มากรักจักพรรดินี

ตอนที่ 4 : อภิเษก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 พ.ค. 62



ณ ตำหนักหยีว์จินหลง


  หยีว์จีฟางเข้ามาในตำหนักอย่างสง่างาม ตามที่เคยเรียนมาตั้งเเต่ 7 ขวบ 
" ถวายบังคมเพคะเสด็จเเม่ ถวายบังคมเพคะเสด็จพ่อ"  หลังจากนั้นก็หันไปด้านซ้าย ประสานมือโค้งคำนับเสนาบดีฝ่ายขวา  
" มีอะไรหรือเพคะ เสด็จเเม่ "  หยีว์จีฟางถามด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มอย่างสง่างาม
" ปีนี้ลูกอายุเท่าไหร่เเล้ว " ผู้เป็นมารดาถามด้วยใบหน้ายิ้มเเย้ม
" 15 ปี อีก 3 เดือนจะ 16 ปี เพคะ " ยังคงตอบด้วยใบหน้าเช่นเดิม
" ตั้งเเต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ลูกต้องไปว่าราชการแทนเเม่ เเม่เชื่อว่าลูกทำได้เเน่นอน ใช่หรือไม่"
" เพคะ เสด็จเม่ " หยีว์จีฟางตอบรับอย่างมั่นใจ เพราะยังไงเธอก็ฉลาดอยู่เเล้ว ยิ่งเรียนรู้ที่นี่อีก ก็ยิ่งฉลาดเกินวัยไปมาก สามารถที่จะปกครองเเผ่นดินได้เเล้วด้วยซ้ำ
" เเละลูกก็โตพอสมควรที่จะ.....อภิเษก"
'' อะไรนะ?!! อภิเษกเหรอเพคะ?! " ตอนนี้จีฟางมีสีหน้าตกใจ อย่างมาก
' โอ้วพระเจ้า! นี่ฉันจะได้เเต่งงานเเล้วหรือนี่  อยู่เฉยๆก็มีผู้ชายมาให้ ว้าวว อะเมซิ่ง!!   เเล้วมันเป็นใครหว่า?'
" เเล้วคนผู้นั้นเป็นใครรึเพคะ? " จีฟางถามด้วยความสงสัย
" ก็บุตรชายคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวา หมิงหยางหยาง ซ้ายมือลูกไงเล่า เขาเเก่กว่าลูกไป 5 ปีเอง "
พรึ่บ!    ' โอ้ววมายยก๊อชช!! ฉันเพิ่งจะรู้นะเนี่ยว่ามีคนอยู่ด้วยเเถมยัง...หล่อมากๆ หล่อวัวตายควายล้มไปเลยจ้าา ขอบคุณสวรรค์นะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ ที่ส่งเทพบุตรมาให้ฉัน กลับตำหนักดิฉันจะบูชาหัวหมูไปให้นะคะ '    ถึงเเม้จะคิดเเบบนั้น เเต่สีหน้าเเละสายตาเธอก็เป็นปกติทุกอย่าง เเล้วหมิงหยางหยางก็ทำความเคารพ
" ถวายบังคมพะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท " พอหมิงหยางหยางเงยหน้าปุ๊บก็ยิ้มชวนหลงไหลให้จีฟาง  ' เเหมม อย่ายิ้มเเบบนั้นสิ เจ๊เขิลนะ ' เเต่ถึงจะคิดอย่างนั้นหยีว์จีฟางก็ยิ้มกลับตามมารยาทด้วยรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ ' หึ ใครมันจะปล่อยให้ของเเบบนี้หลุดมือไปล่ะ '
" เอาเป็นว่ารู้จักกันเเล้ว งั้นเรามาหาฤกษ์อภิเษก กันเลยดีกว่า" ' ห้ะ! ตอนนี้เลยเรอะ?! ไม่เร็วไปหน่อยเรอะเสด็จเเม่! '
" เอ่อ...เสด็จเเม่เพคะ ลูกว่ามันเร็วเกินไปมั้ยเพคะ ลูกยังอายุ 15 อยู่ อีกอย่าง...ลูกเเละเขายังไม่รู้จักนิสัยใจคอกันเลยนะเพคะ เสด็จเเม่" จีฟางพูดอธิบายเหตุผลของตนด้วยน้ำเสียงไพเราะ  เเต่ภายในใจนี่อยากจะตะโกนออกมาว่า  ' เเต่งพรุ่งนี้เลยเพคะ เขาหล่อมากๆ เข้าเรือนหอเลยก็ได้เพคะ '
" อย่างนั้นรึ.....ทางนู้นล่ะว่าอย่างไร " ฮ่องเต้สาวลองถามหมิงหยางหยางดูบ้าง
" พะย่ะค่ะ  กระหม่อมคิดว่าเราควรรอให้องค์หญิงโตกว่านี้อีกซักหน่อยพะย่ะค่ะ" 
''   เอาอย่างนี้ก็เเล้วกันอีกสามเดือนข้างหน้าจีฟางก็อายุ 16 ปี ให้ได้เรียนรู้กันก่อนถึงตอนนั้นเราค่อยหมั้นกัน ดีหรือไม่ "
" กระหม่อมน้อมรับพระบัญชา พะย่ะค่ะ " หมิงหยางหยางตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มอย่างมีมารยาท
" ส่วนเรื่องสินสอดน่ะ เสนาบดีขวาท่านอยากได้เท่าไหร่ว่ามาเลย "  'โอ้โห! นี่ผู้หญิงก็เป็นคนขอด้วยหรือเพิ่งรู้นะเนี่ยย'
" ตามเเต่พระประสงค์ของฝ่าบาทเลยเพคะ " เสนาบดีตอบด้วยใบหน้าเกรงใจ
" งั้นอีกสามเดือนพวกเจ้าก็รอรับราชโองการเเละสินสอดได้เลย หึๆ   เอาล่ะวันนี้พอเเค่นี้ก่อน เเต่ข้าขอเสนาบดีขวาอยู่คุยกันซักประเดี๋ยว " 

"ลูกทูลลาเพคะ เสด็จเเม่"

"กระหม่อมทูลลาพะย่ะค่ะ ฝ่าบาท"

เเล้วจีฟางเเละหมิงหยางหยาง ก็เดินออกจากตำหนักหยีว์จินหลงไป ปล่อยให้เสด็จเเม่ของทั้งสองนั้นพูดคุยกันตามประสาเพื่อนเก่าก่อน  ระหว่างเดินออกจากตำหนักนั้นชายหนุ่มก็เดินเข้าไปหาหญิงสาวเล้วพูดขึ้น
" ช้าก่อนพะย่ะค่ะองค์รัชทายาท วันพรุ่งนี้ท่านว่างรึไม่? " หมิงหยางหยางถามด้วยใบหน้ายิ้มอย่างอ่อนโยน  จีฟางจึงหันหน้าไป
" ยามเหม่า (05.00 - 06.59) ข้ากับท่านต้องไปว่าราชการ หลังจากนั้นก็ว่าง มีอันใดรึ?" เเล้วตอบด้วยสีหน้ายิ้มเเย้ม
"  ยามซื่อกระหม่อมอยากจะพาท่านเสด็จนอกวังพะย่ะค่ะ  " 
" ได้สิ "  จีฟางยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้หมิงหยางหยาง  เเล้วจ้องตาอันสวยงามคู่นั้น จากนั้นเดินเข้าไปหาหมิงหยางหยางใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนห่างกันเเค่ 10 นิ้ว( ประมาณ25ซม. ) 
" เเต่เรื่องหมั้นท่านเเน่ใจรึไม่ ที่จะหมั้นกับข้า "  จีฟางยีงคงยิ้มเจ้าเลห์
" กระหม่อมเเน่ใจเเล้วพะย่ะค่ะ อีกทั้งยังเป็นพระประสงค์ของฮ่องเต้หญิงด้วยพะย่ะค่ะ " หมิงหยางหยางตอบอย่างมั่นใจ
" เเต่ในอนาคตข้าอาจต้องมีชายยาเพิ่มนะ ท่านจะรับได้หรือไม่เล่า " จีฟางยังคงถามด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์เช่นเดิม เพราะถึงยังไงนางก็จะเเต่งผู้ชายอีกเเน่นอน เเละจะไม่ใช่เเค่คนสองคนด้วย นางเอาคืนสวรรค์ที่ชาติที่เเล้วไม่ให้นางมีสามีเลยคอยดู!!

" พะย่ะค่ะ เพราะในอนาคตกระหม่อมมีหน้าที่ช่วยเเบ่งเบาภาระองค์รัชทายาทพะย่ะค่ะ! " หมิงหยางหยางยิ้มตอบกลับอย่างมั่นใจ
" ดี~ งั้นข้าจะค่อยดู " จากนั้นหยีว์จีฟางก็เดินออกไปอย่างสง่างาม  ทิ้งให้คนที่ยืนอยู่ยืนยิ้มคนเดียว ' ข้าจะทำให้ท่านรักข้าองค์รัชทายาท ' หลังจากนั้นหมิงหยางหยางก็เดินออกจากตำหนักหยีว์จินหลงไป.....



----------***********----------

จากไรท์
 
  ไรท์จะเริ่มเพิ่มความยาวของเนื้อเรื่องให้นะคะเพราะรู้สึกสั้นไปหน่อย ฮิๆ  ฝากติดตามให้กำลังใจด้วยด้วยนะคะ  ถ้าไม่ดีตรงไหนเป็นยังไงก็ติชมได้นะคะ บาย~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #6 daranee_sana (@daranee_sana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:58

    รู้สึกรักที่แห่งนี้อยากมีเป็นของตัวเองบ้าง555#ไรท์สู้ๆค่ะ
    #6
    1
    • #6-1 Fang_2772 (@Fang_2772) (จากตอนที่ 4)
      3 พฤษภาคม 2562 / 13:29
      5555 ขอบคุณค่า
      #6-1
  2. #5 กุลกานต์ rose (@kulakarn_rose) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    พยายามเข้านะจ๊ะ
    #5
    1
    • #5-1 Fang_2772 (@Fang_2772) (จากตอนที่ 4)
      2 พฤษภาคม 2562 / 21:23
      ขอบคุณค่าา
      #5-1