[BLACKPINK] De Vampire

ตอนที่ 4 : III [Infatuated]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    2 ส.ค. 60

                          






                                                                  
























''นี่ ฉันหลับไปนานไหมลิส''  โรเซ่แกล้งตื่น เธอขยี้ตาเบาๆและลุกออกจากตักลิซ่า

''มะ..ไม่นานเท่าไหร่หรอก....'' 

ลิซ่าได้แต่ก้มหน้าและแก้มของเธอก็ขึ้นสีเพราะในหัวมีแต่เรื่องที่เธอหอมแก้มของใครอีกคนเพราะห้ามใจไม่ไหว  
โรเซ่มองลิซ่าและแอบยิ้มออกมา เธออยากจะกระโจนเข้าไปฟัดลิซ่าจริงๆเลย ให้ตายสิทำไมน่ารักขนาดนี้นะ!


''นี่ลิซ่าเธอเคยมีแฟนไหม'' 

''อะ...เอ่อ...ก็เคยมีนะแต่เลิกกันได้สองปีแล้ว'' 

ถึงลิซ่าจะงงนิดหน่อยว่าทำไมอยู่ๆโรเซ่ถึงถามคำถามนั้นออกมาแต่เธอก็ถามคำถามอีกคนไปตรงๆ
โรเซ่ที่ได้ยินคำตอบยิ้มและพยักหน้า


''แล้วทำไมถึงเลิกกันละ'' 

''ก็เพราะฉันมัวแต่ทำงาน และบางครั้งวันสำคัญแต่กลับไม่มีของขวัญให้เธอ หลังจากนั้นเลยโดนบอกเลิก แย่จังเลยนะว่าไหม''

ลิซ่าทำหน้าเศร้านิดๆและหัวเราะในลำคอ ในตอนนั้นหลังจากโดนบอกเลิกเธอก็ร้องไห้เจียนตาย ตลอดเวลาที่คบกัน ลิซ่าพยายาม
ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แต่ถึงทำดีแค่ไหน ผู้หญิงคนนั้นก็ทิ้งเธอไปปล่อยให้ลิซ่าทนอยู่กับความเจ็บปวด ถึงตอนนี้ลิซ่าจะทำใจได้แล้วเเต่คิดถึงเรื่องนั้นที่ไรก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา ก็เพราะ'เธอ'คนนั้นเป็นแฟนคนแรก มันก็จะฝังใจนิดหน่อยแบบนี้แหละ......


''เมื่อกี้ลิสบอกว่า 'เธอ' แสดงว่าเป็นผู้หญิงใช่ไหม?'' 

''อ่ะ..ใช่ค่ะ..เธอเป็นผู้หญิง......แปลกๆใช่ไหม'' ลิซ่ากังวลว่าโรเซ่จะรังเกียจเธอ เพราะคงไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับเรื่องแบบนี้

''ไม่เห็นจะแปลก ก็เพราะความรักน่ะเราไม่สามารถรู้หรอกว่าจะเกิดขึ้นกับใครผู้หญิงหรือผู้ชาย,ที่ไหนหรือเมื่อไหร่จริงไหม''


ลิซ่าค่อนข้างแปลกใจแต่ก็ดีแล้วที่โรเซ่ไม่รังเกียจเธอ ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของอีกคน พวกเธอทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุก ระหว่างที่นั่งคุยกันเวลาขำโรเซ่จะชอบเนียบเข้าไปจับไหล่ลิซ่าบ้าง,จับมือ,และเอียงไปหาอีกคนเบียดแนบชิดทั้งๆที่ยังมีพื้นที่อีก
เยอะแต่เธอก็ยังเบียดไปทางลิซ่า ส่วนเจ้าคนที่โดนเบียดก็ได้แต่นั่งหน้าแดงและปล่อยให้โรเซ่เบียดและจับมือเธอไปกุมไว้~









ถ้าฝนไม่ตกลงมาทั้งสองก็คงนั่งคุยกันอยู่ที่ศาลาเหมือนเดิม โรเซ่และลิซ่าวิ่งหนีฝนที่ตกหนักเข้ามาภายในบ้าน ทั้งสองตัวเปียก
นิดหน่อย ลิซ่ารีบเข้าไปในห้องนอนของเธอและหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กออกมา เธอจับตัวโรเซ่ที่หันมองออกหน้าต่างให้หันมาหาเธอ
และใช้ผ้าเช็ดผมให้อีกคน เพราะกลัวว่าโรเซ่จะเป็นหวัด 


โรเซ่ตกใจนิดหน่อยที่ลิซ่าทำแบบนั้นแต่ก็ยืนนิ่งให้ลิซ่าเช็ดผมของเธอ มือสวยยกขึ้นมาจับปลายเสื้อลิซ่าไว้แน่น โรเซ่มองหน้าลิซ่า
ที่ตั้งใจเช็ดผมเธอ 'น่ารัก' เป็นคำที่บอกการกระทำตรงหน้าได้ดีที่สุด ลิซ่าดูเป็นห่วงเธอเขาตั้งใจเช็ดผมเธอและนั้นทำให้ใจของโรเซ่
เต้นแรง วันนี้ไม่รู้ว่าลิซ่าจะทำให้ใจเธอเต้นแรงไปกี่ครั้งแล้วกับการกระทำต่างๆ ระหว่างที่โรเซ่มองหน้าลิซ่าเช็ดผมให้เธอ ลิซ่าก็หันมาสบตากับโรเซ่พอดีทั้งสองคนจ้องตากันและไม่มีท่าทีว่าจะมีฝ่ายใดจะหลบสายตา เหมือนกับว่าเล่นเกมจ้องตากันอยู่ หัวใจของทั้งสองเต้นแรงพอๆกัน .....



''สะ..เสร็จแล้ว'' แต่เป็นลิซ่าที่หลบตาก่อนถ้าเล่นเกมกันอยู่ลิซ่าก็คือฝ่ายแพ้ เธอเอามือลงและเกาแก้มตัวเองอย่างเขินอาย

''อื้ม..ขอบคุณนะลิซ่าอ่า~'' โรเซ่เองก็เขินไม่ต่างจากลิซ่าเธอเอ่ยขอบคุณและทำเสียงน่ารักๆให้ลิซ่า

''ผมเธอให้ฉันเช็ดให้ไหม'' 

''ไม่เป็นไร ดะ...เดี๋ยวฉันเช็ดเอง..ขอตัวนะ..''

ลิซ่ารีบเดินกลับเข้าห้องตัวเองทันที เพราะกลัวว่าถ้ายังอยู่ตรงนั้นเธออาจจะหัวใจวายตายได้เพราะความน่ารักของโรเซ่ หลังจาก
เข้ามาในห้องลิซ่าก็ยืนนิ่งและเธอรับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นแรง จนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ลิซ่าทิ้งตัวบนเตียงสีขาวสะอาดและเอาหน้า
ซุกหมอนใบนั้น พยายามไม่คิดถึงใบหน้าของโรเซ่แต่ยิ่งไม่อยากคิด สมองกลับยิ่งคิดถึงและนั้นยิ่งทำให้สติลิซ่าเตลิดไปไกล....







หลังจากลิซ่าหนีเข้าห้องตัวเองโรเซ่ก็เดินกลับมาที่ห้องตัวเองและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกไปด้วยน้ำฝน พลางคิดถึงใบหน้าของลิซ่า
โรเซ่ก็ยิ้มออกมาพร้อมแตะที่อกของตัวเอง หัวใจเธอยังเต้นแรงเพราะการกระทำของลิซ่า โรเซ่นอนลงบนเตียง และหยิบตุ๊กตาหมีสีขาวตัวหนึ่งมามอง

''ขนาดไม่เป็นแฟนกันยังทำขนาดนี้แล้วถ้าเป็นแฟนกันจะขนาดไหนนะลิซ่าอ่า~'' 

โรเซ่พูดกับตุ๊กตาหมีตัวนั้นและดึงเข้ามากอดฟัด ถ้าตุ๊กตาหมีตัวนั้นเป็นลิซ่าป่านนี้คงจะหน้าแดงและสติหลุดไปแล้วแน่ๆ









''ฮัดชิ้ว!!!!''

เป็นเพราะมัวแต่คิดถึงใครอีกคน กว่าเธอจะรู้ตัวผมของเธอก็แห้งแล้วเธอจึงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่คงไม่ทันเพราะรู้สึกว่า
ตัวเองจะโดนหวัดเล่นงานสะแล้ว ลิซ่าออกมาจากห้องและเดินเล่นภายในคฤหาสน์ เธอเดินผ่านห้องสมุดในคฤหาสน์ลิซ่าเดิน
เข้าไปด้านในและมองชั้นหนังสือที่มีอยู่มากมาย เธอเดินดูหนังสือแต่ละเล่มจนมาถึงหนังสือเล่มหนึ่งมีสีดำและดูเก่าแก่ ไม่รู้เพราะ
อะไรเธอจึงเลือกหยิบเล่มนั้นออกมา 'les canines de vampire' 

''ชื่อแปลกๆแฮะ คงจะเกี่ยวกับแวมไพร์สินะลองอ่านดูหน่อยดีกว่า'' 

ลิซ่าพึมพำกับตัวเองก่อนจะลองเปิดหนังสือเล่มนั้นดู มันเป็นภาษาที่ลิซ่าอ่านไม่ได้จึงแค่เปิดผ่านๆไปเพราะเธออ่านไม่ออก ในหนังสือมีรูปภาพโบราณเกี่ยวกับแวมไพร์ 'คงจะเป็นหนังสือนิยายเกี่ยวกับแวมไพร์สินะ' ลิซ่าคิดในใจก่อนจะปิดหนังสือเธอก็เจอกับรูปภาพที่สอดอยู่ในหนังสือเป็นรูปของสามสาวเจ้าของคฤหาสน์และผู้ชายคนหนึ่งที่มีใบหน้าดุ ในรูปใบนี้พวกเธอทั้งสามยังดูเป็นเด็กเธอมองแต่ละคนอย่างตั้งใจ คนแรกเด็กแก้มยุ้ยและน่ารักนี้คงจะเป็นแชยอง 'น่ารักตั้งแต่เด็กๆเลยนะ' ลิซ่าคิด คนต่อมามองตาก็รู้แล้วว่าเป็นเจนนี่ ตาของหล่อนมีสเน่ห์และดูร้ายมาตั้งแต่เด็กๆ และคนต่อมาลิซ่าจ้องอยู่นานเด็กคนนั้นตัดผมสั้นและทำหน้าเฉยชา 

''อุ๊ป!''

ลิซ่าปิดปากกลั้นหัวเราะ เด็กคนนั้นคือจีซูเธอไม่ต่างจากตอนนี้เท่าไหร่แค่ทรงผมและการแต่งหน้าที่เปลี่ยนไป 


''ตลกใช่ไหมละ เมื่อไหร่ที่พี่จีซูเขาเห็นรูปนี้จะเอาแต่บ่นตัวเองเรื่องทรงผมตอนนั้นทุกที่ ว่าตัดไปได้ยังไง''



โรเซ่ไปหาลิซ่าที่ห้องแต่ลิซ่าไม่อยู่ เธอจึงถามคนรับใช้และได้คำตอบว่าลิซ่าอยู่ที่ห้องสมุดเธอเลยรีบเดินตามมาจนเจอลิซ่า
ที่กลั้นขำรูปของพี่สาวเธอ ไม่ใช่แค่ลิซ่าหรอกทั้งเธอเจนนี่ก็ขำ เพราะว่าตอนนั้นจีซูเลือกร้านตัดผมผิดเลยได้ทรงอย่างที่
เห็นนั้นแหละ 

''ขะ..ขอโทษนะที่เข้ามาโดยไม่ได้ขออนุญาต''

''ไม่เป็นไรหรอก เธอจะเข้าได้ทุกห้องนั้นแหละ..อ่อมีสามห้องที่เธอเข้าไม่ได้ ห้องพี่เจนนี่ห้องพี่จีซูและก็ห้องชั้นบนสุดของบ้านหลังนี้''

''อ่อโอเคค่ะ'' ลิซ่าพยักหน้าและเอ่ยออกไป

''แต่ห้องฉันลิซ่าเข้ามาได้ตลอดเวลาเลยนะ'' โรเซ่พูดหน้าเฉย นั้นทำให้ลิซ่างงและเอียงคอมองอีกคนอย่างสงสัย   

''แล้วหนังสือที่อยู่ในมือสนใจเกี่ยวกับแวมไพร์เหรอลิส'' โรเซ่เปลี่ยนเรื่องกระทันหันเพราะสายตาไปสะดุดกับหนังที่อยู่ในมือของลิซ่า

''ป่าวหรอก แค่หยิบมาดูเฉยๆไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน อีกอย่างฉันอ่านไม่หรอก รูปนี้ฉันเก็บไว้ที่เดิมนะ?'' ลิซ่าเก็บหนังสือเข้าที่

''ไม่ต้องหรอก เอามาให้ฉันสิ'' โรเซ่พูดก่อนจะยื่นมือไปรับรูปภาพนั้นมา โรเซ่พูดต่อว่า

''หนังสือเล่มนั้นเป็นภาษาฝรั่งเศส บอกเกี่ยวชีวประวัติของแวมไพร์ตั้งแต่โบราณ ลิสคิดว่าในโลกนี้แวมไพร์ไหม''

''อืม..ฉันว่าไม่มีหรอกคงมีแค่ในภาพยนตร์ไม่ก็นิยายเท่านั้นแหละมั้ง''

''งั้นเหรอ...แล้วถ้าสมมุติว่ามีแวมไพร์จริงๆละ?'' โรเซ่มองหน้าลิซ่าและถามออกไป

''ก็คง...ถามพวกเขาว่าแปลงร่างเป็นค้างคาวได้ไหมอะไรปะมานนี้ค่ะ ถ้าพวกเขาไม่ดุนะ แต่ถ้าดุละก็คงไม่ยุ่งด้วย''

''แปลงร่างเป็นค้างคาวไม่ได้หรอก ทำได้แค่ลอยตัวเฉยๆ'' โรเซ่พูดและยักไหล่ให้ลิซ่า

''งั้นเหรอ แล้วแชยองรู้ได้ยังไง?'' ลิซ่าหันไปหาโรเซ่และทำหน้าสงสัย

''กะ....ก็...อ่อ..หนังสือเล่มเมื่อกี้ไงฉันเคยอ่านมันบอกไว้แบบนั้น'' โรเซ่พูดความจริงออกไปอย่างเผลอตัวก่อนจะรีบหาข้ออ้างมาตอบลิซ่า 

''หือ แชยองอ่านภาษาฝรั่งเศสได้ด้วยเหรอ''

''ใช่ ความจริงฉัน,พี่เจนนี่,พี่จีซู เป็นลูกครึ่งเกาหลีฝรั่งเศสน่ะ แต่หน้าออกไปทางเกาหลีเลยไม่มีใครดูออก'' 

''อ่อ~ แล้วผูุ้ชายคนที่อยู่ในรูปใบนั้นเป็นใครเหรอ?'' 

''พ่อพวกฉันเอง ท่านเพิ่งเสียไปเมื่อสองปีก่อนน่ะ'' โรเซ่พูดออกมาอย่างเศร้าๆ ทำให้ลิซ่าใจเสียและเดินมาบีบไหล่อีกคนเบาๆ

''ฉันขอโทษที่ถามนะ'' ลิซ่าพูดอย่างรู้สึกผิด

''ไม่เป็นไรหรอก เธอไม่ต้องขอโทษก็ได้........นี่ลิส กอดหน่อยได้ไหม?'' 

''ได้สิ'' 

ลิซ่าดึงโรเซ่เข้าไปกอดแน่นเธอลูบหลังอีกคนเบาๆ โรเซ่ยิ้มและกอดตอบลิซ่าก่อนจะซบไหล่ร่างสูง ทางด้านลิซ่าที่ดึงเข้าไปกอด
ถ้าคิดว่าเธอไม่รู้สึกอะไรละก็ผิด...เพราะตอนนี้ทั้งเขินและประหม่า แต่เธอเห็นสีหน้าเศร้าของโรเซ่เลยดึงหล่อเข้าไปกอดเพราะว่า
สำหรับลิซ่าแล้วคนน่ารักๆแบบโรเซ่เวลาทำหน้าเศร้ามันไม่เหมาะกับหล่อนเลยสักนิด..........









หลังจากที่ลิซ่าและโรเซ่ออกมาจากห้องสมุด พวกเธอก็พากันไปเดินรอบๆคฤหาสน์ แต่คงเป็นเพราะวันนี้ลิซ่าเดินโดยไม่ใช้ไม้ค้ำเยอะไปหน่อยเลยรู้สึกปวดขึ้นมาอีกครั้งโรเซ่ที่สังเกตเห็นลิซ่าเดินกะเผลก จึงเดินเข้าไปควงแขนอีกคนช่วยพยุง 

''ขะ...ขอบคุณนะแชยอง'' 

''อือ~ ฉันเต็มใจช่วยลิสอยู่แล้ว'' 

โรเซ่ยิ้มให้ลิซ่าทั้งสองเดินไปเรื่อยๆภายในสวนของคฤหาสน์ มันเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงและขาวที่ถูุกดูแลอย่างดี

''สวยจังเลย พวกเธอคงดูแลสวนนี้ดีมากๆเลยสินะ'' ลิซ่ามองดูและยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป

''เพราะท่านพ่..อะ..คุณพ่อรักสวนนี้มากน่ะ พวกฉันเลยดูแลอย่างดีมาตลอด'' 

''แล้วทำไมต้องเป็นกุหลาบสีแดงกับขาวด้วยอ่ะ'' 

''เพราะว่าคุณแม่ชอบกุหลาบขาวกับแดง คุณพ่อเลยปลูกแค่ดอกกุหลาบ....''

โรเซ่ทำหน้าเศร้ากว่าตอนที่พูดเรื่องพ่อของเธอเพราะเธอไม่เคยได้อยู่กับคุณแม่ของเธอ ท่านเสียตอนคลอดเธอและพี่ๆ
ท่านพ่อเคยบอกเธอว่าเธอมีใบหน้าคล้ายท่านแม่มากที่สุดในบรรดาพี่น้องของเธอ ก่อนจะเสียท่านพ่ออุ้มพวกเธอมาให้
ท่านแม่ดูแล ท่านยิ้มและบอกว่าให้ท่านพ่อดูุแลพวกเราอย่างดีก่อนจะจูบที่หน้าผากพวกเราที่ละคน 


ลิซ่าเห็นโรเซ่ทำหน้าเศร้าคงเป็นเรื่องแม่ของเธอ ในห้องสมุดหลังจากกอดกันโรเซ่ก็เล่าเกี่ยวกับแม่ของเธอด้วยว่าท่านเสียไป
ตอนพวกเธอคลอด นั้นทำให้ลิซ่าเข้าใจความรู้สึกของโรเซ่ดีเพราะเธอก็คล้ายๆกับอีกคน ลิซ่าจับมือของโรเซ่

''ไม่เศร้านะ แม่เธอคงไม่อยากให้เธอเศร้าหรอกเชื่อฉันสิแชยอง''

ลิซ่ายิ้มให้โรเซ่อย่างอบอุ่น การกระทำนั้นทำให้โรเซ่หน้าแดงก่อนจะยิ้มตอบลิซ่าและทั้งสองก็พากันเดินดูสวนต่อ









ตอนนี้ภายในบ้านมีสองร่างนั่งอยู่คือเจนนี่และจีซูหลังจากกลับมาถึงบ้านคนรับใช้ก็บอกเธอว่า ลิซ่าและโรเซ่ไปเดินเล่นในสวน
ทั้งสองรอลิซ่ากับโรเซ่อย่างใจจดใจจ่อ ก่อนที่จะได้ยินเสียงหัวเราะดังมาและเป็นลิซ่ากับโรเซ่นั้นเองที่เดินเข้ามา เจนนี่และจีซูรีบหันไปมองทั้งสอง

''เอ้าพี่คะกลับกันมาแล้วเหรอ งานวันนี้เหนื่อยไหม'' โรเซ่เอ่ยถามพี่สาวทั้งสองอย่างสดใส

''ก็นิดหน่อย เธอละวันนี้ทำอะไรกันบ้าง'' จีซูเอ่ยบอกโรเซ่

''เยอะแยะเลยค่ะพี่จีซู'' 

''ไปกินข้าวดีกว่า'' 

เป็นเสียงของเจนนี่เธอกล่าวตัดบทและเดินไปที่โต๊ะอาหารเธอขี้เกียจฟังเพราะกลัวว่าจะอิจฉาน้องจนเพ้อลากลิซ่าไปปล้ำ
ก่อนคนอื่นๆ  ทิ้งให้คนทั้งสามมองตามกันตาปริบๆ







ตอนนี้ที่โต๊ะอาหารมีสามแวมไพร์กับหนึ่งมนุษย์กำลังนั่งกินอาหารเย็นกันอยู่ พวกเธอคุยกันว่าจะแสร้งกินอาหารเพื่อไม่ให้ลิซ่าสงสัย และตอนนี้เสียงคุยดังจนออกไปนอกคฤหาสน์ จะเป็นเสียงของสามพี่น้องซะส่วนใหญ่ลิซ่าได้แต่นั่งกินเงียบๆ จะมีแต่โรเซ่นี่แหละที่คอยชวนเธอคุย ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้เจนนี่กับจีซูถึงเมินเธอ ทั้งๆปกติก็ต้องมีชวนเธอคุยบ้าง หรือโกรธอะไรเธอนะ? 


''พี่จีซูรู้ไหมวันนี้แชงเจออะไร'' โรเซ่เอ่ยขึ้นทำให้พี่ใหญ่และเจนนี่หันมามอง

''หือ? อะไรเหรอ?'' จีซูเลิกคิ้วมองหน้าน้องสาวและพูดออกไป

''ทาด๊า นี่ไง~ ฮ่าๆๆๆๆๆ'' โรเซ่ยกรูปใบนั้นที่ลิซ่าเจอขึ้นมาโชว์จีซู

พรวด! เป็นจังหวะที่จีซูกำลังกินน้ำและเพราะตกใจจึงทำให้น้ำเธอพ่นน้ำออกมา

''กรี๊ด! ย๊าาาาา!!! คิมจีซู ยัยบ้า'' เจนนี่กรี๊ดออกมาเพราะน้ำที่จีซูพ่นออกมาโดนเธอเต็มๆ 

''ย๊า!!! คิมแชยอง!!! เธอตายแน่! '' จีซูวิ่งไปหาโรเซ่ก่อนที่โรเซ่จะวิ่งหนี พวกเธอทั้งสองวิ่งไล่จับกันอย่างกับเด็กๆ

''นี่คะคุณเจนนี่'' ลิซ่ายื่นผ้าเช็ดหน้าให้กับเจนนี่เพราะเธอมองดูบนโต๊ะแต่ไม่เห็นทิชชู่

''อื้ม ขอบใจ'' เจนนี่รับไปและเช็ดน้ำที่จีซุพ่นใส่เธอ

''ไว้ฉันจะคืนให้ที่หลังนะ จะให้คนรับใช้เอาไปทำความสะอาดให้'' เจนนี่หันมองหน้าลิซ่าและเอ่ยออกมา

''ไม่เป็นไรค่ะ..เดี๋ยวฉันไปทำความสะอาดเองก็ได้'' ลิซ่าส่ายหัวไปมาอย่างปฏิเสธ

''ฉันพูดห้ามขัดเข้าใจไหมลิซ่า'' เจนนี่หันมองหน้าลิซ่าด้วยสายตาดุ 

''คะ..ค่ะคุณเจนนี่'' ลิซ่าตัวสั่นและคิดในใจ 'วันนี้เธอเป็นอะไรไปน่ะ ชอบทำตาดุใส่ฉันตั้งแต่ตอนกลับมาแล้ว'

''เรียกแค่เจนนี่...'' 

''คะ?'' ลิซ่างงและหันไปหาเจนนี่เพราะเธอคิดว่าตัวเองหูฝาด

''เรียกแค่เจนนี่ไม่ต้องมีคุณ ไม่ต้องใช้หางเสียงด้วย'' พร้อมส่งสายตาร้ายไปให้

''ได้ค่ะ''  ลิซ่าตอบอย่างกลัวๆ

''เพิ่งพูดไปนะ'' เจนนี่หันมองลิซ่า

''โอเคเจนนี่'' ลิซ่าตอบไป 

''ดีมากลิซ่า.......ย๊า!!! นี่พวกเธอสองคนหยุดไล่กันได้แล้ว'' 

เจนนี่ยิ้มอย่างพอใจก่อนจะหันไปดุว่าจีซูกับโรเซ่ที่ยังวิ่งไล่กันไม่หยุด ภายในคฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความสุข








หลังจากจัดการอาหารเย็นเสร็จ จีซูเอ่ยชวนทั้งสามไปนั่งเล่นที่แม่น้ำฮันแน่นอนว่าทุกคนตกลง และพวกเธอตกลงกันว่า
จะขับรถไปเองและแน่นอว่าพลขับก็คือจีซูพี่ใหญ่ ตอนนี้จีซูเลยนั่งประจำที่คนขับอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

''พี่เจนนี่ทำไมไม่ไปนั่งหน้าละจะมาเบียดฉันกับลิซ่าทำไมเล่า!!'' โรเซ่บ่นเจนนี่ที่ไม่ยอมนั่งหน้าแต่มาเบียดเธอกับลิซ่าแทน

''ก็ฉันอยากนั่งหลัง'' เจนนนี่เอ่ยตอบหน้าตาย 

''เหรอปกติเวลาออกไปสามคนก็เห็นนั่งหน้าตลอด'' 

'อยากนั่งหลังหรือนั่งข้างลิซ่ากันแน่' โรเซ่คิดในใจ เพราะว่าคนที่นั่งตรงกลางระหว่างเธอกับเจนนี่คือลิซ่าที่ตอนนี่โดนเบียดทั้งซ้ายขวาจนเธอแทบจะหายใจไม่ออกแต่หนักกว่านั้นคือหัวใจเธอเต้นแรงซะจนกลัวว่าคนข้างๆจะรู้แค่เบียดนะไม่เท่าไหร่หรอกแต่เพราะเจนนี่
นี่แหละ ก็ไอที่เบียดเธออยู่นะไม่ใช่แขนของหล่อนน่ะสิ!!.....


'นี่พี่เจนนี่ เลิกเอาอกไปเบียดแขนลิซ่าสักที ยกแขนขึ้นมากันหน่อยสิ' โรเซ่พูดผ่านกระแสจิตส่งไปให้เจนนี่

'ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วย' เจนนี่ตอบกลับและทำหน้านิ่ง

'ก็นี่มันวันของฉันนะ พี่จะทำงี้ไม่ได้' โรเซ่ขมวดคิ้ว

'ลิซ่าก็ดูชอบดีนิไม่เห็นจะขยับหนี แถมยังแอบมองอีก แย่จังเลย~' เจนนี่หันไปยักคิ้วให้โรเซ่ 

'ย๊าพี่เนี่ยจริงๆเลยให้ตายสิ' โรเซ่หันไปมองนอกหน้าต่างและทำงอน 


หนึ่งอย่างของลิซ่าที่เจนนี่ คิมได้รู้คือเธอหื่น! เพราะลิซ่าไม่ได้ขยับหนีเธอเลยแถมยังแอบมองหน้าอกเธออีก 'ชอบงี้ก็ไม่บอก
พี่จะได้จัดหนักจัดเต็มให้ไงคะ โถ่~ ' เจนนี่ยิ้มและคิดในใจ








หลังจากที่มาถึงแม่น้ำฮันทั้งสี่คนก็เดินเล่นและคุยกันอย่างสนุกสนานคงมีแต่ลิซ่าที่ยังไม่ได้สติเพราะตอนนั้นในรถมัวแต่แอบมอง
หน้าอกเจนนี่จนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว 

ที่นี้ผู้คนมากมายมีทั้งครอบครัวและคู่รัก ทั้งสี่เดินช้าๆเพื่อซึมซับบรรยากาศ พร้อมรับสายลมเย็นที่พัดไปมาทำให้ร่างกายรู้สึกสบาย

''ลิซ่าฉันอยากปั่นจักรยานบ้างจัง'' โรเซ่เอ่ยอย่างออดอ้อน 

''หือ งั้นไปปั่นจักรยานกันไหม'' ลิซ่าตอบอีกคนที่กอดแขนอ้อนเธอ

''ฉันปั่นไม่เป็นหรอก'' 

''งั้นฉันปั่นแชยองนั่งโอเคไหม'' ลิซ่าลูบผมอีกคนอย่างเอ็นดูุ ที่เธอกล้าลูบเพราะว่าทั้งวันนี่เราคุยกันไม่หยุดจนลิซ่ารู้สึกสนิทกับโรเซ่ขึ้นมาเยอะ 

''อือ'' โรเซ่หน้าแดงและยิ้มตอบลิซ่าไป


''สองคนนั้นยังเห็นหัวเราอยู่ไหมอ่ะจีซู'' เป็นเสียงเจนนี่กระซิบกระซาบกับจีซูเบาๆ 

''ปล่อยไปเถอะวันนี้วันของแชงนะ'' จีซูตอบกลับไปนิ่ง

''ใช่สิ เธอพูดงี้เพราะพรุ่งนี้มันวันของเธอ แต่ฉันนี่สิอีกตั้งวันหนึ่ง'' เจนนี่บ่นออกมาและเบะปาก

''ดีแล้วที่เธอได้หลังสุด เพราะอะไรรู้ไหม เจนนี่ คิม เธอน่ะไม่น่าไว้ใจที่สุดยังไงละ'' จีซูจิ้มหน้าผากเจนนี่เบาๆ

''ไม่เห็นจะจริงเลยสักนิด'' 

''อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะตอนนั่งอยู่บนรถน่ะ'' จีซูมองกระจกตลอด เลยเห็นทุกการกระทำของเจนนี่ 

''หือออ อะไรเหรอไม่เห็นรู้เรื่องเลย~'' เจนนี่พูดแค่นั้นก่อนจะเดินไปตรงอื่น






''โอเค ขึ้นมาได้เลยโรเซ่''  

หลังจากไปเช่าจักรยานมาตอนนี้ลิซ่าทำหน้าที่ปั่นและโรเซ่นั่ง โรเซ่ก้าวขึ้นจักรยานช้าๆก่อนจะขยับนิดหน่อยให้นั่งได้สบายขึ้น

''อือ โอเคแล้ว'' โรเซ่บอกลิซ่า

''งั้นไปกันเลยนะ'' ลิซ่าพูดและค่อยๆปั่นออกไปช้าๆ เพราะกลัวจะทำให้อีกคนปั่นไม่สะดวกโรเซ่เลยนั่งเกร็ง

''ไม่เคยปั่นจักรยานเหรอ'' ลิซ่าถามออกไปเพราะรู้สึกได้ว่าอีกคนนั่งเกร็งจนเธอสัมผัสได้

''ตอนเด็กๆฉันเคยฝึกแล้วล้มเลยกลัว แต่ฉันก็อยากปั่นจักรยานได้นะจะได้ไม่ต้องเป็นภาระคนอื่น เพราะพี่เจนนี่กับพี่จีซูชอบบ่นว่าฉันตัวหนักเวลาซ้อนท้ายพวกเธอ'' โรเซ่เล่าและฟ้องให้ลิซ่าฟัง 

''ไม่เห็นจะหนักตรงไหน ต่อไปฉันจะปั่นให้เแชยองนั่งบ่อยๆจนเบื่อเลย'' ลิซ่าพูดและตั้งใจปั่นจักรยาน

''พูดแล้วนะลิซ่าอ่า~'' โรเซ่ยิ้มและก่อนจะกอดเอวและซบหลังลิซ่า

''อือ สัญญาเลยแชยองอ่า~'' ลิซ่าเองก็ยิ้มออกมา และปล่อยให้โรเซ่กอดเอวและซบหลังเธอไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิดกับการปั่นจักรยานให้อีกคนนั่งแต่กลับมีความสุขมากกว่า







หลังจากเอาจักรยานไปคืนเรียบร้อย โรเซ่และลิซ่าจึงรีบเดินกลับมาหาอีกสองคนเพราะตอนี้ตะวันตกดินไปเรียบร้อยแล้วก่อน
จะพบกับหน้าตาบูดบึ้งของทั้งสองที่ส่งมาให้

''นี่ปั่นกันไปถึงอินชอนเลยไหม ทำไมนานอย่างนี้'' เป็นเสียงของเจนนี่ที่บ่น

''นานเหรอรู้สึกแปปเดียวเองเนอะลิส'' โรเซ่หันกลับไปมองหน้าลิซ่า 

''ก็พวกเธอไม่ได้แบบพวกฉันนี่ จะไปรู้สึกนานได้ไงกันยะ'' เจนนี่กอดอกมองน้องสาวตัวเอง 

''กลับกันเถอะเดี๋ยวจะมืดกว่านี่'' จีซูพูดและทั้งสี่คนจึงรีบเดินกลับไปที่รถ







หลังจากมาถึงรถกว่าจะขึ้นได้ทั้งโรเซ่และเจนนี่ก็เถียงกันไปมาเพราะเจนนี่ที่อยากจะนั่งหลังแต่โรเซ่กลับไล่ให้ไปนั่งหน้าจนทำให้
จีซูกุมขมับ เลยบอกออกไปว่า

''งั้นให้ลิซ่ามานั่งหน้าแล้วกัน เพราะพวกเธอทั้งสองคนดูอยากนั่งหลังกันมาก'' 

''เห็นด้วยค่ะคุณจีซู เจนนี่กับแชยองจะได้นั่งสบายๆ'' 

ลิซ่าพูดและรีบเข้าไปนั่งหน้าทันที่ เพราะเธอคงจะสลบไปแน่ๆถ้าขืนยังนั่งให้สองคนนั้นเบียด จีซูเห็นแบบนั้นจึงรีบไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ

''พวกเธอสองคนรีบขึ้นมาสิจะกลับไหมบ้านเนี่ย'' จีซูบ่นน้องสาวตัวเองที่ตอนนี้ทำหน้าเซ็งทั้งคู่เพราะไม่ได้นั่งใกล้ลิซ่า

ทั้งเจนนี่และโรเซ่ขึ้นมาบนรถอย่างอย่างอารมณ์เสียและรถสีดำก็ค่อยๆเลื่อนตัวออกไป









หลังจากกลับมาถึงบ้านทั้งสี่คนจึงแยกกันกลับไปห้องของตัวเอง



ทันทีที่เจนนี่เข้ามาในห้องหล่อนก็หยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋ากางเกงเป็นผ้าเช็ดหน้าของลิซ่าเธอมองมันก่อนจะยิ้มออกมา

''ร้ายนะลิซ่า วันนี้ดูออกนะว่าสนิทกับแชงมากขึ้นแค่ไหน รอฉันก่อนเถอะ เอ๊ะแล้วฉันพูดกับผ้าเช็ดหน้าทำไมเนี่ย เพ้อจริงๆ''

เจนนี่บ่นตัวเองก่อนจะวางผ้าเช็ดหน้าของลิซ่าบนหมอนของตัวเองที่อยู่บนเตียง ก่อนที่เธอจะเข้าห้องน้ำไป







ทันทีที่โรเซ่เข้ามาในห้องเธอก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงอยู่สักพักหนึ่งและยิ้มออกมาเพราะคิดถึงเรื่องของวันนี้ที่ได้ทำกับลิซ่า
ลิซ่าเป็นคนอ่อนโยน น่ารักและอบอุ่น แค่นั้นคงเป็นเหตุผลที่ดีพอที่จะบอกได้ว่าทำไมตัวเองถึงชอบลิซ่า ก่อนจะมีเสียงเตือนของ
แอพ Kakao Talk ดังขึ้นจึงทำให้เธอหันไปหยิบโทรศัพท์ ก่อนที่รอยยิ้มจะออกมาอีกครั้ง เพราะคนที่ส่งข้อความมาก็คนเดียวกับที่กำลังคิดถึงอยู่พอดี








ลิซ่าหลังจากที่แชทกับโรเซ่อยู่พักใหญ่เธอรู้สึกหิวน้ำเลยเดินออกมาที่ครัวก่อนจะหยิบน้ำดื่มออกมาดื่มให้เพื่อดับกระหายระหว่าง
ที่กำลังเดินกลับลิซ่าก็เห็นจีซูที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขก เธอทำหน้าตาเครียดและกระดาษในมือ ที่น่าจะเป็นเอกสารอะไรสักอย่างเกี่ยว
กับงานของเธอ ลิซ่าเห็นแบบนั้นจึงเดินกลับไปที่ครัว 

''มีชาร้อนๆบ้างไหมคะ'' เธอเอ่ยถามคนรับใช้คนหนึ่งและหล่อนก็พยักหน้า






ลิซ่าเดินกลับมาหลังจากได้ชาร้อนแก้วหนึ่งเธอเดินมาที่จีซูและวางแก้วชาร้อนไว้ที่โต๊ะตรงหน้าอีกคน จีซูเงยหน้าจากเอกสาร
ขึ้นมามองลิซ่า 

''ชาร้อน มันช่วยให้ผ่อนคลาย'' ลิซ่ายิ้มและบอกออกไป

''ขอบคุณนะ'' จีซูยกชาขึ้นมาจิบและวางลงที่เดิม 

''มันคงเป็นงานที่ยุ่งวุ่นวายมากเลยใช่ไหมคะเนี่ย'' ลิซ่านั่งลงข้างๆจีซูและพูดออกไป

''อือที่มันยุ่งก็เพราะเกี่ยวกับการเปิดสาขาที่ญี่ปุ่นแหละ ฉันเลยต้องตรวจสอบอย่างละเอียด ไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด''

''อยากให้อยู่เป็นเพื่อนไหมคะ'' ไม่รู้อะไรดลใจลิซ่าให้พูดแบบนั้นออกไป เธอก็ยังงตัวเองเหมือนกัน

''หือ? ไม่เป็นไรหรอก เธอไปนอนเถอะ อีกนิดก็เสร็จแล้ว'' จีซูยิ้มให้ลิซ่าและเอ่ยขอบคุณ

''งั้น ฉันไปก่อนนะ...ฝันดีนะคะคุณจีซู'' ลิซ่าลุกขึ้น

''เรียกพี่จีซูสิ'' จีซูบอก แต่ตาของหล่อมองเอกสารอยู่

''ค่ะพี่จีซู ฝันดีนะ'' ลิซ่าพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกไป

''ห้ามคะ ค่ะ '' จีซูพูดอีกครั้ง

''ฝันดีนะพี่จีซู'' ลิซ่าบอกฝันดีอีกรอบ

''ดีขึ้นเยอะ ไปนอนเถอะ'' เธอบอกลิซ่าและยิ้มออกมา 

ลิซ่าหันหลังและกำลังเดินกลับห้อง

''นี่ลิซ่า~ ......ฝันดีนะ'' 'อย่าลืมฝันถึงฉันด้วยละ' ประโยคหลังถูกเติมเพิ่มในใจ 

ลิซ่าหันมายิ้มและพยักหน้าก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนของตัวเอง





























   




ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ #วันของนุ้งแชงค่ะ ส่วนพี่เจนนี่นั้นก็นิดๆหน่อยตามประสาค่ะ -,.- 
ลิสมีความห่วงพี่จีซูคนซึน(หรือเปล่านะ) ส่วนพี่เจนนี่รอไปก่อนเด้อค่าา ตามคิวๆ
งี้แหละคะ คุณหลวง ฮอตทึ มากๆค่ะ อ่อไรต์มีอะไรจะบอกค่ะ ทะเลาะกับโน๊ตบุ้คที่ใช้พิมพ์ฟิคค่ะ 
นางเอ๋อค่ะ บางปุ่มกดแล้วไม่ขึ้นแบบเอ๊ะ ฉันจะกดตัวนี้อ่ะ! เอ๊ะยังไง!!! เอ๊ะอี่นี่!! เวนเน้ย!!!  #จับทุ่ม ต้องกดย้ำๆกว่าจะได้

ถ้าเนื้อเรื่องมันดูน้ำๆไม่มีเนื้อ ขอโทษด้วยนะคะ เพราะพิมพ์สดๆร้อนๆวันต่อวัน อาจจะมีคำผิดบ้าง ;__;

#รีดเดอร์ทุกคนคือพลังของเรานะขอบคุณจริงๆค่ะ 
#ถ้าไม่ค่อยได้ตอบเม้นอย่าโกรธกันนะ 










  




 


























   
    MaystorymaY    
                                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #451 BellaBoonsita (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 12:47
    โครต สนุก<3<3
    #451
    0
  2. #55 anny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 07:57
    เยี่ยมมม
    #55
    0
  3. #50 Pegasus854 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:04
    ชอบความเจนนี่5555555 นิดๆหน่อยๆก็เอา แชงขยันอ้อนจังลูกวันนี้คุ้มเลยเนอะลิซเอาใจสุดๆ ชอบที่ลิซเอาชาไปให้พี่จีละจะอยู่เป็นเพื่อนพี่ น่ารักจังลูก ต่อไปก็ของพี่จีแล้วแต่แอบรอของเจนสุด ขนาดไม่ใช่วันของตัวเองเจนยังขนาดนี้ถ้าถึงเวลาไม่รู้ว่าแม่จะจัดเต็มขนาดไหน รอนะคะ
    #50
    0
  4. #49 Mr.Ingie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 22:17
    โอ้ยยยสนุกกก
    #49
    0
  5. #48 Kmono (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:32
    กลัวใจคู่สวาทอย่างเจนลิซมากอ่ะ556
    #48
    0
  6. #47 J.NCRJ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 18:57
    อื้อหือแต่ละคน +.+ สนุกมากค่ะไรท์^^ รอติดตามค่ะ ไรท์สู้ๆนะคะ :)
    #47
    0
  7. #46 pnorety (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 16:24
    วันของพิเจนนี่คุณหลวงต้องเปลืองตัวมากแน่ๆ55555
    #46
    0
  8. #45 zone4740 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 12:26
    ทำคะแนนกันคนละวันใช่ไหมคะ ไรต์
    #45
    1
    • #45-1 Felicite_white(จากตอนที่ 4)
      27 กรกฎาคม 2560 / 15:28
      อ่ะ ถูกต้อง~~
      #45-1
  9. #44 ` tripleb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 10:21
    วันแรกกับแชงรักใสๆหัวใจ4ดวง555 เจนนี่คิมอย่ามา'เบียด'วันของแชงสิ-.,,- ต่อไปวันของจีซูจะเป็นยังไงนะ รอติดตามๆ
    #44
    1
    • #44-1 Felicite_white(จากตอนที่ 4)
      27 กรกฎาคม 2560 / 15:30
      ยกให้พี่เจนนี่เขาลวนลามหน่อยค่ะ เพราะพี่เขารอนานกว่าคนอื่น5555
      #44-1
  10. #43 Kimjen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 08:23
    ดีนะที่ค่อยๆเล่า ค่อยๆรักกันไป สนุกงับ
    #43
    0
  11. #42 PJY-LSM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 08:08
    รอวันของเจนนี่อย่างใจจดใจจ่อ อยากรู้ว่าร้ายและเจ้าเล่ห์ของเจนจะมาไม้ไหน5555
    แต่ก่อนหน้านั้นขอดูฝีมือพี่จีซูก่อนละกัน อิอิ
    #42
    0
  12. #41 ZENNIBA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 08:01
    ร้ายมากก ร้ายกันทุกคน วิธีเทอ้อยก็แตกต่างกันไป เหยื่อก็ไม่ได้ใสๆนะ ร้ายพอๆกัน แอบหื่นด้วย 555
    #41
    0
  13. #40 ผมนามฮานอย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 07:56
    โอ้วววววววววววววววววววววววว
    วันต่อไปเป็นของพี่ชิชูว รอติดตามตอนต่อไป แต่ไม่รู้ทำไมอยากรีบอ่านตอนเจนดึกกี้คนร้ายกาจ 555555555555555555
    #40
    0
  14. #39 benz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 07:24
    โอ้ยแม่ชีนี้เแาอ้อยมาทั้งประเทศ

    #39
    0
  15. #38 BLINK28 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 07:08
    ความสัมพันธ์กำลังดำเนินไปเรื่อยๆแล้ว รอๆๆๆต่อค่ะ
    #38
    0
  16. #37 pikobnada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 06:57
    แอบลุ้นจังว่าพิเจนของเราจะทำยังไงหนอ~
    #37
    0