[BLACKPINK] De Vampire

ตอนที่ 2 : I [Mysterious]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    2 ส.ค. 60









ณ คฤหาสน์สุดหรูที่แฝงไปด้วยความลึกลับหรูหราและงดงามภายนอกคฤหาสน์รายล้อมไปด้วย
บอดี้การ์ดและคนรับใช้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ร่ำรวยแค่ไหนภายในคฤหาสน์มีร่าง
ของสาวสวย3คนนั่งอยู่แต่ละคนเปี่ยมไปด้วยสเน่ห์,ความอ่อนหวานและความร้ายกาจ
 พวกเธอนั่งทานอาหารเช้าก่อนจะออกไปทำงาน แต่ไม่ใช่อาหารธรรมดาแบบที่คนทั่วไปกิน
ในมือของพวกเธอถือเเก้วไวน์ที่ถูกเติมเต็มด้วยเลือดอุ่นๆของเหยื่อที่เพิ่งให้ลูกน้องไปล่ามา
 มือเรียวสวยค่อยๆบรรจงยกดื่มจนหมดแก้ว เลือดที่มีกลิ่นคาวหวานทำให้พวกเธอทั้งสามพอใจ
ก่อนที่ตาของพวกเธอจะเปลี่ยนจากสีน้ำตาลอ่อนเป็นสีแดงเข้มและเขี้ยวแหลมก็ค่อยๆออกมา













''วันนี้พวกเรามีประชุมกับหุ้นส่วนท่านอื่นเกี่ยวกับการนำเข้าเพชรจากอเมริกาพวกเธอคิดว่าไง'' เสียงของจีซูเอ่ยถึงการประชุมวันนี้
ที่พวกเธอต้องจัดการก่อนจะมองหน้าน้องสาวทั้งสองคนที่เกิดหลังเธอแค่ไม่กี่นาที


''ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการนำเข้าเพชรจากที่นั้นเพราะอะไรรู้ไหมจีซู'' เจนนี่เงยหน้าจากโทรศัพท์เครื่องหรูและหันมองจีซูด้วยสายตาจริงจัง 


''อเมริกาน่ะเจียระไนเพชรไม่ได้เรื่องพวกเขาทำเหมือนกับขายของเล่นและอีกอย่างเพชรของอเมริกานะเกรดต่ำ''


''แต่เพชรของแอฟริกาใต้เกรดดีกว่าและมูลค่าไม่แพงถ้าเรานำเข้าจากที่นั้นเราจะได้กำไรมากกว่าที่สำคัญช่าง
เจียระไนเพชรที่นั้นละเอียดมากๆ เพชรจึงได้เกรดที่สูงกว่าอเมริกา'' เสียงของโรเซ่ดังขึ้นทำให้พี่สาวทั้งสองหันมามอง
และพยักหน้าตามเบาๆก่อนที่เจนนี่และจีซูจะเอื้อมมือไปขยี้หัวน้องสาวของพวกเธออย่างหมั่นเขี้ยวและเอ็นดู


''นี่!! พวกพี่หยุดเลยนะผมฉันเสียทรงหมดแล้ว เล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้''

 โรเซ่ปัดมือของพี่ๆออกก่อนจะจัดทรงผมตัวเอง เธอบ่นและส่งสายตาดุไปให้พี่ๆที่ตอนนี้หัวเราะไม่หยุดกับ
ท่าทางของเธอทั้งเจนนี่กับจีซูชอบมาแกล้งเธอแบบนี้ประจำแต่ถึงจะบ่นแค่ไหนก็ยังยอมให้แกล้ง 
เพราะว่าการได้เห็นพี่ๆของเธอยิ้มและหัวเราะก็เป็นอีกหนึ่งความสุขของเธอเหมือนกัน







''รถพร้อมแล้วครับคุณหนู''

 เสียงของลูกน้องตัวใหญ่ทำให้ทั้งสามหยุดเล่นและแกล้งกันก่อนที่จีซูจะตอบรับกลับไปพวกเธอ
ทั้งสามจัดการตัวเองและเตรียมความพร้อมออกจากบ้าน จีซูเดินออกมาจากบ้านและก้าวขึ้นรถhyundai H1
สีดำสุดหรูก่อนคนอื่นๆ ตามมาด้วยเจนนี่และคนสุดท้ายโรเซ่ ทุกการกระทำช่างสง่างามและเต็มไปด้วยความน่า
ค้นหาสเน่ห์ของพวกเธอทำให้ไม่ว่าใครๆที่เห็นต่างก็หลงรักจนโงหัวไม่ขึ้นและพร้อมด้วยความสามารถด้านการบริหาร 
ทำให้เจ้าของบริษัทอื่นๆต่างยกยอลูกชายของตัวเองให้พวกเธอเต็มที่แต่พวกเธอก็ไม่ได้สนใจแค่มองก็รู้แล้วว่าลูกชาย
ของคนรวยพวกนั้นแค่ต้องการร่างกายกับเงินทองของเธอไม่ได้รักเธอหรืออยากดูแลเธอด้วยหัวใจจริงๆ....
















ภายในห้องประชุม



''ฉัน,เจนนี่และโรเซ่มีความเห็นว่า บริษัทเราจะไม่นำเข้าเพชรจากอเมริกา''

เสียงนิ่งและเด็ดขาดของจีซูบวกกับท่าทางของเธอทำให้หุ้นส่วนในบริษัทได้แต่เห็นด้วยและไม่มีใครกล้าค้านคงจะมีแค่นายทุนจากอเมริกาเท่านั้นที่ยืนขึ้นและโวยวายออกมา

''ได้ยังไง!! ผมอุตส่าห์บินมาจากอเมริกา บริษัทคุณจะมาทำแบบนี้กับผมไม่ได้ผมจะฟ้อง!!!'' น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

''เชิญ..... แต่ก่อนที่คุณจะฟ้องกรุณาแหกตาดูด้วยว่าข้อมูลเพชรที่คุณให้บริษัทเรามามันจริงแค่กี่เปอร์เซ็นกัน''

''คะ..คุณ! เอาอะไรมาพูดข้อมูลที่ผมเตรียมให้มันจริงทั้งหมดนั้นแหละ อย่ามาอ้างแบบนี้ดีกว่า ฟังไม่เข้าท่าสะเลยนังเด็กน้อย พวกเธอก็มีดีแค่ร่างกายเท่านั้นแหละ สมองที่มีคงไม่ได้ใช้เลยใช่ไหม? ฮ่าๆๆ''


''นี่!!! จะมากไปแล้วนะ!!''
 
เป็นเสียงของโรเซ่ที่ตะโกนออกมา เพราะทนไม่ไหวกับคำพูดของผู้ชายคนนั้นถ้าไม่ติดว่าตอนนี้อยู่ในการประชุมเธอคงวิ่งเข้าไปกระชากตัวเขามาฉีกเป็นชิ้นๆไม่เหลือซากแล้ว 


''ไม่เป็นไรแชง ถ้างั้นเอานี่ไปดูสะ แล้วคุณจะได้ฉลาดขึ้นบ้าง'' 

เจนนี่เอ่ยห้ามโรเซ่ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ผู้ชายคนนั้นที่มองเธอด้วยสายตาอันเต็มไปด้วยความสกปรก,แทะโลมและอาฆาต เธอยื่นเอกสารไปให้เขา จังหวะที่เขารับมาและเงยหน้ามองเจนนี่เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เธอใช้สายตาสะกดจิตเขาให้ทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง.......'ยอมรับง่ายๆและออกไปรอฉันที่ห้องประธานบริษัทสิ' เจนนี่พูดผ่านกระเเสจิตทำให้เขาเผลอไผล และหลงไปกับการสระกดจิต ผู้ชายคนนั้นเดินออกไปจากห้องประชุมทิ้งให้คนอื่นงงและอึ่ง ยกเว้น จีซูและโร่เซ่

หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นออกไปการประชุมก็ดำเนินไปด้วยดี ก่อนที่การประชุมจะจบลงที่บริษัทจะนำเข้าเพชรจากแอฟริกาใต้และจะไม่รับเพชรจากฝั่งอเมริกาอีกเพราะกำไรและเกรดเพชรที่ได้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ผู้ร่วมประชุมทุกคนเห็นด้วยและเอ่ยชมทั้งสามคนก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปทำงานของตัวเอง 




''เจนนี่ คิดดีแล้วเหรอฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไร'' 

''ไม่ต้องห่วงหรอกจีซู ประวัติของผู้ชายคนนั้นน่ะ ก่อนจะมาเป็นนายทุนเขาเป็นแค่โจรกระจอกจนมาพบกับเศรษฐินีคนหนึ่ง หล่อนสอนมันเกี่ยวกับการดูเพชรและปรนเปรอให้มันทุกอย่างแต่รู้อะไรไหม มันฆ่าหล่อนและขมขื่นลูกสาวหล่อนจนเธอเป็นบ้าและสติไม่ดี มันใช้เงินในการปิดปากตำรวจ เหตุผลแค่นี้พอไหม? หรืออยากฟังมากกว่านี้เพราะนี้ไม่ถึงครึ่งของความชั่วของมันเลย อ่ออีกอย่างหมอนั้นไม่มีลูุกเมียหรือพ่อแม่ต้องเลี้ยงดู''

''พอแล้วล่ะ จะไปทำอะไรก็ไปเถอะ เดี๋ยวฉันกับแชงจะรอที่นี้'' จีซูเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

''แล้วเธอละแชง'' 

''ขอฝากด้วยนะพี่เจนนี่'' โรเซ่ยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ









เจนนี่เดินเข้าไปในห้องและพบกับผู้ชายคนนั้นยืนนิ่งเหมือนสติหลุดลอยไป เธอเข้าไปใกล้เขาและดีดนิ้ว และเหมือนว่าผู้ชายคนนั้นจะเพิ่งรู้สึกตัว

''นะ....นี่ผมเข้ามาที่นี้ได้ยังไง....'' 

''ก็ฉันชวนคุณเข้ามาไง...'' เจนนี่ยิ้ม ทำให้ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นไม่หลงเหลือความสงสัยมีแต่สายตาที่มองอย่างคิดไม่ซื่อ

''อ่อ ที่แท้คุณก็หลงผมสินะ มาสิผมจะให้คุณได้เห็นสเน่ห์ผมเต็มที่เลย'' 

เขายิ้มและเดินเข้ามาลูบแขนเจนนี่ก่อนจะใช้สายตาสำรวจร่างกายของเธอ เธอจัดเป็นคนหุ่นดีมากนั้นยิ่งทำให้เขาอดใจไม่ไหว
แต่ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เจนนี่ก็ผลักเขาลงนั่งบนโซฟาและเดินเข้าไปใกล้ เขายกยิ้มมุมปากอย่างน่าสำเพชที่ไม่
รู้ว่าชะตาตัวเองจะเป็นยังไง หล่อนค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้และหยุดเหลืออีกแค่ไม่กี่เซ็น 

''นี่จะหยุดทำไม เข้ามาสิยัยเด็กนี่''
 
เขาพยายามดึงเธอเข้ามาใกล้ แต่ยิ่งพยายามดึงแต่ร่างบางกลับไม่สั่นไหวสักนิด ดวงตาที่เคยเป็นสีน้ำตาลอ่อนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มเขี้ยวแหลมก็ค่อยๆงอกออกมา สิ่งนั้นทำให้ผู้ชายคนนั้นขยี้ตาตัวเองจนแน่ใจว่าสิ่งที่เขาเห็นไม่ได้ตาฝาด 

''กะ...แก !!เป็นตัวอะไร อย่ามายุ่งกับฉันไปไกลๆนังปีศาจ!! เขาตัวแข็งทื่อสมองที่สั่งการให้วิ่งแต่ร่างกายกลับไม่ทำตามน้ำเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว หัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ทำให้เขายิ่งกลัวภาพตรงหน้ายิ่งขึ้น......

''คนอย่างแกน่ะ ฉันไม่จัดการเองหรอกมันสกปรกแต่ฉันจะให้แกได้เห็นว่าคำพูดที่แกพูดใส่ฉันและพี่น้องของฉันน่ะ มันสำควรโดนอะไร''

หลังจากประโยคนั้นจบลงประตูถูกเปิดออกลูกน้องของเธอเข้ามาจับเขา เธอตบหน้าเขาตามจำนวนประโยคที่เขาพูดจาเสียดสีเธอและพี่น้องของเธอในที่ประชุม มุมปากของเขามีเลือดออกมาและหน้าเขาบวมแดง เธอหัวเราะในลำคอก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เขาแทบจะตายตรงนั้น

''นี่แค่น้ำจิ้ม ฉันน่ะไม่อยากเอาตัวไปยุ่งกับคนอย่างแกเท่าไหร่ เลยฝากลูกน้องของฉันแทน แล้วเจอกันถ้าแกยังมีชีวิตอยู่''

ประโยคเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัว และสายตาของเจนนี่ทำให้ผู้ชายคนนั้นร้องไห้และขอความเมตตาอย่างน่าสำเพช เธอปรายตามองอย่างสะใจก่อนจะสั่งให้ลูกน้องเอาตัวเขาออกไปจากที่ประชุม เธอหันหลังให้เขาและมองออกไปนอกหน้าต่าง เจนนี่ยิ้มมุมปากด้วยความร้ายกาจ 








หลังจากกัดการอะไรต่อมิอะเสร็จกว่าพวกเธอจะได้กลับบ้านก็ปาไปหกโมงเย็นเกือบหนึ่งทุ่ม 
รถตู้สีดำเคลื่อนตัวช้าๆผ่านตึกสูงแต่แล้วสายตาโรเซ่ดันไปเห็นความผิดปกติ


''จอดก่อน!'' ไม่รอช้าเธอเอ่ยบอกคนขับอย่างรีบร้อนจนทำให้พี่สาวทั้งสองสงสัย


''เป็นอะไรแชง จะไปไหนน่ะ!?''


ม่ทันได้คำตอบแต่ร่างของโรเซ่กลับลงไปจากรถอย่างรวดเร็ว ทั้งจีซูและเจนนี่เลยลงตามไปติดๆ..... 



















''เฮ้! สาวน้อยอย่าขัดขืนดีกว่าพวกเราไม่รุนแรงหรอกแต่ถ้าคิดจะขัดขืนเธอตายแน่''


'เหอะ ไม่รู้ว่าจะซวยไปอีกแค่ไหนเมื่อวานก็โดนเจ้าของหอพักด่า วันนี้ดันเจอพวกสวะที่ทำหน้าตาหื่นกามใส่ อีกแค่ไม่กี่นาทีก็จะถึงหอพักแล้วแท้ๆแต่ก็ดี ตายไปจะได้ไม่ต้องคิดอะไร คนอย่างฉันยังมีอะไรต้องกลัวอีกเหรอมันอาจจะเจ็บแต่คงไม่เท่ากับที่ฉันเจอหรอก เหตุการเลวร้ายเรื่องพ่อแม่ มันเป็นฝันที่น่ากลัวและตามหลอกหลอนฉันมาตลอดสามปี' ไว้เท่าความคิด ลิซ่าก็ก้มหน้าลงและพูดว่า


''พวกแกมันน่าสมเพช ยิ่งกว่าหมาสะอีก'' 

หลังจากพูดประโยคนั้น ลิซ่าก็ชูนิ้วกลางใส่พวกมันอย่างไม่สนใจว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ 


''ปากดีนะมึง!!'' 

หนึ่งในพวกสวะเดินเข้ามากระชากผมเธอและต่อยเข้าที่ท้องก่อนที่พวกหมาตัวอื่นจะเข้ามารุมกระทืบเธออย่างบ้าคลั่ง
'เออว่ะ เจ็บชะมัดแต่ไม่เท่าที่ผ่านมาหรอก เอาให้เต็มที่สิพวกชั่ว' ลิซ่าคิดในใจและยิ้มมุมปากทั้งๆที่ตัวเธอถูกกระทืบ 
เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากปากสวย และความรู้สึกเจ็บปวดแล่นผ่านร่างกายอย่างไม่ขาดสาย เธอค่อยๆหลับตาและ
ปล่อยให้ความเจ็บปวดนี้หายไปและหวังว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะต้องมาทนทรมานกับโลกใบนี้ที่มีแต่ความโสมม 









''นี่ พวกแกหยุดนะ!!!! '' 

เสียงหวานที่ตวาดออกมาทำให้พวกสวะที่กำลังกระทืบผู้หญิงคนหนึ่งหยุดการกระทำและหันมามองเธอ


''โอ๊ะโอ้~ พลเมืองดีมาว่ะ พี่หยุดก็ได้นะ แต่น้องต้องมาเป็นของพี่โอเคไหม ฮ่าๆๆ''


''นี่คิดว่าตัวเองเก่งขนาดนั้นเชียวเหรอ''

ไม่ใช่เสียงของโรเซ่แต่เป็นเสียงของจีซูที่เดินมาพร้อมกับเจนนี่พวกเธอหยุดข้างๆโรเซ่และส่งสายต่ารังเกียจออกไปมองพวกสวะ


''ว้าววว มาให้พี่ถึงที่เลย ปากดีแบบนี้พี่ชอบ'' มันมองทั้งสามอย่างหื่นกามและยิ้มให้พวกเธอ


''ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องแบบนี้นะ'' เจนนี่บ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย และหันไปมอง ไอคนที่พูดดูท่าจะเป็นหัวหน้ากุ๊ยสวะพวกนี้
มันเดินเข้ามาใกล้พวกเธอแต่แล้วไม่นานลูกน้องของพวกเธอก็วิ่งเข้ามายืนข้างๆ 



''เห้ยพวกเรา หนีเว้ย!!!!'' 

จากคนปากดีเมื่อกี้กลายเป็นหมาที่วิ่งหางจุดตูดไปพร้อมลูกน้องของมัน


''จัดการซะ อย่าให้เหลือซาก '' 

เสียงของจีซูสั่งลูกน้องอย่างเฉียบขาด และทุกคนก็วิ่งตามเจ้าพวกนั้นไปอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องกลัวว่ามันจะหนีทันหรอก
ก็เพราะลูกน้องเธอน่ะทุกคนเป็นแวมไพร์ พวกมนุษย์จะเอาอะไรมาสู้ละ ......


เหตุกาลชุลมุนห่างไปเหลือไว้แค่ร่างกายสะบักสะบอมที่นอนสลบอยู่ แวมไพร์สาวทั้งสามเดินเข้าไปไกล้ร่างนั้น โรเซ่ค่อยๆย่อเข่าลง
และจับตัวเธอหันมา 

''เธอยังไม่ตายค่ะ''

มือบางค่อยๆลูบหน้านั้นอย่างเบามือ 'น่าหลงไหล' อยู่ๆก็เกิดคำนี้ในหัวของเธอ

''ให้คนของเราพาเธอไปรักษาที่บ้านสิ'' 

''ฉันเห็นด้วย'' 

จีซูบอกโรเซ่ตามมาด้วยเจนนี่ที่เห็นด้วยอย่างรวดเร็ว ปกติเธอไม่ใช่คนใจดีอะไรขนาดนี้แต่ทำไมกับคนๆนี้แล้ว
ถึงรู้สึกดีด้วยทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน เพราะงั้นคงต้องทำความรู้จักกับเธอสักหน่อย













''เธอปลอดภัยแล้วครับคุณหนู แต่ก็ต้องรอให้ร่างกายพักฟื้นก่อน '' 

''ประมานกี่วันคะ คุณหมอ'' 

''เธอน่าจะได้สติประมานหนึ่งอาทิตย์เห็นจะได้ หรืออาจจะมากกว่านั้นครับ''

''ขอบคุณมากค่ะ''

จีซูพยักหน้าให้คุณหมอ ก่อนที่เขาจะขอตัวกลับจีซูให้ลูกน้องไปส่งเขา และสั่งคนรับใช้ให้เช็ดตัวคนที่นอนสลบอยู่หลังจากเช็ดตัวเสร็จ จีซูเดินเข้ามาในห้องและเดินไปใกล้ๆคนที่นอนสลบอยู่บนเตียงสีขาว จีซูมองใบหน้านั้นอย่างละสายตาไม่ได้ เธอนั่งลงบนเตียง
และเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าใสที่นอนหลับตาพริ้ม ลูบหน้าใสเบาๆและนิ้วสวยค่อยๆลูบจมูกจนมาหยุดที่ปาก

''ก็ไม่แปลกใจที่ พวกกุ๊ยจะสนใจเธอนะ หน้าตาเธอมันดึงดูดจริงๆ'' จีซูยิ้มออกมาก่อนจะค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้อีกคนหวังจะสัมผัสริมฝีปากนั้น...... 
 


''พี่จีซู! เธอเป็นยังไงบ้าง'' 

เจนนี่และโรเซ่ผลักประตูเข้ามาเธอจึงรีบห่างจากใบหน้าใสทันที่ และหันไปมองทั้งสอง

''หมอบอกว่าเธอต้องพักฟื้นประมานหนึ่งอาทิตย์''

จีซูลุกขึ้นจากเตียง พร้อมกับบอกฝันดีโรเซ่และเจนนี่ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

เสียงโทรศัพท์ของจีซูดังขึ้นเธอกดรับเป็นสายจากลูกน้องของเธอโทรมารายงานเกี่ยวกับพวกกุ๊ย พวกเขาบอกว่าจัดการกับพวกมันเรียบร้อยแบบไม่เหลือซาก

''โอเค ขอบคุณมาก''

เธอตอบไปแค่นั้นก่อนจะกดวางสายและหันไปมองประตูห้องที่เพิ่งออกมาและยิ้มให้กับคนที่หลับในห้องนั้น
'เป็นคนที่มีแรงดึงดูดที่พิเศษจริงๆนะเธอเนี่ย' 







เจนนี่และโรเซ่มองคนที่หลับด้วยสายตาไม่ต่างจากจีซูที่เพิ่งออกไปถึงแม้ว่าจะหลับตาอยู่แต่ก็รู้สึกได้ว่าเธอต้องสวยและมีสเน่ห์มากแน่ๆโรเซ่เดินเข้าไปใกล้แล้วยิ้มออกมา เธอบีบมือคนที่นอนหลับอยู่เบาๆ

''นี่ รีบตื่นมานะฉันอยากรู้จักเธอมากกว่านี้'' 

ไม่รู้ทำไมถึงพูดแบบนั้นแต่คงเป็นเพราะว่าเธอรู้สึกแบบนั้นจริงๆไม่เคยมีมนุษย์คนไหนทำให้เป็นแบบนี้เลย แต่เธอคนนี้แตกต่างออกไป



โรเซ่เดินออกไปแล้วเหลือแค่เจนนี่ที่ยืนกอดอกมองคนที่นอนหลับอยู่ เธอก้าวเข้าไปใกล้เตียง


''ฉันรอกัดเธออยู่? '' 

เจนนี่ยิ้มเธอก้มลงหอมแก้มคนบนเตียงก่อนจะเดินออกไป















''อื้มมม ''  

ลิซ่าลืมตาขึ้นช้าๆเธอพยายามจะขยับตัวแต่ก็ต้องหยุดเพราะว่าทั้งร่างกายของเธอรู้สึกเจ็บไปหมด เธอได้แต่หันไปมองรอบห้อง
เป็นห้องที่เธอไม่คุ้นเคย ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ลิซ่าหันไปมองเเละเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาใกล้เธอทำสีหน้าตกใจ


''นี่!! รีบไปบอกพวกคุณหนูเร็วเข้าว่าเธอได้สติแล้ว''











''คุณหนูคะ!!''

คนรับใช้ผลักประตูเข้าไปในห้องหนังสือที่แวมไพร์สาวทั้งสามอยู่ พวกเธอหันหน้ามามองคนรับใช้คนนั้น

''ธ.....เธอคนนั้นฟื้นแล้วค่ะ!!!!!'' 











''ที่นี้ที่ไหนคะ'' 

ลิซ่าเอ่ยถามออกไปอย่างยากลำบาก เธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดของทุกส่วนในร่างกายก่อนจะได้คำตอบประตูห้องก็ถูกเปิดอีกครั้ง
เธอมองดูคนที่เข้ามาภายในห้อง เป็นผู้หญิงสามคนที่ย่างกรายเข้ามา พวกเธองดงาม และมีสเน่ห์แฝงไปด้วยความน่าค้นหา ลิซ่าได้
แต่จ้องมองพวกเธอ



''ที่นี้เป็นบ้านของพวกฉัน ไม่ต้องกลัวไปหรอก''

เสียงของจีซูเอ่ยบอกคลายความสงสัยของลิซ่า ก่อนที่เธอจะถามต่อจีซูก็พูดทุกอย่างจนเธอไม่มีอะไรสงสัย

''ถ้าจะถามว่าเราไปเจอเธอได้ยังไง ก็เพราะขับรถผ่านแล้วแชงก็เห็นพอดีว่าเธอถูกทำร้ายอยู่''

''พวกเราเลยช่วยเธอมา'' เจนนี่พูดต่อท้าย


ลิซ่ามองผู้หญิงคนแรกที่ทำหน้าตาเรียบนิ่งแต่ซ่อนความน่ารักไว้ เธอหน้าตาสะสวยและปากทรงกระจับนั้นทำให้ทุกอย่างดูสมบูรญ์
คนที่สอง หน้าเธอดูร้ายและทรงสเน่ห์ ตาของเธอเซ็กซี่ แค่เธอมองก็สามารถทำให้หยุดหายใจไปได้เลย และสุดท้ายคนที่สามเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและน่ารัก สวยไม่ต่างจากสองคนก่อนหน้า เธอยิ้มให้ลิซ่า ต่างจากสองคนที่ทำหน้านิ่ง 



''ต้องขอบคุณมากๆค่ะที่ช่วยฉันไว้ ฉันหลับไปนานแค่ไหนเหรอ?''

''หนึ่งอาทิตย์แล้ว เธอชื่ออะไรบ้านอยู่ที่ไหนมีเบอร์พ่อแม่ไหมจะได้โทรให้มารับกลับ'' จีซูกอดอกและถามออกไป

''ฉันชื่อ ลิซ่า พ่อแม่ฉันไม่มีหรอกค่ะท่านเสียไปแล้ว ฉันพักอยู่ที่หอ'' 

ลิซ่ามีสีหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัด แต่เธอก็เปลี่ยนมายิ้มให้ทั้งสามคนอย่างเป็นมิตร

''ต้องขอบคุณมากๆค่ะที่ช่วยฉัน แต่ฉันขอช่วยอะไรอีกอย่างได้ไหม...''

''อะไรล่ะ''  จีซูเอ่ยตอบ


''พาฉันไปส่งที่หอได้ไหมคะ''
















''แน่ใจนะว่าไหว'' 

โรเซ่ถามลิซ่าที่ใช้ไม้ค้ำยันพยุงตัวเอง พวกเธอมาส่งลิซ่าที่หน้าหอพัก

''ไหวค่ะแค่นี้สบายมาก'' 

ลิซ่าบอกโรเซ่อย่างขี้เล่นเพราะโรเซ่มีสีหน้าเป็นห่วงเธอ เธอไม่อยากให้คนตรงหน้าเป็นห่วงเพราะแค่นี้ก็มากพอแล้ว

''ไหวกับผีนะสิ ก่อนจะพูดอะไรดูสภาพตัวเองก่อนไหม'' เป็นเจนนี่ที่พูดแทรก 

''งั้นพวกฉันไปก่อนละ''

จีซูพูดขึ้นก่อนจะเรียกเจนนี่และโรเซ่ขึ้นรถ โรเซ่มองลิซ่าด้วยสายตาเป็นห่วงแต่ก็ยอมขึ้นรถมาแต่โดยดี โรเซ่โบกมือลาลิซ่าส่วนคนอื่นๆได้แต่หันมามองและนั่งนิ่ง........











หลังกลับมาถึงบ้านจีซู เจนนี่และโรเซ่ต่างพากันเข้าห้องของตัวเอง ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องลิซ่า




''คุณหนูจีซูเรียกผมเข้ามาพบมีอะไรให้รับใช้ครับ''
''คุณหนูเจนนี่เรียกผมเข้ามาพบมีอะไรให้รับใช้ครับ''
''คุณหนูโรเซ่เรียกผมเข้ามาพบมีอะไรให้รับใช้ครับ''


''ไปติดตามลิซ่า'' ทั้งสามพูดประโยคเดียวกัน













หลังจากลากสังขารตัวเองขึ้นมาหน้าห้องได้เธอก็พยายามไขกุญแจห้องเข้าไป แต่ก็ต้องตกใจเพราะห้องของเธอแต่ไม่มีของๆเธอ
อยู่เลยสักชิ้น ห้องนี้ว่างเปล่า อาจุมมาเจ้าของหอคงเอาของๆเธอไปทิ้งหมดแล้วนึกได้ดังนั้นลิซ่าก็รีบลากสังขารตัวเองลงมาด้านล่างหอ เธอถามลุงยามเกี่ยวกับของๆเธอ  






''ลุงน่ะพยายามห้ามเจ้าของหอแล้วแต่เขาไม่ฟัง ลุงทำได้แค่เก็บของๆหนูเอาไว้ให้'' 

ลุงยามเดินนำเธอเข้าไปในห้องเก็บของ ของเธอทุกชิ้นยังอยู่ดีเธอกล่าวขอบคุณเขาไปหลายรอบถึงแม้จะโชคร้ายแต่ก็ยังมี
โชคดีอยู่บ้าง  ลิซ่าเดินเข้าไปที่กล่องใบหนึ่งของเธอและหยิบเอาอัลบั้มรูปครอบครัวออกมา ลิซ่ายิ้มและน้ำตาก็ค่อยๆไหล
ไม่มีเสียงร้องไห้ หรือคำพูดใดๆออกมา






หลังจากจัดของเสร็จเธอเลือกทิ้งของใช้ที่ไม่จำเป็นและออกมาจากที่หอ ลิซ่ามีเพียงกระเป๋าสะพายเธอเดินไปตามถนน
ไม่อาจหาคำตอบได้ว่าจะไปหยุดที่ไหน หรือจะไปพักที่ไหนได้แต่เดินช้าๆและเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย






''คุณหนูจีซูครับ ผมว่าเธอคงจะไม่มีที่ไปคุณหนูจีซูจะให้ผมทำยังไงครับ''
''คุณหนูเจนนี่ครับ เธอเอาเดินไปเรื่อยๆแบบไม่มีจุดหมายและโดนไล่ออกจากหอพักครับคุณหนูเจนนี่จะให้ผมทำยังไงครับ''
''คุณหนูโรเซ่ครับ เธอโดนไล่ออกจากที่พักและที่ทราบจากยามที่หอเธอไม่ได้บอกว่าจะมีคนมารับหรือว่าจะไปไหนคุณหนูโรเซ่จะให้ผมทำยังไงครับ''



''เอาตัวเธอกลับมาที่นี้''

''ได้ครับคุณหนูจีซู''
''ได้ครับคุณหนูเจนนี่''
''ได้ครับคุณหนูโรเซ่''




















































ตอนที่1จบไปแล้วค่ะ โอ้ยเพลียมากเพราะตอนแรกพิมพ์ไปได้มากกว่าครึ่งแต่ก็ต้องมาลบเพราะรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันไม่ได้ฟิลตามที่เราอยากได้สำหรับตอนนี้ จะมาอธิบายเพิ่มเกี่ยวกับพลังของแวมไพร์นะคะ ในตอนนี้จะเห็นว่าเจนนี่สามารถควบคุมจิตใจและสะกดจิตใจมนุษย์ได้ ซึ่งทั้งจีซู
และโรเซ่ก็สามารถทำได้เช่นกันค่ะ นอกจากนี้จะมีพลังอะไรเพิ่มมาอีกได้โปรดติดตามค่ะ ส่วนคุณหลวงนั้นอาภัพแท้ แต่เพื่อเนื้อเรื่องนะคะคุณหลวงอดทนหน่อยเด้อค่าาาา   อ่านตอนนี้รีดรู้สึกอะไรกันไหมคะ 55555 จะเห็นว่าคนที่ดูห่วงใยและแสดงออกมากที่สุดคงจะเป็นโรเซ่ แต่พี่ทั้งสองยังคงไม่แสดงออกมากนักหรือแค่แสดงออกลับหลังกันก็ไม่รู้วว อีกอย่างไรต์จะพิมพ์ว่าโรเซ่สะส่วนมากแต่เวลาเป็นเจนนี่หรือจีซูเรียกจะเป็นแชงหรือแชยอง หลังๆนี้อาจจะเรียก โรเซ่สลับกับแชยอง อย่างงนะจ้ะ และถ้าใครมีขอแนะนำอะไรบอกได้เลยค่ะ พี่นี้ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจกับตอนนี้เท่าไหร่ บางที่การเว้นวรรคแปลกหรืออะไรก็บอกได้นะคะ อาจจะมีคำผิดเยอะหน่อยเพราะง่วงมากแต่อยากปั่นงานค่ะ และสุดท้ายขอบคุณทุกท่านที่อ่านและคอมเม้น เราดีใจมากค่ะไม่คิดว่าจะมีคนสนใจฟิคเราด้วย ต่อจากนี้อาจจะดาร์คหรือสดใสขึ้น (อันนี้ก็ไม่รู้) แต่ว่าบทเซ็กซี่ หวาบหวิวมีแน่นอนค่ะ อดใจรอกัน 555555 

ปลๆ เจนนี่จะเรียก จีซู โดยไม่มีคำว่าพี่นะคะ

ส่วนแชงจะเรียกพี่เจนนี่ และพี่จีซู โอเคนะคะ

#นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ศิลปินแต่อย่างใดเพียงแต่งขึ้นมาจากจินตนาการ  













































































  
 














  





 


   
    MaystorymaY    
                                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #429 tztaiiz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 19:14
    หลังจากที่เฟบไว้ ได้มีโอกาสมาตามอ่าน เพิ่งอ่านตอนแรก สนุกมากค่ะ ติดตามนะคะ
    #429
    0
  2. #397 mcna777moza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 20:38
    เยี่ยมไรท์เค้าจะตามอ่านนนน น้าาา
    #397
    0
  3. #389 no9_torres (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 10:43
    เพิ่งเข้ามาอ่านสนุกมากตามๆๆ
    #389
    0
  4. #168 rpwriter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 10:27
    มันเริ่ดค่ะไรท์ มันดรีย์ค่ะ ฮาเร็ฒลิซอีกแว้ว เริ่ดมากค่ะ
    นี่ก็แต่ง แต่งแต่ฟิคหื่นๆ ยังไม่ได้ออกฟิคดีๆกัะเขาบ้างเลย ชอบค่ะ รัก
    #168
    1
    • #168-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      8 สิงหาคม 2560 / 19:07
      ขอบคุณมากๆนะคะ T^T ปลื้มใจ
      #168-1
  5. #98 PlairTipchada (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 00:54
    ชอบพล็อตเรื่องนะคะ อยากให้ลิซแข็งแกร่งขึ้นเร็ว นางดูไม่ค่อยหลัวเลย 5555 เป็นกำลังใจให้ไรต์ค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 สิงหาคม 2560 / 00:55
    #98
    0
  6. #95 Lisaoppa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 18:57
    สงสารคุณหลวงจังชีวิตช่างน่าเศร้าแต่ถ้าย้ายไปอยู่กับอีก3คนไม่เศร้าเเน่ๆค่ะ ><
    #95
    0
  7. #25 l3yzantine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 02:42
    ทำไมชีวิตรันทดจังเลยละคุณหลวง แต่ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวได้นารีอุปถัมภ์ แน่นอล 5555
    #25
    0
  8. #22 ` tripleb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    แวมไพร์ทั้งสามผู้มีอำนาจดันมาหลงสเน่ห์เด็กบ้านๆที่ไม่มีอะไรติดตัวสักอย่าง ถถถ ตลกที่ทั้งสามสั่งคนตามและสั่งให้เอาตัวลิซกลับมา555555 รอติดตามเลยค่ะ ชอบจริงๆallคุณหลวงเนี่ย5555
    #22
    1
    • #22-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:46
      ขอเรื่องๆดีให้คุณหลวงเขาบ้างค่ะ 555 เพราะที่เจอมาทั้งชีวิตนี้ก็น่าสงสารพอแล้ว 55555

      ขอบคุณมากๆค่ะที่ติดตาม><
      #22-1
  9. #21 Park_chaeyoung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 22:26
    เริ่มติดฟิคนี้เเล้วนะไรท์ถ้าไรท์หายไปใหนนะไม่อัพฟิคล่ะก็... ยิ้มร้าย :)
    #21
    1
    • #21-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:47
      เสียวสันหลังวาบเลยค่ะ
      จะพยายามปั่นลงทุกวันนะคะ

      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ ><
      #21-1
  10. #20 Milkypig (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 22:04
    แวมไพร์สามสาวดูท่าจะหลงเด็กลิซเข้าให้เต็มเปาซะแล้ว ถึงป่านนั้นก็ใจตรงกันซะด้วย น่ารักค่ะ ทีนี้ถ้าลิซไปอยู่บ้านร่วมชายคาด้วยดูท่าจะโดนอ้อยเรี่ยราดแน่ๆค่ะ
    #20
    1
    • #20-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:50
      ไม่เหลื่อแน่ๆค่ะ 55555

      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ><
      #20-1
  11. #19 Li-Chaeng (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 21:38
    งุ้ยยยยย สงงสารรรรรคุณหลวงงง แวมไพร์สวยยยๆ คุณหลสงงงช๊อบบชอบบบบ ไปอยุ่กับบคนสวยๆสิคะคุณหลวงงง ดีแน่ๆ ดีต่ออใจจเค้าาาด้วยยยย แค่ขี้รถผ่านมาเจอวานแรกก็ทำให้แวมไพร์หลงงงซะล้าวววว ถ้าอยุ่ด้วยกานวันต่อๆปายย..... ฉากวาบหวิววว...... รอออเด้อออองาบบบ...........
    #19
    1
    • #19-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:59
      ขอบคุณมากๆค่ะที่ติดตาม><
      #19-1
  12. #18 BLINK28 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:48
    คุณหลวงลิซของบ่าว กลับมาหาบ่าวก็ได้นะเจ้าค่ะ 555
    #18
    1
    • #18-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:58
      ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><
      #18-1
  13. #17 pikobnada (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:52
    คุณหลวงของเรานี่เสน่ห์แรงจริงๆค่ะ เจอกันวันแรกก็ทำเค้าหลงซะแล้ว55555
    #17
    1
    • #17-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:58
      ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><
      #17-1
  14. #15 Mr.Ingie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:16
    พออ่านในโทรศัพท์มันจะมีช่วงที่เว้นว่างๆหลายบรรทัดอยู่ ในใจก็แบบ อย่านะ อย่าเพิ่งจบนะ โอ้ยอ่านละมีฟามสุข รอครับรอส่งใจไปให้ไรท์ ~<3
    #15
    1
    • #15-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:56
      ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><
      #15-1
  15. #14 ZENNIBA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 17:30
    อยากกอดคุณหลวง เอ็นดูน้องงง ฮืออ
    #14
    1
    • #14-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:57
      ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><
      #14-1
  16. #13 Pegasus854 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 16:57
    ชีวิตคุณหลวงรันทดมาก ถถถถ
    จะแอบทำลับหลังกันทำไมคะ ตกลงกันละให้ลิซมาอยู่ด้วยเลย อยู่ด้วยกันแบบออลลิซ ถถถ เห็นพี่จีนิ่งๆแต่พี่จะลักหลับนะคะ55555 แต่พี่เจนวินมากค่ะจุ๊บไปละ แชงน่ารักมากอ่อนหวานและอ่อนโยน โคตรแฟนน
    #13
    1
    • #13-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:54
      พี่จีเขาคลื่นใต้น้ำค่ะ 5555


      ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:56
      #13-1
  17. #12 aoysnty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 14:11
    นี้ละฟิคBPที่แท้จิง-,,- ตั้งแต่ตามวงนี้ยังจับคู่หลักไม่ได้เลยว่าคู่ไหน--โมเม้นทั่วถึงทุกคู่
    ต้องเอางี้ละ ลิซ่าออลนี้ละดีสุดละ--
    #12
    1
    • #12-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:53
      55555 ลิสเหมาสามค่ะ ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ><
      #12-1
  18. #11 Blink (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 12:40
    หืมมมันดีงามมีกลิ่นอายความหวงลลิสดเวยอบบบมากอะ555555555555555เปิดฮาเรมอีกแล้วนะคุณหลวงลิส
    #11
    1
    • #11-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:53
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ><
      #11-1
  19. #10 Maria (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    สงสารชีวิตลิซรันทด แต่ไม่เป็นไรค่ะ มีสาวๆมาช่วยเเล้ว สู้ๆนะคะ
    #10
    1
    • #10-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:52
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ><
      #10-1
  20. #9 Lepetite (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 06:51
    กำลังจะนอนแล้ว ไรท์อัพฟิคพอดีโอ้โห ฟิตมากกกก ขอบคุณนะคะที่มาลงอย่างรวดเร็ว

    คุณหลวงเนื้อหอมไม่เบานะคะเนี่ย จะเรียกว่าไงอ่ะ นารีค้ำจุนหรอ555 สามสาวรุมฮีลกันใหญ่ น้องแชงคืออ่อนหวานอะไรขนาดนี้อ่ะลูกก พี่เจนนี่นี่คือแซ่บแน่ๆ พี่ซูยังนิ่งไอยู่ จะตบะแตกเมื่อไหร่น้า เอ๊ะหรือแตกไปแล้ว5555 รอเลยค่ะ ไรท์ฝันดีนะคะ
    #9
    1
    • #9-1 Felicite_white(จากตอนที่ 2)
      25 กรกฎาคม 2560 / 23:51
      เราจะยอมเป็นหมีแพนด่าเพื่อรีดเดอร์ค่ะ 5555


      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ><
      #9-1
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(