[BLACKPINK] De Vampire

ตอนที่ 7 : VI [excité]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    2 ส.ค. 60













                                                     
















ภายในห้องของเจนนี่ ตอนนี้ทั้งสามสาวแวมไพร์กำลังนั่งกันอยู่บนเตียงของเจ้าของห้อง ทั้งสามมองหน้ากันอย่างจริงจัง พวกเธอตกลงคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของ เจ้าเด็กตัวโตที่เข้ามาปั่นปวนหัวใจของทั้งสาม

''เอายังไง?'' จีซูมองหน้าน้องสาวของตนทั้งสองอย่างจริงจัง

''ก็ต้องขึ้นเตียงก่อน...'' เจนนี่ตอบจีซูไปอย่างกวนๆ

''ใช่...จะบ้าเหรอ!! ฉันหมายถึงเรื่องของลิซ่าต่างหากพวกเราจะทำยังไงกันดี'' 

''ฉันว่าลิซ่าชอบฉันมากกว่าพวกเธอ วันนี้เรากอดและจูบกัน แถมเขายังเห็นอะไรต่อมิอะไรของฉันด้วยนะ'' 

เจนนี่พูดออกไปอย่างไม่เขินอาย แก้มของเธอค่อยๆขึ้นสีและเธอก็บิดตัวไปมาด้วยความเขิน 

''ถ้าแค่นั้นคิดว่าเขาชอบเธอมากกว่าพวกฉันละก็จะบอกอะไรให้รู้ไว้นะเจนนี่ ฉันจูบกอดลิซ่าก่อนเธออีก '' 

''ย๊า! เเล้วไหนวันนี้บอกว่าแค่ไปทะเลกันไง จีซูเธอเล่นไม่ซื่อนิ!!'' 

''ฉันป่าว แค่มันมีเหตุบังเอิญทำให้บรรยากาศมันเป็นใจแค่นั้นเอง'' 

จีซูยักไหล่ขึ้นมาอย่างไม่แคร์ นั้นยิ่งทำให้เจนนี่โกรธจนแทบจะกินหัวจีซูอยู่แล้ว ทั้งสองฟาดฟันกันด้วยสายตา  มีแต่เพียงโรเซ่เท่านั้นที่เงียบไม่ได้พูดอะไร

''.......''

ทั้งเจนนี่และจีซูรู้ถึงความผิดปกติของน้องสาวและพวกเธอก็หันไปหาโรเซ่ เธอนั่งก้มหน้าและกำมือแน่น

''แชง'' จีซูพูดพร้อมกับจับไหล่อีกคนแล้วลูบมันเบาๆ 

''ถ้าพวกเราแข่งกันแบบนี้ กลัวว่าวันหนึ่งเรื่องนี้จะทำให้พวกเราทะเลาะกัน ฉันคิดว่า...'' โรเซ่ตัดสินใจพูดออกมา เธอมองหน้าเจนนี่และจีซู

''ไหนเมื่อพวกเราก็ชอบลิซ่าเหมือนกัน งั้นเราก็ไม่ต้องแข่งกันแล้ว ชอบคนเดียวกันไปเลยแต่ห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด แชงไม่อยากเห็นพวกเราทะเลาะกัน แต่พวกพี่จะเห็นด้วยไหม''

''อืม....พี่เห็นด้วยนะ..เพราะถ้าเป็นพวกเธอถึงแม้จะอิจฉานิดๆก็เถอะแต่ฉันยอมได้...แต่กับเธอเจนนี่ฉันจะระวังให้ถึงที่สุดเลย'' 

''บอกตัวเองดีกว่าคิมจีซู เธอเพิ่งสารภาพมานะเมื่อกี้จำไม่ได้เหรอ?'' 

''แล้วไง แต่ไอคำพูดของเธอที่ว่า 'เห็นอะไรต่อมิอะไร' นี่คือยังไงเหรอ เจนนี่ คิม'' จีซูมองเจนนี่อย่างจับผิด

''ไม่บอกหรอกย่ะ! ...นี่แชงแล้วเธอได้จูบลิซ่าบ้างรึยังอ่ะ'' 

''.........''  โรเซ่ไม่ได้ตอบคำถามของเจนนี่เธอเพียงแค่ส่ายหัวไปมา

''ฮ่าๆๆๆๆๆ//ฮ่าาๆๆๆ'' 

พี่สาวทั้งสองก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมา เจนนี่และจีซูยกมือขึ้นไฮไฟว์กันอย่างถูกใจ 

''ย๊า!! พวกพี่อ่ะ .....เชอะ! รอก่อนเถอะ ฉันจะทำมากกว่าจูบแน่นอน!!'' โรเซ่โวยวายพี่ใหญ่ทั้งสองออกไปก่อนจะงอนตุ๊บป่องและออกจากห้องไป 

''แย่จังแชงงอนซะแล้วสิ เธอคิดว่าแชงจะทำได้อย่างที่พูดไหมเจนนี่''

''หือ? ...ไม่หรอกแต่ก็ไว้ใจไม่ได้นะ...ไม่ได้หมายถึงแค่แชงนะเธอก็ด้วยจีซู ถึงจะตกลงที่จะชอบคนๆเดียวกันแต่ยังไงลิซ่าก็ต้องเป็นของฉันคนแรก'' 

''เบื่อจริงๆพวกชอบโม้เนี่ย เจนนี่อ่าดูฉันเป็นตัวอย่างนะไม่พูดมากแต่ฉันกินเรียบ...และแน่นอนว่าได้กินก่อนเธอด้วยฮ่าๆ'' 

จีซูพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เจนนี่โวยวายตามหลังแต่เธอก็ไม่ได้สนใจหันกลับไปมองอีกคน

''ย๊า!!!! ยัยคิมจีซู.....เหอะ!..แล้วจะได้เห็นดีกัน!'' เจนนี่พูดแค่นั้นก่อนจะหันมามองตุ๊กตาที่ลิซ่าซื้อให้

''ลิซ่านี่ร้ายไม่เบานะ..จูบพี่จีซูแล้วอีกวันก็จูบฉันแถมตอนจูบกันก็ดูไม่ได้ไร้เดียงสาเลยสักนิด...ร้ายไม่เบานะลลิสา ไอคนเจ้าชู้!!'' เจนนี่จิ้มหัวตุ๊กตาที่ลิซ่าให้เธออย่างแรงด้วยความหมั่นไส้ ~







''อื้อ~''  ลิซ่าเริ่มขยับและพลิกตัวบนเตียงไปมา เธอบิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นมานั่ง

''นอนสบายจังเลย~ วันนี้เราเริ่มไปทำงานเลยดีกว่าจะได้เรียนรู้งานเร็วๆ'' ลิซ่าพูุดและรีบลุกขึ้นไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยพร้อมไปช่วยงานเจ้านายอีกสามคนของเธอ


ลิซ่าเดินออกมาจากห้องนอนและกำลังเดินไปที่โต๊ะอาหาร เธอแต่งตัวด้วยชุดเรียบร้อยเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงใส่ทำงานสีดำดูเรียบร้อยและเท่ในเวลาเดียวกัน ลิซ่ารู้สึกไม่มั่นใจเพราะปกติเธอจะไม่ค่อยแต่งตัวแบบนี้จะใส่แต่เสื้อยีดและกางเกงยีนส์ธรรมดา

''สวัสดีตอนเช้าค่ะ แชยอง พี่เจนนี่ พี่จีซู'' 

ลิซ่าที่เห็นทั้งสามนั่งอยู่ที่โต๊ะก็พูดออกไป ทั้งสามคนหันมามองที่ลิซ่าพวกหล่อนทำตาโต นั้นทำให้ลิซ่ารู้สึกว่าตัวเองคงจะแต่งตัวแปลกๆ เลยทำให้พวกหล่อนทำหน้ายังงั้น 

''แปลกๆใช่ไหม ฉันตั้งใจว่าจะเริ่มงานวันนี้ แต่ไม่รู้จะแต่งตัวยังไงดีเสื้อผ้าที่มีอยู่ชุดนี้ดูเรียบร้อยที่สุดแล้ว'' 

ลิซ่าแก้ตัวออกไปพลางยกมือเกาแก้มตัวเองอย่างเขินอาย เพราะไม่มั่นใจในตัวเอง 

''ใครว่าละ..เธอเท่มากต่างหาก'' โรเซ่พูดออกไปตรงๆและส่งยิ้มให้ลิซ่าก่อนจะเดินไปหาอีกคนและจัดปกเสื้อเชิ้ตที่ลิซ่าใส่ ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้ยับหรือดูไม่เรียบร้อยอะไร   

''จะ..จริงเหรอแชยองอ่า~..ฉันไม่ค่อยมั่นใจนะปกติไม่ค่อยได้ใส่ชุดนี้หรอก'' 

''จริงสิ..มันดูดีมากเลยนะ ลิสดูเท่มากเลย...ฉันชอบนะ'' โรเซ่พูดออกไปอย่างเขินอาย แต่ที่พูดไม่ได้เพื่อเอาใจลิซ่าแต่เพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ 

''ฉันดีใจนะที่มันออกมาดีและดีใจด้วยที่เธอชอบ '' ลิซ่าพูดเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน เธอและโรเซ่มองตาและยิ้มให้กัน

แกร๊ง!!

เสียงนั้นทำให้ทั้งสองตกใจและผละออกจากกันเบาๆก่อนจะหันไปมองต้นเสียง

''อ่ะ..โทษทีๆ พอดีมือมันลื่นเลยทำส้อมตก ...ลิซ่าเธอรีบมากินอาหารสิ จะเริ่มงานวันนี้ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวก็ไม่มีแรงทำงานหรอก'' เจนนี่พูดกับลิซ่าและขยับเก้าอี้ข้างตัวเองให้อีกคนเป็นเชิงว่า 'มานั่งตรงนี้สิย่ะ!'

ลิซ่าพยักหน้าให้เจนนี่ก่อนจะเดินไปนั่งข้างหล่อน อาหารเช้าวันนี้เป็นอเมริกัน เบรคฟาส ลิซ่ากินอย่างตั้งใจแตกต่างจากอีกสามคนที่นั่งมองลิซ่าเป็นตาเดียวกัน เพราะวันนี้ลิซ่าดูดีมากๆถึงแม้จะใส่แค่เสื้อเชิ้ตสีขาวธรรมดา 


''แล้วไม่กินกันเหรอคะ'' ลิซ่าถามออกไปเพราะอาหารในจานของพวกหล่อนดูไม่ได้ลดลงไปเท่าไหร่

''พวกฉันอิ่มแล้ว ว่าแต่พร้อมเริ่มงานจริงๆเหรอ จะพักอีกสักวันก็ได้นะ'' จีซูถามลิซ่าและหยิบทิชชู่เช็ดมุมปากที่เลอะซอสอยู่ให้อีกคน

''อ่า..ขอบคุณค่ะ...ฉันพร้อมแล้วถ้าได้เริ่มงานเร็วๆจะดีกว่า'' ลิซ่าเอ่ยขอบคุณจีซูและอธบายเหตุผลออกไป 

''แต่งานไม่ได้สบายนะ เห็นพวกฉันใจดีแต่ว่าเรื่องงานพวกฉันเป็นเจ้านายที่ดุนะทนได้เหรอ'' เจนนี่พูดออกมาอีกคน

''ทนได้ค่ะ ถ้าทุกคนดุฉันเพื่อจะทำให้งานดีขึ้นก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกรธ อีกอย่างฉันไม่เคยทำงานแนวนี่มาก่อนเพราะปกติจะทำงานตามร้านอาหารหรือร้านสะดวกซื้อ เหมือนได้ประสบการณ์เพิ่ม ต้องขอบคุณทุกคนมากๆที่ให้โอกาศ สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุดเลย'' 

 ลิซ่ายิ้มอย่างสดใสให้ทั้งสามคน ดูจากแววตาของเด็กตัวสูงก็รู้ได้เลยว่าคำพูุดเมื่อกี้ไม่ได้เป็นการยกยอหรือปั้นแต่งขึ้นมาแต่มันออกมาจากใจของลิซ่าจริงๆ เจนนี่ จีซูและโรเซ่พยักหน้าให้ลิซ่า และส่งยิ้มกลับไปให้อีกคน








รถตู้สีดำคันหรูจอดลงหน้าบริษัทเครื่องเพชรยักษ์ใหญ่ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกและประธานบริษัททั้งสามก้าวลงมาจากรถอย่างสง่างามแต่ไม่เหมือนทุกวันที่วันนี้มีใครอีกคนลงมาด้วย เด็กผู้หญิงตัวสูง หน้าตาคมดูดีและรูปร่างที่สามารถเป็นนางแบบได้ก้าวลงมาติดๆอีกคนและเดินตามทั้งสามคนเข้าบริษัท

ลิซ่าได้แต่หันมองบริษัทของทั้งสามคนด้วยความตื่นเต้นและประหม่า บริษัทนี่ดูหรูหราและไฮโซสมเป็นบริษัทเครื่องเพชรที่อยู่อันดับหนึ่งของเกาหลี ลิซ่าเดินตามหลังทั้งสามและไม่ได้ทำตัวสนิทสนมแต่เธอเว้นระยะห่างและทำตัวอย่างเหมาะสมโดยที่ไม่ต้องให้ทั้งสามคนบอก 

''สวัสดีค่ะท่านประธานนี่เป็นตารางของวันนี้ค่ะ'' พนักงานผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาและทักทายพวกเธอก่อนจะหันมามองลิซ่า

''ขอบคุณมากนะคุณนาอึน....นี่ลิซ่าต่อไปเธอจะมาเป็นเลขาของพวกฉัน ฝากเธอสอนงานให้ลิซ่าด้วยนะ อ่อแล้วก็เรื่องโต๊ะที่ฉันให้ไปจัดไว้ในห้องประธานเรียบร้อยไหม?'' จีซูตอบกลับไปและหยิบแฟ้มมาดูก่อนจะแนะนำลิซ่าให้นาอึนรู้จักและถามเกี่ยวกับโต๊ะของลิซ่ที่เธอสั่งไว้ก่อนจะมาถึงบริษัท

''ค่ะเรียบร้อยแล้วค่ะท่านประธาน ...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณลิซ่า'' นาอึนยิ้มให้ลิซ่าและโค้งตัวตามมารยาท

''เช่นกันค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ แล้วก็เรียกฉันว่าลิซ่าก็พอค่ะไม่ต้องเรียกคุณหรอก'' ลิซ่าโค้งตัวเช่นเดียวกับนาอึนและยิ้มอย่างเป็นมิตร 

''ยินดีค่ะลิซ่า'' นาอึนก้มหน้าและยืนเขินเพราะ รอยยิ้มของลิซ่าทั้งๆที่เป็นยิ้มที่ธรรมดาแต่กลับดูน่ารักมากๆสำหรับนาอึน 

''อะแฮ่ม! พวกฉันขอตัวก่อนนะไปกันเถอะลิซ่า'' เจนนี่พูดออกมาและเดินนำลิซ่าเข้าไปในลิฟท์

''งั้นฉันขอตัวก่อนนะคุณนาอึน '' ลิซ่าพูดแค่นั้นก่อนจะรีบเดินตามเจนนี่เข้าไปในลิฟท์

''เดี๋ยวยังไงเรื่องลิซ่าฉันจะเรียกเธอขึ้นไปพบอีกครั้งนะตอนนี้เดี๋ยวฉันจะดูเเลเอง ขอบคุณมาก'' จีซูพูดแค่นั้นก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์พร้อมกับโรเซ่ นาอึนพยักหน้าและโค้งตัวทำความเคารพ ก่อนจะหันมองลิฟท์ที่กำลังขึ้นไปชั้นบนสุด

''ยินดีที่ได้รู้จักนะลิซ่า'' นาอึนพูดเบาๆก่อนจะเดินกลับไปทำงานของตัวเองต่อ




หลังจากเข้ามาในห้องจีซูก็อธิบายและบอกลิซ่าเกี่ยวกับงานที่ลิซ่าต้องทำ

''ส่วนนี้เป็นโต๊ะประจำตำแหน่งของเธอ'' 

''โอเคค่ะ '' 

ลิซ่าพยักหน้า ก่อนจะเดินดูรอบๆห้อง ภายในห้องนี้ถูกประดับและตกแต่งอย่างดีสมกับเป็นห้องของประธาน วิวก็สวยห้องที่กว้างขวางทำให้ไม่อึดอัด 

ก๊อกๆ! 

เสียงเคาะประตู้เรียกความสนใจของทุกคนให้หันไปมองก่อนที่มันจะถูกเปิดออก

''ขอโทษค่ะพอดีมีเหตุกระทันหัน คุณโฮดงอยากพบท่านประธานทั้งสามด่วนเห็นบอกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเครื่องเพชรของคุณหญิงลีที่สั่งทำพิเศษ ตอนนี้เขารออยู่ที่ห้องประชุมค่ะ'' นาอึนบอกอย่างรีบร้อนกับทั้งสามคนและก้มหัวอย่างนอบน้อม

''เข้าใจแล้วเดี๋ยวจะรีบไป ฝากคุณดูแลลิซ่าด้วย'' จีซูพูดก่อนจะรีบเดินออกไปพร้อมกับเจนนี่ด้วยสีหน้ากังวล

''เดี๋ยวมานะลิส ถ้ามีเรื่องอะไรสงสัยก็ถามคุณนาอึนได้เลยนะ'' 
''ค่ะ รีบไปเถอะ''  โรเซ่ยิ้มให้ลิซ่าก่อนจะเดินตามพี่สาวทั้งสองออกไปอย่างรีบร้อน 

''คุณนาอึนพาฉันไปดูส่วนอื่นๆของบริษัทหน่อยได้ไหมคะ'' 

''ได้ค่ะลิซ่า' นาอึนยิ้มให้ลิซ่า

''ขอบคุณนะคะ'' 




ตอนนี้ก็ผ่านไปประมานหนึ่งชั่วโมงได้แล้วตั้งแต่ที่ทั้งสามคนเข้าไปประชุมนาอึนก็พาลิซ่าทัวร์ทั่วบริษัทอย่างเป็นกันเอง เธอยังเล่าประวัติของบริษัทให้ลิซ่าฟังอีกเยอะมาก ตั้งแต่เเรกบริษษัทนี้เป็นแค่ร้านเครื่องเพชรธรรมดาแต่ที่ก้าวไกลมาได้ขนาดนี้ก็เป็นเพราะน้ำพักน้ำแรงของท่านประธานคนเก่า คิมมุนซอง พ่อของทั้งสามสาวที่ทั้งขยันและเก่งจนทำให้บริษัทเติบโตได้ถึงขนาดนี้ 

''ขอบคุณมากนะคะที่พาฉันไปดูรอบบริษัทเลย นาอึนเหนื่อยไหม'' 

''ไม่หรอกค่ะ แค่นี้สบายมากเราไปดูชั้นห้องประชุมเลยไหมคะ''

''โอเคค่ะ ไปกัน~'' ลิซ่าพูดกับนาอึนและทั้งสองก็เดินไปที่ลิฟท์ก่อนที่นาอึนจะกดไปที่ชั้นของห้องประชุมและห้องบรรยายพิเศษที่ไว้ใช้ประชุมและจัดงานพิเศษของบริษัททุกๆปี



ติ๊ง!

ทั้งสองคนก้าวออกมาจากลิฟท์และเดินไปที่ห้องบรรยายพิเศษที่ไว้ใช้จัดงานของบริษัทไม่ว่าจะเป็น งานรื่นเริงหรืองานเกี่ยวกับการเปิดตัวเพชรคอลเล็กชั่นใหม่ที่ผู้คนต่างให้ความสนใจ

''ว้าว กว้างจังเลยนะคะเนี่ย~'' 

''ค่ะ ท่านประธานต้องการที่ๆจุคนได้เยอะและไม่อึดอัดนะคะเลยกว้างเป็นพิเศษ'' 

''นาอึนนี่เก่งจังเล่าประวัติได้ละเอียดมากเลย หลังจากนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะสอนฉันเยอะๆเลยนะฉันอยากเก่งแบบนาอึน จะได้ช่วยงานบริษัทได้ดีโดยที่ไม่มีอะไรผิดพลาด'' ลิซ่ายิ้มให้นาอึน และจับมือนาอึนเบาๆเป็นเชิงขอร้อง

''คะ..ค่ะฉันจะสอนลิซ่าทุกอย่างเลย'' นาอึนก้มหน้าและแก้มของเธอก็แดงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ทั้งๆที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าจะเขินลิซ่าไปทำไม 

''ขอบคุณมากๆนะคะ'' 




หลังออกมาจากห้องบรรยายพิเศษตอนนี้ทั้งสองกำลังเดินไปที่ห้องประชุมที่มีทั้งหมดสองห้อง 1ห้องสำหรับประชุมพนักงานและอีก1ห้องสำหรับการประชุมระดับสูง ระหว่างที่เดินอยู่นั้น พวกเธอก็ผ่านห้องประชุมระดับสูงที่ท่านประธานทั้งสามนั่งประชุมอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อโฮดง ห้องประชุมนี่เป็นกระจกจึงสามารถมองเห็นภายเห็นได้ 

''หือ!?''

 ทั้งสามตกใจนิดหน่อยที่อยู่ๆลิซ่าก็เดินมาใก้ลๆกระจกและเป่าไอความร้อนจากปากทำให้กระจกขึ้นฝ้า เเละเธอก็วาดบางอย่างลงไป

:P <3  

ลิซ่ายิ้มและเดินออกไปโดยเร็ว ทั้งสามมองที่ลิซ่าวาดและยิ้มออกมา มันเป็นหน้าแลบลิ้นและรูปหัวใจ ยัยเด็กตัวสูงนั้นชอบทำให้พวกเธอเขินและยิ้มทุกที ส่วนคุณโฮดงคงไม่เห็นหรอกเพราะเขานั่งหันหลังให้ลิซ่าแต่พวกเธอนั่งหันหน้าไปทางกระจกนั่น รอยที่ลิซ่าเขียนค่อยๆจางหายไปที่นิดๆ~ 




''อ่า~ ขอบคุณมากนะนาอึนฉันได้รู้อะไรขึ้นเยอะเลย ถ้าไม่ได้เธอเนี่ยแย่เลย'' 

นาอึนเดินมาส่งลิซ่าที่ห้องประธานเพราะทั้งสองได้เดินดูจนทั่วบริษัทแล้วตามที่ลิซ่าขอไว้

''ไม่เป็นไรเลย ถ้ามีอะไรอยากถามหรืออยากให้ช่วยบอกได้ตลอดเลยนะลิซ่า'' 

''ขอบคุณมากๆนะนาอึน ไว้เจอกันหลังเลิกงานถ้าวันไหนว่างๆจะเลี้ยงข้าวตอบแทนที่เธอพาฉันไปทัวร์บริษัทนะ'' 

ลิซ่ายิ้มให้นาอึนและเธอก็ยิ้มตอบก่อนจะเดินออกไป แต่จังหวะที่เดินออกไปคงเป็นเพราะส้นสูงที่นาอึนใส่อยู่มันเลยทำให้นาอึนกำลังจะล้มลงไป ลิซ่าที่เห็นแบบนั้นก็เลยรีบวิ่งเข้าไปรับนาอึนที่กำลังล้มกระแทกพื้น แต่ด้วยแรงล้มของนาอึนทำให้ลิซ่าที่เข้าไปจับแขนเธอล้มลงไปด้วย และมันก็ไม่ต่างจากตอนที่เธอล้มไปกับจีซูที่ทะเลเท่าไหร่ เพราะมันเหมือนกันราวกับเป็นเดจาวูที่เกิดอีกครั้ง 

ลิซ่าคร่อมนาอึนอยู่และนั้นทำให้นาอึนหน้าแดงเพราะการได้เห็นหน้าของลิซ่าใกล้ๆบวกกับท่าทางแบบนี้มันเลยห้ามที่จะใจเต้นแรงไม่ได้ แค่เธอเห็นลิซ่ายิ้มให้เธอก็เขินแล้วนับประสาอะไรกับตอนนี้ ส่วนลิซ่านั้นได้แต่ตกใจและอึ้งอยู่กับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็เหมือนมีคนจงใจจะแกล้งเธอ เพราะว่าหลังจากที่พวกเธอสองคนล้มทับกัน ประตูห้องก็ถูกเปิดออกหลังจากนั้นแค่ไม่กี่วิ พร้อมกับเจ้าของห้องที่เดินเข้ามาภายในห้อง....

''อะ..เอ่อ..คะ..คือว่า'' ลิซ่าเงยหน้ามองทั้งสามที่เดินเข้ามาภายในห้อง 

''ลลิสา นี่มันอะไรกันห้ะ!!!!!!!!!!'' ทั้งสามคนพูดพร้อมกัน

''มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆนะคะท่านประธาน'' นาอึนรีบพูุดก่อนที่มันจะทำให้ทั้งสามเข้าใจผิดไปมากกว่านี้

''จริงๆนะคือนาอึนกำลังจะล้มแล้วฉันเลยเข้าไปช่วยแต่เพราะแรงมันเลยทำให้ฉันล้มมาด้วยมันไม่มีอะไรจริงๆ''

''ก่อนจะแก้ตัวพวกเธอทั้งสองคนควรลุกขึ้นมาก่อนย่ะ!!!!!!!!'' 

คำพูดนั้นทำให้นาอึนและลิซ่ารู้ตัวก่อนจะรีบลุกและอธิบายให้อีกสามคนฟัง





''คราวหลังก็ระมัดระวังด้วย คนอื่นมาเห็นจะไม่ดีนะคุณนาอึน คุณลิซ่า''

เป็นจีซูที่พูดออกไปหลังจากที่ทั้งสองคนอธิบายให้ฟังว่ามันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ

''ค่ะท่านประธานขอโทษด้วยจริงๆค่ะครั้งหลังฉันจะระวังกว่านี้ ฉันขอตัวก่อนนะคะ'' นาอึนพูดและก้มหัวให้อีกคน

''เชิญ'' 

หลังจากจีซูพูดเสร็จนาอึนก็ออกไปจากห้อง เหลือแต่ลิซ่าที่ยืนตัวสั่นอยู่เพราะว่าสายตาของทั้งสามที่มองมาที่เธอมันน่ากลัวสุดๆเลยสำหรับลิซ่า เด็กตัวสูงยืนเงียบๆก่อนจะพูดบางอย่างออกไป

''ขอโทษนะ แต่ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้แค่เห็นเธอล้มก็เลยจะช่วย'' ลิซ่าอธิบายอีกครั้งเพราะดูจากสายตาของทั้งสามคงยังไม่หายโกรธเธอ

''แล้วทำไมไม่ปล่อยให้ล้มไปเลยละ'' เจนนี่พูดและจ้องตาลิซ่ารอคำตอบจากอีกคน

''มันเหมือนเป็นไปอัตโนมัติ เวลาเห็นคนจะล้ม'' ลิซ่าพูดและก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด

''เอาเถอะ วันหลังอย่าให้เห็นอีกนะลิซ่า....'' จีซูพูดขึ้น ลิซ่าพยักหน้ารับก่อนที่จะพาร่างตัวเองไปนั่งที่โต๊ะทำงานและทำหน้าที่ของตัวเองไปเงียบๆ




''เอ่อ...'' 

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง เจนนี่กับโรเซ่ออกไปข้างนอก ซึ่งลิซ่าคิดว่าเจนนี่และโรเซ่คงไปกินข้าว เพราะงานของทั้งสองเสร็จแล้ว แต่ก็ไม่กล้าถามว่าไปไหนเพราะว่าจากสีหน้าสองคนนั้นคงยังโกรธเธออยู่ ลิซ่าทำงานไปได้สักพักแต่ก็ต้องมาสะดุดกับหน้าหนึ่งของเอกสารที่กำลังทำอยู่ เธอไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็ไม่กล้าถามเพราะกลัวว่าจีซูยังโกรธเธออยู่เหมือนกันเลยได้แต่นั่งคิดเงียบๆ แต่คิดไปเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกสักที 

''พี่จีซูพอดีฉันไม่ค่อยเข้าใจตรงนี้เท่าไหร่''

ลิซ่าตัดสินใจถามออกไปเพราะถ้าเธอมัวแต่คิดอยู่เอกสารคงไม่เสร็จแน่ๆ

''เอามานี่สิ เดี๋ยวจะอธิบายให้'' 

''ค่ะ'' 

ลิซ่าหยิบเอกสารและเดินไปที่โต๊ะของจีซูก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะเบาๆ

''ตรงไหนเหรอชี้สิ'' จีซูพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและสีหน้าที่ไม่ได้บ่งบอกอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น

''หน้านี้ ตรงนี้ค่ะ'' ลิซ่าพูดอย่างสุภาพเพราะกลัวว่าจะทำให้อีกคนโกรธขึ้นมากกว่าเดิม

''ไหนตรงไหนกัน? '' 

''เอ่อ...นี้ค่ะตรงนี้'' ลิซ่าเดินมาข้างๆอีกคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้และชี้ไปที่หน้าที่เธอไม่เข้าใจ

''อ่ะ!!'' แต่อยู่ๆจีซูก็ลุกขึ้นและดันเธอไปติดกระจกห้องที่สามารถมองเห็นวิวของเมืองโซลได้ จีซูมองลิซ่าด้วยสายตาที่อธิบายไม่ได้

''ลิซ่า ฉันไม่ชอบเลยตอนที่เห็นเธอคร่อมนาอึนอยู่ มันเหมือนกับที่ทะเลตอนนั้น'' 

''ฉันขอโทษนะพี่จีซู แต่มันไม่เหมือนกันหรอกรู้ไหม'' ลิซ่าอธิบายให้คนฟังอย่างใจเย็นเธอไม่อยากให้จีซูโกรธ 

''มันไม่เหมือนกันตรงไหนเหรอลิซ่า อีกนิดปากของพวกเธอก็จะเเตะกันอยู่แล้ว'' จีซูเงยหน้าและจ้องตาลิซ่าเธอยิ่งดันลิซ่าเข้าไปเรื่อยๆจนตอนนี้ระหว่างพวกเธอทั้งสองไม่มีช่องว่างที่ลมสามารถผ่านไปได้เลย

''ก็ตอนนั้นที่ทะเล ฉันเขินและหัวใจเต้นแรงแต่กับนาอึนมันแค่รู้สึกตกใจและตอนนั้นที่ทะเลฉันจูบพี่ เห็นไหมว่าไม่เหมือนกัน'' ลิซ่ามองหน้าจีซูอย่างจริงจังให้เห็นว่าเธอไม่ได้โกหกอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

''เหรอ...งั้นพิสูจน์สิให้เห็นหน่อยว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับนาอึนจริงๆ ทำให้ฉั.!!....''

''อื้ออ~ '' 

ไม่ทันที่จีซูจะได้พูดจบลิซ่าก็ปิดปากหล่อนด้วยริมฝีปากของเธอเอง เธอค่อยๆละเมียดละไมชิมริมฝีปากบางนั้นอย่างนุ่มนวล พร้อมกับขบกัดเบาๆ 

''อื้ม~...ลิส~'' 

เสียงจีซูที่ครางออกมาเพราะพอใจในรสจูบของเธอทำให้อารมณ์ลิซ่าพุ่งสูงขึ้น เธอขบเม้มริมฝีปากสวยและดูดมันเบาๆ ก่อนที่จะส่งลิ้นร้อนที่ซุกซนเข้าไปในโพรงปากอุ่นของจีซู ลิ้นร้อนของทั้งสองเกี่ยวรัดกันไม่หยุด มือของจีซูยกขึ้นมาโอบคอเด็กตัวสูงที่กำลังจูบเธออย่างเร่าร้อน

''อะ...ลิซ่า~ ..อื้ออ''

ลิซ่าผละจูบให้จีซูได้หายใจก่อนจะจูบเธอต่อเหมือนเดิม ลิ้นร้อนของลิซ่าเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กของจีซูอย่างสนุกและดูดมันเบาๆ มือของเด็กตัวสูงเลื่อนลงมาที่เอวของคนที่ตัวเล็กกว่าและดึงให้เธอเข้ามาแนบชิดมากขึ้น จูบที่แสนหวานของลิซ่าทำให้ตอนนี้จีซูแทบจะหมดแรงยืน 


''ฉันพิสูจน์แล้ว พี่เชื่อหรือยัง'' ลิซ่าถอนจูบออก

''อือ..เชื่อแล้ว...'' 

จีซูหน้าแดงมือของเธอกำปกเสื้อลิซ่าแน่น ลิซ่าที่เห็นท่าทางนั้นยิ้มออกมาและหอมแก้มจีซูเบาๆ

''รีบทำงานกันเถอะ ถ้าสองคนนั้นมาเห็นเดี๋ยวเราจะโดนว่าได้นะ'' 

''อื้อ รู้แล้ว~''





ตอนนี้ก็ผ่านมาสองสามชั่วโมงแล้วที่นั่งทำงานกัน พวกเธอทั้งสี่คนไม่ได้คุยอะไรกันแต่ละคนตั้งใจทำงานของตัวเอง อีกชั่วโมงกว่าๆพวกเธอก็จะได้กลับบ้านแล้วเพราะว่าวันนี้งานมีไม่เยอะ 

ลิซ่าปิดเอกสารเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้น

''ฉันขอไปเข้าห้องน้ำนะ'' 

ลิซ่าเดินออกไปอย่างรวดเร็วเพราะว่าเธอนั่งทนมาได้สักพักแล้ว

''เดี๋ยวฉันมา'' หลังจากลิซ่าออกไปได้ไม่กี่นาทีใครคนหนึ่งก็เดินออกไปจากห้องด้วยเหมือนกัน






''เฮ้อ~ โล่งชะมัดเลย~ '' ลิซ่าลุกขึ้น และเปิดประตูห้องน้ำออกเธอค่อยผลักมันออกเบาๆ

''พี่เจนนี่!..'' ลิซ่าตกใจไม่น้อยที่เจนนี่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำ หล่อนทำหน้าตาย ดวงตาเเสนทรงสเน่ห์มองลิซ่าไม่วางตา

''ลิซ่า ...ฉันไม่พอใจเรื่องนั้นมากๆเลยรู้ใช่ไหมต้องทำยังไง..'' 

เจนนี่เดินเข้ามาใกล้และดันกลับลิซ่าเข้ามาในห้องน้ำเหมือนเดิม เธอล็อคประตูห้องน้ำและผลักให้ลิซ่านั่งลงบนชักโครกก่อนจะนั่งลงบนตักอีกคนเธอยกมือโอบคออีกคน 

''ไม่พอใจมากแค่ไหน'' ลิซ่าเอ่ยถามอีกคนที่นั่งอยู่บนตักเธอ

''ไม่พอใจมากถึงมากที่สุด'' เจนนี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนปนเซ็กซี่

''งั้นฉันจะทำให้พี่พอใจถึงที่สุดเลย'' 

พูดจบลิซ่าก็ประกบปากจูบอีกคนพร้อมกับเม้มและกัดมันด้วยความเต็มใจ ปากของลิซ่าบดคลึงริมฝีปากของเจนนี่ที่อยู่บนตักเธออย่างอ่อนโยนและร้อนแรงในเวลาเดียวกัน

''อื้ม~''

เสียงครางแสนหวานของเจนนี่ถูกเปล่งออกมา ลิซ่าที่ได้ใจเริ่มจูบหนักหน่วงและร้อนแรงขึ้น ลิ้นร้อนของเจนนี่ถูกลิซ่าตวัดไปมาอย่างสนุกและเอาเเต่ใจ กระโปรงที่เธอใส่มาทำงานร่นขึ้นจนเห็นขาอ่อน ลิซ่าสัมผัสขาอ่อนสีขาวเนียนอย่างเบามือลูบมันไปมาแต่ไม่ได้ล่วงเกินมากไปกว่านี้ 

''อื้อ..อื้มม~'' 

เจนนี่พอใจในทุกการกระทำของลิซ่าที่มอบให้เธอ แม้จะเป็นแค่จูบแต่ลิซ่าสามารถทำให้เธอหมดแรงได้ร่างกายของเธอแทบจะไม่ฟังคำสั่งและไม่ทำตามสิ่งที่สมองควบคุมเลยสักนิด ลิซ่าบีบขาอ่อนเธอเบาๆ เขาแค่ลูบมันไปมา แต่นั้นก็เพิ่มอารมณ์เธอได้ไม่ยาก
ลิซ่าไม่ปล่อยให้ลิ้นของอีกคนได้พักเธอเอาแต่ตวัดมันไปมาและดูดดุนมันอย่างเอาแต่ใจ 

เจนนี่ผละออกจากลิซ่าก่อนที่เธอจะค่อยๆลูบแก้มของอีกคนที่เห่อร้อนไม่ต่างจากแก้มของเธอ หล่อนกัดจมูกโด่งของลิซ่า กัดกราม
กัดติ่งหูของเขาเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมากัดริมฝีปากและจูบมันอย่างรุนแรง เจนนี่ดูดริมฝีปากของเด็กตัวและขบเม้มมันอย่างโหยหาอย่างไม่มีวันสิ้นสุด 

''อื้ม...เจนนี่อ่า~ พอแล้วนะ..ปากฉันบวมหมดแล้ว''

''สมควรแล้ว...วันหลังถ้าเห็นคร่อมนาอึนแบบนั้นอีกโดนหนักกว่านี้แน่ลิซ่าอ่า'' 

''ไม่มีอีกแล้ววันนี้มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้น...วันหลังจะไม่ให้เกิดขึ้นอีก'' ลิซ่าหอมแก้มเจนนี่และถูจมูกไปมากับแก้มของอีกคนอย่างหยอกล้อ

''อือๆ นี่อย่าสิ~ ถ้ายังทำแบบนี้ฉันจะปล่อยให้ออกไปได้ยังไงละ'' เจนนี่บ่นลิซ่าที่ยังคงก่อกวนเธอไม่หยุด

''นิดหน่อยเอง....'' และลิซ่าก็เอาแต่หยอกล้อกับแก้มของเจนนี่อยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะโดนเจนนี่ดึงเข้าไปจูบอีกครั้ง~

''อื้อ~ ไม่อยากปล่อยให้ออกไปเลย'' เจนนี่พูดอย่างเสียดาย

''ไม่ดื้อนะพี่ ออกไปกันเถอะ เดี๋ยวจะโดนบ่น'' ลิซ่าลูบผมเจนนี่และมองเข้าไปในดวงตาเซ็กซี่ที่น่าหลงไหลของอีกคน

''อือ''  









หลังจากที่ทั้งสองคนออกมาจากห้องน้ำและกลับเข้ามาในห้อง เป็นไปตามคาดจีซูบ่นพวกเธอ แต่เจนก็ไม่ได้สนใจมีแต่ลิซ่านี่แหละที่อธิบายและแก้ตัวให้จีซูฟัง 


หลังจากอธิบายจีซู ลิซ่าเดินมานั่งที่โต๊ะของตัวเอง เธอเริ่มรู้สึกอีกอย่างคือหลังจากที่เกิดเรื่องนาอึนโรเซ่ก็ไม่ยอมคุยกับเธอเลย ไม่แม้แต่มองตาหรือตอบข้อความในKakao talkด้วยซ้ำ แม้เธอจะส่งสติกเกอร์ไปซ้ำแต่หล่อนก็ไม่ได้สนใจ








ตอนนี้ทั้งสี่คนอยู่ในรถตู้ที่กำลังขับกลับไปที่บ้าน ภายในรถมีเสียงคุยของทั้งสามพี่น้องแต่เมื่อไหร่ก็ตามที่ลิซ่าเข้าไปคุยด้วยโรเซ่ก็จะเงียบและหันออกไปมองนอกหน้าต่าง ลิซ่าเลยทำได้แค่นั่งเงียบๆ มีบ้างที่จีซูหรือเจนนี่เข้ามาชวนคุยแต่ลิซ่าก็ตอบไปแค่ อืม เท่านั้น




หลังจากมาถึงบ้านโรเซ่ก็รีบขอตัวเข้าห้องไป ลิซ่าที่เห็นแบบนั้นก็รีบเดินตามไป ทั้งเจนนี่และจีซูที่เห็นแบบนั้นมองหน้ากัน

''ดูโน้นสิตามไปติดๆ'' เจนนี่พูดออกมาและชี้ให้จีซูดู

''ยัยแชงคงงอน แต่ลิซ่าไปง้อแล้วเดี๋ยวก็หายเองแหละ ...เอ่อเจนนี่เมื่อตอนเที่ยงออกไปไหนกับแชงเหรอ''

''ฉันชวนแชงออกไปล่าน่ะ'' 

''ล่า? ที่เขตรกร้างน่ะเหรอ?'' จีซูหันไปถามเจนนี่

''ใช่ ฉันกับแชงโมโหที่เห็นยัยเด็กนั้นคร่อมนาอึนเลยชวนกันไปล่าแต่รู้อะไรไหม?''

''อะไร?'' จีซูมองเจนนี่อย่างสงสัย

''ยัยแชงคงจะโกรธมาก เธอล่าพวกกวางได้หลายตัวเลย แถมสภาพดูไม่ดีอีกตะหาก เธอคงจะนึกภาพออกใช่ไหมเวลายัยนั่นโกรธ''

''อย่างนี้เราควรไปดูลิซ่าหน่อยไหม?'' 

''ไม่ต้องกังวลหรอก ถึงจะโกรธแต่ยัยแชงไม่กล้าทำร้ายลิซ่าหรอกเธอก็รู้''

''ก็ถูกของเธอนะเจนนี่ เราสองคนไปหาเลือดดื่มกันดีกว่าฉันหิวจะตายอยู่แล้ว'' จีซูลากเจนนี่ไปอย่างบังคับส่วนคนที่โดนลากแม้จะบอกไปว่าอิ่มขนาดไหนจีซูก็ไม่ฟังอยู่ดี 






''เดี๋ยวแชยอง'' 

ลิซ่ารีบเดินมาหาอีกคนที่กำลังจะปิดประตูห้องและเอามือดันประตูไว้ไม่ให้ปิด

''มีอะไร''

''เธอเป็นอะไร หรือยังโกรธเรื่องนาอึนอยู่แต่ฉันก็อธิบายไปหมดแล้วนะว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ'' 

''ฉันป่าว ออกไปเถอะฉันอยากพักผ่อน'' 

''ไม่! เธอต้องบอกฉันมาก่อนว่าเป็นอะไร...'' 

''......''

''แชยองอ่า...ฉันขอโทษจริงๆสัญญาเลยว่าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก แชยองหายงอนนะ? ได้ไหมคะ?'' ลิซ่าพูดกับอีกคนด้วยน้ำเสียงออดอ้อนและจับมือของโรเซ่ไว้ก่อนจะบีบมันเบาๆ 

''ฉันหวงลิส.......ฉันไม่ชอบเวลานาอึนหน้าแดงตอนเธอยิ้มให้......ฉันกลัวเธอหวั่นไหว..'' โรเซ่พูดออกไปหล่อนก้มหน้านิ่ง

''ฉันชอบลิสนะ....ขอโทษที่งี่เง่า...ลิสจะเบื่อฉันไหม..ที่ฉันไม่ยอมพูด...ที่ฉันไม่ฟังเหตุผล...ลิสอย่าเบื่อฉันเลยนะ...ฉันขอโท.!..''

''อื้อ~'' 

ลิซ่าจับหน้าของโรเซ่และกดจูบริมฝีปากนั้นอย่างทะนุถนอม เธอกดขบเม้มย้ำๆบนริมฝีปากนั้นก่อนจะผละออก

''ไม่ต้องพูดแล้ว หายโกรธก็พอแล้ว..ฉันไม่มีวันคิดกับนาอึนมากกว่าเพื่อน...ไม่ต้องห่วงนะแชยอง'' 

''เข้าใจแล้ว...อื้มม~..ลิส~'' 

ลิซ่าไม่ปล่อยให้โรเซ่พูดอะไรออกไปมากกว่านี้ ปากของเธอจูบและดูดเม้มปากของโรเซ่เบาๆ อย่างอ่อนโยน เธอบดเบียดริมฝีปากหนักขึ้นและเม้มมันอยู่ซ้ำๆ โรเซ่ปล่อยเสียงครางหวานออกมา เธอไหลไปตามจังหวะการจูบของลิซ่า ร่างกายของเธอร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ 

''อะ..อื้ออ..อื้มม~'' 

ลิซ่าที่ได้ยินเสียงครางหวานของอีกครั้งเริ่มได้ใจเธอส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากอุ่นของโรเซ่อย่างง่ายดาย ลิซ่าตวัดลิ้นร้อนของอีกคนไปมา เธอบีบไหล่ลิซ่าแน่นและพยายามจะทรงตัว ลิซ่าดันตัวโรเซ่เข้าไปที่เตียงกว้างก่อนจะค่อยๆดันอีกคนนอนลงบนเตียงนั้น ปากของทั้งคู่ยังคงไม่ผละออกจากกัน มันกลับยิ่งทวีความรุนแรงและเร่าร้อนมากขึ้น มือของลิซ่าลูบเอวของโรเซ่ก่อนจะลูบเข้าไปใต้เสื้อตอนนี้ลิซ่ากำลังสัมผัสกับหน้าท้องแบนราบของอีกคนอยู่ เธอผละออกจากริมฝีปากของอีกคนและมองหน้าโรเซ่อย่างหลงไหล

''อื้ออ...ลิส~ อื้มม~~'' 

''เพราะจังเลยแชยองอ่า~ สายตาเธอเร่าร้อนมากเลยรู้ไหม~'' 

ลิซ่ากระซิบข้างหูอีกคน เธอหอมแก้มนุ่มของโรเซ่และเปลี่ยนมาซุกไซร้คอขาวของอีกคน มือของลิซ่าที่อยู่ใต้เสื้อก็เลื่อนไปสัมผัสกับเนินอกของอีกคนเธอสัมผัสมันอย่างอ่อนโยนและเบามือที่สุด 

''อ๊าา~ ลิส~...อื้มม~'' 

''เธอน่ารักจังเลยแชยองอ่า น่ารักจนฉันทนไม่ไหวแล้ว''  

ลิซ่าซุกไซร้คอขาวและดูดเม้มมัน เธอกัดคอขาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว มือของลิซ่ายังไม่หยุดเล่นกับหน้าอกของอีกคน โรเซ่หายใจอย่างหนักหน่วง ร่างกายของเธอรู้สึกดีและทรมานไปในเวลาเดียวกันภายในช่องทองของเธอรู้สึกปั่นป่วนไปหมดกับสิ่งที่ลิซ่ามอบให้
ลิซ่าจูบปากอีกคนอย่างนุ่มนวล โรเซ่ในเวลานี้ดูเซ็กซี่จนเธอทนไม่ไหว เสียงหวานที่เรียกชื่อเธอทุกอย่างที่เป็นโรเซ่เกินห้ามใจ 










ก๊อกๆๆๆๆ!!!! 

''พวกเธอคุยกันเสร็จยังเนี่ยทำไมต้องล็อคห้องด้วย!!!'' เสียงของเจนนี่โวยวายหน้าห้องทำให้ลิซ่าและโรเซ่ตกใจไม่น้อย

''เอาไงดีลิซ่าอ่า..'' โรเซ่ถามลิซ่าออกไปอย่างเขินอาย

''เดี๋ยวฉันไปเปิดเอง เธอจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะ'' 

ลิซ่าพูดก่อนจะเดินไปที่ประตูและหันมามองโรเซ่อีกครั้งหล่อนพยักหน้าให้และลิซ่าก็เปิดประตู 

''ว่าไงพี่มีอะไรเหรอฉันกับแชยองกำลังจะออกไปพอดี'' ลิซ่าเอ่ยถามสองสาวที่ยืนหน้าห้อง

''แค่จะชวนไปทานข้าวอาหารพร้อมแล้ว แล้วแชงล่ะ?'' จีซูพูดก่อนจะพยายามมองเข้าไปในห้อง

''อ่ะ..อืมๆแชยองกำลังสอนงานที่บริษัทให้ฉันอยู่ใช่ไหมแชยอง! เดี๋ยวรีบตามไปพี่ไปก่อนเถอะ'' ลิซ่าพยายามบังสายตาจีซูและยิ้มให้อย่างไม่มีพิรุธ

''ค่ะพี่ เดี๋ยวฉันกับลิสรีบตามไป พี่ไปก่อนได้เลย'' โรเซ่ตอบกลับมา

''งั้นพวกฉันไปก่อนเธอกับแชงรีบตามมานะ'' 

''อือๆ'' ลิซ่าพยักหน้าและรอให้สองคนนั้นไปก่อนจะรีบปิดประตู ลิซ่าเดินมาที่เตียงมันดูยับไม่น้อยเลย ก่อนจะสบตากับโรเซ่

''ที่ฉันทำไปเมื่อกี้น่ะ....ฉันตั้งใจนะแชยอง..'' ลิซ่าพูดพร้อมกับเข้าไปจูบปากโรเซ่เบาๆ ก่อนจะถอนจูบออกและมองหน้าอีกคน

''แต่ตอนนี้เรารีบไปกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่เขาจะสงสัยอีก'' ลิซ่ายิ้มให้อีกคนและหอมแก้มเธอเบาๆ 

''ลิสชอบทำให้ฉันหวั่นไหวอยู่เรื่อย...งั้นฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ..ชุดนี้มันยับไปแล้ว'' โรเซ่หอมแก้มลิซ่าคืนก่อนจะรีบไปเปลื่อนเสื้อตัวใหม่ 

''เปลี่ยนสิ'' ลิซ่ามองตามอีกคน

''จะมองฉันเปลี่ยนหรือไง?'' โรเซ่ถามอีกคนก่อนจะยิ้มให้

''ใช่ เธอกล้าเปลี่ยนไหม?'' ลิซ่าเดินเข้าไปใกล้อีกคนและค่อยๆปลดกระดุมออกที่ละเม็ด

''เธอยังจะถามอีกเหรอ..'' โรเซ่หน้าแดงแต่เธอก็ไม่ยอมหลบสายตาของลิซ่าที่จ้องตาเธอ 

''งั้นฉันเปลี่ยนให้เองนะแชยอง'' ลิซ่ากระซิบข้างหูอีกคนและไซร้คอขาวอย่างหยอกล้อ กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกเเกะออกก่อนที่ลิซ่าจะค่อยๆถอดเสื้อออกจากตัวอีกคน เผยให้เห็นผิวเนียนขาวและเนินอกที่มีชั้นในสีขาวลูกไม้ปิดเอาไว้ 

''รีบเปลี่ยนสิ เดี๋ยวพี่ๆก็ขึ้นมาตามอีกรอบหรอก'' โรเซ่หน้าแดงและใจเต้นเร็วเพราะสายตาที่ลิซ่าใช้มองมันดูเจ้าเล่ห์และซุกซน

''รู้แล้ว~ ฉันแค่มองหรอกวันหลังค่อยมาเอาคืน'' ลิซ่าจงใจเน้นคำว่าเอา ก่อนจะหยิบเสื้อตัวให่มาใส่ให้โรเซ่


''ไปกัน'' 

''อือ''

ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง 


ความรู้สึกดีที่โรเซ่ได้สัมผัสมันไม่ได้ทำให้หวาดกลัวแต่มันทำให้เธอรู้สึกต้องการมากขึ้น ไม่ต่างจากพี่สาวทั้งสอง ลิซ่าทำให้พวกเธอพอใจอย่างมาก และแน่นอนว่านั้นทำให้พวกเธอขาดลิซ่าไม่ได้ ลิซ่าเปรียบเหมือนไฟที่พร้อมเผาพวกเธอขณะเดียวกันก็เหมือนไฟที่ให้ความอบอุ่นและรู้สึกดี หรือบางครั้งก็เป็นน้ำที่ชโลมหัวใจที่เหนื่อยล้าของพวกเธอ รู้ตัวอีกทีก็หลงไหลไปกับการให้ลิซ่าสัมผัสร่างกายพวกเธอซะแล้ว~




























จบจ้าาาาาาา จะโดนแบนไหมเอ่ยยยย ลุ้นกันTT ตอนนี้โอ้ยยยย มีความฟินระดับสิบ ส่วนลุงนั้นทั้งขึ้นทั้งร่องเลย>< สลับไปมาอย่างชำนาญ ส่วนยัยเจี๊ยบนั้น จ้าาาาาาาาาาา มาช้าแต่มาชัวร์เคยได้ยินไหมคะ 55555555แต่ไม่น่าโดนขัดจังหวะเลยค่ะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ฮุๆๆๆๆ ส่วนชิชูว กับนินิก็ นั้นละคะ คนละทีสองทีถึงอกถึงใจ~~~~~ #เพลงบอกอายุมาก# พวกเขายังไม่ได้กันรีดเดอร์ใจเย็นๆเด้อจ้า ฟิคเรายังมีเรื่อยๆ วางไว้ที่20ตอนซึ่งนี่ยังไม่ถึงครึ่งเลย  ช่วงนี้เราอาจจะไม่ได้อัพวันละครั้งนะ เพราะบางครั้งมันไม่ทันและเราก็กดดันด้วยแต่สัญญาเลยว่าไม่เทฟิคนี้แน่นวลลล 

ปล.เขตรกร้างคือเขตที่แวมไพร์จะชอบไปล่าเหยื่ออย่างเช่นพวกสัตว์กวาง ม้า แพะ อะไรพวกนี้

ปล2.แวมไพร์ในเรื่องนี้วิ่งเร็วมากกกกกตามความสามารถของแวมไพร์เลย

#เราเพิ่งได้ตรวจคำผิดเยอะอยู่หมือนกัน ขอโทษด้วยนะ ลงไปแล้วแต่มาแก้ตอนหลัง


อย่าลืมนะว่าลิซ่ายังไม่รู้ว่าทั้งสามเป็นแวมไพร์ ไปกัดคอน้องแชงแล้วงี้ลุงไม่กลัวเขากัดคืนเหรอออออออ-,.-










 
   
    MaystorymaY    
                                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #526 tomnoob (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 18:14
    หมอนที่บ้านขาดไปสามใบแล้ว
    #526
    0
  2. #399 mcna777moza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 07:16
    ฟินนนน~~~~
    #399
    0
  3. #298 sunnysunday (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 22:34
    โอ้ยยยย มันเร่าร้อนนน ????
    คุณหลวงลื่นมากกก
    #298
    0
  4. #172 rpwriter (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 11:14
    เดี๋ยวววว ลุงจะรู้งานไปมั้ย? รู้เหรอว่าเลขาต้องทำอะไรบ้าง?
    แล้วต้องได้ทุกคนเลยงี้เหรอ? 
    #172
    1
    • #172-1 Felicite_white(จากตอนที่ 7)
      8 สิงหาคม 2560 / 19:06
      ที่ลิซทำงานและรู้งานไว มันมีเหตุผลค่ะแต่ยังไม่ได้บอกอีกอย่างงานที่ลิซได้ทำวันแรกไม่ได้ยากมากเกินไป เจ้าตัวเลยทำได้ค่ะจะมีบ้าง บางอย่างที่ไม่เข้าใจเลยจะถามยัยพิแต่โดนจับจูบก่อน

      แล้วต้องได้ทุกคนเลยงี้เหรอ?

      อันนี้ความหื่นล้วนๆไม่มีสิ่งใดเจือปนจ้า -,,- อะเฮือก~

      #172-1
  5. #123 มือพี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 23:26
    ลุงทำงานการรถไฟแน่ๆ สับรางเก่งเหลือเกินอะๆง้อคนพี่เสร็จมาง้อคนรองสุดท้ายก็ง้อคนเล็ก กินหมดทั้งสามคน5555 สู้ๆนะไรท์
    #123
    0
  6. #118 Fines (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 08:28
    ลุงสับรางเก่งจ๊นน
    #118
    0
  7. #117 l3yzantine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 02:32
    แหม เนียนเลยนะลุงง
    #117
    0
  8. #116 ` tripleb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 23:15
    โอ้ยยยย ไม่น่ามาขัดจังหวะเลยยยยย ลิซแชงของนุ้งงงง>_____< พี่ๆต้องเสียสละให้น้องแชงก่อนสิคะ ต้องให้ได้กันก่อนแล้วค่อยบอกให้ลิซรู้ว่าเป็นแวมไพร์มั้ย รึให้รู้ก่อนดีแบบไหนจะแซ่บกว่ากันนะ รออ่านค่ะ สนุกมากกก-///-
    #116
    0
  9. #115 Lisaoppa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 22:52
    ลุงนี่สับรางเก่งจริงๆนะคะ ฟาดไป3เลย รออ่านต่อไปไม่ไหวเเล้ว -k-
    #115
    0
  10. #114 PJY-LSM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 22:15
    ฟาดให้ครบทีมเลยนะคะ แหม่ ไอ่เด็กใสๆตอนแรกนี่หายไปไหนแล้ว เหลือแต่ไอ่ปลาไหลใส่สเก็ต แถไปเรื่อย อ้างก็เก่ง ระวังเถ้อะะะะ จะโดนดีเข้าสักวัน หึหึ
    #114
    0
  11. #113 Park_chaeyoung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:14
    อ้ะเฮือกฟินนน ลิซมันร้ายยย...
    #113
    0
  12. #112 Mr.Ingie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 19:36
    แวมไพร์อ่ะน่ากลัวแค่ชื่อ จะมาสู้ลุงได้ยังไงกัน5555555 ลุงจบบริหาร จัดแจงเวลาเป็นเจรจาเก่ง5555555555
    #112
    0
  13. #111 pikobnada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 17:36
    ลิซเริ่มร้ายหยั่งงี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ โว้ยย คนเจ้าชู้
    #111
    0
  14. #110 zone4740 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 16:39
    บูชาไรท์ ด้วยไก่ป๋าหยางดีไหมคะ
    #110
    0
  15. #108 TaenBj21 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 13:30
    สวาทสุดๆ555555 น้องแชงได้จูบแล้วนะ ได้มากกว่าพี่ๆแล้วด้วย555ดีใจแทน
    #108
    0
  16. #107 aoysnty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 09:58
    ร้อนแรงจิงๆ แหม่ BP 4Pที่คู่ควร
    #107
    0
  17. #106 Kimjen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 08:58
    โง้ยย ดีมากเด้ออออ
    ฟิน ดี ทั่วถึง ชอบบบบ555
    #106
    0
  18. #105 Dalgommi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 08:56
    อยากจะ #ทีมเจน แต่แชงก็แซ่บไม่น้อย55555 แชงน่ารักอะเอ็นดู~
    #105
    0
  19. #104 Mind Taeyeon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 06:45
    เร่าร้อนและร้อนแรงมากเลยค่ะ คุณหลวงที่แท้ทรู~ 5555
    #104
    0
  20. #103 PlairTipchada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 06:28
    ลิซ่ามือโปรเรื่องการสับราง 5555
    #103
    0
  21. #102 benz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 06:16
    ลุงไอคนน่าอิจฉา
    #102
    0