเป็นลูกคนเดียวน่ะคะ แล้วคุณเคลวินล่ะคะอยากจะได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด” คนอยากเลี้ยงน้องหมาตอบไปยิ้มๆ เมื่อคิดถึงชีวิตในวัยเด็กของเธอพลางถามเจ้าของคำถามกลับบ้างเพราะเธอไม่อยากจะคิดถึงเรื่องตอนเด็กๆ ของตัวเองต่อ

“คำถามยากจังครับ ฮ่าๆ” เจ้าของคำถามหัวเราะเบาๆ เพราะเขาก็ไม่ได้คิดเหมือนกันว่าอยากจะได้อะไรในวันเกิด

“ก็แค่ถามคำถามเดียวกับคุณเมื่อกี้นี่ไงคะ” เขาตอบแบบนี้ก็เล่นเอาเธอขำไปด้วย ตอนนี้เขาคงเข้าใจอารมณ์ตอนที่เขาถามเธอแล้วสินะ

“งั้นเอาง่ายๆ เลยนะครับ วันเกิดปีนี้ขอให้ผมไม่มีบินก็พอแล้วครับอยากพาสาวไปดินเนอร์เหมือนคนอื่นเขาบ้าง” คนไม่เคยพาสาวที่ไหนไปดินเนอร์ตอบออกไปคล้ายจะสื่อความหมายอะไรบางอย่างแต่ดูท่าแล้วหญิงสาวด้านข้างคงจะไม่รับรู้ความนัยนั้นเพราะว่าสุดท้ายแล้วก็มีแต่เขาที่เขินเองเงียบๆ อยู่คนเดียว

“คุณบินแน่นขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“ฮ่าๆ ไม่หรอกครับผมก็พูดเว่อร์ไปอย่างนั้นเองปกติผมก็ไม่ค่อยบินเกินเก้าสิบชั่วโมงหรอกครับ แต่บางปีก็ชอบได้เที่ยวบินตรงกับวันเกิดพอดีเลยไม่ได้ฉลองอะไรเท่านั้นเองครับ”

“อ๋อค่ะ หวังว่าปีนี้คุณจะไม่มีบินในวันเกิดอีกนะคะ” เธอก็หวังให้ปีนี้เขาจะไม่มีบินตอนวันเกิดเพราะดูแล้วเจ้าตัวคงอยากจะไปดินเนอร์กับสาวที่พูดถึงแน่ๆ ก็ดูสิขนาดพูดแค่นี้ยังหูแดงเลย คงจะเขินมากแน่ๆ

“ครับถ้าปีนี้ตรงกันอีกผมไม่ยอมแน่” เคลวินทำแค่เพียงยิ้มตอบพร้อมหูแดงๆ ของตัวเองแค่นั้น

ทั้งสองคนเดินไปคุยไปเกือบทั่วทั้งห้างเพื่อดูว่าจะซื้ออะไรกันดี จนหญิงสาวมาสะดุดตากับร้านค้าร้านหนึ่งซึ่งเดาว่าน่าจะเพิ่งเปิดใหม่เพราะครั้งล่าสุดที่เธอมาเธอยังไม่เห็นเลย

“ลองเข้าไปดูร้านนั้นกันไหมคะ” เธอชี้มือไปที่ร้านที่ดึงดูดความสนใจของเธอได้เป็นอย่างดี

“เอาสิครับ”

ร้านที่หญิงสาวชวนเดลวินเข้ามาดูนั้นเป็นร้านขายเครื่องเบญจรงค์ ครั้งแรกที่เธอสนใจร้านนี้เป็นพิเศษนั้นเพราะว่ารวดลายและรูปทรงของมันที่โชว์ในตู้กระจกให้เห็นที่หน้าร้านนั้นเหมือนกับเครื่องเบญจรงค์ที่เธอเคยเห็นในประเทศไทย และพอถามไปถามมาสรุปแล้วว่าร้านนี้นำเข้าเครื่องเบญจรงค์จากประเทศไทยมาขายจริงๆ ด้วยความที่มีลูกค้ามากขึ้นทางร้านเลยขยายสาขามาเปิดที่ในห้างแห่งนี้เพิ่ม

สุดท้ายแล้วชายหนุ่มก็เลือกชุดกาน้ำชาลายช้างเบญจรงค์เพื่อไปเป็นของขวัญวันเกิดให้กับแม่ของเขาหลังจากที่ทั้งคู่หยิบชิ้นนั้นดูชิ้นนี้กันอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงจนได้ของที่ถูกใจ

“คุณพลอยหิวข้าวหรือยังครับ” เมื่อซื้อของขวัญวันเกิดเสร็จคนที่ยังไม่อยากแยกจากหญิงสาวที่มาด้วยกันจึงชวนทานมื้อเย็นกันต่อเพราะจริงๆ แล้วนี่ก็เวลาทุ่มกว่าแล้ว จะปล่อยให้หญิงสาวกลับไปทานเองก็ยังไงๆ อยู่ อีกอย่างเขาก็อยากเลี้ยงขอบคุณเธอที่เธอช่วยเขาเลือกของขวัญที่ถูกใจเขาขนาดนี้

“ก็นิดหน่อยค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเราหาอะไรทานกันที่นี่เลยไหมครับ”

“ก็ได้ค่ะ” พลอยไพลินตอบยิ้มๆ เธอเดินเลือกซื้อของกับเขาจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้ทานอะไร แล้วตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาเพราะชายหนุ่มถามซะแล้วสิ

ทั้งสองคนเดินเลือกร้านอาหารกันสักพักก็เข้ามาที่ร้านอาหารรัสเซียเพราะคนไม่เยอะขนาดต้องรอคิวเพื่อเข้าร้านเหมือนกับร้านอื่นๆ

หลังจากที่พลอยไพลินและเคลวินทานมื้อค่ำกันเสร็จชายหนุ่มก็ขับรถไปส่งหญิงสาวที่คอนโดมิเนียม

หญิงสาวที่นอนไม่หลับได้แต่พลิกตัวไปมาบนที่นอนอย่างคนพยายามจะข่มตาหลับแต่ก็นอนไม่หลับสักทีทั้งๆ ที่ตอนนี้ก็เกือบจะตีหนึ่งแล้ว เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมโอกาสดีๆ แบบนี้ถึงไม่รู้จักหลับจักนอนทีเวลาเจ้าของห้องอยู่กวนเธอดันอยากจะหลับตั้งแต่สี่ทุ่มแม้ว่าสุดท้ายแล้วจะโดนปลุกขึ้นมาอีกทีก็ตาม เฮ้อ

 

+++++ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เขาไปเดินห้างด้วยกัน ไปเลือกซื้อของด้วยกัน ไปกินข้าวเย็นด้วยกันเอ๊งงงงงง อาเฮียไม่มีทางหึงด้วยเรื่องไร้สาระแบบนี้ อาเฮียไม่เคยหึงน้องงงงง+++++

 

+++++E-book มาแล้วนะคะช่วงนี้ไรท์จัดโปรลดราคาด้วยค่า รีบไปตำกันเลยยยย และไรท์มีสุ่มแจกโมเดลเครื่องบิน A380 (ตามรูปข้างล่าง) ใน Meb หนึ่งรางวัลด้วยนะคะสำหรับคนที่รีวิวค่า หมดเขตวันที่ 10 กันยายนนี้นะคะ รีบกดลิงค์ด้านล่างนี้เลยจ้า+++++

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzg5NjEyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTMwNTczIjt9

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

155 ความคิดเห็น