หทัยจอมอสูร [Yaoi] -END- (สนพ.ฟาไฉ)

ตอนที่ 5 : 5 - พิธีตีตรา (1) re3/9/60

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,064 ครั้ง
    3 ก.ย. 60

หทัยจอมอสูร [Yaoi]

5 – พิธีตีตรา (1)

 

                        การเคลื่อนไหวทุกท่วงท่าพลันสะดุด ได้ยินความวุ่นวายโกลาหลภายนอกเล็ดลอดเข้ามา ก่อนความสนใจของเยว่ถิงจะถูกดึงกลับไปด้วยเสียงคำรามหงุดหงิดใจของประมุขมาร บุรุษที่กอดรัดรอบตัวเขาก้มลงกัดที่ยอดอกแรงๆ หนึ่งทีอย่างระบายความคับแค้นใจจนเขาน้ำตาซึมทั้งๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องด้วยเลย


                        อะไรกันหนักหนา


                        ตามด้วยคำสบถหยาบคายแสดงแรงอารมณ์ ร่างแข็งแกร่งอุ้มเขาขึ้นจากน้ำด้วยท่าที่ดีขึ้น กำลังภายในร้อนผ่าวเป่าร่างให้แห้งชั่วพริบตา แต่ไม่รู้ทำไมไม่เผื่อแผ่ระบบซักแห้งอัตโนมัติมาให้เขาด้วย เยว่ถิงจึงยังคงเปียกโชกทั้งอาภรณ์แนบผิวอยู่ในอ้อมกอดประมุขมารเช่นนั้น จามออกมาเบาๆ สองครั้งติดทว่าไม่เป็นที่ใส่ใจ


                        จอมอสูรพันศพเคลื่อนกายออกไปจากห้อง สองแขนแข็งแรงยังไม่ยอมปล่อยร่างเขาราวกับว่าจะหลุดหนีไปได้


                        รายงานท่านประมุข เสียงเมื่อครู่เกิดจากผู้อาวุโสเจิ้งและผู้อาวุโสมู่ประลองฝีมือกัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด


ที่แท้เป็นการวิวาทนี่เอง แต่เสียงสนั่นลั่นโครมนั่นบอกได้ว่าต้องมีส่วนหนึ่งสถานที่ใดพังเสียหาย


ความพยายามผ่อนหนักเป็นเบาของผู้มารายงานหรือลมหนาวที่เริ่มพัดพามาไม่ได้ลดอุณหภูมิปรอทในตัวผู้ฟัง ยามประมุขพรรคเอ่ยเสียงกดต่ำว่า


ที่ใด


บริเวณใกล้หออักษรเล็กขอรับ


            การเหินทะยานรวดเร็วจนคล้ายล่องลอยไป ครู่เดียวก็เข้าใกล้จุดที่กลุ่มก้อนของความวุ่นวายรวมกัน ฝ่าเท้ายอดยุทธ์แตะพื้นค่อนข้างแรงจนร่างเยว่ถิงสะเทือนไปทั้งร่าง เมื่อจอมอสูรปรากฏตัวขึ้น เสียงพูดคุยเหล่านั้นก็เงียบลงกลายเป็นเสียงคำนับแล้วคุกเข่าพร้อมกันอย่างหวาดเกรง


                        จากเสียงคำนับ สองร่างคุกเข่าเบื้องหน้าจอมอสูรคงเป็นจำเลยทั้งคู่นั่นเอง ความหวาดกลัวในใจผู้กระทำความผิดดูจะน้อยกว่าเหล่าคนในพรรคที่เข้ามาดูสถานการณ์เสียอีก กระแสความขุ่นเคืองใจระหว่างกันยังชัดแจ้งมิสร่าง จะว่าสำนึกกับสิ่งที่ทำลงไปก็เอ่ยได้ไม่เต็มปาก เพียงแต่เกรงใจต่อประมุขพรรคมารผู้นี้นี่เอง


                        เป็นเพียงการประลองฝีมือเล็กๆ น้อยๆ ขออภัยที่ทำให้เรื่องราวบานปลายใหญ่โตเจิ้งซื่อเอ่ย เขายังคงความสุขุมสงบใจได้ เว้นแต่มีอาการหอบแฮ่กปนมาด้วย และจากการน้ำเสียงลักษณะการพูดคงบาดเจ็บที่ปาก


                        เป็นเหตุให้ในพรรควุ่นวาย ข้ายินดีรับโทษตามกฎมู่อวิ้นหลงเองนั้นไม่ได้ต่างกัน อาจกดอารมณ์เกรี้ยวกราดได้ไม่ดีเท่าไหร่แต่ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอกว่าคู่กรณี


                        ดี ดีมากจอมอสูรเค้นเสียงลอดไรฟัน ทำให้ผู้คนรอบกายเสียวสันหลังวาบโดยทั่วกัน ข้าเองก็มีกิจธุระของข้า แต่ต้องละมาดูพวกเจ้าที่ต่อยตีกันเหมือนเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม


                        จอมอสูรเน้นคำว่ากิจธุระเสียมาก แรงที่จับตัวเยว่ถิงเพิ่มขึ้นตามคำกล่าวทำให้ใบหูของเด็กหนุ่มแดงเรื่อขึ้นมา ด้วยคงรู้กันหมดแล้วว่ากิจที่ว่านั่นคืออะไร ถึงจอมอสูรไม่รู้สึกรู้สา ทว่าเขายังละอายแก่ใจเป็น จึงเบือนหน้าหนีผู้คนเข้ายังแผ่นอกกว้างนั้นแทน สภาพยามนี้จึงเหมือนกับลูกลิงมุดอกแม่ก็ไม่ปาน


                        ไม่ทราบคิดไปเองหรือไม่ คล้ายจู่ๆ จอมอสูรก็อารมณ์ก็ดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่ยังเขม่นเข่นเขี้ยวต่อคนสนิททั้งสอง


                        คนหนึ่งก็ตัวช้ำ ปากบวมเจ่อ คนหนึ่งก็กำเดาไหล ตาคล้ำเขียว ไม่ต้องนับหลังคาและหน้าต่างหอตำราของข้า ผู้อาวุโสทำผิดกฎวิวาทกันเสียเองเช่นนี้ ใครมันจะเอาเป็นตัวอย่างได้ ไม่ต้องก้มหัวขอโทษ หุบปากแล้วฟังข้า เงินเดือนตลอดหกเดือนต่อไปของพวกเจ้าไม่ต้องรับ แล้วต้องชดใช้ค่าเสียหายหอตำราคนละครึ่ง


                        หลายเสียงถอนใจโล่งอก แสดงว่าการลงโทษเพียงเท่านี้นับว่าเบากว่าที่คาดไว้ อาจเป็นเพราะทั้งคู่คือคนโปรด ทั้งยังเคยได้ยินมาว่าการใช้ข้ออ้างประลองฝีมือในพรรคมารสามารถถือได้ว่าเป็นการขัดเกลาฝีมือซึ่งกันและกัน หากไม่ถึงตายหรือก่อให้เกิดความเสียหายมากก็ไม่ต้องรับโทษหนักหนาอะไร


                        พรุ่งนี้มีเรื่องมากมายให้สะสาง วันนี้ข้าจะยังไม่เอาเรื่อง แต่อย่าคิดว่าโทษทัณฑ์มีเพียงเท่านี้เท่านั้น พวกเจ้าที่ไม่เกี่ยวข้องก็ไปทำธุระของตนซะ


                        ชาวพรรคสะบั้นสวรรค์รีบสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เจิ้งซื่อและมู่อวิ้นหลงโขกศีรษะขอบคุณในความเมตตา จอมอสูรพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ อากาศเริ่มเย็นขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงนี้เป็นไปอย่างรวดเร็วกว่าที่คาด เยว่ถิงที่เปียกโชกจึงสั่นสะท้านทุกครั้งยามลมพัดมา ผิวที่โดนน้ำและอาภรณ์เฉอะแฉะเริ่มเย็นชื้นขึ้นไม่สบายตัว


ลุกขึ้น ไหนๆ ข้าก็หมดอารมณ์แล้ว เจิ้งซื่อ เจ้าจงนำกระต่ายของข้าไปเรือนเร้นจันทร์แล้วจัดการให้พร้อมสำหรับพรุ่งนี้ ส่วนอวิ้นหลง เจ้าจงตามข้ามา


เยว่ถิงถูกโยนเหมือนกระสอบข้าวให้เจิ้งซื่อรับ ปราชญ์อธรรมมีรูปร่างสูงโปร่งดั่งบัณฑิตอย่างที่เขาคาดไว้ แต่แขนเรียวนั้นกลับรับเขาไว้อย่างมั่นคง เยว่ถิงอยากเอ่ยว่าตนเองเดินเองได้ ทว่าเมื่อคิดอีกที แกล้งทำเป็นง่อยไปเสียน่าจะมีประโยชน์กว่าจึงปล่อยร่างไร้เรี่ยวแรงเกาะไหล่บางๆ ได้รูปนั้นไป


ฝีเท้าของประมุขพรรคสะบั้นสวรรค์และมือซ้ายห่างไกลออกไปอีกทาง เจิ้งซื่อส่งเสียงซี้ดเบาๆ ขณะอุ้มเยว่ถิงตากลมหนาวเดินไปด้วย กลิ่นกายของบุรุษผู้นี้เหมือนกลิ่นต้นไผ่ยามถูกฝนทำให้รู้สึกสงบใจ ไม่เข้ากับความร้ายกาจที่มีเลย


ด้วยเพราะบรรยากาศรอบตัวไม่รุนแรงชวนให้ตัวแข็งเช่นจอมอสูร เยว่ถิงจึงสามารถสำรวจปราชญ์อธรรมผู้นี้ได้ดั่งใจแม้บัดนี้เจิ้งซื่อจะยังคงอารมณ์ไม่ดีนักหลังการวิวาท เยว่ถิงแอบทำเป็นเผลอแตะโดนยังนิ้วที่อุ้มโอบรอบหลังเขาไว้ ปรากฏว่าหักไปถึงสองนิ้ว


สัมผัสต่อไปก็พบว่าผิวบวมปูดช้ำหลายที่ เหลือเชื่อที่ขนาดนิ้วข้างขวาก็หักไปอีกสามนิ้วแล้วยังอุ้มเขาได้ราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากเริ่มคลำหาความเสียหายเพลินโดยที่เจิ้งซื่อเงียบกริบ นิ้วมือของเยว่ถิงก็ไล่ละไปเรื่อยยังแขนและไหล่ จนจู่ๆ เจิ้งซื่อก็หยุดเดินชะงักกึกเสียดื้อๆ


กระต่ายเจ้านายคิดยั่วยวนข้าด้วยหรือไร?”


น้ำเสียงนั้นติดจะกรุ่นๆ ด้วยอารมณ์หงุดหงิด เยว่ถิงสะดุ้งรีบชักมือเปื้อนโลหิตออก ส่ายหน้าดิกๆ


เอ่อ ผู้น้อยเพียง... เพียงอยากรู้ว่าท่านบาดเจ็บแค่ไหนเผื่อจะได้หนีได้ นี่คือสิ่งที่เยว่ถิงคิดต่อในใจ อย่างไรเจิ้งซื่อก็ไม่ใช่สายบู๊อยู่แล้ว ปราชญ์อธรรมคงเลิกคิ้วอยู่ ก่อนส่งเสียงหึในลำคอออกมา


สอดรู้เกินไปย่อมไม่ตายดี


คำข่มขู่นับว่าได้ผล เยว่ถิงจึงนิ่งเรียบร้อยว่าง่ายไม่ซุกซนอีก จนเมื่อมาถึงสถานที่ที่น่าจะเรียกว่าเรือนเร้นจันทร์ กลิ่นไม้หอมอ่อนๆ และความอบอุ่นจากตะเกียงโดยรอบทำให้เขารู้สึกดีขึ้น ทั้งสองเข้ามาในห้องไม้ที่อากาศวนเวียนอับชื้นเล็กน้อย แต่ก็โชคดีที่ปราชญ์อธรรมจุดเครื่องหอมสมุนไพรไล่ไป ก่อนเยว่ถิงจะถูกวางไว้บนเตียงนุ่มสี่เสาที่มีม่านผูกหลังหนึ่ง


                        เปลี่ยนเสื้อผ้าเองได้หรือไม่


เยว่ถิงพยักหน้า เสื้อผ้าชุดใหม่ถูกโยนลงมาให้บนตัก ขณะที่เขากำลังจะปลดชุดออกเลื่อนลงจากหัวไหล่ เด็กหนุ่มจึงสำนึกได้ว่าเจิ้งซื่อยังอยู่ด้วย เขากะพริบตาสองสามที แสร้งมองไปอย่างไร้ทิศทาง


                        อ่า ท่านออกไปก่อนได้หรือไม่


                        สบายใจได้ ข้าไม่พิศวาสร่างกายบุรุษด้วยกันเจิ้งซื่อเอ่ยปัดอย่างไม่ใส่ใจอะไรนัก ดูเหมือนสนใจกับสิ่งที่ส่งเสียงเคร้งๆ ที่มุมห้องอีกด้านหนึ่งมากกว่า ใจเยว่ถิงเสียววูบขึ้นอีก อย่าบอกนะว่านั่นจะเป็น...


                        เยว่ถิงจำต้องฝืนใจเปลี่ยนชุดอย่างกระอักกระอ่วน จนในที่สุดก็สวมใส่เสื้อผ้าแห้งอุ่นสบายเนื้อดีชุดใหม่เรียบร้อย เจิ้งซื่อจึงเดินมาหาเขาพร้อมกับสิ่งที่เป็นโลหะในมือ


                        เนื่องจากการหลบหนีของกระต่ายตัวที่แล้ว ข้าจำเป็นต้องทำเช่นนี้ตรวนโลหะถูกล่ามลงยังข้อเท้าของเยว่ถิง พันธนาการแน่นหนาหนักเช่นนี้ เขาไม่มีทางหนีรอดไปได้


เจิ้งซื่อใช้นิ้วชี้เรียวยาวเชยคางเขาขึ้น


ข้าไม่คิดว่าท่านประมุขจะถูกใจเจ้า มิฉะนั้นคงปล่อยไปแล้ว อย่างไรก็ดี ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ขอให้อย่าตายเร็วแล้วกัน


                        นิ้วเรียวให้สัมผัสเหมือนสตรีลากขึ้นยังปลายจมูก ก่อนจะบีบเบาๆ อย่างติดจะหยอกล้อ


                        พรุ่งนี้เป็นพิธีตีตรา เจ้าจะเป็นสมบัติของท่านประมุขอย่างแท้จริงนับจากนี้เป็นต้นไป การหนีจากที่นี่มีเพียงความตายเท่านั้น แล้วก็อย่าแตะต้องตัวชายอื่นโดยมิได้คิดอีก มิฉะนั้นจะหาว่าข้าไม่เตือน ขอให้โชคดี

 

            เยว่ถิงคิดว่าตนจะนอนไม่หลับตลอดคืน เพราะจู่ๆ เกิดเรื่องมากมายถาโถมจนสมองสับสน จากนอนริมทางเฉยๆ กลับกลายมาเป็นนายบำเรอให้แก่ประมุขพรรคมารเสียอย่างนั้น แต่เพราะความเหนื่อยอ่อนทำให้เผลองีบหลับไปเมื่อไหร่ไม่ทราบ


รู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นจากความรู้สึกว่ามีอะไรทับเบียดเสียดอยู่ข้างกายทั้งๆ ที่เมื่อคืนเตียงนอนนี้ออกจะกว้างขวางและว่างเปล่า เยว่ถิงครางอือเบาๆ พลิกตัวหนีไปอีกทาง


            ขอทานตาบอดเช่นเขาเพิ่งได้นอนบนที่นอนสบายเช่นนี้จึงยังเมาขี้ตา แม้มีโซ่ล่ามข้อเท้าแต่ก็มิได้เป็นปัญหาเท่าใด เพราะเขาเคยกระทั่งถูกส่งเข้าไปนอนในคุกขี้ไก่ข้อหาขโมยของซึ่งเรื่องกลับกลายเป็นว่าจับผิดตัว คืนนั้นนอนทั้งตรวนบนข้อมือและข้อเท้ากับฝูงไก่จอมเอะอะทั้งคืน ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีแต่ก็เพิ่มภูมิต้านทานในการนอนง่ายอยู่ง่ายมากกว่าเดิม


            ทว่าความหนักนั้นก็ตามมาแนบชิดด้านหลังอีก เยว่ถิงมุ่นหัวคิ้วเล็กน้อยดึงผ้าห่มแพรมาคลุมปิดร่างตน ทันใดนั้นถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อมีมือใหญ่มาตะปบลงยังส่วนต้องห้ามยามเช้าของบุรุษ ผีอำร่างสูงใหญ่ยังเอาใบหน้ามาซุกไซ้ซบเข้ายังลำคอ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากลิ่นกายและลักษณะหื่นกามเช่นนี้คือใคร


            “นายท่าน” เยว่ถิงครางเสียงแหบ รู้สึกตื่นเต็มตาทันควัน พยายามใช้มือผอมแห้งของตนดึงรั้งมือใหญ่กว่าออกไป น่าโมโหนักเมื่อจอมอสูรยังมีทีท่าทำเป็นว่าละเมอไม่รู้สึกตัว คางได้รูปเกยบนหัวไหล่ เส้นผมยาวสุขภาพดีกระจัดกระจายบนบ่าลงมาถึงหน้าอกเยว่ถิง นอกจากมือที่คลำด้านล่างยังไม่หยุดลูบขึ้นลง มืออีกข้างยังแทรกเข้ามาในสาบเสื้อ


            “นายท่าน ผู้น้อยหนัก” เยว่ถิงดิ้นรนแต่เหมือนคนขยุกขยิกตัวมากกว่า เมื่อถูกขาแข็งแรงด้วยกล้ามเนื้อพาดทับดั่งคนก่ายหมอนข้าง นี่เขาตื่นมาต้องเจออะไรแบบนี้เลยหรือ ชีวิตน่าเศร้าอะไรปานนี้ ตกลงพิธีตีตราที่ว่าจะได้ทำไหม


            เยว่ถิงรับรู้ได้ว่าจอมอสูรคงแกล้งหลับตาแล้วทำเป็นหายใจสม่ำเสมอ แสร้งไม่รู้สึกตัวอะไรแบบนั้น


            “ท่านประมุข” นายบำเรอจำเป็นส่งเสียงดังขึ้นอีก


คราวนี้ออกอาการสะบัดร่างเมื่อมือนั้นสอดเข้ายังอาภรณ์ไปสัมผัสเม็ดบนอกแล้วลูบไล้ มือด้านล่างราวกับจะปลุกเร้าให้เขาเสร็จสม แถมเจ้าน้องชายทรยศยังดูจะเริ่มโอนเอียงเห็นชอบ ไม่สิ มันคือธรรมชาติของผู้ชายสุขภาพดีทุกคนที่จะยืนตรงทุกเช้านั่นแหละ เพียงแค่อย่าเพิ่งมายุ่งก็จะเอนกลับเข้าที่เอง ในกรณีนี้ถ้าจอมอสูรไม่หยุดก็คงย่ำแย่แน่


            “ท่านประมุข”


            เสียงเจิ้งซื่อจากด้านนอกราวกับเป็นเสียงสวรรค์ซึ่งพร้อมมาเสียงนกร้องยามเช้า เขาได้ยินเสียงถอนใจแรงๆ ข้างหูก่อนบุรุษผู้ถูกเรียกจะลุกขึ้นนั่งจนฟูกยวบ น้ำเสียงทุ้มตอบรับอย่างเหนื่อยหน่ายเกียจคร้าน


            “เจ้าผอมไปหน่อย วันหลังจะขุนให้มีเนื้อมีหนังกว่านี้” จอมอสูรว่าออกแนววิจารณ์ขณะปลดตรวนยังข้อเท้าเขา เยว่ถิงที่ยังคงกรุ่นๆ ด้วยความโมโหจะไม่ตอบก็ไม่ได้ อย่างน้อยประตูหลังเขาก็ยังไม่เจ็บไม่ปวดและการทำลายอารมณ์ดีของคนผู้นี้ในวันที่เขาจะถูกตีตราไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดนัก


            “ขอบคุณนายท่านที่เมตตาขอรับ” แต่คราวหน้าอย่าแอบย่องขึ้นเตียงเขาจะได้ไหม แน่นอนว่าท่อนหลังได้แต่คิดในใจ


จอมอสูรราวกับอ่านความคิดแลน้ำเสียงของเขาออก ยิ่งหัวเราะหึๆ ก่อนจะสะบัดชายเสื้อคลุมเดินออกไปสนทนากับเจิ้งซื่อ มีสาวใช้สามคนเข้ามาแทนที่ จากฝ่ามือและน้ำเสียงคือบรรดาป้าที่แปลงโฉมเขานั่นเอง


            ยามนี้ก็ถูกพาไปอาบน้ำพรมน้ำหอมอีกรอบ แต่งกายด้วยอาภรณ์หลายชั้น แถมมีป้ายผูกเอวและเครื่องประดับเพิ่มเติมอีกด้วย แค่นายบำเรอคนหนึ่งจำเป็นต้องมากมายถึงเพียงนี้เลยหรือ พอเอ่ยปากถาม ก็ได้ความว่า “ธรรมดาก็ไม่มากถึงเพียงนี้หรอกเจ้าค่ะ ท่านประมุขคงโปรดปรานท่านจริงๆ นะเจ้าคะ”


            “แล้ว ไม่ทราบว่ากับนายบำเรอคนก่อน...”


            “โอ๊ย บ่าวพูดไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ คุณชายอย่าได้ถามเรื่องเขาให้ลำบากใจเลย”


            “งั้น... พิธีตีตรานี้เป็นอย่างไร”


            “พวกเราเสียใจที่ต้องให้ท่านเผชิญเองตามกฎเจ้าค่ะ มิอาจตอบได้ก่อน”


            เมื่อเป็นเช่นนี้เยว่ถิงจึงเลือกจะไม่ถาม พยายามหาสิ่งที่เขาจะถามได้แทน


            “ผู้น้อย...”


            เหล่าคุณป้าหัวเราะพออกพอใจ “ผู้น้อยอะไรกัน คุยกับบ่าวไพร่คนรับใช้เช่นพวกเรา ต่อให้คุณชายเป็นนายบำเรอก็ถือว่ามียศสูงกว่า อย่างว่า แต่ก็มิได้หมายความว่าจะชอบให้ทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่างเช่น... อะแฮ่ม กล่าวง่ายๆ คือท่านแทนตัวเองว่าข้าจะเหมาะสมกว่าเจ้าค่ะ”


            เยว่ถิงขัดเขินเล็กน้อย ฐานะแต่เดิมอย่างไรเขาก็เป็นเพียงขอทาน “แต่ท่านอาวุโสกว่า เอ่อ ข้า?”


            “มิเป็นปัญหา ถ้าว่าถึงอายุพวกเราสามคนรวมกันคงหลายร้อยปีแล้วเจ้าค่ะ แทบอาวุโสกว่าใครในที่นี้” เยว่ถิงเผลอหลุดยิ้มออกมา เหล่าสตรีแม่ยกเหล่านี้ถึงกับกรี๊ดกร๊าดประหนึ่งเขาคือไอดอลเกาหลีอย่างไรอย่างนั้น


            “ไหนท่านลองยิ้มใหม่ซิ มิน่าท่านประมุขถึงได้ชื่นชอบ ขนาดดูผอมบางแต่ยิ้มแล้วน่ารักน่าชังอะไรเช่นนี้”


            เยว่ถิยิ่งยิ้มประจบประแจง เอ่ยเสียงนอบน้อมนุ่มนวล


            “ข้าขอถามอีกข้อได้หรือไม่”


            “แน่นอน สิ่งใดเราตอบได้เราก็จะตอบท่าน”


            “นายท่าน เอ่อ ท่านประมุข ชื่นชมในบุรุษ” เยว่ถิงเว้นเล็กน้อย ดูท่าทางผู้ฟัง เมื่อไม่ถูกขัดก็เอ่ยต่อไป “มีความชอบบุรุษตั้งแต่ต้นหรือท่านป้า” ถึงกระนั้น เอ่ยตามตรงเขาเองก็ไม่เชื่อเจิ้งซื่อเท่าไหร่ว่าประมุขมารจะรุนแรงขนาดฆ่าคู่นอนขณะร่วมรักได้


            “อืม” เหล่าสตรีสูงวัยกว่าเขาส่งเสียงครุ่นคิด ปรึกษาซุบซิบกันเล็กน้อย “เรื่องนี้ไม่เป็นไรกระมัง”


            “รู้แล้วก็เงียบไว้นะท่าน อย่าได้เอ่ยปากเชียว” หนึ่งในนั้นป้องปากกระซิบเสียงแผ่วเบา


            “ท่านประมุขได้สัญญาว่าจะรักสตรีผู้หนึ่งไปตลอดชีวิตที่หลงเหลืออยู่ ดังนั้นเมื่อยามมีอารมณ์ของบุรุษเพศจึงใช้บุรุษด้วยกันระบายความใคร่ มิยอมใช้สตรีคนอื่นให้แปดเปื้อนคำสัญญา”


            ที่แท้เป็นอย่างนี้ ประมุขมารคงมั่นใจมากว่ามิมีทางหลงใหลรักใคร่บุรุษด้วยกันนั่นเอง เพื่อมิให้บรรยากาศเคร่งเครียดจริงจัง ท่านป้าทั้งสามก็เปลี่ยนไปเป็นคุยเรื่องเครื่องแต่งกายบนตัวเขาอีกครั้ง


            ท่านป้าเหล่านี้ดูหัวสมัยใหม่มากที่ยอมรับเรื่องเพศระหว่างชายชาย แถมยังหัวร่อต่อกระซิกเลือกของมาทดลองประดับเขาราวกับเด็กสาวเล่นตุ๊กตา จับหน้าเอียงซ้ายทีขวาที ทว่าคิดในแง่ดีอย่างน้อยก็ยังดีที่มีคนในพรรคมารเอ็นดู


เส้นผมของเขาถูกแปรงอย่างประณีตบรรจงแล้วเกล้าขึ้น เหล่าท่านป้าถกเถียงกันว่าใช้ปิ่นที่เสียบจะเป็นแบบใดดี


“ปิ่นกระจกมีตุ้งติ้งระย้าสิถึงจะถูกต้อง”


“ไม่ เจ้าตาฝ้าฟางแล้ว ปิ่นหยกสิถึงจะดูงดงาม”


“ข้าว่าปิ่นทองคำสิถึงจะดูสง่า”


เยว่ถิงได้แต่นั่งกะพริบตา ปล่อยให้ทั้งหมดโต้แย้งหารือกันไป จนในที่สุดก็เสียบลงสักปิ่นลงบนผมเขา ยามทุกอย่างเสร็จสิ้นก็เอ่ยชื่นชมปลาบปลื้มในผลงาน เด็กหนุ่มขอทานยิ่งรู้สึกเหมือนแต่งงานเข้าไปอีกเมื่อได้ยินว่าเขาสวมชุดแดงอีกด้วย


ประตูห้องเปิดเข้ามา สามสตรีวัยกลางคนตรงปรี่เข้าไปคำนับผู้มา นักปราชญ์อธรรมเงียบนิ่งไปยามสังเกตเขา ก่อนเอ่ยชื่นชมด้วยถ้อยคำที่เยว่ถิงไม่รู้ว่าควรดีใจที่ได้ยินหรือไม่ “ข้าเป็นบุรุษแท้ๆ ยังคิดว่าเจ้าดูดีมาก เอาเถอะ ถึงเวลาขึ้นเกี้ยวแล้ว ต่อไปนี้จะเป็นพิธีตีตรา”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.064K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,728 ความคิดเห็น

  1. #7696 3001mindong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 20:25
    อ่ยยยยยยสรุปหลงรักบุรุษที่หามาแทนจ้ะ
    #7,696
    0
  2. #7665 Bongnahungg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 08:26
    ตอนนี้ตอนที่อ่านรู้สึกว่าตะวเองเป็นบ้า
    #7,665
    0
  3. #7622 Nitto_OuranHC (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 11:46
    อ่านแค่นี้ยังเอ็นดูจะแยยยย่ ฝากน้องด้วยนะคุณป้าทั้งสามและนักปราชญ์!
    #7,622
    0
  4. #7553 K.white wine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:32
    ต้องมีคนเอ็นดูน้องเยอะแน่ๆเลยยยย
    #7,553
    0
  5. #7507 9nvwqluvXz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:29
    ขอให้มีคนเอ็นดูน้องเยอะๆด้วยเถิดดดด
    #7,507
    0
  6. #7409 kittenO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 00:02
    ตื่นเต้นแทน จะเป็นไง
    #7,409
    0
  7. #7297 พราน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:44
    กลับมาอ่านอีกรอบ ชอบมากๆ
    #7,297
    0
  8. #7213 MinRos (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 16:54
    ตีตราคือยังไงตื่นเต้น
    #7,213
    0
  9. #7185 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 07:47

    อย่าพึ่งปล่อยใจไปรักอีตาประมุขนะอาถิง รักมั่นขนาดนี้ ต้องทำให้สยบแถบเท้าถึงจะดียิ่ง!

    #7,185
    0
  10. #7127 Tartarinlove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 22:52

    กลิ่นดราม่ามาแต่ไกล
    #7,127
    0
  11. #7095 Fueled me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:10
    เรื่องนี้จะนำเราไปสู่ความปวดใจมั้ยน้ออออออ
    #7,095
    0
  12. #7036 lilying_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 15:03

    ฮือออ ประมุขรักใครคะ แล้วมานางคนนั้นตายแล้วหรอหรือยังไง

    #7,036
    0
  13. #7025 Present (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:29
    กลิ่นดราม่ามาตั้งแต่ต้นเรื่องเลยย
    #7,025
    0
  14. #6991 b1285t (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 08:26
    ขอบคุณค่ะ
    #6,991
    0
  15. #6932 ครุ๊งด๊าวด่าว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 21:29
    พอรู้ว่าพระเอกมีคนรักในใจอยู่แล้วใจหนุแป้วเรยค่ะ
    #6,932
    0
  16. #6881 orangemamalde (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 22:05
    หวงน้องงง คนเขามีคนในใจแล้ว
    #6,881
    0
  17. #6856 mytty (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 08:24

    น้องต้องเป็นโฉมสคารญเเน่ เเต่คือเเกอีตาอสูรนั่นมีคนในใจเเล้วเหรอ

    #6,856
    0
  18. #6834 Nyctophiliaaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:20
    น้องเยว่น่ารักกกก
    #6,834
    0
  19. #6707 chalillxx_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 14:55
    เอาว่ะ
    #6,707
    0
  20. #6681 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 23:41
    มีคนในใจแร้วววค่าาา
    #6,681
    0
  21. #6611 toei224 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:19
    สงสารท่านประมุขนะ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินน้อง
    #6,611
    0
  22. #6534 Ppttyc_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 19:26
    น้องต้องสวยมากแน่ๆ
    #6,534
    0
  23. #6504 Shin Night (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:19
    คือมีเมียแล้วรึไม่มีเนี่ยงง
    #6,504
    0
  24. #6482 maybee23 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 18:07
    ท่านประมุขมีคนในใจวะ แต่ช่างมันน้องสวยคงไม่เป็นไรมั้ง
    #6,482
    0
  25. #6463 Dongdung56789012 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 22:39
    กรี๊ดด!! ขึ้นเกี้ยวแล้ว
    #6,463
    0