[เชียร ภาคีธรรม์อาถรรพ์] เหรียญสองด้าน

ตอนที่ 1 : Chapter I | ชั้นมาทำอะไรที่นี่???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    26 ม.ค. 62

FOLESTRIA’S TALK
            สวัสดีค่ะ โฟเลสเทรียเองค่ะ ใครไม่รู้จักก็จงไปอ่านตรงแนะนำตัวละครซะนะ ถ้าทุกคนสงสัยว่าอิชั้นมาได้ไง คำตอบคือ กุเป็นนางเอ—-แค่กๆ— คือมีเรื่องจะบอก เชื่อว่าทุกคนที่จิ้มเข้ามาที่เรื่องนี้คงต้องรู้จักเรื่อง “เชียร ภาคีธรรม์อาถรรพ์” กัน ช้ะ?? ถ้าไม่รู้จักคุณมึงกรุณาไปอ่านก่อน คือ ไม่อ่านก็คือไม่รู้เรื่องแน่ๆ

            อะแฮ่มๆ หลังจากที่จากข้างบนที่เกริ่นมาซะยาว ตอนนี้คือ กำลังอยู่ในอาการ ดาวน์ ถ้าถามว่า ‘ทำไม??’ มีเพียงคำตอบเดียวกันค่ะ ตับพัง เพราะ ครูมุสิกะ.... หลายคนมักจะบอกว่า “มันก็ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว” มึงก็พูดได้ ถ้าวันไหนแม่มุงตายต่อหน้า ต่อตามุง อย่ามาหากุล่ะกัน ไม่ต้อนรับค่ะ ชิ่วๆ นั่นแหละค่ะ กุรู้นะว่าต้องมีคนเป็นเหมือนกุยอมมอบตัวซะดีๆ ก็เอาเถอะ หลังจากที่ดาวน์มานาน โดยมีเพื่อนสุดที่รัก อิโรเวรนั่นแหละค่ะ มันจะมาเยี่ยมตอนเลิกเรียน ก็นะวันนี้มันก็มาปาร์ตี้ทึ่ห้องกุ ผลาญของในตู้เย็นไปแดก ให้ตายสิ....หลายคนอาจจะสงสัยว่า ‘มึงมาบ่นอะไรให้กุฟังวะ??’ นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ ประเด็นมันต่อจากนี้......

“อิโรเวร” อิชั้นพูดพร้อมเอามือแปะๆหน้ามันเบาๆ

“อะไรวะ???” มันพูดพร้อมกับบังคับจอยเกมในมือของมันไปด้วย “ถ้าจะพูดถึงเรื่องมุสิกะอะไรของมึงอีกก็เชิญจ้ะ”

“ป่าว กูจะบอกว่าได้กลิ่นเหมือนอะไรไหม้ๆ....” ใช่ค่ะ กลิ่นมันไหม้จริงๆ แถมได้กลิ่นเหมือนพวกน้ำมันเบนซินด้วย แก๊สโซฮอลล์ไรงี้

“นึกว่าได้กลิ่นอยู่คนเดียว” ถึงมันจะบอกอย่างงั้นแต่ มันก็ยังคงเล่นเกมต่อไป

ไม่รู้จักกลัวบ้างเลยรึไง???

“ลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีเลยว่ะ” ใจมันหวิวๆอะเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น......

“คิดมากน่า” คิดมากเหวไรล่ะวะ?! ทั้งกลิ่นไหม้ กับ กลิ่นน้ำมัน....
 
            ถ้าถามว่าทำไมประสาทรับกลิ่นเราสองคนถึงดี อีคนเขียนมันคงลืมใส่สปีชีส์ของเราสองคนลงไปแน่แท้ ความจริงเราสองคนก็ไม่ใช่มนุษย์ 100% หรอก เรามีอยู่แค่ 10% เท่านั้นที่เป็นมนุษย์ 50% ของกูเป็นซาตาน ส่วนอีก 40% คือเทวดา อิโรเวนก็ไม่ต่างอะไรกันมากหรอก แค่เป็นเชื้อสายพระเจ้า 90% แทน เราทั้งสองคนถือเป็นลูกครึ่งที่มีพละกำลัง อำนาจ และ ความสามารถ ที่สุดในบรรดาลูกครึ่งทั้งหลาย เผลอๆก็อาจจะมากกว่าเทพปีศาจบางตนด้วยซ้ำไป แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ 

เราสองคนไม่ได้เป็นอมตะ...

เป็นซาตานและพระเจ้าที่ตายง่ายที่สุด....

ยัง ยังไม่หยุดเล่นเกมอีก แม่เยด มันใช่เวลามั้ยเนี่ย???

“วันนี้คงเป็นวันที่แปลกๆดีเนอะ” แปลกตั้งแต่กลิ่นไหม้แล้วแม่คุณเอ๊ย

“กูว่ามันจะแปลกไปล้วนะ—” แต่ยังที่กุจะพูดจบประโยคค่ะ

ตู้ม!!!!!

เสียงระเบิดที่ดังลั่น เปลวไฟที่มาพร้อมกับแรงระเบิด ตึกกำลังถล่ม!!!!!

            อา....ถึงเวลาแล้วสินะ ลาก่อนนะ นิยายพูนิกัาที่กุเปย์ ลาก่อนสาราณุกรมสีดำ ที่สะสมมา ลาก่อนพูจิก้า เชียร กับ การิน ลาก่อนฝารองแก้วที่สะสมจนครบ ลาก่อนยันต์ที่ท่านเชียรเขียน.... ลาก่อนกำไลที่สะสมจนครบ ที่วางอยู่บนหิ้ง....ชาติหน้าขอเจอกันอีก.....

แต่ว่า ปาฏิหาริย์.....

ก็ได้มอบชีวิตแด่พวกเรา
.
.
บรรยาย PART

            แสงแดดอ่อนๆในยามบ่ายที่ตบกระทบที่ตัวของหญิงสาวทั้งสองคนที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราบนผืนหญ้าขจี สายลมโชยมาเบาๆ ใบไม้ ใบหญ้า เอน พริ้วไหวตามทางที่สายลมได้พัดมา ก่อนที่ดวงตาของเด็กสาวตระกูล ฮิกังบานะ จะค่อยๆเปิดออก ดวงตาพยายามที่จะโฟกัสภาพที่อยู่ตรงเบื้องหน้า

“เฮ้ย!!!!!!” หญิงสาวลุกขึ้นพรวดพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมา เธอหอบหายใจถี่ราวกับคนที่เพิ่งตื่นจากฝันร้าย พร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมามอง และ เริ่มที่จะสำรวจร่างกายของตน เพื่อหาบาดแผล แต่สิ่งที่พบคือ...ตัวของเธอนั้นยังอยู่ดีครบ 32 ประการ ราวกับเหตุการตึกถล่มเมื่อครู่ไม่ได้เกิดขึ้น เมื่อหันไปด้านข้างก็ได้พบกับเพื่อนของเธอที่เธอคุ้นเคยดี กำลังนอนหลับอย่างสบายใจ

“อีโรเวรตื่นก่อน!!” เธอพูดพร้อมเขย่าตัวเพื่อนของเธอเพื่อเป็นการปลุกให้เพื่อนของเธอนั้นตื่นจากการนอนหลับ

“อืมมมมมมม.......” เพื่อนของเธอบิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นมามองไปรอบๆด้วยความตกใจ “ท...ที่นี่ที่ไหนวะ!?”

“กูก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นแหละ” หญิงสาวตอบเพื่อนของเธอพร้อมมองสำรวจไปรอบๆด้าน แต่ดวงตาของเธอก็ต้องไปสะดุดกับ...!

ลูกแก้วพรายกระซิบ?!

เธอหยิบลูกแก้วขึ้นมาก่อจะพลิกไปพน้อมคำถามที่เต็มหัวสมองของเธอ

“ประตูมิติที่บิดเบี้ยว....” แต่เธอก็ต้องหยุดการกระทำของตัวเองเมื่อเพื่อนของเธอนั้นพูดบางอย่างออกมา

“หมายความว่าไง???” เธอรีบหันไปถามเพื่อนของตนอย่างรวดเร็ว

“ก็หมายความว่า พวกเรานะตายไปแล้ว และ วิญญาณกับร่างของเรากำลังจะต้องเดินทางไปที่มิติวิญญาณแต่ว่า มิติมันกลับเกิดการบิดเบี้ยวทำให้เราได้มามีชีวิตอีกรอบที่มิติที่ไหนซักแห่งนึ่แหละ” เพื่อนของเธออธิบายให้เธอฟังด้วยความกังวล

“กูรู้นะว่ามิติอะไร.....” เธอพูดพร้อมพรัอมโยนลูกแก้วพรายกระซิบให้เพื่อนของเธอ และเพื่อนของเธอก็สามารถรับมันได้อย่างแม่นยำ

“อย่าบอกนะว่า....!!” เพื่อนของเธอจ้องมองมันซักพักก่อนจะทำสีหน้าตกใจสุดขีด

“ใช่แล้วล่ะ เพื่อนรัก ที่นี่น่ะ คือ ‘โลกแห่งอาถรรพ์’ ยังไงล่ะ......”

————————————————————————————————————

งายค้าทุกคนนนน ตอนแรกจบไปแล้ว ยังไงก็อย่าลืมคอมเมนต์ติชมนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ วันนี้ขอลาไปก่อน สวัสดีค่ะ????????
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

75 ความคิดเห็น

  1. #18 Fomizan (@Fomizan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 15:11

    ของที่นางเอกบอกนี่นอกจากนิยายของพูนิก้ากับสารานุกรมสีดำส่วนที่เหลือไม่มีอะไรเลยของมันแรร์แล้วก็พระเอกนี่ครูหนูใช่ไหมค่ะ
    #18
    0
  2. #16 tamonwanopol (@tamonwanopol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:24

    เหมือนเอาเรื่องที่หนูกับเพื่อนมาแค่งเลย 55+ เพราะหนูกับเพื่อนชอบสร้างสถานการณ์กันคะ เวลาติดการ์ตูนอะไรก็จะถามตอบกันว่าถ้าติดอย่างนู้นอย่างนี้จะทําไง สนุกมากกกกกกก

    #16
    0
  3. #14 07082548 (@07082548) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:10
    ชอบม้วกกกก
    #14
    0