หทัยจอมอสูร [Yaoi] -END- (สนพ.ฟาไฉ)

ตอนที่ 10 : 10 - พันธมิตร re19/9/60

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,449 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

หทัยจอมอสูร [Yaoi]

10 – พันธมิตร

 

            ภายในห้องนอนของเรือนเร้นจันทร์ที่เคยเปล่าเปลี่ยวบัดนี้ได้มีแขกมาเยี่ยมเยียนอย่างมิคาดฝัน เยว่ถิงได้ยินอีกฝ่ายแล้วจึงเบิกตาขึ้นและอ้าปากน้อยๆ อากัปกิริยานั้นทำให้ผู้ประกาศฐานะถามเสียงแข็ง


            “อะไร คิดว่าข้าโป้ปดรึไง”


            ซีหลงเอ่ยขึ้นท่าทางไม่พอใจ เด็กหนุ่มตาบอดรีบเอ่ยปฏิเสธ “มิได้ ข้าแค่ตกใจและคาดไม่ถึง ไม่คิดว่า...”


            ทว่าบัณฑิตสมอ้างตรงหน้าหัวเราะตัดบทเสียอย่างนั้น ก่อนเอานิ้วชี้จิ้มยังหน้าผากเยว่ถิงอย่างไม่เบาหนึ่งที “นิสัยอย่างนี้นี่เองถึงได้โดนรังแก แต่ข้าชอบเจ้า เอาเป็นว่าต่อไปจะเรียกข้าว่าพี่ชายหรือพี่ซีหลงก็ตามใจ แล้วก็ไม่ต้องแทนตัวเองว่าผู้น้อย ตัวข้ามิได้สูงศักดิ์อะไร เป็นแค่สามัญชนคนธรรมดา”


            “แต่จู่ๆ จะให้ข้าเรียกท่านเช่นนั้น...”


            ตามธรรมเนียมปฏิบัติและมารยาทแล้ว หากมิสนิทชิดเชื้อควรเรียกแซ่นำหน้า ซีหลงกลับมิสนใจจะถือสา


            “เจ้าจะตกลงร่วมมือกับข้าหรือไม่”


            บัณฑิตหนุ่มเอ่ยถามอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เยว่ถิงชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับ ใจที่หนักอึ้งราวถูกปลดเปลื้องให้เบาลงบ้าง มิได้คนเดียวหัวหายในพรรคมารอีกต่อไป


            “โบราณว่าคนร่วมชะตากรรมกันหนึ่งวัน บางครั้งฟ้าอาจส่งมาให้รู้จักกันพันปี ในเมื่อข้ากับเจ้าเป็นร่วมมือเป็นพันธมิตรแล้วก็มิต้องถือมารยาทมาก ไหนเรียกข้าซิ”


เยว่ถิงขัดเขินอยู่บ้าง เปิดปากเอ่ยออกไปช้าๆ “พี่ พี่ซีหลง?”


            “ดีมาก” ซีหลงเอ่ยอย่างพออกพอใจ “ตัวข้ามีแต่น้องสาว พูดแล้วก็อดคิดถึงนางไม่ได้ จากบ้านมาไกลได้มีน้องชายเพิ่มสักคนคงไม่เลว พอออกจากที่บ้านี่ได้ค่อยไปร่ำสุราเที่ยวหอคณิกากัน”


จากนั้นเยว่ถิงจึงถูกคว้าคอเข้าไปกอดใกล้ๆ ได้ยินเสียงกระซิบของอีกฝ่ายที่จริงจังขึ้น “น้องถิง ไม่นานพวกนั้นจะต้องรู้ว่าข้าอยู่ในเรือนเจ้า เมื่อเสียเวลาไปมากในที่สุดคงไปเรียกเจ้ากล้ามโตหน้าดุที่เป็นผู้รักษาความปลอดภัยในพรรคชั่วคราวนามมู่อวิ้นหลงมา ดังนั้น...”


            โครม!


            ยังไม่ทันได้ได้นัดแนะคิว ประตูเรือนก็ถูกเปิดออกโดยไม่มีการขออนุญาตหรือส่งสุ้มเสียงให้รับรู้แต่อย่างใด ซีหลงถอยออกจากเยว่ถิงอย่างรวดเร็ว


            “หลบซ่อนอยู่ที่นี่คิดว่าจะรอดรึ จับมัน!


            มู่อวิ้นหลงเข้ามาตามที่บัณฑิตแพทย์คาดไม่ผิด พร้อมกับสั่งให้ลูกสมุนในพรรคเข้าจับกุม ทว่าซีหลงเอ่ยตวาดเสียงดังอย่างไม่กลัวเกรง “ช้าก่อนเจ้าหมูบัดซบ! อย่าบังอาจเอามือสกปรกมาแตะตัวข้า”


            บุคลิกเมื่อครู่ห่างไปราวกับเป็นคนละคน แทนที่ด้วยความเป็นนายโลมผู้เอาแต่ใจทันที กระทั่งน้ำเสียงก็แหลมสูงขึ้นอย่างเต็มไปด้วยจริตจก้าน


            “บอกว่าข้าจะได้เป็นถึงนายบำเรอของประมุขพรรคสะบั้นสวรรค์ แล้วเหตุใดถึงได้อยู่แต่ในเรือนจ้าวตำหนักสาม หรือตาแก่นั่นจะปากว่าตาขยิบ คิดเก็บข้าไว้กินเองกัน เฮอะ”


            “เจ้า!!


            “แล้วเจ้าตาบอดอัปลักษณ์นี่อะไร เหตุใดกลับได้อยู่เรือนนี้ ต้องเป็นข้ามิใช่หรือไร!” แจกันใส่ดอกไม้ถูกขว้างเฉียดเยว่ถิงไปเพียงนิดเดียว เสียงแตกเพล้งบอกแรงพิโรธได้เป็นอย่างดี “พวกเจ้าเองก็เถอะ พวกหยาบโลนต่ำช้า คิดว่าตัวเองเป็นใคร ในเมื่อตอนนี้ข้าเป็นสมบัติของท่านประมุขแล้ว ใครอื่นกล้าแตะตัวข้า รับรองไม่ตายดีแน่”


            “เป็นแค่นายบำเรอ ปากดีนัก!” หนึ่งในเหล่าคนที่เข้ามาเส้นอารมณ์ขาดผึง ถลาเข้ากระชากเสื้อซีหลง แต่เขากลับมิได้เกรงกลัว ทั้งยังส่งคำเยาะเย้ยดังก้องกังวานทั่วห้อง


            “เอาสิ อยากรู้นักว่าหน้าตาสุนัขเมินอย่างเจ้าจะมีปัญญารับผิดชอบใบหน้าของข้าหรือไม่ รู้ไหมว่ากว่าจ้าวตำหนักสามจะหาข้ามาได้ลงทุนไปเท่าไหร่ เจ้าคงอยากเห็นเขาโกรธกระมัง?”


            “ถอยออกมา” มู่อวิ้นหลงสั่งเสียงเข้ม เริ่มคล้ายกับมีหมอกเมฆเข้มครึ้มปกคลุมทั่วร่าง


            ยามขุนพลพิฆาตกิเลนผู้เด็ดขาดสั่งแล้วใครจะกล้าขัดให้หัวหลุดจากบ่า มู่อวิ้นหลงเดินย่างสุขุมเข้าหาซีหลง บัณฑิตผู้แอบอ้างเป็นนายบำเรอทำใจดีสู้เสือมิถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียว ยืนทนเผชิญหน้าอย่างนั้น


            “มากความนัก จะกลับที่ของเจ้าดีๆ หรือให้ข้าลากไป”


            “ยังได้ยินที่ข้าพูดไม่ชัดอีกหรือ ข้าต้องการอยู่ที่นี่! ในฐานะนายบำเรอของท่านประมุข!


            “เจ้ายังไม่ได้ผ่านพิธีตีตรา ไฉนจะอยู่ที่นี่ได้” มู่อวิ้นหลงกดเสียงต่ำ ปราณพิฆาตทิ่มแทงราวเข็มพันเล่ม “อย่าทำให้ข้าหมดความอดทน”


            “งั้นจะให้ข้าถูกโลมเลียและลวนลามที่ตำหนักสามโดยไอ้พวกที่อยู่ข้างหลังเจ้างั้นรึ”


            “อย่ามากล่าวหาข้า!” คนถูกโยนระเบิดใส่คือเจ้าเสียงกรรโชก “ใครจะไปสนใจบุรุษอย่างเจ้า ท่านผู้อาวุโสมู่ ขะ ข้ามิได้สนใจมัน ไม่เคยจดจ้องเต็มตาแม้เพียงสักครั้ง”


            “หุบปากไป”


            เสียงนั้นเงียบลงสนิท ซีหลงกล่าวต่ออย่างมีชัย “นั่นประไร หรือเจ้าเห็นไอ้อัปลักษณ์คนนี้ควรค่าแก่การเป็นนายบำเรอมากกว่าข้า”


            “ข้าขับเขาออกไปไม่ได้” ความอดทนอดกลั้นของมู่อวิ้นหลงต่ำลงเรื่อยๆ เยว่ถิงกลัวเขาจะอาละวาดพังเรือนเสียจริง ความรู้สึกตอนเป็นพยานต่อการตัดศีรษะคนสดๆ ร้อนๆ ยังคงอยู่จึงได้แต่นั่งฟังบทสนทนา จะเอ่ยปากช่วยเหลือซีหลงก็คงผิดคิว


            “งั้นก็ไม่ต้องขับ เรือนเล็กนี่มีหลายห้อง ข้าจะถือว่าเมตตาแบ่งห้องให้มันก็ได้”


            มู่อวิ้นหลงนิ่งคิดอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านใจ ความเงียบอันตรายโรยตัวลงอยู่พักหนึ่ง จนสุดท้ายจึงคำรามออกมา “ก็ได้ ถ้าได้อยู่ที่นี่สมใจแล้วหากก้าวออกมาเพียงนิดเดียว ข้าจะไม่ปราณีเจ้าอีก กลับ!


            “อย่าลืมให้คนขนของมาให้ข้าด้วย! อย่าให้ขาดแม้แต่ชิ้นเดียว!” ซีหลงยังมิวายตะโกนไล่หลัง


            ขุนพลพิฆาตกิเลนตึงตังกระแทกส้นเท้าหนักจากไปอย่างมีอารมณ์กรุ่นร้อน พอทั้งหมดห่างเรือนเร้นจันทร์ ซีหลงก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง ไม่วายวางศีรษะไว้บนตักเยว่ถิง จึงสัมผัสได้ว่าเขาตัวสั่นน้อยๆ “บัดซบนัก ถ้าให้ข้ายืนคุยอีกสักครึ่งเค่อขาคงอ่อนล้มลงแน่... ว่าแต่เศษแจกันไม่ได้โดนเจ้าใช่หรือไม่”


            เยว่ถิงหลุดหัวเราะออกมา


            “หัวเราะอะไร เจ้าเองก็นั่งตัวแข็งทื่อเหมือนกัน” มือเอื้อมขึ้นบี้ปลายจมูกเขาเบาๆ เยว่ถิงเอ่ยกลั้วหัวเราะ


            “บางครั้งก็สงสัยว่าท่านเป็นนักแสดงในโรงละครหรือบัณฑิตแพทย์กันแน่”


            “เจ้าพวกนั้นแค่โง่เกินกว่าจะดูออกว่าอันไหนจริงอันไหนแกล้งมากกว่า”


ซีหลงหัวเราะตามก่อนจะถอนใจแล้วลุกขึ้นนั่ง “จากนี้เราคงต้องมาวางแผน แล้วว่าจะหลบหนีออกจากที่นี่ก่อนเจ้าจอมอสูรพันศพกลับมาได้อย่างไร จากนั้นข้าจะได้พาเจ้าไปหาท่านอาจารย์เพื่อรักษาพิษเหล่านั้น”


หลังจากนั้นบ่าวไพร่จึงนำข้าวของของซีหลงเข้ามาสามหีบ หนึ่งเป็นหีบเสื้อผ้าพร้อมเครื่องประดับมากมาย สองเป็นหีบที่เต็มไปด้วยตำรา สามเป็นหีบส่วนตัวที่ปิดลั่นกุญแจสองชั้น น่าแปลกที่จ้าวตำหนักสามยอมให้มีของติดตัวมาด้วย ผิดกับเยว่ถิงที่แม้กระทั่งพิณไม้เก่าๆ กับกะลาขอทานก็ถูกเอาไว้ไหนไม่ทราบ


“คืนนี้เจ้านอนพื้นนี่แหละ” นักแสดงบทนายโลมจัดจ้านผลักไหล่เยว่ถิงให้เซถลาไป เหล่าคนรับใช้ต่าง รีบจัดการของให้เรียบร้อยแล้วเร่งฝีเท้าออกไป ซีหลงเดินตามไปดูไม่วายเอ่ยเสียงดังก่อนกระแทกประตูปิด


“ข้าล่ะเกลียดจริงพวกช่างสอด อย่าให้รู้ว่ามีใครแอบมาลอบยืนอยู่แถวนี้ มิฉะนั้นจะโบยให้หลังหัก!


ได้ยินเสียงปิดม่านลั่นกลอนเรียบร้อย ซีหลงดึงเยว่ถิงไปนั่งยังชุดโต๊ะเก้าอี้เพียงตัวเดียวในห้อง


“หีบพวกนี้บางชิ้นเป็นของนายโลมจริง อย่างหีบแรกที่เป็นเสื้อผ้าเครื่องประดับ ส่วนหีบสองข้าบอกพวกเขาว่าเป็นตำรากามสูตรกับเคล็ดลับความงามแต่แท้แล้วข้าใส่ตำราแพทย์ปนไปสักสี่ห้าเล่ม ส่วนหีบสามนั่นเป็นข้าวของส่วนตัวของนายโลมตัวจริง


“ท่านนำหีบเหล่านี้มาได้อย่างไร”


ซีหลงเล่าว่าเดิมตนเองมีภูมิลำเนาที่แคว้นชางซึ่งเป็นแคว้นหลวงแห่งจักรวรรดิชางเหอ


เขาเคยเป็นนักเลงหมากล้อม วันๆ เอาแต่เล่นหมากล้อม ไม่ก็ร่ำสุราเคล้านารีจนคนในตระกูลหลิวระอาใจ วันหนึ่งกลับสำนึกได้ว่าชีวิตน่าจะมีจุดหมายบ้าง บิดาที่พอร่ำรวยมีฐานะอยู่พอสมควรจึงได้ส่งตัวเขามาศึกษาศาสตร์การแพทย์ที่แคว้นอ้ายยังสำนักแพทย์หลวนซาน


“อาจารย์ของข้ามีนามว่า ซุ่ยหวางเจีย หมอเทวดาแห่งแคว้นอ้าย เล่าลือกันว่ามีหัตถ์พระโพธิสัตว์ รักษาโรคใดล้วนหาย แต่เขาแสนเคร่งในกฎ ข้าศึกษาร่ำเรียนด้วยก็รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ทั้งต้องนั่งอ่านตำราหรือไม่ก็ฝึกฝังเข็มทั้งวัน วันหนึ่งมีโอกาสดีจึงแอบลอบลงเขามากับสหาย”


แม้ตระเวนไปทั่วแต่ไม่เคยออกจากแคว้นอ้ายที่ได้รับสมญาว่า สนามยุทธภพแห่งนี้เลยสักครั้ง การพบคนต่างแคว้นเช่นซีหลงจึงทำให้เยว่ถิงสนใจใคร่รู้ในตัวอีกฝ่ายมากขึ้น


“ข้าได้ไปเที่ยวปลดปล่อยอารมณ์ที่หอคณิกาหงส์ฟ้า ดื่มสุราเมามายอย่างมากจึงเผลอไปล่วงเกินนางโลมคนหนึ่งเข้า แต่นางกลับมีผู้ชายมาติดพันอยู่แล้ว คนผู้นั้นคือรองจ้าวตำหนักที่สามแห่งพรรคสะบั้นสวรรค์ เขาอาละวาดทำลายข้าวของ ข้าจึงวิ่งหนีตายไปหลบซ่อนยังห้องของนายโลมผู้หนึ่ง”


“ปรากฏว่าคนของพรรคบุกเข้ามา กลับเป็นตาเฒ่าจ้าวตำหนักสามแทน มิทราบคิดวิปริตอันใด จึงได้ไปเจรจาซื้อข้าจากเจ้าของหอ เจ้านั่นก็เลวนัก รู้อยู่แก่ใจว่าข้าไม่ใช่นายโลมก็ยังจะขาย ข้าเลยถูกส่งตัวมาที่นี่ด้วยเหตุนี้”


นับว่าเป็นคราวเคราะห์ไม่แพ้เยว่ถิง อาจผิดไปบ้างตรงที่อยู่ในสถานที่อโคจร ได้ฟังเรื่องราวแล้ว เยว่ถิงจึงเล่าเรื่องของตนเองบ้าง ซีหลงคล้ายอึ้งไป ก่อนตบบ่าเห็นใจอีกรอบ


“ไว้ยามหลังข้าจะพาไปทำบุญปัดเป่าเคราะห์นะน้องถิง”


“ขอบคุณท่าน อย่าได้ลืมคำสัญญาเล่า” เยว่ถิงหยอกกลับบ้าง สัมผัสว่าซีหลงยิ้มกว้างขึ้น พี่ชายพยุงเขาไปยังเตียงนอนสี่เสา “คืนนี้ยาวนานนัก เจ้าคงเหนื่อยแล้ว เจ้านอนบนที่นอนนี่แหละ ข้าจะไปนอนพื้นเอง”


เด็กหนุ่มตาบอดเอื้อมมือดึงแขนเสื้อยาวนั้นไว้


“ท่านว่าเป็นบุรุษด้วยกันจะอายอะไร ฉะนั้นท่านนอนบนนี้เถอะ เตียงก็ออกกว้างใหญ่”


ซีหลงเอื้อมมือมาขยี้ศีรษะเขาจนยุ่งเหยิง


“เจ้าบ้า ข้านอนดิ้นยิ่งกว่าอะไร ถ้าละเมอเตะเจ้าขึ้นมาคงช้ำกว่าเดิม ข้านอนพื้นแหละดีแล้ว”


“แต่...”


“เชื่อสิ บางทีหากเจ้าหนีไปได้ แล้วเจ้าจอมอสูรคิดจะนอนกับข้า คงได้แผลสักสองสามแผล ขนาดสหายในสำนักยังตั้งสมญาให้ข้าว่าซีหลงหมัดละเมอ” เสียงหัวเราะหึๆ อย่างภาคภูมิใจดังขึ้น


“ฝันดีน้องถิง หลับเสีย พรุ่งนี้ยังต้องใช้สมองและกำลังอีกมาก”


เยว่ถิงจมลงสู่ห้วงนิทราด้วยความสบายใจกว่าหลายวันที่ผ่านมา จิตใจผ่อนคลายลงมากยามได้ยินอีกเสียงลมหายใจสม่ำเสมออยู่ในห้อง ความปลอดภัยที่ไม่ได้รู้สึกมานานทำให้เขาหลับเพลินจนตื่นสายกว่าปกติ


“น้องถิง ตื่นได้แล้ว”


ได้ยินเสียงเบาเอ่ยปลุก ไหล่ถูกเขย่าอย่างเบามือ เยว่ถิงสะลึมสะลือสักพักจึงลุกขึ้น ซีหลงคล้ายกับอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ทว่าสัมผัสได้ถึงความเคร่งเครียดมากขึ้นผิดปกติ


“ได้ยินพวกบ่าวในเรือนคุยกันว่าจอมอสูรจะกลับมาภายในห้าวัน”


“ห้าวัน!?” เยว่ถิงคล้ายตาสว่างขึ้นเล็กน้อย


“เจ้ารีบไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน แล้วมาทานสำรับร่วมกัน จะได้ปรึกษาเรื่องนี้ไปด้วย”


ทว่าเยว่ถิงยังเมาขี้ตาอยู่บ้าง ซีหลงเอาหมอนตีหัวเขาเบาๆ หนึ่งที เอ่ยเร่งรัดคล้ายเป็นมารดาแสนจู้จี้ไม่ผิด


            พลันยังไม่ได้ขยับไปไหน ก็ได้ยินเสียงเอะอะตื่นตกใจของสตรีรับใช้อยู่หน้าเรือน ต้อนรับการมาเยือนของผู้ยิ่งใหญ่ในพรรค


            “คะ คำนับเทพธิดาพยากรณ์เจ้าค่ะ”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.449K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,728 ความคิดเห็น

  1. #7701 3001mindong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 09:05
    อ้าววววจะมาทำไรลูกชั้นอรกไหมนิ
    #7,701
    0
  2. #7558 K.white wine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:34
    เรื่องเยอะจริงๆลูกเอ๊ยยย
    #7,558
    0
  3. #7495 SehunMark (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 11:08
    เชียร์ซีหลงได้มั้ยยย
    #7,495
    0
  4. #7465 Jeon_Yoongi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 16:48
    เป็นหร่อนอีกแร้วนะ
    #7,465
    0
  5. #7414 kittenO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 01:08
    มาแบบนี้จะมีเหตุการณ์อะไรเปลี่ยนไหม
    #7,414
    0
  6. #7316 PPSnook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 07:19
    นางมาทำไมอีก
    #7,316
    1
    • #7316-1 burgandytomato(จากตอนที่ 10)
      24 เมษายน 2563 / 19:51
      โอ้ยชอบมากค่ะ5555555555555555555555555
      #7316-1
  7. #7304 taemynnn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 16:19
    ลูกเราจะกลายเป็นป้อจายที่แข็งแกร่ง 💪🏻💪🏻
    #7,304
    0
  8. #7190 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 11:18

    อ้าว นำพาเรื่องอะไรมาให้ลูกชั้นอีกรึป่าวเนี่ย? ยัยหมอดู!

    #7,190
    0
  9. #7131 Tartarinlove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 00:16
    อยากให้ซีหลงเป็นพระเอก ทำไมมันปากเก่ง มันอ่อนโยนขนาดนั้นละหึ
    #7,131
    0
  10. #7100 Fueled me (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 23:30
    ซีหลงคือปากเก่งมาก5555555555
    #7,100
    0
  11. #7043 lilying_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 16:20

    โอ้โหพี่ซีหลงคะ ถึงจะหน้าตางามหวานหยดยังไง แต่พี่คือโซผัวววว ถ้าประมุขยังไม่กลับมาเร็วๆนี้ชั้นจะเชียร์พี่ซีหลงละนะ 5555555555

    #7,043
    0
  12. #6938 ครุ๊งด๊าวด่าว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 23:11
    อีกนิดนึกว่าซีหลงเปนพระเอกละ ดีมากกกกก
    #6,938
    0
  13. #6885 orangemamalde (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 22:24
    พี่ซีหลง อย่าทิ้งน้องถิงนะะะ
    #6,885
    0
  14. #6862 mytty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 09:27

    ชอบซีหลงอะ เเงงงง /วุ่นวายจิงนะ

    #6,862
    0
  15. #6839 Nyctophiliaaaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:31
    ชั้นชอบซีหลงงงงงง ฮืออบอุ่นๆๆๆๆ แต่เทพธิดาคือ มาทำไมอี๊กกก
    #6,839
    0
  16. #6715 chalillxx_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 15:55
    มาทำไมเอ่ยยยน งอง
    #6,715
    0
  17. #6686 pcy921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 00:27
    เทพธิดาพยากรณ์มาทำไมอีกกก
    #6,686
    0
  18. #6539 Ppttyc_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 09:26
    "ข้าชอบเจ้า" ไม่รู้ทำไมกันถึงรู้สึกอบอุ่นหัวใจ
    #6,539
    0
  19. #6509 Shin Night (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:58
    ฉันเกลียดนางงง
    #6,509
    0
  20. #6487 maybee23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 19:12
    เดี๋ยวซีหลงได้พาน้องดื้อกันไปใหญ่แน่5555555555
    #6,487
    0
  21. #6352 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 15:52
    ชะนีมาทำไมมมม
    #6,352
    0
  22. #6259 gabriel.la(: (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:13
    ซีหลงแสบมากเอ็นดูเย่วสุดๆไปเลย
    #6,259
    0
  23. #6229 Tanatorn_M (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:18
    รู้สึกชอบซีหลงเลยค่ะ ><
    #6,229
    0
  24. #6175 Pristill (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 13:12
    แม่นางธิดาน้อยนักทำนายนี่จริงๆเลย5555
    #6,175
    0
  25. #6131 NamPhak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    ยัยธิดาไรนี่แบบน่ารำคาญสร้างความวุ่นวาย
    #6,131
    0