พระสนมสองหน้า [Yaoi]

ตอนที่ 6 : 4 - ผีผาและหมากล้อม re27/12/62

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,816 ครั้ง
    27 ธ.ค. 62

พระสนมสองหน้า [Yaoi]

4 – ผีผาและหมากล้อม

 


            งานเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ถูกจัดขึ้นหลังจากงานเทศกาลปีใหม่ เนื่องด้วยองค์ไท่ชางหวงตี้ได้รับชัยเหนือกบฏหกแคว้น จึงมีการประกาศงดเว้นภาษีในพื้นที่กันดารและพื้นที่ซึ่งได้รับผลจากการศึกเป็นเวลาสามปี รวมถึงปูนบำเหน็จขุนนางและเหล่าทหารที่มีความดีความชอบ


            วังหลวงต้าหลิงคึกคักวุ่นวายขึ้นมาก ขบวนผู้นำหกแคว้นต่างเดินทางมาแสดงความจงรักภักดี ทำให้เหล่าขุนนาง ขันทีและนางกำนัลพากันวิ่งวุ่นไม่หยุด


            สำนักแพทย์หลวงประจำอยู่ในเมืองหลวงต้าหลางตลอด นอกจากมิได้มีความดีความชอบเรื่องกบฏ ยังจำต้องคอยดูแลจำนวนผู้คนที่มากขึ้น ชีวิตของหลิวซีหลงจึงกลับเข้าสู่สภาวะวุ่นวายของแพทย์หลวงดังเดิม


            ไม่สิ หากเอ่ยว่าวุ่นวายกว่าเดิมคงถูกกว่า เมื่อตารางอยู่เวรของเขาถูกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แพทย์หลวงอาวุโสหยางจื้อเองก็ตัดบทสนทนาของเขาทุกครั้งที่มีโอกาส ทั้งยังไม่สบตาเขาแม้แต่ครั้งเดียวในสองสามวันที่ผ่านมา


             เฮ้อ ท่านอาจารย์คงโกรธเรื่องสลับตัวจริงๆ กระมัง


            “อวิ๋นอ๋องหลี่ลู่เฉิงผู้นั้นเป็นโรคลมพิษ มิทราบจะแพ้ส่วนประกอบในอาหารของต้าหลิงสักสามในสิบส่วน!


            “แพ้เยอะเพียงนั้นเชียว?”


            “เป็นเช่นนั้น มิทราบอยู่รอดมาจนป่านนี้ได้อย่างไร”


            เจิงอีสหายสนิทของเขาบ่นกระปอดกระแปดขณะทั้งสองกำลังนำตำราแพทย์ไปเก็บยังหอตำรา


             “ที่สำคัญ องครักษ์ตำหนักอวิ๋นอ๋องยังดุร้ายยิ่งกว่าอะไร นิดหน่อยเป็นตวาดไล่ ข้าจะบ้าตาย!


ซีหลงเองเคยคิดลอบเข้าไปใกล้ตัวอวิ๋นอ๋อง แต่มิคาดจะมีการคุ้มกันรัดกุมแน่นหนา สุดท้ายจึงได้แต่ดูลาดเลาอยู่ห่างๆ ทำได้เพียงงุ่นง่านใจกับป้ายขุนนางปลอมของตน


คนผู้นี้รับมือไม่ง่ายดังที่คิดจริงๆ


“สกุลหลิวคิดจริงๆ หรือว่านางจะได้รับความโปรดปราน”


เวลานั้นเอง ได้มีเสียงสนทนาดังขึ้นให้ได้ยินระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินผ่านมุมเหลี่ยมอาคาร น้ำเสียงผู้พูดเย้ยหยันไม่ปิดบัง


 “ฝ่าบาทก็แค่สุ่มป้ายได้เพียงหนึ่งครั้ง น่าขายหน้าแทนพวกที่เร่ไปประจบตระกูลวาณิชต่ำต้อยนั่น ร่วมคืนในวันข้ามปีถือว่ามีมงคลอะไรกัน ไร้สาระ”


“หึ ดูเจ้าหลิวซีหลงเอาเถอะ น้องสาวได้ดีหน่อย ไหนเลยจะยิ่งเชิดหน้าชูคอหยิ่งยโส อ้อนแอ้นผิดเพศปานนั้นสมควรอยู่แต่ในเหลาสุรา คอยรินเหล้าให้บุรุษมากกว่าเป็นแพทย์!


ซีหลงก้าวพรวดออกไปเผชิญหน้า เจิงอีจะคว้าไว้ก็ไม่ทันแล้ว


“แล้วพวกสุนัขเห่าลับหลังผู้อื่นสมควรอยู่ที่ใด? ทว่าสารรูปเช่นเจ้า อย่าว่าแต่หอนายโลมที่ราคาถูกที่สุดเลย เกรงว่าขายเป็นทาสยังไม่ได้ราคาเท่าไหร่”


 “จะ เจ้า!


“คนแซ่เฉิน รู้หรือไม่ว่าบรรดาหมอหญิงเอ่ยสิ่งใดเกี่ยวกับเจ้า อ่า พวกสกปรกดูหื่นกามมิคาดจะซื้อตำแหน่งเข้ามาฟังแล้วอย่าไปร้องไห้หลบหลังลุงเจ้าแล้วกัน”


“หลิวซีหลง!


แพทย์หลวงเฉินตวาด ร่างอ้วนใหญ่สูงกว่าซีหลงเกือบสองศีรษะโกรธจนหน้าเปลี่ยนสี เจิงอีหน้าซีดรีบดึงกระตุกแขนเสื้อเพื่อนเอาไว้ ทว่าซีหลงกลับยกยิ้มยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง โยนตำราไว้ข้างๆ แล้วถลกแขนเสื้อขึ้น ส่งเสียงท้าทาย


“แน่จริงก็มาสิวะ-!


“หลิวซีหลง”


ทันใดนั้นได้มีเสียงเคร่งขรึมเสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะ เจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือก แพทย์หลวงเฉินชะงัก ยังมีสีหน้าฮึดฮัดทว่าก็ก้าวถอยออกมา


“ทะ ท่านอาจารย์” ซีหลงกับเจิงอีรีบทำความเคารพ


“มาพบข้าที่ห้องตำราปีกตะวันออก” หยางจื้อมีสีหน้าเย็นชา เอ่ยเสียงเรียบแล้วเดินผ่านไป


“ครั้งหน้าไม่จบง่ายๆ แน่” แพทย์หลวงเฉินชี้หน้าเขาทิ้งท้ายก็กระฟัดกระเฟียดจากไป เจิงอีพ่นลมหายใจแทบหมดปอดเมื่อสถานการณ์คลี่คลาย ก่อนหันไปเอ่ยเสียงดังจนซีหลงต้องยกมือปิดหู


“เจ้าบ้า จำคำท่านลุงหลิวไม่ได้หรือ จะดีจะร้ายก็ห้ามมีเรื่องกับคนสกุลเฉินและสกุลว่าน!


ผู้คนในต้าหลิงล้วนรู้ว่าตระกูลว่านของว่านฮองไทเฮากับตระกูลเฉินของเสนาบดีเฉินและเฉินกุ้ยเฟยทรงอิทธิพลเพียงใด ทว่าเขาเองกลับทนไม่ได้ที่จะก้มหัวให้ผู้ที่ใช้อิทธิพลตระกูลเหยียบย่ำผู้อื่น โดยเฉพาะเจ้าอ้วนแซ่เฉินที่มักหาเรื่องเขาเสมอ ยังดีที่เคยปะทะกันแค่ทางวาจา แต่ใช่ว่าเขาจะอดทนได้เสมอไป


“สกุลเฉินแล้วจะทำตัวเหมือนสุนัขยังไงก็ได้เรอะ”


“ปากเจ้าช่างเหลือทน ตัวแค่นี้จะเอาอะไรไปสู้”


“เจ้าก็รู้ว่าข้าผ่านการต่อยตีมาหลายครั้ง แล้วก็ชนะหลายครั้งด้วย”


“ข้าถึงยิ่งเป็นห่วงเจ้าไงเล่า ชนะมาได้ยังไงไม่ทราบ จึงได้เอาแต่อวดดีแบบนี้ เจิงอีเบิกตาแยกเขี้ยว “ดีที่เจ้าหมูนี่เป็นแค่พวกปลายแถว หัวหน้าสำนักแพทย์หลวงเฉินไม่ได้รักใคร่เอ็นดูมันเท่าญาติผู้พี่ของมัน มิเช่นนั้นเจ้ายิ่งลำบากแน่”


“เหอะ อัปลักษณ์กักฬระปานนั้น ผู้ใดจะรักลงนอกจากมารดามัน”


เจิงอีแทบหลุดขำพรืดออกมา ก่อนรีบเก็บสีหน้า เขาก้มเก็บตำราแล้วส่งเสียงเคร่ง “แล้วนี่วิวาทในชุดขุนนางโทษหนักเท่าใดไม่รู้หรือ”


“ใครว่าข้าจะเข้าไปตีมันก่อน แค่เตรียมป้องกันตัวเท่านั้นเอง”


เจิงอียื่นมือไปหยิกปากยื่นๆ ที่พูดไม่หยุด “ยังจะเถียงอีก ระวังตายกลายเป็นผีไม่รู้ตัว บัดนั้นข้าจะไม่เซ่นสิ่งใดแก่เจ้าด้วย!


“เจ้าไม่ปล่อยให้ข้าตายหรอก เจิงอีสหายรัก” ซีหลงว่าพลางเขย่งกอดคออีกฝ่ายซึ่งตัวสูงกว่า หัวเราะหึๆ เมื่อได้รับค้อนวงหนึ่งที่ส่งมาทางสายตา “ทำไมท่านอาจารย์ถึงเรียกเจ้าไปพบกัน”


“วันก่อนข้าไปถามอาจารย์เรื่องสมุนไพรหายาก ยังไงก็ฝากตำราพวกนี้ไปด้วยแล้วกัน”



 

โชคดีที่เจิงอีนั้นแสนจะเชื่อคนง่าย ซีหลงเดินมายังห้องเก็บตำราปีกตะวันออก ภายในใจคิดถึงถ้อยคำขอขมาร้อยพันเอาไว้ ทว่าพอไปถึงหน้าห้องที่ กลับได้ยินเสียงพูดคุยเล็ดลอดออกมาจากประตูที่ปิดอยู่


            “...มิคาดกลับมิมีผู้ใดล่วงรู้มาจนถึงบัดนี้” เสียงกระซิบแผ่วเบาเป็นของท่านอาจารย์ ไม่บ่อยนักที่ซีหลงจะได้ยินน้ำเสียงตระหนกเช่นนี้


            “ยามนี้ก็มีท่านที่รู้แล้ว”


            อีกเสียงเข้มงวดเย็นชา แม้อ่อนเยาว์กว่าแต่ก็แสดงถึงอำนาจ


            “เรื่องนี้นานมากแล้ว เหตุใดเพิ่งรื้อฟื้น?”


            “ท่านเป็นคนซื่อตรงผู้หนึ่ง โปรดเลือกฝ่ายให้ถูกด้วย”


            “ได้โปรดรอก่อน! หากเกี่ยวกับอาการประชวรของฝ่า...”


            จู่ๆ ประตูเบื้องหน้าก็เปิดผ่างออก บุรุษหล่อเหลาสวมใส่อาภรณ์ขุนนางระดับขั้นที่หนึ่งสีแดงสดเดินสวนออกมา เมื่อสบสายตาเข้า ซีหลงจึงรีบคุกเข่าลง


“มิทราบว่าใต้เท้ากำลังมีธุระ ขออภัยที่ล่วงเกิน”


ดวงหน้าที่ปรากฏจุดไฝเล็กๆ ใต้ดวงตาซ้ายสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้ารอบหนึ่ง ก่อนสะบัดชายอาภรณ์จากไป


รูปโฉมเช่นนี้รวมกับท่วงท่าหยิ่งผยอง ทำให้นึกถึงคนผู้หนึ่งที่แพทย์หญิงและนางกำนัลในวังต่างร่ำลือถึงไม่ขาดปาก คนผู้นี้น่าจะเป็น อี้เหยียนไคกั๋วกง เสนาบดีประจำสำนักราชเลขานุการขึ้นตรงต่อองค์จักรพรรดิ


คนเช่นนี้มาทำอะไรที่สำนักแพทย์กัน


ระหว่างที่กำลังสับสน ซีหลงก็ได้ยินเสียงอาจารย์เรียกตนเข้าไป


เดิมผู้เป็นอาจารย์ควรมีท่าทีกราดเกรี้ยว บัดนี้กลับทรุดลงนั่งอย่างไร้เรี่ยวแรง ทั้งยังดูแก่ชรากว่าเดิมหลายปี กล่าวช้าๆ พลางถอนใจ “เจ้าไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น”


“...ศิษย์ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น”


เอ่ยจบ หลิวซีหลงตัดสินใจคุกเข่าโขกศีรษะ


“เรื่องเมื่อคืนวันข้ามปี ศิษย์ทราบดีว่าได้ละเมิดกฎวังหลวงหลายข้อ ทั้งยังทำให้ท่านอาจารย์ลำบาก แต่ท่านกลับให้การช่วยเหลือ ไม่ว่าท่านอาจารย์จะลงโทษอย่างไร ศิษย์ล้วนยินดีรับทั้งสิ้น”


“เจ้าไปทำอะไรในตำหนักพระสนมหลิว”


ซีหลงตัดสินใจสารภาพอย่างหมดเปลือกถึงแผนการสลับตัว ขณะเล่าอีกฝ่ายก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ จนเมื่อฟังจบจึงว่าเสียงเข้ม


ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง!


คนฟังยิ่งค้อมศีรษะลงจนหน้าผากแนบพื้น


หากแพทย์หลวงผู้ไปตรวจไม่ใช่ข้า คิดหรือว่าจะยังมีศีรษะอยู่บนบ่า ในเมื่อคิดแผนการไม่กลัวตายเช่นนี้ได้ มิสู้ตัดตอนตัวเองแล้วไปอยู่แทนน้องสาวเสียเลย!


“ขอท่านอาจารย์ลงโทษศิษย์ให้สำนึกด้วย”


“ไปคุกเข่าที่ลานข้างหน้าจนกว่าจะสำนึก ถ้าข้าไม่สั่ง ไม่ต้องลุกขึ้น!


“ขอบคุณท่านอาจารย์ หากไม่ได้ท่าน ศิษย์คงหัวขาดไปแล้วจริงๆ”


ซีหลงเอ่ยยามคำนับเต็มขั้นอีกครั้ง รู้สึกตื้นตันจากใจจริง หยางจื้อมีสีหน้ารำคาญใจ ยกมือโบกไล่ให้เขาออกไปให้พ้นหน้าเร็วๆ หลังจากเดินออกมา ยังคล้ายได้ยินเสียงรำพึง


“ไอ้ศิษย์คนนี้รังแต่จะพาให้ข้าอายุสั้นลงทุกปี!

 



“ผู้ใดถูกสั่งให้คุกเข่ากัน”


“จะมีผู้ใดนอกจากหลิวซีหลง! ตั้งแต่เป็นแพทย์ฝึกหัดจนวันนี้ ข้าไม่เคยเห็นเขาไม่ต้องคุกเข่าสักปี


“ยังดีที่สำนักแพทย์ของเราไม่นิยมลงโทษโบย มิเช่นนั้นคนผู้นี้คงหลังหักไปแล้ว”


“แต่เหตุใดคนผู้หนึ่งถึงสามารถก่อปัญหาได้บ่อยเพียงนี้กัน”


“ศิษย์เอกแพทย์หลวงหยางจื้อผู้นี้ชอบทำตัวขวางโลกนัก ไหนเลยจะอยู่อย่างสงบสุขได้”


ซีหลงคุกเข่ายังลานกว้างหน้าสำนักแพทย์ตั้งแต่ตะวันยังเจิดจ้าจนลับแสงไป ระหว่างนั้นมีเสียงวิจารณ์ต่างๆ ลอยเข้าหูมาไม่หยุด


ขาทั้งสองขาชาหนึบ อากาศยามนี้ก็ยังไม่สิ้นหนาวดี แต่จากประสบการณ์การคุกเข่าอันโชกโชนของเขาทำให้ไม่ใช่เรื่องยากเกินกว่าที่จะทนได้ ขณะที่ซีหลงคิดถึงไปบทสนทนาระหว่างอาจารย์ของตนและอี้เหยียนไคกั๋วกง เจิงอีก็โผล่หน้ามาอย่างแตกตื่น


“เหมย... เหมยอิง” บุรุษร่างผอมสูงเว้นวรรคกดสีข้างเหนื่อยหอบ “องค์จักรพรรดิทรงรับสั่งให้จุดโคมที่ตำหนักของนาง!

 



“ฝ่าบาทเสด็จ”


หลิวเหม่ยเหรินกำลังให้นางกำนัลสางผมหน้ากระจก แม้เตรียมใจมาบ้าง แต่พอได้ยินเสียงประกาศ กลับไม่อาจห้ามความตื่นกลัวที่ปะทุขึ้นในใจ เหม่อจ้องมองเหงาตัวเองอยู่ชั่วอึดใจ


“พระสนมรีบออกไปเถิดเจ้าค่ะ” นางกำนัลเร่งอย่างร้อนรน


เหมยอิงไร้ทางเลือก จำต้องกลั้นใจพยักหน้าแล้วออกไปนอกตำหนัก


เบื้องหน้านางคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในต้าหลิง บุรุษที่มีชัยเหนือการปราบกบฏหกแคว้นและบุรุษที่ถือว่าเป็นสามีของนางตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน


รูปโฉมของเขาเหนือมนุษย์ ทว่านางกลับรู้สึกเพียงท้องไส้ปั่นป่วน คิดในใจว่าคนผู้หนึ่งสามารถน่ากลัวได้ถึงเพียงนี้เลยหรือ


“ถะ ถวายบังคมเพคะ”


องค์จักรพรรดิคล้ายมองนางเพียงแวบเดียว ก่อนที่จะเดินนำเข้าไปยังตำหนักโดยไม่เอ่ยสิ่งใด


สำนักขันทีมิได้ส่งคนมาแจ้งก่อน นางจึงไม่ได้อาบน้ำพรมน้ำหอมหรือเตรียมตัวปรนนิบัติบนเตียงแต่อย่างใด


นางเองผ่านการอบรมเรื่องการปรนนิบัติมาแล้ว ช่วงที่ผ่านมานี้ก็นำตำรามาอ่านใหม่ ทว่าเอาเข้าจริงกลับทำได้เพียงยืนตัวลีบ รอเพียงอีกฝ่ายรับสั่งเท่านั้น


“เงยหน้า”


ทันทีเมื่อสบประสานนัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้น ก็คล้ายว่าองค์จักรพรรดิสูบวิญญาณทั้งหมดของนางออกไป


โชคดีที่ขันทีและนางกำนัลได้นำสำรับยามค่ำเข้ามาพอดี มิฉะนั้นนางอาจจะเข่าอ่อนทรุดลงตรงนี้


บุรุษรูปงามสั่งให้ตั้งกระดานหมาก เหมยอิงพลันตาร้อนผ่าว ก้อนในอกบีบรัด รีบรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเอ่ยว่า “คะ คราวก่อนหม่อมฉันไร้ยางอายใช้หมากล้อมแก้ต่างให้ตนเอง ครานี้ขอให้เล่นผีผาแทนเถิดเพคะ”


“หากไร้ยางอายมากเพียงนั้น เจ้าคงไม่ได้นั่งอยู่ที่นี่”


คำที่ตระเตรียมมากลายเป็นใบ้ ไหนเลยนางจะกล้าปริปากอีก


เหมยอิงจำต้องนั่งเผชิญหน้ากับองค์จักรพรรดิ มือเรียวสั่นเกินหยิบตัวหมากขึ้น กลับพลาดทำตก เกิดเสียงดังก้องไปทั่วห้อง


นางลุกลนจะรีบหยิบขึ้นมา แต่ทำร่วงอีกครา


พลันเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังขึ้น


“งั้นก็เล่นผีผา”


กระแสรับสั่งราบเรียบ เหมยอิงนิ่งอึ้งครู่หนึ่ง ก่อนสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายคงมิได้มีความอดทนมากนัก จึงพยายามเรียกสติของตนกลับมา รีบใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาที่คลออยู่ “พะ เพคะ”


ฝีมือบรรเลงผีผาของนางไม่ได้โดดเด่นเป็นหนึ่งในวังหลัง แต่ก็ยังพอฟังได้เพลิดเพลิน องค์จักรพรรดิกึ่งนั่งกึ่งนอนบนตั่งไม้หนุนด้วยเบาะอยู่ห่างออกไป ดวงตามองออกไปในที่ห่างไกล พอให้นางหายใจคล่องขึ้นบ้าง


นิ้วท่วงทำนองไหลลื่นผ่อนคลายดังกังวานทั่วตำหนัก ราวเสียงมุกตกลงบนกระเบื้อง


ผ่านไปราวสองยาม หลิวเหมยอิงค่อยรวบรวมกล้าช้อนตาขึ้นมอง


องค์จักรพรรดิกำลังหลับตา นิ่งสง่าเหมือนรูปสลักอันวิจิตร มีเพียงเรียวนิ้วยาวแข็งแกร่งที่ขยับเคาะบนพนักพิงอย่างไร้สุ้มเสียง แวบหนึ่งนางคิดไปว่าองค์จักรพรรดิทรงมีอารมณ์ร่วมไปกับบทเพลง


ทว่าเมื่อสังเกตชัด สองนิ้วนั้นไม่ได้เคาะตามจังหวะดนตรี แต่เป็นการวางหมากบนกระดานที่ไม่มีตัวตนอยู่นั่นเอง

 



จิตใจของซีหลงเตลิดไปไกลจนมิได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ช่วงขา คอยเงี่ยหูฟังสิ่งรอบตัวเท่าที่จะสามารถได้ยินได้


ทนตากน้ำค้างและลมหนาวผ่านค่ำคืนจนฟ้าสาง ในที่สุดเจิงอีก็โผล่หน้ากลับมาอีกครั้ง


“เมื่อคืนเป็นอย่างไรบ้าง!


น้ำเสียงของเขาแห้งผาก เจิงอีจึงรีบนำน้ำในกระบอกไม้ไผ่ให้ดื่ม จากนั้นจึงเอ่ยเสียงดังคล้ายเก็บความตื่นเต้นไม่อยู่


“ขอบคุณสวรรค์ ฝ่าบาทคงโปรดเหมยอิงจริงๆ!


หลิวซีหลงอ้าปากกว้าง ก่อนจะกะพริบตาช้าๆ รู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง “จริงรึ!?”


“ข้าจะโกหกเจ้าทำไม นางกำนัลยังบอกอีกว่า ได้ยินเสียงพิณผีผาหวานไพเราะดังออกมาจากตำหนักพระสนมตลอดคืน ตอนฝ่าบาทจะเสด็จกลับในยามเช้า ยังตรัสถามว่าตำหนักหวนคำนึงใช้กำยานอะไรอีกด้วย”


ซีหลงพลันสะดุ้งน้อยๆ มิใช่เขาเป็นคนผสมกำยานนั้นให้นางเป็นพิเศษหรอกหรือ


“แล้วนางตอบว่าอย่างไร”


“นางบอกว่าเป็นสูตรกำยานที่สืบทอดกันมาในตระกูลหลิว ฝ่าบาทเองดูพอพระทัยมาก ตรัสว่าจะมาอีก นางกำนัลของพระสนมอื่นๆ รู้เข้า เห็นข้าสนิทสนมกับเจ้าก็พากันมาถามถึงกำยานไม่หยุด กว่าจะปลีกตัวออกมาได้ก็นานสองนาน”


ขณะที่เจิงอีลิงโลดยินดี ซีหลงเองไม่ใช่ว่าไม่โล่งใจที่แผนการสลับตัวไม่ถูกล่วงรู้ ทั้งเหมยอิงเองก็ยังสามารถปรนนิบัติฝ่าบาทได้อย่างราบลื่น ทว่าลางสังหรณ์ลึกๆ ในใจเขากลับบอกว่าเรื่องราวไม่ได้ง่ายดายปานนั้น


“จริงสิ ไม่ได้มีข่าวดีเพียงเท่านี้”


เจิงอีหันซ้ายหันขวาแล้วยัดบางอย่างลงในมือเขา ยักคิ้วหลิ่วตาให้ยามก้มลงกระซิบ “ดอกท้อหอมหวน คืนนี้ย่อมต้องแวะไปชม!”    


            เจิงอีจากไปเพราะมีงานต้องไปทำต่อ ซีหลงก้มลงดูของที่ได้ก็พบว่าเป็นห่อกระดาษ ภายในคือยาทาบรรเทาอาการฟกช้ำ


            ตำรับยานี้เป็นยาราคาแพงที่หาได้ยาก มักใช้กันในสตรีชั้นสูงที่ต้องการถนอมผิวพรรณอย่างมาก ตลับกลมสีแดงและสีทอง ฝาเป็นลายอวงเอียง(เป็ดแมนดาริน) เคียงคู่ลงสีทองวิบวับประณีต


            นอกจากกลิ่นยา ยังมีกลิ่นแป้งหอมของสตรีฟุ้งปนมา

 



            เวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม โทสะของแพทย์หลวงอาวุโสหยางจื้อเบาบางลง ในที่สุดหลิวซีหลงจึงได้รับคำสั่งให้ลุกขึ้น แต่น่าเศร้าที่ยังต้องเดินกะเผลกไปทำงานต่อ


            หลิวซีหลงได้ชื่อว่าเป็นตัวปัญหามาตั้งแต่สมัยเป็นบัณฑิตแพทย์ โทษคุกเข่านานที่สุดก็คือสามวัน หนึ่งวันจึงไม่ได้นับว่าเป็นสิ่งใด เพียงแค่เจ้าตัวตั้งใจแกล้งโอดโอยให้เจิงอีไปหยิบนู่นนี่ให้หน่อยเท่านั้น


            เมื่ออาทิตย์ลับขอบฟ้า เขาและเจิงอีไปเที่ยวชมดอกท้อบานที่หอบุปผาสวรรค์ หอคณิกาอันดับหนึ่งของต้าหลิง


            ตระกูลหลิวแม้จะทะเยอทะยาน แต่ก็ถือว่าประสบความสำเร็จด้านการค้าขายจนร่ำรวยติดอันดับในนครหลวง หลิวซีหลงคือบุตรชายคนเดียวของฮูหยินเอกของผู้นำตระกูล ทรัพย์สินมากมายถูกประโคมให้เขาแต่เล็ก แม้ปลีกตัวแยกออกมาอยู่ลำพังก็ยังมีเงินออมให้ใช้เที่ยวเล่นได้ไม่ขัดสน


            เพียงก้าวแรกที่ก้าวเข้าสู่หอบุปผาสวรรค์ แม่เล้าก็ตรงปรี่เข้ามาหาเขาแล้วรีบนำทางขึ้นไปยังห้องด้านบนทันที


            กลิ่นหอมหวานกรุ่นกำจายทั่วห้อง ม่านไหมโปร่งพลิ้วพรายชั้นแล้วชั้นเล่าตกแต่งให้คล้ายดั่งห้องหอในวังหลวงแห่งต้าหลิง บุรุษผู้ใดก้าวเข้ามาย่อมบังเกิดฮึกเหิมประหนึ่งตนเองเป็นองค์จักรพรรดิ


            สตรีผู้หนึ่งสางเส้นผมสีดำสนิทลื่นไหลราวม่านน้ำตกอยู่หน้ากระจกทองเหลือง เพียงแผ่นหลังของนางก็ทำให้หัวใจชายทุกผู้ในใต้หล้าเต้นแรง


            “แม่นางอี้ฮวา” หลิวซีหลงเรียกเสียงเบา “นี่ใช่หรือไม่ที่เรียกว่า หญิงงามแต่งกายให้ชายรักชม


            “ท่านไม่มาเสียนาน กล้าเรียกตนเองว่าชายรักด้วยหรือ”


            “เป็นเพราะช่วงนี้ที่สำนักแพทย์หลวงมีงานมาก”


นัยน์ตาดอกท้อของนางไม่เหมือนผู้ใด สีฟ้าอ่อนอมเทาดังม่านหมอกบนขอบฟ้านั้นเป็นสีสันที่หายากอย่างมาก ได้ยินว่าเพราะนางมีเชื้อสายชาวแคว้นฉางซึ่งได้รับสมญาว่าเป็นแคว้นสาวงาม


เพียงนางปรายตามาหนึ่งครั้ง บุรุษย่อมตะลึงลานกันทุกผู้ องค์เอวแน่งน้อยบางอ่อนอยู่ในเสื้อคลุมไหมสีม่วงปักลวดลายผีเสื้อ ดอกไม้บนศีรษะขยับไปมาน่าเอ็นดู


“ท่านมาเพียงแค่มองเท่านั้นหรือ”


“แค่ได้มองเจ้าทั้งคืนก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว”


เอ่ยจบก็นำปิ่นดอกเหมยทองคำออกมาจากแขนเสื้อแล้วปักประดับบนเส้นผมสีดำขลับของนาง หมุนไหล่เล็กบางกลับไปมองยังกระจก “ชอบหรือไม่”


“ชอบเจ้าค่ะ”


ดวงตาของนางหลุบมองเข่าของเขา “ได้ยินว่าท่านทำให้แพทย์หลวงอาวุโสไม่พอใจ นี่ยังเจ็บอยู่หรือไม่”


“พอได้ทายาของแม่นาง แผลก็ดีขึ้นจนแทบไม่รู้สึก แล้วแม่นางรู้ได้อย่างไร”


“จะผู้ใดถ้าไม่ใช่ใต้เท้าเจิง มาบ่นเสียยกใหญ่ว่าท่านชอบก่อเรื่อง”


“สหายดีๆ ที่ไหนเอาเรื่องน่าอายของผู้อื่นมาป่าวประกาศ ข้าจะเลิกคบเขาแน่!


นางหัวเราะคิก ก่อนที่ทั้งสองจะพากันมานั่งสนทนาร่ำสุราชมดอกท้อด้วยกัน


หลิวซีหลงเอ่ยได้เต็มปากว่าตัวเองแสนเสเพล ทว่ากลับมิเคยล่วงเกินอี้ฮวามาก่อน อันตัวเขารู้ดีว่ามิได้วนเวียนมาหานางแต่เพียงผู้เดียว ทำให้อยากจะทะนุถนอมนางให้มากที่สุด


สองหนุ่มสาวเล่นหมากล้อมด้วยกัน ขณะที่มองเห็นจุดบอดบนกระดาน ซีหลงกลับหลุดหัวเราะออกมายามกรอกสุรารสหอมกรุ่นลงคอ


“มิทราบมีสิ่งใดน่าขันกัน”


“ไม่มีสิ่งใด”


“หรือคิดถึงสตรีผู้ใดอยู่”


            ใบหน้าคนเมาเริ่มขึ้นสีเรื่อ โบกจอกสุราในมือไปมา


            “คิดถึงคนผู้หนึ่ง!


            “แล้วบอกว่ามิได้คิดถึงสตรี”


            “มิใช่สตรี” มือเรียวเอื้อมไปหยิกแก้มอ่อนนุ่ม มองใบหน้างามงอง้ำอย่างอารมณ์ดี “ข้ามิเคยเล่นหมากล้อมแล้วเดิมพันด้วยชีวิตมาก่อน เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งลองเป็นครั้งแรก ก่อนเล่นคิดว่าจะพ่ายแพ้ สุดท้ายกลับชนะคนหน้าตายผู้หนึ่งมาได้!


            “เดิมพันสิ่งใดก็ย่อมได้ แต่เดิมพันด้วยชีวิต ท่านมิควรทำ” อี้ฮวาขมวดคิ้ว


            “เอาน่า ข้าชนะอย่างไรถึงยังสามารถมาอยู่ตรงหน้าแม่นาง”


            “แล้วคนผู้นั้น...?”


            หลิวซีหลงยิ่งยิ้มกว้าง โคลงศีรษะ “สูงส่งถือดีปานนั้น ข้าใช่ว่าจะเอาชีวิตเขาได้เสียเมื่อไหร่! แต่อย่างน้อยได้เห็นสีหน้าหลังพ่ายแพ้บนใบหน้านั่น ก็แทบรู้สึกว่าตนเองอายุยืนขึ้นอีกร้อยปี”


            “อย่างไรท่านก็ต้องดูแลรักษาตนด้วย อย่าได้เดิมพันสิ่งสำคัญง่ายๆ”


            “บุปผางามแห่งต้าหลิงเป็นห่วงเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกว่าอายุยืนขึ้นอีกสิบปีเช่นกัน”


            “ท่านเมาแล้ว ดูสิ กระทั่งเดินหมากก็มั่วซั่ว”


            “ฮ่า นั่นเป็นเพราะมัวแต่มองหน้าแม่นาง มิได้เห็นจุดบอดตรงนั้นเลย”


            หลังจากพ่ายแพ้เกมหมากล้อมแก่สาวงามด้วยความยินดี ซีหลงจึงขอให้นางบรรเลงผีผาให้ฟัง เป็นเพราะเขานึกถึงเหมยอิงจับใจ ทว่าไม่อาจไปพบนางได้


ความคิดล่องลอยไปกับสุราจอกแล้วจอกเล่า คิดถึงชีวิตในอนาคตของหลิวเหม่ยเหริน ป้ายไม้ของเขาที่ถูกสับเปลี่ยน คิดถึงองค์จักรพรรดิและอวิ๋นอ่อง บทสนาระหว่างอาจารย์และอี้เหยียนไคกั๋วกง หลังจากดื่มจนเมามาย หลิวซีหลงก็กอดคอกับสหายเจิงอีเดินตุปั๋ดตุเป๋กลับบ้าน ระหว่างทางพากันแหกปากร้องเพลงไปด้วย


“มองดวงจันทร์ขอบฟ้ายามราตรี ใจข้านี้หนาวสั่นเกิดทานทน!


            “เจิงอี...!


            “หา!?”


            “นั่น! เห็นเงาคนผู้หนึ่งหรือไม่ อา... หรือแท้แล้วองค์จักรพรรดิและอวิ๋นอ๋องจะส่งคนมาติดตามข้า!


            “ข้าไม่เห็นแมวสักตัว” เสียงอ้อแอ้สนทนากันไปมา เมื่อเพ่งมองอีกครั้งกลับพบเพียงสายลมว่างเปล่า ทันใดนั้นร่างกายของหลิวซีหลงก็ลอยหวือขึ้น โชคดีที่ยังเอื้อมมือไปกอดคอคนอุ้มทันทำให้ไม่ร่วงลง


            “เจ้ามันเตี้ย กอดรั้งคอข้าจนเจ็บ น่ารำคาญนัก”


            “แล้วทำไมไม่อุ้มแต่แรก! ปล่อยให้ข้าเดินจนปวดขา!


            “ความผิดผู้ใดมิทราบ แล้วปกติเจ้าไม่ชอบให้ข้าอุ้มไม่ใช่หรือไร”


            “วันนี้ขาข้าปวดหนึบ ยกเว้นสักวันแล้วกันใต้เท้าเจิง”


            สุดท้ายแพทย์หลวงขี้เมาทั้งคู่จึงกลับบ้านด้วยสภาพดูไม่ได้เช่นนี้




***

หมั่นไส้อิตาซีหลงจริงแหม๊ ตัวเท่าหมากระเป๋าเอาไรไปเก่ง แถมจีบสาวคล่องด้วยนะ ทำมาเปงเดินมั่วแพ้เค้า ส่วนกะฝ่าบาทคือเอาตายทุกกระดานค่ะ 55555 ตอนนี้มีคนซื่อเจิงอีเพิ่มมาด้วย หมอ งงๆ อ๊องๆ ในเรื่องก็คือเธอว์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.816K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,560 ความคิดเห็น

  1. #6557 Ujeen_isme (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 22:21

    หลงหลงเป็นสายบวกนี่หว่า น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ แล้วเงาดำที่ว่านั่นใครน้อ แล้วแม่นางที่ตาสีฟ้าขุ่นนี่จะเกี่ยวข้องกับหนุ่มตาฟ้าขุ่นใส่หน้ากากที่อยู่กับอวิ๋นอ๋องในตอนที่แล้วมั้ยน้อ

    #6,557
    0
  2. #6304 예뻐요 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 04:45
    หลิวซีคือพริ้วมากกกกกกแพรวพราวสุดไรสุด✨
    #6,304
    0
  3. #6165 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:04
    หลิวซีหลง เจ้าตัวแสบบบ
    #6,165
    0
  4. #5755 noro1noro2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 03:20
    อี้ฮวา คนขอวอ๋องรึเปล่าน้าา
    #5,755
    0
  5. #5661 ไออิกู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:25
    อุ้บ เรือนี้ก็น่าสนใจนะคะ
    #5,661
    0
  6. #5537 peangploy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 15:48
    ชอบตอนน้องแอ้วสาวมาก เป็นเอ็นดู 5555
    #5,537
    0
  7. #5531 GalaxyStyle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 14:12
    ยัยเด็กแสบบบบบบ เธอจะต้องโดนตีแน่
    #5,531
    0
  8. #5502 _1221_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 12:04
    เอ็นดูความซนนี้ จีบสาวอีกโอ้ยย ลูกชั้น555555
    #5,502
    0
  9. #5312 Marshmalowdii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:42

    ซีหลงคือเจ้าแสบบบบบ น้อองซนมั่กกก เมาทีคือพูดออกมาหมดเลยอ่ะคือคนอื่นรู้หมดแล้วมั้งรู้กก

    #5,312
    0
  10. #5154 PimlapatPimlapat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 03:39
    ซีหลงคือเด็กแสบอะ เด็กแสบจริงๆ
    #5,154
    0
  11. #5104 Ppttyc_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 19:47
    ไอหมากระเป๋าเอ้ย
    #5,104
    0
  12. #5071 Yคือชีวิต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 20:21
    ซีหลงงไอเจ้ารูกหมาา น่ารักแต่เพื่อนคนนี้มันยังไงนะมีอุ้มด้วยหรอคะ??
    #5,071
    0
  13. #4977 kiki3k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 00:16
    คือสาวคนนี้นตาเหมือนคนที่ใกล้ชิดอ๋องเลยยย
    #4,977
    0
  14. #4873 บี.เหลือง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 13:04
    อุแหม่ เห็นแววเรือผีแต่ใกล้ เจิงอีซีหลง. ยัยตัวแสบก็แสบสัน ตลกความหมากระเป๋า พูดแล้วเห็นภาพเลยค่ะ
    #4,873
    0
  15. #4625 Sspringlove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 08:04
    เจิงอีไม่ใช่ฝั่งอวิ๋นอ๋องใช่ไหมเนี่ย
    #4,625
    0
  16. #4363 MeNe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 04:24
    แสบซ่าจริงๆเลย55555
    #4,363
    0
  17. #4110 Shipnielong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 09:32
    ชั้รลงเรือผีไปแล้วค่ะ อุ้มกันขนาดนี้ แถทยังมีฉากเขย่งกอดคอก่อนหน้านี้อีก อืมๆ
    #4,110
    0
  18. #4000 CK 27 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 22:33
    กะคือเพื่อนอุ้มกันมัลก็ตกกะปิแหละแกกก มันไม่ได้มีซัมติงอัลไรหรอก อืมๆ
    #4,000
    0
  19. #3567 Earn0624 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:06
    ซีหลงน่ารักมาก จีบเก่งนะเราอะ
    #3,567
    0
  20. #3313 กิ๊งก่อง กิ๊งๆ ก่อง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 04:55
    เพื่อนอุ้มกันแบบนี้ไม่ด้ายยยย
    #3,313
    0
  21. #3074 lilying_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:41

    หมากระเป๋า55555 แง เห็นภาพเลย ว่าแต่เพื่อนเค้าอุ้มกันแบบนี้หรอคะ ไม่สิตัวฉัน ไม่จิ้นสิ!!

    #3,074
    0
  22. #2981 sm37an2j (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 11:35
    ซีหลงน่ารักมากเลย
    #2,981
    0
  23. #2416 PPSnook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:41
    ในตานางสีฟ้าอ่อนอมเทาเหมือนคนในหน้ากากที่ไปพบจวิ๋นอ๋อง
    #2,416
    2
    • #2416-1 PPSnook(จากตอนที่ 6)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:42
      **อวิ๋นอ๋อง
      #2416-1
    • #2416-2 Shipnielong(จากตอนที่ 6)
      14 เมษายน 2563 / 09:32
      ตะหงิดเหมือนกันเลยค่ะ
      #2416-2
  24. #2207 Avgous (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 15:02
    อยากเห็นเค้าเล่นหมากด้วยกันอีกค่ะ
    ท่าจะสนุกพิลึก. แต่ชีหลงต้องปลอมเป็นสนมอีกอ่ะสิ. อิอิ
    #2,207
    0
  25. #2122 H2O-69 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 15:43
    จีบสาวได้แพรวพราวมากจ้ะ ไม่ธรรมดานะนายหมอคนนี้
    #2,122
    0
  26. #1000 Myhyukjae'108 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:43
    ไม่เป็นไรค่ะ รักษาร่างกายและจิตใจให้ดีขึ้นก่อนเป็นกำลังใจให้นะคะ กลับมาไม่ไหร่ก็จะมีเราอยู่ตรงนี้เสมอ รักมากๆเหมือนกันนะคะ
    #1,000
    0
  27. #999 Firn Snowy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 16:17
    เป็นกำลังใจให้นะคะะ เรารอได้ค่ะ ดูแลตัวเองดีๆนะคะ 💕
    #999
    0
  28. #998 Khunkwanz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 15:57
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สุขภาพมาก่อน นิยายเราก็ติดตามเสมอนะคะ
    #998
    0
  29. #997 skynbsn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 14:56
    เป็นกำลังใจให้นะคะ รักษาสุขภาพตัวเองก่อนดีกว่าค่ะ ขอบคุณที่เเต่งนิยายสนุกๆให้อ่านนะคะ เรารอได้เสมอค่ะ ขอให้อาการดีขึ้นเรื่อยๆน้า
    #997
    0
  30. #996 N\'noey Butter (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:51
    สู้ๆ นะคะ ฮือออ คงหนักมากๆ เลย ขอให้สู้ต่อไปนะคะ เรารอได้เสมอแหละ
    #996
    0
  31. #995 ปอเต๊อะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:28

    เป็นกำลังใจให้นะคะ อาจจะทำได้แค่นี้แต่เราเห็นด้วยที่เสี่ยวอ้ายหันไปนักษาตัวอย่างจริงจังซึ่งเราสนับสนุนการกระทำตรงนั้นด้วยการรอนะคะ ไม่ต้องรีบนะ เรารอเป็นกำลังใจอยู่ตรงนี้

    #995
    0
  32. #994 Solien (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 07:46

    สู้ๆนะค่ะ รอได้เสมอค่ะ
    #994
    0
  33. #993 Black712 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 07:38
    หายไวๆนะเสี่ยวอ้าย นักอ่านจะรอคุณเสมอ เราเข้าใจเสี่ยวอ้ายนะ เพราะงั้นสู้ๆนะ (ถึงปกติส่วนใหญ่เขาจะไม่ชอบคำนี้ก็เถอะ)แต่เป็นกำลังใจนะ
    #993
    0
  34. #992 markbam55 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 07:10

    หายไวไวคร้า รออยู่เสมอ
    #992
    0
  35. #991 jiaporn6323 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:54

    รออยู่เสมอค่ะ
    #991
    0
  36. #990 Maichan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:41
    หายแล้ว ก็ค่อยมาเขียนต่อก็ได้จ้า
    ขอให้หายไวๆ
    #990
    0
  37. #989 Nicky Tomohisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:30
    ขอให้รักษาสุขภาพด้วย
    #989
    0
  38. #988 The Lost One (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:26

    รักษาสุขภาพนะคะ คนอ่านรอได้ค่ะ เข้มแข็งไว้ค่ะ สู้!
    #988
    0
  39. #987 ยัยหมวยรสจืด (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 02:18

    ขอให้ไรท์ดีขึ้นเร็วๆนะคะ รักแล้วรอได้ค่ะ
    #987
    0
  40. #986 วีรบุรุษทมิฬ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 01:45
    สู้ๆนะคะ ติดตามผลงานมาตลอด ชอบมาก ผู้อ่านหลายๆคนก็เป็นกำลังใจให้และจะรออยู่ตรงนี้ ผ่านมันไปให้ได้ แล้วกลับมาหาเรานะ รออยู่เสมอจ้า
    #986
    0
  41. #985 llux21 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 01:03
    สู้ๆนะคะ ขอให้หายไวๆ พักรักษาตัวให้หายก่อนก็ได้ค่ะ
    #985
    0
  42. #984 InMyLullaby (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 00:08

    ขอบคุณที่มาบอกกล่าวนะคะ รักษาตัวให้ดีขึ้นก่อนเลยค่ะ เรารอได้และจะรออยู่ตรงนี้นะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #984
    0
  43. #983 ~PiToN~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:57
    สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะจ้า
    #983
    0
  44. #982 sakunsakun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:41
    สู้ๆนะคะ
    #982
    0
  45. #981 น้ำพัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:26

    เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้หายเร็วๆ นะคะ

    #981
    0
  46. #980 rubymoona (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:14
    รักษาให้หายก่อนค่ะ นิยายแต่งใหม่ได้ อ่านใหม่ได้ ลืมแล้ว อ่านย้อยได้ คนอ่านอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ไปไหน
    #980
    0
  47. #979 parnnyyn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:07
    เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรอน๊าาาาา
    #979
    0
  48. #978 qrentjix (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:07
    เป็นห่วงนะคะ ดูแบตัวเองดีๆ เราชอบผลงานของคุณมาก ขอบคุณที่แต่งมาให้ได้อ่านกันนะคะ
    #978
    0
  49. #977 bunyarat462 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:59
    สู้ๆนะคะไรท์
    #977
    0
  50. #976 imPIM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:49
    เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรออ่านต่อค่ะ
    #976
    0
  51. #204 มนต์อลัมพราย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:26
    วายมั้ยคะ
    #204
    0
  52. #203 AKASHI. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:19
    กรี๊ดด หล่อออ วาดสวยมากค่ะ ถ้าตัดเส้นลงสีแล้วคงจะสวยกว่านี้อีก
    #203
    0
  53. #202 Alice1089 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:12
    ว้าว วาดเก่งจังเลยค่ะ
    #202
    0
  54. #201 nu_nang2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:09
    คู่ใครกันแน่เนี่ย???
    #201
    0
  55. #200 nu_nang2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:09
    คู่ใครกันแน่เนี่ย???
    #200
    0
  56. #199 N'Bell (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:09
    น่าปู้ยี้ปู้ย--- แค่กๆๆ //โดนตบกระบาล
    #199
    0
  57. #198 nu_nang2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:08
    คู่ใครกันแน่เนี่ย???
    #198
    0
  58. #197 cattycall (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:03
    #197
    0
  59. #196 Devilnatt Sri (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:02
    อุ๋ยภาพสวน
    แชร์นิยายต้องทำไง. ใครรู้สอนหน่อย
    #196
    0
  60. #195 Nan Panatda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:57
    สรุปใครคู่ใคร//ภาพสวยจัง
    #195
    0
  61. #194 ภัยสยองใกล้ตัว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:55
    ทำไมดูแล้ว รู้สึกคุ้นๆ เอ๊ะ!!สงสัยคิดไปเองง 555
    #194
    0
  62. #193 หมาป่า แห่งดวงจันทร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:54
    ภาพสวยค่ะไรท์

    #-นี่สนแต่ภาพ---
    #193
    0
  63. #192 PJ_20446 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:51
    สวยๆๆๆๆ :)
    #192
    0
  64. #191 Ichasep9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:50
    ใครคู่ใครรรรรร สงสัยไปหมดเลยย
    #191
    0
  65. #190 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:48
    ขอบคุณค่ะ#ลายเส้นสวยๆ
    #190
    0
  66. #189 ิbuntazar (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:47
    ลาบเส้นสวยงามมมม
    #189
    0
  67. #188 bewerkan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:42
    มาต่อเร็วๆนะไรด์เค้ารออยู่
    #188
    0
  68. #187 bewerkan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:41
    เย้...ฮ่องเต้พระเอกชัวร์ขอเดา
    #187
    0
  69. #186 Furuno (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:40
    สวยยยยย
    #186
    0
  70. #185 secret shadow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:37
    ตู้หูว ภาพงามมากค่ะ~//ปรบมือ ดูดสกิลได้ไหมค----//โดนโบก
    #185
    0
  71. #184 may (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:30
    อยากรู้มากใครคู่ก่ะใครนะ

    มีแต่คนมารุมล้อมแบบนี้ เดายากเลย
    #184
    0
  72. #183 PoTeh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:04
    อุ้ย ภาพสวย ปรบมือ
    #183
    0
  73. #182 +:XiaoYue:+ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:58
    ดูท่าแล้วซีหลงของเราจะป๊อปน่าดูนะ
    #182
    0
  74. #181 Polaria (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 17:04
    ใครคู่ใครเนี่ยย
    #181
    0
  75. #180 อย่าริมาซ่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 15:46
    อิอิ //// ใครคู่ใครกันแน่เนี่ย
    #180
    0