Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 32 : ปัญหาแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,089 ครั้ง
    8 มิ.ย. 61


ตอนที่ 32
#พี่หินคนห่าม

 

อาจารย์มหาวิทยาลัยดัง เปิดตัวชัดว่าเป็นคู่รักเพศเดียวกันในงานแฟชั่นโชว์!’

 

มือบางซึ่งถือไอแพดเอาไว้กำแน่นจนสั่นระริก กระทู้ข่าวถูกเผยแพร่ออกไปอย่างรวดเร็วตามความกว้างไกลของเทคโนโลยี แม้ในภาพจะพาดแถบปิดตาแต่นั่นก็แทบไม่ได้ช่วยอะไร ไม่นานนักประวัติของหินบางส่วนก็ถูกขุดคุยจากโลกอินเทอร์เน็ต


แฟนเห็นข่าวนี้จากที่นัทส่งมาให้ในไลน์กรุ๊ป กว่าจะรู้ว่ามันไปไกลขนาดไหนก็เป็นตอนที่เห็นคอมเมนต์พุ่งขึ้นไปจนถึงหลักร้อย และยอดการกดไลก์หลายพัน

 

เหมือนคนสร้างข่าวจงใจให้เห็นหินเป็นส่วนใหญ่ จากทุกรูปแล้วจะเห็นแฟนเพียงแค่เสี้ยวหน้าหรือด้านหลัง หากแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด

 

Bee : คอมเมนต์มันก็ไม่ได้แย่อะไร มีคนชมพี่หินเยอะแยะ มึงอย่าคิดมากนะ

 

Nut : จริง เดี๋ยวนี้โลกมันไปไกลแล้ว เป็นเกย์นะไม่ได้เป็นไข้หวัดนก เขาไม่ถือสาหรอก

 

ข้อความปลอบใจจากเพื่อนช่วยบรรเทาความหนักอึ้งได้เพียงเล็กน้อย ด้วยเพราะไม่คาดคิดว่าประเด็นการเป็นอาจารย์ของหินจะถูกหยิบยกมาโจมตีจึงไม่ได้คิดให้มากกว่านี้กับการพาอีกคนไปออกงาน

 

Fan : เดี๋ยวกูคุยกับพี่หินก่อน

 

Nut : ค่ะ มีอะไรให้ช่วยก็บอก               

 

Bee : พร้อมไฝว้เสมอ

 

Fan : *ส่งสติกเกอร์

 

แฟนวางไอแพดในมือลงพลางถอนหายใจ ไม่แน่ใจว่าหินเห็นข่าวพวกนี้แล้วหรือยังเนื่องจากอีกฝ่ายไม่ได้ติดโซเชียลหรือสนใจกับอะไรเทือกนี้มากนัก

 

โทรศัพท์มือถือซึ่งวางอยู่บนโต๊ะถูกหยิบขึ้นมาจากนั้นแฟนจึงรีบต่อสายหาคนที่อยู่ในเวลาพักผ่อนของช่วงปิดเทอม อีกทั้งวันนี้หินยังไม่ได้ออกไปไหน

 

(ว่าไง) ปลายสายกดรับหลังจากที่รอเสียงสัญญาณดังเพียงไม่กี่ครั้ง

 

“ทำอะไรอยู่”

 

(นอนฟังเพลงไปเรื่อย มีอะไรหรือเปล่า) น้ำเสียงของอีกคนยังคงฟังดูปกติ จึงเป็นไปได้ว่าหินยังไม่เห็นข่าวนั่น

 

“แค่โทรหาเฉยๆ...”

 

(หึ คิดถึงกูเหรอ เพิ่งบ่ายโมงนะ)

 

ถ้อยคำหยอกเย้านั้นทำให้เรื่องขุ่นมัวในอกเบาบางลงราวกับมีใครมายกออกไปบางส่วน ไม่ว่าจะอย่างไรการมีหินอยู่เคียงข้างก็รู้สึกราวกับปัญหาที่ผ่านเข้ามาจะกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยในที่สุด

 

“ถ้าบอกว่าคิดถึงจะมาหาหรือเปล่า” แฟนเอ่ยเสียงเบา เกิดความอยากอ้อนอยากคลอเคลียอีกคนขึ้นมาเนื่องจากกำลังต้องการพลังงานทางใจ

 

รู้อย่างนี้ลากมาบริษัทด้วยก็ดี

 

(วันนี้มาแปลก) หินพึมพำ

 

“มาหาหน่อยสิ แล้วตอนเย็นก็ไปกินข้าวข้างนอกกัน”

 

น้ำเสียงที่คนพูดคิดว่าเป็นปกติกลับทอความออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว ทางด้านคนฟังยังไม่รับปากหากแต่มือก็กดปิดเพลง ปิดคอมพิวเตอร์ ปิดทุกอย่างไปแล้วเรียบร้อย

 

(ท่าจะอาการหนัก เป็นอะไร เรื่องงานรึเปล่า) ยังคงถามต่อขณะกำลังเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนชุด

 

“เปล่า แค่คิดถึงมึงเฉยๆ”

 

(แน่ใจ?)

 

“อืม” แฟนรับคำเสียงแผ่ว

 

(งั้นเดี๋ยวกูไปหา อยากได้อะไรหรือเปล่า)

 

หินไม่คิดเซ้าซี้ในเมื่อแฟนยังไม่อยากบอก จะไม่ไปกระตุ้นความไม่สบายใจด้วยการคาดคั้นให้อีกคนพูดถึง

 

“อยากกินชาไข่มุกกับเค้ก เอาร้านไหนก็ได้”

 

เวลาสมองหนักอึ้งและใจเหนื่อยล้าของหวานจะช่วยเยียวยาทุกอย่าง แม้จะสั่งให้ใครไปซื้อก็ได้แต่ความรู้สึกยามหินซื้อมาให้นั้นไม่เหมือนกัน

 

คนที่ต้องรับหน้าที่ไปซื้อขนมรับคำโดยไม่มีอิดออด หินถามเพียงแค่เรื่องของรสชาติจากนั้นจึงวางสายไป

 

ขณะที่คนทางหนึ่งถอนหายใจกับข่าวที่ได้รู้ คนอีกทางก็กำลังเกิดความสงสัย

 

แฟนไม่ปกติ ต้องมีเรื่องอะไรบางอย่าง

 

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป

 

ก๊อก ก๊อก

 

“เชิญครับ” ร่างเล็กซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับเอกสารเอ่ยอนุญาตผู้ช่วยโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้น แฟนกวาดสายตาอ่านทุกตัวอักษรอีกครั้ง เมื่อพบว่าไม่มีตรงไหนผิดพลาดจึงตวัดปากกาเซ็นลงไป

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

 

เอ่ยถามคนที่คาดว่าคงเข้ามาคุยเรื่องงานพร้อมทั้งปิดแฟ้มเอกสารลงแล้วเลื่อนไปไว้ทางขวามือ หากแต่คำตอบที่ได้รับกลับเป็นถุงขนมที่วางลงตรงหน้า

 

“พี่หิน” เมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วพบว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ผู้ช่วยอย่างที่เข้าใจร่างเล็กก็รีบผุดลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมไปหา “ทำไมไม่โทรบอกว่ามาถึงแล้ว”

 

“เซอร์ไพร์สไง”

 

คนถูกถามตอบด้วยรอยยิ้มน้อยๆ รอยยิ้มซึ่งทำให้แฟนก้าวเข้าไปชิดมากกว่าเดิม จากนั้นจึงสอดแขนโอบรอบเอวสอบพลางทิ้งร่างกายเข้าหา

 

“เป็นอะไร”

 

คำถามนั้นดังขึ้นทันทีเนื่องจากความผิดปกติของแฟนที่สัมผัสได้ เหมือนร่างเล็กมีเรื่องบางอย่างตั้งแต่คำพูดทางโทรศัพท์ อีกทั้งท่าทีในตอนนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่เป็นปกติ

 

ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นลูบแผ่นหลังบางไปมาแผ่วเบา ก่อนจะกระชับแฟนเข้ามาในอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

 

“แค่เหนื่อยกับงาน”

 

น้ำเสียงนั้นดังอู้อี้เมื่อจมูกของคนพูดเบียดซุกอยู่กับอกแกร่ง แฟนเลือกที่จะไม่บอกเรื่องนั้นออกไปเนื่องจากไม่อยากเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องไปใส่หัวของหิน ด้วยทั้งอยากดูความเคลื่อนไหวและกระแสข่าวให้แน่ใจมากกว่านี้

 

“งานหนักก็ค่อยๆ คิดค่อยๆ ทำ” เสียงทุ้มเอ่ยปลอบแม้จะยังไม่เชื่อทั้งหมดว่าเป็นแค่เรื่องงาน

 

“อื้อ อยากอ้อนมึงเลยโทรให้มาหา”

 

“อยากอ้อนก็อ้อนให้เต็มที่”

 

พูดจบก็กดจูบลงบนหัวเล็กราวกับเติมพลังให้จนแฟนระบายยิ้ม ผละออกจากการใกล้ชิดกันเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้น

 

“ถ้าอ้อนขอซื้อกระเป๋าจะให้หรือเปล่า”

 

“คนละเรื่อง”

 

หินเคาะนิ้วลงบนหน้าผากเด็กเจ้าเล่ห์หนึ่งที ขณะที่แฟนหัวเราะออกมาแผ่วเบา

 

เพียงเท่านี้ความหนักอึ้งในอกก็บรรเทาลง พี่หินมีของวิเศษอะไรกันนะ

 

“มีอะไรให้กินบ้าง” แฟนถามไปอีกเรื่องพร้อมทั้งหันกลับไปมองถุงขนมบนโต๊ะ

 

“ก็อยากกินชาไข่มุกกับเค้กไม่ใช่หรือไง”

 

“แล้วกินคนที่ซื้อมาให้ได้รึเปล่า” สายตาของคนพูดเป็นประกายวิบวับ มีความแพรวพราวมากกว่าจะขัดเขิน

 

“ไปล็อกห้องสิ” คนถูกเย้าแหย่ตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่งทว่าแฝงความเอาจริงจนแฟนส่ายหัว

 

“เรื่องแบบนี้นี่ไวเชียว”

 

“ไม่ได้ไวแค่คำพูด”

 

มือหนาไล้จากเอวเล็กขึ้นมาถึงกลางหลัง ปลายนิ้วแกร่งขยับเขี่ยไปมาแผ่วเบาสื่อความหมาย ยามส่วนล่างที่ขยับเข้ามาแนบชิดก็ตั้งใจบ่งบอกให้รู้ว่ามีอะไรที่ไวกว่านั้น

 

“ไอ้หื่น” แฟนทำปากยู่หลังจากว่าคนแสนว่องไวด้วยความเอือมระอา

 

“หึ ใครบอกให้เล่นก่อน...ไปกินขนมได้แล้วไป เดี๋ยวน้ำจะละลายก่อน”

 

ร่างสูงผละออกห่างพลางพยักเพยิดหน้าไปทางถุงขนมที่อุตสาห์นั่งแท็กซี่ไปถึงร้านที่แฟนชอบเพื่อซื้อมาให้

 

“โอเค เดี๋ยวกูเอาไปใส่จานแล้วมากินด้วยกัน”

 

แฟนหมุนตัวไปหยิบขนมแล้วเดินเข้าไปยังส่วนของห้องพักซึ่งมีเคาน์เตอร์และเครื่องครัวอีกเล็กน้อย  โดยที่หินก้าวเท้าไปทางโซฟากลางห้อง ทำเพียงนั่งรออีกคนจัดแจงกับสิ่งที่ซื้อมา

 

--

 

ด้วยความคิดที่ว่าเวลาผ่านไปกระทู้ข่าวคงซาลงจึงปล่อยผ่าน แต่แล้วมันกลับไม่เป็นอย่างนั้น ไม่เพียงแค่ประวัติส่วนตัวของหินที่ถูกขุดคุ้ย แต่ประวัติการทำงานก็เช่นกัน ราวกับต้นตอของข่าวไม่ยอมให้กระแสมันหายไปแม้ว่าหินจะไม่ใช่ดาราหรือเป็นคนดังก็ตาม

 

คนปล่อยข่าวต้องการอะไร

 

แฟนวนเวียนคิดแต่เรื่องนี้จนไม่รู้ตัวเลยว่าสองสามวันที่ผ่านมานี้ตัวเองมีใบหน้าเคร่งเครียด ระหว่างรอให้คนไปสืบว่าเรื่องของหินหลุดออกมาได้อย่างไรก็เฝ้าขบคิดหาทางออกไม่หยุด

 

“แฟน”                          

 

“...”                               

 

“แฟน”               

 

“หะ หืม”

 

คนที่กำลังเหม่อลอยเนื่องจากจมจ่ออยู่กับเพียงปัญหาที่เกิดขึ้นสะดุ้งสุดตัวพร้อมขานรับทั้งที่อีกคนไม่ได้ตะโกนเรียก ท่าทางนั้นทำให้หินไม่อาจทนเฉยได้อีกต่อไป ตลอดสามวันที่ผ่านมาแฟนไม่ปกติจนตัดสินใจว่าต้องคุยกันอย่างจริงจัง

 

“กูว่าเราต้องคุยกัน”

 

“คุยอะไร” ร่างเล็กถามกลับเสียงเบา ดวงตาคู่สวยที่มักฉายความมั่นใจคราวนี้กลับสั่นไหว

 

“สามวันมานี้มึงเป็นอะไร เหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ คิดอะไรอยู่ในหัวตลอดเวลา”

 

ซีรีส์สืบสวนสอบสวนต่างประเทศที่กำลังฉายถึงฉากสำคัญไม่ได้รับความสนใจอีกต่อไป หินขยับตัวไปทางแฟน นั่งจ้องคนที่มีเรื่องปกปิดกันไม่วางตา

 

ขณะที่คนถูกถามกัดริมฝีปากแน่น ไม่อยากให้เรื่องนี้สร้างปัญหาให้หินเลยสักนิด                       

 

“...”

 

“เราสัญญากันว่าอะไร กูปรับตัวที่จะเล่าให้มึงฟังทุกเรื่องแล้ว แต่มึงกลับกำลังปกปิดบางอย่างกับกู”

 

ประโยคนั้นทำให้แฟนสะอึก ดวงตาของหินมีความจริงจังบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวคงไม่ยอมปล่อยผ่านหากไม่บอกความจริง สุดท้ายแล้วแฟนจึงสูดลมหายใจเข้าลึก ขยับเข้าหาคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโซฟา จากนั้นจึงแทรกตัวเข้าไปนั่งตัก ยกมือขึ้นโอบรอบลำคอแล้วซบหน้าลงกับไหล่กว้าง

 

ท่าทางเหมือนเด็กอ้อนพ่อกับแม่

 

“กูขอโทษ”

 

“...”

 

“แค่ไม่อยากให้เรื่องนี้ทำให้มึงไม่สบายใจ”

 

“เรื่องอะไร”

 

หินถามกลับพลางยกแขนขึ้นโอบอีกคนตอบ คนถูกถามเงียบไปหลายวินาที ตั้งสติและคิดเรียบเรียงคำพูดจนแน่ใจก่อนจะเปิดปากเล่า

 

“เมื่อสี่วันก่อนมีกระทู้ข่าวเรื่องของมึงตอนไปร่วมงาน เขาพูดถึงเรื่องที่มึงชอบเพศเดียวกันแล้วก็เล่นประเด็นที่ว่าเป็นถึงอาจารย์มหาวิทยาลัยดัง”

 

“แล้วยังไง”

 

ประโยคที่ถูกเอ่ยออกมาราบเรียบ ไร้ซึ่งความตกใจหรือความไม่สบายใจใดๆ ในน้ำเสียง คนที่กังวลไปไกลจึงผละออกมามองหน้า

 

“มึงไม่รู้สึกกังวลอะไรเลยเหรอ”

 

“ทำไมต้องกังวล กูเห็นข่าวนั่นแล้ว แต่ไม่ได้สนใจอะไร”

 

ถึงจะไม่ใช่คนที่สนใจโซเชียลแต่เพราะความกว้างไกลของมันจึงทำให้เพื่อนหลายคนส่งกระทู้นั้นมาให้ดู แต่หินก็ไม่คิดจะใส่ใจหรือให้ค่ากับเรื่องนี้เลยสักนิด

 

“มึงเห็นแล้วเหรอ”

 

แฟนเอ่ยถามด้วยความฉงน ท่าทางของหินตลอดสี่วันมานี้เป็นปกติ ไม่ได้ผิดแปลกอะไรเลยแม้แต่น้อย

 

“อืม เพื่อนกูส่งมาให้ดู...กูไม่ได้สนใจต่อให้ข่าวจะพูดถึงอะไร มันอาจสร้างความวุ่นวายกับชีวิตกูบ้างแต่ถ้าเราไม่ใส่ใจมันก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

 

“แต่เรื่องงานของมึง...” แฟนพูดถึงเรื่องซึ่งเป็นกังวลที่สุด ใบหน้าสวยฉายถึงความไม่สบายใจ

 

“กูคุยกับอาจารย์เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร กูสอนที่นั่นได้ไม่ใช่เพราะว่ากูเป็นเพศไหน แต่เพราะว่ากูมีความสามารถมากพอ”

 

หินยกยิ้มยามเอ่ยด้วยท่าทางสบายๆ และนั่นคือความจริงเพราะตอนสมัครและทดสอบความสามารถ เพศไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้ได้งานนี้

 

เป็นชายแท้ หญิงแท้แล้วจะเป็นอาจารย์ได้เลยงั้นหรือ?

 

หากเราเก่งและมีความสามารถ ต่อให้เป็นเพศไหนคนก็ยอมรับ          

 

“...”                                                                              

 

“ถ้านี่คือเรื่องที่มึงไม่สบายใจมาตลอดหลายวันก็เลิกคิดซะ เขาอยากคอมเมนต์อะไร พูดอะไรก็ปล่อยไป อีกไม่กี่วันกระทู้มันก็หาย กูไม่ใช่ดาราสักหน่อย”

 

“แต่ก็มีคนเอาเฟซมึงมาแปะเต็มไปหมด”

 

คนในโลกออนไลน์สมัยนี้รวดเร็วราวกับเป็นนักสืบ เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงชื่อเฟซของหินก็เด่นหราอยู่ในหลายคอมเมนต์

 

“กูล็อกไว้แต่แรก ส่องไปก็เท่านั้น”

 

“มีประวัติการเป็นโปรดิวเซอร์เพลงของมึงด้วย”

 

“ก็ดีสิ เขาจะได้รู้ว่ากูไม่ใช่คนที่ใครจะดูถูกได้”

 

ยิ่งขุด ยิ่งค้น คนที่ตั้งใจปล่อยข่าวทำลายจะได้รู้...

 

“กูขอโทษนะที่พามึงไปงานแล้วต้องมาเจออะไรแบบนี้”

 

สองสายตามองสบกันยามที่ดวงตาคู่สวยวูบไหวด้วยความรู้สึกผิด หินไม่ได้พูดแต่ตอบกลับด้วยจูบลึกซึ้ง ริมฝีปากได้รูปบดคลึง ดูดดึง บ้างก็ใช้ฟันครูดเบาๆ ราวกับลงโทษคนที่คิดมาก ทว่าสุดท้ายแล้วปลายลิ้นหนาก็ทำหน้าที่ปลอบประโลม มอบความอ่อนหวานให้จนคนได้รับแทบหลอมละลาย

 

“คิดมากทำไม เราปิดปากคนอื่นไม่ได้อยู่แล้ว ฉะนั้นก็แค่ปิดหูของตัวเองซะ” หินเอ่ยพูดชิดริมฝีปากสีสดก่อนจะกดจูบลงไปซ้ำๆ

 

“อื้อ” แฟนทั้งรับคำพร้อมทั้งส่งเสียงในลำคอเมื่อสัมผัสของหินกำลังเลยเถิดมากขึ้น จากอ่อนหวานก็กลายเป็นเร่าร้อน จนในที่สุดร่างเล็กก็ถูกช้อนอุ้มแล้วตรงไปทางห้องนอน โทรทัศน์ถูกเปิดทิ้งไว้อย่างนั้นโดยไม่มีใครสนใจ

 

 

 

“ส่งให้ถึงมือมัน...แล้วก็บอกว่าถ้าไม่หยุดกระพือข่าว กระทู้ต่อไปจะเป็นกระทู้ของเรื่องในซองนี้”

 

(ครับ)

 

เมื่อปลายสายรับคำหินจึงตัดสายโทรศัพท์ขณะที่คนซึ่งนอนอยู่ในอ้อมแขนขยับตัวเล็กน้อย

 

ริมฝากได้รูปกดจูบลงบนหัวเล็กแผ่วเบา จากนั้นแฟนจึงนิ่งลงคล้ายกับว่าหาตำแหน่งที่สบายตัวได้แล้ว ส่วนคนที่เพิ่งคุยธุระเสร็จก็นอนคิดอะไรไปเพลินๆ พลางยกยิ้มกับตัวเอง

 

จะเอาคืนเขาด้วยวิธีนี้มันกระจอกสิ้นดี ถ้าไม่หยุดก็จะได้รู้กัน

 

--

 

ทางด้านคนที่ได้รับซองเอกสารสีน้ำตาลในเช้าวันต่อมาก็มือสั่นระริก ดวงตาวาวโรจน์เหมือนอยากฆ่าคนตรงหน้าซึ่งทำหน้าที่มาส่งสารจากอีกคน

 

“เจ้าของซองนี้ฝากบอกคุณว่า ถ้าไม่หยุดกระพือข่าว ข่าวต่อไปจะเป็นข่าวนี้”

 

“มึง!” คนพูดกัดฟันกรอด ซองในมือถูกกำจนยับย่น

 

“ผมว่าคุณคงฉลาดพอที่จะรู้ว่าควรทำยังไง หยุดสิ่งที่จะทำนั่นซะ แล้วเรื่องนี้จะไม่ถูกแพร่งพรายออกไป”

 

“แล้วกูจะมั่นใจได้ยังไงว่ามันจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใคร”

 

“คุณศิลาไม่ใช่หมาลอบกัดหรอกครับ...ถ้าคุณทำตามสิ่งที่เขาต้องการ คุณก็จะได้ในสิ่งที่คุณต้องการ”

 

“...” ประโยคที่ราวกับถูกตบหน้ายิ่งทำให้คอร์สอยากพุ่งตัวไปเอาคืนใครบางคน ทว่าเรื่องในซองนี้กลับใหญ่จนไม่อาจเสี่ยงจะทำอะไรหินได้

 

“แล้วก็อย่าคิดจะเข้าใกล้หรือยุ่งเกี่ยวกับคุณแฟนอีก เพราะไม่อย่างนั้นเรื่องนี้ก็อาจจะหลุดออกไปได้เช่นกัน”

 

“...”

 

“หน้าที่ของผมเสร็จเรียบร้อยแล้วคงต้องขอตัว...อ้อ อีกเรื่อง ไม่ต้องพยายามติดต่อคุณศิลาไปนะครับ เขาบอกว่าไม่คุย เงื่อนไขทุกอย่างก็ตามที่ผมบอกไปทั้งหมด...สวัสดี”

 

คนส่งสารเดินออกจากห้องทำงานของลูกชายนายตำรวจดังไปด้วยท่าทางสบายๆ ต่างจากคนในห้องที่แทบมีไฟลุกออกมาจากตัว

 

--               

 

“มีคนแอดมึงมาเต็มไปหมด ห้ามรับใครทั้งนั้น”

 

แฟนที่กำลังไล่ดูคำร้องขอเป็นเพื่อนของหินบ่นกระปอดกระแปด หัวคิ้วขมวดเข้าหากันจนแทบชิด ตาจ้องเขม็งไปที่รูปโปรไฟล์ของแต่ละคนไม่วางตาพร้อมด้วยนิ้วมือที่กดลบคำขอรัวๆ

 

“ก็ไม่ได้รับอยู่แล้ว” หินเอ่ยด้วยเสียงขบขันเนื่องจากขำกับท่าทางจริงจังนั้นของแฟน

 

“ลองรับดูสิ กูจะลบแอคมึงทิ้ง ไม่ให้มึงเล่นเฟซอีกต่อไป” อีกคนตวัดสายตามามองพร้อมทั้งเอ่ยด้วยเสียงเข้มๆ

 

“บอกตัวเองเถอะ คนแอดมึงมาน้อยซะเมื่อไหร่”

 

หินโคลงหัว เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาแน่นอนว่ามันต้องเข้าตัวแฟนไม่น้อย เพราะโดยปกติแล้วมีคนแอดเขามาบ้างแต่ก็ไม่ได้มากเป็นปกติเหมือนของคนตรงหน้า

 

“กูก็รับแค่คนรู้จักเหมือนกัน”

 

“แต่คนติดตามเป็นพัน”

 

“ก็เขาติดตามของเขาเอง”

 

เถียงเสร็จก็หันกลับไปสนใจกับการลบคำขอเช่นเดิม หากคนไหนขึ้นว่ามีเพื่อนร่วมกันเยอะแฟนก็จะหันมาถามว่าคนรู้จักหรือไม่ ทำอยู่อย่างนั้นกระทั่งคำขอทั้งหมดหายไป

 

“มีความพยายามอะไรขนาดนั้น”

 

หินเอ่ยพูดพร้อมทั้งรั้งตัวคนที่ยังสวมเพียงเสื้อยืดตัวโคร่งของเมื่อคืนขึ้นมานั่งตัก โดยเจ้าตัวก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

 

“ไม่ได้หรอก กูต้องปลอดภัยไว้ก่อน” แฟนตอบด้วยสีหน้ามาดมั่น

 

“ไม่เชื่อใจกู?”

 

“เชื่อใจมึงน่ะเชื่ออยู่แล้ว แต่ไม่เชื่อคนอื่น...เออ พ่อกับแม่ก็ถามถึงเรื่องกระทู้ของมึงด้วย กูบอกไปว่าโอเคแล้ว”

 

สองวันมานี้กระแสของกระทู้ดังกล่าวเริ่มซาลง คอมเมนต์ต่างๆ เหลือเพียงเข้ามากรี๊ดอาจารย์สุดฮอตพร้อมทั้งขอวาร์ปกันเต็มไปหมด ส่วนคอมเมนต์ด้านลบนั้นมีเพียงเล็กน้อย

 

“ก็บอกแล้วว่าไม่กี่วันมันก็หาย”

 

“แปลก ก่อนหน้านี้เหมือนมีคนปั่นกระแส อยู่เฉยๆ ก็หายไป” แม้แต่คนที่ให้ไปตามเรื่องยังไม่อาจหาต้นตอของข่าวนี้ได้

 

“คิดมาก กูเป็นคนทั่วไปใครเขาจะมาสนใจอะไรนักหนา”

 

“ขนาดเป็นคนทั่วไปยังมีคนแอดมาขนาดนี้”

 

แฟนยังคงติดอยู่กับประเด็นนี้เนื่องด้วยความหวงแหน เวลาเข้าไปส่องคอมเมนต์แล้วเห็นข้อความแทะโลมหินก็อดรู้สึกหึงเล็กๆ ไม่ได้

 

หึ แต่ก็ช่างเถอะ ไอ้ที่อยากทำน่ะเขาทำมาหมดแล้ว ชนะ!

 

“เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วน่า”

 

คนฟังส่งเสียงเหอะในลำคอพลางเชิดหน้าหนีไปทางอื่น หินจึงก้มลงกัดซอกคอขาวๆ นั่นหนึ่งทีด้วยความมันเขี้ยว

 

ดื้อเป็นที่หนึ่ง

 

“เจ็บ!” คนถูกกัดร้องออกมา                        

 

“ไปอาบน้ำได้แล้ว จะเที่ยงอยู่แล้ว” หินผละหน้าออกมาบอก              

 

“ขี้เกียจ” คนขี้เกียจแกล้งเอนตัวไปทางซ้ายทีขวาทีจนมือหนาต้องรั้งให้หยุดอยู่นิ่ง

 

“รีบไปอาบ จะได้รีบกลับบ้านมึง”

 

เนื่องจากวันนี้เป็นวันเสาร์ที่ต้องกลับบ้านอย่างทุกสัปดาห์ ทว่าตอนนี้แฟนกลับยังเลื้อยไปเลื้อยมาตั้งแต่สาย ไม่ยอมไปอาบน้ำเสียที

 

“ฮื่อ อุ้มไปส่งที่ห้องน้ำหน่อย”

 

หินได้แต่ส่ายหัวให้กับเด็กแสนขี้เกียจตรงหน้าก่อนจะใช้ท่อนแขนช้อนใต้ตูดของแฟนแล้วอุ้มอีกฝ่ายขึ้น พาไปส่งตามคำขอ

 

“ถอดเสื้อผ้าให้หน่อย” คราวนี้ดวงตาคมปรายมองคนพูด ขณะที่แฟนนั้นยกยิ้มทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 

“อย่ายั่ว รีบอาบจะได้รีบกลับบ้าน”

 

เมื่อคนตัวโตไม่ยอมทำตามขอแฟนจึงถอดเสื้อตัวเดียวบนกายทิ้งทั้งยังถอดกางเกงชั้นในออกไปกองบนพื้นด้วยกัน เสร็จแล้วจึงเอื้อมมือไปหยิบยาสีฟันมาบีบลงบนแปรง เริ่มต้นแปรงฟันอย่างไม่สนคนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างตัว

 

หินลอบถอนหายใจให้กับการกระทำนี้จากนั้นจึงฟาดมือลงไปบนบั้นท้ายขาวเนียนจนคนกำลังแปรงฟันส่งเสียงร้อง

 

“สิบนาที ให้เสร็จ”

 

ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก่อนหินจะเดินออกจากห้องน้ำไปให้แฟนบ่นพึมพำตามหลังไม่หยุด

 

--

 

“คุณแฟนคะ มีคนมาขอพบค่ะ” เสียงจากผู้ช่วยหน้าห้องดังขึ้นเมื่อแฟนกดรับสัญญาณอินเตอร์คอมบนโต๊ะทำงาน

 

“ใครครับ”

 

“คุณไก่ บรรณาธิการนิตยสาร SOULMATE ค่ะ”

 

แฟนร้องเอ๋ขึ้นมาด้วยความคาดไม่ถึงเมื่อได้ยินชื่อของคนที่เข้ามาขอพบ

 

กับพี่ไก่ก็ถือว่ารู้จักกันในระดับหนึ่ง เคยร่วมงานกันมาบ้าง ทว่าตอนนี้ที่อีกฝ่ายมาหาถึงที่นี่กลับคิดไม่ออกเลยว่าจะมาด้วยเรื่องอะไร

 

“งั้นเชิญพี่ไก่เข้ามาเลยครับ”

 

“ได้ค่ะ”

 

มือบางวางปากกาในมือลงพร้อมทั้งเลื่อนเอกสารไปอีกทางระหว่างรอคนที่มาหา ไม่นานนักประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดเข้ามา แฟนจึงลุกขึ้นยืนพร้อมทั้งยกมือขึ้นไหว้อีกฝ่าย

 

“สวัสดีจ้ะน้องแฟน” หญิงสาววัยกลางคนรับไหว้ด้วยคำพูดและรอยยิ้ม

 

“นั่งก่อนครับพี่ไก่ ทำไมไม่โทรมาหาแฟนก่อนล่ะครับ” ถามขึ้นพร้อมทั้งทรุดตัวนั่งลงพร้อมกัน                 

 

“คือพี่มาธุระแถวนี้พอดีน่ะจ้ะ เลยลองเสี่ยงดวงดูว่าจะได้เจอน้องแฟนไหม”

 

“แล้วมาหาแฟนถึงที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”

 

“งั้นพี่เข้าเรื่องเลยนะ...พอดีว่าพี่เห็นกระทู้ในเฟซบุ๊กแล้วจำชุดที่น้องแฟนใส่ไปงานได้เลยรู้ว่าเราเป็นคนรักของอาจารย์หนุ่มสุดฮอตคนนั้น”

 

“ครับ...” แฟนรับคำยามที่ยังคงมีความสงสัย ทั้งยังไม่เข้าใจถึงเหตุผลที่พี่ไก่เข้ามาขอพบเท่าไหร่นัก

 

“พี่เลยอยากจะติดต่อเรากับแฟนไปขึ้นปกให้หน่อยน่ะจ้ะ”

 

“แฟนกับพี่หินเนี้ยนะครับ” ถามออกไปทันทีเนื่องจากไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินและเข้าใจถูกต้องหรือเปล่า

 

“ใช่ ก็อย่างที่รู้ นิตยสารพี่เป็นนิตยสารเกี่ยวกับคู่รัก พี่มองว่าเราทั้งสองเป็นคนที่เหมาะสมมากๆ สำหรับประเด็นที่พี่คิดว่าจะทำ”

 

“แต่ปกตินิตยสารของพี่ไก่เป็นดาราเสียส่วนใหญ่ไม่ใช่เหรอครับ”

 

“ใช่จ้ะ แต่คราวนี้พี่อยากจะสื่อในเรื่องความเท่าเทียมของคู่รักเพศอื่นด้วย พอเห็นกระทู้ข่าวแล้วก็อยากได้น้องทั้งสองมาขึ้นปกมาก”

 

นิตยสาร SOULMATE ไม่เคยมีคู่รักเพศเดียวกันขึ้นปกมาก่อน แต่การเลือกทำในสิ่งที่แตกต่างซึ่งเป็นเรื่องราวที่ดีเธอมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ต้องคิดให้มากเลย

 

“เอ่อ พี่ไก่ครับ แต่แฟนว่าแฟนกับพี่หินคงไม่เหมาะ กลัวว่านิตยสารของพี่จะขายไม่ออกน่ะสิครับ”

 

คนพูดหัวเราะแห้งๆ เมื่อไม่คิดว่าตัวเองและหินจะเป็นที่สนใจพอให้คนหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน

 

“เชื่อพี่สิว่ามันต้องดีแน่นอน หรือยังไงน้องแฟนกลับไปถามแฟนก่อนแล้วค่อยมาคุยกันอีกทีก็ได้นะ”

 

“คือ...”

 

“พี่อยากให้คนอ่านได้สัมผัสเรื่องราวและได้เรียนรู้อะไรจากเราสองคนจริงๆ ”

 

จากประวัติของหินที่ได้อ่านมาบางส่วนทำให้บก.นิตยสารคนดังไม่รอช้าที่จะเข้ามาติดต่อ ไม่ใช่เพียงเพื่อยอดขายของสำนักพิมพ์แต่อยากให้คนอ่านได้รับอะไรดีๆ หรืออาจเป็นแรงบันดาลใจซึ่งส่งต่อไปยังคนอื่นได้

 

แฟนนิ่งงันยามกำลังใช้ความคิดในการตัดสินใจ และคนที่อายุมากกว่าก็ไม่คิดจะเร่งรัด

 

“ไปคุยกับแฟนมาก่อนแล้วค่อยติดต่อพี่มานะจ๊ะ...แล้วพี่ก็หวังว่าจะได้รับคำตอบที่ดี”

 

“...”

 

“วันนี้พี่ไม่รบกวนเวลาน้องแฟนแล้ว ไว้เจอกันจ้ะ”

 

หญิงวัยกลางคนกระชับกระเป๋าของตัวเองพลางหยัดกายลุกขึ้นแล้วส่งยิ้มให้คนที่ยังคิดไม่ตก

 

“ไว้ยังไงแฟนจะติดต่อกลับไปนะครับ แต่ไม่รับปากจริงๆ ว่าจะตกลงเพราะพี่หินเขาไม่ชอบงานอะไรแบบนี้” แฟนพูดอย่างแบ่งรับแบ่งสู้

 

ถ้าหากทำงานนี้แล้วมีประโยชน์ต่อคนอื่นตัวเองก็ไม่คิดขัด ติดที่หินจะโอเคหรือไม่กับการต้องเปิดเผยโลกส่วนตัวบางส่วนให้คนอื่นรับรู้

 

“อย่างน้อยมาลองคุยกันก่อนก็ยังดี” พี่ไก่พูดด้วยน้ำเสียงใจดี ไม่ได้มีแววคาดคั้นแต่อย่างใดจนแฟนต้องรับคำ

 

“ครับ”

 

 

TBC.

 

มาแล้ววววว~

ตอนหน้าก็จบแล้วโนะ

ไม่รู้จะพูดอะไร ช่วงนี้เหนื่อยๆ เพราะเป็นวันนั้นของเดือนนนน

เอาเป็นว่าเดี๋ยวพูดพรุ่งนี้ทีเดียวเนอะ><

ยังไงก็ขอกำลังใจก่อนจะจบด้วยน้า

อย่าลืมแท็ก #พี่หินคนห่าม เน่อ      

แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.089K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5661 Airzaa1810 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 21:17
    พี่หินเก่งมากกกก/น้องแฟนกับพี่หินจะได้ขึ้นปกนิตยสาร
    #5,661
    0
  2. #5569 yuri_miko (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:35
    ได้ออกนิตยสารด้วยง่าาาา
    #5,569
    0
  3. #5532 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 20:37
    ร้ายยยยย ยิ่งกว่านักสืบเหมือนมีวงใน มีลูกน้องงี้
    #5,532
    0
  4. #5347 Nuthathai Por (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 22:21

    พี่หินนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ นะ

    #5,347
    0
  5. #5194 ilyyy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 15:48
    เหมือนมาเฟียเลยพ่อ กัวแน้ว
    #5,194
    0
  6. #4851 ojay2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 10:42
    พี่หินร้ายยยยย
    #4,851
    0
  7. #4834 jaisai09 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 23:11
    พี่หินคือดี ดีไปหมดทุกอย่าง โดยเฉพาะเรื่องหื่น อุ้ยผิด 555
    #4,834
    0
  8. #4702 areenachesani (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 08:38
    แอร้ยย พี่หินคนจริง
    #4,702
    0
  9. #4646 MILD__ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 16:46
    อย่ามาหือกับพี่หินพูดเลยยยย
    #4,646
    0
  10. #4587 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 11:37
    พี่หินเก่งอ่ะ ^^
    #4,587
    0
  11. #4536 pcy921 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 21:36
    จากร้ายกลายเป็นดีแล้วนะคะ โล่งอก
    #4,536
    0
  12. #4494 koy_incle (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 13:11
    พี่หินผ่านได้ทุกเรื่อง
    #4,494
    0
  13. #4436 maybee23 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 14:01
    พี่หินชนะเสมอ555555
    #4,436
    0
  14. #4231 Kim-kibom (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:24
    พี่หินนี่เข้มแข็งมากค่ะ ฉลาดด้วย
    #4,231
    0
  15. วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:37
    ทำไมเราอิจคู่นี้ ขอได้ม่ะใครก็ได้55
    #4,175
    0
  16. #4007 k_jek2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 12:21

    น่ารักๆๆๆๆ

    #4,007
    0
  17. #3963 0819014445 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 13:11

    ดีงามมากค่ะ^^

    #3,963
    0
  18. #3961 p_imchanok (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 13:07
    อยากได้น้องแฟนนน
    #3,961
    0
  19. #3812 Chopoom94 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 23:03
    ก็ว่าใครบังอาจมาทำร้ายพี่หิน ที่แท้ก็แฟนเก่าแฟนนี่เอง ปั่นเก่งนะจ้ะ
    #3,812
    0
  20. #3702 Gammmmmmmmmm (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:21
    งื้ออ ไม่อยากให้จบเลย ชอบมากกกกกกกก
    #3,702
    0
  21. #3673 mook6112 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:12
    หื้อออออออจะจบแล้วเหรอแงงงง พี่หินนนนน
    #3,673
    0
  22. #3642 gnawkezi~* (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:10
    พี่หินตอบตกลงถ่ายแบบเถอะนะๆๆๆๆ
    #3,642
    0
  23. #3641 kwan55 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 19:09
    #พี่หินคนหื่น
    #3,641
    0
  24. #3640 D2999_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 18:39
    พี่หินแอบโหดดดด อยากเห็นพี่หินถ่ายแบบอ่ะ555
    #3,640
    0
  25. #3639 noowiwie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 18:38
    ทำดีค่ะพี่หินนนนน จัดการมันนน 55555
    #3,639
    0