The Mars : ดวงใจแห่งเอริส #ทูพัค

ตอนที่ 1 : The Mars : เอริสแห่งดาวอังคาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 มิ.ย. 62


The Mars : ดวงใจแห่งเอริส

Park Jihoon x Park Woojin

by llinline

tag #ดวงใจแห่งเอริส





ตอนที่ 1 The Mars : เอริสแห่งดาวอังคาร


Ares เจ้าชายแห่งดาวอังคาร บุตรชายคนที่สองแห่งองค์จักรพรรดิผู้ครองนครโอลิมปัส องค์ชายผู้มีร่างกายงดงามและแข็งแกร่ง ใบหน้าหล่อคมที่แสนสมบูรณ์แบบแต่แอบแฝงไปด้วยมนต์เสน่ห์เย้ายวนชวนให้หลงใหล



แต่อุปนิสัยองค์ชายน้อยที่ค่อนข้างดื้อรั้น เอาแต่ใจ ไม่ยอมคน จนบางครั้งเกิดการทะเลาะวิวาทกับพระบิดาอยู่บ่อยครั้ง



ชื่อเสียงเรียงนามเจ้าชายน้อยนั้นมีแต่ด้านลบ จึงทำให้ความไว้วางใจของชาวนครโอลิมปัสลดลงไปมาก เมื่อเทียบกับพระองค์ชายคนก่อน ซึ่งนั่นทำให้องค์จักรพรรดิและองค์ราชินีต่างก็ทุกข์ใจอยู่ไม่น้อย



หากแต่ในอนาคต พระองค์ชายทรงได้ขึ้นครองนครโอลิมปัส ดาวดวงแห่งนี้ คงได้ถึงกาลอวสานเป็นแน่แท้



“พระองค์เล็ก ทรงคิดอะไรอยู่ขอรับ” พระพี่เลี้ยงผู้มีนามว่า “Genesis” ซึ่งเป็นพระสหายและพระพี่เลี้ยงในเวลาเดียวกัน เจเนซิสผู้ซึ่งมีความขยันหมั่นเพียรและใฝ่หาความรู้ด้านวิชาการมากกว่าการจับดาบ จึงมักช่วยพระองค์เล็กวางแผนการและกลยุทธ์ที่แสนฉลาดและเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ทุกครั้ง



“ข้าเบื่อท่านพ่อ ทำไมถึงได้คาดหวังกับข้านัก ทั้งที่อายุข้าก็แค่นี้ ขอให้ข้าได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวข้าเองบ้างไม่ได้หรือไง” พระองค์เล็กพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย เจเนซิสเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปคุกเข่านั่งข้างๆ ก่อนจะจับมือทั้งสองของพระองค์เล็กมากุมไว้



เจเนซิสรู้ดีว่าองค์ชายเล็กต้องแบกรับภาระหน้าที่ที่แสนหนักหนาเพียงใด เบื้องหน้าที่ทุกคนต่างเกรงกลัวในความร้ายกาจและความเอาแต่ใจของพระองค์ แต่กลับไม่มีใครรับรู้ถึงจิตใจที่แสนเปราะบางดวงนี้เลย


เจเนซิสรู้ดี ในวันที่พระองค์เล็กร้องไห้อ้อนวอนขอไปอยู่กับองค์ชายใหญ่แต่กลับถูกพระบิดาสั่งให้ทหารนำพระองค์เล็กไปขัง ก่อนจะเนรเทศองค์ชายใหญ่ออกไปจากนครโอลิมปัส



ความโดดเดี่ยวของพระองค์ทำให้ปฏิกิริยาที่แสดงออกมานั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวเอง อย่างหนึ่งที่ต้องยอมรับคือการตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เกมการรบไม่เคยแพ้ให้ผู้ใด



เพราะความคิดอันเฉียบขาดและมองการณ์ไกลของพระองค์ก็ทำให้ความคิดที่พยายามพลิกฟื้นคืนทะเลทราย พลิกฟื้นความแล้งแห้งของดาวเคราะห์แห่งนี้ให้กลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้งยังมีอยู่ตลอดเวลา



ความคิดที่ถูกถ่ายทอดโดยพระเชษฐาผู้ซึ่งเป็นที่รักยิ่งของพระองค์เอง นี่คือสิ่งเดียวที่องค์ชายเอริสอยากสานต่อให้สำเร็จมากกว่าการรบหรือการครองนครโอลิมปัสแห่งนี้ซะอีก



หากแต่ทุกคนกลับมองเป็นเรื่องเหลวไหลเพราะนั่นไม่มีทางเป็นไปได้ ไม่มีใครสนับสนุนความคิดของพระองค์เล็กแม้แต่คนเดียว เจเนซิสเองก็เหมือนกัน ถึงแม้ตนจะไม่เชื่อความคิดของพระองค์เล็กแต่ก็ขัดมิได้ เรื่องเหลวไหลที่พระองค์เล็กมักเพ้อถึงท้องธารา ผืนป่าสีเขียว หรือแม้แต่สัตว์ต่างๆ ที่ไม่เคยมีอยู่บนดาวดวงนี้



โดยเฉพาะแมวเหมียว พระองค์เล็กทรงเรียกแบบนั้น และมักใช้เวลาว่างก่อนนอนวาดแมวเหมียวซึ่งออกมาจากจินตนาการตามคำบอกเล่าของผู้เป็นพี่ชายซึ่ง ณ ตอนนี้ องค์ชายใหญ่มิได้อยู่บนดาวเคราะห์แห่งนี้อีกแล้ว



“วันนี้พระองค์ไปตรวจพืชแล้วหรือยังขอรับ?”



“ข้าไม่อยากทำแล้ว ปลูกมาตั้งหลายปี ไม่เห็นแม้แต่ราก”



พระองค์เล็กถอนหายใจ แน่นอนว่าสิ่งมีชีวิตไม่มีทางเกิดขึ้นได้ ด้วยสภาพอากาศ น้ำ หรือแม้แต่ดิน ซึ่งไม่มีสารอาหารเพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิต นั่นทำให้สิ่งที่พระองค์กำลังทำอยู่นั้น พระบิดายิ่งทรงมองว่าเหลวไหลยิ่งนัก เอาเวลามาเรียนรู้การบริหารบ้านเมืองดีกว่าเสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้แบบนี้



"จะไม่ไปตรวจจริงๆ เหรอขอรับ? "



"เจ้าก็ไปดูเองสิเจเนซิส"



"จะให้หม่อมไปคนเดียวได้อย่างไร พระองค์ทรงปลูก เกิดรากงอกขึ้นมา พระองค์จักต้องได้เห็นเป็นคนแรกสิขอรับ"



"ปลูกมาตั้งหลายปี เจ้าใบเขียวนั่นไม่งอกวันนี้หรอกน่า"



“แต่วันนี้อาจจะงอกก็ได้นะขอรับ”



“เจ้าหลอกข้าแบบนี้มา 100 ครั้งแล้วกระมัง”



เจเนซิสขำแห้งในลำคอ เพราะรู้ดีว่านี่ไม่ใช่คำปลอบใจครั้งแรก พระองค์เล็กก็นึกขำตามเพราะพระองค์โดนหลอกแบบนี้มาหลายครั้งแล้วเช่นกัน



“งั้นไปกัน วันนี้ข้าต้องได้เห็นรากงอก ลุกเร็ว!!! ข้าจักไปดูราก!!!”



พระองค์เล็กและเจเนซิสเดินเข้ามาที่ห้องทดลองก็พบสิ่งผิดปกติบริเวณกล่องทดลองใบหนึ่งที่มีแสงสีฟ้ากระพริบอยู่เป็นระยะ ทั้งสองมองหน้ากันเลิ่กลั่กก่อนที่พระองค์เล็กจะส่งสัญญาณให้เจเนซิสเดินไปปิดม่านและล็อกประตูอย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันมิให้ผู้อื่นรับรู้และทำลายงานทดลองของพระองค์



ความอยากรู้อยากลองของพระองค์เล็กค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้กล่องทดลองใบนั้นอย่างระมัดระวัง แม้เจเนซิสจะดึงแขนพระองค์เล็กไว้เป็นระยะ แต่พระองค์ก็ยังเดินหน้าต่อ ทำให้เจเนซิสจำใจต้องเดินเกาะชายเสื้อพระองค์ตามไปอย่างเลี่ยงมิได้



“นั่น นั่นคืออะไร?!!” พระองค์เล็กชี้ให้เจเนซิสดูที่กล่องทดลองที่มีบางอย่างงอกขึ้นมาเป็นลักษณะดวงแก้วใสขนาดเล็กรายล้อมไปด้วยพืชสีเขียวที่ขึ้นแซมเป็นย่อมๆ



“พระองค์เล็ก สีเขียวนั่น!!” เจเนซิสชี้ไปที่พืชสีเขียวด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดไม่ฝันว่าสิ่งที่พระองค์เล็กเคยเพ้อให้ตนฟังจะเป็นจริงได้ เจเนซิสเอามือปิดปากก่อนจะกรี๊ดเบาๆ ด้วยความดีใจ ซึ่งไม่ต่างจากพระองค์เล็กที่ทรงดีใจมากโผเข้ากอดเจเนซิสก่อนจะยกเจเนซิสหมุนไปรอบๆ อย่างลืมตัว



มุมน่ารักของพระองค์เล็กแบบนี้น่ะ



นอกจากองค์ชายใหญ่ก็มีเพียงเจเนซิสเท่านั้นที่มีโอกาสได้เห็น



“เจเนซิส มาดูนี่ๆ ๆ ๆ ๆ ” พระองค์เล็กชี้ไปดวงแก้วด้วยความแปลกใจ พืชที่พระองค์ได้มาจากพระเชษฐาที่กลับมาเยื่ยมนครโอลิมปัสเมื่อหลายปีก่อน และฝากเมล็ดพันธุ์ไว้ให้พระองค์เล็กทรงทำการทดลองปลูกที่ดาวอังคาร เพราะถ้าหากพระองค์เล็กทำสำเร็จ ความหวังที่จะฟื้นคืนธรรมชาติของดาวเคราะห์แห่งนี้ จะไม่ใช่แค่ความเพ้อฝันของพระองค์เล็กอีกต่อไป



“พระองค์เล็กขอรับ ทรงเห็นเหมือนหม่อมหรือไม่?”



“เจเนซิส ไปหยิบดาบมา!!! ไป!!!!”



ดวงแก้วใสที่พระองค์เล็กทรงเห็น มีดวงตาของใครบางคนอยู่ในนั้น หากแต่ดวงตาคู่นั้นมิได้เป็นสีฟ้าเฉกเช่นชาวนครโอลิมปัส แต่เขาผู้นั้น กลับมีดวงตาสีน้ำตาลอ่อนและกำลังจ้องมองผ่านดวงแก้วใสมาที่พระองค์อย่างแปลกใจเช่นกัน



ดวงตาแปลกประหลาดแบบนั้นพระองค์เล็กไม่เคยพบเห็นที่ใดมาก่อนบนดาวเคราะห์แห่งนี้



หรือนั่นมิใช่ชาวเรา?!!!



  • Tbc •



งงกันมั้ยคะ งงแน่ งงแน่ๆ 55555555555555 เดี๋ยวมาเฉลยตอนหน้าว่าใครเป็นใคร ถ้ามีคนอ่านนะ แต่ถ้าไม่มีก็จะยอมอยู่เงียบๆ ไม่กระโตกกระตากเหมือนผมไม่มีตัวตน แหะๆ

ขออภัยในการใช้คำราชาศัพท์ที่แบบว่า อาจจะกากไปนิด เนื่องจากเป็นดินแดนบนดาวอังคารเนอะ อ่านเอาสนุกเด้อ แต่ถ้าไม่หนุกก็กราบขออภัยที่ทำให้เสียเวลาเข้ามาอ่าน อุแงงงง พูดเล่นนนน

ดวงตาคู่นั้นจะใช้คนที่คุณคิดไว้หรือไม่?? เจอกันตอนหน้านะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Noสมอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 01:40
    หึ้ยยยย ใคร น่าสนใจมากๆๆๆๆๆๆ ติดตามค้าบบบบบ
    #1
    0