FC Zone ll สิ้นสุดทางแฟน(คลับ)

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 ส.ค. 62





: Prologue :

ดวงตาสีดำเข้มดูลึกลับทอดมองไปยังสวนต้นไม้นาๆชนิดภายในเขตรั้วบ้าน สีเขียวชอุ่มเย็นตาของมันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก


ความเย็นสบายของบรรยากาศทำเอาความคิดของเขาล่องลอยไปไกล สายตาที่จับจ้องอยู่กับต้นไม้นั่นเหม่อมองย้อนไปในอดีตที่เจ็บปวดของตน


5 ปีแล้วสินะ


5 ปีแล้วที่เขาต้องทนทุกข์อยู่ในสภาพแบบนี้เพราะความคึกคะนองของคนบางกลุ่ม


               ดวงตาสีดำขลับเหลือบมองรูปถ่ายในมือของตน เขามักจะหยิบมันออกจากอัลบั้มมาดูเสมอเวลาคิดถึงวันเก่าๆ เพื่อนเก่าๆ เหตุการณ์เก่าๆ เพราะมันจะช่วยย้ำเตือนให้เขาไม่ลืมสิ่งเลวร้ายที่พวกนั้นได้ทำเอาไว้


"ไง นึกถึงความหลังอยู่หรอ" เสียงคุ้นหูเอ่ยขึ้นอย่างกวนๆก่อนเจ้าของเสียงนั่นจะแย่งรูปถ่ายไปจากมือเขาพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ รอบยิ้มที่ไม่ว่าหมอนี่จะกวนประสาทเขามากขนาดไหนแต่พอได้เห็นมันเขาก็โกรธเจ้าของรอยยิ้มไม่ลงสักที


คนมาใหม่ไล่สายตาดูรูปใบนั้นอย่าช้าๆพร้อมกับเอามือเสยผมสีน้ำตาลยุ่งๆของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง


"ก็นิดนึง" เขาตอบ


"รู้สึกว่าชีวิตหมอนั้นจะกำลังไปได้สวยเลยนะ" พูดจบก็ใช้มือซ้ายยื่นรูปนั่นมาคืนเขา


"ต่างกับฉันแบบสิ้นเชิง" คนฟังตัดเพ้อเบาๆก่อนจะพูดต่อ "ฉันเห็นมันออกทีวีเมื่อวาน" เขากำรูปในมือแน่น "ดูจากรอยยิ้มแล้วมันคงจะมีความสุขน่าดู"


"…"


"ทำไมคนอย่างมันถึงกล้ามีความสุขได้อีกหลังจากที่ทำกับฉันไว้แบบนี้! คนอย่างมันไม่สมควรกล้ายิ้มออกมาเลยด้วยซ้ำ" เขากำมือแน่น ขยำรูปในมือราวกับต้องการจะขยำชีวิตของใครบางคนให้มันยับยู่ยี่และพังไม่มีชิ้นดีไม่ต่างกับรูปถ่ายในมือเขา


"อีกไม่นานหรอก แกจะได้เห็นชีวิตมันพัง คนอย่างมันไม่ควรจะมีความสุข" มือหนาถูกวางลงบนไหล่เขาอย่างเบามือแต่ทว่ามันกลับหนักแน่นเหมือนเป็นการสัญญากลายๆว่าคนพูดจะทำตามในสิ่งที่ตนได้พูดเอาไว้


อีกไม่นานเขาจะได้เห็นชีวิตมันพังใช่ไหม พังแบบชีวิตของเขาในตอนนี้


"ฉันอยากกลับเข้าบ้าน" เขาพูดพลางเงยหน้ามองคนที่ที่ยืนค้ำหัวตนอยู่ คนถูกขอร้องพยักหน้ารับก่อนจะเข็นรถวีลแชร์พาเขากลับเข้าไปในตัวบ้านตามที่ขอ



: THANKYOU :

                  ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น