หทัยจอมอสูร [Yaoi] -END- (สนพ.ฟาไฉ)

ตอนที่ 4 : 4 - เชือดไก่ให้ลิงดู re3/9/60

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,618 ครั้ง
    3 ก.ย. 60

 หทัยจอมอสูร [Yaoi]

4 – เชือดไก่ให้ลิงดู

 

            “คำพูดของผู้อาวุโสมู่มีเหตุผลนัก อาจมีผู้ทรยศสวมรอยอยู่ในพรรคเรา กระต่ายนั้นถึงหนีไปได้”


            เจิ้งซื่อเอ่ยเรียบเรื่อย ไม่แม้กระทั่งตกใจหรือหวั่นวิตกในการกระทำเปิดประตูเข้ามาอย่างอุกอาจและคำถามมุ่งโจมตี เว้นเสียแต่ในกระแสน้ำเสียงจะเจือความเหยียดหยามและไม่พอใจอยู่เล็กๆ ที่หากไม่ฟังให้ดีจะมิได้ยิน นับว่าคนผู้นี้ซับซ้อนจริงๆ “แล้วสองคนผู้นั้นคือใคร”


            มู่อวิ้นหลงแค่นคำรามเสียงหนึ่งที คงมองเจิ้งซื่อด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อ สายปราณปฏิปักษ์รุนแรงยังพุ่งตรงไปอยู่ สะบัดกระบี่ผ่านอากาศวูบ ฟังดูเสียงกรีดคงมิใช่กระบี่ธรรมดา


            “เลิกร้องไม่เป็นภาษา หรือข้าจะตัดลิ้นเจ้าซะ!” มู่อวิ้นหลงตวาด ทรงพลังขนาดทำให้ลิ้นเยว่ถิงซึ่งไม่เกี่ยวอะไรด้วยแทบหดกลับเข้าลำคอทีเดียว


            “ขะ ข้า...!” สองคนน่าเวทนาบนพื้นหวาดกลัวจนต้องใช้มืออุดปากตนเองไว้ ตัวสั่นงกงั่นจนฟันกระทบกันกึกๆ  กลิ่นปัสสาวะโชยมาบอกได้ว่าหลุดการควบคุมตนไปแล้ว เยว่ถิงจะกินต่อไปก็กระไรอยู่ ตะเกียบของเขาถึงได้ชะงักค้างจมอยู่ในถ้วยข้าวสวยที่ยังร้อนอยู่


            “หยุดทำไม หรือเห็นข้าไม่กำหนดเวลา คิดจะนั่งกินสองยามสามยามก็ย่อมได้?” จอมอสูรข้างกายเอ่ยขึ้นเสียงเรื่อยเฉื่อย คนผู้นี้แค่กำลังเล่นตลกกับเขาอยู่ มิทราบว่าท่ามกลางสถานการณ์วุ่นวายเยี่ยงนี้ยังมีอารมณ์มากลั่นแกล้งคนอื่นอีกหรือไร


            จำต้องสูดหายใจเข้าหนึ่งที่แล้วพุ้ยข้าวใส่ปากต่อ ต่อให้เป็นอาหารเลิศรสก็พลันรับประทานไม่ลง ผู้ใดจะมีรสนิยมชอบฟังการทรมานคนไปด้วยกินข้าวไปด้วยกัน


            “มันสองคนคือผู้ส่งแผนที่หมู่บ้านเงาครามถึงทะเลสาบดอกเหมยให้พวกธรรมะ วางแผนแฝงตัวเข้ามาเป็นศิษย์จ้าวตำหนักสามถึงสองปี พอสบโอกาสจึงลอบลงมือ ดีที่ข้าแวะไปทำธุระในป่าไผ่เงินถึงนำแผนที่กับพวกสารเลวนี่กลับมาได้ ทว่าจับเจ้าคนมารับของไม่ได้ ขออภัยท่านประมุข”


            คำรายงานแข็งๆ ดั่งทหารรายงานแม่ทัพไม่มีจังหวะจะโคนเท่าใด ทำให้พอเดาได้ว่าคนผู้นี้คงมีอุปนิสัยสันโดษเงียบขรึมและไม่ช่างพูดนัก รวมถึงเด็ดขาดและไม่ยืดหยุ่นอีกด้วย เยว่ถิงนึกภาพแม่ทัพหนุ่มหน้าตาดุดันดั่งราชสีห์ในเกราะสีเงินเป็นประกายที่ย้อมไปด้วยเลือดของศัตรู


            จอมอสูรส่งเสียงในคอ มิได้ปลดปล่อยรังสีสังหารออกมา มือผู้มีศักดิ์เป็นถึงประมุขพรรคยังคงเล่นผมของเยว่ถิงต่อไป ให้ขอทานตาบอดหวาดเสียวตลอดเวลาว่าจะถูกกระชากหนังหัวหลุดหรือไม่หากประมุขมารมีโทสะขึ้นมา “พวกเจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่”


            “ผู้...ผู้... ผู้น้อยถูกคนของฝ่ายธรรมะบังคับ! ไม่งั้นมันจะฆ่าลูกเมียผู้น้อย ได้โปรดท่านประมุข ครานี้ผู้น้อยผิดไปแล้ว ยอมชดใช้ทุกอย่าง” เสียงโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างบ้าคลั่งตามมา


            “เจิ้งซื่อ” ประมุขเอ่ยเสียงเรื่อยๆ “หากแผนที่นั้นหลุดไป จะเกิดอะไรขึ้น”


            “ฝ่ายธรรมะจะรู้เส้นทางและการวางกลวิธีต่างๆ ของเราได้โดยง่าย อย่างร้ายแรงที่สุดคือสามารถยกพรรคพวกบุกเข้ามาถึงที่นี่ได้โดยไม่ผ่านหอคุ้มกันใดๆ ของฝ่ายอธรรม และจะสามารถจู่โจมส่วนที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดโดยเราไม่ทันได้ตั้งตัว สร้างความเสียหายแก่พรรคสะบั้นสวรรค์อย่างมิอาจประเมินได้”


            ปราชญ์อธรรมเอ่ยถึงเช่นนี้แล้ว ทางรอดคงมิมี


            “พวกอกตัญญูกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา เลี้ยงไว้เสียข้าวสุกสิ้นดี” มู่อวิ้นหลงเค้นด่า เสียงกระบี่ดังผ่านอากาศอยู่ มิวายจะคันไม้คันมือเหลือทน “อย่ามาเอ่ยว่าถูกบังคับ คิดว่าข้าไม่รู้รึไงว่าคนบัดซบอย่างเจ้าได้เดือนละกี่ตำลึงจากพวกธรรมะจอมปลอม อยู่ที่นี่ทำตนเป็นคนติดดิน แต่มีบ้านใหญ่โตแอบซ่อนไว้ ซื้อข้าวของราคาแพงปรนเปรอคณิกาที่บ้าน”


            ปราชญ์อธรรมปรบมือสองครั้งเป็นสัญญาณให้คนเข้ามา เสียงวางสิ่งหนึ่งคล้ายกล่องลงบนพื้น ทันใดนั้นก็เกิดเสียงกรีดร้องเสียสติดังลั่น


            “ฮูหยิน!! เสี่ยวหลิน!!! ไม่!!!


            กลิ่นนั้นคงเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากซากศพ...ไม่...ชิ้นส่วนของศพ เยว่ถิงรู้สึกพะอืดพะอมขึ้นทันที แม้ยังสดใหม่แต่กลิ่นคาวเลือดนั้นรุนแรงเหลือเกิน สิ่งเหล่านี้กระตุ้นหวาดกลัวของผู้ทรยศให้กลับเป็นโกรธแค้นอาฆาต กระทั่งความตายที่รอคอยก็มิอาจฉุดรั้งอารมณ์รุนแรงและจิตใจที่แตกสลายได้


            “แก!! ไอ้พวกปีศาจสารเลว กับผู้หญิงและเด็กตัวน้อยๆ ยังทำได้ลงคอ ข้าขอสาปแช่งแกให้ตกนรกหมก...!


            ฉับ!!!


            ไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค เสียงคมดาบตัดผ่านเนื้อก็ดังขึ้น หยาดโลหิตส่วนหนึ่งพุ่งกระเซ็นถูกใบหน้าของเยว่ถิงจนผงะออก ไม่ทราบมีอะไรตกลงใส่อาหารตรงหน้าบ้าง โลหิตพุ่งดั่งน้ำพุค่อยๆ หยุดลง ส่วนศีรษะนั้นได้กระเด็นตกใส่บรรดาอาหารหน้าเยว่ถิงนี่เอง


            แม้มองไม่เห็นแต่ก็ต้องถอยครูดแทบตกเก้าอี้ พลันถูกมือหนึ่งมือหนึ่งดันไว้ให้กลับมานั่งตัวตรงตามเดิม


            “กลัวหรือ?”


            น้ำเสียงจอมอสูรนั้นเจือการเยาะเย้ย นิ้วเกลี่ยปอยผมบริเวณหน้าผากของเขาอย่างแผ่วเบา เยว่ถิงอยู่ในที่ที่มีคนตายคนตาย แต่ไม่เคยอยู่กล้และสัมผัสได้ชัดเจนขนาดนี้มาก่อน เขารู้วิธีหลบหลีกการปะทะยุทธภพจึงไม่ได้เผชิญเหตุการณ์ฮาร์ดคอร์เกินรับได้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนโดนตัดหัวออกไปต่อหน้า


            ความมืด... ยิ่งทำให้ภาพในจินตนาการเลวร้าย แม้ไม่เห็นหน้าเหยื่อก็ตาม


            “เจ้าควรทำตัวให้คุ้นชินเสีย ที่นี่คือพรรคมารสะบั้นสวรรค์ ไม่ใช่ชานเมืองหรือริมป่าเขาของเจ้าอีกต่อไป เข้าใจหรือไม่” เยว่ถิงพยายามอย่างมากยามพยักหน้าคล้ายกระตุก ได้ยินเสียงหัวเราะหึพอใจมาหนึ่งที


            สวรรค์... ไม่สิ เขายังสติหลุดตอนนี้ไม่ได้ หายใจเข้าลึกๆ นึกถึงยามทหารทางการฟันโจร โจรปล้นพ่อค้า เรื่องวิวาทในโรงเตี๊ยม สามีตบตีภรรยากลางตลาด ภรรยาควักมีดออกมาแทง หรือจะเป็นการตะลุมบอนในหอคณิกาที่รุนแรงจนโต๊ะเก้าอี้ลอยออกมายังถนน คราวนั้นมีแจกันลอยออกมาโดนเขาหัวแตกด้วย  


ความรุนแรงต่างๆ เขาล้วนผ่านมันมามากมายแล้วมิใช่หรือไร


เยว่ถิงค่อยๆ ดึงสติกลับมา เขาเองก็รู้แก่ใจมาหลายปีว่าความตายในที่แห่งนี้แผ่วเบายิ่งกว่าปุยนุ่นลอยในทุ่งหญ้า อย่าได้กลัวจนบ้าไป นั่นไม่มีประโยชน์อันใด


คิดได้จึงค่อยๆ ใช้แขนเสื้อยาวเช็ดเลือดออกจากใบหน้า เมื่อเห็นว่าประมุขมิได้ใส่ใจตำหนิก็เช็ดต่อไปจนหมด


            “เรียนท่านประมุข อีกคนกัดลิ้นตายแล้ว” เสียงเจิ้งซื่อรายงาน “คงยากจะสืบสาวต้นตอต่อ ตายตกตามกันไปหมดเช่นนี้ หากยังมิหัวขาดคงจะพูดอะไรได้อีกมาก”


            “จะตำหนิข้าก็พูดตรงๆ อย่ามาอ้อมค้อม” มู่อวิ้นหลงเอ่ย สัมผัสได้ว่าเจิ้งซื่อคงเลิกคิ้วทำหน้าไม่รู้เรื่องใส่ ยามกล่าว “เดาว่าคงมีพวกมันที่ส่งมอบของอีกหลายคน แต่ถูกฆ่าหมดแล้ว ใช่หรือไม่”


            “ผู้อาวุโสเจิ้ง...” มู่อวิ้นหลงคงเหยียดยิ้ม “ข้าไม่อาจไว้ชีวิตพวกมันได้ จังหวะนั้นชุลมุน ส่วนเมื่อกี้ไอ้จัญไรนี่มันหมิ่นท่านประมุขอย่างมาก ไม่ได้ยินหรือไร”


            “หมิ่นแล้วไร แค่สุนัขเห่าหอน มันยังมีค่าให้เค้นข้อมูลอีกมาก ทรมานมันทีหลังก็ยังไม่สาย แต่ท่านกลับสังหารมันเสียก่อน ทำให้อีกคนกลัวจนกัดลิ้นตาย มิคิดว่าจะมีอารมณ์รุนแรงรวดเร็วกว่าความคิดปานนี้”


            “ท่าน...!


            ฝ่ามือกระแทกดังโครม โต๊ะอาหารหินอ่อนนั้นก็แตกทรุดลงกองกับพื้นพร้อมถ้วยชาม ศีรษะที่อยู่บนโต๊ะกลิ้งหลุนๆ ไปอีกทาง ส่วนเยว่ถิงแทบหงายหลังอีกรอบ คราวนี้ไม่มีมือช่วยดันจึงต้องพยายามใช้มือและขายันตัวเองไม่ให้ล้ม


            การทะเลาะวิวาทที่กำลังเริ่มต้นหยุดลง ทั้งสองรีบคำนับขออภัยในทันที แต่ก่อนจะเอ่ยสำนึกผิดยืดยาว ประมุขมารก็คล้ายจะไม่สนใจนัก ตัดบทเสีย “อย่าทำให้ข้ารำคาญมากกว่าเดิม แค่นี้ก็เบื่อมากพอแล้ว มันที่ส่งแผนที่มีกี่คน เป็นใครจากตำหนักไหน อวิ้นหลงเจ้าอย่าลืมเขียนใส่รายงานให้ครบห้ามมิตกหล่นแม้แต่น้อย”


            “ส่วนเจิ้งซื่อ เจ้าไปจัดการเรื่องพิธีตีตรากับเรื่องเจ้ากระต่ายที่หนีไป ข่าวคราวตอนนี้อย่าเพิ่งให้ใครในพรรครู้อะไรทั้งสิ้น ออกไปได้”


            สองคนรับคำขานอย่างหนักแน่น ก่อนออกไปพร้อมๆ กันอย่างรวดเร็ว ทิ้งเยว่ถิงไว้กับจอมอสูรเพียงลำพัง ศพสองศพยังนอนกองอยู่เพราะประมุขมารไม่ได้สั่งให้ใครเข้ามาทำอะไร เยว่ถิงเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวูบวาบ ขวัญที่เรียกกลับมายิ่งหายไปอีก ยามสดับคำสั่งที่คงมาจากใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มมุมปาก


            “จำได้หรือไม่ อาหารเหลือหนึ่งช้อนต่อการเฆี่ยนหนึ่งที”


รังสีซาดิสก์แผ่ซ่าน เยว่ถิงมิได้มีรสนิยมมาโซคิสก์ ฉะนั้นหากเลี่ยงได้ย่อมดีมาก


            ขอทานตาบอดเงยหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับจอมอสูร กำมือกับแขนเสื้อ กลืนน้ำลายอึกหนึ่งก่อนว่า


            “หากนายท่านจะนับอาหารที่ทานไม่หมดทีละหนึ่งช้อน เกรงว่าคงลำบาก เพราะนอกจากน้ำแกงที่หกจะตักยาก อาหารที่ถูกเศษหินจากโต๊ะก็นับไม่ได้ว่าเป็นอาหารเช่นกัน ดังนั้นเพื่อความถูกต้อง ควรนำเศษฝุ่นหินออกทั้งหมดแล้วนับทีละช้อน ก่อนจะลงโทษผู้น้อยตามควร... ขอรับ”


            นับเป็นคำพูดที่ยาวเหยียดที่สุดตั้งแต่พบจอมอสูร อย่าได้บอกว่าเขากล้าหาญ พูดไปขาก็สั่นกึกๆ ไป น่าแปลกใจที่น้ำเสียงตนกลับดูนิ่งขึงหยิ่งยโสโอหังโดยไม่ได้ตั้งใจ


            จอมอสูรเงียบ เงียบนานมากด้วย เยว่ถิงสัมผัสไม่ได้ถึงอารมณ์รุนแรงใด แต่รู้สึกว่าบรรยากาศตอนนี้ไม่ดีเอาเสียเลย จะโกรธก็รีบโกรธเถิด ตอนนี้ขาเขาสั่นหงึกๆ แทบจะทรุดอยู่แล้ว


            กึก!


            ทันใดนั้นสองแขนแกร่งก็ดันยังพนักเก้าอี้ กักขังเขาไว้หมดทางหนี จอมอสูรโน้มตัวเข้าใกล้ กลิ่นน้ำหอมอาร์มานี่ไม่สิ กลิ่นกายแบบในห้องนอนนั้นแรงขึ้นอีกครั้ง


            กลิ่นเช่นนี้ หรือว่า...


            “อื้อ”


เยว่ถิงถูกประกบจุมพิตอย่างรุนแรงแบบไม่ทันตั้งตัว ร่างถูกอุ้มลอยขึ้นอยู่ในท่าน่าอาย  ยามต้องใช้สองขากอดเกี่ยวรอบเอวสอบนั้นและใช้แขนเกาะคล้องรอบลำคออีกฝ่ายเพื่อไม่ให้ร่วงลงพื้น ไม่ต้องพูดถึงมือปลาหมึกที่กอบกุมส่วนด้านหลังของเขาเอาไว้แน่น 


ริมฝีปากดูดติดดั่งแม่เหล็ก ครอบครองส่งเสียงหยาบโลนดังไม่เกรงใจศพที่นอนตายอยู่ อย่างน้อยควรให้เกียรติวิญญาณบ้างก็ดี เยว่ถิงถูกรั้งร่างเข้าแนบชิด ยามหายใจไม่ออกใกล้ขาดอากาศตายนั่นแหละ ริมฝีปากถึงเป็นอิสระ


“ไม่ให้เฆี่ยน... งั้นเปลี่ยนเป็นลงโทษแบบอื่น” เอ่ยเสียงเเหบพร่า ความหื่นกระหายมาจากที่ใดก็มิทราบ


“แต่นายท่านไม่ได้...” ยังประท้วงไม่จบ ริมฝีปากล่างเขาถูกกัดไว้เบาๆ จอมอสูรพันศพดูพึงพอใจและกำลังหื่นอย่างมากจนไม่สนใจอะไร เอาแต่หายใจรดเขา 


“เจ้ามันน่าหมั่นเขี้ยวนัก ที่ว่าเป็นขอทานนั่นโกหกอีกหรือเปล่า หึ ถ้าบอกว่าเป็นพี่น้องที่สาบสูญของเจิ้งซื่อก็พอเป็นไปได้”


ใครก็ได้ตอบเขาที แค่เอ่ยเอาตัวรอดมันทำให้คนๆ หนึ่งเกิดอารมณ์กระสันได้อย่างไรมิทราบ


จอมอสูรสั่งคนเก็บกวาดห้องนั้น ก่อนย้ายสถานที่ไปอีกห้องหนึ่งซึ่งได้กลิ่นแล้วเยว่ถิงแทบน้ำตาไหล นี่มันห้องอาบน้ำ เกรงว่าโอกาสรอดคงยากแล้ว


เห็นว่าเขาตัวสั่น จอมอสูรจึงหัวเราะหึๆ แผ่วเบา “ในน้ำไม่เจ็บ เชื่อสิ”


ไม่เชื่อ!


เยว่ถิงถูกพาลงสระน้ำอุ่นที่มีกลีบดอกไม้ลอยอยู่ ไอน้ำและความหอมทำบรรยากาศให้ผ่อนคลาย เยว่ถิงเกือบคล้อยตามแล้ว หากไม่ใช่ถูกดันหลังไปพิงขอบสระ มือจอมอสูรเลื่อนจากบั้นท้ายมายังข้อพับ ใช้ลำตัวแกร่งแข็งแรงเข้ามาแนบชิด


ริมฝีปากกลับมานัวเนียกันอีก จนบัดนี้คงบวมเจ่อ เมื่อลมหายใจเด็กหนุ่มจวนหมดอีกคราจอมอสูรถึงละไปอย่างคล้ายจะเสียดาย ก่อนขบเม้มริมใบหูแทน “เจ้ายังต้องฝึกอีกมาก”


แค่เล้าโลมตามซอกคอและหน้าอก น้ำในสระก็กระเพื่อมออก เยว่ถิงรู้สึกเวียนหัวมึนงง ยิ่งครางออกมาด้วยความเครียดเมื่อริมฝีปากร้อนจุมพิตจุดกระตุ้นกลางอกซ้าย มือเขาจิกแน่นลงบนหัวไหล่ดุจหินผา จอมอสูรยิ่งหัวเราะย่ามใจหยอกเย้าขึ้นอีก ขนาดไร้น้ำแกงยาปลุก เยว่ถิงยังรู้สึกวูบวาบขนาดนี้ แต่ก็อีกนั่นแหละ ใจเขายังไม่ยินยอม


ผมและอาภรณ์ของทั้งสองเปียกและสยายในสายน้ำ นิ้วมือสากยุ่มย่ามเริ่มเข้าไปเฉียดส่วนต้องห้าม 


ยามเยว่ถิงออกอาการสะท้านกลัว ฝ่ายรุกไล่ก็โถมร่างเข้าพันธนาการแน่น กระซิบเย้าด้วยเสียงกระเส่าอย่างจงใจ เฉกเช่นความเป็นชายที่ตื่นตัว “ปกติข้าไม่ช่วยนายบำเรอ มีเจ้าคนแรกที่ข้าทำให้”


ขอบคุณท่าน แต่ไม่ซึ้งใจได้ไหม ถ้าจะช่วยช่วยปล่อยเขาไปเถอะ เยว่ถิงหอบครางหน้าแดง สะบัดศีรษะน้อยๆ “ผู้ ผู้น้อยยังไม่พร้อม”


“เดี๋ยวก็พร้อม”


จอมอสูรเบื้องหน้าคงกำลังเลียริมฝีปาก ตาเป็นประกายด้วยความใคร่ นิ้วมือแตะลูบเล่น กำลังเตรียมจะแทรกผ่านเข้าภายใน


ตูมมม


เสียงระเบิดกัมปนาทหนึ่งก็ดังขึ้นขัดขวางเสียก่อน

 



เมื่อวานเพิ่งถูกเข็นเข้า ER เพราะเม็ดเลือดแดงลดลงเลยหน้ามืด แต่ตอนนี้ออกมาพร้อมธาตุเหล็กแล้วค่า555

หากอัพนิยายช้าก็ขออภัยนะคะ ช่วงนี้สุขภาพไม่ดีจริงๆ

ปอลิง มีกระแสตอบรับเกี่ยวกับการรีไรต์ เสี่ยวอ้ายอยากเเจ้งว่ารับฟังนะคะ บางส่วนเพิ่มบทบรรยาย แต่บางส่วนยังสำนวนเดิมไว้ เช่นตอนนี้ ไม่ต้องกลัวจะเปลี่ยนไปทั้งหมดเด้อ ^^ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและเเสดงความคิดค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.618K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,728 ความคิดเห็น

  1. #7695 3001mindong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 19:58
    โชคดีมากกกกกกกก55555555555 ได้กินยากแน่นอน 🤣
    #7,695
    0
  2. #7656 alf_yakusa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 11:36

    โชคช่วยหลายรอบมาก กว่าจะได้กิน จอมอสูรหิวจนหน้ามืดแล้ว 555555

    #7,656
    0
  3. #7626 yotakabeery2004 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 12:55
    ท่านประมุขมาร ท่านคงไม่มีวาสนาที่จะได้กินน้อง56555555
    #7,626
    0
  4. #7621 Nitto_OuranHC (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 09:33
    ตอนฉากโต๊ะอาหารคือเผลอกลั้นหายใจตามไปด้วย เยว่ถิงเก่งมากเก่งมากกก
    #7,621
    0
  5. #7615 MCVL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 23:45
    น้องรอดอีกแล้ว

    สงสารท่านประมุขจังค่ะ555555555555555555555
    #7,615
    0
  6. #7552 K.white wine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:11
    น้องรอดอีกรอบ โล่งอกเลยแม่
    #7,552
    0
  7. #7506 9nvwqluvXz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 01:28
    รอดไปอย่างหวุดหวิด 555555
    #7,506
    0
  8. #7408 kittenO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:47
    สงสารท่านประมุขเหลือเกิน55555555555555555555555555555
    #7,408
    0
  9. #7384 lcandyl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 00:53
    สงสารท่านประมุกเหลือเกิน555 เกรงว่าถ้าครั้งต่อไปได้กินคงรุนแรงจนน้องทุนไม่ไหวแน่ๆ ภาวนาให้น้องรอดไปเรื่อยๆ 55555555
    #7,384
    0
  10. #7369 beer1109 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 09:39
    สงสาร 5555555555
    #7,369
    0
  11. #7353 burgandytomato (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:22
    โอ้ย555555555555555555555 เวทประมุขเหลือเกิน //ไรท์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ🤍🤍
    #7,353
    0
  12. #7340 tmamilk666 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 03:33
    สงสารใครดี555555+
    #7,340
    0
  13. #7306 PPSnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 20:01
    5555555มีคนขัดตลอด
    #7,306
    0
  14. #7290 smfee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 18:49
    จังหวะรอดตัวมากๆ55555
    #7,290
    0
  15. #7272 โกโก้ครั้นช์ -\\\\\\\'๑\\\\\\\'- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 02:33
    ตู้มมมมม 55555 สมๆทั่นประมุข
    #7,272
    0
  16. #7212 MinRos (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 16:29
    มีความขัดจังหวะเก่งมาก คนบางคนค้างรอบสองแล้ววว 5555
    #7,212
    0
  17. #7194 Brem25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 17:11
    สงสารดีไหมประมุข5555555
    #7,194
    0
  18. #7154 Panawin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 00:37
    ไม่รู้จะพูดไรดีเลย เอาเป็นว่า 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #7,154
    0
  19. #7126 Tartarinlove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 22:29
    ประมุขไปทำบุญหน่อยก็ดี😭
    #7,126
    0
  20. #7094 Fueled me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 21:49
    อุปสรรคเยอะแท้ล่ะพ่อ5555555555555
    #7,094
    0
  21. #7039 Lalazxcvbnm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 15:49

    ท่านประมุขท่านตองไม้สนเเดดสนลมเบบกูไม่สนกูจะเอาสิhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #7,039
    0
  22. #7035 lilying_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 14:48

    55555555555 ชั้นเรื่มสงสารประมุข มันจะหื่นไม่ขึ้นเพราะโดนขัดอยู่ร่ำไปเนี่ยแหละ 55555555

    #7,035
    0
  23. #7014 Nakookmin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:04
    น้องดวงดีมาก 55555
    #7,014
    0
  24. #7010 shin ai2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:41
    รอดดดดด55555555555 ท่านประมุขคงรู้สึกแห้งแล้งมาก
    #7,010
    0
  25. #6988 kanyanat03012546 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 18:33
    สงสารประมุข555555
    #6,988
    0